aen

commit c207c3ac3633f7fcdfad5f83674ccfd3a134ea28
Author: Jared Tobin <jared@jtobin.io>
Date:   Mon, 13 Apr 2026 17:14:44 +0800

Initial commit.

Diffstat:
A
Makefile
 | 
24
++++++++++++++++++++++++
A
aen
 | 
0

A
aen.awk
 | 
210
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
A
aen.sh
 | 
93
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
A
aen.tsv
 | 
9888
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

5 files changed, 10215 insertions(+), 0 deletions(-)
diff --git a/Makefile b/Makefile
@@ -0,0 +1,24 @@
+PREFIX = /usr/local
+
+aen: aen.sh aen.awk aen.tsv
+	cat aen.sh > $@
+	echo 'exit 0' >> $@
+	echo '#EOF' >> $@
+	tar cz aen.awk aen.tsv >> $@
+	chmod +x $@
+
+test: aen.sh
+	shellcheck -s sh aen.sh
+
+clean:
+	rm -f aen
+
+install: aen
+	mkdir -p $(DESTDIR)$(PREFIX)/bin
+	cp -f aen $(DESTDIR)$(PREFIX)/bin
+	chmod 755 $(DESTDIR)$(PREFIX)/bin/aen
+
+uninstall:
+	rm -f $(DESTDIR)$(PREFIX)/bin/aen
+
+.PHONY: test clean install uninstall
diff --git a/aen b/aen
Binary files differ.
diff --git a/aen.awk b/aen.awk
@@ -0,0 +1,210 @@
+BEGIN {
+	#  $1 Book name
+	#  $2 Book abbreviation
+	#  $3 Book number
+	#  $4 Chapter (book) number
+	#  $5 Verse (line) number
+	#  $6 Verse
+	FS = "\t"
+
+	MAX_WIDTH = 80
+	if (ENVIRON["AEN_MAX_WIDTH"] ~ /^[0-9]+$/) {
+		if (int(ENVIRON["AEN_MAX_WIDTH"]) < MAX_WIDTH) {
+			MAX_WIDTH = int(ENVIRON["AEN_MAX_WIDTH"])
+		}
+	}
+
+	if (cmd == "ref") {
+		mode = parseref(ref, p)
+		p["book"] = cleanbook(p["book"])
+	}
+}
+
+cmd == "list" {
+	if (!($2 in seen_books)) {
+		printf("%s (%s)\n", $1, $2)
+		seen_books[$2] = 1
+	}
+}
+
+function parseref(ref, arr) {
+	# 1. <book>
+	# 2. <book>:?<chapter>
+	# 3. <book>:?<chapter>:<verse>
+	# 3a. <book>:?<chapter>:<verse>[,<verse>]...
+	# 4. <book>:?<chapter>-<chapter>
+	# 5. <book>:?<chapter>:<verse>-<verse>
+	# 6. <book>:?<chapter>:<verse>-<chapter>:<verse>
+	# 7. /<search>
+	# 8. <book>/search
+	# 9. <book>:?<chapter>/search
+
+	if (match(ref, "^[1-9]?[a-zA-Z ]+")) {
+		# 1, 2, 3, 3a, 4, 5, 6, 8, 9
+		arr["book"] = substr(ref, 1, RLENGTH)
+		ref = substr(ref, RLENGTH + 1)
+	} else if (match(ref, "^/")) {
+		# 7
+		arr["search"] = substr(ref, 2)
+		return "search"
+	} else {
+		return "unknown"
+	}
+
+	if (match(ref, "^:?[1-9]+[0-9]*")) {
+		# 2, 3, 3a, 4, 5, 6, 9
+		if (sub("^:", "", ref)) {
+			arr["chapter"] = int(substr(ref, 1, RLENGTH - 1))
+			ref = substr(ref, RLENGTH)
+		} else {
+			arr["chapter"] = int(substr(ref, 1, RLENGTH))
+			ref = substr(ref, RLENGTH + 1)
+		}
+	} else if (match(ref, "^/")) {
+		# 8
+		arr["search"] = substr(ref, 2)
+		return "search"
+	} else if (ref == "") {
+		# 1
+		return "exact"
+	} else {
+		return "unknown"
+	}
+
+	if (match(ref, "^:[1-9]+[0-9]*")) {
+		# 3, 3a, 5, 6
+		arr["verse"] = int(substr(ref, 2, RLENGTH - 1))
+		ref = substr(ref, RLENGTH + 1)
+	} else if (match(ref, "^-[1-9]+[0-9]*$")) {
+		# 4
+		arr["chapter_end"] = int(substr(ref, 2))
+		return "range"
+	} else if (match(ref, "^/")) {
+		# 9
+		arr["search"] = substr(ref, 2)
+		return "search"
+	} else if (ref == "") {
+		# 2
+		return "exact"
+	} else {
+		return "unknown"
+	}
+
+	if (match(ref, "^-[1-9]+[0-9]*$")) {
+		# 5
+		arr["verse_end"] = int(substr(ref, 2))
+		return "range"
+	} else if (match(ref, "-[1-9]+[0-9]*")) {
+		# 6
+		arr["chapter_end"] = int(substr(ref, 2, RLENGTH - 1))
+		ref = substr(ref, RLENGTH + 1)
+	} else if (ref == "") {
+		# 3
+		return "exact"
+	} else if (match(ref, "^,[1-9]+[0-9]*")) {
+		# 3a
+		arr["verse", arr["verse"]] = 1
+		delete arr["verse"]
+		do {
+			arr["verse", substr(ref, 2, RLENGTH - 1)] = 1
+			ref = substr(ref, RLENGTH + 1)
+		} while (match(ref, "^,[1-9]+[0-9]*"))
+
+		if (ref != "") {
+			return "unknown"
+		}
+
+		return "exact_set"
+	} else {
+		return "unknown"
+	}
+
+	if (match(ref, "^:[1-9]+[0-9]*$")) {
+		# 6
+		arr["verse_end"] = int(substr(ref, 2))
+		return "range_ext"
+	} else {
+		return "unknown"
+	}
+}
+
+function cleanbook(book) {
+	book = tolower(book)
+	gsub(" +", "", book)
+	return book
+}
+
+function bookmatches(book, bookabbr, query) {
+	book = cleanbook(book)
+	if (book == query) {
+		return book
+	}
+
+	bookabbr = cleanbook(bookabbr)
+	if (bookabbr == query) {
+		return book
+	}
+
+	if (substr(book, 1, length(query)) == query) {
+		return book
+	}
+}
+
+function printverse(verse,    word_count, characters_printed) {
+	if (ENVIRON["AEN_NOLINEWRAP"] != "" && ENVIRON["AEN_NOLINEWRAP"] != "0") {
+		printf("%s\n", verse)
+		return
+	}
+
+	word_count = split(verse, words, " ")
+	for (i = 1; i <= word_count; i++) {
+		if (characters_printed + length(words[i]) + (characters_printed > 0 ? 1 : 0) > MAX_WIDTH - 8) {
+			printf("\n\t")
+			characters_printed = 0
+		}
+		if (characters_printed > 0) {
+			printf(" ")
+			characters_printed++
+		}
+		printf("%s", words[i])
+		characters_printed += length(words[i])
+	}
+	printf("\n")
+}
+
+function processline() {
+	if (last_book_printed != $2) {
+		print $1
+		last_book_printed = $2
+	}
+
+	printf("%d:%d\t", $4, $5)
+	printverse($6)
+	outputted_records++
+}
+
+cmd == "ref" && mode == "exact" && bookmatches($1, $2, p["book"]) && (p["chapter"] == "" || $4 == p["chapter"]) && (p["verse"] == "" || $5 == p["verse"]) {
+	processline()
+}
+
+cmd == "ref" && mode == "exact_set" && bookmatches($1, $2, p["book"]) && (p["chapter"] == "" || $4 == p["chapter"]) && p["verse", $5] {
+	processline()
+}
+
+cmd == "ref" && mode == "range" && bookmatches($1, $2, p["book"]) && ((p["chapter_end"] == "" && $4 == p["chapter"]) || ($4 >= p["chapter"] && $4 <= p["chapter_end"])) && (p["verse"] == "" || $5 >= p["verse"]) && (p["verse_end"] == "" || $5 <= p["verse_end"]) {
+	processline()
+}
+
+cmd == "ref" && mode == "range_ext" && bookmatches($1, $2, p["book"]) && (($4 == p["chapter"] && $5 >= p["verse"] && p["chapter"] != p["chapter_end"]) || ($4 > p["chapter"] && $4 < p["chapter_end"]) || ($4 == p["chapter_end"] && $5 <= p["verse_end"] && p["chapter"] != p["chapter_end"]) || (p["chapter"] == p["chapter_end"] && $4 == p["chapter"] && $5 >= p["verse"] && $5 <= p["verse_end"])) {
+	processline()
+}
+
+cmd == "ref" && mode == "search" && (p["book"] == "" || bookmatches($1, $2, p["book"])) && (p["chapter"] == "" || $4 == p["chapter"]) && match(tolower($6), tolower(p["search"])) {
+	processline()
+}
+
+END {
+	if (cmd == "ref" && outputted_records == 0) {
+		print "Unknown reference: " ref
+	}
+}
diff --git a/aen.sh b/aen.sh
@@ -0,0 +1,93 @@
+#!/bin/sh
+# aen: Virgil's Aeneid (Latin, macronized)
+# License: Public domain
+
+SELF="$0"
+
+get_data() {
+	sed '1,/^#EOF$/d' < "$SELF" | tar xz -O "$1"
+}
+
+if [ -z "$PAGER" ]; then
+	if command -v less >/dev/null; then
+		PAGER="less"
+	else
+		PAGER="cat"
+	fi
+fi
+
+show_help() {
+	exec >&2
+	echo "usage: $(basename "$0") [flags] [reference...]"
+	echo
+	echo "  -l      list books"
+	echo "  -W      no line wrap"
+	echo "  -h      show help"
+	echo
+	echo "  Reference types:"
+	echo "      <Book>"
+	echo "          Individual book"
+	echo "      <Book>:<Chapter>"
+	echo "          Individual chapter of a book"
+	echo "      <Book>:<Chapter>:<Verse>[,<Verse>]..."
+	echo "          Individual verse(s) of a specific chapter"
+	echo "      <Book>:<Chapter>-<Chapter>"
+	echo "          Range of chapters in a book"
+	echo "      <Book>:<Chapter>:<Verse>-<Verse>"
+	echo "          Range of verses in a book chapter"
+	echo "      <Book>:<Chapter>:<Verse>-<Chapter>:<Verse>"
+	echo "          Range of chapters and verses in a book"
+	echo
+	echo "      /<Search>"
+	echo "          All verses that match a pattern"
+	echo "      <Book>/<Search>"
+	echo "          All verses in a book that match a pattern"
+	echo "      <Book>:<Chapter>/<Search>"
+	echo "          All verses in a chapter that match a pattern"
+	exit 2
+}
+
+while [ $# -gt 0 ]; do
+	isFlag=0
+	firstChar="${1%"${1#?}"}"
+	if [ "$firstChar" = "-" ]; then
+		isFlag=1
+	fi
+
+	if [ "$1" = "--" ]; then
+		shift
+		break
+	elif [ "$1" = "-l" ]; then
+		get_data aen.tsv | awk -v cmd=list "$(get_data aen.awk)"
+		exit
+	elif [ "$1" = "-W" ]; then
+		export AEN_NOLINEWRAP=1
+		shift
+	elif [ "$1" = "-h" ] || [ "$isFlag" -eq 1 ]; then
+		show_help
+	else
+		break
+	fi
+done
+
+cols=$(tput cols 2>/dev/null)
+if [ $? -eq 0 ]; then
+	export AEN_MAX_WIDTH="$cols"
+fi
+
+if [ $# -eq 0 ]; then
+	if [ ! -t 0 ]; then
+		show_help
+	fi
+
+	while true; do
+		printf "aen> "
+		if ! read -r ref; then
+			break
+		fi
+		get_data aen.tsv | awk -v cmd=ref -v ref="$ref" "$(get_data aen.awk)" | ${PAGER}
+	done
+	exit 0
+fi
+
+get_data aen.tsv | awk -v cmd=ref -v ref="$*" "$(get_data aen.awk)" | ${PAGER}
diff --git a/aen.tsv b/aen.tsv
@@ -0,0 +1,9888 @@
+Aeneid	Aen	1	1	1	Arma virumque canō, Troiae quī prīmus ab ōrīs
+Aeneid	Aen	1	1	2	Ītaliam, fātō profugus, Lāviniaque vēnit
+Aeneid	Aen	1	1	3	lītora, multum ille et terrīs iactātus et altō
+Aeneid	Aen	1	1	4	vī superum saevae memorem Iūnōnis ob īram;
+Aeneid	Aen	1	1	5	multa quoque et bellō passus, dum conderet urbem,
+Aeneid	Aen	1	1	6	īnferretque deōs Latiō, genus unde Latīnum,
+Aeneid	Aen	1	1	7	Albānīque patrēs, atque altae moenia Rōmae.
+Aeneid	Aen	1	1	8	Mūsa, mihī causās memorā, quō nūmine laesō,
+Aeneid	Aen	1	1	9	quidve dolēns, rēgīna deum tot volvere cāsūs
+Aeneid	Aen	1	1	10	īnsignem pietāte virum, tot adīre labōrēs
+Aeneid	Aen	1	1	11	impulerit. Tantaene animīs caelestibus īrae?
+Aeneid	Aen	1	1	12	Urbs antīqua fuit, Tyriī tenuēre colōnī,
+Aeneid	Aen	1	1	13	Karthāgō, Ītaliam contrā Tiberīnaque longē
+Aeneid	Aen	1	1	14	ōstia, dīves opum studiīsque asperrima bellī;
+Aeneid	Aen	1	1	15	quam Iūnō fertur terrīs magis omnibus ūnam
+Aeneid	Aen	1	1	16	posthabitā coluisse Samō; hīc illius arma,
+Aeneid	Aen	1	1	17	hīc currus fuit; hoc rēgnum dea gentibus esse,
+Aeneid	Aen	1	1	18	sī quā fāta sinant, iam tum tenditque fovetque.
+Aeneid	Aen	1	1	19	Prōgeniem sed enim Troiānō ā sanguine dūcī
+Aeneid	Aen	1	1	20	audierat, Tyriās ōlim quae verteret arcēs;
+Aeneid	Aen	1	1	21	hinc populum lātē rēgem bellōque superbum
+Aeneid	Aen	1	1	22	ventūrum excidiō Libyae: sīc volvere Parcās.
+Aeneid	Aen	1	1	23	Id metuēns, veterisque memor Sāturnia bellī,
+Aeneid	Aen	1	1	24	prīma quod ad Troiam prō cārīs gesserat Argīs
+Aeneid	Aen	1	1	25	necdum etiam causae īrārum saevīque dolōrēs
+Aeneid	Aen	1	1	26	exciderant animō: manet altā mente repostum
+Aeneid	Aen	1	1	27	iūdicium Paridis sprētaeque iniūria fōrmae,
+Aeneid	Aen	1	1	28	et genus invīsum, et raptī Ganymēdis honōrēs.
+Aeneid	Aen	1	1	29	Hīs accēnsa super, iactātōs aequore tōtō
+Aeneid	Aen	1	1	30	Trōās, rēliquiās Danaum atque immītis Achillī,
+Aeneid	Aen	1	1	31	arcēbat longē Latiō, multōsque per annōs
+Aeneid	Aen	1	1	32	errābant, āctī fātīs, maria omnia circum.
+Aeneid	Aen	1	1	33	Tantae mōlis erat Rōmānam condere gentem!
+Aeneid	Aen	1	1	34	Vix ē cōnspectū Siculae tellūris in altum
+Aeneid	Aen	1	1	35	vēla dabant laetī, et spūmās salis aere ruēbant,
+Aeneid	Aen	1	1	36	cum Iūnō, aeternum servāns sub pectore volnus,
+Aeneid	Aen	1	1	37	haec sēcum: ‘Mēne inceptō dēsistere victam,
+Aeneid	Aen	1	1	38	nec posse Ītaliā Teucrōrum āvertere rēgem?
+Aeneid	Aen	1	1	39	Quippe vetor fātīs. Pallāsne exūrere classem
+Aeneid	Aen	1	1	40	Argīvom atque ipsōs potuit submergere pontō,
+Aeneid	Aen	1	1	41	ūnius ob noxam et furiās Aiācis Oīlei?
+Aeneid	Aen	1	1	42	Ipsa, Iovis rapidum iaculāta ē nūbibus ignem,
+Aeneid	Aen	1	1	43	disiēcitque ratēs ēvertitque aequora ventīs,
+Aeneid	Aen	1	1	44	illum expīrantem trānsfīxō pectore flammās
+Aeneid	Aen	1	1	45	turbine corripuit scopulōque īnfīxit acūtō.
+Aeneid	Aen	1	1	46	Ast ego, quae dīvom incēdō rēgīna, Iovisque
+Aeneid	Aen	1	1	47	et soror et coniūnx, ūnā cum gente tot annōs
+Aeneid	Aen	1	1	48	bella gerō! Et quisquam nūmen Iūnōnis adōret
+Aeneid	Aen	1	1	49	praetereā, aut supplex ārīs impōnet honōrem?'
+Aeneid	Aen	1	1	50	Tālia flammātō sēcum dea corde volūtāns
+Aeneid	Aen	1	1	51	nimbōrum in patriam, loca fēta furentibus austrīs,
+Aeneid	Aen	1	1	52	Aeoliam venit. Hīc vastō rēx Aeolus antrō
+Aeneid	Aen	1	1	53	luctantēs ventōs tempestātēsque sonōrās
+Aeneid	Aen	1	1	54	imperiō premit ac vinclīs et carcere frēnat.
+Aeneid	Aen	1	1	55	Illī indignantēs magnō cum murmure montis
+Aeneid	Aen	1	1	56	circum claustra fremunt; celsā sedet Aeolus arce
+Aeneid	Aen	1	1	57	scēptra tenēns, mollitque animōs et temperat īrās.
+Aeneid	Aen	1	1	58	Nī faciat, maria ac terrās caelumque profundum
+Aeneid	Aen	1	1	59	quippe ferant rapidī sēcum verrantque per aurās.
+Aeneid	Aen	1	1	60	Sed pater omnipotēns spēluncīs abdidit ātrīs,
+Aeneid	Aen	1	1	61	hoc metuēns, mōlemque et montēs īnsuper altōs
+Aeneid	Aen	1	1	62	imposuit, rēgemque dedit, quī foedere certō
+Aeneid	Aen	1	1	63	et premere et laxās scīret dare iussus habēnās.
+Aeneid	Aen	1	1	64	Ad quem tum Iūnō supplex hīs vōcibus ūsa est:
+Aeneid	Aen	1	1	65	‘Aeole, namque tibī dīvom pater atque hominum rēx
+Aeneid	Aen	1	1	66	et mulcēre dedit flūctūs et tollere ventō,
+Aeneid	Aen	1	1	67	gēns inimīca mihī Tyrrhēnum nāvigat aequor,
+Aeneid	Aen	1	1	68	Īlium in Ītaliam portāns victōsque Penātēs:
+Aeneid	Aen	1	1	69	incute vim ventīs submersāsque obrue puppēs,
+Aeneid	Aen	1	1	70	aut age dīversōs et disiice corpora pontō.
+Aeneid	Aen	1	1	71	Sunt mihi bis septem praestantī corpore nymphae,
+Aeneid	Aen	1	1	72	quārum quae fōrmā pulcherrima Dēiopēa,
+Aeneid	Aen	1	1	73	cōnubiō iungam stabilī propriamque dicābō,
+Aeneid	Aen	1	1	74	omnēs ut tēcum meritīs prō tālibus annōs
+Aeneid	Aen	1	1	75	exigat, et pulchrā faciat tē prōle parentem.'
+Aeneid	Aen	1	1	76	Aeolus haec contrā: ‘Tuus, Ō rēgīna, quid optēs
+Aeneid	Aen	1	1	77	explōrāre labor; mihi iussa capessere fās est.
+Aeneid	Aen	1	1	78	Tū mihi, quodcumque hoc rēgnī, tū scēptra Iovemque
+Aeneid	Aen	1	1	79	conciliās, tū dās epulīs accumbere dīvom,
+Aeneid	Aen	1	1	80	nimbōrumque facis tempestātumque potentem.'
+Aeneid	Aen	1	1	81	Haec ubi dicta, cavum conversā cuspide montem
+Aeneid	Aen	1	1	82	impulit in latus: ac ventī, velut agmine factō,
+Aeneid	Aen	1	1	83	quā data porta, ruunt et terrās turbine perflant.
+Aeneid	Aen	1	1	84	Incubuēre marī, tōtumque ā sēdibus īmīs
+Aeneid	Aen	1	1	85	ūnā Eurusque Notusque ruunt crēberque procellīs
+Aeneid	Aen	1	1	86	Āfricus, et vastōs volvunt ad lītora flūctūs.
+Aeneid	Aen	1	1	87	Īnsequitur clāmorque virum strīdorque rudentum.
+Aeneid	Aen	1	1	88	Ēripiunt subitō nūbēs caelumque diemque
+Aeneid	Aen	1	1	89	Teucrōrum ex oculīs; pontō nox incubat ātra.
+Aeneid	Aen	1	1	90	Intonuēre polī, et crēbrīs micat ignibus aether,
+Aeneid	Aen	1	1	91	praesentemque virīs intentant omnia mortem.
+Aeneid	Aen	1	1	92	Extemplō Aenēae solvuntur frīgore membra:
+Aeneid	Aen	1	1	93	ingemit, et duplicēs tendēns ad sīdera palmās
+Aeneid	Aen	1	1	94	tālia vōce refert: ‘Ō terque quaterque beātī,
+Aeneid	Aen	1	1	95	quīs ante ōra patrum Troiae sub moenibus altīs
+Aeneid	Aen	1	1	96	contigit oppetere! Ō Danaum fortissime gentis
+Aeneid	Aen	1	1	97	Tȳdīdē! Mēne Īliacīs occumbere campīs
+Aeneid	Aen	1	1	98	nōn potuisse, tuāque animam hanc effundere dextrā,
+Aeneid	Aen	1	1	99	saevus ubi Aeacidae tēlō iacet Hector, ubi ingēns
+Aeneid	Aen	1	1	100	Sarpēdōn, ubi tot Simois correpta sub undīs
+Aeneid	Aen	1	1	101	scūta virum galeāsque et fortia corpora volvit?'
+Aeneid	Aen	1	1	102	Tālia iactantī strīdēns Aquilōne procella
+Aeneid	Aen	1	1	103	vēlum adversa ferit, flūctūsque ad sīdera tollit.
+Aeneid	Aen	1	1	104	Franguntur rēmī; tum prōra āvertit, et undīs
+Aeneid	Aen	1	1	105	dat latus; īnsequitur cumulō praeruptus aquae mōns.
+Aeneid	Aen	1	1	106	Hī summō in flūctū pendent; hīs unda dehīscēns
+Aeneid	Aen	1	1	107	terram inter flūctūs aperit; furit aestus harēnīs.
+Aeneid	Aen	1	1	108	Trīs Notus abreptās in saxa latentia torquet
+Aeneid	Aen	1	1	109	saxa vocant Italī mediīs quae in flūctibus ārās
+Aeneid	Aen	1	1	110	dorsum immāne marī summō; trīs Eurus ab altō
+Aeneid	Aen	1	1	111	in brevia et Syrtīs urget, miserābile vīsū,
+Aeneid	Aen	1	1	112	inlīditque vadīs atque aggere cingit harēnae.
+Aeneid	Aen	1	1	113	Ūnam, quae Lyciōs fīdumque vehēbat Orontēn,
+Aeneid	Aen	1	1	114	ipsius ante oculōs ingēns ā vertice pontus
+Aeneid	Aen	1	1	115	in puppim ferit: excutitur prōnusque magister
+Aeneid	Aen	1	1	116	volvitur in caput; ast illam ter flūctus ibīdem
+Aeneid	Aen	1	1	117	torquet agēns circum, et rapidus vorat aequore vortex.
+Aeneid	Aen	1	1	118	Adpārent rārī nantēs in gurgite vastō,
+Aeneid	Aen	1	1	119	arma virum, tabulaeque, et Trōia gāza per undās.
+Aeneid	Aen	1	1	120	Iam validam Īlionei nāvem, iam fortis Achātī,
+Aeneid	Aen	1	1	121	et quā vectus Abās, et quā grandaevus Alētēs,
+Aeneid	Aen	1	1	122	vīcit hiems; laxīs laterum compāgibus omnēs
+Aeneid	Aen	1	1	123	accipiunt inimīcum imbrem, rīmīsque fatīscunt.
+Aeneid	Aen	1	1	124	Intereā magnō miscērī murmure pontum,
+Aeneid	Aen	1	1	125	ēmissamque hiemem sēnsit Neptūnus, et īmīs
+Aeneid	Aen	1	1	126	stāgna refūsa vadīs, graviter commōtus; et altō
+Aeneid	Aen	1	1	127	prōspiciēns, summā placidum caput extulit undā.
+Aeneid	Aen	1	1	128	Disiectam Aenēae, tōtō videt aequore classem,
+Aeneid	Aen	1	1	129	flūctibus oppressōs Trōās caelīque ruīnā,
+Aeneid	Aen	1	1	130	nec latuēre dolī frātrem Iūnōnis et īrae.
+Aeneid	Aen	1	1	131	Eurum ad sē Zephyrumque vocat, dehinc tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	1	132	‘Tantane vōs generis tenuit fīdūcia vestrī?
+Aeneid	Aen	1	1	133	Iam caelum terramque meō sine nūmine, ventī,
+Aeneid	Aen	1	1	134	miscēre, et tantās audētis tollere mōlēs?
+Aeneid	Aen	1	1	135	Quōs ego sed mōtōs praestat compōnere flūctūs.
+Aeneid	Aen	1	1	136	Post mihi nōn similī poenā commissa luētis.
+Aeneid	Aen	1	1	137	Mātūrāte fugam, rēgīque haec dīcite vestrō:
+Aeneid	Aen	1	1	138	nōn illī imperium pelagī saevumque tridentem,
+Aeneid	Aen	1	1	139	sed mihi sorte datum. Tenet ille immānia saxa,
+Aeneid	Aen	1	1	140	vestrās, Eure, domōs; illā sē iactet in aulā
+Aeneid	Aen	1	1	141	Aeolus, et clausō ventōrum carcere rēgnet.'
+Aeneid	Aen	1	1	142	Sīc ait, et dictō citius tumida aequora plācat,
+Aeneid	Aen	1	1	143	collēctāsque fugat nūbēs, sōlemque redūcit.
+Aeneid	Aen	1	1	144	Cȳmothoē simul et Trītōn adnīxus acūtō
+Aeneid	Aen	1	1	145	dētrūdunt nāvēs scopulō; levat ipse tridentī;
+Aeneid	Aen	1	1	146	et vastās aperit Syrtīs, et temperat aequor,
+Aeneid	Aen	1	1	147	atque rotīs summās levibus perlābitur undās.
+Aeneid	Aen	1	1	148	Ac velutī magnō in populō cum saepe coorta est
+Aeneid	Aen	1	1	149	sēditiō, saevitque animīs ignōbile volgus,
+Aeneid	Aen	1	1	150	iamque facēs et saxa volant furor arma ministrat;
+Aeneid	Aen	1	1	151	tum, pietāte gravem ac meritīs sī forte virum quem
+Aeneid	Aen	1	1	152	cōnspexēre, silent, arrēctīsque auribus adstant;
+Aeneid	Aen	1	1	153	ille regit dictīs animōs, et pectora mulcet,
+Aeneid	Aen	1	1	154	sīc cūnctus pelagī cecidit fragor, aequora postquam
+Aeneid	Aen	1	1	155	prōspiciēns genitor caelōque invectus apertō
+Aeneid	Aen	1	1	156	flectit equōs, currūque volāns dat lōra secundō.
+Aeneid	Aen	1	1	157	Dēfessī Aeneadae, quae proxima lītora, cursū
+Aeneid	Aen	1	1	158	contendunt petere, et Libyae vertuntur ad ōrās.
+Aeneid	Aen	1	1	159	Est in sēcessū longō locus: īnsula portum
+Aeneid	Aen	1	1	160	efficit obiectū laterum, quibus omnis ab altō
+Aeneid	Aen	1	1	161	frangitur inque sinūs scindit sēsē unda reductōs.
+Aeneid	Aen	1	1	162	Hinc atque hinc vastae rūpēs geminīque minantur
+Aeneid	Aen	1	1	163	in caelum scopulī, quōrum sub vertice lātē
+Aeneid	Aen	1	1	164	aequora tūta silent; tum silvīs scaena coruscīs
+Aeneid	Aen	1	1	165	dēsuper horrentīque ātrum nemus imminet umbrā.
+Aeneid	Aen	1	1	166	Fronte sub adversā scopulīs pendentibus antrum,
+Aeneid	Aen	1	1	167	intus aquae dulcēs vīvōque sedīlia saxō,
+Aeneid	Aen	1	1	168	nymphārum domus: hīc fessās nōn vincula nāvēs
+Aeneid	Aen	1	1	169	ūlla tenent, uncō nōn alligat ancora morsū.
+Aeneid	Aen	1	1	170	Hūc septem Aenēās collēctīs nāvibus omnī
+Aeneid	Aen	1	1	171	ex numerō subit; ac magnō tellūris amōre
+Aeneid	Aen	1	1	172	ēgressī optātā potiuntur Trōes harēnā,
+Aeneid	Aen	1	1	173	et sale tābentēs artūs in lītore pōnunt.
+Aeneid	Aen	1	1	174	Ac prīmum silicī scintillam excūdit Achātēs,
+Aeneid	Aen	1	1	175	succēpitque ignem foliīs, atque ārida circum
+Aeneid	Aen	1	1	176	nūtrīmenta dedit, rapuitque in fōmite flammam.
+Aeneid	Aen	1	1	177	Tum Cererem corruptam undīs Cereāliaque arma
+Aeneid	Aen	1	1	178	expediunt fessī rērum, frūgēsque receptās
+Aeneid	Aen	1	1	179	et torrēre parant flammīs et frangere saxō.
+Aeneid	Aen	1	1	180	Aenēās scopulum intereā cōnscendit, et omnem
+Aeneid	Aen	1	1	181	prōspectum lātē pelagō petit, Anthea sī quem
+Aeneid	Aen	1	1	182	iactātum ventō videat Phrygiāsque birēmēs,
+Aeneid	Aen	1	1	183	aut Capyn, aut celsīs in puppibus arma Caīcī.
+Aeneid	Aen	1	1	184	Nāvem in cōnspectū nūllam, trīs lītore cervōs
+Aeneid	Aen	1	1	185	prōspicit errantēs; hōs tōta armenta sequuntur
+Aeneid	Aen	1	1	186	ā tergō, et longum per vallīs pāscitur agmen.
+Aeneid	Aen	1	1	187	Cōnstitit hīc, arcumque manū celerīsque sagittās
+Aeneid	Aen	1	1	188	corripuit, fīdus quae tēla gerēbat Achātēs;
+Aeneid	Aen	1	1	189	ductōrēsque ipsōs prīmum, capita alta ferentēs
+Aeneid	Aen	1	1	190	cornibus arboreīs, sternit, tum volgus, et omnem
+Aeneid	Aen	1	1	191	miscet agēns tēlīs nemora inter frondea turbam;
+Aeneid	Aen	1	1	192	nec prius absistit, quam septem ingentia victor
+Aeneid	Aen	1	1	193	corpora fundat humī, et numerum cum nāvibus aequet.
+Aeneid	Aen	1	1	194	Hinc portum petit, et sociōs partītur in omnēs.
+Aeneid	Aen	1	1	195	Uīna bonus quae deinde cadīs onerārat Acestēs
+Aeneid	Aen	1	1	196	lītore Trīnacriō dederatque abeuntibus hērōs,
+Aeneid	Aen	1	1	197	dīvidit, et dictīs maerentia pectora mulcet:
+Aeneid	Aen	1	1	198	‘Ō sociī neque enim ignārī sumus ante malōrum
+Aeneid	Aen	1	1	199	Ō passī graviōra, dabit deus hīs quoque fīnem.
+Aeneid	Aen	1	1	200	Vōs et Scyllaeam rabiem penitusque sonantēs
+Aeneid	Aen	1	1	201	accēstis scopulōs, vōs et Cȳclōpea saxa
+Aeneid	Aen	1	1	202	expertī: revocāte animōs, maestumque timōrem
+Aeneid	Aen	1	1	203	mittite: forsan et haec ōlim meminisse iuvābit.
+Aeneid	Aen	1	1	204	Per variōs cāsūs, per tot discrīmina rērum
+Aeneid	Aen	1	1	205	tendimus in Latium; sēdēs ubi fāta quiētās
+Aeneid	Aen	1	1	206	ostendunt; illīc fās rēgna resurgere Troiae.
+Aeneid	Aen	1	1	207	Dūrāte, et vōsmet rēbus servāte secundīs.'
+Aeneid	Aen	1	1	208	Tālia vōce refert, cūrīsque ingentibus aeger
+Aeneid	Aen	1	1	209	spem voltū simulat, premit altum corde dolōrem.
+Aeneid	Aen	1	1	210	Illī sē praedae accingunt, dapibusque futūrīs;
+Aeneid	Aen	1	1	211	tergora dēripiunt costīs et vīscera nūdant;
+Aeneid	Aen	1	1	212	pars in frusta secant veribusque trementia fīgunt;
+Aeneid	Aen	1	1	213	lītore aēna locant aliī, flammāsque ministrant.
+Aeneid	Aen	1	1	214	Tum vīctū revocant vīrēs, fūsīque per herbam
+Aeneid	Aen	1	1	215	implentur veteris Bacchī pinguisque ferīnae.
+Aeneid	Aen	1	1	216	Postquam exēmpta famēs epulīs mēnsaeque remōtae,
+Aeneid	Aen	1	1	217	āmissōs longō sociōs sermōne requīrunt,
+Aeneid	Aen	1	1	218	spemque metumque inter dubiī, seu vīvere crēdant,
+Aeneid	Aen	1	1	219	sīve extrēma patī nec iam exaudīre vocātōs.
+Aeneid	Aen	1	1	220	Praecipuē pius Aenēās nunc ācris Orontī,
+Aeneid	Aen	1	1	221	nunc Amycī cāsum gemit et crūdēlia sēcum
+Aeneid	Aen	1	1	222	fāta Lycī, fortemque Gyān, fortemque Cloanthum.
+Aeneid	Aen	1	1	223	Et iam fīnēs erat, cum Iuppiter aethere summō
+Aeneid	Aen	1	1	224	dēspiciēns mare vēlivolum terrāsque iacentēs
+Aeneid	Aen	1	1	225	lītoraque et lātōs populōs, sīc vertice caelī
+Aeneid	Aen	1	1	226	cōnstitit, et Libyae dēfīxit lūmina rēgnīs.
+Aeneid	Aen	1	1	227	Atque illum tālēs iactantem pectore cūrās
+Aeneid	Aen	1	1	228	trīstior et lacrimīs oculōs suffūsa nitentēs
+Aeneid	Aen	1	1	229	adloquitur Venus: ‘Ō quī rēs hominumque deumque
+Aeneid	Aen	1	1	230	aeternīs regis imperiīs, et fulmine terrēs,
+Aeneid	Aen	1	1	231	quid meus Aenēās in tē committere tantum,
+Aeneid	Aen	1	1	232	quid Trōēs potuēre, quibus, tot fūnera passīs,
+Aeneid	Aen	1	1	233	cūnctus ob Ītaliam terrārum clauditur orbis?
+Aeneid	Aen	1	1	234	Certē hinc Rōmānōs ōlim, volventibus annīs,
+Aeneid	Aen	1	1	235	hinc fore ductōrēs, revocātō ā sanguine Teucrī,
+Aeneid	Aen	1	1	236	quī mare, quī terrās omnī diciōne tenērent,
+Aeneid	Aen	1	1	237	pollicitus, quae tē, genitor, sententia vertit?
+Aeneid	Aen	1	1	238	Hōc equidem occāsum Troiae trīstīsque ruīnās
+Aeneid	Aen	1	1	239	sōlābar, fātīs contrāria fāta rependēns;
+Aeneid	Aen	1	1	240	nunc eadem fortūna virōs tot cāsibus āctōs
+Aeneid	Aen	1	1	241	īnsequitur. Quem dās fīnem, rēx magne, labōrum?
+Aeneid	Aen	1	1	242	Antēnor potuit, mediīs ēlāpsus Achīvīs,
+Aeneid	Aen	1	1	243	Illyricōs penetrāre sinūs, atque intima tūtus
+Aeneid	Aen	1	1	244	rēgna Liburnōrum, et fontem superāre Timāvī,
+Aeneid	Aen	1	1	245	unde per ōra novem vastō cum murmure montis
+Aeneid	Aen	1	1	246	it mare prōruptum et pelagō premit arva sonantī.
+Aeneid	Aen	1	1	247	Hīc tamen ille urbem Patavī sēdēsque locāvit
+Aeneid	Aen	1	1	248	Teucrōrum, et gentī nōmen dedit, armaque fīxit
+Aeneid	Aen	1	1	249	Troiā; nunc placidā compostus pāce quiēscit:
+Aeneid	Aen	1	1	250	nōs, tua prōgeniēs, caelī quibus adnuis arcem,
+Aeneid	Aen	1	1	251	nāvibus (īnfandum!) āmissīs, ūnius ob īram
+Aeneid	Aen	1	1	252	prōdimur atque Italīs longē disiungimur ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	1	253	Hic pietātis honōs? Sīc nōs in scēptra repōnis?'
+Aeneid	Aen	1	1	254	Ollī subrīdēns hominum sator atque deōrum,
+Aeneid	Aen	1	1	255	voltū, quō caelum tempestātēsque serēnat,
+Aeneid	Aen	1	1	256	ōscula lībāvit nātae, dehinc tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	1	257	‘Parce metū, Cytherēa: manent immōta tuōrum
+Aeneid	Aen	1	1	258	fāta tibi; cernēs urbem et prōmissa Lavīnī
+Aeneid	Aen	1	1	259	moenia, sublīmemque ferēs ad sīdera caelī
+Aeneid	Aen	1	1	260	magnanimum Aenēān; neque mē sententia vertit.
+Aeneid	Aen	1	1	261	Hic tibi (fābor enim, quandō haec tē cūra remordet,
+Aeneid	Aen	1	1	262	longius et volvēns fātōrum arcāna movēbō)
+Aeneid	Aen	1	1	263	bellum ingēns geret Ītaliā, populōsque ferōcēs
+Aeneid	Aen	1	1	264	contundet, mōrēsque virīs et moenia pōnet,
+Aeneid	Aen	1	1	265	tertia dum Latiō rēgnantem vīderit aestās,
+Aeneid	Aen	1	1	266	ternaque trānsierint Rutulīs hīberna subāctīs.
+Aeneid	Aen	1	1	267	At puer Ascanius, cui nunc cognōmen Iūlō
+Aeneid	Aen	1	1	268	additur, Īlus erat, dum rēs stetit Īlia rēgnō,
+Aeneid	Aen	1	1	269	trīgintā magnōs volvendīs mēnsibus orbīs
+Aeneid	Aen	1	1	270	imperiō explēbit, rēgnumque ab sēde Lavīnī
+Aeneid	Aen	1	1	271	trānsferet, et longam multā vī mūniet Albam.
+Aeneid	Aen	1	1	272	Hīc iam ter centum tōtōs rēgnābitur annōs
+Aeneid	Aen	1	1	273	gente sub Hectoreā, dōnec rēgīna sacerdos,
+Aeneid	Aen	1	1	274	Mārte gravis, geminam partū dabit Īlia prōlem.
+Aeneid	Aen	1	1	275	Inde lupae fulvō nūtrīcis tegmine laetus
+Aeneid	Aen	1	1	276	Rōmulus excipiet gentem, et Māvortia condet
+Aeneid	Aen	1	1	277	moenia, Rōmānōsque suō dē nōmine dīcet.
+Aeneid	Aen	1	1	278	Hīs ego nec mētās rērum nec tempora pōnō;
+Aeneid	Aen	1	1	279	imperium sine fīne dedī. Quīn aspera Iūnō,
+Aeneid	Aen	1	1	280	quae mare nunc terrāsque metū caelumque fatīgat,
+Aeneid	Aen	1	1	281	cōnsilia in melius referet, mēcumque fovēbit
+Aeneid	Aen	1	1	282	Rōmānōs rērum dominōs gentemque togātam:
+Aeneid	Aen	1	1	283	sīc placitum. Veniet lustrīs lābentibus aetās,
+Aeneid	Aen	1	1	284	cum domus Assaracī Phthīam clārāsque Mycēnās
+Aeneid	Aen	1	1	285	servitiō premet, ac victīs dominābitur Argīs.
+Aeneid	Aen	1	1	286	Nāscētur pulchrā Troiānus orīgine Caesar,
+Aeneid	Aen	1	1	287	imperium ōceanō, fāmam quī terminet astrīs,
+Aeneid	Aen	1	1	288	Iūlius, ā magnō dēmissum nōmen Iūlō.
+Aeneid	Aen	1	1	289	Hunc tū ōlim caelō, spoliīs Orientis onustum,
+Aeneid	Aen	1	1	290	accipiēs sēcūra; vocābitur hic quoque vōtīs.
+Aeneid	Aen	1	1	291	Aspera tum positīs mītēscent saecula bellīs;
+Aeneid	Aen	1	1	292	cāna Fidēs, et Vesta, Remō cum frātre Quirīnus,
+Aeneid	Aen	1	1	293	iūra dabunt; dīrae ferrō et compāgibus artīs
+Aeneid	Aen	1	1	294	claudentur Bellī portae; Furor impius intus,
+Aeneid	Aen	1	1	295	saeva sedēns super arma, et centum vīnctus aēnīs
+Aeneid	Aen	1	1	296	post tergum nōdīs, fremet horridus ōre cruentō.'
+Aeneid	Aen	1	1	297	Haec ait, et Maiā genitum dēmittit ab altō,
+Aeneid	Aen	1	1	298	ut terrae, utque novae pateant Karthāginis arcēs
+Aeneid	Aen	1	1	299	hospitiō Teucrīs, nē fātī nescia Dīdō
+Aeneid	Aen	1	1	300	fīnibus arcēret: volat ille per āera magnum
+Aeneid	Aen	1	1	301	rēmigiō ālārum, ac Libyae citus adstitit ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	1	302	Et iam iussa facit, pōnuntque ferōcia Poenī
+Aeneid	Aen	1	1	303	corda volente deō; in prīmīs rēgīna quiētum
+Aeneid	Aen	1	1	304	accipit in Teucrōs animum mentemque benignam.
+Aeneid	Aen	1	1	305	At pius Aenēās, per noctem plūrima volvēns,
+Aeneid	Aen	1	1	306	ut prīmum lūx alma data est, exīre locōsque
+Aeneid	Aen	1	1	307	explōrāre novōs, quās ventō accesserit ōrās,
+Aeneid	Aen	1	1	308	quī teneant, nam inculta videt, hominēsne feraene,
+Aeneid	Aen	1	1	309	quaerere cōnstituit, sociīsque exācta referre
+Aeneid	Aen	1	1	310	Classem in convexō nemorum sub rūpe cavāta
+Aeneid	Aen	1	1	311	arboribus clausam circum atque horrentibus umbrīs
+Aeneid	Aen	1	1	312	occulit; ipse ūnō graditur comitātus Achātē,
+Aeneid	Aen	1	1	313	bīna manū lātō crispāns hastīlia ferrō.
+Aeneid	Aen	1	1	314	cui māter mediā sēsē tulit obvia silva,
+Aeneid	Aen	1	1	315	virginis ōs habitumque gerēns, et virginis arma
+Aeneid	Aen	1	1	316	Spartānae, vel quālis equōs Thrēissa fatīgat
+Aeneid	Aen	1	1	317	Harpalycē, volucremque fugā praevertitur Hebrum.
+Aeneid	Aen	1	1	318	Namque umerīs dē mōre habilem suspenderat arcum
+Aeneid	Aen	1	1	319	vēnātrīx, dederatque comam diffundere ventīs,
+Aeneid	Aen	1	1	320	nūda genū, nōdōque sinūs collēcta fluentēs.
+Aeneid	Aen	1	1	321	Ac prior, ‘Heus' inquit ‘iuvenēs, mōnstrāte meārum
+Aeneid	Aen	1	1	322	vīdistis sī quam hīc errantem forte sorōrum,
+Aeneid	Aen	1	1	323	succīnctam pharetrā et maculōsae tegmine lyncis,
+Aeneid	Aen	1	1	324	aut spūmantis aprī cursum clāmōre prementem.'
+Aeneid	Aen	1	1	325	Sīc Venus; et Veneris contrā sīc fīlius orsus:
+Aeneid	Aen	1	1	326	‘Nūlla tuārum audīta mihī neque vīsa sorōrum
+Aeneid	Aen	1	1	327	Ō quam tē memorem, virgō? Namque haud tibi voltus
+Aeneid	Aen	1	1	328	mortālis, nec vōx hominem sonat: Ō, dea certē
+Aeneid	Aen	1	1	329	an Phoebī soror? an nymphārum sanguinis ūna?
+Aeneid	Aen	1	1	330	sīs fēlīx, nostrumque levēs, quaecumque, labōrem,
+Aeneid	Aen	1	1	331	et, quō sub caelō tandem, quibus orbis in ōrīs
+Aeneid	Aen	1	1	332	iactēmur, doceās. Ignārī hominumque locōrumque
+Aeneid	Aen	1	1	333	errāmus, ventō hūc vastīs et flūctibus āctī:
+Aeneid	Aen	1	1	334	multa tibi ante ārās nostrā cadet hostia dextrā.'
+Aeneid	Aen	1	1	335	Tum Venus: ‘Haud equidem tālī mē dignor honōre;
+Aeneid	Aen	1	1	336	virginibus Tyriīs mōs est gestāre pharetram,
+Aeneid	Aen	1	1	337	purpureōque altē sūrās vincīre cothurnō.
+Aeneid	Aen	1	1	338	Pūnica rēgna vidēs, Tyriōs et Agēnoris urbem;
+Aeneid	Aen	1	1	339	sed fīnēs Libycī, genus intractābile bellō.
+Aeneid	Aen	1	1	340	Imperium Dīdō Tyriā regit urbe profecta,
+Aeneid	Aen	1	1	341	germānum fugiēns. Longa est iniūria, longae
+Aeneid	Aen	1	1	342	ambāgēs; sed summa sequar fastīgia rērum.
+Aeneid	Aen	1	1	343	‘huic coniūnx Sȳchaeus erat, dītissimus agrī
+Aeneid	Aen	1	1	344	Phoenīcum, et magnō miserae dīlēctus amōre,
+Aeneid	Aen	1	1	345	cui pater intāctam dederat, prīmīsque iugārat
+Aeneid	Aen	1	1	346	ōminibus. Sed rēgna Tyrī germānus habēbat
+Aeneid	Aen	1	1	347	Pygmaliōn, scelerē ante aliōs immānior omnēs.
+Aeneid	Aen	1	1	348	Quōs inter medius vēnit furor. Ille Sychaeum
+Aeneid	Aen	1	1	349	impius ante ārās, atque aurī caecus amōre,
+Aeneid	Aen	1	1	350	clam ferrō incautum superat, sēcūrus amōrum
+Aeneid	Aen	1	1	351	germānae; factumque diū cēlāvit, et aegram,
+Aeneid	Aen	1	1	352	multa malus simulāns, vānā spē lūsit amantem.
+Aeneid	Aen	1	1	353	Ipsa sed in somnīs inhumātī vēnit imāgō
+Aeneid	Aen	1	1	354	coniugis, ōra modīs attollēns pallida mīrīs,
+Aeneid	Aen	1	1	355	crūdēlēs ārās trāiectaque pectora ferrō
+Aeneid	Aen	1	1	356	nūdāvit, caecumque domūs scelus omne retēxit.
+Aeneid	Aen	1	1	357	Tum celerāre fugam patriāque excēdere suādet,
+Aeneid	Aen	1	1	358	auxiliumque viae veterēs tellūre reclūdit
+Aeneid	Aen	1	1	359	thēsaurōs, ignōtum argentī pondus et aurī.
+Aeneid	Aen	1	1	360	Hīs commōta fugam Dīdō sociōsque parābat:
+Aeneid	Aen	1	1	361	conveniunt, quibus aut odium crūdēle tyrannī
+Aeneid	Aen	1	1	362	aut metus ācer erat; nāvēs, quae forte parātae,
+Aeneid	Aen	1	1	363	corripiunt, onerantque aurō: portantur avārī
+Aeneid	Aen	1	1	364	Pygmaliōnis opēs pelagō; dux fēmina factī.
+Aeneid	Aen	1	1	365	Dēvēnēre locōs, ubi nunc ingentia cernis
+Aeneid	Aen	1	1	366	moenia surgentemque novae Karthāginis arcem,
+Aeneid	Aen	1	1	367	mercātīque solum, factī dē nōmine Byrsam,
+Aeneid	Aen	1	1	368	taurīnō quantum possent circumdare tergō.
+Aeneid	Aen	1	1	369	Sed vōs quī tandem, quibus aut vēnistis ab ōrīs,
+Aeneid	Aen	1	1	370	quōve tenētis iter? ‘Quaerentī tālibus ille
+Aeneid	Aen	1	1	371	suspīrāns, īmōque trahēns ā pectore vōcem:
+Aeneid	Aen	1	1	372	‘Ō dea, sī prīmā repetēns ab orīgine pergam,
+Aeneid	Aen	1	1	373	et vacet annālīs nostrōrum audīre labōrum,
+Aeneid	Aen	1	1	374	ante diem clausō compōnat Vesper Olympō.
+Aeneid	Aen	1	1	375	Nōs Troiā antīquā, sī vestrās forte per aurēs
+Aeneid	Aen	1	1	376	Troiae nōmen iit, dīversa per aequora vectōs
+Aeneid	Aen	1	1	377	forte suā Libycīs tempestās adpulit ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	1	378	Sum pius Aenēās, raptōs quī ex hoste Penātēs
+Aeneid	Aen	1	1	379	classe vehō mēcum, fāmā super aethera nōtus.
+Aeneid	Aen	1	1	380	Ītaliam quaerō patriam et genus ab Iove summō.
+Aeneid	Aen	1	1	381	Bis dēnīs Phrygium cōnscendī nāvibus aequor,
+Aeneid	Aen	1	1	382	mātre deā mōnstrante viam, data fāta secūtus;
+Aeneid	Aen	1	1	383	vix septem convolsae undīs Eurōque supersunt.
+Aeneid	Aen	1	1	384	Ipse ignōtus, egēns, Libyae dēserta peragrō,
+Aeneid	Aen	1	1	385	Eurōpā atque Asiā pulsus.' Nec plūra querentem
+Aeneid	Aen	1	1	386	passa Venus mediō sīc interfāta dolōre est:
+Aeneid	Aen	1	1	387	‘Quisquis es, haud, crēdō, invīsus caelestibus aurās
+Aeneid	Aen	1	1	388	vītālēs carpis, Tyriam quī advēneris urbem.
+Aeneid	Aen	1	1	389	Perge modo, atque hinc tē rēgīnae ad līmina perfer,
+Aeneid	Aen	1	1	390	Namque tibī reducēs sociōs classemque relātam
+Aeneid	Aen	1	1	391	nūntiō, et in tūtum versīs aquilōnibus āctam,
+Aeneid	Aen	1	1	392	nī frūstrā augurium vānī docuēre parentēs.
+Aeneid	Aen	1	1	393	Aspice bis sēnōs laetantēs agmine cycnōs,
+Aeneid	Aen	1	1	394	aetheriā quōs lāpsa plagā Iovis āles apertō
+Aeneid	Aen	1	1	395	turbābat caelō; nunc terrās ōrdine longō
+Aeneid	Aen	1	1	396	aut capere, aut captās iam dēspectāre videntur:
+Aeneid	Aen	1	1	397	ut reducēs illī lūdunt strīdentibus ālīs,
+Aeneid	Aen	1	1	398	et coetū cīnxēre polum, cantūsque dedēre,
+Aeneid	Aen	1	1	399	haud aliter puppēsque tuae pūbēsque tuōrum
+Aeneid	Aen	1	1	400	aut portum tenet aut plēnō subit ōstia vēlō.
+Aeneid	Aen	1	1	401	Perge modo, et, quā tē dūcit via, dīrige gressum.'
+Aeneid	Aen	1	1	402	Dīxit, et āvertēns roseā cervīce refulsit,
+Aeneid	Aen	1	1	403	ambrosiaeque comae dīvīnum vertice odōrem
+Aeneid	Aen	1	1	404	spīrāvēre, pedēs vestis dēflūxit ad īmōs,
+Aeneid	Aen	1	1	405	et vēra incessū patuit dea. Ille ubi mātrem
+Aeneid	Aen	1	1	406	adgnōvit, tālī fugientem est vōce secūtus:
+Aeneid	Aen	1	1	407	‘Quid nātum totiēns, crūdēlis tū quoque, falsīs
+Aeneid	Aen	1	1	408	lūdis imāginibus? Cūr dextrae iungere dextram
+Aeneid	Aen	1	1	409	nōn datur, ac vērās audīre et reddere vōcēs?'
+Aeneid	Aen	1	1	410	Tālibus incūsat, gressumque ad moenia tendit:
+Aeneid	Aen	1	1	411	at Venus obscūrō gradientēs āere saepsit,
+Aeneid	Aen	1	1	412	et multō nebulae circum dea fūdit amictū,
+Aeneid	Aen	1	1	413	cernere nē quis eōs, neu quis contingere posset,
+Aeneid	Aen	1	1	414	mōlīrīve moram, aut veniendī poscere causās.
+Aeneid	Aen	1	1	415	Ipsa Paphum sublīmis abit, sēdēsque revīsit
+Aeneid	Aen	1	1	416	laeta suās, ubi templum illī, centumque Sabaeō
+Aeneid	Aen	1	1	417	tūre calent ārae, sertīsque recentibus hālant.
+Aeneid	Aen	1	1	418	Corripuēre viam intereā, quā sēmita mōnstrat.
+Aeneid	Aen	1	1	419	Iamque ascendēbant collem, quī plūrimus urbī
+Aeneid	Aen	1	1	420	imminet, adversāsque adspectat dēsuper arcēs.
+Aeneid	Aen	1	1	421	Mīrātur mōlem Aenēās, māgālia quondam,
+Aeneid	Aen	1	1	422	mīrātur portās strepitumque et strāta viārum.
+Aeneid	Aen	1	1	423	Īnstant ārdentēs Tyriī pars dūcere mūrōs,
+Aeneid	Aen	1	1	424	mōlīrīque arcem et manibus subvolvere saxa,
+Aeneid	Aen	1	1	425	pars optāre locum tēctō et conclūdere sulcō.
+Aeneid	Aen	1	1	426	[Iūra magistrātūsque legunt sānctumque senātum;]
+Aeneid	Aen	1	1	427	hīc portūs aliī effodiunt; hīc alta theātrīs
+Aeneid	Aen	1	1	428	fundāmenta locant aliī, immānīsque columnās
+Aeneid	Aen	1	1	429	rūpibus excīdunt, scaenīs decora alta futūrīs.
+Aeneid	Aen	1	1	430	Quālis apēs aestāte novā per flōrea rūra
+Aeneid	Aen	1	1	431	exercet sub sōle labor, cum gentis adultōs
+Aeneid	Aen	1	1	432	ēdūcunt fētūs, aut cum liquentia mella
+Aeneid	Aen	1	1	433	stīpant et dulcī distendunt nectare cellās,
+Aeneid	Aen	1	1	434	aut onera accipiunt venientum, aut agmine factō
+Aeneid	Aen	1	1	435	ignāvom fūcōs pecus ā praesēpibus arcent:
+Aeneid	Aen	1	1	436	fervet opus, redolentque thymō frāgrantia mella.
+Aeneid	Aen	1	1	437	‘Ō fortūnātī, quōrum iam moenia surgunt!'
+Aeneid	Aen	1	1	438	Aenēās ait, et fastīgia suspicit urbis.
+Aeneid	Aen	1	1	439	Īnfert sē saeptus nebulā, mīrābile dictū,
+Aeneid	Aen	1	1	440	per mediōs, miscetque virīs, neque cernitur ūllī.
+Aeneid	Aen	1	1	441	Lūcus in urbe fuit mediā, laetissimus umbrā,
+Aeneid	Aen	1	1	442	quō prīmum iactātī undīs et turbine Poenī
+Aeneid	Aen	1	1	443	effōdēre locō signum, quod rēgia Iūnō
+Aeneid	Aen	1	1	444	mōnstrārat, caput ācris equī; sīc nam fore bellō
+Aeneid	Aen	1	1	445	ēgregiam et facilem vīctū per saecula gentem.
+Aeneid	Aen	1	1	446	Hīc templum Iūnōnī ingēns Sīdōnia Dīdō
+Aeneid	Aen	1	1	447	condēbat, dōnīs opulentum et nūmine dīvae,
+Aeneid	Aen	1	1	448	aerea cui gradibus surgēbant līmina, nexaeque
+Aeneid	Aen	1	1	449	aere trabēs, foribus cardō strīdēbat aēnīs.
+Aeneid	Aen	1	1	450	Hōc prīmum in lūcō nova rēs oblāta timōrem
+Aeneid	Aen	1	1	451	lēniit, hīc prīmum Aenēās spērāre salūtem
+Aeneid	Aen	1	1	452	ausus, et adflīctīs melius cōnfīdere rēbus.
+Aeneid	Aen	1	1	453	Namque sub ingentī lūstrat dum singula templō,
+Aeneid	Aen	1	1	454	rēgīnam opperiēns, dum, quae fortūna sit urbī,
+Aeneid	Aen	1	1	455	artificumque manūs inter sē operumque labōrem
+Aeneid	Aen	1	1	456	mīrātur, videt Īliacās ex ōrdine pugnās,
+Aeneid	Aen	1	1	457	bellaque iam fāmā tōtum volgāta per orbem,
+Aeneid	Aen	1	1	458	Atrīdās, Priamumque, et saevum ambōbus Achillem.
+Aeneid	Aen	1	1	459	Cōnstitit, et lacrimāns, ‘Quis iam locus' inquit ‘Achātē,
+Aeneid	Aen	1	1	460	quae regiō in terrīs nostrī nōn plēna labōris?
+Aeneid	Aen	1	1	461	Ēn Priamus! Sunt hīc etiam sua praemia laudī;
+Aeneid	Aen	1	1	462	sunt lacrimae rērum et mentem mortālia tangunt.
+Aeneid	Aen	1	1	463	Solve metūs; feret haec aliquam tibi fāma salūtem.'
+Aeneid	Aen	1	1	464	Sīc ait, atque animum pictūrā pāscit inānī,
+Aeneid	Aen	1	1	465	multa gemēns, largōque ūmectat flūmine voltum.
+Aeneid	Aen	1	1	466	Namque vidēbat, utī bellantēs Pergama circum
+Aeneid	Aen	1	1	467	hāc fugerent Grāiī, premeret Troiāna iuventūs,
+Aeneid	Aen	1	1	468	hāc Phryges, īnstāret currū cristātus Achillēs.
+Aeneid	Aen	1	1	469	Nec procul hinc Rhēsī niveīs tentōria vēlīs
+Aeneid	Aen	1	1	470	adgnōscit lacrimāns, prīmō quae prōdita somnō
+Aeneid	Aen	1	1	471	Tȳdīdēs multā vastābat caede cruentus,
+Aeneid	Aen	1	1	472	ārdentīsque āvertit equōs in castra, prius quam
+Aeneid	Aen	1	1	473	pābula gustāssent Troiae Xanthumque bibissent.
+Aeneid	Aen	1	1	474	Parte aliā fugiēns āmissīs Trōilus armīs,
+Aeneid	Aen	1	1	475	īnfēlīx puer atque impār congressus Achillī,
+Aeneid	Aen	1	1	476	fertur equīs, currūque haeret resupīnus inānī,
+Aeneid	Aen	1	1	477	lōra tenēns tamen; huic cervīxque comaeque trahuntur
+Aeneid	Aen	1	1	478	per terram, et versā pulvis inscrībitur hastā.
+Aeneid	Aen	1	1	479	Intereā ad templum nōn aequae Palladis ībant
+Aeneid	Aen	1	1	480	crīnibus Īliadēs passīs peplumque ferēbant,
+Aeneid	Aen	1	1	481	suppliciter trīstēs et tūnsae pectora palmīs;
+Aeneid	Aen	1	1	482	dīva solō fīxōs oculōs āversa tenēbat.
+Aeneid	Aen	1	1	483	Ter circum Īliacōs raptāverat Hectora mūrōs,
+Aeneid	Aen	1	1	484	exanimumque aurō corpus vēndēbat Achillēs.
+Aeneid	Aen	1	1	485	Tum vērō ingentem gemitum dat pectore ab īmō,
+Aeneid	Aen	1	1	486	ut spolia, ut currūs, utque ipsum corpus amīcī,
+Aeneid	Aen	1	1	487	tendentemque manūs Priamum cōnspexit inermēs.
+Aeneid	Aen	1	1	488	Sē quoque prīncipibus permixtum adgnōvit Achīvīs,
+Aeneid	Aen	1	1	489	Ēōāsque aciēs et nigrī Memnonis arma.
+Aeneid	Aen	1	1	490	Dūcit Amāzonidum lūnātīs agmina peltīs
+Aeneid	Aen	1	1	491	Penthesilēa furēns, mediīsque in mīlibus ārdet,
+Aeneid	Aen	1	1	492	aurea subnectēns exsertae cingula mammae,
+Aeneid	Aen	1	1	493	bellātrīx, audetque virīs concurrere virgō.
+Aeneid	Aen	1	1	494	Haec dum Dardaniō Aenēae mīranda videntur,
+Aeneid	Aen	1	1	495	dum stupet, obtūtūque haeret dēfīxus in ūnō,
+Aeneid	Aen	1	1	496	rēgīna ad templum, fōrmā pulcherrima Dīdō,
+Aeneid	Aen	1	1	497	incessit magnā iuvenum stīpante catervā.
+Aeneid	Aen	1	1	498	Quālis in Eurōtae rīpīs aut per iuga Cynthī
+Aeneid	Aen	1	1	499	exercet Dīāna chorōs, quam mīlle secūtae
+Aeneid	Aen	1	1	500	hinc atque hinc glomerantur orēades; illa pharētram
+Aeneid	Aen	1	1	501	fert umerō, gradiēnsque deās superēminet omnīs:
+Aeneid	Aen	1	1	502	Lātōnae tacitum pertemptant gaudia pectus:
+Aeneid	Aen	1	1	503	tālis erat Dīdō, tālem sē laeta ferēbat
+Aeneid	Aen	1	1	504	per mediōs, īnstāns operī rēgnīsque futūrīs.
+Aeneid	Aen	1	1	505	Tum foribus dīvae, mediā testūdine templī,
+Aeneid	Aen	1	1	506	saepta armīs, soliōque altē subnīxa resēdit.
+Aeneid	Aen	1	1	507	Iūra dabat lēgēsque virīs, operumque labōrem
+Aeneid	Aen	1	1	508	partibus aequābat iūstīs, aut sorte trahēbat:
+Aeneid	Aen	1	1	509	cum subitō Aenēās concursū accēdere magnō
+Aeneid	Aen	1	1	510	Anthea Sergestumque videt fortemque Cloanthum,
+Aeneid	Aen	1	1	511	Teucrōrumque aliōs, āter quōs aequore turbō
+Aeneid	Aen	1	1	512	dispulerat penitusque aliās āvēxerat ōrās.
+Aeneid	Aen	1	1	513	Obstipuit simul ipse simul perculsus Achātēs
+Aeneid	Aen	1	1	514	laetitiāque metūque; avidī coniungere dextrās
+Aeneid	Aen	1	1	515	ārdēbant; sed rēs animōs incognita turbat.
+Aeneid	Aen	1	1	516	Dissimulant, et nūbe cavā speculantur amictī,
+Aeneid	Aen	1	1	517	quae fortūna virīs, classem quō lītore linquant,
+Aeneid	Aen	1	1	518	quid veniant; cūnctīs nam lēctī nāvibus ībant,
+Aeneid	Aen	1	1	519	ōrantēs veniam, et templum clāmōre petēbant.
+Aeneid	Aen	1	1	520	Postquam intrōgressī et cōram data cōpia fandī,
+Aeneid	Aen	1	1	521	maximus Īlioneus placidō sīc pectore coepit:
+Aeneid	Aen	1	1	522	‘Ō Rēgīna, novam cui condere Iuppiter urbem
+Aeneid	Aen	1	1	523	iūstitiāque dedit gentēs frēnāre superbās,
+Aeneid	Aen	1	1	524	Trōēs tē miserī, ventīs maria omnia vectī,
+Aeneid	Aen	1	1	525	ōrāmus, prohibē īnfandōs ā nāvibus ignēs,
+Aeneid	Aen	1	1	526	parce piō generī, et propius rēs aspice nostrās.
+Aeneid	Aen	1	1	527	Nōn nōs aut ferrō Libycōs populāre Penātīs
+Aeneid	Aen	1	1	528	vēnimus, aut raptās ad lītora vertere praedas;
+Aeneid	Aen	1	1	529	nōn ea vīs animō, nec tanta superbia victīs.
+Aeneid	Aen	1	1	530	Est locus, Hesperiam Grāī cognōmine dīcunt,
+Aeneid	Aen	1	1	531	terra antīqua, potēns armīs atque ūbere glaebae;
+Aeneid	Aen	1	1	532	Oenōtrī coluēre virī; nunc fāma minōrēs
+Aeneid	Aen	1	1	533	Ītaliam dīxisse ducis dē nōmine gentem.
+Aeneid	Aen	1	1	534	Hīc cursus fuit:
+Aeneid	Aen	1	1	535	cum subitō adsurgēns flūctū nimbōsus Orīōn
+Aeneid	Aen	1	1	536	in vada caeca tulit, penitusque procācibus austrīs
+Aeneid	Aen	1	1	537	perque undās, superante salō, perque invia saxa
+Aeneid	Aen	1	1	538	dispulit; hūc paucī vestrīs adnāvimus ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	1	539	Quod genus hoc hominum? Quaeve hunc tam barbara mōrem
+Aeneid	Aen	1	1	540	permittit patria? Hospitiō prohibēmur harēnae;
+Aeneid	Aen	1	1	541	bella cient, prīmāque vetant cōnsistere terrā.
+Aeneid	Aen	1	1	542	Sī genus hūmānum et mortālia temnitis arma
+Aeneid	Aen	1	1	543	at spērāte deōs memorēs fandī atque nefandī.
+Aeneid	Aen	1	1	544	‘Rēx erat Aenēās nōbīs, quō iūstior alter,
+Aeneid	Aen	1	1	545	nec pietāte fuit, nec bellō maior et armīs.
+Aeneid	Aen	1	1	546	Quem sī fāta virum servant, sī vēscitur aurā
+Aeneid	Aen	1	1	547	aetheriā, neque adhūc crūdēlibus occubat umbrīs,
+Aeneid	Aen	1	1	548	nōn metus; officiō nec tē certāsse priōrem
+Aeneid	Aen	1	1	549	poeniteat. Sunt et Siculīs regiōnibus urbēs
+Aeneid	Aen	1	1	550	armaque, Troiānōque ā sanguine clārus Acestēs.
+Aeneid	Aen	1	1	551	Quassātam ventīs liceat subdūcere classem,
+Aeneid	Aen	1	1	552	et silvīs aptāre trabēs et stringere rēmōs:
+Aeneid	Aen	1	1	553	sī datur Ītaliam, sociīs et rēge receptō,
+Aeneid	Aen	1	1	554	tendere, ut Ītaliam laetī Latiumque petāmus;
+Aeneid	Aen	1	1	555	sīn absūmpta salūs, et tē, pater optime Teucrum,
+Aeneid	Aen	1	1	556	pontus habet Libyae, nec spēs iam restat Iūlī,
+Aeneid	Aen	1	1	557	at freta Sīcaniae saltem sēdēsque parātās,
+Aeneid	Aen	1	1	558	unde hūc advectī, rēgemque petāmus Acestēn.'
+Aeneid	Aen	1	1	559	Tālibus Īlioneus; cūnctī simul ōre fremēbant
+Aeneid	Aen	1	1	560	Dardanidae.
+Aeneid	Aen	1	1	561	Tum breviter Dīdō, voltum dēmissa, profātur:
+Aeneid	Aen	1	1	562	‘Solvite corde metum, Teucrī, sēclūdite cūrās.
+Aeneid	Aen	1	1	563	Rēs dūra et rēgnī novitās mē tālia cōgunt
+Aeneid	Aen	1	1	564	mōlīrī, et lātē fīnēs cūstōde tuērī.
+Aeneid	Aen	1	1	565	Quis genus Aeneadum, quis Troiae nesciat urbem,
+Aeneid	Aen	1	1	566	virtūtēsque virōsque, aut tantī incendia bellī?
+Aeneid	Aen	1	1	567	Nōn obtūsa adeō gestāmus pectora Poenī,
+Aeneid	Aen	1	1	568	nec tam āversus equōs Tyriā Sōl iungit ab urbe.
+Aeneid	Aen	1	1	569	Seu vōs Hesperiam magnam Sāturniaque arva,
+Aeneid	Aen	1	1	570	sīve Erycis fīnēs rēgemque optātis Acestēn,
+Aeneid	Aen	1	1	571	auxiliō tūtōs dīmittam, opibusque iuvābō.
+Aeneid	Aen	1	1	572	Voltis et hīs mēcum pariter cōnsīdere rēgnīs;
+Aeneid	Aen	1	1	573	urbem quam statuō vestra est, subdūcite nāvēs;
+Aeneid	Aen	1	1	574	Trōs Tyriusque mihī nūllō discrīmine agētur.
+Aeneid	Aen	1	1	575	Atque utinam rēx ipse Notō compulsus eōdem
+Aeneid	Aen	1	1	576	adforet Aenēās! Equidem per lītora certōs
+Aeneid	Aen	1	1	577	dīmittam et Libyae lūstrāre extrēma iubēbō,
+Aeneid	Aen	1	1	578	sī quibus ēiectus silvīs aut urbibus errat.'
+Aeneid	Aen	1	1	579	Hīs animum arrēctī dictīs et fortis Achātēs
+Aeneid	Aen	1	1	580	et pater Aenēās iamdūdum ērumpere nūbem
+Aeneid	Aen	1	1	581	ārdēbant. Prior Aenēān compellat Achātēs:
+Aeneid	Aen	1	1	582	‘Nāte deā, quae nunc animō sententia surgit?
+Aeneid	Aen	1	1	583	omnia tūta vidēs, classem sociōsque receptōs.
+Aeneid	Aen	1	1	584	Ūnus abest, mediō in flūctū quem vīdimus ipsī
+Aeneid	Aen	1	1	585	submersum; dictīs respondent cētera mātris.'
+Aeneid	Aen	1	1	586	Vix ea fātus erat, cum circumfūsa repente
+Aeneid	Aen	1	1	587	scindit sē nūbēs et in aethera pūrgat apertum.
+Aeneid	Aen	1	1	588	Restitit Aenēās clārāque in lūce refulsit,
+Aeneid	Aen	1	1	589	ōs umerōsque deō similis; namque ipsa decōram
+Aeneid	Aen	1	1	590	caesariem nātō genetrīx lūmenque iuventae
+Aeneid	Aen	1	1	591	purpureum et laetōs oculīs adflārat honōrēs:
+Aeneid	Aen	1	1	592	quāle manūs addunt eborī decus, aut ubi flāvō
+Aeneid	Aen	1	1	593	argentum Pariusve lapis circumdatur aurō.
+Aeneid	Aen	1	1	594	Tum sīc rēgīnam adloquitur, cūnctīsque repente
+Aeneid	Aen	1	1	595	imprōvīsus ait: ‘Cōram, quem quaeritis, adsum,
+Aeneid	Aen	1	1	596	Trōius Aenēās, Libycīs ēreptus ab undīs.
+Aeneid	Aen	1	1	597	Ō sōla īnfandōs Troiae miserāta labōrēs,
+Aeneid	Aen	1	1	598	quae nōs, rēliquiās Danaum, terraeque marisque
+Aeneid	Aen	1	1	599	omnibus exhaustōs iam cāsibus, omnium egēnōs,
+Aeneid	Aen	1	1	600	urbe, domō, sociās, grātēs persolvere dignās
+Aeneid	Aen	1	1	601	nōn opis est nostrae, Dīdō, nec quicquid ubīque est
+Aeneid	Aen	1	1	602	gentis Dardaniae, magnum quae sparsa per orbem.
+Aeneid	Aen	1	1	603	Dī tibi, sī qua piōs respectant nūmina, sī quid
+Aeneid	Aen	1	1	604	usquam iūstitia est et mēns sibi cōnscia rēctī,
+Aeneid	Aen	1	1	605	praemia digna ferant. Quae tē tam laeta tulērunt
+Aeneid	Aen	1	1	606	saecula? Quī tantī tālem genuēre parentēs?
+Aeneid	Aen	1	1	607	In freta dum fluviī current, dum montibus umbrae
+Aeneid	Aen	1	1	608	lūstrābunt convexa, polus dum sīdera pāscet,
+Aeneid	Aen	1	1	609	semper honōs nōmenque tuum laudēsque manēbunt,
+Aeneid	Aen	1	1	610	quae mē cumque vocant terrae.' Sīc fātus, amīcum
+Aeneid	Aen	1	1	611	Īlionēa petit dextrā, laevāque Serestum,
+Aeneid	Aen	1	1	612	post aliōs, fortemque Gyān fortemque Cloanthum.
+Aeneid	Aen	1	1	613	Obstipuit prīmō aspectū Sīdōnia Dīdō,
+Aeneid	Aen	1	1	614	cāsū deinde virī tantō, et sīc ōre locūta est:
+Aeneid	Aen	1	1	615	‘Quis tē, nāte deā, per tanta perīcula cāsus
+Aeneid	Aen	1	1	616	īnsequitur? Quae vīs immānibus applicat ōrīs?
+Aeneid	Aen	1	1	617	Tūne ille Aenēās, quem Dardaniō Anchīsaē
+Aeneid	Aen	1	1	618	alma Venus Phrygiī genuit Simoentis ad undam?
+Aeneid	Aen	1	1	619	Atque equidem Teucrum meminī Sīdōna venīre
+Aeneid	Aen	1	1	620	fīnibus expulsum patriīs, nova rēgna petentem
+Aeneid	Aen	1	1	621	auxiliō Bēlī; genitor tum Bēlus opīmam
+Aeneid	Aen	1	1	622	vastābat Cyprum, et victor diciōne tenēbat.
+Aeneid	Aen	1	1	623	Tempore iam ex illō cāsus mihi cognitus urbis
+Aeneid	Aen	1	1	624	Troiānae nōmenque tuum rēgēsque Pelasgī.
+Aeneid	Aen	1	1	625	Ipse hostis Teucrōs īnsignī laude ferēbat,
+Aeneid	Aen	1	1	626	sēque ortum antīquā Teucrōrum ab stirpe volēbat.
+Aeneid	Aen	1	1	627	Quārē agite, Ō tēctīs, iuvenēs, succēdite nostrīs.
+Aeneid	Aen	1	1	628	Mē quoque per multōs similis fortūna labōrēs
+Aeneid	Aen	1	1	629	iactātam hāc dēmum voluit cōnsistere terrā.
+Aeneid	Aen	1	1	630	Nōn ignāra malī, miserīs succurrere discō.'
+Aeneid	Aen	1	1	631	Sīc memorat; simul Aenēān in rēgia dūcit
+Aeneid	Aen	1	1	632	tēcta, simul dīvom templīs indīcit honōrem.
+Aeneid	Aen	1	1	633	Nec minus intereā sociīs ad lītora mittit
+Aeneid	Aen	1	1	634	vīgintī taurōs, magnōrum horrentia centum
+Aeneid	Aen	1	1	635	terga suum, pinguēs centum cum mātribus agnōs,
+Aeneid	Aen	1	1	636	mūnera laetitiamque diī.
+Aeneid	Aen	1	1	637	At domus interior rēgālī splendida luxū
+Aeneid	Aen	1	1	638	īnstruitur, mediīsque parant convīvia tēctīs:
+Aeneid	Aen	1	1	639	arte labōrātae vestēs ostrōque superbō,
+Aeneid	Aen	1	1	640	ingēns argentum mēnsīs, caelātaque in aurō
+Aeneid	Aen	1	1	641	fortia facta patrum, seriēs longissima rērum
+Aeneid	Aen	1	1	642	per tot ducta virōs antīquā ab orīgine gentis.
+Aeneid	Aen	1	1	643	Aenēās (neque enim patrius cōnsistere mentem
+Aeneid	Aen	1	1	644	passus amor) rapidum ad nāvēs praemittit Achātēn,
+Aeneid	Aen	1	1	645	Ascaniō ferat haec, ipsumque ad moenia dūcat;
+Aeneid	Aen	1	1	646	omnis in Ascaniō cārī stat cūra parentis.
+Aeneid	Aen	1	1	647	Mūnera praetereā, Īliacīs ērepta ruīnīs,
+Aeneid	Aen	1	1	648	ferre iubet, pallam signīs aurōque rigentem,
+Aeneid	Aen	1	1	649	et circumtextum croceō vēlāmen acanthō,
+Aeneid	Aen	1	1	650	ōrnātūs Argīvae Helenae, quōs illa Mycēnis,
+Aeneid	Aen	1	1	651	Pergama cum peteret inconcessōsque hymenaeōs,
+Aeneid	Aen	1	1	652	extulerat, mātris Lēdae mīrābile dōnum:
+Aeneid	Aen	1	1	653	praetereā scēptrum, Īlionē quod gesserat ōlim,
+Aeneid	Aen	1	1	654	maxima nātārum Priamī, colloque monīle
+Aeneid	Aen	1	1	655	bācātum, et duplicem gemmīs aurōque corōnam.
+Aeneid	Aen	1	1	656	Haec celerāns ita ad nāvēs tendēbat Achātēs.
+Aeneid	Aen	1	1	657	At Cytherēa novās artēs, nova pectore versat
+Aeneid	Aen	1	1	658	Cōnsilia, ut faciem mūtātus et ōra Cupīdō
+Aeneid	Aen	1	1	659	prō dulcī Ascaniō veniat, dōnīsque furentem
+Aeneid	Aen	1	1	660	incendat rēgīnam, atque ossibus implicet ignem;
+Aeneid	Aen	1	1	661	quippe domum timet ambiguam Tyriōsque bilinguēs;
+Aeneid	Aen	1	1	662	ūrit atrōx Iūnō, et sub noctem cūra recursat.
+Aeneid	Aen	1	1	663	Ergō hīs āligerum dictīs adfātur Amōrem:
+Aeneid	Aen	1	1	664	‘Nāte, meae vīrēs, mea magna potentia sōlus,
+Aeneid	Aen	1	1	665	nāte, patris summī quī tēla Typhōia temnis,
+Aeneid	Aen	1	1	666	ad tē cōnfugiō et supplex tua nūmina poscō.
+Aeneid	Aen	1	1	667	Frāter ut Aenēās pelagō tuus omnia circum
+Aeneid	Aen	1	1	668	lītora iactētur odiīs Iūnōnis inīquae,
+Aeneid	Aen	1	1	669	nōta tibi, et nostrō doluistī saepe dolōre.
+Aeneid	Aen	1	1	670	Hunc Phoenissa tenet Dīdō blandīsque morātur
+Aeneid	Aen	1	1	671	vōcibus; et vereor, quō sē Iūnōnia vertant
+Aeneid	Aen	1	1	672	hospitia; haud tantō cessābit cardine rērum.
+Aeneid	Aen	1	1	673	Quōcircā capere ante dolīs et cingere flammā
+Aeneid	Aen	1	1	674	rēgīnam meditor, nē quō sē nūmine mūtet,
+Aeneid	Aen	1	1	675	sed magnō Aenēae mēcum teneātur amōre.
+Aeneid	Aen	1	1	676	Quā facere id possīs, nostram nunc accipe mentem.
+Aeneid	Aen	1	1	677	Rēgius accītū cārī genitōris ad urbem
+Aeneid	Aen	1	1	678	Sīdoniam puer īre parat, mea maxima cūra,
+Aeneid	Aen	1	1	679	dōna ferēns, pelagō et flammīs restantia Troiae:
+Aeneid	Aen	1	1	680	hunc ego sōpītum somnō super alta Cythēra
+Aeneid	Aen	1	1	681	aut super Īdalium sacrātā sēde recondam,
+Aeneid	Aen	1	1	682	nē qua scīre dolōs mediusve occurrere possit.
+Aeneid	Aen	1	1	683	Tū faciem illīus noctem nōn amplius ūnam
+Aeneid	Aen	1	1	684	falle dolō, et nōtōs puerī puer indue voltūs,
+Aeneid	Aen	1	1	685	ut, cum tē gremiō accipiet laetissima Dīdō
+Aeneid	Aen	1	1	686	rēgālīs inter mēnsās laticemque Lyaeum,
+Aeneid	Aen	1	1	687	cum dabit amplexūs atque ōscula dulcia fīget,
+Aeneid	Aen	1	1	688	occultum īnspīrēs ignem fallāsque venēnō.'
+Aeneid	Aen	1	1	689	Pāret Amor dictīs cārae genetrīcis, et ālās
+Aeneid	Aen	1	1	690	exuit, et gressū gaudēns incēdit Iūlī.
+Aeneid	Aen	1	1	691	At Venus Ascaniō placidam per membra quiētem
+Aeneid	Aen	1	1	692	inrigat, et fōtum gremiō dea tollit in altōs
+Aeneid	Aen	1	1	693	Īdaliae lūcōs, ubi mollis amāracus illum
+Aeneid	Aen	1	1	694	flōribus et dulcī adspīrāns complectitur umbrā.
+Aeneid	Aen	1	1	695	Iamque ībat dictō pārēns et dōna Cupīdō
+Aeneid	Aen	1	1	696	rēgia portābat Tyriīs, duce laetus Achātē.
+Aeneid	Aen	1	1	697	Cum venit, aulaeīs iam sē rēgīna superbīs
+Aeneid	Aen	1	1	698	aureā composuit spondā mediamque locāvit.
+Aeneid	Aen	1	1	699	Iam pater Aenēās et iam Troiāna iuventūs
+Aeneid	Aen	1	1	700	conveniunt, strātōque super discumbitur ostrō.
+Aeneid	Aen	1	1	701	Dant famulī manibus lymphās, Cereremque canistrīs
+Aeneid	Aen	1	1	702	expediunt, tōnsīsque ferunt mantēlia vīllīs.
+Aeneid	Aen	1	1	703	Quīnquāgintā intus famulae, quibus ōrdine longam
+Aeneid	Aen	1	1	704	cūra penum struere, et flammīs adolēre Penātēs;
+Aeneid	Aen	1	1	705	centum aliae totidemque parēs aetāte ministrī,
+Aeneid	Aen	1	1	706	quī dapibus mēnsās onerent et pōcula pōnant.
+Aeneid	Aen	1	1	707	Nec nōn et Tyriī per līmina laeta frequentēs
+Aeneid	Aen	1	1	708	convēnēre, torīs iussī discumbere pictīs.
+Aeneid	Aen	1	1	709	Mīrantur dōna Aenēae, mīrantur Iūlum
+Aeneid	Aen	1	1	710	flagrantīsque deī voltūs simulātaque verba,
+Aeneid	Aen	1	1	711	[pallamque et pictum croceō vēlāmen acanthō.]
+Aeneid	Aen	1	1	712	Praecipuē īnfēlīx, pestī dēvōta futūrae,
+Aeneid	Aen	1	1	713	explērī mentem nequit ārdēscitque tuendō
+Aeneid	Aen	1	1	714	Phoenissā, et pariter puerō dōnīsque movētur.
+Aeneid	Aen	1	1	715	Ille ubi complexū Aenēae colloque pependit
+Aeneid	Aen	1	1	716	et magnum falsī implēvit genitōris amōrem,
+Aeneid	Aen	1	1	717	rēgīnam petit haec oculīs, haec pectore tōtō
+Aeneid	Aen	1	1	718	haeret et interdum gremiō fovet, īnscia Dīdō,
+Aeneid	Aen	1	1	719	īnsīdat quantus miserae deus; at memor ille
+Aeneid	Aen	1	1	720	mātris Acīdaliae paulātim abolēre Sychaeum
+Aeneid	Aen	1	1	721	incipit, et vīvō temptat praevertere amōre
+Aeneid	Aen	1	1	722	iam prīdem residēs animōs dēsuētaque corda.
+Aeneid	Aen	1	1	723	Postquam prīma quiēs epulīs, mēnsaeque remōtae,
+Aeneid	Aen	1	1	724	crātēras magnōs statuunt et vīna corōnant.
+Aeneid	Aen	1	1	725	Fit strepitus tēctīs, vōcemque per ampla volūtant
+Aeneid	Aen	1	1	726	ātria; dēpendent lychnī laqueāribus aureīs
+Aeneid	Aen	1	1	727	incēnsī, et noctem flammīs fūnālia vincunt.
+Aeneid	Aen	1	1	728	Hīc rēgīna gravem gemmīs aurōque poposcit
+Aeneid	Aen	1	1	729	implēvitque merō pateram, quam Bēlus et omnēs
+Aeneid	Aen	1	1	730	ā Bēlō solitī; tum facta silentia tēctīs:
+Aeneid	Aen	1	1	731	‘Iuppiter, hospitibus nam tē dare iūra loquuntur,
+Aeneid	Aen	1	1	732	hunc laetum Tyriīsque diem Troiāque profectīs
+Aeneid	Aen	1	1	733	esse velīs, nostrōsque huius meminisse minōrēs.
+Aeneid	Aen	1	1	734	Adsit laetitiae Bacchus dator, et bona Iūnō;
+Aeneid	Aen	1	1	735	et vōs, Ō, coetum, Tyriī, celebrāte faventēs.'
+Aeneid	Aen	1	1	736	Dīxit, et in mēnsam laticum lībāvit honōrem,
+Aeneid	Aen	1	1	737	prīmaque, lībātō, summō tenus attigit ōre,
+Aeneid	Aen	1	1	738	tum Bitiae dedit increpitāns; ille impiger hausit
+Aeneid	Aen	1	1	739	spūmantem pateram, et plēnō sē prōluit aurō
+Aeneid	Aen	1	1	740	post aliī procerēs. Citharā crīnītus Iōpās
+Aeneid	Aen	1	1	741	personat aurātā, docuit quem maximus Atlās.
+Aeneid	Aen	1	1	742	Hic canit errantem lūnam sōlisque labōrēs;
+Aeneid	Aen	1	1	743	unde hominum genus et pecudēs; unde imber et ignēs;
+Aeneid	Aen	1	1	744	Arctūrum pluviāsque Hyadas geminōsque Triōnēs;
+Aeneid	Aen	1	1	745	quid tantum Ōceanō properent sē tinguere sōlēs
+Aeneid	Aen	1	1	746	hībernī, vel quae tardīs mora noctibus obstet.
+Aeneid	Aen	1	1	747	Ingeminant plausū Tyriī, Trōēsque sequuntur.
+Aeneid	Aen	1	1	748	Nec nōn et variō noctem sermōne trahēbat
+Aeneid	Aen	1	1	749	īnfēlīx Dīdō, longumque bibēbat amōrem,
+Aeneid	Aen	1	1	750	multa super Priamō rogitāns, super Hectore multa;
+Aeneid	Aen	1	1	751	nunc quibus Aurōrae vēnisset fīlius armīs,
+Aeneid	Aen	1	1	752	nunc quālēs Diomēdis equī, nunc quantus Achillēs.
+Aeneid	Aen	1	1	753	‘Immō age, et ā prīmā dīc, hospes, orīgine nōbīs
+Aeneid	Aen	1	1	754	īnsidiās,' inquit, ‘Danaum, cāsūsque tuōrum,
+Aeneid	Aen	1	1	755	errōrēsque tuōs; nam tē iam septima portat
+Aeneid	Aen	1	1	756	omnibus errantem terrīs et flūctibus aestās.'
+Aeneid	Aen	1	2	1	Conticuēre omnēs intentīque ōra tenēbant
+Aeneid	Aen	1	2	2	inde torō pater Aenēās sīc orsus ab altō:
+Aeneid	Aen	1	2	3	Īnfandum, rēgīna, iubēs renovāre dolōrem,
+Aeneid	Aen	1	2	4	Troiānās ut opēs et lāmentābile rēgnum
+Aeneid	Aen	1	2	5	ēruerint Danaī, quaeque ipse miserrima vīdī
+Aeneid	Aen	1	2	6	et quōrum pars magna fuī. quis tālia fandō
+Aeneid	Aen	1	2	7	Myrmidonum Dolopumve aut dūrī mīles Ulixī
+Aeneid	Aen	1	2	8	temperet ā lacrimīs? et iam nox ūmida caelō
+Aeneid	Aen	1	2	9	praecipitat suādentque cadentia sīdera somnōs.
+Aeneid	Aen	1	2	10	sed sī tantus amor cāsūs cognōscere nostrōs
+Aeneid	Aen	1	2	11	et breviter Troiae suprēmum audīre labōrem,
+Aeneid	Aen	1	2	12	quamquam animus meminisse horret lūctūque refūgit,
+Aeneid	Aen	1	2	13	incipiam. frāctī bellō fātīsque repulsī
+Aeneid	Aen	1	2	14	ductōrēs Danaum tot iam lābentibus annīs
+Aeneid	Aen	1	2	15	īnstar montis equum dīvīnā Palladis arte
+Aeneid	Aen	1	2	16	aedificant, sectāque intexunt abiete costās;
+Aeneid	Aen	1	2	17	vōtum prō reditū simulant; ea fāma vagātur.
+Aeneid	Aen	1	2	18	hūc dēlēcta virum sortītī corpora fūrtim
+Aeneid	Aen	1	2	19	inclūdunt caecō laterī penitusque cavernās
+Aeneid	Aen	1	2	20	ingentēs uterumque armātō mīlite complent.
+Aeneid	Aen	1	2	21	est in cōnspectū Tenedos, nōtissima fāmā
+Aeneid	Aen	1	2	22	īnsula, dīves opum Priamī dum rēgna manēbant,
+Aeneid	Aen	1	2	23	nunc tantum sinus et statiō male fīda carīnīs:
+Aeneid	Aen	1	2	24	hūc sē prōvectī dēsertō in lītore condunt;
+Aeneid	Aen	1	2	25	nōs abiisse ratī et ventō petiisse Mycēnās.
+Aeneid	Aen	1	2	26	ergō omnis longō solvit sē Teucria lūctū;
+Aeneid	Aen	1	2	27	panduntur portae, iuvat īre et Dōrica castra
+Aeneid	Aen	1	2	28	dēsertōsque vidēre locōs lītusque relictum:
+Aeneid	Aen	1	2	29	hīc Dolopum manus, hīc saevus tendēbat Achillēs;
+Aeneid	Aen	1	2	30	classibus hīc locus, hīc aciē certāre solēbant.
+Aeneid	Aen	1	2	31	pars stupet innūptae dōnum exitiāle Minervae
+Aeneid	Aen	1	2	32	et mōlem mīrantur equī; prīmusque Thymoetēs
+Aeneid	Aen	1	2	33	dūcī intrā mūrōs hortātur et arce locārī,
+Aeneid	Aen	1	2	34	sīve dolō seu iam Troiae sīc fāta ferēbant.
+Aeneid	Aen	1	2	35	at Capys, et quōrum melior sententia mentī,
+Aeneid	Aen	1	2	36	aut pelagō Danaum īnsidiās suspectaque dōna
+Aeneid	Aen	1	2	37	praecipitāre iubent subiectīsque ūrere flammīs,
+Aeneid	Aen	1	2	38	aut terebrāre cavās uterī et temptāre latebrās.
+Aeneid	Aen	1	2	39	scinditur incertum studia in contrāria vulgus.
+Aeneid	Aen	1	2	40	Prīmus ibi ante omnēs magnā comitante catervā
+Aeneid	Aen	1	2	41	Lāocoōn ārdēns summā dēcurrit ab arce,
+Aeneid	Aen	1	2	42	et procul ‘ō miserī, quae tanta īnsānia, cīvēs?
+Aeneid	Aen	1	2	43	crēditis āvectōs hostēs? aut ūlla putātis
+Aeneid	Aen	1	2	44	dōna carēre dolīs Danaum? sīc nōtus Ulixēs?
+Aeneid	Aen	1	2	45	aut hōc inclūsī lignō occultantur Achīvī,
+Aeneid	Aen	1	2	46	aut haec in nostrōs fabricāta est māchina mūrōs,
+Aeneid	Aen	1	2	47	īnspectūra domōs ventūraque dēsuper urbī,
+Aeneid	Aen	1	2	48	aut aliquis latet error; equō nē crēdite, Teucrī.
+Aeneid	Aen	1	2	49	quidquid id est, timeō Danaōs et dōna ferentēs.'
+Aeneid	Aen	1	2	50	sīc fātus validīs ingentem vīribus hastam
+Aeneid	Aen	1	2	51	in latus inque ferī curvam compāgibus alvum
+Aeneid	Aen	1	2	52	contorsit. stetit illa tremēns, uterōque recussō
+Aeneid	Aen	1	2	53	īnsonuēre cavae gemitumque dedēre cavernae.
+Aeneid	Aen	1	2	54	et, sī fāta deum, sī mēns nōn laeva fuisset,
+Aeneid	Aen	1	2	55	impulerat ferrō Argolicās foedāre latebrās,
+Aeneid	Aen	1	2	56	Troiaque nunc stāret, Priamīque arx alta manērēs.
+Aeneid	Aen	1	2	57	Ecce, manūs iuvenem intereā post terga revīnctum
+Aeneid	Aen	1	2	58	pāstōrēs magnō ad rēgem clāmōre trahēbant
+Aeneid	Aen	1	2	59	Dardanidae, quī sē ignōtum venientibus ultrō,
+Aeneid	Aen	1	2	60	hoc ipsum ut strueret Troiamque aperīret Achīvīs,
+Aeneid	Aen	1	2	61	obtulerat, fīdēns animī atque in utrumque parātus,
+Aeneid	Aen	1	2	62	seu versāre dolōs seu certae occumbere mortī.
+Aeneid	Aen	1	2	63	undique vīsendī studiō Troiāna iuventūs
+Aeneid	Aen	1	2	64	circumfūsa ruit certantque inlūdere captō.
+Aeneid	Aen	1	2	65	accipe nunc Danaum īnsidiās et crīmine ab ūnō
+Aeneid	Aen	1	2	66	disce omnēs.
+Aeneid	Aen	1	2	67	namque ut cōnspectū in mediō turbātus, inermis
+Aeneid	Aen	1	2	68	cōnstitit atque oculīs Phrygia agmina circumspexit,
+Aeneid	Aen	1	2	69	‘heu, quae nunc tellūs,' inquit, ‘quae mē aequora possunt
+Aeneid	Aen	1	2	70	accipere? aut quid iam miserō mihi dēnique restat,
+Aeneid	Aen	1	2	71	cui neque apud Danaōs usquam locus, et super ipsī
+Aeneid	Aen	1	2	72	Dardanidae īnfēnsī poenās cum sanguine poscunt?'
+Aeneid	Aen	1	2	73	quō gemitū conversī animī compressus et omnis
+Aeneid	Aen	1	2	74	impetus. hortāmur fārī quō sanguine crētus,
+Aeneid	Aen	1	2	75	quidve ferat; memoret quae sit fīdūcia captō.
+Aeneid	Aen	1	2	76	‘Cūncta equidem tibi, rēx, fuerit quodcumque, fatēbor
+Aeneid	Aen	1	2	77	vēra,' inquit; ‘neque mē Argolicā dē gente negābō.
+Aeneid	Aen	1	2	78	hoc prīmum; nec, sī miserum Fortūna Sinōnem
+Aeneid	Aen	1	2	79	fīnxit, vānum etiam mendācemque improba finget.
+Aeneid	Aen	1	2	80	fandō aliquod sī forte tuās pervēnit ad aurēs
+Aeneid	Aen	1	2	81	Bēlīdae nōmen Palamēdis et incluta fāmā
+Aeneid	Aen	1	2	82	glōria, quem falsā sub prōditiōne Pelasgī
+Aeneid	Aen	1	2	83	īnsontem īnfandō indiciō, quia bella vetābat,
+Aeneid	Aen	1	2	84	dēmīsēre necī, nunc cassum lūmine lūgent:
+Aeneid	Aen	1	2	85	illī mē comitem et cōnsanguinitāte propinquum
+Aeneid	Aen	1	2	86	pauper in arma pater prīmīs hūc mīsit ab annīs.
+Aeneid	Aen	1	2	87	dum stābat rēgnō incolumis rēgumque vigēbat
+Aeneid	Aen	1	2	88	conciliīs, et nōs aliquod nōmenque decusque
+Aeneid	Aen	1	2	89	gessimus. invidiā postquam pellācis Ulixī
+Aeneid	Aen	1	2	90	(haud ignōta loquor) superīs concessit ab ōrīs,
+Aeneid	Aen	1	2	91	adflīctus vītam in tenebrīs lūctūque trahēbam
+Aeneid	Aen	1	2	92	et cāsum īnsontis mēcum indignābar amīcī.
+Aeneid	Aen	1	2	93	nec tacuī dēmēns et mē, fors sī qua tulisset,
+Aeneid	Aen	1	2	94	sī patriōs umquam remeāssem victor ad Argos,
+Aeneid	Aen	1	2	95	prōmīsī ultōrem et verbīs odia aspera mōvī.
+Aeneid	Aen	1	2	96	hinc mihi prīma malī lābēs, hinc semper Ulixēs
+Aeneid	Aen	1	2	97	crīminibus terrēre novīs, hinc spargere vōcēs
+Aeneid	Aen	1	2	98	in vulgum ambiguās et quaerere cōnscius arma.
+Aeneid	Aen	1	2	99	nec requiēvit enim, dōnec Calchante ministrō
+Aeneid	Aen	1	2	100	sed quid ego haec autem nēquīquam ingrāta revolvō,
+Aeneid	Aen	1	2	101	quidve moror? sī omnēs ūnō ōrdine habētis Achīvōs,
+Aeneid	Aen	1	2	102	idque audīre sat est, iamdūdum sūmite poenās:
+Aeneid	Aen	1	2	103	hoc Ithacus velit et magnō mercentur Atrīdae.'
+Aeneid	Aen	1	2	104	Tum vērō ārdēmus scītārī et quaerere causās,
+Aeneid	Aen	1	2	105	ignārī scelerum tantōrum artisque Pelasgae.
+Aeneid	Aen	1	2	106	prōsequitur pavitāns et fictō pectore fātur:
+Aeneid	Aen	1	2	107	‘Saepe fugam Danaī Troiā cupiēre relictā
+Aeneid	Aen	1	2	108	mōlīrī et longō fessī discēdere bellō;
+Aeneid	Aen	1	2	109	fēcissentque utinam! saepe illōs aspera pontī
+Aeneid	Aen	1	2	110	interclūsit hiems et terruit Auster euntēs.
+Aeneid	Aen	1	2	111	praecipuē cum iam hīc trabibus contextus acernīs
+Aeneid	Aen	1	2	112	stāret equus, tōtō sonuērunt aethere nimbī.
+Aeneid	Aen	1	2	113	suspēnsī Eurypylum scītātum ōrācula Phoebī
+Aeneid	Aen	1	2	114	mittimus, isque adytīs haec trīstia dicta reportat:
+Aeneid	Aen	1	2	115	“sanguine plācāstis ventōs et virgine caesā,
+Aeneid	Aen	1	2	116	cum prīmum Īliacās, Danaī, vēnistis ad ōrās;
+Aeneid	Aen	1	2	117	sanguine quaerendī reditūs animāque litandum
+Aeneid	Aen	1	2	118	Argolicā." vulgī quae vōx ut vēnit ad aurēs,
+Aeneid	Aen	1	2	119	obstipuēre animī gelidusque per īma cucurrit
+Aeneid	Aen	1	2	120	ossa tremor, cui fāta parent, quem poscat Apollō.
+Aeneid	Aen	1	2	121	hīc Ithacus vātem magnō Calchanta tumultū
+Aeneid	Aen	1	2	122	prōtrahit in mediōs; quae sint ea nūmina dīvum
+Aeneid	Aen	1	2	123	flāgitat. et mihi iam multī crūdēle canēbant
+Aeneid	Aen	1	2	124	artificis scelus, et tacitī ventūra vidēbant.
+Aeneid	Aen	1	2	125	bis quīnōs silet ille diēs tēctusque recūsat
+Aeneid	Aen	1	2	126	prōdere vōce suā quemquam aut oppōnere mortī.
+Aeneid	Aen	1	2	127	vix tandem, magnīs Ithacī clāmōribus āctus,
+Aeneid	Aen	1	2	128	compositō rumpit vōcem et mē dēstinat ārae.
+Aeneid	Aen	1	2	129	adsēnsēre omnēs et, quae sibi quisque timēbat,
+Aeneid	Aen	1	2	130	ūnius in miserī exitium conversa tulēre.
+Aeneid	Aen	1	2	131	iamque diēs īnfanda aderat; mihi sacra parārī
+Aeneid	Aen	1	2	132	et salsae frūgēs et circum tempora vittae.
+Aeneid	Aen	1	2	133	ēripuī, fateor, lētō mē et vincula rūpī,
+Aeneid	Aen	1	2	134	līmōsōque lacū per noctem obscūrus in ulvā
+Aeneid	Aen	1	2	135	dēlituī dum vēla darent, sī forte dedissent.
+Aeneid	Aen	1	2	136	nec mihi iam patriam antīquam spēs ūlla videndī
+Aeneid	Aen	1	2	137	nec dulcēs nātōs exoptātumque parentem,
+Aeneid	Aen	1	2	138	quōs illī fors et poenās ob nostra reposcent
+Aeneid	Aen	1	2	139	effugia, et culpam hanc miserōrum morte piābunt.
+Aeneid	Aen	1	2	140	quod tē per superōs et cōnscia nūmina vērī,
+Aeneid	Aen	1	2	141	per sī qua est quae restet adhūc mortālibus usquam
+Aeneid	Aen	1	2	142	intemerāta fidēs, ōrō, miserēre labōrum
+Aeneid	Aen	1	2	143	tantōrum, miserēre animī nōn digna ferentis.'
+Aeneid	Aen	1	2	144	Hīs lacrimīs vītam damus et miserēscimus ultrō.
+Aeneid	Aen	1	2	145	ipse virō prīmus manicās atque arta levārī
+Aeneid	Aen	1	2	146	vincla iubet Priamus dictīsque ita fātur amīcīs:
+Aeneid	Aen	1	2	147	‘quisquis es, āmissōs hinc iam oblīvīscere Grāiōs
+Aeneid	Aen	1	2	148	(noster eris) mihique haec ēdissere vēra rogantī:
+Aeneid	Aen	1	2	149	quō mōlem hanc immānis equī statuēre? quis auctor?
+Aeneid	Aen	1	2	150	quidve petunt? quae religiō? aut quae māchina bellī?'
+Aeneid	Aen	1	2	151	dīxerat. ille dolīs īnstrūctus et arte Pelasgā
+Aeneid	Aen	1	2	152	sustulit exūtās vinclīs ad sīdera palmās:
+Aeneid	Aen	1	2	153	‘vōs, aeternī ignēs, et nōn violābile vestrum
+Aeneid	Aen	1	2	154	testor nūmen,' ait, ‘vōs ārae ēnsēsque nefandī,
+Aeneid	Aen	1	2	155	quōs fūgī, vittaeque deum, quās hostia gessī:
+Aeneid	Aen	1	2	156	fās mihi Grāiōrum sacrāta resolvere iūra,
+Aeneid	Aen	1	2	157	fās ōdisse virōs atque omnia ferre sub aurās,
+Aeneid	Aen	1	2	158	sī qua tegunt, teneor patriae nec lēgibus ūllīs.
+Aeneid	Aen	1	2	159	tū modo prōmissīs maneās servātaque servēs
+Aeneid	Aen	1	2	160	Troia fidem, sī vēra feram, sī magna rependam.
+Aeneid	Aen	1	2	161	omnis spēs Danaum et coeptī fīdūcia bellī
+Aeneid	Aen	1	2	162	Palladis auxiliīs semper stetit. impius ex quō
+Aeneid	Aen	1	2	163	Tȳdīdēs sed enim scelerumque inventor Ulixēs,
+Aeneid	Aen	1	2	164	fātāle adgressī sacrātō āvellere templō
+Aeneid	Aen	1	2	165	Palladium caesīs summae cūstōdibus arcis,
+Aeneid	Aen	1	2	166	corripuēre sacram effigiem manibusque cruentīs
+Aeneid	Aen	1	2	167	virgineās ausī dīvae contingere vittās,
+Aeneid	Aen	1	2	168	ex illō fluere ac retrō sublāpsa referrī
+Aeneid	Aen	1	2	169	spēs Danaum, frāctae vīrēs, āversa deae mēns.
+Aeneid	Aen	1	2	170	nec dubiīs ea signa dedit Trītōnia mōnstrīs.
+Aeneid	Aen	1	2	171	vix positum castrīs simulācrum: ārsēre coruscae
+Aeneid	Aen	1	2	172	lūminibus flammae arrēctīs, salsusque per artūs
+Aeneid	Aen	1	2	173	sūdor iit, terque ipsa solō (mīrābile dictū)
+Aeneid	Aen	1	2	174	ēmicuit parmamque ferēns hastamque trementem.
+Aeneid	Aen	1	2	175	extemplō temptanda fugā canit aequora Calchās,
+Aeneid	Aen	1	2	176	nec posse Argolicīs exscindī Pergama tēlīs
+Aeneid	Aen	1	2	177	ōmina nī repetant Argīs nūmenque redūcant
+Aeneid	Aen	1	2	178	quod pelagō et curvīs sēcum āvēxēre carīnīs.
+Aeneid	Aen	1	2	179	et nunc quod patriās ventō petiēre Mycēnās,
+Aeneid	Aen	1	2	180	arma deōsque parant comitēs pelagōque remēnsō
+Aeneid	Aen	1	2	181	imprōvīsī aderunt; ita dīgerit ōmina Calchās.
+Aeneid	Aen	1	2	182	hanc prō Palladiō monitī, prō nūmine laesō
+Aeneid	Aen	1	2	183	effigiem statuēre, nefās quae trīste piāret.
+Aeneid	Aen	1	2	184	hanc tamen immēnsam Calchās attollere mōlem
+Aeneid	Aen	1	2	185	rōboribus textīs caelōque ēdūcere iussit,
+Aeneid	Aen	1	2	186	nē recipī portīs aut dūcī in moenia posset,
+Aeneid	Aen	1	2	187	neu populum antīquā sub rēligiōne tuērī.
+Aeneid	Aen	1	2	188	nam sī vestra manus violāsset dōna Minervae,
+Aeneid	Aen	1	2	189	tum magnum exitium (quod dī prius ōmen in ipsum
+Aeneid	Aen	1	2	190	convertant!) Priamī imperiō Phrygibusque futūrum;
+Aeneid	Aen	1	2	191	sīn manibus vestrīs vestram ascendisset in urbem,
+Aeneid	Aen	1	2	192	ultrō Asiam magnō Pelopēa ad moenia bellō
+Aeneid	Aen	1	2	193	ventūram, et nostrōs ea fāta manēre nepōtēs.'
+Aeneid	Aen	1	2	194	Tālibus īnsidiīs periūrīque arte Sinōnis
+Aeneid	Aen	1	2	195	crēdita rēs, captīque dolīs lacrimīsque coāctīs
+Aeneid	Aen	1	2	196	quōs neque Tȳdīdēs nec Lārīsaeus Achillēs,
+Aeneid	Aen	1	2	197	nōn annī domuēre decem, nōn mīlle carīnae.
+Aeneid	Aen	1	2	198	Hīc aliud maius miserīs multōque tremendum
+Aeneid	Aen	1	2	199	obicitur magis atque imprōvida pectora turbat.
+Aeneid	Aen	1	2	200	Lāocoōn, ductus Neptūnō sorte sacerdōs,
+Aeneid	Aen	1	2	201	sollemnēs taurum ingentem mactābat ad ārās.
+Aeneid	Aen	1	2	202	ecce autem geminī ā Tenedō tranquilla per alta
+Aeneid	Aen	1	2	203	(horrēscō referēns) immēnsīs orbibus anguēs
+Aeneid	Aen	1	2	204	incumbunt pelagō pariterque ad lītora tendunt;
+Aeneid	Aen	1	2	205	pectora quōrum inter flūctūs arrēcta iubaeque
+Aeneid	Aen	1	2	206	sanguineae superant undās, pars cētera pontum
+Aeneid	Aen	1	2	207	pōne legit sinuatque immēnsa volūmine terga.
+Aeneid	Aen	1	2	208	fit sonitus spūmante salō; iamque arva tenēbant
+Aeneid	Aen	1	2	209	ārdentīsque oculōs suffectī sanguine et ignī
+Aeneid	Aen	1	2	210	sībila lambēbant linguīs vibrantibus ōra.
+Aeneid	Aen	1	2	211	diffugimus vīsū exsanguēs. illī agmine certō
+Aeneid	Aen	1	2	212	Lāocoonta petunt; et prīmum parva duōrum
+Aeneid	Aen	1	2	213	corpora nātōrum serpēns amplexus uterque
+Aeneid	Aen	1	2	214	implicat et miserōs morsū dēpāscitur artūs;
+Aeneid	Aen	1	2	215	post ipsum auxiliō subeuntem ac tēla ferentem
+Aeneid	Aen	1	2	216	corripiunt spīrīsque ligant ingentibus; et iam
+Aeneid	Aen	1	2	217	bis medium amplexī, bis collō squāmea circum
+Aeneid	Aen	1	2	218	terga datī superant capite et cervīcibus altīs.
+Aeneid	Aen	1	2	219	ille simul manibus tendit dīvellere nōdōs
+Aeneid	Aen	1	2	220	perfūsus sanie vittās ātrōque venēnō,
+Aeneid	Aen	1	2	221	clāmōrēs simul horrendōs ad sīdera tollit:
+Aeneid	Aen	1	2	222	quālis mūgītus, fūgit cum saucius āram
+Aeneid	Aen	1	2	223	taurus et incertam excussit cervīce secūrim.
+Aeneid	Aen	1	2	224	at geminī lāpsū dēlūbra ad summa dracōnēs
+Aeneid	Aen	1	2	225	effugiunt saevaeque petunt Trītōnidis arcem,
+Aeneid	Aen	1	2	226	sub pedibusque deae clipeīque sub orbe teguntur.
+Aeneid	Aen	1	2	227	tum vērō tremefacta novus per pectora cūnctīs
+Aeneid	Aen	1	2	228	īnsinuat pavor, et scelus expendisse merentem
+Aeneid	Aen	1	2	229	Lāocoonta ferunt, sacrum quī cuspide rōbur
+Aeneid	Aen	1	2	230	laeserit et tergō scelerātam intorserit hastam.
+Aeneid	Aen	1	2	231	dūcendum ad sēdēs simulācrum ōrandaque dīvae
+Aeneid	Aen	1	2	232	nūmina conclāmant.
+Aeneid	Aen	1	2	233	dīvidimus mūrōs et moenia pandimus urbis.
+Aeneid	Aen	1	2	234	accingunt omnēs operī pedibusque rotārum
+Aeneid	Aen	1	2	235	subiciunt lāpsūs, et stuppea vincula collō
+Aeneid	Aen	1	2	236	intendunt; scandit fātālis māchina mūrōs
+Aeneid	Aen	1	2	237	fēta armīs. puerī circum innūptaeque puellae
+Aeneid	Aen	1	2	238	sacra canunt fūnemque manū contingere gaudent;
+Aeneid	Aen	1	2	239	illa subit mediaeque mināns inlābitur urbī.
+Aeneid	Aen	1	2	240	ō patria, ō dīvum domus Īlium et incluta bellō
+Aeneid	Aen	1	2	241	moenia Dardanidum! quater ipsō in līmine portae
+Aeneid	Aen	1	2	242	substitit atque uterō sonitum quater arma dedēre;
+Aeneid	Aen	1	2	243	īnstāmus tamen immemorēs caecīque furōre
+Aeneid	Aen	1	2	244	et mōnstrum īnfēlīx sacrātā sistimus arce.
+Aeneid	Aen	1	2	245	tunc etiam fātīs aperit Cassandra futūrīs
+Aeneid	Aen	1	2	246	ōra deī iussū nōn umquam crēdita Teucrīs.
+Aeneid	Aen	1	2	247	nōs dēlūbra deum miserī, quibus ultimus esset
+Aeneid	Aen	1	2	248	ille diēs, fēstā vēlāmus fronde per urbem.
+Aeneid	Aen	1	2	249	Vertitur intereā caelum et ruit Ōceanō nox
+Aeneid	Aen	1	2	250	involvēns umbrā magnā terramque polumque
+Aeneid	Aen	1	2	251	Myrmidonumque dolōs; fūsī per moenia Teucrī
+Aeneid	Aen	1	2	252	conticuēre; sopor fessōs complectitur artūs.
+Aeneid	Aen	1	2	253	et iam Argīva phalānx īnstrūctīs nāvibus ībat
+Aeneid	Aen	1	2	254	ā Tenedō tacitae per amīca silentia lūnae
+Aeneid	Aen	1	2	255	lītora nōta petēns, flammās cum rēgia puppis
+Aeneid	Aen	1	2	256	extulerat, fātīsque deum dēfēnsus inīquīs
+Aeneid	Aen	1	2	257	inclūsōs uterō Danaōs et pīnea fūrtim
+Aeneid	Aen	1	2	258	laxat claustra Sinōn. illōs patefactus ad aurās
+Aeneid	Aen	1	2	259	reddit equus laetīque cavō sē rōbore prōmunt
+Aeneid	Aen	1	2	260	Thessandrus Sthenelusque ducēs et dīrus Ulixēs,
+Aeneid	Aen	1	2	261	dēmissum lāpsī per fūnem, Acamāsque Thoāsque
+Aeneid	Aen	1	2	262	Pēlīdēsque Neoptolemus prīmusque Machāōn
+Aeneid	Aen	1	2	263	et Menelāus et ipse dolī fabricātor Epēōs.
+Aeneid	Aen	1	2	264	invādunt urbem somnō vīnōque sepultam;
+Aeneid	Aen	1	2	265	caeduntur vigilēs, portīsque patentibus omnēs
+Aeneid	Aen	1	2	266	accipiunt sociōs atque agmina cōnscia iungunt.
+Aeneid	Aen	1	2	267	Tempus erat quō prīma quiēs mortālibus aegrīs
+Aeneid	Aen	1	2	268	incipit et dōnō dīvum grātissima serpit.
+Aeneid	Aen	1	2	269	in somnīs, ecce, ante oculōs maestissimus Hectōr
+Aeneid	Aen	1	2	270	vīsus adesse mihī largōsque effundere flētūs,
+Aeneid	Aen	1	2	271	raptātus bīgīs ut quondam, āterque cruentō
+Aeneid	Aen	1	2	272	pulvere perque pedēs trāiectus lōra tumentēs.
+Aeneid	Aen	1	2	273	ei mihi, quālis erat, quantum mūtātus ab illō
+Aeneid	Aen	1	2	274	Hectore quī redit exuviās indūtus Achillī
+Aeneid	Aen	1	2	275	vel Danaum Phrygiōs iaculātus puppibus ignēs!
+Aeneid	Aen	1	2	276	squālentem barbam et concrētōs sanguine crīnēs
+Aeneid	Aen	1	2	277	vulneraque illa gerēns, quae circum plūrima mūrōs
+Aeneid	Aen	1	2	278	accēpit patriōs. ultrō flēns ipse vidēbar
+Aeneid	Aen	1	2	279	compellāre virum et maestās exprōmere vōcēs:
+Aeneid	Aen	1	2	280	‘ō lūx Dardaniae, spēs ō fīdissima Teucrum,
+Aeneid	Aen	1	2	281	quae tantae tenuēre morae? quibus Hector ab ōrīs
+Aeneid	Aen	1	2	282	exspectāte venīs? ut tē post multa tuōrum
+Aeneid	Aen	1	2	283	fūnera, post variōs hominumque urbisque labōrēs
+Aeneid	Aen	1	2	284	dēfessī aspicimus! quae causa indigna serēnōs
+Aeneid	Aen	1	2	285	foedāvit vultūs? aut cūr haec vulnera cernō?'
+Aeneid	Aen	1	2	286	ille nihil, nec mē quaerentem vāna morātur,
+Aeneid	Aen	1	2	287	sed graviter gemitūs īmō dē pectore dūcēns,
+Aeneid	Aen	1	2	288	‘heu fuge, nāte deā, tēque hīs' ait ‘ēripe flammīs.
+Aeneid	Aen	1	2	289	hostis habet mūrōs; ruit altō ā culmine Troiā.
+Aeneid	Aen	1	2	290	sat patriae Priamōque datum: sī Pergama dextrā
+Aeneid	Aen	1	2	291	dēfendī possent, etiam hāc dēfēnsa fuissent.
+Aeneid	Aen	1	2	292	sacra suōsque tibī commendat Troia penātēs;
+Aeneid	Aen	1	2	293	hōs cape fātōrum comitēs, hīs moenia quaere
+Aeneid	Aen	1	2	294	magna pererrātō statuēs quae dēnique pontō.'
+Aeneid	Aen	1	2	295	sīc ait et manibus vittās Vestamque potentem
+Aeneid	Aen	1	2	296	aeternumque adytīs effert penetrālibus ignem.
+Aeneid	Aen	1	2	297	Dīversō intereā miscentur moenia lūctū,
+Aeneid	Aen	1	2	298	et magis atque magis, quamquam sēcrēta parentis
+Aeneid	Aen	1	2	299	Anchīsae domus arboribusque obtēcta recessit,
+Aeneid	Aen	1	2	300	clārescunt sonitūs armōrumque ingruit horror.
+Aeneid	Aen	1	2	301	excutior somnō et summī fastīgia tēctī
+Aeneid	Aen	1	2	302	ascēnsū superō atque arrēctīs auribus astō:
+Aeneid	Aen	1	2	303	in segetem velutī cum flamma furentibus Austrīs
+Aeneid	Aen	1	2	304	incidit, aut rapidus montānō flūmine torrēns
+Aeneid	Aen	1	2	305	sternit agrōs, sternit sata laeta boumque labōrēs
+Aeneid	Aen	1	2	306	praecipitīsque trahit silvās; stupet īnscius altō
+Aeneid	Aen	1	2	307	accipiēns sonitum saxī dē vertice pāstor.
+Aeneid	Aen	1	2	308	tum vērō manifēsta fidēs, Danaumque patēscunt
+Aeneid	Aen	1	2	309	īnsidiae. iam Dēiphobī dedit ampla ruīnam
+Aeneid	Aen	1	2	310	Volcānō superante domus, iam proximus ārdet
+Aeneid	Aen	1	2	311	Ucalegōn; Sīgēa ignī freta lāta relūcent.
+Aeneid	Aen	1	2	312	exoritur clāmorque virum clangorque tubārum.
+Aeneid	Aen	1	2	313	armā āmēns capiō; nec sat ratiōnis in armīs,
+Aeneid	Aen	1	2	314	sed glomerāre manum bellō et concurrere in arcem
+Aeneid	Aen	1	2	315	cum sociīs ārdent animī; furor īraque mentem
+Aeneid	Aen	1	2	316	praecipitat, pulchrumque morī succurrit in armīs.
+Aeneid	Aen	1	2	317	Ecce autem tēlīs Panthus ēlāpsus Achīvum,
+Aeneid	Aen	1	2	318	Panthus Othryadēs, arcis Phoebīque sacerdōs,
+Aeneid	Aen	1	2	319	sacra manū victōsque deōs parvumque nepōtem
+Aeneid	Aen	1	2	320	ipse trahit cursūque āmēns ad līmina tendit.
+Aeneid	Aen	1	2	321	‘quō rēs summa locō, Panthū? quam prēndimus arcem?'
+Aeneid	Aen	1	2	322	vix ea fātus eram gemitū cum tālia reddit:
+Aeneid	Aen	1	2	323	‘vēnit summa diēs et inēluctābile tempus
+Aeneid	Aen	1	2	324	Dardaniae. fuimus Trōēs, fuit Īlium et ingēns
+Aeneid	Aen	1	2	325	glōria Teucrōrum; ferus omnia Iuppiter Argos
+Aeneid	Aen	1	2	326	trānstulit; incēnsā Danaī dominantur in urbe.
+Aeneid	Aen	1	2	327	arduus armātōs mediīs in moenibus astāns
+Aeneid	Aen	1	2	328	fundit equus victorque Sinōn incendia miscet
+Aeneid	Aen	1	2	329	īnsultāns. portīs aliī bipatentibus adsunt,
+Aeneid	Aen	1	2	330	mīlia quot magnīs umquam vēnēre Mycēnīs;
+Aeneid	Aen	1	2	331	obsēdēre aliī tēlīs angusta viārum
+Aeneid	Aen	1	2	332	oppositīs; stat ferrī aciēs mucrōne coruscō
+Aeneid	Aen	1	2	333	stricta, parāta necī; vix prīmī proelia temptant
+Aeneid	Aen	1	2	334	portārum vigilēs et caecō Mārte resistunt.'
+Aeneid	Aen	1	2	335	tālibus Othryadae dictīs et nūmine dīvum
+Aeneid	Aen	1	2	336	in flammās et in arma feror, quō trīstis Erīnys,
+Aeneid	Aen	1	2	337	quō fremitus vocat et sublātus ad aethera clāmor.
+Aeneid	Aen	1	2	338	addunt sē sociōs Rhīpeus et maximus armīs
+Aeneid	Aen	1	2	339	Ēpytus, oblātī per lūnam, Hypanisque Dymāsque
+Aeneid	Aen	1	2	340	et laterī adglomerant nostrō, iuvenisque Coroebus
+Aeneid	Aen	1	2	341	Mygdonidēs illīs ad Troiam forte diēbus
+Aeneid	Aen	1	2	342	vēnerat īnsānō Cassandrae incēnsus amōre
+Aeneid	Aen	1	2	343	et gener auxilium Priamō Phrygibusque ferēbat,
+Aeneid	Aen	1	2	344	īnfēlīx quī nōn spōnsae praecepta furentis
+Aeneid	Aen	1	2	345	audierit!
+Aeneid	Aen	1	2	346	quōs ubi cōnfertōs ārdēre in proelia vīdī,
+Aeneid	Aen	1	2	347	incipiō super hīs: ‘iuvenēs, fortissima frūstrā
+Aeneid	Aen	1	2	348	pectora, sī vōbīs audentem extrēma cupīdō
+Aeneid	Aen	1	2	349	certa sequī, quae sit rēbus fortūna vidētis:
+Aeneid	Aen	1	2	350	excessēre omnēs adytīs ārīsque relictīs
+Aeneid	Aen	1	2	351	dī quibus imperium hoc steterat; succurritis urbī
+Aeneid	Aen	1	2	352	incēnsae. moriāmur et in media arma ruāmus.
+Aeneid	Aen	1	2	353	ūna salūs victīs nūllam spērāre salūtem.'
+Aeneid	Aen	1	2	354	sīc animīs iuvenum furor additus. inde, lupī ceu
+Aeneid	Aen	1	2	355	raptōrēs ātra in nebulā, quōs improba ventris
+Aeneid	Aen	1	2	356	exēgit caecōs rabiēs catulīque relictī
+Aeneid	Aen	1	2	357	faucibus exspectant siccīs, per tēla, per hostēs
+Aeneid	Aen	1	2	358	vādimus haud dubiam in mortem mediaeque tenēmus
+Aeneid	Aen	1	2	359	urbis iter; nox ātra cavā circumvolat umbrā.
+Aeneid	Aen	1	2	360	quis clādem illīus noctis, quis fūnera fandō
+Aeneid	Aen	1	2	361	explicet aut possit lacrimīs aequāre labōrēs?
+Aeneid	Aen	1	2	362	urbs antīqua ruit multōs domināta per annōs;
+Aeneid	Aen	1	2	363	plūrima perque viās sternuntur inertia passim
+Aeneid	Aen	1	2	364	corpora perque domōs et religiōsa deōrum
+Aeneid	Aen	1	2	365	līmina. nec sōlī poenās dant sanguine Teucrī;
+Aeneid	Aen	1	2	366	quondam etiam victīs redit in praecordia virtūs
+Aeneid	Aen	1	2	367	victōrēsque cadunt Danaī. crūdēlis ubīque
+Aeneid	Aen	1	2	368	lūctus, ubīque pavor et plūrima mortis imāgō.
+Aeneid	Aen	1	2	369	Prīmus sē Danaum magnā comitante catervā
+Aeneid	Aen	1	2	370	Androgeōs offert nōbīs, socia agmina crēdēns
+Aeneid	Aen	1	2	371	īnscius, atque ultrō verbīs compellat amīcīs:
+Aeneid	Aen	1	2	372	‘festīnāte, virī! nam quae tam sēra morātur
+Aeneid	Aen	1	2	373	sēgnitiēs? aliī rapiunt incēnsa feruntque
+Aeneid	Aen	1	2	374	Pergama: vōs celsīs nunc prīmum ā nāvibus ītis?'
+Aeneid	Aen	1	2	375	dīxit, et extemplō (neque enim respōnsa dabantur
+Aeneid	Aen	1	2	376	fīda satis) sēnsit mediōs dēlāpsus in hostēs.
+Aeneid	Aen	1	2	377	obstipuit retrōque pedem cum vōce repressit.
+Aeneid	Aen	1	2	378	imprōvīsum asprīs velutī quī sentibus anguem
+Aeneid	Aen	1	2	379	pressit humī nītēns trepidusque repente refūgit
+Aeneid	Aen	1	2	380	attollentem īrās et caerula colla tumentem,
+Aeneid	Aen	1	2	381	haud secus Androgeōs vīsū tremefactus abībat.
+Aeneid	Aen	1	2	382	inruimus dēnsīs et circumfundimur armīs,
+Aeneid	Aen	1	2	383	ignārōsque locī passim et formīdine captōs
+Aeneid	Aen	1	2	384	sternimus; aspīrat prīmō Fortūna labōrī.
+Aeneid	Aen	1	2	385	atque hīc successū exsultāns animīsque Coroebus
+Aeneid	Aen	1	2	386	‘ō sociī, quā prīmā' inquit ‘Fortūna salūtis
+Aeneid	Aen	1	2	387	mōnstrat iter, quāque ostendit sē dextra, sequāmur:
+Aeneid	Aen	1	2	388	mūtēmus clipeōs Danaumque īnsignia nōbīs
+Aeneid	Aen	1	2	389	aptēmus. dolus an virtūs, quis in hoste requīrat?
+Aeneid	Aen	1	2	390	arma dabunt ipsī.' sīc fātus deinde comantem
+Aeneid	Aen	1	2	391	Androgeī galeam clipeīque īnsigne decōrum
+Aeneid	Aen	1	2	392	induitur laterīque Argīvum accommodat ēnsem.
+Aeneid	Aen	1	2	393	hoc Rhīpeus, hoc ipse Dymās omnisque iuventūs
+Aeneid	Aen	1	2	394	laeta facit: spoliīs sē quisque recentibus armat.
+Aeneid	Aen	1	2	395	vādimus immixtī Danaīs haud nūmine nostrō
+Aeneid	Aen	1	2	396	multaque per caecam congressī proelia noctem
+Aeneid	Aen	1	2	397	cōnserimus, multōs Danaum dēmittimus Orcō.
+Aeneid	Aen	1	2	398	diffugiunt aliī ad nāvēs et lītora cursū
+Aeneid	Aen	1	2	399	fīda petunt; pars ingentem formīdine turpī
+Aeneid	Aen	1	2	400	scandunt rūrsus equum et nōtā conduntur in alvō.
+Aeneid	Aen	1	2	401	Heu nihil invītīs fās quemquam fīdere dīvīs!
+Aeneid	Aen	1	2	402	ecce trahēbātur passīs Priamēia virgō
+Aeneid	Aen	1	2	403	crīnibus ā templō Cassandra adytīsque Minervae
+Aeneid	Aen	1	2	404	ad caelum tendēns ārdentia lūmina frūstrā,
+Aeneid	Aen	1	2	405	lūmina, nam tenerās arcēbant vincula palmās.
+Aeneid	Aen	1	2	406	nōn tulit hanc speciem furiātā mente Coroebus
+Aeneid	Aen	1	2	407	et sēsē medium iniēcit peritūrus in agmen;
+Aeneid	Aen	1	2	408	cōnsequimur cūnctī et dēnsīs incurrimus armīs.
+Aeneid	Aen	1	2	409	hīc prīmum ex altō dēlūbrī culmine tēlis
+Aeneid	Aen	1	2	410	nostrōrum obruimur oriturque miserrima caedēs
+Aeneid	Aen	1	2	411	armōrum faciē et Grāiārum errōre iubārum.
+Aeneid	Aen	1	2	412	tum Danaī gemitū atque ēreptae virginis īrā
+Aeneid	Aen	1	2	413	undique collēctī invādunt, ācerrimus Aiāx
+Aeneid	Aen	1	2	414	et geminī Atrīdae Dolopumque exercitus omnis:
+Aeneid	Aen	1	2	415	adversī ruptō ceu quondam turbine ventī
+Aeneid	Aen	1	2	416	cōnflīgunt, Zephyrusque Notusque et laetus Eōīs
+Aeneid	Aen	1	2	417	Eurus equīs; strīdunt silvae saevitque tridentī
+Aeneid	Aen	1	2	418	spūmeus atque īmō Nēreus ciet aequora fundō.
+Aeneid	Aen	1	2	419	illī etiam, sī quōs obscūrā nocte per umbram
+Aeneid	Aen	1	2	420	fūdimus īnsidiīs tōtāque agitāvimus urbe,
+Aeneid	Aen	1	2	421	appārent; prīmī clipeōs mentītaque tēla
+Aeneid	Aen	1	2	422	agnōscunt atque ōra sonō discordia signant.
+Aeneid	Aen	1	2	423	īlicet obruimur numerō, prīmusque Coroebus
+Aeneid	Aen	1	2	424	Pēneleī dextrā dīvae armipotentis ad āram
+Aeneid	Aen	1	2	425	prōcumbit; cadit et Rhīpeus, iūstissimus ūnus
+Aeneid	Aen	1	2	426	quī fuit in Teucrīs et servantissimus aequī
+Aeneid	Aen	1	2	427	(dīs aliter vīsum); pereunt Hypanisque Dymāsque
+Aeneid	Aen	1	2	428	cōnfīxī ā sociīs; nec tē tua plūrima, Panthu,
+Aeneid	Aen	1	2	429	lābentem pietās nec Apollinis īnfula tēxit.
+Aeneid	Aen	1	2	430	Īliacī cinerēs et flamma extrēma meōrum,
+Aeneid	Aen	1	2	431	testor, in occāsū vestrō nec tēla nec ūllās
+Aeneid	Aen	1	2	432	vītāvisse vicēs, Danaum et, sī fāta fuissent
+Aeneid	Aen	1	2	433	ut caderem, meruisse manū. dīvellimur inde,
+Aeneid	Aen	1	2	434	Īphitus et Peliās mēcum (quōrum Īphitus aevō
+Aeneid	Aen	1	2	435	iam gravior, Peliās et vulnere tardus Ulixī),
+Aeneid	Aen	1	2	436	prōtinus ad sēdēs Priamī clāmōre vocātī.
+Aeneid	Aen	1	2	437	hīc vērō ingentem pugnam, ceu cētera nusquam
+Aeneid	Aen	1	2	438	bella forent, nūllī tōtā morerentur in urbe,
+Aeneid	Aen	1	2	439	sīc Mārtem indomitum Danaōsque ad tēcta ruentēs
+Aeneid	Aen	1	2	440	cernimus obsessumque āctā testūdine līmen.
+Aeneid	Aen	1	2	441	haerent parietibus scālae postīsque sub ipsōs
+Aeneid	Aen	1	2	442	nītuntur gradibus clipeōsque ad tēla sinistrīs
+Aeneid	Aen	1	2	443	prōtēctī obiciunt, prēnsant fastīgia dextrīs.
+Aeneid	Aen	1	2	444	Dardanidae contrā turrēs ac tōta domōrum
+Aeneid	Aen	1	2	445	culmina convellunt; hīs sē, quandō ultima cernunt,
+Aeneid	Aen	1	2	446	extrēmā iam in morte parant dēfendere tēlīs,
+Aeneid	Aen	1	2	447	aurātāsque trabēs, veterum decora alta parentum,
+Aeneid	Aen	1	2	448	dēvolvunt; aliī strictīs mucrōnibus īmās
+Aeneid	Aen	1	2	449	obsēdēre forēs, hās servant agmine dēnsō.
+Aeneid	Aen	1	2	450	īnstaurātī animī rēgis succurrere tēctīs
+Aeneid	Aen	1	2	451	auxiliōque levāre virōs vimque addere victīs.
+Aeneid	Aen	1	2	452	Līmen erat caecaeque forēs et pervius ūsus
+Aeneid	Aen	1	2	453	tēctōrum inter sē Priamī, postēsque relictī
+Aeneid	Aen	1	2	454	ā tergō, īnfēlīx quā sē, dum rēgna manēbant,
+Aeneid	Aen	1	2	455	saepius Andromachē ferre incomitāta solēbat
+Aeneid	Aen	1	2	456	ad socerōs et avō puerum Astyanacta trahēbat.
+Aeneid	Aen	1	2	457	ēvādō ad summī fastīgia culminis, unde
+Aeneid	Aen	1	2	458	tēla manū miserī iactābant inrita Teucrī.
+Aeneid	Aen	1	2	459	turrim in praecipitī stantem summīsque sub astra
+Aeneid	Aen	1	2	460	ēductam tēctīs, unde omnis Troia vidērī
+Aeneid	Aen	1	2	461	et Danaum solitae nāvēs et Achāica castra,
+Aeneid	Aen	1	2	462	adgressī ferrō circum, quā summa labantēs
+Aeneid	Aen	1	2	463	iūnctūrās tabulāta dabant, convellimus altīs
+Aeneid	Aen	1	2	464	sēdibus impulimusque; ea lāpsa repente ruīnam
+Aeneid	Aen	1	2	465	cum sonitū trahit et Danaum super agmina lātē
+Aeneid	Aen	1	2	466	incidit. ast aliī subeunt, nec saxa nec ūllum
+Aeneid	Aen	1	2	467	tēlōrum intereā cessat genus.
+Aeneid	Aen	1	2	468	Vestibulum ante ipsum prīmōque in līmine Pyrrhus
+Aeneid	Aen	1	2	469	exsultat tēlīs et lūce coruscus aēnā:
+Aeneid	Aen	1	2	470	quālis ubi in lūcem coluber mala grāmina pāstus,
+Aeneid	Aen	1	2	471	frīgida sub terrā tumidum quem brūma tegēbat,
+Aeneid	Aen	1	2	472	nunc, positīs novus exuviīs nitidusque iuventā,
+Aeneid	Aen	1	2	473	lūbrica convolvit sublātō pectore terga
+Aeneid	Aen	1	2	474	arduus ad sōlem, et linguīs micat ōre trisulcīs.
+Aeneid	Aen	1	2	475	ūnā ingēns Periphās et equōrum agitātor Achillis,
+Aeneid	Aen	1	2	476	armiger Automedōn, ūnā omnis Scȳria pūbēs
+Aeneid	Aen	1	2	477	succēdunt tēctō et flammās ad culmina iactant.
+Aeneid	Aen	1	2	478	ipse inter prīmōs correptā dūra bipennī
+Aeneid	Aen	1	2	479	līmina perrumpit postīsque ā cardine vellit
+Aeneid	Aen	1	2	480	aerātōs; iamque excīsā trabe firma cavāvit
+Aeneid	Aen	1	2	481	rōbora et ingentem lātō dedit ōre fenestram.
+Aeneid	Aen	1	2	482	appāret domus intus et ātria longa patēscunt;
+Aeneid	Aen	1	2	483	appārent Priamī et veterum penetrālia rēgum,
+Aeneid	Aen	1	2	484	armātōsque vident stantēs in līmine prīmō.
+Aeneid	Aen	1	2	485	at domus interior gemitū miserōque tumultū
+Aeneid	Aen	1	2	486	miscētur, penitusque cavae plangōribus aedēs
+Aeneid	Aen	1	2	487	fēmineīs ululant; ferit aurea sīdera clāmor.
+Aeneid	Aen	1	2	488	tum pavidae tēctīs mātrēs ingentibus errant
+Aeneid	Aen	1	2	489	amplexaeque tenent postēs atque ōscula fīgunt.
+Aeneid	Aen	1	2	490	īnstat vī patriā Pyrrhus; nec claustra nec ipsī
+Aeneid	Aen	1	2	491	cūstōdēs sufferre valent; labat ariete crēbrō
+Aeneid	Aen	1	2	492	iānua, et ēmōtī prōcumbunt cardine postēs.
+Aeneid	Aen	1	2	493	fit via vī; rumpunt aditūs prīmōsque trucīdant
+Aeneid	Aen	1	2	494	immissī Danaī et lātē loca mīlite complent.
+Aeneid	Aen	1	2	495	nōn sīc, aggeribus ruptīs cum spūmeus amnis
+Aeneid	Aen	1	2	496	exiit oppositāsque ēvīcit gurgite mōlēs,
+Aeneid	Aen	1	2	497	fertur in arva furēns cumulō campōsque per omnēs
+Aeneid	Aen	1	2	498	cum stabulīs armenta trahit. vīdī ipse furentem
+Aeneid	Aen	1	2	499	caede Neoptolemum geminōsque in līmine Atrīdās,
+Aeneid	Aen	1	2	500	vīdī Hecubam centumque nurūs Priamumque per ārās
+Aeneid	Aen	1	2	501	sanguine foedantem quōs ipse sacrāverat ignēs.
+Aeneid	Aen	1	2	502	quīnquāgintā illī thalamī, spēs tanta nepōtum,
+Aeneid	Aen	1	2	503	barbaricō postēs aurō spoliīsque superbī
+Aeneid	Aen	1	2	504	prōcubuēre; tenent Danaī quā dēficit ignis.
+Aeneid	Aen	1	2	505	Forsitan et Priamī fuerint quae fāta requīrās.
+Aeneid	Aen	1	2	506	urbis utī captae cāsum convulsaque vīdit
+Aeneid	Aen	1	2	507	līmina tēctōrum et medium in penetrālibus hostem,
+Aeneid	Aen	1	2	508	arma diū senior dēsuēta trementibus aevō
+Aeneid	Aen	1	2	509	circumdat nēquīquam umerīs et inūtile ferrum
+Aeneid	Aen	1	2	510	cingitur, ac dēnsōs fertur moritūrus in hostēs.
+Aeneid	Aen	1	2	511	aedibus in mediīs nūdōque sub aetheris axe
+Aeneid	Aen	1	2	512	ingēns āra fuit iuxtāque veterrima laurus
+Aeneid	Aen	1	2	513	incumbēns ārae atque umbrā complexa penātēs.
+Aeneid	Aen	1	2	514	hīc Hecuba et nātae nēquīquam altāria circum,
+Aeneid	Aen	1	2	515	praecipitēs ātrā ceu tempestāte columbae,
+Aeneid	Aen	1	2	516	condēnsae et dīvum amplexae simulācra sedēbant.
+Aeneid	Aen	1	2	517	ipsum autem sūmptīs Priamum iuvenālibus armīs
+Aeneid	Aen	1	2	518	ut vīdit, ‘quae mēns tam dīra, miserrime coniūnx,
+Aeneid	Aen	1	2	519	impulit hīs cingī tēlīs? aut quō ruis?' inquit.
+Aeneid	Aen	1	2	520	‘nōn tālī auxiliō nec dēfēnsōribus istīs
+Aeneid	Aen	1	2	521	tempus eget; nōn, sī ipse meus nunc adforet Hector.
+Aeneid	Aen	1	2	522	hūc tandem concēde; haec āra tuēbitur omnēs,
+Aeneid	Aen	1	2	523	aut moriēre simul.' sīc ōre effāta recēpit
+Aeneid	Aen	1	2	524	ad sēsē et sacrā longaevum in sēde locāvit.
+Aeneid	Aen	1	2	525	Ecce autem ēlāpsus Pyrrhī dē caede Polītēs,
+Aeneid	Aen	1	2	526	ūnus nātōrum Priamī, per tēla, per hostēs
+Aeneid	Aen	1	2	527	porticibus longīs fugit et vacua ātria lūstrat
+Aeneid	Aen	1	2	528	saucius. illum ārdēns īnfēstō vulnere Pyrrhus
+Aeneid	Aen	1	2	529	īnsequitur, iam iamque manū tenet et premit hastā.
+Aeneid	Aen	1	2	530	ut tandem ante oculōs ēvāsit et ōra parentum,
+Aeneid	Aen	1	2	531	concidit ac multō vītam cum sanguine fūdit.
+Aeneid	Aen	1	2	532	hīc Priamus, quamquam in mediā iam morte tenētur,
+Aeneid	Aen	1	2	533	nōn tamen abstinuit nec vōcī īraeque pepercit:
+Aeneid	Aen	1	2	534	‘at tibi prō scelere,' exclāmat, ‘prō tālibus ausīs
+Aeneid	Aen	1	2	535	dī, sī qua est caelō pietās quae tālia cūret,
+Aeneid	Aen	1	2	536	persolvant grātēs dignās et praemia reddant
+Aeneid	Aen	1	2	537	dēbita, quī nātī cōram mē cernere lētum
+Aeneid	Aen	1	2	538	fēcistī et patriōs foedāstī fūnere vultūs.
+Aeneid	Aen	1	2	539	at nōn ille, satum quō tē mentīris, Achillēs
+Aeneid	Aen	1	2	540	tālis in hoste fuit Priamō; sed iūra fidemque
+Aeneid	Aen	1	2	541	supplicis ērubuit corpusque exsangue sepulcrō
+Aeneid	Aen	1	2	542	reddidit Hectoreum mēque in mea rēgna remīsit.'
+Aeneid	Aen	1	2	543	sīc fātus senior tēlumque imbelle sine ictū
+Aeneid	Aen	1	2	544	coniēcit, raucō quod prōtinus aere repulsum,
+Aeneid	Aen	1	2	545	et summō clipeī nēquīquam umbōne pependit.
+Aeneid	Aen	1	2	546	cui Pyrrhus: ‘referēs ergō haec et nūntius ībis
+Aeneid	Aen	1	2	547	Pēlīdae genitōrī. illī mea trīstia facta
+Aeneid	Aen	1	2	548	dēgeneremque Neoptolemum nārrāre mementō.
+Aeneid	Aen	1	2	549	nunc morere.' hoc dīcēns altāria ad ipsa trementem
+Aeneid	Aen	1	2	550	trāxit et in multō lāpsantem sanguine nātī,
+Aeneid	Aen	1	2	551	implicuitque comam laevā, dextrāque coruscum
+Aeneid	Aen	1	2	552	extulit ac laterī capulō tenus abdidit ēnsem.
+Aeneid	Aen	1	2	553	haec fīnis Priamī fātōrum, hīc exitus illum
+Aeneid	Aen	1	2	554	sorte tulit Troiam incēnsam et prōlāpsa videntem
+Aeneid	Aen	1	2	555	Pergama, tot quondam populīs terrīsque superbum
+Aeneid	Aen	1	2	556	rēgnātōrem Asiae. iacet ingēns lītore truncus,
+Aeneid	Aen	1	2	557	āvulsumque umerīs caput et sine nōmine corpus.
+Aeneid	Aen	1	2	558	At mē tum prīmum saevus circumstetit horror.
+Aeneid	Aen	1	2	559	obstipuī; subiit cārī genitōris imāgō,
+Aeneid	Aen	1	2	560	ut rēgem aequaevum crūdēlī vulnere vīdī
+Aeneid	Aen	1	2	561	vītam exhālantem, subiit dēserta Creūsa
+Aeneid	Aen	1	2	562	et dīrepta domus et parvī cāsus Iūlī.
+Aeneid	Aen	1	2	563	respiciō et quae sit mē circum cōpia lūstrō.
+Aeneid	Aen	1	2	564	dēseruēre omnēs dēfessī, et corpora saltū
+Aeneid	Aen	1	2	565	ad terram mīsēre aut ignibus aegra dedēre.
+Aeneid	Aen	1	2	566	[Iamque adeō super ūnus eram, cum līmina Vestae
+Aeneid	Aen	1	2	567	servantem et tacitam sēcrētā in sēde latentem
+Aeneid	Aen	1	2	568	Tyndarida aspiciō; dant clāram incendia lūcem
+Aeneid	Aen	1	2	569	errantī passimque oculōs per cūncta ferentī.
+Aeneid	Aen	1	2	570	illa sibi īnfēstōs ēversa ob Pergama Teucrōs
+Aeneid	Aen	1	2	571	et Danaum poenam et dēsertī coniugis īrās
+Aeneid	Aen	1	2	572	praemetuēns, Troiae et patriae commūnis Erīnȳs,
+Aeneid	Aen	1	2	573	abdiderat sēsē atque ārīs invīsa sedēbat.
+Aeneid	Aen	1	2	574	exārsēre ignēs animō; subit īra cadentem
+Aeneid	Aen	1	2	575	ulcīscī patriam et scelerātās sūmere poenās.
+Aeneid	Aen	1	2	576	‘scīlicet haec Spartam incolumis patriāsque Mycēnās
+Aeneid	Aen	1	2	577	aspiciet, partōque ībit rēgīna triumphō?
+Aeneid	Aen	1	2	578	coniugiumque domumque patrēs nātōsque vidēbit
+Aeneid	Aen	1	2	579	Īliadum turbā et Phrygiīs comitāta ministrīs?
+Aeneid	Aen	1	2	580	occiderit ferrō Priamus? Troia ārserit ignī?
+Aeneid	Aen	1	2	581	Dardanium totiēns sūdārit sanguine lītus?
+Aeneid	Aen	1	2	582	nōn ita. namque etsī nūllum memorābile nōmen
+Aeneid	Aen	1	2	583	fēmineā in poenā est, habet haec victōria laudem;
+Aeneid	Aen	1	2	584	exstīnxisse nefās tamen et sūmpsisse merentēs
+Aeneid	Aen	1	2	585	laudābor poenās, animumque explēsse iuvābit
+Aeneid	Aen	1	2	586	ultrīcis ~fāmam et cinerēs satiāsse meōrum.'
+Aeneid	Aen	1	2	587	tālia iactābam et furiātā mente ferēbar,]
+Aeneid	Aen	1	2	588	cum mihi sē, nōn ante oculīs tam clāra, videndam
+Aeneid	Aen	1	2	589	obtulit et pūrā per noctem in lūce refulsit
+Aeneid	Aen	1	2	590	alma parēns, cōnfessa deam quālisque vidērī
+Aeneid	Aen	1	2	591	caelicolīs et quanta solet, dextrāque prehēnsum
+Aeneid	Aen	1	2	592	continuit roseōque haec īnsuper addidit ōre:
+Aeneid	Aen	1	2	593	‘nāte, quis indomitās tantus dolor excitat īrās?
+Aeneid	Aen	1	2	594	quid furis? aut quōnam nostrī tibi cūra recessit?
+Aeneid	Aen	1	2	595	nōn prius aspiciēs ubi fessum aetāte parentem
+Aeneid	Aen	1	2	596	līqueris Anchīsēn, superet coniūnxne Creūsa
+Aeneid	Aen	1	2	597	Ascaniusque puer? quōs omnēs undique Grāiae
+Aeneid	Aen	1	2	598	circum errant aciēs et, nī mea cūra resistat,
+Aeneid	Aen	1	2	599	iam flammae tulerint inimīcus et hauserit ēnsis.
+Aeneid	Aen	1	2	600	nōn tibi Tyndaridis faciēs invīsa Lacaenae
+Aeneid	Aen	1	2	601	culpātusve Paris, dīvum inclēmentia, dīvum
+Aeneid	Aen	1	2	602	hās ēvertit opēs sternitque ā culmine Troiam.
+Aeneid	Aen	1	2	603	aspice (namque omnem, quae nunc obducta tuentī
+Aeneid	Aen	1	2	604	mortālēs hebetat vīsūs tibi et ūmida circum
+Aeneid	Aen	1	2	605	cālīgat, nūbem ēripiam; tū nē qua parentis
+Aeneid	Aen	1	2	606	iussa timē neu praeceptīs pārēre recūsā):
+Aeneid	Aen	1	2	607	hīc, ubi disiectās mōlēs āvulsaque saxīs
+Aeneid	Aen	1	2	608	saxa vidēs, mixtōque undantem pulvere fūmum,
+Aeneid	Aen	1	2	609	Neptūnus mūrōs magnōque ēmōta tridentī
+Aeneid	Aen	1	2	610	fundāmenta quatit tōtamque ā sēdibus urbem
+Aeneid	Aen	1	2	611	ēruit. hīc Iūnō Scaeās saevissima portās
+Aeneid	Aen	1	2	612	prīma tenet sociumque furēns ā nāvibus agmen
+Aeneid	Aen	1	2	613	ferrō accīncta vocat.
+Aeneid	Aen	1	2	614	iam summās arcēs Trītōnia, respice, Pallās
+Aeneid	Aen	1	2	615	īnsēdit nimbō effulgēns et Gorgone saevā.
+Aeneid	Aen	1	2	616	ipse pater Danaīs animōs vīrīsque secundās
+Aeneid	Aen	1	2	617	sufficit, ipse deōs in Dardana suscitat arma.
+Aeneid	Aen	1	2	618	ēripe, nāte, fugam fīnemque impōne labōrī;
+Aeneid	Aen	1	2	619	nusquam aberō et tūtum patriō tē līmine sistam.'
+Aeneid	Aen	1	2	620	dīxerat et spissīs noctis sē condidit umbrīs.
+Aeneid	Aen	1	2	621	appārent dīrae faciēs inimīcaque Troiae
+Aeneid	Aen	1	2	622	nūmina magna deum.
+Aeneid	Aen	1	2	623	Tum vērō omne mihī vīsum cōnsīdere in ignēs
+Aeneid	Aen	1	2	624	Īlium et ex īmō vertī Neptūnia Troiā:
+Aeneid	Aen	1	2	625	ac velutī summīs antīquam in montibus ornum
+Aeneid	Aen	1	2	626	cum ferrō accīsam crēbrīsque bipennibus īnstant
+Aeneid	Aen	1	2	627	ēruere agricolae certātim, illa usque minātur
+Aeneid	Aen	1	2	628	et tremefacta comam concussō vertice nūtat,
+Aeneid	Aen	1	2	629	vulneribus dōnec paulātim ēvicta suprēmum
+Aeneid	Aen	1	2	630	congemuit trāxitque iugīs āvulsa ruīnam.
+Aeneid	Aen	1	2	631	dēscendō ac dūcente deō flammam inter et hostēs
+Aeneid	Aen	1	2	632	expedior: dant tēla locum flammaeque recēdunt.
+Aeneid	Aen	1	2	633	Atque ubi iam patriae perventum ad līmina sēdis
+Aeneid	Aen	1	2	634	antīquāsque domōs, genitor, quem tollere in altōs
+Aeneid	Aen	1	2	635	optābam prīmum montēs prīmumque petēbam,
+Aeneid	Aen	1	2	636	abnegat excīsā vītam prōdūcere Troiā
+Aeneid	Aen	1	2	637	exsiliumque patī. ‘vōs ō, quibus integer aevī
+Aeneid	Aen	1	2	638	sanguis,' ait, ‘solidaeque suō stant rōbore vīrēs,
+Aeneid	Aen	1	2	639	vōs agitāte fugam.
+Aeneid	Aen	1	2	640	mē sī caelicolae voluissent dūcere vītam,
+Aeneid	Aen	1	2	641	hās mihi servāssent sēdēs. satis ūna superque
+Aeneid	Aen	1	2	642	vīdimus excidia et captae superāvimus urbī.
+Aeneid	Aen	1	2	643	sīc ō sīc positum adfātī discēdite corpus.
+Aeneid	Aen	1	2	644	ipse manū mortem inveniam; miserēbitur hostis
+Aeneid	Aen	1	2	645	exuviāsque petet. facilis iactūra sepulcrī.
+Aeneid	Aen	1	2	646	iam prīdem invīsus dīvīs et inūtilis annōs
+Aeneid	Aen	1	2	647	dēmoror, ex quō mē dīvum pater atque hominum rēx
+Aeneid	Aen	1	2	648	fulminis adflāvit ventīs et contigit ignī.'
+Aeneid	Aen	1	2	649	Tālia perstābat memorāns fīxusque manēbat.
+Aeneid	Aen	1	2	650	nōs contrā effūsī lacrimīs coniūnxque Creūsa
+Aeneid	Aen	1	2	651	Ascaniusque omnisque domus, nē vertere sēcum
+Aeneid	Aen	1	2	652	cūncta pater fātōque urgentī incumbere vellet.
+Aeneid	Aen	1	2	653	abnegat inceptōque et sēdibus haeret in īsdem.
+Aeneid	Aen	1	2	654	rūrsus in arma feror mortemque miserrimus optō.
+Aeneid	Aen	1	2	655	nam quod cōnsilium aut quae iam fortūna dabātur?
+Aeneid	Aen	1	2	656	‘mēne efferre pedem, genitor, tē posse relictō
+Aeneid	Aen	1	2	657	spērāstī tantumque nefās patriō excidit ōre?
+Aeneid	Aen	1	2	658	sī nihil ex tantā superīs placet urbe relinquī,
+Aeneid	Aen	1	2	659	et sedet hōc animō peritūraeque addere Troiae
+Aeneid	Aen	1	2	660	tēque tuōsque iuvat, patet istī iānua lētō,
+Aeneid	Aen	1	2	661	iamque aderit multō Priamī dē sanguine Pyrrhus,
+Aeneid	Aen	1	2	662	nātum ante ōra patris, patrem quī obtruncat ad ārās.
+Aeneid	Aen	1	2	663	hoc erat, alma parēns, quod mē per tēla, per ignēs
+Aeneid	Aen	1	2	664	ēripis, ut mediīs hostem in penetrālibus utque
+Aeneid	Aen	1	2	665	Ascanium patremque meum iuxtāque Creūsam
+Aeneid	Aen	1	2	666	alterum in alterius mactātōs sanguine cernam?
+Aeneid	Aen	1	2	667	arma, virī, ferte arma; vocat lūx ultima victōs.
+Aeneid	Aen	1	2	668	reddite mē Danaīs; sinite īnstaurāta revīsam
+Aeneid	Aen	1	2	669	proelia. numquam omnēs hodiē moriēmur inultī.'
+Aeneid	Aen	1	2	670	Hinc ferrō accingor rūrsus clipeōque sinistram
+Aeneid	Aen	1	2	671	īnsertābam aptāns mēque extrā tēcta ferēbam.
+Aeneid	Aen	1	2	672	ecce autem complexa pedēs in līmine coniūnx
+Aeneid	Aen	1	2	673	haerēbat, parvumque patrī tendēbat Iūlum:
+Aeneid	Aen	1	2	674	‘sī peritūrus abīs, et nōs rape in omnia tēcum;
+Aeneid	Aen	1	2	675	sīn aliquam expertus sūmptīs spem pōnis in armīs,
+Aeneid	Aen	1	2	676	hanc prīmum tūtāre domum. cui parvus Iūlus,
+Aeneid	Aen	1	2	677	cui pater et coniūnx quondam tua dicta relinquor?'
+Aeneid	Aen	1	2	678	Tālia vōciferāns gemitū tēctum omne replēbat,
+Aeneid	Aen	1	2	679	cum subitum dictūque oritur mīrābile mōnstrum.
+Aeneid	Aen	1	2	680	namque manūs inter maestōrumque ōra parentum
+Aeneid	Aen	1	2	681	ecce levis summō dē vertice vīsus Iūlī
+Aeneid	Aen	1	2	682	fundere lūmen apex, tāctūque innoxia mollēs
+Aeneid	Aen	1	2	683	lambere flamma comās et circum tempora pāscī.
+Aeneid	Aen	1	2	684	nōs pavidī trepidāre metū crīnemque flagrantem
+Aeneid	Aen	1	2	685	excutere et sānctōs restinguere fontibus ignēs.
+Aeneid	Aen	1	2	686	at pater Anchīsēs oculōs ad sīdera laetus
+Aeneid	Aen	1	2	687	extulit et caelō palmās cum vōce tetendit:
+Aeneid	Aen	1	2	688	‘Iuppiter omnipotēns, precibus sī flecteris ūllīs,
+Aeneid	Aen	1	2	689	aspice nōs, hoc tantum, et sī pietāte merēmur,
+Aeneid	Aen	1	2	690	dā deinde auxilium, pater, atque haec ōmina firma.'
+Aeneid	Aen	1	2	691	Vix ea fātus erat senior, subitōque fragōre
+Aeneid	Aen	1	2	692	intonuit laevum, et dē caelō lāpsa per umbrās
+Aeneid	Aen	1	2	693	stēlla facem dūcēns multā cum lūce cucurrit.
+Aeneid	Aen	1	2	694	illam summa super lābentem culmina tēctī
+Aeneid	Aen	1	2	695	cernimus Īdaeā clāram sē condere silvā
+Aeneid	Aen	1	2	696	signantemque viās; tum longō līmite sulcus
+Aeneid	Aen	1	2	697	dat lūcem et lātē circum loca sulphure fūmant.
+Aeneid	Aen	1	2	698	hīc vērō victus genitor sē tollit ad aurās
+Aeneid	Aen	1	2	699	adfāturque deōs et sānctum sīdus adōrat.
+Aeneid	Aen	1	2	700	‘iam iam nūlla mora est; sequor et quā dūcitis adsum,
+Aeneid	Aen	1	2	701	dī patriī; servāte domum, servāte nepōtem.
+Aeneid	Aen	1	2	702	vestrum hoc augurium, vestrōque in nūmine Troia est.
+Aeneid	Aen	1	2	703	cēdō equidem nec, nāte, tibī comes īre recūsō.'
+Aeneid	Aen	1	2	704	dīxerat ille, et iam per moenia clārior ignis
+Aeneid	Aen	1	2	705	audītur, propiusque aestūs incendia volvunt.
+Aeneid	Aen	1	2	706	‘ergō age, cāre pater, cervīcī impōnere nostrae;
+Aeneid	Aen	1	2	707	ipse subībō umerīs nec mē labor iste gravābit;
+Aeneid	Aen	1	2	708	quō rēs cumque cadent, ūnum et commūne perīclum,
+Aeneid	Aen	1	2	709	ūna salūs ambōbus erit. mihi parvus Iūlus
+Aeneid	Aen	1	2	710	sit comes, et longē servet vestīgia coniūnx.
+Aeneid	Aen	1	2	711	vōs, famulī, quae dīcam animīs advertite vestrīs.
+Aeneid	Aen	1	2	712	est urbe ēgressīs tumulus templumque vetustum
+Aeneid	Aen	1	2	713	dēsertae Cereris, iuxtāque antīqua cupressus
+Aeneid	Aen	1	2	714	religiōne patrum multōs servāta per annōs;
+Aeneid	Aen	1	2	715	hanc ex dīversō sēdem veniēmus in ūnam.
+Aeneid	Aen	1	2	716	tū, genitor, cape sacra manū patriōsque penātēs;
+Aeneid	Aen	1	2	717	mē bellō ē tantō dīgressum et caede recentī
+Aeneid	Aen	1	2	718	attrectāre nefās, dōnec mē flūmine vīvō
+Aeneid	Aen	1	2	719	abluerō.'
+Aeneid	Aen	1	2	720	haec fātus lātōs umerōs subiectaque colla
+Aeneid	Aen	1	2	721	veste super fulvīque īnsternor pelle leōnis,
+Aeneid	Aen	1	2	722	succēdōque onerī; dextrae sē parvus Iūlus
+Aeneid	Aen	1	2	723	implicuit sequiturque patrem nōn passibus aequīs;
+Aeneid	Aen	1	2	724	pōne subit coniūnx. ferimur per opāca locōrum,
+Aeneid	Aen	1	2	725	et mē, quem dūdum nōn ūlla iniecta movēbant
+Aeneid	Aen	1	2	726	tēla neque adversō glomerātī exāmine Grāī,
+Aeneid	Aen	1	2	727	nunc omnēs terrent aurae, sonus excitat omnis
+Aeneid	Aen	1	2	728	suspēnsum et pariter comitīque onerīque timentem.
+Aeneid	Aen	1	2	729	iamque propinquābam portīs omnemque vidēbar
+Aeneid	Aen	1	2	730	ēvāsisse viam, subitō cum crēber ad aurēs
+Aeneid	Aen	1	2	731	vīsus adesse pedum sonitus, genitorque per umbram
+Aeneid	Aen	1	2	732	prōspiciēns ‘nāte,' exclāmat, ‘fuge, nāte; propinquant.
+Aeneid	Aen	1	2	733	ārdentēs clipeōs atque aera micantia cernō.'
+Aeneid	Aen	1	2	734	hīc mihi nescio quod trepidō male nūmen amīcum
+Aeneid	Aen	1	2	735	cōnfūsam ēripuit mentem. namque āvia cursū
+Aeneid	Aen	1	2	736	dum sequor et nōtā excēdō regiōne viārum,
+Aeneid	Aen	1	2	737	heu miserō coniūnx fātōne ērepta Creūsa
+Aeneid	Aen	1	2	738	substitit, errāvitne viā seu lāpsa resēdit,
+Aeneid	Aen	1	2	739	incertum; nec post oculīs est reddita nostrīs.
+Aeneid	Aen	1	2	740	nec prius āmissam respexī animumve reflexī
+Aeneid	Aen	1	2	741	quam tumulum antīquae Cereris sēdemque sacrātam
+Aeneid	Aen	1	2	742	vēnimus: hīc dēmum collēctīs omnibus ūna
+Aeneid	Aen	1	2	743	dēfuit, et comitēs nātumque virumque fefellit.
+Aeneid	Aen	1	2	744	quem nōn incūsāvī āmēns hominumque deōrumque,
+Aeneid	Aen	1	2	745	aut quid in ēversā vīdī crūdēlius urbe?
+Aeneid	Aen	1	2	746	Ascanium Anchīsēnque patrem Teucrōsque penātēs
+Aeneid	Aen	1	2	747	commendō sociīs et curvā valle recondō;
+Aeneid	Aen	1	2	748	ipse urbem repetō et cingor fulgentibus armīs.
+Aeneid	Aen	1	2	749	stat cāsus renovāre omnēs omnemque revertī
+Aeneid	Aen	1	2	750	per Troiam et rūrsus caput obiectāre perīclīs.
+Aeneid	Aen	1	2	751	prīncipiō mūrōs obscūraque līmina portae,
+Aeneid	Aen	1	2	752	quā gressum extuleram, repetō et vestīgia retrō
+Aeneid	Aen	1	2	753	observāta sequor per noctem et lūmine lūstrō:
+Aeneid	Aen	1	2	754	horror ubīque animō, simul ipsa silentia terrent.
+Aeneid	Aen	1	2	755	inde domum, sī forte pedem, sī forte tulisset,
+Aeneid	Aen	1	2	756	mē referō: inruerant Danaī et tēctum omne tenēbant.
+Aeneid	Aen	1	2	757	īlicet ignis edāx summa ad fastīgia ventō
+Aeneid	Aen	1	2	758	volvitur; exsuperant flammae, furit aestus ad aurās.
+Aeneid	Aen	1	2	759	prōcēdō et Priamī sēdēs arcemque revīsō:
+Aeneid	Aen	1	2	760	et iam porticibus vacuīs Iūnōnis asȳlō
+Aeneid	Aen	1	2	761	cūstōdēs lēctī Phoenīx et dīrus Ulixēs
+Aeneid	Aen	1	2	762	praedam adservābant. hūc undique Trōia gāza
+Aeneid	Aen	1	2	763	incēnsīs ērepta adytīs, mēnsaeque deōrum
+Aeneid	Aen	1	2	764	crātēresque aurō solidī, captīvaque vestis
+Aeneid	Aen	1	2	765	congeritur. puerī et pavidae longō ōrdine mātrēs
+Aeneid	Aen	1	2	766	stant circum.
+Aeneid	Aen	1	2	767	ausus quīn etiam vōcēs iactāre per umbram
+Aeneid	Aen	1	2	768	implēvī clāmōre viās, maestusque Creūsam
+Aeneid	Aen	1	2	769	nēquīquam ingemināns iterumque iterumque vocāvī.
+Aeneid	Aen	1	2	770	quaerentī et tēctīs urbis sine fīne ruentī
+Aeneid	Aen	1	2	771	īnfēlīx simulācrum atque ipsius umbra Creūsae
+Aeneid	Aen	1	2	772	vīsa mihi ante oculōs et nōtā maior imāgō.
+Aeneid	Aen	1	2	773	obstipuī, steteruntque comae et vōx faucibus haesit.
+Aeneid	Aen	1	2	774	tum sīc adfārī et cūrās hīs dēmere dictīs:
+Aeneid	Aen	1	2	775	‘quid tantum īnsānō iuvat indulgēre dolōrī,
+Aeneid	Aen	1	2	776	ō dulcis coniūnx? nōn haec sine nūmine dīvum
+Aeneid	Aen	1	2	777	ēveniunt; nec tē comitem hinc portāre Creūsam
+Aeneid	Aen	1	2	778	fās, aut ille sinit superī rēgnātor Olympī.
+Aeneid	Aen	1	2	779	longa tibi exsilia et vastum maris aequor arandum,
+Aeneid	Aen	1	2	780	et terram Hesperiam veniēs, ubi Lȳdius arva
+Aeneid	Aen	1	2	781	inter opīma virum lēnī fluit agmine Thybris.
+Aeneid	Aen	1	2	782	illīc rēs laetae rēgnumque et rēgia coniūnx
+Aeneid	Aen	1	2	783	parta tibī; lacrimās dīlēctae pelle Creūsae.
+Aeneid	Aen	1	2	784	nōn ego Myrmidonum sēdēs Dolopumve superbās
+Aeneid	Aen	1	2	785	aspiciam aut Grāīs servītum mātribus ībō,
+Aeneid	Aen	1	2	786	Dardanis et dīvae Veneris nurus;
+Aeneid	Aen	1	2	787	sed mē magna deum genetrīx hīs dētinet ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	2	788	iamque valē et nātī servā commūnis amōrem.'
+Aeneid	Aen	1	2	789	haec ubi dicta dedit, lacrimantem et multa volentem
+Aeneid	Aen	1	2	790	dīcere dēseruit, tenuīsque recessit in aurās.
+Aeneid	Aen	1	2	791	ter cōnātus ibī collō dare bracchia circum;
+Aeneid	Aen	1	2	792	ter frūstrā comprēnsa manūs effūgit imāgō,
+Aeneid	Aen	1	2	793	pār levibus ventīs volucrīque simillima somnō.
+Aeneid	Aen	1	2	794	sīc dēmum sociōs cōnsūmptā nocte revīsō.
+Aeneid	Aen	1	2	795	Atque hīc ingentem comitum adflūxisse novōrum
+Aeneid	Aen	1	2	796	inveniō admīrāns numerum, mātrēsque virōsque,
+Aeneid	Aen	1	2	797	collēctam exsiliō pūbem, miserābile vulgus.
+Aeneid	Aen	1	2	798	undique convēnēre animīs opibusque parātī
+Aeneid	Aen	1	2	799	in quāscumque velim pelagō dēdūcere terrās.
+Aeneid	Aen	1	2	800	iamque iugīs summae surgēbat Lūcifer Īdae
+Aeneid	Aen	1	2	801	dūcēbatque diem, Danaīque obsessa tenēbant
+Aeneid	Aen	1	2	802	līmina portārum, nec spēs opis ūlla dabātur.
+Aeneid	Aen	1	2	803	cessī et sublātō montēs genitōre petīvī.
+Aeneid	Aen	1	3	1	Postquam rēs Asiae Priamīque ēvertere gentem
+Aeneid	Aen	1	3	2	immeritam vīsum superīs, ceciditque superbum
+Aeneid	Aen	1	3	3	Īlium et omnis humō fūmat Neptūnia Troia,
+Aeneid	Aen	1	3	4	dīversa exsilia et dēsertās quaerere terrās
+Aeneid	Aen	1	3	5	auguriīs agimur dīvum, classemque sub ipsā
+Aeneid	Aen	1	3	6	Antandrō et Phrygiae mōlīmur montibus Īdae,
+Aeneid	Aen	1	3	7	incertī quō fāta ferant, ubi sistere dētur,
+Aeneid	Aen	1	3	8	contrahimusque virōs. vix prīma incēperat aestās
+Aeneid	Aen	1	3	9	et pater Anchīsēs dare fātīs vēla iubēbat,
+Aeneid	Aen	1	3	10	lītora cum patriae lacrimāns portūsque relinquō
+Aeneid	Aen	1	3	11	et campōs ubi Troia fuit. feror exsul in altum
+Aeneid	Aen	1	3	12	cum sociīs nātōque penātibus et magnīs dīs.
+Aeneid	Aen	1	3	13	Terra procul vastīs colitur Māvortia campīs
+Aeneid	Aen	1	3	14	(Thrāces arant) ācrī quondam rēgnāta Lycūrgō,
+Aeneid	Aen	1	3	15	hospitium antīquum Troiae sociīque penātēs
+Aeneid	Aen	1	3	16	dum fortūna fuit. feror hūc et lītore curvō
+Aeneid	Aen	1	3	17	moenia prīma locō fātīs ingressus inīquīs
+Aeneid	Aen	1	3	18	Aeneadāsque meō nōmen dē nōmine fingō.
+Aeneid	Aen	1	3	19	sacra Diōnaeae mātrī dīvīsque ferēbam
+Aeneid	Aen	1	3	20	auspicibus coeptōrum operum, superōque nitentem
+Aeneid	Aen	1	3	21	caelicolum rēgī mactābam in lītore taurum.
+Aeneid	Aen	1	3	22	forte fuit iuxtā tumulus, quō cornea summō
+Aeneid	Aen	1	3	23	virgulta et dēnsīs hastīlibus horrida myrtus.
+Aeneid	Aen	1	3	24	accessī viridemque ab humō convellere silvam
+Aeneid	Aen	1	3	25	cōnātus, rāmīs tegerem ut frondentibus ārās,
+Aeneid	Aen	1	3	26	horrendum et dictū videō mīrābile mōnstrum.
+Aeneid	Aen	1	3	27	nam quae prīma solō ruptīs rādīcibus arbōs
+Aeneid	Aen	1	3	28	vellitur, huic ātrō līquuntūr sanguine guttae
+Aeneid	Aen	1	3	29	et terram tābō maculant. mihi frīgidus horror
+Aeneid	Aen	1	3	30	membra quatit gelidusque coit formīdine sanguis.
+Aeneid	Aen	1	3	31	rūrsus et alterius lentum convellere vīmen
+Aeneid	Aen	1	3	32	īnsequor et causās penitus temptāre latentēs;
+Aeneid	Aen	1	3	33	āter et alterius sequitur dē cortice sanguis.
+Aeneid	Aen	1	3	34	multa movēns animō Nymphās venerābar agrestēs
+Aeneid	Aen	1	3	35	Grādīvumque patrem, Geticīs quī praesidet arvīs,
+Aeneid	Aen	1	3	36	rīte secundārent vīsūs ōmenque levārent.
+Aeneid	Aen	1	3	37	tertia sed postquam maiōre hastīlia nīsū
+Aeneid	Aen	1	3	38	adgredior genibusque adversae obluctor harēnae,
+Aeneid	Aen	1	3	39	(ēloquar an sileam?) gemitus lacrimābilis īmō
+Aeneid	Aen	1	3	40	audītur tumulō et vōx reddita fertur ad aurēs:
+Aeneid	Aen	1	3	41	‘quid miserum, Aenēā, lacerās? iam parce sepultō,
+Aeneid	Aen	1	3	42	parce piās scelerāre manūs. nōn mē tibi Troia
+Aeneid	Aen	1	3	43	externum tulit aut cruor hīc dē stīpite mānat.
+Aeneid	Aen	1	3	44	heu fuge crūdēlēs terrās, fuge lītus avārum:
+Aeneid	Aen	1	3	45	nam Polydōrus ego. hīc cōnfīxum ferrea tēxit
+Aeneid	Aen	1	3	46	tēlōrum seges et iaculīs incrēvit acūtīs.'
+Aeneid	Aen	1	3	47	tum vērō ancipitī mentem formīdine pressus
+Aeneid	Aen	1	3	48	obstipuī steteruntque comae et vōx faucibus haesit.
+Aeneid	Aen	1	3	49	Hunc Polydōrum aurī quondam cum pondere magnō
+Aeneid	Aen	1	3	50	īnfēlīx Priamus fūrtim mandārat alendum
+Aeneid	Aen	1	3	51	Thrēiciō rēgī, cum iam diffīderet armīs
+Aeneid	Aen	1	3	52	Dardaniae cingīque urbem obsidiōne vidēret.
+Aeneid	Aen	1	3	53	ille, ut opēs frāctae Teucrum et Fortūna recessit,
+Aeneid	Aen	1	3	54	rēs Agamemnoniās victrīciaque arma secūtus
+Aeneid	Aen	1	3	55	fās omne abrumpit: Polydōrum obtruncat, et aurō
+Aeneid	Aen	1	3	56	vī potitur. quid nōn mortālia pectora cōgis,
+Aeneid	Aen	1	3	57	aurī sacra famēs! postquam pavor ossa relīquit,
+Aeneid	Aen	1	3	58	dēlēctōs populī ad procerēs prīmumque parentem
+Aeneid	Aen	1	3	59	mōnstra deum referō, et quae sit sententia poscō.
+Aeneid	Aen	1	3	60	omnibus īdem animus, scelerātā excēdere terrā,
+Aeneid	Aen	1	3	61	linquī pollūtum hospitium et dare classibus Austrōs.
+Aeneid	Aen	1	3	62	ergō īnstaurāmus Polydōrō fūnus, et ingēns
+Aeneid	Aen	1	3	63	aggeritur tumulō tellūs; stant Mānibus ārae
+Aeneid	Aen	1	3	64	caeruleīs maestae vittīs ātrāque cupressō,
+Aeneid	Aen	1	3	65	et circum Īliadēs crīnem dē mōre solūtae;
+Aeneid	Aen	1	3	66	īnferimus tepidō spūmantia cymbia lacte
+Aeneid	Aen	1	3	67	sanguinis et sacrī paterās, animamque sepulcrō
+Aeneid	Aen	1	3	68	condimus et magnā suprēmum vōce ciēmus.
+Aeneid	Aen	1	3	69	Inde ubi prīma fidēs pelagō, plācātaque ventī
+Aeneid	Aen	1	3	70	dant maria et lēnis crepitāns vocat Auster in altum,
+Aeneid	Aen	1	3	71	dēdūcunt sociī nāvēs et lītora complent;
+Aeneid	Aen	1	3	72	prōvehimur portū terraeque urbēsque recēdunt.
+Aeneid	Aen	1	3	73	sacra marī colitur mediō grātissima tellūs
+Aeneid	Aen	1	3	74	Nēreidum mātrī et Neptūnō Aegaeō,
+Aeneid	Aen	1	3	75	quam pius arquitenēns ōrās et lītora circum
+Aeneid	Aen	1	3	76	errantem Myconō ē celsā Gyarōque revīnxit,
+Aeneid	Aen	1	3	77	immōtamque colī dedit et contemnere ventōs.
+Aeneid	Aen	1	3	78	hūc feror, haec fessōs tūtō placidissima portū
+Aeneid	Aen	1	3	79	accipit; ēgressī venerāmur Apollinis urbem.
+Aeneid	Aen	1	3	80	rēx Anius, rēx īdem hominum Phoebīque sacerdōs,
+Aeneid	Aen	1	3	81	vittīs et sacrā redimītus tempora laurō
+Aeneid	Aen	1	3	82	occurrit; veterem Anchīsēn agnōvit amīcum.
+Aeneid	Aen	1	3	83	iungimus hospitiō dextrās et tēcta subīmus.
+Aeneid	Aen	1	3	84	Templa deī saxō venerābar strūcta vetustō:
+Aeneid	Aen	1	3	85	‘dā propriam, Thymbraee, domum; dā moenia fessīs
+Aeneid	Aen	1	3	86	et genus et mānsūram urbem; servā altera Troiae
+Aeneid	Aen	1	3	87	Pergama, rēliquiās Danaum atque immītis Achillī.
+Aeneid	Aen	1	3	88	quem sequimur? quōve īre iubēs? ubi pōnere sēdēs?
+Aeneid	Aen	1	3	89	dā, pater, augurium atque animīs inlābere nostrīs.'
+Aeneid	Aen	1	3	90	vix ea fātus eram: tremere omnia vīsa repente,
+Aeneid	Aen	1	3	91	līminaque laurusque deī, tōtusque movērī
+Aeneid	Aen	1	3	92	mōns circum et mūgīre adytīs cortīna reclūsīs.
+Aeneid	Aen	1	3	93	summissī petimus terram et vōx fertur ad aurēs:
+Aeneid	Aen	1	3	94	‘Dardanidae dūrī, quae vōs ā stirpe parentum
+Aeneid	Aen	1	3	95	prīma tulit tellūs, eadem vōs ūbere laetō
+Aeneid	Aen	1	3	96	accipiet reducēs. antīquam exquīrite mātrem.
+Aeneid	Aen	1	3	97	hīc domus Aenēae cūnctīs dominābitur ōrīs
+Aeneid	Aen	1	3	98	et nātī nātōrum et quī nāscentur ab illīs.'
+Aeneid	Aen	1	3	99	haec Phoebus; mixtōque ingēns exorta tumultū
+Aeneid	Aen	1	3	100	laetitiā, et cūnctī quae sint ea moenia quaerunt,
+Aeneid	Aen	1	3	101	quō Phoebus vocet errantēs iubeatque revertī.
+Aeneid	Aen	1	3	102	tum genitor veterum volvēns monimenta virōrum
+Aeneid	Aen	1	3	103	‘audītē, ō procerēs,' ait ‘et spēs discite vestrās.
+Aeneid	Aen	1	3	104	Crēta Iovis magnī mediō iacet īnsula pontō,
+Aeneid	Aen	1	3	105	mōns Īdaeus ubi et gentis cūnābula nostrae.
+Aeneid	Aen	1	3	106	centum urbēs habitant magnās, ūberrima rēgna,
+Aeneid	Aen	1	3	107	maximus unde pater, sī rīte audīta recordor,
+Aeneid	Aen	1	3	108	Teucrus Rhoetēās prīmum est advectus in ōrās,
+Aeneid	Aen	1	3	109	optāvitque locum rēgnō. nōndum Īlium et arcēs
+Aeneid	Aen	1	3	110	Pergameae steterant; habitābant vallibus īmīs.
+Aeneid	Aen	1	3	111	hinc māter cultrīx Cybelī Corybantiaque aera
+Aeneid	Aen	1	3	112	Īdaeumque nemus, hinc fīda silentia sacrīs,
+Aeneid	Aen	1	3	113	et iūnctī currum dominae subiēre leōnēs.
+Aeneid	Aen	1	3	114	ergō agite et dīvum dūcunt quā iussa sequāmur:
+Aeneid	Aen	1	3	115	plācēmus ventōs et Cnōsia rēgna petāmus.
+Aeneid	Aen	1	3	116	nec longō distant cursū: modo Iuppiter adsit,
+Aeneid	Aen	1	3	117	tertia lūx classem Crētaeīs sistet in ōrīs.'
+Aeneid	Aen	1	3	118	sīc fātus meritōs ārīs mactāvit honōrēs,
+Aeneid	Aen	1	3	119	taurum Neptūnō, taurum tibi, pulcher Apollō,
+Aeneid	Aen	1	3	120	nigram Hiemī pecudem, Zephyrīs fēlīcibus albam.
+Aeneid	Aen	1	3	121	Fāma volat pulsum rēgnīs cessisse paternīs
+Aeneid	Aen	1	3	122	Īdomenēa ducem, dēsertaque lītora Crētae,
+Aeneid	Aen	1	3	123	hoste vacāre domum sēdēsque astāre relictās.
+Aeneid	Aen	1	3	124	linquimus Ortygiae portūs pelagōque volāmus
+Aeneid	Aen	1	3	125	bacchātamque iugīs Naxōn viridemque Donūsam,
+Aeneid	Aen	1	3	126	Ōlearōn niveamque Parōn sparsāsque per aequor
+Aeneid	Aen	1	3	127	Cȳcladas, et crēbrīs legimus freta concita terrīs.
+Aeneid	Aen	1	3	128	nauticus exoritur variō certāmine clāmor:
+Aeneid	Aen	1	3	129	hortantur sociī Crētam proavōsque petāmus.
+Aeneid	Aen	1	3	130	prōsequitur surgēns ā puppī ventus euntēs,
+Aeneid	Aen	1	3	131	et tandem antīquīs Cūrētum adlābimur ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	3	132	ergō avidus mūrōs optātae mōlior urbis
+Aeneid	Aen	1	3	133	Pergameamque vocō, et laetam cognōmine gentem
+Aeneid	Aen	1	3	134	hortor amāre focōs arcemque attollere tēctīs.
+Aeneid	Aen	1	3	135	Iamque ferē siccō subductae lītore puppēs,
+Aeneid	Aen	1	3	136	cōnubiīs arvīsque novīs operāta iuventūs,
+Aeneid	Aen	1	3	137	iūra domōsque dabam, subitō cum tābida membrīs
+Aeneid	Aen	1	3	138	corruptō caelī tractū miserandaque vēnit
+Aeneid	Aen	1	3	139	arboribusque satīsque luēs et lētifer annus.
+Aeneid	Aen	1	3	140	linquēbant dulcēs animās aut aegra trahēbant
+Aeneid	Aen	1	3	141	corpora; tum sterilēs exūrere Sīrius agrōs,
+Aeneid	Aen	1	3	142	ārēbant herbae et vīctum seges aegra negābat.
+Aeneid	Aen	1	3	143	rūrsus ad ōrāclum Ortygiae Phoebumque remēnsō
+Aeneid	Aen	1	3	144	hortātur pater īre marī veniamque precārī,
+Aeneid	Aen	1	3	145	quam fessīs fīnem rēbus ferat, unde labōrum
+Aeneid	Aen	1	3	146	temptāre auxilium iubeat, quō vertere cursūs.
+Aeneid	Aen	1	3	147	Nox erat et terrīs animālia somnus habēbat:
+Aeneid	Aen	1	3	148	effigiēs sacrae dīvum Phrygiīque penātēs,
+Aeneid	Aen	1	3	149	quōs mēcum ā Troiā mediīsque ex ignibus urbis
+Aeneid	Aen	1	3	150	extuleram, vīsī ante oculōs astāre iacentis
+Aeneid	Aen	1	3	151	in somnīs multō manifēstī lūmine, quā sē
+Aeneid	Aen	1	3	152	plēna per īnsertās fundēbat lūna fenestrās;
+Aeneid	Aen	1	3	153	tum sīc adfārī et cūrās hīs dēmere dictīs:
+Aeneid	Aen	1	3	154	‘quod tibi dēlātō Ortygiam dictūrus Apollō est,
+Aeneid	Aen	1	3	155	hic canit et tua nōs ēn ultrō ad līmina mittit.
+Aeneid	Aen	1	3	156	nōs tē Dardaniā incēnsā tuaque arma secūtī,
+Aeneid	Aen	1	3	157	nōs tumidum sub tē permēnsī classibus aequor,
+Aeneid	Aen	1	3	158	īdem ventūrōs tollēmus in astra nepōtēs
+Aeneid	Aen	1	3	159	imperiumque urbī dabimus. tū moenia magnīs
+Aeneid	Aen	1	3	160	magna parā longumque fugae nē linque labōrem.
+Aeneid	Aen	1	3	161	mūtandae sēdēs. nōn haec tibi lītora suāsit
+Aeneid	Aen	1	3	162	Dēlius aut Crētae iussit cōnsīdere Apollō.
+Aeneid	Aen	1	3	163	est locus, Hesperiam Grāī cognōmine dīcunt,
+Aeneid	Aen	1	3	164	terra antīqua, potēns armīs atque ūbere glaebae;
+Aeneid	Aen	1	3	165	Oenōtrī coluēre virī; nunc fāma minōrēs
+Aeneid	Aen	1	3	166	Ītaliam dīxisse ducis dē nōmine gentem.
+Aeneid	Aen	1	3	167	hae nōbīs propriae sēdēs, hinc Dardanus ortus
+Aeneid	Aen	1	3	168	Īasiusque pater, genus ā quō prīncipe nostrum.
+Aeneid	Aen	1	3	169	surge age et haec laetus longaevō dicta parentī
+Aeneid	Aen	1	3	170	haud dubitanda refer: Corythum terrāsque requīrat
+Aeneid	Aen	1	3	171	Ausoniās; Dictaea negat tibi Iuppiter arva.'
+Aeneid	Aen	1	3	172	tālibus attonitus vīsīs et vōce deōrum
+Aeneid	Aen	1	3	173	(nec sopor illud erat, sed cōram agnōscere vultūs
+Aeneid	Aen	1	3	174	vēlātāsque comās praesentiaque ōra vidēbar;
+Aeneid	Aen	1	3	175	tum gelidus tōtō mānābat corpore sūdor)
+Aeneid	Aen	1	3	176	corripiō ē strātīs corpus tendōque supīnās
+Aeneid	Aen	1	3	177	ad caelum cum vōce manūs et mūnera lībō
+Aeneid	Aen	1	3	178	intemerāta focīs. perfectō laetus honōre
+Aeneid	Aen	1	3	179	Anchīsēn faciō certum remque ōrdine pandō.
+Aeneid	Aen	1	3	180	agnōvit prōlem ambiguam geminōsque parentēs,
+Aeneid	Aen	1	3	181	sēque novō veterum dēceptum errōre locōrum.
+Aeneid	Aen	1	3	182	tum memorat: ‘nāte, Īliacīs exercite fātīs,
+Aeneid	Aen	1	3	183	sōla mihī tālēs cāsūs Cassandra canēbat.
+Aeneid	Aen	1	3	184	nunc repetō haec generī portendere dēbita nostrō
+Aeneid	Aen	1	3	185	et saepe Hesperiam, saepe Ītala rēgna vocāre.
+Aeneid	Aen	1	3	186	sed quis ad Hesperiae ventūrōs lītora Teucrōs
+Aeneid	Aen	1	3	187	crēderet? aut quem tum vātēs Cassandra movēret?
+Aeneid	Aen	1	3	188	cēdāmus Phoebō et monitī meliōra sequāmur.'
+Aeneid	Aen	1	3	189	sīc ait, et cūnctī dictō pārēmus ovantēs.
+Aeneid	Aen	1	3	190	hanc quoque dēserimus sēdem paucīsque relictīs
+Aeneid	Aen	1	3	191	vēla damus vastumque cavā trabe currimus aequor.
+Aeneid	Aen	1	3	192	Postquam altum tenuēre ratēs nec iam amplius ūllae
+Aeneid	Aen	1	3	193	appārent terrae, caelum undique et undique pontus,
+Aeneid	Aen	1	3	194	tum mihi caeruleus suprā caput astitit imber
+Aeneid	Aen	1	3	195	noctem hiememque ferēns, et inhorruit unda tenebrīs.
+Aeneid	Aen	1	3	196	continuō ventī volvunt mare magnaque surgunt
+Aeneid	Aen	1	3	197	aequora, dispersī iactāmur gurgite vastō;
+Aeneid	Aen	1	3	198	involvēre diem nimbī et nox ūmida caelum
+Aeneid	Aen	1	3	199	abstulit, ingeminant abruptīs nūbibus ignēs,
+Aeneid	Aen	1	3	200	excutimur cursū et caecīs errāmus in undīs.
+Aeneid	Aen	1	3	201	ipse diem noctemque negat discernere caelō
+Aeneid	Aen	1	3	202	nec meminisse viae mediā Palinūrus in undā.
+Aeneid	Aen	1	3	203	trēs adeō incertōs caecā cālīgine sōlēs
+Aeneid	Aen	1	3	204	errāmus pelagō, totidem sine sīdere noctēs.
+Aeneid	Aen	1	3	205	quārtō terra diē prīmum sē attollere tandem
+Aeneid	Aen	1	3	206	vīsa, aperīre procul montēs ac volvere fūmum.
+Aeneid	Aen	1	3	207	vēla cadunt, rēmīs īnsurgimus; haud mora, nautae
+Aeneid	Aen	1	3	208	adnīxī torquent spūmās et caerula verrunt.
+Aeneid	Aen	1	3	209	servātum ex undīs Strophadum mē lītora prīmum
+Aeneid	Aen	1	3	210	excipiunt. Strophadēs Grāiō stant nōmine dictae
+Aeneid	Aen	1	3	211	īnsulae Īoniō in magnō, quās dīra Celaenō
+Aeneid	Aen	1	3	212	Harpȳiaeque colunt aliae, Phīnēia postquam
+Aeneid	Aen	1	3	213	clausa domūs mēnsāsque metū līquēre priōrēs.
+Aeneid	Aen	1	3	214	trīstius haud illīs mōnstrum, nec saevior ūlla
+Aeneid	Aen	1	3	215	pestis et īra deum Stygiīs sēsē extulit undīs.
+Aeneid	Aen	1	3	216	virgineī volucrum vultūs, foedissima ventris
+Aeneid	Aen	1	3	217	prōluviēs uncaeque manūs et pallida semper
+Aeneid	Aen	1	3	218	ōra famē.
+Aeneid	Aen	1	3	219	hūc ubi dēlātī portūs intrāvimus, ecce
+Aeneid	Aen	1	3	220	laeta boum passim campīs armenta vidēmus
+Aeneid	Aen	1	3	221	caprigenumque pecūs nūllō cūstōde per herbās.
+Aeneid	Aen	1	3	222	inruimus ferrō et dīvōs ipsumque vocāmus
+Aeneid	Aen	1	3	223	in partem praedamque Iovem; tum lītore curvō
+Aeneid	Aen	1	3	224	exstruimusque torōs dapibusque epulāmur opīmīs.
+Aeneid	Aen	1	3	225	at subitae horrificō lāpsū dē montibus adsunt
+Aeneid	Aen	1	3	226	Harpȳiae et magnīs quatiunt clangōribus ālās,
+Aeneid	Aen	1	3	227	dīripiuntque dapēs contāctūque omnia foedant
+Aeneid	Aen	1	3	228	immundō; tum vōx taetrum dīra inter odōrem.
+Aeneid	Aen	1	3	229	rūrsum in sēcessū longō sub rūpe cavātā
+Aeneid	Aen	1	3	230	[arboribus clausam circum atque horrentibus umbrīs]
+Aeneid	Aen	1	3	231	īnstruimus mēnsās ārīsque repōnimus ignem;
+Aeneid	Aen	1	3	232	rūrsum ex dīversō caelī caecīsque latebrīs
+Aeneid	Aen	1	3	233	turba sonāns praedam pedibus circumvolat uncīs,
+Aeneid	Aen	1	3	234	polluit ōre dapēs. sociīs tunc arma capessant
+Aeneid	Aen	1	3	235	ēdīcō, et dīrā bellum cum gente gerendum.
+Aeneid	Aen	1	3	236	haud secus ac iussī faciunt tēctōsque per herbam
+Aeneid	Aen	1	3	237	dispōnunt ēnsēs et scūta latentia condunt.
+Aeneid	Aen	1	3	238	ergō ubi dēlāpsae sonitum per curva dedēre
+Aeneid	Aen	1	3	239	lītora, dat signum speculā Mīsēnus ab altā
+Aeneid	Aen	1	3	240	aere cavō. invādunt sociī et nova proelia temptant,
+Aeneid	Aen	1	3	241	obscēnās pelagī ferrō foedāre volucrēs.
+Aeneid	Aen	1	3	242	sed neque vim plūmīs ūllam nec vulnera tergō
+Aeneid	Aen	1	3	243	accipiunt, celerīque fugā sub sīdera lāpsae
+Aeneid	Aen	1	3	244	sēmēsam praedam et vestīgia foeda relinquunt.
+Aeneid	Aen	1	3	245	ūnā in praecelsā cōnsēdit rūpe Celaenō,
+Aeneid	Aen	1	3	246	īnfēlīx vātēs, rumpitque hanc pectore vōcem;
+Aeneid	Aen	1	3	247	‘bellum etiam prō caede boum strātīsque iuvencīs,
+Aeneid	Aen	1	3	248	Lāomedontiadae, bellumne īnferre parātīs
+Aeneid	Aen	1	3	249	et patriō Harpȳiās īnsontēs pellere rēgnō?
+Aeneid	Aen	1	3	250	accipite ergō animīs atque haec mea fīgite dicta,
+Aeneid	Aen	1	3	251	quae Phoebō pater omnipotēns, mihi Phoebus Apollō
+Aeneid	Aen	1	3	252	praedīxit, vōbīs Furiārum ego maxima pandō.
+Aeneid	Aen	1	3	253	Ītaliam cursū petitis ventīsque vocātis:
+Aeneid	Aen	1	3	254	ībitis Ītaliam portūsque intrāre licēbit.
+Aeneid	Aen	1	3	255	sed nōn ante datam cingētis moenibus urbem
+Aeneid	Aen	1	3	256	quam vōs dīra famēs nostraeque iniūria caedis
+Aeneid	Aen	1	3	257	ambēsās subigat mālīs absūmere mēnsās.'
+Aeneid	Aen	1	3	258	dīxit, et in silvam pennīs ablāta refūgit.
+Aeneid	Aen	1	3	259	at sociīs subitā gelidus formīdine sanguis
+Aeneid	Aen	1	3	260	dēriguit: cecidēre animī, nec iam amplius armīs,
+Aeneid	Aen	1	3	261	sed vōtīs precibusque iubent exposcere pācem,
+Aeneid	Aen	1	3	262	sīve deae seu sint dīrae obscēnaeque volucrēs.
+Aeneid	Aen	1	3	263	et pater Anchīsēs passīs dē lītore palmīs
+Aeneid	Aen	1	3	264	nūmina magna vocat meritōsque indīcit honōrēs:
+Aeneid	Aen	1	3	265	‘dī, prohibēte minās; dī, tālem āvertite cāsum
+Aeneid	Aen	1	3	266	et placidī servāte piōs.' tum lītore fūnem
+Aeneid	Aen	1	3	267	dēripere excussōsque iubet laxāre rudentēs.
+Aeneid	Aen	1	3	268	tendunt vēla Notī: fugimus spūmantibus undīs
+Aeneid	Aen	1	3	269	quā cursum ventusque gubernātorque vocābat.
+Aeneid	Aen	1	3	270	iam mediō appāret flūctū nemorōsa Zacynthos
+Aeneid	Aen	1	3	271	Dūlichiumque Samēque et Nēritos ardua saxīs.
+Aeneid	Aen	1	3	272	effugimus scopulōs Ithacae, Lāertia rēgna,
+Aeneid	Aen	1	3	273	et terram altrīcem saevī exsecrāmur Ulixī.
+Aeneid	Aen	1	3	274	mox et Leucātae nimbōsa cacūmina montis
+Aeneid	Aen	1	3	275	et formīdātus nautīs aperītur Apollō.
+Aeneid	Aen	1	3	276	hunc petimus fessī et parvae succēdimus urbī;
+Aeneid	Aen	1	3	277	ancora dē prōrā iacitur, stant lītore puppēs.
+Aeneid	Aen	1	3	278	Ergō īnspērātā tandem tellūre potītī
+Aeneid	Aen	1	3	279	lūstrāmurque Iovī vōtīsque incendimus ārās,
+Aeneid	Aen	1	3	280	Actiaque Īliacīs celebrāmus lītora lūdīs.
+Aeneid	Aen	1	3	281	exercent patriās oleō lābente palaestrās
+Aeneid	Aen	1	3	282	nūdātī sociī: iuvat ēvāsisse tot urbēs
+Aeneid	Aen	1	3	283	Argolicās mediōsque fugam tenuisse per hostēs.
+Aeneid	Aen	1	3	284	intereā magnum sōl circumvolvitur annum
+Aeneid	Aen	1	3	285	et glaciālis hiems Aquilōnibus asperat undās.
+Aeneid	Aen	1	3	286	aere cavō clipeum, magnī gestāmen Abantis,
+Aeneid	Aen	1	3	287	postibus adversīs fīgō et rem carmine signō:
+Aeneid	Aen	1	3	288	Aenēās haec dē danaīs victoribus arma;
+Aeneid	Aen	1	3	289	linquere tum portus iubeō et cōnsīdere trānstrīs.
+Aeneid	Aen	1	3	290	certātim sociī feriunt mare et aequora verrunt:
+Aeneid	Aen	1	3	291	prōtinus āeriās Phaeācum abscondimus arcēs
+Aeneid	Aen	1	3	292	lītoraque Ēpīrī legimus portūque subīmus
+Aeneid	Aen	1	3	293	Chāoniō et celsam Būthrōtī accēdimus urbem.
+Aeneid	Aen	1	3	294	Hīc incrēdibilis rērum fāma occupat aurēs,
+Aeneid	Aen	1	3	295	Prīamidēn Helenum Grāiās rēgnāre per urbēs
+Aeneid	Aen	1	3	296	coniugiō Aeacidae Pyrrhī scēptrīsque potītum,
+Aeneid	Aen	1	3	297	et patriō Andromachēn iterum cessisse marītō.
+Aeneid	Aen	1	3	298	obstipuī, mīrōque incēnsum pectus amōre
+Aeneid	Aen	1	3	299	compellāre virum et cāsūs cognōscere tantōs.
+Aeneid	Aen	1	3	300	prōgredior portū classēs et lītora linquēns,
+Aeneid	Aen	1	3	301	sollemnēs cum forte dapēs et trīstia dōna
+Aeneid	Aen	1	3	302	ante urbem in lūcō falsī Simoentis ad undam
+Aeneid	Aen	1	3	303	lībābat cinerī Andromachē mānīsque vocābat
+Aeneid	Aen	1	3	304	Hectoreum ad tumulum, viridī quem caespite inānem
+Aeneid	Aen	1	3	305	et geminās, causam lacrimīs, sacrāverat ārās.
+Aeneid	Aen	1	3	306	ut mē cōnspexit venientem et Troiā circum
+Aeneid	Aen	1	3	307	arma āmēns vīdit, magnīs exterrita mōnstrīs
+Aeneid	Aen	1	3	308	dēriguit vīsū in mediō, calor ossa relīquit,
+Aeneid	Aen	1	3	309	lābitur, et longō vix tandem tempore fātur:
+Aeneid	Aen	1	3	310	‘vērane tē faciēs, vērus mihi nūntius adfers,
+Aeneid	Aen	1	3	311	nāte deā? vīvisne? aut, sī lūx alma recessit,
+Aeneid	Aen	1	3	312	Hector ubi est?' dīxit, lacrimāsque effūdit et omnem
+Aeneid	Aen	1	3	313	implēvit clāmōre locum. vix pauca furentī
+Aeneid	Aen	1	3	314	subiciō et rārīs turbātus vōcibus hīscō:
+Aeneid	Aen	1	3	315	‘vīvō equidem vītamque extrēma per omnia dūcō;
+Aeneid	Aen	1	3	316	nē dubitā, nam vēra vidēs.
+Aeneid	Aen	1	3	317	heu! quis tē cāsūs dēiectam coniuge tantō
+Aeneid	Aen	1	3	318	excipit, aut quae digna satis fortūna revīsit,
+Aeneid	Aen	1	3	319	Hectoris Andromachē? Pyrrhīn cōnubia servās?'
+Aeneid	Aen	1	3	320	dēiēcit vultum et dēmissā vōce locūta est:
+Aeneid	Aen	1	3	321	‘ō fēlīx ūna ante aliās Priamēia virgō,
+Aeneid	Aen	1	3	322	hostīlem ad tumulum Troiae sub moenibus altīs
+Aeneid	Aen	1	3	323	iussa morī, quae sortītus nōn pertulit ūllōs
+Aeneid	Aen	1	3	324	nec victōris herī tetigit captīva cubīle!
+Aeneid	Aen	1	3	325	nōs patriā incēnsā dīversa per aequora vectae
+Aeneid	Aen	1	3	326	stirpis Achillēae fastūs iuvenemque superbum
+Aeneid	Aen	1	3	327	servitiō ēnīxae tulimus; quī deinde secūtus
+Aeneid	Aen	1	3	328	Lēdaeam Hermionēn Lacedaemoniōsque hymenaeōs
+Aeneid	Aen	1	3	329	mē famulō famulamque Helenō trānsmīsit habendam.
+Aeneid	Aen	1	3	330	ast illum ēreptae magnō flammātus amōre
+Aeneid	Aen	1	3	331	coniugis et scelerum furiīs agitātus Orestēs
+Aeneid	Aen	1	3	332	excipit incautum patriāsque obtruncat ad ārās.
+Aeneid	Aen	1	3	333	morte Neoptolemī rēgnōrum reddita cessit
+Aeneid	Aen	1	3	334	pars Helenō, quī Chāoniōs cognōmine campōs
+Aeneid	Aen	1	3	335	Chāoniamque omnem Troiānō ā Chāone dīxit,
+Aeneid	Aen	1	3	336	Pergamaque Īliacamque iugīs hanc addidit arcem.
+Aeneid	Aen	1	3	337	sed tibi quī cursum ventī, quae fāta dedēre?
+Aeneid	Aen	1	3	338	aut quisnam ignārum nostrīs deus appulit ōrīs?
+Aeneid	Aen	1	3	339	quid puer Ascanius? superatne et vēscitur aurā?
+Aeneid	Aen	1	3	340	quem tibi iam Troiā
+Aeneid	Aen	1	3	341	ecqua tamen puerō est āmissae cūra parentis?
+Aeneid	Aen	1	3	342	ecquid in antīquam virtūtem animōsque virīlēs
+Aeneid	Aen	1	3	343	et pater Aenēās et avunculus excitat Hectōr?'
+Aeneid	Aen	1	3	344	tālia fundēbat lacrimāns longōsque ciēbat
+Aeneid	Aen	1	3	345	incassum flētūs, cum sēsē ā moenibus hērōs
+Aeneid	Aen	1	3	346	Prīamidēs multīs Helenus comitantibus adfert,
+Aeneid	Aen	1	3	347	agnōscitque suōs laetusque ad līmina dūcit,
+Aeneid	Aen	1	3	348	et multum lacrimās verba inter singula fundit.
+Aeneid	Aen	1	3	349	prōcēdō et parvam Troiam simulātaque magnīs
+Aeneid	Aen	1	3	350	Pergama et ārentem Xanthī cognōmine rīvum
+Aeneid	Aen	1	3	351	agnōscō, Scaeaeque amplector līmina portae;
+Aeneid	Aen	1	3	352	nec nōn et Teucrī sociā simul urbe fruuntur.
+Aeneid	Aen	1	3	353	illōs porticibus rēx accipiēbat in amplīs:
+Aeneid	Aen	1	3	354	aulāī mediō lībābant pōcula Bacchī
+Aeneid	Aen	1	3	355	impositīs aurō dapibus, paterāsque tenēbant.
+Aeneid	Aen	1	3	356	Iamque diēs alterque diēs prōcessit, et aurae
+Aeneid	Aen	1	3	357	vēla vocant tumidōque īnflātur carbasus Austrō:
+Aeneid	Aen	1	3	358	hīs vātem adgredior dictīs ac tālia quaesō:
+Aeneid	Aen	1	3	359	‘Trōiugena, interpres dīvum, quī nūmina Phoebī,
+Aeneid	Aen	1	3	360	quī tripodas Clariī et laurus, quī sīdera sentīs
+Aeneid	Aen	1	3	361	et volucrum linguās et praepetis ōmina pennae,
+Aeneid	Aen	1	3	362	fāre age (namque omnis cursum mihi prōspera dīxit
+Aeneid	Aen	1	3	363	rēligiō, et cūnctī suāsērunt nūmine dīvī
+Aeneid	Aen	1	3	364	Ītaliam petere et terrās temptāre repostās;
+Aeneid	Aen	1	3	365	sōla novum dictūque nefās Harpȳia Celaenō
+Aeneid	Aen	1	3	366	prōdigium canit et trīstēs dēnūntiat īrās
+Aeneid	Aen	1	3	367	obscēnamque famem), quae prīma perīcula vītō?
+Aeneid	Aen	1	3	368	quidve sequēns tantōs possim superāre labōrēs?'
+Aeneid	Aen	1	3	369	hīc Helenus caesīs prīmum dē mōre iuvencīs
+Aeneid	Aen	1	3	370	exōrat pācem dīvum vittāsque resolvit
+Aeneid	Aen	1	3	371	sacrātī capitis, mēque ad tua līmina, Phoebe,
+Aeneid	Aen	1	3	372	ipse manū multō suspēnsum nūmine dūcit,
+Aeneid	Aen	1	3	373	atque haec deinde canit dīvīnō ex ōre sacerdōs:
+Aeneid	Aen	1	3	374	‘Nāte deā (nam tē maiōribus īre per altum
+Aeneid	Aen	1	3	375	auspiciīs manifēsta fidēs; sīc fāta deum rēx
+Aeneid	Aen	1	3	376	sortītur volvitque vicēs, is vertitur ōrdō),
+Aeneid	Aen	1	3	377	pauca tibi ē multīs, quō tūtior hospita lūstrēs
+Aeneid	Aen	1	3	378	aequora et Ausoniō possīs cōnsīdere portū,
+Aeneid	Aen	1	3	379	expediam dictīs; prohibent nam cētera Parcae
+Aeneid	Aen	1	3	380	scīre Helenum fārīque vetat Sāturnia Iūnō.
+Aeneid	Aen	1	3	381	prīncipiō Ītaliam, quam tū iam rēre propinquam
+Aeneid	Aen	1	3	382	vīcīnōsque, ignāre, parās invādere portūs,
+Aeneid	Aen	1	3	383	longa procul longīs via dīvidit invia terrīs.
+Aeneid	Aen	1	3	384	ante et Trīnacriā lentandus rēmus in undā
+Aeneid	Aen	1	3	385	et salis Ausoniī lūstrandum nāvibus aequor
+Aeneid	Aen	1	3	386	īnfernīque lacūs Aeaeaeque īnsula Circae,
+Aeneid	Aen	1	3	387	quam tūtā possīs urbem compōnere terrā.
+Aeneid	Aen	1	3	388	signa tibī dīcam, tū condita mente tenētō:
+Aeneid	Aen	1	3	389	cum tibi sollicitō sēcrētī ad flūminis undam
+Aeneid	Aen	1	3	390	lītoreīs ingēns inventa sub īlicibus sūs
+Aeneid	Aen	1	3	391	trīgintā capitum fētūs ēnīxa iacēbit,
+Aeneid	Aen	1	3	392	alba solō recubāns, albī circum ūbera nātī,
+Aeneid	Aen	1	3	393	is locus urbis erit, requiēs ea certa labōrum.
+Aeneid	Aen	1	3	394	nec tū mēnsārum morsūs horrēsce futūrōs:
+Aeneid	Aen	1	3	395	fāta viam invenient aderitque vocātus Apollō.
+Aeneid	Aen	1	3	396	hās autem terrās Italīque hanc lītoris ōram,
+Aeneid	Aen	1	3	397	proxima quae nostrī perfunditur aequoris aestū,
+Aeneid	Aen	1	3	398	effuge; cūncta malīs habitantur moenia Grāīs.
+Aeneid	Aen	1	3	399	hīc et Nāryciī posuērunt moenia Locrī,
+Aeneid	Aen	1	3	400	et Sallentīnōs obsēdit mīlite campōs
+Aeneid	Aen	1	3	401	Lyctius Īdomeneus; hīc illa ducis Meliboeī
+Aeneid	Aen	1	3	402	parva Philoctētae subnīxa Petēlia mūrō.
+Aeneid	Aen	1	3	403	quīn ubi trānsmissae steterint trāns aequora classēs
+Aeneid	Aen	1	3	404	et positīs ārīs iam vōta in lītore solvēs,
+Aeneid	Aen	1	3	405	purpureō vēlāre comās adopertus amictū,
+Aeneid	Aen	1	3	406	nē qua inter sānctōs ignēs in honōre deōrum
+Aeneid	Aen	1	3	407	hostīlis faciēs occurrat et ōmina turbet.
+Aeneid	Aen	1	3	408	hunc sociī mōrem sacrōrum, hunc ipse tenētō;
+Aeneid	Aen	1	3	409	hāc castī maneant in religiōne nepōtēs.
+Aeneid	Aen	1	3	410	ast ubi dīgressum Siculae tē admōverit ōrae
+Aeneid	Aen	1	3	411	ventus, et angustī rārēscent claustra Pelōrī,
+Aeneid	Aen	1	3	412	laeva tibī tellūs et longō laeva petantur
+Aeneid	Aen	1	3	413	aequora circuitū; dextrum fuge lītus et undās.
+Aeneid	Aen	1	3	414	haec loca vī quondam et vastā convulsa ruīnā
+Aeneid	Aen	1	3	415	(tantum aevī longinqua valet mūtāre vetustās)
+Aeneid	Aen	1	3	416	dissiluisse ferunt, cum prōtinus utraque tellūs
+Aeneid	Aen	1	3	417	ūna foret: vēnit mediō vī pontus et undīs
+Aeneid	Aen	1	3	418	Hesperium Siculō latus abscidit, arvaque et urbēs
+Aeneid	Aen	1	3	419	lītore dīductās angustō interluit aestū.
+Aeneid	Aen	1	3	420	dextrum Scylla latus, laevum implācāta Charybdis
+Aeneid	Aen	1	3	421	obsidet, atque īmō barathrī ter gurgite vastōs
+Aeneid	Aen	1	3	422	sorbet in abruptum flūctūs rūrsusque sub aurās
+Aeneid	Aen	1	3	423	ērigit alternōs, et sīdera verberat undā.
+Aeneid	Aen	1	3	424	at Scyllam caecīs cohibet spēlunca latebrīs
+Aeneid	Aen	1	3	425	ōra exsertantem et nāvēs in saxa trahentem.
+Aeneid	Aen	1	3	426	prīma hominis faciēs et pulchrō pectore virgō
+Aeneid	Aen	1	3	427	pūbe tenus, postrēma immānī corpore pistrix
+Aeneid	Aen	1	3	428	delphīnum caudās uterō commissa lupōrum.
+Aeneid	Aen	1	3	429	praestat Trīnacriī mētās lūstrāre Pachȳnī
+Aeneid	Aen	1	3	430	cessantem, longōs et circumflectere cursūs,
+Aeneid	Aen	1	3	431	quam semel īnfōrmem vastō vīdisse sub antrō
+Aeneid	Aen	1	3	432	Scyllam et caeruleīs canibus resonantia saxa.
+Aeneid	Aen	1	3	433	praetereā, sī qua est Helenō prūdentia vātī,
+Aeneid	Aen	1	3	434	sī qua fidēs, animum sī vērīs implet Apollō,
+Aeneid	Aen	1	3	435	ūnum illud tibi, nāte deā, prōque omnibus ūnum
+Aeneid	Aen	1	3	436	praedīcam et repetēns iterumque iterumque monēbō,
+Aeneid	Aen	1	3	437	Iūnōnis magnae prīmum prece nūmen adōrā,
+Aeneid	Aen	1	3	438	Iūnōnī cane vōta libēns dominamque potentem
+Aeneid	Aen	1	3	439	supplicibus superā dōnīs: sīc dēnique victor
+Aeneid	Aen	1	3	440	Trīnacriā fīnēs Italōs mittēre relictā.
+Aeneid	Aen	1	3	441	hūc ubi dēlātus Cūmaeam accesseris urbem
+Aeneid	Aen	1	3	442	dīvīnōsque lacūs et Averna sonantia silvīs,
+Aeneid	Aen	1	3	443	īnsānam vātem aspiciēs, quae rūpe sub īmā
+Aeneid	Aen	1	3	444	fāta canit foliīsque notās et nōmina mandat.
+Aeneid	Aen	1	3	445	quaecumque in foliīs dēscrīpsit carmina virgō
+Aeneid	Aen	1	3	446	dīgerit in numerum atque antrō sēclūsa relinquit:
+Aeneid	Aen	1	3	447	illa manent immōta locīs neque ab ōrdine cēdunt.
+Aeneid	Aen	1	3	448	vērum eadem, versō tenuis cum cardine ventus
+Aeneid	Aen	1	3	449	impulit et tenerās turbāvit iānua frondēs,
+Aeneid	Aen	1	3	450	numquam deinde cavō volitantia prēndere saxō
+Aeneid	Aen	1	3	451	nec revocāre situs aut iungere carmina cūrat:
+Aeneid	Aen	1	3	452	incōnsultī abeunt sēdemque ōdēre Sibyllae.
+Aeneid	Aen	1	3	453	hīc tibi nē qua morae fuerint dispendia tantī,
+Aeneid	Aen	1	3	454	quamvīs increpitent sociī et vī cursus in altum
+Aeneid	Aen	1	3	455	vēla vocet, possīsque sinūs implēre secundōs,
+Aeneid	Aen	1	3	456	quīn adeās vātem precibusque ōrācula poscās
+Aeneid	Aen	1	3	457	ipsa canat vōcemque volēns atque ōra resolvat.
+Aeneid	Aen	1	3	458	illa tibi Ītaliae populōs ventūraque bella
+Aeneid	Aen	1	3	459	et quō quemque modō fugiāsque ferāsque labōrem
+Aeneid	Aen	1	3	460	expediet, cursūsque dabit venerāta secundōs.
+Aeneid	Aen	1	3	461	haec sunt quae nostrā liceat tē vōce monērī.
+Aeneid	Aen	1	3	462	vāde age et ingentem factīs fer ad aethera Troiam.'
+Aeneid	Aen	1	3	463	Quae postquam vātēs sīc ōre effātus amīcō est,
+Aeneid	Aen	1	3	464	dōna dehinc aurō gravia ac sectō elephantō
+Aeneid	Aen	1	3	465	imperat ad nāvēs ferrī, stīpatque carīnīs
+Aeneid	Aen	1	3	466	ingēns argentum Dōdōnaeōsque lebētās,
+Aeneid	Aen	1	3	467	lōrīcam cōnsertam hāmīs aurōque trilīcem,
+Aeneid	Aen	1	3	468	et cōnum īnsignis galeae cristāsque comantēs,
+Aeneid	Aen	1	3	469	arma Neoptolemī. sunt et sua dōna parentī.
+Aeneid	Aen	1	3	470	addit equōs, additque ducēs,
+Aeneid	Aen	1	3	471	rēmigium supplet, sociōs simul īnstruit armīs.
+Aeneid	Aen	1	3	472	Intereā classem vēlīs aptāre iubēbat
+Aeneid	Aen	1	3	473	Anchīsēs, fieret ventō mora nē qua ferentī.
+Aeneid	Aen	1	3	474	quem Phoebī interpres multō compellat honōre:
+Aeneid	Aen	1	3	475	‘coniugiō, Anchīsā, Veneris dignāte superbō,
+Aeneid	Aen	1	3	476	cūra deum, bis Pergameīs ērepte ruīnīs,
+Aeneid	Aen	1	3	477	ecce tibi Ausoniae tellūs: hanc arripe vēlīs.
+Aeneid	Aen	1	3	478	et tamen hanc pelagō praeterlābāre necesse est:
+Aeneid	Aen	1	3	479	Ausoniae pars illa procul quam pandit Apollō.
+Aeneid	Aen	1	3	480	vāde,' ait ‘ō fēlīx nātī pietāte. quid ultrā
+Aeneid	Aen	1	3	481	prōvehor et fandō surgentēs dēmoror Austrōs?'
+Aeneid	Aen	1	3	482	nec minus Andromachē dīgressū maesta suprēmō
+Aeneid	Aen	1	3	483	fert pictūrātās aurī subtēmine vestēs
+Aeneid	Aen	1	3	484	et Phrygiam Ascaniō chlamydem (nec cēdit honōre)
+Aeneid	Aen	1	3	485	textilibusque onerat dōnīs, ac tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	3	486	‘accipe et haec, manuum tibi quae monimenta meārum
+Aeneid	Aen	1	3	487	sint, puer, et longum Andromachae testentur amōrem,
+Aeneid	Aen	1	3	488	coniugis Hectoreae. cape dōna extrēma tuōrum,
+Aeneid	Aen	1	3	489	ō mihi sōla meī super Astyanactis imāgō.
+Aeneid	Aen	1	3	490	sīc oculōs, sīc ille manūs, sīc ōra ferēbat;
+Aeneid	Aen	1	3	491	et nunc aequālī tēcum pūbēsceret aevō.'
+Aeneid	Aen	1	3	492	hōs ego dīgrediēns lacrimīs adfābar obortīs:
+Aeneid	Aen	1	3	493	‘vīvite fēlīcēs, quibus est fortūna perācta
+Aeneid	Aen	1	3	494	iam sua: nōs alia ex aliīs in fāta vocāmur.
+Aeneid	Aen	1	3	495	vōbīs parta quiēs: nūllum maris aequor arandum,
+Aeneid	Aen	1	3	496	arva neque Ausoniae semper cēdentia retrō
+Aeneid	Aen	1	3	497	quaerenda. effigiem Xanthī Troiamque vidētis
+Aeneid	Aen	1	3	498	quam vestrae fēcēre manūs, meliōribus, optō,
+Aeneid	Aen	1	3	499	auspiciīs, et quae fuerit minus obvia Grāīs.
+Aeneid	Aen	1	3	500	sī quandō Thybrim vīcīnaque Thybridis arva
+Aeneid	Aen	1	3	501	intrārō gentīque meae data moenia cernam,
+Aeneid	Aen	1	3	502	cognātās urbēs ōlim populōsque propinquōs,
+Aeneid	Aen	1	3	503	Ēpīrō Hesperiam (quibus īdem Dardanus auctor
+Aeneid	Aen	1	3	504	atque īdem cāsūs), ūnam faciēmus utramque
+Aeneid	Aen	1	3	505	Troiam animīs: maneat nostrōs ea cūra nepōtēs.'
+Aeneid	Aen	1	3	506	Prōvehimur pelagō vīcīna Ceraunia iuxtā,
+Aeneid	Aen	1	3	507	unde iter Ītaliam cursusque brevissimus undīs.
+Aeneid	Aen	1	3	508	sōl ruit intereā et montēs umbrantur opācī;
+Aeneid	Aen	1	3	509	sternimur optātae gremiō tellūris ad undam
+Aeneid	Aen	1	3	510	sortītī rēmōs passimque in lītore siccō
+Aeneid	Aen	1	3	511	corpora cūrāmus, fessōs sopor inrigat artūs.
+Aeneid	Aen	1	3	512	necdum orbem medium Nox Hōrīs ācta subībat:
+Aeneid	Aen	1	3	513	haud sēgnis strātō surgit Palinūrus et omnēs
+Aeneid	Aen	1	3	514	explōrat ventōs atque auribus āera captat;
+Aeneid	Aen	1	3	515	sīdera cūncta notat tacitō lābentia caelō,
+Aeneid	Aen	1	3	516	Arctūrum pluviāsque Hyadas geminōsque Triōnēs,
+Aeneid	Aen	1	3	517	armātumque aurō circumspicit Ōrīōna.
+Aeneid	Aen	1	3	518	postquam cūncta videt caelō cōnstāre serēnō,
+Aeneid	Aen	1	3	519	dat clārum ē puppī signum; nōs castra movēmus
+Aeneid	Aen	1	3	520	temptāmusque viam et vēlōrum pandimus ālās.
+Aeneid	Aen	1	3	521	Iamque rubēscēbat stēllīs Aurōra fugātis
+Aeneid	Aen	1	3	522	cum procul obscūrōs collēs humilemque vidēmus
+Aeneid	Aen	1	3	523	Ītaliam. Ītaliam prīmus conclāmat Achātēs,
+Aeneid	Aen	1	3	524	Ītaliam laetō sociī clāmōre salūtant.
+Aeneid	Aen	1	3	525	tum pater Anchīsēs magnum crātēra corōnā
+Aeneid	Aen	1	3	526	induit implēvitque merō, dīvōsque vocāvit
+Aeneid	Aen	1	3	527	stāns celsā in puppī:
+Aeneid	Aen	1	3	528	‘dī maris et terrae tempestātumque potentēs,
+Aeneid	Aen	1	3	529	ferte viam ventō facilem et spīrāte secundī.'
+Aeneid	Aen	1	3	530	crebrēscunt optātae aurae portusque patēscit
+Aeneid	Aen	1	3	531	iam propior, templumque appāret in arce Minervae;
+Aeneid	Aen	1	3	532	vēla legunt sociī et prōrās ad lītora torquent.
+Aeneid	Aen	1	3	533	portus ab eurōō flūctū curvātus in arcum,
+Aeneid	Aen	1	3	534	obiectae salsa spūmant aspergine cautēs,
+Aeneid	Aen	1	3	535	ipse latet: geminō dēmittunt bracchia mūrō
+Aeneid	Aen	1	3	536	turrītī scopulī refugitque ab lītore templum.
+Aeneid	Aen	1	3	537	quattuor hīc, prīmum ōmen, equōs in grāmine vīdī
+Aeneid	Aen	1	3	538	tondentēs campum lātē, candōre nivālī.
+Aeneid	Aen	1	3	539	et pater Anchīsēs ‘bellum, ō terra hospita, portās:
+Aeneid	Aen	1	3	540	bellō armantur equī, bellum haec armenta minantur.
+Aeneid	Aen	1	3	541	sed tamen īdem ōlim currū succēdere suētī
+Aeneid	Aen	1	3	542	quadripedēs et frēna iugō concordia ferre:
+Aeneid	Aen	1	3	543	spēs et pācis' ait. tum nūmina sāncta precāmur
+Aeneid	Aen	1	3	544	Palladis armisonae, quae prīma accēpit ovantēs,
+Aeneid	Aen	1	3	545	et capita ante ārās Phrygiō vēlāmur amictū,
+Aeneid	Aen	1	3	546	praeceptīsque Helenī, dederat quae maxima, rīte
+Aeneid	Aen	1	3	547	Iūnōnī Argīvae iussōs adolēmus honōrēs.
+Aeneid	Aen	1	3	548	Haud mora, continuō perfectīs ōrdine vōtīs
+Aeneid	Aen	1	3	549	cornua vēlātārum obvertimus antemnārum,
+Aeneid	Aen	1	3	550	Grāiugenumque domōs suspectaque linquimus arva.
+Aeneid	Aen	1	3	551	hinc sinus Herculeī (sī vēra est fāma) Tarentī
+Aeneid	Aen	1	3	552	cernitur, attollit sē dīva Lacīnia contrā,
+Aeneid	Aen	1	3	553	Caulōnisque arcēs et nāvifragum Scylacēum.
+Aeneid	Aen	1	3	554	tum procul ē flūctū Trīnacria cernitur Aetna,
+Aeneid	Aen	1	3	555	et gemitum ingentem pelagī pulsātaque saxa
+Aeneid	Aen	1	3	556	audīmus longē frāctāsque ad lītora vōcēs,
+Aeneid	Aen	1	3	557	exsultantque vada atque aestū miscentur harēnae.
+Aeneid	Aen	1	3	558	et pater Anchīsēs ‘nīmīrum hīc illa Charybdis:
+Aeneid	Aen	1	3	559	hōs Helenus scopulōs, haec saxa horrenda canēbat.
+Aeneid	Aen	1	3	560	ēripite, ō sociī, pariterque īnsurgite rēmīs.'
+Aeneid	Aen	1	3	561	haud minus ac iussī faciunt, prīmusque rudentem
+Aeneid	Aen	1	3	562	contorsit laevās prōram Palinūrus ad undās;
+Aeneid	Aen	1	3	563	laevam cūncta cohors rēmīs ventīsque petīvit.
+Aeneid	Aen	1	3	564	tollimur in caelum curvātō gurgite, et īdem
+Aeneid	Aen	1	3	565	subductā ad Mānēs īmōs dēsēdimus undā.
+Aeneid	Aen	1	3	566	ter scopulī clāmōrem inter cava saxa dedēre,
+Aeneid	Aen	1	3	567	ter spūmam ēlīsam et rōrantia vīdimus astra.
+Aeneid	Aen	1	3	568	intereā fessōs ventus cum sōle relīquit,
+Aeneid	Aen	1	3	569	ignārīque viae Cyclōpum adlābimur ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	3	570	Portus ab accessū ventōrum immōtus et ingēns
+Aeneid	Aen	1	3	571	ipse: sed horrificīs iuxtā tonat Aetna ruīnīs,
+Aeneid	Aen	1	3	572	interdumque ātram prōrumpit ad aethera nūbem
+Aeneid	Aen	1	3	573	turbine fūmantem piceō et candente favīllā,
+Aeneid	Aen	1	3	574	attollitque globōs flammārum et sīdera lambit;
+Aeneid	Aen	1	3	575	interdum scopulōs āvulsaque vīscera montis
+Aeneid	Aen	1	3	576	ērigit ēructāns, liquefactaque saxa sub aurās
+Aeneid	Aen	1	3	577	cum gemitū glomerat fundōque exaestuat īmō.
+Aeneid	Aen	1	3	578	fāma est Enceladī sēmiustum fulmine corpus
+Aeneid	Aen	1	3	579	urgērī mōle hāc, ingentemque īnsuper Aetnam
+Aeneid	Aen	1	3	580	impositam ruptīs flammam exspīrāre camīnīs,
+Aeneid	Aen	1	3	581	et fessum quotiēns mūtet latus, intremere omnem
+Aeneid	Aen	1	3	582	murmure Trīnacriam et caelum subtexere fūmō.
+Aeneid	Aen	1	3	583	noctem illam tēctī silvīs immānia mōnstra
+Aeneid	Aen	1	3	584	perferimus, nec quae sonitum det causa vidēmus.
+Aeneid	Aen	1	3	585	nam neque erant astrōrum ignēs nec lūcidus aethrā
+Aeneid	Aen	1	3	586	sīdereā polus, obscūrō sed nūbila caelō,
+Aeneid	Aen	1	3	587	et lūnam in nimbō nox intempesta tenēbat.
+Aeneid	Aen	1	3	588	Postera iamque diēs prīmō surgēbat Eōō
+Aeneid	Aen	1	3	589	ūmentemque Aurōra polō dimōverat umbram,
+Aeneid	Aen	1	3	590	cum subitō ē silvīs maciē cōnfecta suprēmā
+Aeneid	Aen	1	3	591	ignōtī nova fōrma virī miserandaque cultū
+Aeneid	Aen	1	3	592	prōcēdit supplexque manūs ad lītora tendit.
+Aeneid	Aen	1	3	593	respicimus. dīra inluviēs immissaque barba,
+Aeneid	Aen	1	3	594	cōnsertum tegimen spīnīs: at cētera Grāius,
+Aeneid	Aen	1	3	595	et quondam patriīs ad Troiam missus in armīs.
+Aeneid	Aen	1	3	596	isque ubi Dardaniōs habitūs et Trōia vīdit
+Aeneid	Aen	1	3	597	arma procul, paulum aspectū conterritus haesit
+Aeneid	Aen	1	3	598	continuitque gradum; mox sēsē ad lītora praeceps
+Aeneid	Aen	1	3	599	cum flētū precibusque tulit: ‘per sīdera testor,
+Aeneid	Aen	1	3	600	per superōs atque hoc caelī spīrābile lūmen,
+Aeneid	Aen	1	3	601	tollite mē, Teucrī. quāscumque abdūcite terrās:
+Aeneid	Aen	1	3	602	hoc sat erit. scio mē Danaīs ē classibus ūnum
+Aeneid	Aen	1	3	603	et bellō Īliacōs fateor petiisse penātēs.
+Aeneid	Aen	1	3	604	prō quō, sī sceleris tanta est iniūria nostrī,
+Aeneid	Aen	1	3	605	spargite mē in flūctūs vastōque immergite pontō;
+Aeneid	Aen	1	3	606	sī pereō, hominum manibus periisse iuvābit.'
+Aeneid	Aen	1	3	607	dīxerat et genua amplexūs genibusque volūtāns
+Aeneid	Aen	1	3	608	haerēbat. quī sit fārī, quō sanguine crētus,
+Aeneid	Aen	1	3	609	hortāmur, quae deinde agitet fortūna fatērī.
+Aeneid	Aen	1	3	610	ipse pater dextram Anchīsēs haud multa morātus
+Aeneid	Aen	1	3	611	dat iuvenī atque animum praesentī pignore firmat.
+Aeneid	Aen	1	3	612	ille haec dēpositā tandem formīdine fātur:
+Aeneid	Aen	1	3	613	‘sum patriā ex Ithacā, comes īnfēlīcis Ulixī,
+Aeneid	Aen	1	3	614	nōmine Achaemenidēs, Troiam genitōre Adamastō
+Aeneid	Aen	1	3	615	paupere (mānsissetque utinam fortūna!) profectus.
+Aeneid	Aen	1	3	616	hīc mē, dum trepidī crūdēlia līmina linquunt,
+Aeneid	Aen	1	3	617	immemorēs sociī vastō Cyclōpis in antrō
+Aeneid	Aen	1	3	618	dēseruēre. domus sanie dapibusque cruentīs,
+Aeneid	Aen	1	3	619	intus opāca, ingēns. ipse arduus, altaque pulsat
+Aeneid	Aen	1	3	620	sīdera (dī tālem terrīs āvertite pestem!)
+Aeneid	Aen	1	3	621	nec vīsū facilis nec dictū adfābilis ūllī;
+Aeneid	Aen	1	3	622	vīsceribus miserōrum et sanguine vēscitur ātrō.
+Aeneid	Aen	1	3	623	vīdī egomet duo dē numerō cum corpora nostrō
+Aeneid	Aen	1	3	624	prēnsa manū magnā mediō resupīnus in antrō
+Aeneid	Aen	1	3	625	frangeret ad saxum, saniēque aspersa natārent
+Aeneid	Aen	1	3	626	līmina; vīdī ātrō cum membra fluentia tābō
+Aeneid	Aen	1	3	627	manderet et tepidī tremerent sub dentibus artūs
+Aeneid	Aen	1	3	628	haud impūne quidem, nec tālia passus Ulixēs
+Aeneid	Aen	1	3	629	oblītusve suī est Ithacus discrīmine tantō.
+Aeneid	Aen	1	3	630	nam simul explētus dapibus vīnōque sepultus
+Aeneid	Aen	1	3	631	cervīcem īnflexam posuit, iacuitque per antrum
+Aeneid	Aen	1	3	632	immēnsus saniem ēructāns et frusta cruentō
+Aeneid	Aen	1	3	633	per somnum commixta merō, nōs magna precātī
+Aeneid	Aen	1	3	634	nūmina sortītīque vicēs ūnā undique circum
+Aeneid	Aen	1	3	635	fundimur, et tēlō lūmen terebrāmus acūtō
+Aeneid	Aen	1	3	636	ingēns quod torvā sōlum sub fronte latēbat,
+Aeneid	Aen	1	3	637	Argolicī clipeī aut Phoebēae lampadis īnstar,
+Aeneid	Aen	1	3	638	et tandem laetī sociōrum ulcīscimur umbrās.
+Aeneid	Aen	1	3	639	sed fugite, ō miserī, fugite atque ab lītore fūnem
+Aeneid	Aen	1	3	640	rumpite.
+Aeneid	Aen	1	3	641	nam quālis quantusque cavō Polyphēmus in antrō
+Aeneid	Aen	1	3	642	lānigerās claudit pecudēs atque ūbera pressat,
+Aeneid	Aen	1	3	643	centum aliī curva haec habitant ad lītora vulgō
+Aeneid	Aen	1	3	644	īnfandī Cȳclōpes et altīs montibus errant.
+Aeneid	Aen	1	3	645	tertia iam lūnae sē cornua lūmine complent
+Aeneid	Aen	1	3	646	cum vītam in silvīs inter dēserta ferārum
+Aeneid	Aen	1	3	647	lustra domōsque trahō vastōsque ab rūpe Cyclōpās
+Aeneid	Aen	1	3	648	prōspiciō sonitumque pedum vōcemque tremēscō.
+Aeneid	Aen	1	3	649	vīctum īnfēlīcem, bācās lapidōsaque corna,
+Aeneid	Aen	1	3	650	dant rāmī, et vulsīs pāscunt rādīcibus herbae.
+Aeneid	Aen	1	3	651	omnia conlūstrāns hanc prīmum ad lītora classem
+Aeneid	Aen	1	3	652	cōnspexī venientem. huic mē, quaecumque fuisset,
+Aeneid	Aen	1	3	653	addīxī: satis est gentem effūgisse nefandam.
+Aeneid	Aen	1	3	654	vōs animam hanc potius quōcumque absūmite lētō.'
+Aeneid	Aen	1	3	655	Vix ea fātus erat summō cum monte vidēmus
+Aeneid	Aen	1	3	656	ipsum inter pecudēs vastā sē mōle moventem
+Aeneid	Aen	1	3	657	pāstōrem Polyphēmum et lītora nōta petentem,
+Aeneid	Aen	1	3	658	mōnstrum horrendum, īnfōrme, ingēns, cui lūmen adēmptum.
+Aeneid	Aen	1	3	659	trunca manum pīnus regit et vestīgia firmat;
+Aeneid	Aen	1	3	660	lānigerae comitantur ovēs; ea sōla voluptās
+Aeneid	Aen	1	3	661	sōlāmenque malī.
+Aeneid	Aen	1	3	662	postquam altōs tetigit flūctūs et ad aequora vēnit,
+Aeneid	Aen	1	3	663	lūminis effossī fluidum lavit inde cruōrem
+Aeneid	Aen	1	3	664	dentibus īnfrendēns gemitū, graditurque per aequor
+Aeneid	Aen	1	3	665	iam medium, necdum flūctus latera ardua tīnxit.
+Aeneid	Aen	1	3	666	nōs procul inde fugam trepidī celerāre receptō
+Aeneid	Aen	1	3	667	supplice sīc meritō tacitīque incīdere fūnem,
+Aeneid	Aen	1	3	668	vertimus et prōnī certantibus aequora rēmīs.
+Aeneid	Aen	1	3	669	sēnsit, et ad sonitum vōcis vestīgia torsit.
+Aeneid	Aen	1	3	670	vērum ubi nūlla datur dextrā adfectāre potestās
+Aeneid	Aen	1	3	671	nec potis Īoniōs flūctūs aequāre sequendō,
+Aeneid	Aen	1	3	672	clāmōrem immēnsum tollit, quō pontus et omnēs
+Aeneid	Aen	1	3	673	intremuēre undae, penitusque exterrita tellūs
+Aeneid	Aen	1	3	674	Ītaliae curvīsque immūgiit Aetna cavernīs.
+Aeneid	Aen	1	3	675	at genus ē silvīs Cyclōpum et montibus altīs
+Aeneid	Aen	1	3	676	excitum ruit ad portūs et lītora complent.
+Aeneid	Aen	1	3	677	cernimus astantēs nēquīquam lūmine torvō
+Aeneid	Aen	1	3	678	Aetnaeōs frātrēs caelō capita alta ferentēs,
+Aeneid	Aen	1	3	679	concilium horrendum: quālēs cum vertice celsō
+Aeneid	Aen	1	3	680	āeriae quercūs aut cōniferae cyparissī
+Aeneid	Aen	1	3	681	cōnstiterunt, silva alta Iovis lūcusve Diānae.
+Aeneid	Aen	1	3	682	praecipitēs metus ācer agit quōcumque rudentēs
+Aeneid	Aen	1	3	683	excutere et ventīs intendere vēla secundīs.
+Aeneid	Aen	1	3	684	contrā iussa monent Helenī, Scyllamque Charybdinque
+Aeneid	Aen	1	3	685	inter, utrimque viam lētī discrīmine parvō,
+Aeneid	Aen	1	3	686	nī teneam cursūs: certum est dare lintea retrō.
+Aeneid	Aen	1	3	687	ecce autem Boreās angustā ab sēde Pelōrī
+Aeneid	Aen	1	3	688	missus adest: vīvō praetervehor ōstia saxō
+Aeneid	Aen	1	3	689	Pantagiae Megarōsque sinūs Thapsumque iacentem.
+Aeneid	Aen	1	3	690	tālia mōnstrābat relegēns errāta retrōrsus
+Aeneid	Aen	1	3	691	lītora Achaemenidēs, comes īnfēlīcis Ulixī.
+Aeneid	Aen	1	3	692	Sīcaniō praetenta sinū iacet īnsula contrā
+Aeneid	Aen	1	3	693	Plēmyrium undōsum; nōmen dīxēre priōrēs
+Aeneid	Aen	1	3	694	Ortygiam. Alphēum fāma est hūc Ēlidis amnem
+Aeneid	Aen	1	3	695	occultās ēgisse viās subter mare, quī nunc
+Aeneid	Aen	1	3	696	ōre, Arethūsa, tuō Siculīs cōnfunditur undīs.
+Aeneid	Aen	1	3	697	iussī nūmina magna locī venerāmur, et inde
+Aeneid	Aen	1	3	698	exsuperō praepingue solum stāgnantis Helōrī.
+Aeneid	Aen	1	3	699	hinc altās cautēs prōiectaque saxa Pachȳnī
+Aeneid	Aen	1	3	700	rādimus, et fātīs numquam concessa movērī
+Aeneid	Aen	1	3	701	appāret Camerīna procul campīque Gelōī,
+Aeneid	Aen	1	3	702	immānisque Gelā fluviī cognōmine dictā.
+Aeneid	Aen	1	3	703	arduus inde Acragās ostentat maxima longē
+Aeneid	Aen	1	3	704	moenia, magnanimum quondam generātor equōrum;
+Aeneid	Aen	1	3	705	tēque datīs linquō ventīs, palmōsa Selīnūs,
+Aeneid	Aen	1	3	706	et vada dūra legō saxīs Lilybēia caecīs.
+Aeneid	Aen	1	3	707	hinc Drepanī mē portus et inlaetābilis ōra
+Aeneid	Aen	1	3	708	accipit. hīc pelagī tot tempestātibus āctus
+Aeneid	Aen	1	3	709	heu, genitōrem, omnis cūrae cāsūsque levāmen,
+Aeneid	Aen	1	3	710	āmittō Anchīsēn. hīc mē, pater optime, fessum
+Aeneid	Aen	1	3	711	dēseris, heu, tantīs nēquīquam ērepte perīclīs!
+Aeneid	Aen	1	3	712	nec vātēs Helenus, cum multa horrenda monēret,
+Aeneid	Aen	1	3	713	hōs mihi praedīxit lūctūs, nōn dīra Celaenō.
+Aeneid	Aen	1	3	714	hic labor extrēmus, longārum haec mēta viārum,
+Aeneid	Aen	1	3	715	hinc mē dīgressum vestrīs deus appulit ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	3	716	Sīc pater Aenēās intentīs omnibus ūnus
+Aeneid	Aen	1	3	717	fāta renārrābat dīvum cursūsque docēbat.
+Aeneid	Aen	1	3	718	conticuit tandem factōque hīc fīne quiēvit.
+Aeneid	Aen	1	4	1	At rēgīna gravī iamdūdum saucia cūrā
+Aeneid	Aen	1	4	2	vulnus alit vēnīs et caecō carpitur ignī.
+Aeneid	Aen	1	4	3	multa virī virtūs animō multusque recursat
+Aeneid	Aen	1	4	4	gentis honōs; haerent īnfīxī pectore vultūs
+Aeneid	Aen	1	4	5	verbaque nec placidam membrīs dat cūra quiētem.
+Aeneid	Aen	1	4	6	postera Phoebēā lūstrābat lampade terrās
+Aeneid	Aen	1	4	7	ūmentemque Aurōra polō dimōverat umbram,
+Aeneid	Aen	1	4	8	cum sīc ūnanimam adloquitur male sāna sorōrem:
+Aeneid	Aen	1	4	9	‘Anna soror, quae mē suspēnsam īnsomnia terrent!
+Aeneid	Aen	1	4	10	quis novus hic nostrīs successit sēdibus hospes,
+Aeneid	Aen	1	4	11	quem sēsē ōre ferēns, quam fortī pectore et armīs!
+Aeneid	Aen	1	4	12	crēdō equidem, nec vāna fidēs, genus esse deōrum.
+Aeneid	Aen	1	4	13	dēgenerēs animōs timor arguit. heu, quibus ille
+Aeneid	Aen	1	4	14	iactātus fātīs! quae bella exhausta canēbat!
+Aeneid	Aen	1	4	15	sī mihi nōn animō fīxum immōtumque sedēret
+Aeneid	Aen	1	4	16	nē cui mē vinclō vellem sociāre iugālī,
+Aeneid	Aen	1	4	17	postquam prīmus amor dēceptam morte fefellit;
+Aeneid	Aen	1	4	18	sī nōn pertaesum thalamī taedaeque fuisset,
+Aeneid	Aen	1	4	19	huic ūnī forsan potuī succumbere culpae.
+Aeneid	Aen	1	4	20	Anna (fatēbor enim) miserī post fāta Sychaeī
+Aeneid	Aen	1	4	21	coniugis et sparsōs frāternā caede penātēs
+Aeneid	Aen	1	4	22	sōlus hic īnflexit sēnsūs animumque labantem
+Aeneid	Aen	1	4	23	impulit. agnōscō veteris vestīgia flammae.
+Aeneid	Aen	1	4	24	sed mihi vel tellūs optem prius īma dehīscat
+Aeneid	Aen	1	4	25	vel pater omnipotēns adigat mē fulmine ad umbrās,
+Aeneid	Aen	1	4	26	pallentēs umbrās Erebō noctemque profundam,
+Aeneid	Aen	1	4	27	ante, pudor, quam tē violō aut tua iūra resolvō.
+Aeneid	Aen	1	4	28	ille meōs, prīmus quī mē sibi iūnxit, amōrēs
+Aeneid	Aen	1	4	29	abstulit; ille habeat sēcum servetque sepulcrō.'
+Aeneid	Aen	1	4	30	sīc effāta sinum lacrimīs implēvit obortīs.
+Aeneid	Aen	1	4	31	Anna refert: ‘ō lūce magis dīlēcta sorōrī,
+Aeneid	Aen	1	4	32	sōlane perpetuā maerēns carpēre iuventā
+Aeneid	Aen	1	4	33	nec dulcēs nātōs Veneris nec praemia nōris?
+Aeneid	Aen	1	4	34	id cinerem aut mānēs crēdis cūrāre sepultōs?
+Aeneid	Aen	1	4	35	ēsto: aegram nūllī quondam flexēre marītī,
+Aeneid	Aen	1	4	36	nōn Libyae, nōn ante Tyrō; dēspectus Iarbās
+Aeneid	Aen	1	4	37	ductōrēsque aliī, quōs Āfrica terra triumphīs
+Aeneid	Aen	1	4	38	dīves alit: placitōne etiam pugnābis amōrī?
+Aeneid	Aen	1	4	39	nec venit in mentem quōrum cōnsēderis arvīs?
+Aeneid	Aen	1	4	40	hinc Gaetūlae urbēs, genus īnsuperābile bellō,
+Aeneid	Aen	1	4	41	et Numidae īnfrēnī cingunt et inhospita Syrtis;
+Aeneid	Aen	1	4	42	hinc dēserta sitī regiō lātēque furentēs
+Aeneid	Aen	1	4	43	Barcaeī. quid bella Tyrō surgentia dīcam
+Aeneid	Aen	1	4	44	germānīque minās?
+Aeneid	Aen	1	4	45	dīs equidem auspicibus reor et Iūnōne secundā
+Aeneid	Aen	1	4	46	hunc cursum Īliacās ventō tenuisse carīnās.
+Aeneid	Aen	1	4	47	quam tū urbem, soror, hanc cernēs, quae surgere rēgna
+Aeneid	Aen	1	4	48	coniugiō tālī! Teucrum comitantibus armīs
+Aeneid	Aen	1	4	49	Pūnica sē quantīs attollet glōria rēbus!
+Aeneid	Aen	1	4	50	tū modo posce deōs veniam, sacrīsque litātīs
+Aeneid	Aen	1	4	51	indulgē hospitiō causāsque innecte morandī,
+Aeneid	Aen	1	4	52	dum pelagō dēsaevit hiems et aquōsus Orīōn,
+Aeneid	Aen	1	4	53	quassātaeque ratēs, dum nōn tractābile caelum.'
+Aeneid	Aen	1	4	54	Hīs dictīs impēnsō animum flammāvit amōre
+Aeneid	Aen	1	4	55	spemque dedit dubiae mentī solvitque pudōrem.
+Aeneid	Aen	1	4	56	prīncipiō dēlūbra adeunt pācemque per ārās
+Aeneid	Aen	1	4	57	exquīrunt; mactant lēctās dē mōre bidentēs
+Aeneid	Aen	1	4	58	lēgiferae Cererī Phoebōque patrīque Lyaeō,
+Aeneid	Aen	1	4	59	Iūnōnī ante omnēs, cui vincla iugālia cūrae.
+Aeneid	Aen	1	4	60	ipsa tenēns dextrā pateram pulcherrima Dīdō
+Aeneid	Aen	1	4	61	candentis vaccae media inter cornua fundit,
+Aeneid	Aen	1	4	62	aut ante ōra deum pinguēs spatiātur ad ārās,
+Aeneid	Aen	1	4	63	īnstauratque diem dōnīs, pecudumque reclūsīs
+Aeneid	Aen	1	4	64	pectoribus inhiāns spīrantia cōnsulit exta.
+Aeneid	Aen	1	4	65	heu, vātum ignārae mentēs! quid vōta furentem,
+Aeneid	Aen	1	4	66	quid dēlūbra iuvant? ēst mollēs flamma medullās
+Aeneid	Aen	1	4	67	intereā et tacitum vīvit sub pectore vulnus.
+Aeneid	Aen	1	4	68	ūritur īnfēlīx Dīdō tōtāque vagātur
+Aeneid	Aen	1	4	69	urbe furēns, quālis coniectā cerva sagittā,
+Aeneid	Aen	1	4	70	quam procul incautam nemora inter Crēsia fīxit
+Aeneid	Aen	1	4	71	pāstor agēns tēlīs līquitque volātile ferrum
+Aeneid	Aen	1	4	72	nescius: illa fugā silvās saltūsque peragrat
+Aeneid	Aen	1	4	73	Dictaeōs; haeret laterī lētālis harundō.
+Aeneid	Aen	1	4	74	nunc media Aenēān sēcum per moenia dūcit
+Aeneid	Aen	1	4	75	Sīdoniāsque ostentat opēs urbemque parātam,
+Aeneid	Aen	1	4	76	incipit effārī mediāque in vōce resistit;
+Aeneid	Aen	1	4	77	nunc eadem lābente diē convīvia quaerit,
+Aeneid	Aen	1	4	78	Īliacōsque iterum dēmēns audīre labōrēs
+Aeneid	Aen	1	4	79	exposcit pendetque iterum nārrantis ab ōre.
+Aeneid	Aen	1	4	80	post ubi dīgressī, lūmenque obscūra vicissim
+Aeneid	Aen	1	4	81	lūna premit suādentque cadentia sīdera somnōs,
+Aeneid	Aen	1	4	82	sōla domō maeret vacuā strātīsque relictīs
+Aeneid	Aen	1	4	83	incubat. illum absēns absentem auditque videtque,
+Aeneid	Aen	1	4	84	aut gremiō Ascanium genitōris imāgine capta
+Aeneid	Aen	1	4	85	dētinet, īnfandum sī fallere possit amōrem.
+Aeneid	Aen	1	4	86	nōn coeptae adsurgunt turrēs, nōn arma iuventūs
+Aeneid	Aen	1	4	87	exercet portūsve aut prōpugnācula bellō
+Aeneid	Aen	1	4	88	tūta parant: pendent opera interrupta minaeque
+Aeneid	Aen	1	4	89	mūrōrum ingentēs aequātaque māchina caelō.
+Aeneid	Aen	1	4	90	Quam simul ac tālī persēnsit peste tenērī
+Aeneid	Aen	1	4	91	cāra Iovis coniūnx nec fāmam obstāre furōrī,
+Aeneid	Aen	1	4	92	tālibus adgreditur Venerem Sāturnia dictīs:
+Aeneid	Aen	1	4	93	‘ēgregiam vērō laudem et spolia ampla refertis
+Aeneid	Aen	1	4	94	tūque puerque tuus (magnum et memorābile nūmen),
+Aeneid	Aen	1	4	95	ūna dolō dīvum sī fēmina victa duōrum est.
+Aeneid	Aen	1	4	96	nec mē adeō fallit veritam tē moenia nostra
+Aeneid	Aen	1	4	97	suspectās habuisse domōs Karthāginis altae.
+Aeneid	Aen	1	4	98	sed quis erit modus, aut quō nunc certāmine tantō?
+Aeneid	Aen	1	4	99	quīn potius pācem aeternam pactōsque hymenaeōs
+Aeneid	Aen	1	4	100	exercēmus? habēs tōtā quod mente petīstī:
+Aeneid	Aen	1	4	101	ārdet amāns Dīdō trāxitque per ossa furōrem.
+Aeneid	Aen	1	4	102	commūnem hunc ergō populum paribusque regāmus
+Aeneid	Aen	1	4	103	auspiciīs; liceat Phrygiō servīre marītō
+Aeneid	Aen	1	4	104	dōtālīsque tuae Tyriōs permittere dextrae.'
+Aeneid	Aen	1	4	105	Ollī (sēnsit enim simulātā mente locūtam,
+Aeneid	Aen	1	4	106	quō rēgnum Ītaliae Libycās āverteret ōrās)
+Aeneid	Aen	1	4	107	sīc contrā est ingressa Venus: ‘quis tālia dēmēns
+Aeneid	Aen	1	4	108	abnuat aut tēcum mālit contendere bellō?
+Aeneid	Aen	1	4	109	sī modo quod memorās factum fortūna sequātur.
+Aeneid	Aen	1	4	110	sed fātīs incerta feror, sī Iuppiter ūnam
+Aeneid	Aen	1	4	111	esse velit Tyriīs urbem Troiāque profectīs,
+Aeneid	Aen	1	4	112	miscērīve probet populōs aut foedera iungī.
+Aeneid	Aen	1	4	113	tū coniūnx, tibi fās animum temptāre precandō.
+Aeneid	Aen	1	4	114	perge, sequar.' tum sīc excēpit rēgia Iūnō:
+Aeneid	Aen	1	4	115	‘mēcum erit iste labor. nunc quā ratiōne quod īnstat
+Aeneid	Aen	1	4	116	cōnfierī possit, paucīs (adverte) docēbō.
+Aeneid	Aen	1	4	117	vēnātum Aenēās ūnāque miserrima Dīdō
+Aeneid	Aen	1	4	118	in nemus īre parant, ubi prīmōs crāstinus ortūs
+Aeneid	Aen	1	4	119	extulerit Tītān radiīsque retēxerit orbem.
+Aeneid	Aen	1	4	120	hīs ego nigrantem commixtā grandine nimbum,
+Aeneid	Aen	1	4	121	dum trepidant ālae saltūsque indāgine cingunt,
+Aeneid	Aen	1	4	122	dēsuper īnfundam et tonitrū caelum omne ciēbō.
+Aeneid	Aen	1	4	123	diffugient comitēs et nocte tegentur opācā:
+Aeneid	Aen	1	4	124	spēluncam Dīdō dux et Troiānus eandem
+Aeneid	Aen	1	4	125	dēvenient. aderō et, tua sī mihi certa voluntās,
+Aeneid	Aen	1	4	126	cōnubiō iungam stabilī propriamque dicābō.
+Aeneid	Aen	1	4	127	hic hymenaeus erit.' nōn adversāta petentī
+Aeneid	Aen	1	4	128	adnuit atque dolīs rīsit Cytherēa repertīs.
+Aeneid	Aen	1	4	129	Ōceanum intereā surgēns Aurōra relīquit.
+Aeneid	Aen	1	4	130	it portīs iubare exortō dēlēcta iuventūs,
+Aeneid	Aen	1	4	131	rētia rāra, plagae, lātō vēnābula ferrō,
+Aeneid	Aen	1	4	132	Massȳlīque ruunt equitēs et odōra canum vīs.
+Aeneid	Aen	1	4	133	rēgīnam thalamō cūnctantem ad līmina prīmī
+Aeneid	Aen	1	4	134	Poenōrum exspectant, ostrōque īnsignis et aurō
+Aeneid	Aen	1	4	135	stat sonipēs ac frēna ferōx spūmantia mandit.
+Aeneid	Aen	1	4	136	tandem prōgreditur magnā stīpante catervā
+Aeneid	Aen	1	4	137	Sīdoniam pictō chlamydem circumdata limbō;
+Aeneid	Aen	1	4	138	cui pharetra ex aurō, crīnēs nōdantur in aurum,
+Aeneid	Aen	1	4	139	aurea purpuream subnectit fībula vestem.
+Aeneid	Aen	1	4	140	nec nōn et Phrygiī comitēs et laetus Iūlus
+Aeneid	Aen	1	4	141	incēdunt. ipse ante aliōs pulcherrimus omnēs
+Aeneid	Aen	1	4	142	īnfert sē socium Aenēās atque agmina iungit.
+Aeneid	Aen	1	4	143	quālis ubi hībernam Lyciam Xanthīque fluenta
+Aeneid	Aen	1	4	144	dēserit ac Dēlum māternam invīsit Apollō
+Aeneid	Aen	1	4	145	īnstauratque chorōs, mixtīque altāria circum
+Aeneid	Aen	1	4	146	Crētēsque Dryopēsque fremunt pictīque Agathyrsī;
+Aeneid	Aen	1	4	147	ipse iugīs Cynthī graditur mollīque fluentem
+Aeneid	Aen	1	4	148	fronde premit crīnem fingēns atque implicat aurō,
+Aeneid	Aen	1	4	149	tēla sonant umerīs: haud illō sēgnior ībat
+Aeneid	Aen	1	4	150	Aenēās, tantum ēgregiō decus ēnitet ōre.
+Aeneid	Aen	1	4	151	postquam altōs ventum in montēs atque invia lustra,
+Aeneid	Aen	1	4	152	ecce ferae saxī dēiectae vertice caprae
+Aeneid	Aen	1	4	153	dēcurrēre iugīs; aliā dē parte patentēs
+Aeneid	Aen	1	4	154	trānsmittunt cursū campōs atque agmina cervī
+Aeneid	Aen	1	4	155	pulverulenta fugā glomerant montīsque relinquunt.
+Aeneid	Aen	1	4	156	at puer Ascanius mediīs in vallibus ācrī
+Aeneid	Aen	1	4	157	gaudet equō iamque hōs cursū, iam praeterit illōs,
+Aeneid	Aen	1	4	158	spūmantemque darī pecora inter inertia vōtīs
+Aeneid	Aen	1	4	159	optat aprum, aut fulvum dēscendere monte leōnem.
+Aeneid	Aen	1	4	160	Intereā magnō miscērī murmure caelum
+Aeneid	Aen	1	4	161	incipit, īnsequitur commixtā grandine nimbus,
+Aeneid	Aen	1	4	162	et Tyriī comitēs passim et Troiāna iuventūs
+Aeneid	Aen	1	4	163	Dardaniusque nepōs Veneris dīversa per agrōs
+Aeneid	Aen	1	4	164	tēcta metū petiēre; ruunt dē montibus amnēs.
+Aeneid	Aen	1	4	165	spēluncam Dīdō dux et Troiānus eandem
+Aeneid	Aen	1	4	166	dēveniunt. prīma et Tellūs et prōnuba Iūnō
+Aeneid	Aen	1	4	167	dant signum; fulsēre ignēs et cōnscius aether
+Aeneid	Aen	1	4	168	cōnubiīs summōque ululārunt vertice Nymphae.
+Aeneid	Aen	1	4	169	ille diēs prīmus lētī prīmusque malōrum
+Aeneid	Aen	1	4	170	causa fuit; neque enim speciē fāmāve movētur
+Aeneid	Aen	1	4	171	nec iam fūrtīvum Dīdō meditātur amōrem:
+Aeneid	Aen	1	4	172	coniugium vocat, hōc praetexit nōmine culpam.
+Aeneid	Aen	1	4	173	Extemplō Libyae magnās it Fāma per urbēs,
+Aeneid	Aen	1	4	174	Fāma, malum quā nōn aliud vēlōcius ūllum:
+Aeneid	Aen	1	4	175	mōbilitāte viget vīrīsque adquīrit eundō,
+Aeneid	Aen	1	4	176	parva metū prīmō, mox sēsē attollit in aurās
+Aeneid	Aen	1	4	177	ingrediturque solō et caput inter nūbila condit.
+Aeneid	Aen	1	4	178	illam Terra parēns īrā inrītāta deōrum
+Aeneid	Aen	1	4	179	extrēmam, ut perhibent, Coeō Enceladōque sorōrem
+Aeneid	Aen	1	4	180	prōgenuit pedibus celerem et pernīcibus ālīs,
+Aeneid	Aen	1	4	181	mōnstrum horrendum, ingēns, cui quot sunt corpore plūmae,
+Aeneid	Aen	1	4	182	tot vigilēs oculī subter (mīrābile dictū),
+Aeneid	Aen	1	4	183	tot linguae, totidem ōra sonant, tot subrigit aurēs.
+Aeneid	Aen	1	4	184	nocte volat caelī mediō terraeque per umbram
+Aeneid	Aen	1	4	185	strīdēns, nec dulcī dēclīnat lūmina somnō;
+Aeneid	Aen	1	4	186	lūce sedet cūstōs aut summī culmine tēctī
+Aeneid	Aen	1	4	187	turribus aut altīs, et magnās territat urbēs,
+Aeneid	Aen	1	4	188	tam fictī prāvīque tenāx quam nūntia vērī.
+Aeneid	Aen	1	4	189	haec tum multiplicī populōs sermōne replēbat
+Aeneid	Aen	1	4	190	gaudēns, et pariter facta atque īnfecta canēbat:
+Aeneid	Aen	1	4	191	vēnisse Aenēān Troiānō sanguine crētum,
+Aeneid	Aen	1	4	192	cui sē pulchra virō dignētur iungere Dīdō;
+Aeneid	Aen	1	4	193	nunc hiemem inter sē luxū, quam longa, fovēre
+Aeneid	Aen	1	4	194	rēgnōrum immemorēs turpīque cupīdine captōs.
+Aeneid	Aen	1	4	195	haec passim dea foeda virum diffundit in ōrā.
+Aeneid	Aen	1	4	196	prōtinus ad rēgem cursus dētorquet Iarban
+Aeneid	Aen	1	4	197	incenditque animum dictīs atque aggerat īrās.
+Aeneid	Aen	1	4	198	Hīc Hammōne satus raptā Garamantide nymphā
+Aeneid	Aen	1	4	199	templa Iovī centum lātīs immānia rēgnīs,
+Aeneid	Aen	1	4	200	centum ārās posuit vigilemque sacrāverat ignem,
+Aeneid	Aen	1	4	201	excubiās dīvum aeternās, pecudumque cruōre
+Aeneid	Aen	1	4	202	pingue solum et variīs flōrentia līmina sertīs.
+Aeneid	Aen	1	4	203	isque āmēns animī et rūmōre accēnsus amārō
+Aeneid	Aen	1	4	204	dīcitur ante ārās media inter nūmina dīvum
+Aeneid	Aen	1	4	205	multa Iovem manibus supplex ōrāsse supīnīs:
+Aeneid	Aen	1	4	206	‘Iuppiter omnipotēns, cui nunc Maurūsia pictīs
+Aeneid	Aen	1	4	207	gēns epulāta torīs Lēnaeum lībat honōrem,
+Aeneid	Aen	1	4	208	aspicis haec? an tē, genitor, cum fulmina torquēs
+Aeneid	Aen	1	4	209	nēquīquam horrēmus, caecīque in nūbibus ignēs
+Aeneid	Aen	1	4	210	terrificant animōs et inānia murmura miscent?
+Aeneid	Aen	1	4	211	fēmina, quae nostrīs errāns in fīnibus urbem
+Aeneid	Aen	1	4	212	exiguam pretiō posuit, cui lītus arandum
+Aeneid	Aen	1	4	213	cuique locī lēgēs dedimus, cōnūbia nostra
+Aeneid	Aen	1	4	214	reppulit ac dominum Aenēān in rēgna recēpit.
+Aeneid	Aen	1	4	215	et nunc ille Paris cum sēmivirō comitātū,
+Aeneid	Aen	1	4	216	Maeoniā mentum mitrā crīnemque madentem
+Aeneid	Aen	1	4	217	subnexus, raptō potitur: nōs mūnera templīs
+Aeneid	Aen	1	4	218	quippe tuīs ferimus fāmamque fovēmus inānem.'
+Aeneid	Aen	1	4	219	Tālibus ōrantem dictīs ārāsque tenentem
+Aeneid	Aen	1	4	220	audiit Omnipotēns, oculōsque ad moenia torsit
+Aeneid	Aen	1	4	221	rēgia et oblītōs fāmae meliōris amantēs.
+Aeneid	Aen	1	4	222	tum sīc Mercurium adloquitur ac tālia mandat:
+Aeneid	Aen	1	4	223	‘vāde age, nāte, vocā Zephyrōs et lābere pennīs
+Aeneid	Aen	1	4	224	Dardaniumque ducem, Tyriā Karthāgine quī nunc
+Aeneid	Aen	1	4	225	exspectat fātīsque datās nōn respicit urbēs,
+Aeneid	Aen	1	4	226	adloquere et celerēs dēfer mea dicta per aurās.
+Aeneid	Aen	1	4	227	nōn illum nōbīs genetrīx pulcherrima tālem
+Aeneid	Aen	1	4	228	prōmīsit Grāiumque ideō bis vindicat armīs;
+Aeneid	Aen	1	4	229	sed fore quī gravidam imperiīs bellōque frementem
+Aeneid	Aen	1	4	230	Ītaliam regeret, genus altō ā sanguine Teucrī
+Aeneid	Aen	1	4	231	prōderet, ac tōtum sub lēgēs mitteret orbem.
+Aeneid	Aen	1	4	232	sī nūlla accendit tantārum glōria rērum
+Aeneid	Aen	1	4	233	nec super ipse suā mōlītur laude labōrem,
+Aeneid	Aen	1	4	234	Ascaniōne pater Rōmānās invidet arcēs?
+Aeneid	Aen	1	4	235	quid struit? aut quā spē inimīcā in gente morātur
+Aeneid	Aen	1	4	236	nec prōlem Ausoniam et Lāvīnia respicit arva?
+Aeneid	Aen	1	4	237	nāviget! haec summa est, hic nostrī nūntius estō.'
+Aeneid	Aen	1	4	238	Dīxerat. ille patris magnī pārēre parābat
+Aeneid	Aen	1	4	239	imperiō; et prīmum pedibus tālāria nectit
+Aeneid	Aen	1	4	240	aurea, quae sublīmem ālīs sīve aequora suprā
+Aeneid	Aen	1	4	241	seu terram rapidō pariter cum flāmine portant.
+Aeneid	Aen	1	4	242	tum virgam capit: hāc animās ille ēvocat Orcō
+Aeneid	Aen	1	4	243	pallentēs, aliās sub Tartara trīstia mittit,
+Aeneid	Aen	1	4	244	dat somnōs adimitque, et lūmina morte resignat.
+Aeneid	Aen	1	4	245	illā frētus agit ventōs et turbida trānat
+Aeneid	Aen	1	4	246	nūbila. iamque volāns apicem et latera ardua cernit
+Aeneid	Aen	1	4	247	Atlantis dūrī caelum quī vertice fulcit,
+Aeneid	Aen	1	4	248	Atlantis, cīnctum adsiduē cui nūbibus ātrīs
+Aeneid	Aen	1	4	249	pīniferum caput et ventō pulsātur et imbrī,
+Aeneid	Aen	1	4	250	nix umerōs īnfūsa tegit, tum flūmina mentō
+Aeneid	Aen	1	4	251	praecipitant senis, et glaciē riget horrida barba.
+Aeneid	Aen	1	4	252	hīc prīmum paribus nītēns Cyllēnius ālīs
+Aeneid	Aen	1	4	253	cōnstitit; hinc tōtō praeceps sē corpore ad undās
+Aeneid	Aen	1	4	254	mīsit avī similis, quae circum lītora, circum
+Aeneid	Aen	1	4	255	piscōsōs scopulōs humilis volat aequora iuxtā.
+Aeneid	Aen	1	4	256	haud aliter terrās inter caelumque volābat
+Aeneid	Aen	1	4	257	lītus harēnōsum ad Libyae, ventōsque secābat
+Aeneid	Aen	1	4	258	māternō veniēns ab avō Cyllēnia prōlēs.
+Aeneid	Aen	1	4	259	ut prīmum ālātīs tetigit māgālia plantīs,
+Aeneid	Aen	1	4	260	Aenēān fundantem arcēs ac tēcta novantem
+Aeneid	Aen	1	4	261	cōnspicit. atque illī stēllātus iaspide fulvā
+Aeneid	Aen	1	4	262	ēnsis erat Tyriōque ārdēbat mūrice laena
+Aeneid	Aen	1	4	263	dēmissa ex umerīs, dīves quae mūnera Dīdō
+Aeneid	Aen	1	4	264	fēcerat, et tenuī tēlās discrēverat aurō.
+Aeneid	Aen	1	4	265	continuō invādit: ‘tū nunc Karthāginis altae
+Aeneid	Aen	1	4	266	fundāmenta locās pulchramque uxōrius urbem
+Aeneid	Aen	1	4	267	exstruis? heu, rēgnī rērumque oblīte tuārum!
+Aeneid	Aen	1	4	268	ipse deum tibi mē clārō dēmittit Olympō
+Aeneid	Aen	1	4	269	rēgnātor, caelum et terrās quī nūmine torquet,
+Aeneid	Aen	1	4	270	ipse haec ferre iubet celerēs mandāta per aurās:
+Aeneid	Aen	1	4	271	quid struis? aut quā spē Libycīs teris ōtia terrīs?
+Aeneid	Aen	1	4	272	sī tē nūlla movet tantārum glōria rērum
+Aeneid	Aen	1	4	273	[nec super ipse tuā mōlīris laude labōrem,]
+Aeneid	Aen	1	4	274	Ascanium surgentem et spēs hērēdis Iūlī
+Aeneid	Aen	1	4	275	respice, cui rēgnum Ītaliae Rōmānaque tellūs
+Aeneid	Aen	1	4	276	dēbētur.' tālī Cyllēnius ōre locūtus
+Aeneid	Aen	1	4	277	mortālēs vīsūs mediō sermōne relīquit
+Aeneid	Aen	1	4	278	et procul in tenuem ex oculīs ēvānuit auram.
+Aeneid	Aen	1	4	279	At vērō Aenēās aspectū obmūtuit āmēns,
+Aeneid	Aen	1	4	280	arrēctaeque horrōre comae et vōx faucibus haesit.
+Aeneid	Aen	1	4	281	ārdet abīre fugā dulcīsque relinquere terrās,
+Aeneid	Aen	1	4	282	attonitus tantō monitū imperiōque deōrum.
+Aeneid	Aen	1	4	283	heu quid agat? quō nunc rēgīnam ambīre furentem
+Aeneid	Aen	1	4	284	audeat adfātū? quae prīma exōrdia sūmat?
+Aeneid	Aen	1	4	285	atque animum nunc hūc celerem nunc dīvidit illūc
+Aeneid	Aen	1	4	286	in partīsque rapit variās perque omnia versat.
+Aeneid	Aen	1	4	287	haec alternantī potior sententia vīsa est:
+Aeneid	Aen	1	4	288	Mnesthea Sergestumque vocat fortemque Serestum,
+Aeneid	Aen	1	4	289	classem aptent tacitī sociōsque ad lītora cōgant,
+Aeneid	Aen	1	4	290	arma parent et quae rēbus sit causa novandīs
+Aeneid	Aen	1	4	291	dissimulent; sēsē intereā, quandō optima Dīdō
+Aeneid	Aen	1	4	292	nesciat et tantōs rumpī nōn spēret amōrēs,
+Aeneid	Aen	1	4	293	temptātūrum aditūs et quae mollissima fandī
+Aeneid	Aen	1	4	294	tempora, quis rēbus dexter modus. ōcius omnēs
+Aeneid	Aen	1	4	295	imperiō laetī pārent et iussa facessunt.
+Aeneid	Aen	1	4	296	At rēgīna dolōs (quis fallere possit amantem?)
+Aeneid	Aen	1	4	297	praesēnsit, mōtūsque excēpit prīma futūrōs
+Aeneid	Aen	1	4	298	omnia tūta timēns. eadem impia Fāma furentī
+Aeneid	Aen	1	4	299	dētulit armārī classem cursumque parārī.
+Aeneid	Aen	1	4	300	saevit inops animī tōtamque incēnsa per urbem
+Aeneid	Aen	1	4	301	bacchātur, quālis commōtīs excita sacrīs
+Aeneid	Aen	1	4	302	Thȳias, ubi audītō stimulant trietērica Bacchō
+Aeneid	Aen	1	4	303	orgia nocturnusque vocat clāmōre Cithaerōn.
+Aeneid	Aen	1	4	304	tandem hīs Aenēān compellat vōcibus ultrō:
+Aeneid	Aen	1	4	305	‘dissimulāre etiam spērāstī, perfide, tantum
+Aeneid	Aen	1	4	306	posse nefās tacitusque meā dēcēdere terrā?
+Aeneid	Aen	1	4	307	nec tē noster amor nec tē data dextera quondam
+Aeneid	Aen	1	4	308	nec moritūra tenet crūdēlī fūnere Dīdō?
+Aeneid	Aen	1	4	309	quīn etiam hībernō mōlīrī sīdere classem
+Aeneid	Aen	1	4	310	et mediīs properās Aquilōnibus īre per altum,
+Aeneid	Aen	1	4	311	crūdēlis? quid, sī nōn arva aliēna domōsque
+Aeneid	Aen	1	4	312	ignōtās peterēs, et Troia antīqua manēret,
+Aeneid	Aen	1	4	313	Troia per undōsum peterētur classibus aequor?
+Aeneid	Aen	1	4	314	mēne fugis? per ego hās lacrimās dextramque tuam tē
+Aeneid	Aen	1	4	315	(quandō aliud mihi iam miserae nihil ipsa relīquī),
+Aeneid	Aen	1	4	316	per cōnubia nostra, per inceptōs hymenaeōs,
+Aeneid	Aen	1	4	317	sī bene quid dē tē meruī, fuit aut tibi quicquam
+Aeneid	Aen	1	4	318	dulce meum, miserēre domūs lābentis et istam,
+Aeneid	Aen	1	4	319	ōrō, sī quis adhūc precibus locus, exue mentem.
+Aeneid	Aen	1	4	320	tē propter Libycae gentēs Nomadumque tyrannī
+Aeneid	Aen	1	4	321	ōdēre, īnfēnsī Tyriī; tē propter eundem
+Aeneid	Aen	1	4	322	exstīnctus pudor et, quā sōlā sīdera adībam,
+Aeneid	Aen	1	4	323	fāma prior. cui mē moribundam dēseris hospes
+Aeneid	Aen	1	4	324	(hoc sōlum nōmen quoniam dē coniuge restat)?
+Aeneid	Aen	1	4	325	quid moror? an mea Pygmaliōn dum moenia frāter
+Aeneid	Aen	1	4	326	dēstruat aut captam dūcat Gaetūlus Iarbas?
+Aeneid	Aen	1	4	327	saltem sī qua mihī dē tē suscepta fuisset
+Aeneid	Aen	1	4	328	ante fugam subolēs, sī quis mihi parvulus aulā
+Aeneid	Aen	1	4	329	lūderet Aenēās, quī tē tamen ōre referret,
+Aeneid	Aen	1	4	330	nōn equidem omnīnō capta ac dēserta vidērer.'
+Aeneid	Aen	1	4	331	Dīxerat. ille Iovis monitīs immōta tenēbat
+Aeneid	Aen	1	4	332	lūmina et obnīxus cūram sub corde premēbat.
+Aeneid	Aen	1	4	333	tandem pauca refert: ‘ego tē, quae plūrima fandō
+Aeneid	Aen	1	4	334	ēnumerāre valēs, numquam, rēgīna, negābō
+Aeneid	Aen	1	4	335	prōmeritam, nec mē meminisse pigēbit Elissae
+Aeneid	Aen	1	4	336	dum memor ipse meī, dum spīritus hōs regit artūs.
+Aeneid	Aen	1	4	337	prō rē pauca loquar. neque ego hanc abscondere fūrtō
+Aeneid	Aen	1	4	338	spērāvī (nē finge) fugam, nec coniugis umquam
+Aeneid	Aen	1	4	339	praetendī taedās aut haec in foedera vēnī.
+Aeneid	Aen	1	4	340	mē sī fāta meīs paterentur dūcere vītam
+Aeneid	Aen	1	4	341	auspiciīs et sponte meā compōnere cūrās,
+Aeneid	Aen	1	4	342	urbem Troiānam prīmum dulcīsque meōrum
+Aeneid	Aen	1	4	343	rēliquiās colerem, Priamī tēcta alta manērent,
+Aeneid	Aen	1	4	344	et recidīva manū posuissem Pergama victīs.
+Aeneid	Aen	1	4	345	sed nunc Ītaliam magnam Grȳnēus Apollō,
+Aeneid	Aen	1	4	346	Ītaliam Lyciae iussēre capessere sortēs;
+Aeneid	Aen	1	4	347	hic amor, haec patria est. sī tē Karthāginis arcēs
+Aeneid	Aen	1	4	348	Phoenissam Libycaeque aspectus dētinet urbis,
+Aeneid	Aen	1	4	349	quae tandem Ausoniā Teucrōs cōnsīdere terrā
+Aeneid	Aen	1	4	350	invidia est? et nōs fās extera quaerere rēgna.
+Aeneid	Aen	1	4	351	mē patris Anchīsae, quotiēns ūmentibus umbrīs
+Aeneid	Aen	1	4	352	nox operit terrās, quotiēns astra ignea surgunt,
+Aeneid	Aen	1	4	353	admonet in somnīs et turbida terret imāgō;
+Aeneid	Aen	1	4	354	mē puer Ascanius capitisque iniūria cārī,
+Aeneid	Aen	1	4	355	quem rēgnō Hesperiae fraudō et fātālibus arvīs.
+Aeneid	Aen	1	4	356	nunc etiam interpres dīvum Iove missus ab ipsō
+Aeneid	Aen	1	4	357	(testor utrumque caput) celerēs mandāta per aurās
+Aeneid	Aen	1	4	358	dētulit: ipse deum manifēstō in lūmine vīdī
+Aeneid	Aen	1	4	359	intrantem mūrōs vōcemque hīs auribus hausī.
+Aeneid	Aen	1	4	360	dēsine mēque tuīs incendere tēque querēlīs;
+Aeneid	Aen	1	4	361	Ītaliam nōn sponte sequor.'
+Aeneid	Aen	1	4	362	Tālia dīcentem iamdūdum āversa tuētur
+Aeneid	Aen	1	4	363	hūc illūc volvēns oculōs tōtumque pererrat
+Aeneid	Aen	1	4	364	lūminibus tacitīs et sīc accēnsa profātur:
+Aeneid	Aen	1	4	365	‘nec tibi dīva parēns generis nec Dardanus auctor,
+Aeneid	Aen	1	4	366	perfide, sed dūrīs genuit tē cautibus horrēns
+Aeneid	Aen	1	4	367	Caucasus Hyrcānaeque admōrunt ūbera tigrēs.
+Aeneid	Aen	1	4	368	nam quid dissimulō aut quae mē ad maiōra reservō?
+Aeneid	Aen	1	4	369	num flētū ingemuit nostrō? num lūmina flexit?
+Aeneid	Aen	1	4	370	num lacrimās victus dedit aut miserātus amantem est?
+Aeneid	Aen	1	4	371	quae quibus anteferam? iam iam nec maxima Iūnō
+Aeneid	Aen	1	4	372	nec Sāturnius haec oculīs pater aspicit aequīs.
+Aeneid	Aen	1	4	373	nusquam tūta fidēs. ēiectum lītore, egentem
+Aeneid	Aen	1	4	374	excēpī et rēgnī dēmēns in parte locāvī.
+Aeneid	Aen	1	4	375	āmissam classem, sociōs ā morte redūxī
+Aeneid	Aen	1	4	376	(heu furiīs incēnsa feror!): nunc augur Apollō,
+Aeneid	Aen	1	4	377	nunc Lyciae sortēs, nunc et Iove missus ab ipsō
+Aeneid	Aen	1	4	378	interpres dīvum fert horrida iussa per aurās.
+Aeneid	Aen	1	4	379	scīlicet is superīs labor est, ea cūra quiētōs
+Aeneid	Aen	1	4	380	sollicitat. neque tē teneō neque dicta refellō:
+Aeneid	Aen	1	4	381	ī, sequere Ītaliam ventīs, pete rēgna per undās.
+Aeneid	Aen	1	4	382	spērō equidem mediīs, sī quid pia nūmina possunt,
+Aeneid	Aen	1	4	383	supplicia hausūrum scopulīs et nōmine Dīdō
+Aeneid	Aen	1	4	384	saepe vocātūrum. sequar ātrīs ignibus absēns
+Aeneid	Aen	1	4	385	et, cum frīgida mors animā sēdūxerit artūs,
+Aeneid	Aen	1	4	386	omnibus umbra locīs aderō. dabis, improbe, poenās.
+Aeneid	Aen	1	4	387	audiam et haec Mānēs veniet mihi fāma sub īmōs.'
+Aeneid	Aen	1	4	388	hīs medium dictīs sermōnem abrumpit et aurās
+Aeneid	Aen	1	4	389	aegra fugit sēque ex oculīs āvertit et aufert,
+Aeneid	Aen	1	4	390	linquēns multa metū cūnctantem et multa parantem
+Aeneid	Aen	1	4	391	dīcere. suscipiunt famulae conlāpsaque membra
+Aeneid	Aen	1	4	392	marmoreō referunt thalamō strātīsque repōnunt.
+Aeneid	Aen	1	4	393	At pius Aenēās, quamquam lēnīre dolentem
+Aeneid	Aen	1	4	394	sōlandō cupit et dictīs āvertere cūrās,
+Aeneid	Aen	1	4	395	multa gemēns magnōque animum labefactus amōre
+Aeneid	Aen	1	4	396	iussa tamen dīvum exsequitur classemque revīsit.
+Aeneid	Aen	1	4	397	tum vērō Teucrī incumbunt et lītore celsās
+Aeneid	Aen	1	4	398	dēdūcunt tōtō nāvēs. natat ūncta carīna,
+Aeneid	Aen	1	4	399	frondentīsque ferunt rēmōs et rōbora silvīs
+Aeneid	Aen	1	4	400	īnfabricāta fugae studiō.
+Aeneid	Aen	1	4	401	migrantēs cernās tōtāque ex urbe ruentēs:
+Aeneid	Aen	1	4	402	ac velut ingentem formīcae farris acervum
+Aeneid	Aen	1	4	403	cum populant hiemis memorēs tēctōque repōnunt,
+Aeneid	Aen	1	4	404	it nigrum campīs agmen praedamque per herbās
+Aeneid	Aen	1	4	405	convectant calle angustō; pars grandia trūdunt
+Aeneid	Aen	1	4	406	obnīxae frūmenta umerīs, pars agmina cōgunt
+Aeneid	Aen	1	4	407	castīgantque morās, opere omnis sēmita fervet.
+Aeneid	Aen	1	4	408	quis tibi tum, Dīdō, cernentī tālia sēnsus,
+Aeneid	Aen	1	4	409	quōsve dabās gemitūs, cum lītora fervere lātē
+Aeneid	Aen	1	4	410	prōspicerēs arce ex summā, tōtumque vidērēs
+Aeneid	Aen	1	4	411	miscērī ante oculōs tantīs clāmōribus aequor!
+Aeneid	Aen	1	4	412	improbē Amor, quid nōn mortālia pectora cōgis!
+Aeneid	Aen	1	4	413	īre iterum in lacrimās, iterum temptāre precandō
+Aeneid	Aen	1	4	414	cōgitur et supplex animōs summittere amōrī,
+Aeneid	Aen	1	4	415	nē quid inexpertum frūstrā moritūra relinquat.
+Aeneid	Aen	1	4	416	‘Anna, vidēs tōtō properārī lītore circum:
+Aeneid	Aen	1	4	417	undique convēnēre; vocat iam carbasus aurās,
+Aeneid	Aen	1	4	418	puppibus et laetī nautae imposuēre corōnās.
+Aeneid	Aen	1	4	419	hunc ego sī potuī tantum spērāre dolōrem,
+Aeneid	Aen	1	4	420	et perferre, soror, poterō. miserae hoc tamen ūnum
+Aeneid	Aen	1	4	421	exsequere, Anna, mihī; sōlam nam perfidus ille
+Aeneid	Aen	1	4	422	tē colere, arcānōs etiam tibi crēdere sēnsūs;
+Aeneid	Aen	1	4	423	sōla virī mollēs aditūs et tempora nōrās.
+Aeneid	Aen	1	4	424	ī, soror, atque hostem supplex adfāre superbum:
+Aeneid	Aen	1	4	425	nōn ego cum Danaīs Troiānam exscindere gentem
+Aeneid	Aen	1	4	426	Aulide iūrāvī classemve ad Pergama mīsī,
+Aeneid	Aen	1	4	427	nec patris Anchīsae cinerem mānīsve revellī:
+Aeneid	Aen	1	4	428	cūr mea dicta negat dūrās dēmittere in aurēs?
+Aeneid	Aen	1	4	429	quō ruit? extrēmum hoc miserae det mūnus amantī:
+Aeneid	Aen	1	4	430	exspectet facilemque fugam ventōsque ferentēs.
+Aeneid	Aen	1	4	431	nōn iam coniugium antīquum, quod prōdidit, ōrō,
+Aeneid	Aen	1	4	432	nec pulchrō ut Latiō careat rēgnumque relinquat:
+Aeneid	Aen	1	4	433	tempus ināne petō, requiem spatiumque furōrī,
+Aeneid	Aen	1	4	434	dum mea mē victam doceat fortūna dolēre.
+Aeneid	Aen	1	4	435	extrēmam hanc ōrō veniam (miserēre sorōris),
+Aeneid	Aen	1	4	436	quam mihi cum dederit cumulātam morte remittam.'
+Aeneid	Aen	1	4	437	Tālibus ōrābat, tālīsque miserrima flētūs
+Aeneid	Aen	1	4	438	fertque refertque soror. sed nūllīs ille movētur
+Aeneid	Aen	1	4	439	flētibus aut vōcēs ūllās tractābilis audit;
+Aeneid	Aen	1	4	440	fāta obstant placidāsque virī deus obstruit aurēs.
+Aeneid	Aen	1	4	441	ac velut annōsō validam cum rōbore quercum
+Aeneid	Aen	1	4	442	Alpīnī Boreae nunc hinc nunc flātibus illinc
+Aeneid	Aen	1	4	443	ēruere inter sē certant; it strīdor, et altae
+Aeneid	Aen	1	4	444	cōnsternunt terram concussō stīpite frondēs;
+Aeneid	Aen	1	4	445	ipsa haeret scopulīs et quantum vertice ad aurās
+Aeneid	Aen	1	4	446	aetheriās, tantum rādīce in Tartara tendit:
+Aeneid	Aen	1	4	447	haud secus adsiduīs hinc atque hinc vōcibus hērōs
+Aeneid	Aen	1	4	448	tunditur, et magnō persentit pectore cūrās;
+Aeneid	Aen	1	4	449	mēns immōta manet, lacrimae volvuntur inānēs.
+Aeneid	Aen	1	4	450	Tum vērō īnfēlīx fātīs exterrita Dīdō
+Aeneid	Aen	1	4	451	mortem ōrat; taedet caelī convexa tuērī.
+Aeneid	Aen	1	4	452	quō magis inceptum peragat lūcemque relinquat,
+Aeneid	Aen	1	4	453	vīdit, tūricremīs cum dōna impōneret ārīs,
+Aeneid	Aen	1	4	454	(horrendum dictū) laticēs nigrēscere sacrōs
+Aeneid	Aen	1	4	455	fūsaque in obscēnum sē vertere vīna cruōrem;
+Aeneid	Aen	1	4	456	hoc vīsum nūllī, nōn ipsī effāta sorōrī.
+Aeneid	Aen	1	4	457	praetereā fuit in tēctīs dē marmore templum
+Aeneid	Aen	1	4	458	coniugis antīquī, mīrō quod honōre colēbat,
+Aeneid	Aen	1	4	459	velleribus niveīs et fēstā fronde revīnctum:
+Aeneid	Aen	1	4	460	hinc exaudīrī vōcēs et verba vocantis
+Aeneid	Aen	1	4	461	vīsa virī, nox cum terrās obscūra tenēret,
+Aeneid	Aen	1	4	462	sōlaque culminibus fērālī carmine būbō
+Aeneid	Aen	1	4	463	saepe querī et longās in flētum dūcere vōcēs;
+Aeneid	Aen	1	4	464	multaque praetereā vātum praedicta priōrum
+Aeneid	Aen	1	4	465	terribilī monitū horrificant. agit ipse furentem
+Aeneid	Aen	1	4	466	in somnīs ferus Aenēās, semperque relinquī
+Aeneid	Aen	1	4	467	sōla sibī, semper longam incomitāta vidētur
+Aeneid	Aen	1	4	468	īre viam et Tyriōs dēsertā quaerere terrā,
+Aeneid	Aen	1	4	469	Eumenidum velutī dēmēns videt agmina Pentheus
+Aeneid	Aen	1	4	470	et sōlem geminum et duplicēs sē ostendere Thēbās,
+Aeneid	Aen	1	4	471	aut Agamemnonius scaenīs agitātus Orestēs,
+Aeneid	Aen	1	4	472	armātam facibus mātrem et serpentibus ātrīs
+Aeneid	Aen	1	4	473	cum fugit ultrīcēsque sedent in līmine Dīrae.
+Aeneid	Aen	1	4	474	Ergō ubi concēpit furiās ēvicta dolōre
+Aeneid	Aen	1	4	475	dēcrēvitque morī, tempus sēcum ipsa modumque
+Aeneid	Aen	1	4	476	exigit, et maestam dictīs adgressa sorōrem
+Aeneid	Aen	1	4	477	cōnsilium vultū tegit ac spem fronte serēnat:
+Aeneid	Aen	1	4	478	‘invēnī, germāna, viam (grātāre sorōrī)
+Aeneid	Aen	1	4	479	quae mihi reddat eum vel eō mē solvat amantem.
+Aeneid	Aen	1	4	480	Ōceanī fīnem iuxtā sōlemque cadentem
+Aeneid	Aen	1	4	481	ultimus Aethiopum locus est, ubi maximus Atlās
+Aeneid	Aen	1	4	482	axem umerō torquet stēllīs ārdentibus aptum:
+Aeneid	Aen	1	4	483	hinc mihi Massȳlae gentis mōnstrāta sacerdōs,
+Aeneid	Aen	1	4	484	Hesperidum templī cūstōs, epulāsque dracōnī
+Aeneid	Aen	1	4	485	quae dabat et sacrōs servābat in arbore rāmōs,
+Aeneid	Aen	1	4	486	spargēns ūmida mella sopōriferumque papāver.
+Aeneid	Aen	1	4	487	haec sē carminibus prōmittit solvere mentēs
+Aeneid	Aen	1	4	488	quās velit, ast aliīs dūrās immittere cūrās,
+Aeneid	Aen	1	4	489	sistere aquam fluviīs et vertere sīdera retrō,
+Aeneid	Aen	1	4	490	nocturnōsque movet Mānēs: mūgīre vidēbis
+Aeneid	Aen	1	4	491	sub pedibus terram et dēscendere montibus ornōs.
+Aeneid	Aen	1	4	492	testor, cāra, deōs et tē, germāna, tuumque
+Aeneid	Aen	1	4	493	dulce caput, magicās invītam accingier artēs.
+Aeneid	Aen	1	4	494	tū sēcrēta pyram tēctō interiōre sub aurās
+Aeneid	Aen	1	4	495	ērige, et arma virī thalamō quae fīxa relīquit
+Aeneid	Aen	1	4	496	impius exuviāsque omnēs lectumque iugālem,
+Aeneid	Aen	1	4	497	quō periī, super impōnās: abolēre nefandī
+Aeneid	Aen	1	4	498	cūncta virī monimenta iuvat mōnstratque sacerdōs.'
+Aeneid	Aen	1	4	499	haec effāta silet, pallor simul occupat ōra.
+Aeneid	Aen	1	4	500	nōn tamen Anna novīs praetexere fūnera sacrīs
+Aeneid	Aen	1	4	501	germānam crēdit, nec tantōs mente furōrēs
+Aeneid	Aen	1	4	502	concipit aut graviōra timet quam morte Sychaeī.
+Aeneid	Aen	1	4	503	ergō iussa parat.
+Aeneid	Aen	1	4	504	At rēgīna, pyrā penetrālī in sēde sub aurās
+Aeneid	Aen	1	4	505	ērēctā ingentī taedīs atque īlice sectā,
+Aeneid	Aen	1	4	506	intenditque locum sertīs et fronde corōnat
+Aeneid	Aen	1	4	507	fūnereā; super exuviās ēnsemque relictum
+Aeneid	Aen	1	4	508	effigiemque torō locat haud ignāra futūrī.
+Aeneid	Aen	1	4	509	stant ārae circum et crīnēs effūsa sacerdos
+Aeneid	Aen	1	4	510	ter centum tonat ōre deōs, Erebumque Chaosque
+Aeneid	Aen	1	4	511	tergeminamque Hecatēn, tria virginis ōra Diānae.
+Aeneid	Aen	1	4	512	sparserat et laticēs simulātōs fontis Avernī,
+Aeneid	Aen	1	4	513	falcibus et messae ad lūnam quaeruntur aēnīs
+Aeneid	Aen	1	4	514	pūbentēs herbae nigrī cum lacte venēnī;
+Aeneid	Aen	1	4	515	quaeritur et nāscentis equī dē fronte revulsus
+Aeneid	Aen	1	4	516	et mātrī praereptus amor.
+Aeneid	Aen	1	4	517	ipsa molā manibusque piīs altāria iuxtā
+Aeneid	Aen	1	4	518	ūnum exūta pedem vinclīs, in veste recīncta,
+Aeneid	Aen	1	4	519	testātur moritūra deōs et cōnscia fātī
+Aeneid	Aen	1	4	520	sīdera; tum, sī quod nōn aequō foedere amantēs
+Aeneid	Aen	1	4	521	cūrae nūmen habet iūstumque memorque, precātur.
+Aeneid	Aen	1	4	522	Nox erat et placidum carpēbant fessa sopōrem
+Aeneid	Aen	1	4	523	corpora per terrās, silvaeque et saeva quiērant
+Aeneid	Aen	1	4	524	aequora, cum mediō volvuntur sīdera lāpsū,
+Aeneid	Aen	1	4	525	cum tacet omnis ager, pecudēs pictaeque volucrēs,
+Aeneid	Aen	1	4	526	quaeque lacūs lātē liquidōs quaeque aspera dūmīs
+Aeneid	Aen	1	4	527	rūra tenent, somnō positae sub nocte silentī.
+Aeneid	Aen	1	4	528	at nōn īnfēlīx animī Phoenissa, neque umquam
+Aeneid	Aen	1	4	529	solvitur in somnōs oculīsve aut pectore noctem
+Aeneid	Aen	1	4	530	accipit: ingeminant cūrae rūrsusque resurgēns
+Aeneid	Aen	1	4	531	saevit amor magnōque īrārum fluctuat aestū.
+Aeneid	Aen	1	4	532	sīc adeō īnsistit sēcumque ita corde volūtat:
+Aeneid	Aen	1	4	533	‘ēn, quid agō? rūrsusne procōs inrīsa priōrēs
+Aeneid	Aen	1	4	534	experiar, Nomadumque petam cōnubia supplex,
+Aeneid	Aen	1	4	535	quōs ego sim totiēns iam dēdignāta marītōs?
+Aeneid	Aen	1	4	536	Īliacās igitur classēs atque ultima Teucrum
+Aeneid	Aen	1	4	537	iussa sequar? quiane auxiliō iuvat ante levātōs
+Aeneid	Aen	1	4	538	et bene apud memorēs veteris stat grātia factī?
+Aeneid	Aen	1	4	539	quis mē autem, fac velle, sinet ratibusve superbīs
+Aeneid	Aen	1	4	540	invīsam accipiet? nescīs heu, perdita, necdum
+Aeneid	Aen	1	4	541	Lāomedontēae sentīs periūria gentis?
+Aeneid	Aen	1	4	542	quid tum? sōla fugā nautās comitābor ovantēs?
+Aeneid	Aen	1	4	543	an Tyriīs omnīque manū stīpāta meōrum
+Aeneid	Aen	1	4	544	īnferar et, quōs Sīdoniā vix urbe revellī,
+Aeneid	Aen	1	4	545	rūrsus agam pelagō et ventīs dare vēla iubēbō?
+Aeneid	Aen	1	4	546	quīn morere ut merita es, ferrōque āverte dolōrem.
+Aeneid	Aen	1	4	547	tū lacrimīs ēvicta meīs, tū prīma furentem
+Aeneid	Aen	1	4	548	hīs, germāna, malīs onerās atque obiicis hostī.
+Aeneid	Aen	1	4	549	nōn licuit thalamī expertem sine crīmine vītam
+Aeneid	Aen	1	4	550	dēgere mōre ferae, tālēs nec tangere cūrās;
+Aeneid	Aen	1	4	551	nōn servāta fidēs cinerī prōmissa Sychaeō.'
+Aeneid	Aen	1	4	552	Tantōs illa suō rumpēbat pectore questūs:
+Aeneid	Aen	1	4	553	Aenēās celsā in puppī iam certus eundī
+Aeneid	Aen	1	4	554	carpēbat somnōs rēbus iam rīte parātis.
+Aeneid	Aen	1	4	555	huic sē fōrma deī vultū redeuntis eōdem
+Aeneid	Aen	1	4	556	obtulit in somnīs rūrsusque ita vīsa monēre est,
+Aeneid	Aen	1	4	557	omnia Mercuriō similis, vōcemque colōremque
+Aeneid	Aen	1	4	558	et crīnēs flāvōs et membra decōra iuventā:
+Aeneid	Aen	1	4	559	‘nāte deā, potes hōc sub cāsū dūcere somnōs,
+Aeneid	Aen	1	4	560	nec quae tē circum stent deinde perīcula cernis,
+Aeneid	Aen	1	4	561	dēmēns, nec Zephyrōs audīs spīrāre secundōs?
+Aeneid	Aen	1	4	562	illa dolōs dīrumque nefās in pectore versat
+Aeneid	Aen	1	4	563	certa morī, variōsque īrārum concitat aestūs.
+Aeneid	Aen	1	4	564	nōn fugis hinc praeceps, dum praecipitāre potestās?
+Aeneid	Aen	1	4	565	iam mare turbārī trabibus saevāsque vidēbis
+Aeneid	Aen	1	4	566	conlūcēre facēs, iam fervere lītora flammīs,
+Aeneid	Aen	1	4	567	sī tē hīs attigerit terrīs Aurōra morantem.
+Aeneid	Aen	1	4	568	hēia age, rumpe morās. varium et mūtābile semper
+Aeneid	Aen	1	4	569	fēmina.' sīc fātus noctī sē immiscuit ātrae.
+Aeneid	Aen	1	4	570	Tum vērō Aenēās subitīs exterritus umbrīs
+Aeneid	Aen	1	4	571	corripit ē somnō corpus sociōsque fatīgat
+Aeneid	Aen	1	4	572	praecipitēs: ‘vigilāte, virī, et cōnsīdite trānstrīs;
+Aeneid	Aen	1	4	573	solvite vēla citī. deus aethere missus ab altō
+Aeneid	Aen	1	4	574	festīnāre fugam tortōsque incīdere fūnēs
+Aeneid	Aen	1	4	575	ecce iterum īnstimulat. sequimur tē, sāncte deōrum,
+Aeneid	Aen	1	4	576	quisquis es, imperiōque iterum pārēmus ovantēs.
+Aeneid	Aen	1	4	577	adsīs ō placidusque iuvēs et sīdera caelō
+Aeneid	Aen	1	4	578	dextra ferās.' dīxit vāgīnāque ēripit ēnsem
+Aeneid	Aen	1	4	579	fulmineum strictōque ferit retinācula ferrō.
+Aeneid	Aen	1	4	580	īdem omnēs simul ārdor habet, rapiuntque ruuntque;
+Aeneid	Aen	1	4	581	lītora dēseruēre, latet sub classibus aequor,
+Aeneid	Aen	1	4	582	adnīxī torquent spūmās et caerula verrunt.
+Aeneid	Aen	1	4	583	Et iam prīma novō spargēbat lūmine terrās
+Aeneid	Aen	1	4	584	Tīthōnī croceum linquēns Aurōra cubīle.
+Aeneid	Aen	1	4	585	rēgīna ē speculīs ut prīmam albēscere lūcem
+Aeneid	Aen	1	4	586	vīdit et aequātīs classem prōcēdere vēlīs,
+Aeneid	Aen	1	4	587	lītoraque et vacuōs sēnsit sine rēmige portūs,
+Aeneid	Aen	1	4	588	terque quaterque manū pectus percussa decōrum
+Aeneid	Aen	1	4	589	flāventīsque abscissa comās ‘prō Iuppiter! ībit
+Aeneid	Aen	1	4	590	hic,' ait ‘et nostrīs inlūserit advena rēgnīs?
+Aeneid	Aen	1	4	591	nōn arma expedient tōtāque ex urbe sequentur,
+Aeneid	Aen	1	4	592	dīripientque ratēs aliī nāvālibus? īte,
+Aeneid	Aen	1	4	593	ferte citī flammās, date tēla, impellite rēmōs!
+Aeneid	Aen	1	4	594	quid loquor? aut ubi sum? quae mentem īnsānia mūtat?
+Aeneid	Aen	1	4	595	īnfēlīx Dīdō, nunc tē facta impia tangunt?
+Aeneid	Aen	1	4	596	tum decuit, cum scēptra dabās. ēn dextra fidēsque,
+Aeneid	Aen	1	4	597	quem sēcum patriōs aiunt portāre penātēs,
+Aeneid	Aen	1	4	598	quem subiisse umerīs cōnfectum aetāte parentem!
+Aeneid	Aen	1	4	599	nōn potuī abreptum dīvellere corpus et undīs
+Aeneid	Aen	1	4	600	spargere? nōn sociōs, nōn ipsum absūmere ferrō
+Aeneid	Aen	1	4	601	Ascanium patriīsque epulandum pōnere mēnsīs?
+Aeneid	Aen	1	4	602	vērum anceps pugnae fuerat fortūna. fuisset:
+Aeneid	Aen	1	4	603	quem metuī moritūra? facēs in castra tulissem
+Aeneid	Aen	1	4	604	implēssemque forōs flammīs nātumque patremque
+Aeneid	Aen	1	4	605	cum genere exstinxem, mēmet super ipsa dedissem.
+Aeneid	Aen	1	4	606	Sōl, quī terrārum flammīs opera omnia lūstrās,
+Aeneid	Aen	1	4	607	tūque hārum interpres cūrārum et cōnscia Iūnō,
+Aeneid	Aen	1	4	608	nocturnīsque Hecatē triviīs ululāta per urbēs
+Aeneid	Aen	1	4	609	et Dīrae ultrīcēs et dī morientis Elissae,
+Aeneid	Aen	1	4	610	accipite haec, meritumque malīs advertite nūmen
+Aeneid	Aen	1	4	611	et nostrās audīte precēs. sī tangere portūs
+Aeneid	Aen	1	4	612	īnfandum caput ac terrīs adnāre necesse est,
+Aeneid	Aen	1	4	613	et sīc fāta Iovis poscunt, hic terminus haeret,
+Aeneid	Aen	1	4	614	at bellō audācis populī vexātus et armīs,
+Aeneid	Aen	1	4	615	fīnibus extorris, complexū āvulsus Iūlī
+Aeneid	Aen	1	4	616	auxilium implōret videatque indigna suōrum
+Aeneid	Aen	1	4	617	fūnera; nec, cum sē sub lēgēs pācis inīquae
+Aeneid	Aen	1	4	618	trādiderit, rēgnō aut optātā lūce fruātur,
+Aeneid	Aen	1	4	619	sed cadat ante diem mediāque inhumātus harēnā.
+Aeneid	Aen	1	4	620	haec precor, hanc vōcem extrēmam cum sanguine fundō.
+Aeneid	Aen	1	4	621	tum vōs, ō Tyriī, stirpem et genus omne futūrum
+Aeneid	Aen	1	4	622	exercēte odiīs, cinerīque haec mittite nostrō
+Aeneid	Aen	1	4	623	mūnera. nūllus amor populīs nec foedera suntō.
+Aeneid	Aen	1	4	624	exoriāre aliquis nostrīs ex ossibus ultor
+Aeneid	Aen	1	4	625	quī face Dardaniōs ferrōque sequāre colōnōs,
+Aeneid	Aen	1	4	626	nunc, ōlim, quōcumque dabunt sē tempore vīrēs.
+Aeneid	Aen	1	4	627	lītora lītoribus contrāria, flūctibus undās
+Aeneid	Aen	1	4	628	imprecor, arma armīs: pugnent ipsīque nepōtēsque.'
+Aeneid	Aen	1	4	629	Haec ait, et partēs animum versābat in omnēs,
+Aeneid	Aen	1	4	630	invīsam quaerēns quam prīmum abrumpere lūcem.
+Aeneid	Aen	1	4	631	tum breviter Barcēn nūtrīcem adfāta Sychaeī,
+Aeneid	Aen	1	4	632	namque suam patriā antīquā cinis āter habēbat:
+Aeneid	Aen	1	4	633	‘Annam, cāra mihī nūtrīx, hūc siste sorōrem:
+Aeneid	Aen	1	4	634	dīc corpus properet fluviālī spargere lymphā,
+Aeneid	Aen	1	4	635	et pecudēs sēcum et mōnstrāta piācula dūcat.
+Aeneid	Aen	1	4	636	sīc veniat, tūque ipsa piā tege tempora vittā.
+Aeneid	Aen	1	4	637	sacra Iovī Stygiō, quae rīte incepta parāvī,
+Aeneid	Aen	1	4	638	perficere est animus fīnemque impōnere cūrīs
+Aeneid	Aen	1	4	639	Dardaniīque rogum capitis permittere flammae.'
+Aeneid	Aen	1	4	640	sīc ait. illa gradum studiō celebrābat anīlī.
+Aeneid	Aen	1	4	641	at trepida et coeptīs immānibus effera Dīdō
+Aeneid	Aen	1	4	642	sanguineam volvēns aciem, maculīsque trementēs
+Aeneid	Aen	1	4	643	interfūsa genās et pallida morte futūrā,
+Aeneid	Aen	1	4	644	interiōra domūs inrumpit līmina et altōs
+Aeneid	Aen	1	4	645	cōnscendit furibunda rogōs ēnsemque reclūdit
+Aeneid	Aen	1	4	646	Dardanium, nōn hōs quaesītum mūnus in ūsūs.
+Aeneid	Aen	1	4	647	hīc, postquam Īliacās vestēs nōtumque cubīle
+Aeneid	Aen	1	4	648	cōnspexit, paulum lacrimīs et mente morāta
+Aeneid	Aen	1	4	649	incubuitque torō dīxitque novissima verba:
+Aeneid	Aen	1	4	650	‘dulcēs exuviae, dum fāta deusque sinēbat,
+Aeneid	Aen	1	4	651	accipite hanc animam mēque hīs exsolvite cūrīs.
+Aeneid	Aen	1	4	652	vīxī et quem dederat cursum Fortūna perēgī,
+Aeneid	Aen	1	4	653	et nunc magna meī sub terrās ībit imāgō.
+Aeneid	Aen	1	4	654	urbem praeclāram statuī, mea moenia vīdī,
+Aeneid	Aen	1	4	655	ulta virum poenās inimīcō ā frātre recēpī,
+Aeneid	Aen	1	4	656	fēlīx, heu nimium fēlīx, sī lītora tantum
+Aeneid	Aen	1	4	657	numquam Dardaniae tetigissent nostra carīnae.'
+Aeneid	Aen	1	4	658	dīxit, et ōs impressa torō ‘moriēmur inultae,
+Aeneid	Aen	1	4	659	sed moriāmur' ait. ‘sīc, sīc iuvat īre sub umbrās.
+Aeneid	Aen	1	4	660	hauriat hunc oculīs ignem crūdēlis ab altō
+Aeneid	Aen	1	4	661	Dardanus, et nostrae sēcum ferat ōmina mortis.'
+Aeneid	Aen	1	4	662	dīxerat, atque illam media inter tālia ferrō
+Aeneid	Aen	1	4	663	conlāpsam aspiciunt comitēs, ēnsemque cruōre
+Aeneid	Aen	1	4	664	spūmantem sparsāsque manūs. it clāmor ad alta
+Aeneid	Aen	1	4	665	ātria: concussam bacchātur Fāma per urbem.
+Aeneid	Aen	1	4	666	lāmentīs gemitūque et fēmineō ululātū
+Aeneid	Aen	1	4	667	tēcta fremunt, resonat magnīs plangōribus aether,
+Aeneid	Aen	1	4	668	nōn aliter quam sī immissīs ruat hostibus omnis
+Aeneid	Aen	1	4	669	Karthāgō aut antīqua Tyros, flammaeque furentēs
+Aeneid	Aen	1	4	670	culmina perque hominum volvantur perque deōrum.
+Aeneid	Aen	1	4	671	audiit exanimis trepidōque exterrita cursū
+Aeneid	Aen	1	4	672	unguibus ōra soror foedāns et pectora pugnīs
+Aeneid	Aen	1	4	673	per mediōs ruit, ac morientem nōmine clāmat:
+Aeneid	Aen	1	4	674	‘hoc illud, germāna, fuit? mē fraude petēbās?
+Aeneid	Aen	1	4	675	hoc rogus iste mihi, hoc ignēs āraeque parābant?
+Aeneid	Aen	1	4	676	quid prīmum dēserta querar? comitemne sorōrem
+Aeneid	Aen	1	4	677	sprēvistī moriēns? eadem mē ad fāta vocāssēs,
+Aeneid	Aen	1	4	678	īdem ambās ferrō dolor atque eadem hōra tulisset.
+Aeneid	Aen	1	4	679	hīs etiam strūxī manibus patriōsque vocāvī
+Aeneid	Aen	1	4	680	vōce deōs, sīc tē ut positā, crūdēlis, abessem?
+Aeneid	Aen	1	4	681	exstīnxtī tē mēque, soror, populumque patrēsque
+Aeneid	Aen	1	4	682	Sīdoniōs urbemque tuam. date, vulnera lymphīs
+Aeneid	Aen	1	4	683	abluam et, extrēmus sī quis super hālitus errat,
+Aeneid	Aen	1	4	684	ōre legam.' sīc fāta gradūs ēvāserat altōs,
+Aeneid	Aen	1	4	685	sēmianimemque sinū germānam amplexa fovēbat
+Aeneid	Aen	1	4	686	cum gemitū atque ātrōs siccābat veste cruōrēs.
+Aeneid	Aen	1	4	687	illa gravēs oculōs cōnāta attollere rūrsus
+Aeneid	Aen	1	4	688	dēficit; īnfīxum strīdit sub pectore vulnus.
+Aeneid	Aen	1	4	689	ter sēsē attollēns cubitōque adnīxa levāvit,
+Aeneid	Aen	1	4	690	ter revolūta torō est oculīsque errantibus altō
+Aeneid	Aen	1	4	691	quaesīvit caelō lūcem ingemuitque repertā.
+Aeneid	Aen	1	4	692	Tum Iūnō omnipotēns longum miserāta dolōrem
+Aeneid	Aen	1	4	693	difficilīsque obitūs Īrim dēmīsit Olympō
+Aeneid	Aen	1	4	694	quae luctantem animam nexōsque resolveret artūs.
+Aeneid	Aen	1	4	695	nam quia nec fātō meritā nec morte perībat,
+Aeneid	Aen	1	4	696	sed misera ante diem subitōque accēnsa furōre,
+Aeneid	Aen	1	4	697	nōndum illī flāvum Prōserpina vertice crīnem
+Aeneid	Aen	1	4	698	abstulerat Stygiōque caput damnāverat Orcō.
+Aeneid	Aen	1	4	699	ergō Īris croceīs per caelum rōscida pennīs
+Aeneid	Aen	1	4	700	mīlle trahēns variōs adversō sōle colōrēs
+Aeneid	Aen	1	4	701	dēvolat et suprā caput astitit. ‘hunc ego Dītī
+Aeneid	Aen	1	4	702	sacrum iussa ferō tēque istō corpore solvō':
+Aeneid	Aen	1	4	703	sīc ait et dextrā crīnem secat, omnis et ūnā
+Aeneid	Aen	1	4	704	dīlāpsus calor atque in ventōs vīta recessit.
+Aeneid	Aen	1	5	1	Intereā medium Aenēās iam classe tenēbat
+Aeneid	Aen	1	5	2	certus iter flūctūsque ātrōs Aquilōne secābat
+Aeneid	Aen	1	5	3	moenia respiciēns, quae iam īnfēlīcis Elissae
+Aeneid	Aen	1	5	4	conlūcent flammīs. quae tantum accenderit ignem
+Aeneid	Aen	1	5	5	causa latet; dūrī magnō sed amōre dolōrēs
+Aeneid	Aen	1	5	6	pollūtō, nōtumque furēns quid fēmina possit,
+Aeneid	Aen	1	5	7	trīste per augurium Teucrōrum pectora dūcunt.
+Aeneid	Aen	1	5	8	ut pelagus tenuēre ratēs nec iam amplius ūlla
+Aeneid	Aen	1	5	9	occurrit tellūs, maria undique et undique caelum,
+Aeneid	Aen	1	5	10	ollī caeruleus suprā caput astitit imber
+Aeneid	Aen	1	5	11	noctem hiememque ferēns et inhorruit unda tenebrīs.
+Aeneid	Aen	1	5	12	ipse gubernātor puppī Palinūrus ab altā:
+Aeneid	Aen	1	5	13	‘heu quianam tantī cīnxērunt aethera nimbī?
+Aeneid	Aen	1	5	14	quidve, pater Neptūne, parās?' sīc deinde locūtus
+Aeneid	Aen	1	5	15	colligere arma iubet validīsque incumbere rēmīs,
+Aeneid	Aen	1	5	16	oblīquatque sinūs in ventum ac tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	5	17	‘magnanimē Aenēā, nōn, sī mihi Iuppiter auctor
+Aeneid	Aen	1	5	18	spondeat, hōc spērem Ītaliam contingere caelō.
+Aeneid	Aen	1	5	19	mūtātī trānsversa fremunt et vesperē ab ātrō
+Aeneid	Aen	1	5	20	cōnsurgunt ventī, atque in nūbem cōgitur āēr.
+Aeneid	Aen	1	5	21	nec nōs obnītī contrā nec tendere tantum
+Aeneid	Aen	1	5	22	sufficimus. superat quoniam Fortūna, sequāmur,
+Aeneid	Aen	1	5	23	quōque vocat vertāmus iter. nec lītora longē
+Aeneid	Aen	1	5	24	fīda reor frāterna Erycis portūsque Sicānōs,
+Aeneid	Aen	1	5	25	sī modo rīte memor servāta remētior astra.'
+Aeneid	Aen	1	5	26	tum pius Aenēās: ‘equidem sīc poscere ventōs
+Aeneid	Aen	1	5	27	iamdūdum et frūstrā cernō tē tendere contrā.
+Aeneid	Aen	1	5	28	flecte viam vēlīs. an sit mihi grātior ūlla,
+Aeneid	Aen	1	5	29	quōve magis fessās optem dīmittere nāvēs,
+Aeneid	Aen	1	5	30	quam quae Dardanium tellūs mihi servat Acestēn
+Aeneid	Aen	1	5	31	et patris Anchīsae gremiō complectitur ossa?'
+Aeneid	Aen	1	5	32	haec ubi dicta, petunt portūs et vēla secundī
+Aeneid	Aen	1	5	33	intendunt Zephyrī; fertur cita gurgite classis,
+Aeneid	Aen	1	5	34	et tandem laetī nōtae advertuntur harēnae.
+Aeneid	Aen	1	5	35	At procul ex celsō mīrātus vertice montis
+Aeneid	Aen	1	5	36	adventum sociāsque ratēs occurrit Acestēs,
+Aeneid	Aen	1	5	37	horridus in iaculīs et pelle Libystidis ursae,
+Aeneid	Aen	1	5	38	Troiā Crīnīsō conceptum flūmine māter
+Aeneid	Aen	1	5	39	quem genuit. veterum nōn immemor ille parentum
+Aeneid	Aen	1	5	40	grātātur reducēs et gāzā laetus agrestī
+Aeneid	Aen	1	5	41	excipit, ac fessōs opibus sōlātur amīcīs.
+Aeneid	Aen	1	5	42	Postera cum prīmō stēllās Oriente fugārat
+Aeneid	Aen	1	5	43	clāra diēs, sociōs in coetum lītore ab omnī
+Aeneid	Aen	1	5	44	advocat Aenēās tumulīque ex aggere fātur:
+Aeneid	Aen	1	5	45	‘Dardanidae magnī, genus altō ā sanguine dīvum,
+Aeneid	Aen	1	5	46	annuus exāctīs complētur mēnsibus orbis,
+Aeneid	Aen	1	5	47	ex quō rēliquiās dīvīnīque ossa parentis
+Aeneid	Aen	1	5	48	condidimus terrā maestāsque sacrāvimus ārās;
+Aeneid	Aen	1	5	49	iamque diēs, nisi fallor, adest, quem semper acerbum,
+Aeneid	Aen	1	5	50	semper honōrātum (sīc dī voluistis) habēbō.
+Aeneid	Aen	1	5	51	hunc ego Gaetūlīs agerem sī Syrtibus exsul,
+Aeneid	Aen	1	5	52	Argolicōve marī dēprēnsus et urbe Mycēnae,
+Aeneid	Aen	1	5	53	annua vōta tamen sollemnīsque ōrdine pompās
+Aeneid	Aen	1	5	54	exsequerer strueremque suīs altāria dōnīs.
+Aeneid	Aen	1	5	55	nunc ultrō ad cinerēs ipsius et ossa parentis
+Aeneid	Aen	1	5	56	haud equidem sine mente, reor, sine nūmine dīvum
+Aeneid	Aen	1	5	57	adsumus et portūs dēlātī intrāmus amīcōs.
+Aeneid	Aen	1	5	58	ergō agite et laetum cūnctī celebrēmus honōrem:
+Aeneid	Aen	1	5	59	poscāmus ventōs, atque haec mē sacra quotannīs
+Aeneid	Aen	1	5	60	urbe velit positā templīs sibi ferre dicātis.
+Aeneid	Aen	1	5	61	bīna boum vōbīs Troiā generātus Acestēs
+Aeneid	Aen	1	5	62	dat numerō capita in nāvēs; adhibēte penātēs
+Aeneid	Aen	1	5	63	et patriōs epulīs et quōs colit hospes Acestēs.
+Aeneid	Aen	1	5	64	praetereā, sī nōna diem mortālibus almum
+Aeneid	Aen	1	5	65	Aurōra extulerit radiīsque retēxerit orbem,
+Aeneid	Aen	1	5	66	prīma citae Teucrīs pōnam certāmina classis;
+Aeneid	Aen	1	5	67	quīque pedum cursū valet, et quī vīribus audāx
+Aeneid	Aen	1	5	68	aut iaculō incēdit melior levibusque sagittīs,
+Aeneid	Aen	1	5	69	seu crūdō fīdit pugnam committere caestū,
+Aeneid	Aen	1	5	70	cūnctī adsint meritaeque exspectent praemia palmae.
+Aeneid	Aen	1	5	71	ōre favēte omnēs et cingite tempora rāmīs.'
+Aeneid	Aen	1	5	72	Sīc fātus vēlat māternā tempora myrtō.
+Aeneid	Aen	1	5	73	hoc Helymus facit, hoc aevī mātūrus Acestēs,
+Aeneid	Aen	1	5	74	hoc puer Ascanius, sequitur quōs cētera pūbēs.
+Aeneid	Aen	1	5	75	ille ē conciliō multīs cum mīlibus ībat
+Aeneid	Aen	1	5	76	ad tumulum magnā medius comitante catervā.
+Aeneid	Aen	1	5	77	hīc duo rīte merō lībāns carchēsia Bacchō
+Aeneid	Aen	1	5	78	fundit humī, duo lacte novō, duo sanguine sacrō,
+Aeneid	Aen	1	5	79	purpureōsque iacit flōrēs ac tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	5	80	‘salvē, sāncte parēns, iterum; salvēte, receptī
+Aeneid	Aen	1	5	81	nēquīquam cinerēs animaeque umbraeque paternae.
+Aeneid	Aen	1	5	82	nōn licuit fīnēs Italōs fātāliaque arva
+Aeneid	Aen	1	5	83	nec tēcum Ausonium, quīcumque est, quaerere Thybrim.'
+Aeneid	Aen	1	5	84	dīxerat haec, adytīs cum lūbricus anguis ab īmīs
+Aeneid	Aen	1	5	85	septem ingēns gȳrōs, septēna volūmina trāxit
+Aeneid	Aen	1	5	86	amplexus placidē tumulum lāpsusque per ārās,
+Aeneid	Aen	1	5	87	caeruleae cui terga notae maculōsus et aurō
+Aeneid	Aen	1	5	88	squāmam incendēbat fulgor, ceu nūbibus arcus
+Aeneid	Aen	1	5	89	mīlle iacit variōs adversō sōle colōrēs.
+Aeneid	Aen	1	5	90	obstipuit vīsū Aenēās. ille agmine longō
+Aeneid	Aen	1	5	91	tandem inter paterās et lēvia pōcula serpēns
+Aeneid	Aen	1	5	92	lībāvitque dapēs rūrsusque innoxius īmō
+Aeneid	Aen	1	5	93	successit tumulō et dēpāsta altāria līquit.
+Aeneid	Aen	1	5	94	hoc magis inceptōs genitōrī īnstaurat honōrēs,
+Aeneid	Aen	1	5	95	incertus geniumne locī famulumne parentis
+Aeneid	Aen	1	5	96	esse putet; caedit bīnās dē mōre bidentēs
+Aeneid	Aen	1	5	97	totque suēs, totidem nigrantēs terga iuvencōs,
+Aeneid	Aen	1	5	98	vīnaque fundēbat paterīs animamque vocābat
+Aeneid	Aen	1	5	99	Anchīsae magnī mānīsque Acheronte remissōs.
+Aeneid	Aen	1	5	100	nec nōn et sociī, quae cuique est cōpia, laetī
+Aeneid	Aen	1	5	101	dōna ferunt, onerant ārās mactantque iuvencōs;
+Aeneid	Aen	1	5	102	ōrdine aēna locant aliī fūsīque per herbam
+Aeneid	Aen	1	5	103	subiciunt veribus prūnās et vīscera torrent.
+Aeneid	Aen	1	5	104	Exspectāta diēs aderat nōnamque serēnā
+Aeneid	Aen	1	5	105	Aurōram Phaethontis equī iam lūce vehēbant,
+Aeneid	Aen	1	5	106	fāmaque fīnitimōs et clārī nōmen Acestae
+Aeneid	Aen	1	5	107	excierat; laetō complērant lītora coetū
+Aeneid	Aen	1	5	108	vīsūrī Aeneadās, pars et certāre parātī.
+Aeneid	Aen	1	5	109	mūnera prīncipiō ante oculōs circōque locantur
+Aeneid	Aen	1	5	110	in mediō, sacrī tripodēs viridēsque corōnae
+Aeneid	Aen	1	5	111	et palmae pretium victōribus, armaque et ostrō
+Aeneid	Aen	1	5	112	perfūsae vestēs, argentī aurīque talenta;
+Aeneid	Aen	1	5	113	et tuba commissōs mediō canit aggere lūdōs.
+Aeneid	Aen	1	5	114	Prīma parēs ineunt gravibus certāmina rēmīs
+Aeneid	Aen	1	5	115	quattuor ex omnī dēlēctae classe carīnae.
+Aeneid	Aen	1	5	116	vēlōcem Mnestheus agit ācrī rēmige Pristim,
+Aeneid	Aen	1	5	117	mox Italus Mnestheus, genus ā quō nōmine Memmī,
+Aeneid	Aen	1	5	118	ingentemque Gyās ingentī mōle Chimaeram,
+Aeneid	Aen	1	5	119	urbis opus, triplicī pūbēs quam Dardana versū
+Aeneid	Aen	1	5	120	impellunt, ternō cōnsurgunt ōrdine rēmī;
+Aeneid	Aen	1	5	121	Sergestusque, domus tenet ā quō Sergia nōmen,
+Aeneid	Aen	1	5	122	Centaurō invehitur magnā, Scyllāque Cloanthus
+Aeneid	Aen	1	5	123	caeruleā, genus unde tibī, Rōmāne Cluentī.
+Aeneid	Aen	1	5	124	Est procul in pelagō saxum spūmantia contrā
+Aeneid	Aen	1	5	125	lītora, quod tumidīs summersum tunditur ōlim
+Aeneid	Aen	1	5	126	flūctibus, hībernī condunt ubi sīdera Caurī;
+Aeneid	Aen	1	5	127	tranquillō silet immōtāque attollitur undā
+Aeneid	Aen	1	5	128	campus et aprīcīs statiō grātissima mergīs.
+Aeneid	Aen	1	5	129	hīc viridem Aenēās frondentī ex īlice mētam
+Aeneid	Aen	1	5	130	cōnstituit signum nautīs pater, unde revertī
+Aeneid	Aen	1	5	131	scīrent et longōs ubi circumflectere cursūs.
+Aeneid	Aen	1	5	132	tum loca sorte legunt ipsīque in puppibus aurō
+Aeneid	Aen	1	5	133	ductōrēs longē effulgent ostrōque decōrī;
+Aeneid	Aen	1	5	134	cētera pōpuleā vēlātur fronde iuventūs
+Aeneid	Aen	1	5	135	nūdātōsque umerōs oleō perfūsa nitēscit.
+Aeneid	Aen	1	5	136	cōnsīdunt trānstrīs, intentaque bracchia rēmīs;
+Aeneid	Aen	1	5	137	intentī exspectant signum, exsultantiaque haurit
+Aeneid	Aen	1	5	138	corda pavor pulsāns laudumque arrēcta cupīdō.
+Aeneid	Aen	1	5	139	inde ubi clāra dedit sonitum tuba, fīnibus omnēs,
+Aeneid	Aen	1	5	140	haud mora, prōsiluēre suīs; ferit aethera clāmor
+Aeneid	Aen	1	5	141	nauticus, adductīs spūmant freta versa lacertīs.
+Aeneid	Aen	1	5	142	īnfindunt pariter sulcōs, tōtumque dehīscit
+Aeneid	Aen	1	5	143	convulsum rēmīs rōstrīsque tridentibus aequor.
+Aeneid	Aen	1	5	144	nōn tam praecipitēs biiugō certāmine campum
+Aeneid	Aen	1	5	145	corripuēre ruuntque effūsī carcere currūs,
+Aeneid	Aen	1	5	146	nec sīc immissīs aurīgae undantia lōra
+Aeneid	Aen	1	5	147	concussēre iugīs prōnīque in verbera pendent.
+Aeneid	Aen	1	5	148	tum plausū fremitūque virum studiīsque faventum
+Aeneid	Aen	1	5	149	cōnsonat omne nemus, vōcemque inclūsa volūtant
+Aeneid	Aen	1	5	150	lītora, pulsātī collēs clāmōre resultant.
+Aeneid	Aen	1	5	151	Effugit ante aliōs prīmīsque ēlābitur undīs
+Aeneid	Aen	1	5	152	turbam inter fremitumque Gyās; quem deinde Cloanthus
+Aeneid	Aen	1	5	153	cōnsequitur, melior rēmīs, sed pondere pīnus
+Aeneid	Aen	1	5	154	tarda tenet. post hōs aequō discrīmine Pristīs
+Aeneid	Aen	1	5	155	Centaurusque locum tendunt superāre priōrem;
+Aeneid	Aen	1	5	156	et nunc Pristis habet, nunc vīctam praeterit ingēns
+Aeneid	Aen	1	5	157	Centaurus, nunc ūnā ambae iūnctīsque feruntur
+Aeneid	Aen	1	5	158	frontibus et longā sulcant vada salsa carīnā.
+Aeneid	Aen	1	5	159	iamque propinquābant scopulō mētamque tenēbant,
+Aeneid	Aen	1	5	160	cum prīnceps mediōque Gyās in gurgite victor
+Aeneid	Aen	1	5	161	rēctōrem nāvis compellat vōce Menoetēn:
+Aeneid	Aen	1	5	162	‘quō tantum mihi dexter abīs? hūc dērige cursum;
+Aeneid	Aen	1	5	163	lītus amā et laevās stringat sine palmula cautēs;
+Aeneid	Aen	1	5	164	altum aliī teneant.' dīxit; sed caeca Menoetēs
+Aeneid	Aen	1	5	165	saxa timēns prōram pelagī dētorquet ad undās.
+Aeneid	Aen	1	5	166	‘quō dīversus abīs?' iterum ‘pete saxa, Menoetē!'
+Aeneid	Aen	1	5	167	cum clāmōre Gyās revocābat, et ecce Cloanthum
+Aeneid	Aen	1	5	168	respicit īnstantem tergō et propiōra tenentem.
+Aeneid	Aen	1	5	169	ille inter nāvemque Gyae scopulōsque sonantēs
+Aeneid	Aen	1	5	170	rādit iter laevum interior subitōque priōrem
+Aeneid	Aen	1	5	171	praeterit et mētīs tenet aequora tūta relictīs.
+Aeneid	Aen	1	5	172	tum vērō exārsit iuvenī dolor ossibus ingēns
+Aeneid	Aen	1	5	173	nec lacrimīs caruēre genae, sēgnemque Menoetēn
+Aeneid	Aen	1	5	174	oblītus decorisque suī sociumque salūtis
+Aeneid	Aen	1	5	175	in mare praecipitem puppī dēturbat ab altā;
+Aeneid	Aen	1	5	176	ipse gubernāclō rēctor subit, ipse magister
+Aeneid	Aen	1	5	177	hortāturque virōs clāvumque ad lītora torquet.
+Aeneid	Aen	1	5	178	at gravis ut fundō vix tandem redditus īmō est
+Aeneid	Aen	1	5	179	iam senior madidāque fluēns in veste Menoetēs
+Aeneid	Aen	1	5	180	summa petit scopulī siccāque in rūpe resēdit.
+Aeneid	Aen	1	5	181	illum et lābentem Teucrī et rīsēre natantem
+Aeneid	Aen	1	5	182	et salsōs rīdent revomentem pectore flūctūs.
+Aeneid	Aen	1	5	183	Hīc laeta extrēmīs spēs est accēnsa duōbus,
+Aeneid	Aen	1	5	184	Sergestō Mnestheique, Gyān superāre morantem.
+Aeneid	Aen	1	5	185	Sergestus capit ante locum scopulōque propinquat,
+Aeneid	Aen	1	5	186	nec tōtā tamen ille prior praeunte carīnā;
+Aeneid	Aen	1	5	187	parte prior, partim rōstrō premit aemula Pristis.
+Aeneid	Aen	1	5	188	at mediā sociōs incēdēns nāve per ipsōs
+Aeneid	Aen	1	5	189	hortātur Mnestheus: ‘nunc, nunc īnsurgite rēmīs,
+Aeneid	Aen	1	5	190	Hectoreī sociī, Troiae quōs sorte suprēmā
+Aeneid	Aen	1	5	191	dēlēgī comitēs; nunc illās prōmite vīrēs,
+Aeneid	Aen	1	5	192	nunc animōs, quibus in Gaetūlīs Syrtibus ūsī
+Aeneid	Aen	1	5	193	Īoniōque marī Maleaeque sequācibus undīs.
+Aeneid	Aen	1	5	194	nōn iam prīma petō Mnestheus neque vincere certō
+Aeneid	Aen	1	5	195	(quamquam ō! sed superent quibus hoc, Neptūne, dedistī);
+Aeneid	Aen	1	5	196	extrēmōs pudeat rediisse: hōc vincite, cīvēs,
+Aeneid	Aen	1	5	197	et prohibēte nefās.' ollī certāmine summō
+Aeneid	Aen	1	5	198	prōcumbunt: vastīs tremit ictibus aerea puppis
+Aeneid	Aen	1	5	199	subtrahiturque solum, tum crēber anhēlitus artūs
+Aeneid	Aen	1	5	200	āridaque ōra quatit, sūdor fluit undique rīvīs.
+Aeneid	Aen	1	5	201	attulit ipse virīs optātum cāsus honōrem:
+Aeneid	Aen	1	5	202	namque furēns animī dum prōram ad saxa suburget
+Aeneid	Aen	1	5	203	interior spatiōque subit Sergestus inīquō,
+Aeneid	Aen	1	5	204	īnfēlīx saxīs in prōcurrentibus haesit.
+Aeneid	Aen	1	5	205	concussae cautēs et acūtō in mūrice rēmī
+Aeneid	Aen	1	5	206	obnīxī crepuēre inlīsaque prōra pependit.
+Aeneid	Aen	1	5	207	cōnsurgunt nautae et magnō clāmōre morantur
+Aeneid	Aen	1	5	208	ferrātāsque trudēs et acūtā cuspide contōs
+Aeneid	Aen	1	5	209	expediunt frāctōsque legunt in gurgite rēmōs.
+Aeneid	Aen	1	5	210	at laetus Mnestheus successūque ācrior ipsō
+Aeneid	Aen	1	5	211	agmine rēmōrum celerī ventīsque vocātīs
+Aeneid	Aen	1	5	212	prōna petit maria et pelagō dēcurrit apertō.
+Aeneid	Aen	1	5	213	quālis spēluncā subitō commōta columba,
+Aeneid	Aen	1	5	214	cui domus et dulcēs latebrōsō in pūmice nīdī,
+Aeneid	Aen	1	5	215	fertur in arva volāns plausumque exterrita pennīs
+Aeneid	Aen	1	5	216	dat tēctō ingentem, mox āere lāpsa quiētō
+Aeneid	Aen	1	5	217	rādit iter liquidum celerēs neque commovet ālās:
+Aeneid	Aen	1	5	218	sīc Mnestheus, sīc ipsa fugā secat ultima Pristis
+Aeneid	Aen	1	5	219	aequora, sīc illam fert impetus ipse volantem.
+Aeneid	Aen	1	5	220	et prīmum in scopulō luctantem dēserit altō
+Aeneid	Aen	1	5	221	Sergestum brevibusque vadīs frūstrāque vocantem
+Aeneid	Aen	1	5	222	auxilia et frāctīs discentem currere rēmīs.
+Aeneid	Aen	1	5	223	inde Gyān ipsamque ingentī mōle Chimaeram
+Aeneid	Aen	1	5	224	cōnsequitur; cēdit, quoniam spoliāta magistrō est.
+Aeneid	Aen	1	5	225	sōlus iamque ipsō superest in fīne Cloanthus,
+Aeneid	Aen	1	5	226	quem petit et summīs adnīxus vīribus urget.
+Aeneid	Aen	1	5	227	Tum vērō ingeminat clāmor cūnctīque sequentem
+Aeneid	Aen	1	5	228	īnstīgant studiīs, resonatque fragōribus aether.
+Aeneid	Aen	1	5	229	hī proprium decus et partum indignantur honōrem
+Aeneid	Aen	1	5	230	nī teneant, vītamque volunt prō laude pacīscī;
+Aeneid	Aen	1	5	231	hōs successus alit: possunt, quia posse videntur.
+Aeneid	Aen	1	5	232	et fors aequātīs cēpissent praemia rōstrīs,
+Aeneid	Aen	1	5	233	nī palmās pontō tendēns utrasque Cloanthus
+Aeneid	Aen	1	5	234	fūdissetque precēs dīvōsque in vōta vocāsset:
+Aeneid	Aen	1	5	235	‘dī, quibus imperium est pelagī, quōrum aequora currō,
+Aeneid	Aen	1	5	236	vōbīs laetus ego hōc candentem in lītore taurum
+Aeneid	Aen	1	5	237	cōnstituam ante ārās vōtī reus, extaque salsōs
+Aeneid	Aen	1	5	238	prōiciam in flūctūs et vīna liquentia fundam.'
+Aeneid	Aen	1	5	239	dīxit, eumque īmīs sub flūctibus audiit omnis
+Aeneid	Aen	1	5	240	Nēreidum Phorcīque chorus Panopēaque virgō,
+Aeneid	Aen	1	5	241	et pater ipse manū magnā Portūnus euntem
+Aeneid	Aen	1	5	242	impulit: illa Notō citius volucrīque sagittā
+Aeneid	Aen	1	5	243	ad terram fugit et portū sē condidit altō.
+Aeneid	Aen	1	5	244	tum satus Anchīsā cūnctīs ex mōre vocātīs
+Aeneid	Aen	1	5	245	victōrem magnā praecōnis vōce Cloanthum
+Aeneid	Aen	1	5	246	dēclārat viridīque advēlat tempora laurō,
+Aeneid	Aen	1	5	247	mūneraque in nāvēs ternōs optāre iuvencōs
+Aeneid	Aen	1	5	248	vīnaque et argentī magnum dat ferre talentum.
+Aeneid	Aen	1	5	249	ipsīs praecipuōs ductōribus addit honōrēs:
+Aeneid	Aen	1	5	250	victōrī chlamydem aurātam, quam plūrima circum
+Aeneid	Aen	1	5	251	purpura maeandrō duplicī Meliboea cucurrit,
+Aeneid	Aen	1	5	252	intextusque puer frondōsā rēgius Īdā
+Aeneid	Aen	1	5	253	vēlōcēs iaculō cervōs cursūque fatīgat
+Aeneid	Aen	1	5	254	ācer, anhēlantī similis, quem praepes ab Īdā
+Aeneid	Aen	1	5	255	sublīmem pedibus rapuit Iovis armiger uncīs;
+Aeneid	Aen	1	5	256	longaevī palmās nēquīquam ad sīdera tendunt
+Aeneid	Aen	1	5	257	cūstōdēs, saevitque canum lātrātus in aurās.
+Aeneid	Aen	1	5	258	at quī deinde locum tenuit virtūte secundum,
+Aeneid	Aen	1	5	259	lēvibus huic hāmīs cōnsertam aurōque trilīcem
+Aeneid	Aen	1	5	260	lōrīcam, quam Dēmoleō dētrāxerat ipse
+Aeneid	Aen	1	5	261	victor apud rapidum Simoenta sub Īliō altō,
+Aeneid	Aen	1	5	262	dōnat habēre, virō decus et tūtāmen in armīs.
+Aeneid	Aen	1	5	263	vix illam famulī Phēgeus Sagarisque ferēbant
+Aeneid	Aen	1	5	264	multiplicem cōnīxī umerīs; indūtus at ōlim
+Aeneid	Aen	1	5	265	Dēmoleos cursū pālantēs Trōas agēbat.
+Aeneid	Aen	1	5	266	tertia dōna facit geminōs ex aere lebētās
+Aeneid	Aen	1	5	267	cymbiaque argentō perfecta atque aspera signīs.
+Aeneid	Aen	1	5	268	iamque adeō dōnātī omnēs opibusque superbī
+Aeneid	Aen	1	5	269	pūniceīs ībant ēvīnctī tempora taenīs,
+Aeneid	Aen	1	5	270	cum saevō ē scopulō multā vix arte revulsus
+Aeneid	Aen	1	5	271	āmissīs rēmīs atque ōrdine dēbilis ūnō
+Aeneid	Aen	1	5	272	inrīsam sine honōre ratem Sergestus agēbat.
+Aeneid	Aen	1	5	273	quālis saepe viae dēprēnsus in aggere serpēns,
+Aeneid	Aen	1	5	274	aerea quem oblīquum rota trānsiit aut gravis ictū
+Aeneid	Aen	1	5	275	sēminecem līquit saxō lacerumque viātor;
+Aeneid	Aen	1	5	276	nēquīquam longōs fugiēns dat corpore tortūs
+Aeneid	Aen	1	5	277	parte ferōx ārdēnsque oculīs et sībila colla
+Aeneid	Aen	1	5	278	arduus attollēns; pars vulnere clauda retentat
+Aeneid	Aen	1	5	279	nexantem nōdīs sēque in sua membra plicantem:
+Aeneid	Aen	1	5	280	tālī rēmigiō nāvis sē tarda movēbat;
+Aeneid	Aen	1	5	281	vēla facit tamen et vēlīs subit ōstia plēnīs.
+Aeneid	Aen	1	5	282	Sergestum Aenēās prōmissō mūnere dōnat
+Aeneid	Aen	1	5	283	servātam ob nāvem laetus sociōsque reductōs.
+Aeneid	Aen	1	5	284	ollī serva datur operum haud ignāra Minervae,
+Aeneid	Aen	1	5	285	Cressa genus, Pholoē, geminīque sub ūbere nātī.
+Aeneid	Aen	1	5	286	Hōc pius Aenēās missō certāmine tendit
+Aeneid	Aen	1	5	287	grāmineum in campum, quem collibus undique curvīs
+Aeneid	Aen	1	5	288	cingēbant silvae, mediāque in valle theātrī
+Aeneid	Aen	1	5	289	circus erat; quō sē multīs cum mīlibus hērōs
+Aeneid	Aen	1	5	290	cōnsessū medium tulit exstrūctōque resēdit.
+Aeneid	Aen	1	5	291	hīc, quī forte velint rapidō contendere cursū,
+Aeneid	Aen	1	5	292	invītat pretiīs animōs, et praemia pōnit.
+Aeneid	Aen	1	5	293	undique conveniunt Teucrī mixtīque Sicānī,
+Aeneid	Aen	1	5	294	Nīsus et Euryalus prīmī,
+Aeneid	Aen	1	5	295	Euryalus fōrmā īnsignis viridīque iuventā,
+Aeneid	Aen	1	5	296	Nīsus amōre piō puerī; quōs deinde secūtus
+Aeneid	Aen	1	5	297	rēgius ēgregiā Priamī dē stirpe Diōrēs;
+Aeneid	Aen	1	5	298	hunc Salius simul et Patrōn, quōrum alter Acarnan,
+Aeneid	Aen	1	5	299	alter ab Arcadiō Tegeaeae sanguine gentis;
+Aeneid	Aen	1	5	300	tum duo Trīnacriī iuvenēs, Helymus Panopēsque
+Aeneid	Aen	1	5	301	adsuētī silvīs, comitēs seniōris Acestae;
+Aeneid	Aen	1	5	302	multī praetereā, quōs fāma obscūra recondit.
+Aeneid	Aen	1	5	303	Aenēās quibus in mediīs sīc deinde locūtus:
+Aeneid	Aen	1	5	304	‘accipite haec animīs laetāsque advertite mentēs.
+Aeneid	Aen	1	5	305	nēmō ex hōc numerō mihi nōn dōnātus abībit.
+Aeneid	Aen	1	5	306	Cnōsia bīna dabō lēvātō lūcida ferrō
+Aeneid	Aen	1	5	307	spīcula caelātamque argentō ferre bipennem;
+Aeneid	Aen	1	5	308	omnibus hic erit ūnus honōs. trēs praemia prīmī
+Aeneid	Aen	1	5	309	accipient flāvāque caput nectentur olīvā.
+Aeneid	Aen	1	5	310	prīmus equum phalerīs īnsignem victor habētō;
+Aeneid	Aen	1	5	311	alter Amāzoniam pharetram plēnamque sagittīs
+Aeneid	Aen	1	5	312	Thrēiciīs, lātō quam circum amplectitur aurō
+Aeneid	Aen	1	5	313	balteus et teretī subnectit fībula gemmā;
+Aeneid	Aen	1	5	314	tertius Argolica hāc galeā contentus abītō.'
+Aeneid	Aen	1	5	315	Haec ubi dicta, locum capiunt signōque repente
+Aeneid	Aen	1	5	316	corripiunt spatia audītō līmenque relinquunt,
+Aeneid	Aen	1	5	317	effūsī nimbō similēs. simul ultima signant,
+Aeneid	Aen	1	5	318	prīmus abit longēque ante omnia corpora Nīsus
+Aeneid	Aen	1	5	319	ēmicat et ventīs et fulminis ōcior ālīs;
+Aeneid	Aen	1	5	320	proximus huic, longō sed proximus intervāllō,
+Aeneid	Aen	1	5	321	īnsequitur Salius; spatiō post deinde relictō
+Aeneid	Aen	1	5	322	tertius Euryalus;
+Aeneid	Aen	1	5	323	Euryalumque Helymus sequitur; quō deinde sub ipsō
+Aeneid	Aen	1	5	324	ecce volat calcemque terit iam calce Diōrēs
+Aeneid	Aen	1	5	325	incumbēns umerō, spatia et sī plūra supersint
+Aeneid	Aen	1	5	326	trānseat ēlāpsus prior ambiguumque relinquat.
+Aeneid	Aen	1	5	327	iamque ferē spatiō extrēmō fessīque sub ipsam
+Aeneid	Aen	1	5	328	fīnem adventābant, lēvī cum sanguine Nīsus
+Aeneid	Aen	1	5	329	lābitur īnfēlīx, caesīs ut forte iuvencīs
+Aeneid	Aen	1	5	330	fūsus humum viridīsque super madefēcerat herbās.
+Aeneid	Aen	1	5	331	hīc iuvenis iam victor ovāns vestīgia pressō
+Aeneid	Aen	1	5	332	haud tenuit titubāta solō, sed prōnus in ipsō
+Aeneid	Aen	1	5	333	concidit immundōque fimō sacrōque cruōre.
+Aeneid	Aen	1	5	334	nōn tamen Euryalī, nōn ille oblītus amōrum:
+Aeneid	Aen	1	5	335	nam sēsē opposuit Saliō per lūbrica surgēns;
+Aeneid	Aen	1	5	336	ille autem spissā iacuit revolūtus harēnā,
+Aeneid	Aen	1	5	337	ēmicat Euryalus et mūnere victor amīcī
+Aeneid	Aen	1	5	338	prīma tenet, plausūque volat fremitūque secundō.
+Aeneid	Aen	1	5	339	post Helymus subit et nunc tertia palma Diōrēs.
+Aeneid	Aen	1	5	340	hīc tōtum caveae cōnsessum ingentis et ōra
+Aeneid	Aen	1	5	341	prīma patrum magnīs Salius clāmōribus implet,
+Aeneid	Aen	1	5	342	ēreptumque dolō reddī sibi poscit honōrem.
+Aeneid	Aen	1	5	343	tūtātur favor Euryalum lacrimaeque decōrae,
+Aeneid	Aen	1	5	344	grātior et pulchrō veniēns in corpore virtūs.
+Aeneid	Aen	1	5	345	adiuvat et magnā prōclāmat vōce Diōrēs,
+Aeneid	Aen	1	5	346	quī subiit palmae frūstrāque ad praemia vēnit
+Aeneid	Aen	1	5	347	ultima, sī prīmī Saliō reddentur honōrēs.
+Aeneid	Aen	1	5	348	tum pater Aenēās ‘vestra' inquit ‘mūnera vōbīs
+Aeneid	Aen	1	5	349	certa manent, puerī et palmam movet ōrdine nēmō;
+Aeneid	Aen	1	5	350	mē liceat cāsūs miserārī īnsontis amīcī.'
+Aeneid	Aen	1	5	351	sīc fātus tergum Gaetūlī immāne leōnis
+Aeneid	Aen	1	5	352	dat Saliō villīs onerōsum atque unguibus aureīs.
+Aeneid	Aen	1	5	353	hīc Nīsus ‘sī tanta' inquit ‘sunt praemia vīctīs,
+Aeneid	Aen	1	5	354	et tē lāpsōrum miseret, quae mūnera Nīsō
+Aeneid	Aen	1	5	355	digna dabis, prīmam meruī quī laude corōnam
+Aeneid	Aen	1	5	356	nī mē, quae Salium, fortūna inimīca tulisset?'
+Aeneid	Aen	1	5	357	et simul hīs dictīs faciem ostentābat et ūdō
+Aeneid	Aen	1	5	358	turpia membra fimō. rīsit pater optimus ollī
+Aeneid	Aen	1	5	359	et clipeum efferrī iussit, Didymāonis artēs,
+Aeneid	Aen	1	5	360	Neptūnī sacrō Danaīs dē poste refīxum.
+Aeneid	Aen	1	5	361	hōc iuvenem ēgregium praestantī mūnere dōnat.
+Aeneid	Aen	1	5	362	Post, ubi cōnfectī cursūs et dōna perēgit,
+Aeneid	Aen	1	5	363	‘nunc, sī cui virtūs animusque in pectore praesēns,
+Aeneid	Aen	1	5	364	adsit et ēvīnctīs attollat bracchia palmīs':
+Aeneid	Aen	1	5	365	sīc ait, et geminum pugnae prōpōnit honōrem,
+Aeneid	Aen	1	5	366	victōrī vēlātum aurō vittīsque iuvencum,
+Aeneid	Aen	1	5	367	ēnsem atque īnsignem galeam sōlācia vīctō.
+Aeneid	Aen	1	5	368	nec mora; continuō vastīs cum vīribus effert
+Aeneid	Aen	1	5	369	ōra Darēs magnōque virum sē murmure tollit,
+Aeneid	Aen	1	5	370	sōlus quī Paridem solitus contendere contrā,
+Aeneid	Aen	1	5	371	īdemque ad tumulum quō maximus occubat Hector
+Aeneid	Aen	1	5	372	victōrem Būtēn immānī corpore, quī sē
+Aeneid	Aen	1	5	373	Bēbryciā veniēns Amycī dē gente ferēbat,
+Aeneid	Aen	1	5	374	perculit et fulvā moribundum extendit harēnā.
+Aeneid	Aen	1	5	375	tālis prīma Darēs caput altum in proelia tollit,
+Aeneid	Aen	1	5	376	ostenditque umerōs lātōs alternaque iactat
+Aeneid	Aen	1	5	377	bracchia prōtendēns et verberat ictibus aurās.
+Aeneid	Aen	1	5	378	quaeritur huic alius; nec quisquam ex agmine tantō
+Aeneid	Aen	1	5	379	audet adīre virum manibusque indūcere caestūs.
+Aeneid	Aen	1	5	380	ergō alacris cūnctōsque putāns excēdere palmā
+Aeneid	Aen	1	5	381	Aenēae stetit ante pedēs, nec plūra morātus
+Aeneid	Aen	1	5	382	tum laevā taurum cornū tenet atque ita fātur:
+Aeneid	Aen	1	5	383	‘nāte deā, sī nēmō audet sē crēdere pugnae,
+Aeneid	Aen	1	5	384	quae fīnis standī? quō mē decet usque tenērī?
+Aeneid	Aen	1	5	385	dūcere dōna iubē.' cūnctī simul ōre fremēbant
+Aeneid	Aen	1	5	386	Dardanidae reddīque virō prōmissa iubēbant.
+Aeneid	Aen	1	5	387	Hīc gravis Entellum dictīs castīgat Acestēs,
+Aeneid	Aen	1	5	388	proximus ut viridante torō cōnsēderat herbae:
+Aeneid	Aen	1	5	389	‘Entelle, hērōum quondam fortissime frūstrā,
+Aeneid	Aen	1	5	390	tantane tam patiēns nūllō certāmine tollī
+Aeneid	Aen	1	5	391	dōna sinēs? ubi nunc nōbīs deus ille, magister
+Aeneid	Aen	1	5	392	nēquīquam memorātus, Eryx? ubi fāma per omnem
+Aeneid	Aen	1	5	393	Trīnacriam et spolia illa tuīs pendentia tēctīs?'
+Aeneid	Aen	1	5	394	ille sub haec: ‘nōn laudis amor nec glōria cessit
+Aeneid	Aen	1	5	395	pulsa metū; sed enim gelidus tardante senectā
+Aeneid	Aen	1	5	396	sanguis hebet, frīgentque effētae in corpore vīrēs.
+Aeneid	Aen	1	5	397	sī mihi quae quondam fuerat quāque improbus iste
+Aeneid	Aen	1	5	398	exsultat fīdēns, sī nunc foret illa iuventās,
+Aeneid	Aen	1	5	399	haud equidem pretiō inductus pulchrōque iuvencō
+Aeneid	Aen	1	5	400	vēnissem, nec dōna moror.' sīc deinde locūtus
+Aeneid	Aen	1	5	401	in medium geminōs immānī pondere caestūs
+Aeneid	Aen	1	5	402	prōiēcit, quibus ācer Eryx in proelia suētus
+Aeneid	Aen	1	5	403	ferre manum dūrōque intendere bracchia tergō.
+Aeneid	Aen	1	5	404	obstipuēre animī: tantōrum ingentia septem
+Aeneid	Aen	1	5	405	terga boum plumbō īnsūtō ferrōque rigēbant.
+Aeneid	Aen	1	5	406	ante omnēs stupet ipse Darēs longēque recūsat,
+Aeneid	Aen	1	5	407	magnanimusque Anchīsiadēs et pondus et ipsa
+Aeneid	Aen	1	5	408	hūc illūc vinclōrum immēnsa volūmina versat.
+Aeneid	Aen	1	5	409	tum senior tālēs referēbat pectore vōcēs:
+Aeneid	Aen	1	5	410	‘quid, sī quis caestūs ipsius et Herculis arma
+Aeneid	Aen	1	5	411	vīdisset trīstemque hōc ipsō in lītore pugnam?
+Aeneid	Aen	1	5	412	haec germānus Eryx quondam tuus arma gerēbat
+Aeneid	Aen	1	5	413	(sanguine cernis adhūc sparsōque īnfecta cerebrō),
+Aeneid	Aen	1	5	414	hīs magnum Alcīdēn contrā stetit, hīs ego suētus,
+Aeneid	Aen	1	5	415	dum melior vīrēs sanguis dabat, aemula necdum
+Aeneid	Aen	1	5	416	temporibus geminīs cānēbat sparsa senectūs.
+Aeneid	Aen	1	5	417	sed sī nostra Darēs haec Trōius arma recūsat
+Aeneid	Aen	1	5	418	idque piō sedet Aenēae, probat auctor Acestēs,
+Aeneid	Aen	1	5	419	aequēmus pugnās. Erycīs tibi terga remittō
+Aeneid	Aen	1	5	420	(solve metūs), et tū Troiānōs exue caestūs.'
+Aeneid	Aen	1	5	421	haec fātūs duplicem ex umerīs reiēcit amictum
+Aeneid	Aen	1	5	422	et magnōs membrōrum artūs, magna ossa lacertōsque
+Aeneid	Aen	1	5	423	exuit atque ingēns mediā cōnsistit harēnā.
+Aeneid	Aen	1	5	424	tum satus Anchīsā caestūs pater extulit aequōs
+Aeneid	Aen	1	5	425	et paribus palmās ambōrum innexuit armīs.
+Aeneid	Aen	1	5	426	cōnstitit in digitōs extemplō arrēctus uterque
+Aeneid	Aen	1	5	427	bracchiaque ad superās interritus extulit aurās.
+Aeneid	Aen	1	5	428	abdūxēre retrō longē capita ardua ab ictū
+Aeneid	Aen	1	5	429	immiscentque manūs manibus pugnamque lacessunt,
+Aeneid	Aen	1	5	430	ille pedum melior mōtū frētusque iuventā,
+Aeneid	Aen	1	5	431	hic membrīs et mōle valēns; sed tarda trementī
+Aeneid	Aen	1	5	432	genua labant, vastōs quatit aeger anhēlitus artūs.
+Aeneid	Aen	1	5	433	multa virī nēquīquam inter sē vulnera iactant,
+Aeneid	Aen	1	5	434	multa cavō laterī ingeminant et pectore vastōs
+Aeneid	Aen	1	5	435	dant sonitūs, erratque aurēs et tempora circum
+Aeneid	Aen	1	5	436	crēbra manūs, dūrō crepitant sub vulnere mālae.
+Aeneid	Aen	1	5	437	stat gravis Entellus nīsūque immōtus eōdem
+Aeneid	Aen	1	5	438	corpore tēla modō atque oculīs vigilantibus exit.
+Aeneid	Aen	1	5	439	ille, velut celsam oppugnat quī mōlibus urbem
+Aeneid	Aen	1	5	440	aut montāna sedet circum castella sub armīs,
+Aeneid	Aen	1	5	441	nunc hōs, nunc illōs aditūs, omnemque pererrat
+Aeneid	Aen	1	5	442	arte locum et variīs adsultibus inritus urget.
+Aeneid	Aen	1	5	443	ostendit dextram īnsurgēns Entellus et altē
+Aeneid	Aen	1	5	444	extulit, ille ictum venientem ā vertice vēlōx
+Aeneid	Aen	1	5	445	praevīdit celerīque ēlāpsus corpore cessit;
+Aeneid	Aen	1	5	446	Entellus vīrēs in ventum effūdit et ultrō
+Aeneid	Aen	1	5	447	ipse gravis graviterque ad terram pondere vastō
+Aeneid	Aen	1	5	448	concidit, ut quondam cava concidit aut Erymanthō
+Aeneid	Aen	1	5	449	aut Īdā in magnā rādīcibus ēruta pīnus.
+Aeneid	Aen	1	5	450	cōnsurgunt studiīs Teucrī et Trīnacria pūbēs;
+Aeneid	Aen	1	5	451	it clāmor caelō prīmusque accurrit Acestēs
+Aeneid	Aen	1	5	452	aequaevumque ab humō miserāns attollit amīcum.
+Aeneid	Aen	1	5	453	at nōn tardātus cāsū neque territus hērōs
+Aeneid	Aen	1	5	454	ācrior ad pugnam redit ac vim suscitat īrā;
+Aeneid	Aen	1	5	455	tum pudor incendit vīrēs et cōnscia virtūs,
+Aeneid	Aen	1	5	456	praecipitemque Darēn ārdēns agit aequore tōtō
+Aeneid	Aen	1	5	457	nunc dextrā ingemināns ictūs, nunc ille sinistrā.
+Aeneid	Aen	1	5	458	nec mora nec requiēs: quam multā grandine nimbī
+Aeneid	Aen	1	5	459	culminibus crepitant, sīc dēnsīs ictibus hērōs
+Aeneid	Aen	1	5	460	crēber utrāque manū pulsat versatque Darēta.
+Aeneid	Aen	1	5	461	Tum pater Aenēās prōcēdere longius īrās
+Aeneid	Aen	1	5	462	et saevīre animīs Entellum haud passus acerbīs,
+Aeneid	Aen	1	5	463	sed fīnem imposuit pugnae fessumque Darēta
+Aeneid	Aen	1	5	464	ēripuit mulcēns dictīs ac tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	5	465	‘īnfēlīx, quae tanta animum dēmentia cēpit?
+Aeneid	Aen	1	5	466	nōn vīrēs aliās conversaque nūmina sentīs?
+Aeneid	Aen	1	5	467	cēde deō.' dīxitque et proelia vōce dirēmit.
+Aeneid	Aen	1	5	468	ast illum fīdī aequālēs genua aegra trahentem
+Aeneid	Aen	1	5	469	iactantemque utrōque caput crassumque cruōrem
+Aeneid	Aen	1	5	470	ōre ēiectantem mixtōsque in sanguine dentēs
+Aeneid	Aen	1	5	471	dūcunt ad nāvēs; galeamque ēnsemque vocātī
+Aeneid	Aen	1	5	472	accipiunt, palmam Entellō taurumque relinquunt.
+Aeneid	Aen	1	5	473	hīc victor superāns animīs taurōque superbus
+Aeneid	Aen	1	5	474	‘nāte deā, vōsque haec' inquit ‘cognōscite, Teucrī,
+Aeneid	Aen	1	5	475	et mihi quae fuerint iuvenālī in corpore vīrēs
+Aeneid	Aen	1	5	476	et quā servētis revocātum ā morte Darēta.'
+Aeneid	Aen	1	5	477	dīxit, et adversī contrā stetit ōra iuvencī
+Aeneid	Aen	1	5	478	quī dōnum astābat pugnae, dūrōsque reductā
+Aeneid	Aen	1	5	479	lībrāvit dextrā media inter cornua caestūs
+Aeneid	Aen	1	5	480	arduus, effrāctōque inlīsit in ossa cerebrō:
+Aeneid	Aen	1	5	481	sternitur exanimisque tremēns prōcumbit humī bōs.
+Aeneid	Aen	1	5	482	ille super tālēs effundit pectore vōcēs:
+Aeneid	Aen	1	5	483	‘hanc tibi, Eryx, meliōrem animam prō morte Darētis
+Aeneid	Aen	1	5	484	persolvō; hīc victor caestūs artemque repōnō.'
+Aeneid	Aen	1	5	485	Prōtinus Aenēās celerī certāre sagittā
+Aeneid	Aen	1	5	486	invītat quī forte velint et praemia dīcit,
+Aeneid	Aen	1	5	487	ingentīque manū mālum dē nāve Serestī
+Aeneid	Aen	1	5	488	ērigit et volucrem trāiectō in fūne columbam,
+Aeneid	Aen	1	5	489	quō tendant ferrum, mālō suspendit ab altō.
+Aeneid	Aen	1	5	490	convēnēre virī dēiectamque aerea sortem
+Aeneid	Aen	1	5	491	accēpit galea, et prīmus clāmōre secundō
+Aeneid	Aen	1	5	492	Hyrtacidae ante omnēs exit locus Hippocoontis;
+Aeneid	Aen	1	5	493	quem modo nāvālī Mnestheus certāmine victor
+Aeneid	Aen	1	5	494	cōnsequitur, viridī Mnestheus ēvīnctus olīvā.
+Aeneid	Aen	1	5	495	tertius Eurytiōn, tuus, ō clārissime, frāter,
+Aeneid	Aen	1	5	496	Pandare, quī quondam iussus cōnfundere foedus
+Aeneid	Aen	1	5	497	in mediōs tēlum torsistī prīmus Achīvōs.
+Aeneid	Aen	1	5	498	extrēmus galeāque īmā subsēdit Acestēs,
+Aeneid	Aen	1	5	499	ausus et ipse manū iuvenum temptāre labōrem.
+Aeneid	Aen	1	5	500	tum validīs flexōs incurvant vīribus arcūs
+Aeneid	Aen	1	5	501	prō sē quisque virī et dēprōmunt tēla pharetrīs,
+Aeneid	Aen	1	5	502	prīmaque per caelum nervō strīdente sagittā
+Aeneid	Aen	1	5	503	Hyrtacidae iuvenis volucrēs dīverberat aurās,
+Aeneid	Aen	1	5	504	et venit adversīque īnfīgitur arbore mālī.
+Aeneid	Aen	1	5	505	intremuit mālus micuitque exterrita pennīs
+Aeneid	Aen	1	5	506	āles, et ingentī sonuērunt omnia plausū.
+Aeneid	Aen	1	5	507	post ācer Mnestheus adductō cōnstitit arcū
+Aeneid	Aen	1	5	508	alta petēns, pariterque oculōs tēlumque tetendit.
+Aeneid	Aen	1	5	509	ast ipsam miserandus avem contingere ferrō
+Aeneid	Aen	1	5	510	nōn valuit; nōdōs et vincula līnea rūpit
+Aeneid	Aen	1	5	511	quīs innexa pedem mālō pendēbat ab altō;
+Aeneid	Aen	1	5	512	illa Notōs atque ātra volāns in nūbila fūgit.
+Aeneid	Aen	1	5	513	tum rapidus, iamdūdum arcū contenta parātō
+Aeneid	Aen	1	5	514	tēla tenēns, frātrem Eurytiōn in vōta vocāvit,
+Aeneid	Aen	1	5	515	iam vacuō laetam caelō speculātus et ālīs
+Aeneid	Aen	1	5	516	plaudentem nigrā fīgit sub nūbe columbam.
+Aeneid	Aen	1	5	517	dēcidit exanimīs vītamque relīquit in astrīs
+Aeneid	Aen	1	5	518	aetheriīs fīxamque refert dēlāpsa sagittam.
+Aeneid	Aen	1	5	519	Āmissā sōlus palmā superābat Acestēs,
+Aeneid	Aen	1	5	520	quī tamen āeriās tēlum contendit in aurās
+Aeneid	Aen	1	5	521	ostentāns artemque pater arcumque sonantem.
+Aeneid	Aen	1	5	522	hīc oculīs subitum obicitur magnōque futūrum
+Aeneid	Aen	1	5	523	auguriō mōnstrum; docuit post exitus ingēns
+Aeneid	Aen	1	5	524	sēraque terrificī cecinērunt ōmina vātēs.
+Aeneid	Aen	1	5	525	namque volāns liquidīs in nūbibus ārsit harundō
+Aeneid	Aen	1	5	526	signāvitque viam flammīs tenuīsque recessit
+Aeneid	Aen	1	5	527	cōnsūmpta in ventōs, caelō ceu saepe refīxa
+Aeneid	Aen	1	5	528	trānscurrunt crīnemque volantia sīdera dūcunt.
+Aeneid	Aen	1	5	529	attonitīs haesēre animīs superōsque precātī
+Aeneid	Aen	1	5	530	Trīnacriī Teucrīque virī, nec maximus ōmen
+Aeneid	Aen	1	5	531	abnuit Aenēās, sed laetum amplexus Acestēn
+Aeneid	Aen	1	5	532	mūneribus cumulat magnīs ac tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	5	533	‘sūme, pater, nam tē voluit rēx magnus Olympī
+Aeneid	Aen	1	5	534	tālibus auspiciīs exsortem dūcere honōrēs.
+Aeneid	Aen	1	5	535	ipsius Anchīsae longaevī hoc mūnus habēbis,
+Aeneid	Aen	1	5	536	crātēra impressum signīs, quem Thrācius ōlim
+Aeneid	Aen	1	5	537	Anchīsae genitōrī in magnō mūnere Cisseus
+Aeneid	Aen	1	5	538	ferre suī dederat monimentum et pignus amōris.'
+Aeneid	Aen	1	5	539	sīc fātus cingit viridantī tempora laurō
+Aeneid	Aen	1	5	540	et prīmum ante omnēs victōrem appellat Acestēn.
+Aeneid	Aen	1	5	541	nec bonus Eurytiōn praelātō invīdit honōrī,
+Aeneid	Aen	1	5	542	quamvīs sōlus avem caelō dēiēcit ab altō.
+Aeneid	Aen	1	5	543	proximus ingreditur dōnīs quī vincula rūpit,
+Aeneid	Aen	1	5	544	extrēmus volucrī quī fīxit harundine mālum.
+Aeneid	Aen	1	5	545	At pater Aenēās nōndum certāmine missō
+Aeneid	Aen	1	5	546	cūstōdem ad sēsē comitemque impūbis Iūlī
+Aeneid	Aen	1	5	547	Ēpytidēn vocat, et fīdam sīc fātur ad aurem:
+Aeneid	Aen	1	5	548	‘vāde age et Ascaniō, sī iam puerīle parātum
+Aeneid	Aen	1	5	549	agmen habet sēcum cursūsque īnstrūxit equōrum,
+Aeneid	Aen	1	5	550	dūcat avō turmās et sēsē ostendat in armīs
+Aeneid	Aen	1	5	551	dīc' ait. ipse omnem longō dēcēdere circō
+Aeneid	Aen	1	5	552	īnfūsum populum et campōs iubet esse patentēs.
+Aeneid	Aen	1	5	553	incēdunt puerī pariterque ante ōra parentum
+Aeneid	Aen	1	5	554	frēnātīs lūcent in equīs, quōs omnis euntēs
+Aeneid	Aen	1	5	555	Trīnacriae mīrāta fremit Troiaeque iuventūs.
+Aeneid	Aen	1	5	556	omnibus in mōrem tōnsā coma pressa corōnā;
+Aeneid	Aen	1	5	557	cornea bīna ferunt praefīxa hastīlia ferrō,
+Aeneid	Aen	1	5	558	pars lēvēs umerō pharetrās; it pectore summō
+Aeneid	Aen	1	5	559	flexilis obtortī per collum circulus aurī.
+Aeneid	Aen	1	5	560	trēs equitum numerō turmae ternīque vagantur
+Aeneid	Aen	1	5	561	ductōrēs; puerī bis sēnī quemque secūtī
+Aeneid	Aen	1	5	562	agmine partītō fulgent paribusque magistrīs.
+Aeneid	Aen	1	5	563	ūnā aciēs iuvenum, dūcit quam parvus ovantem
+Aeneid	Aen	1	5	564	nōmen avī referēns Priamus, tua clāra, Polītē,
+Aeneid	Aen	1	5	565	prōgeniēs, auctūra Italōs; quem Thrācius albīs
+Aeneid	Aen	1	5	566	portat equus bicolor maculīs, vestīgia prīmī
+Aeneid	Aen	1	5	567	alba pedis frontemque ostentāns arduus albam.
+Aeneid	Aen	1	5	568	alter Atys, genus unde Atiī dūxēre Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	5	569	parvus Atys puerōque puer dīlēctus Iūlō.
+Aeneid	Aen	1	5	570	extrēmus fōrmāque ante omnis pulcher Iūlus
+Aeneid	Aen	1	5	571	Sīdoniō est invectus equō, quem candida Dīdō
+Aeneid	Aen	1	5	572	esse suī dederat monimentum et pignus amōris.
+Aeneid	Aen	1	5	573	cētera Trīnacriīs pūbēs seniōris Acestae
+Aeneid	Aen	1	5	574	fertur equīs.
+Aeneid	Aen	1	5	575	excipiunt plausū pavidōs gaudentque tuentēs
+Aeneid	Aen	1	5	576	Dardanidae, veterumque agnōscunt ōra parentum.
+Aeneid	Aen	1	5	577	postquam omnem laetī cōnsessum oculōsque suōrum
+Aeneid	Aen	1	5	578	lūstrāvēre in equīs, signum clāmōre parātīs
+Aeneid	Aen	1	5	579	Ēpytidēs longē dedit īnsonuitque flagellō.
+Aeneid	Aen	1	5	580	ollī discurrēre parēs atque agmina ternī
+Aeneid	Aen	1	5	581	dīductīs solvēre chorīs, rūrsusque vocātī
+Aeneid	Aen	1	5	582	convertēre viās īnfēstaque tēla tulēre.
+Aeneid	Aen	1	5	583	inde aliōs ineunt cursūs aliōsque recursūs
+Aeneid	Aen	1	5	584	adversī spatiīs, alternōsque orbibus orbēs
+Aeneid	Aen	1	5	585	impediunt pugnaeque cient simulācra sub armīs;
+Aeneid	Aen	1	5	586	et nunc terga fugā nūdant, nunc spīcula vertunt
+Aeneid	Aen	1	5	587	īnfēnsī, factā pariter nunc pāce feruntur.
+Aeneid	Aen	1	5	588	ut quondam Crētā fertur Labyrinthus in altā
+Aeneid	Aen	1	5	589	parietibus textum caecīs iter ancipitemque
+Aeneid	Aen	1	5	590	mīlle viīs habuisse dolum, quā signa sequendī
+Aeneid	Aen	1	5	591	frangeret indēprēnsus et inremeābilis error;
+Aeneid	Aen	1	5	592	haud aliō Teucrum nātī vestīgia cursū
+Aeneid	Aen	1	5	593	impediunt texuntque fugās et proelia lūdō,
+Aeneid	Aen	1	5	594	delphīnum similēs quī per maria ūmida nandō
+Aeneid	Aen	1	5	595	Carpathium Libycumque secant.
+Aeneid	Aen	1	5	596	hunc mōrem cursūs atque haec certāmina prīmus
+Aeneid	Aen	1	5	597	Ascanius, Longam mūris cum cingeret Albam,
+Aeneid	Aen	1	5	598	rettulit et prīscōs docuit celebrāre Latīnōs,
+Aeneid	Aen	1	5	599	quō puer ipse modō, sēcum quō Troia pūbēs;
+Aeneid	Aen	1	5	600	Albānī docuēre suōs; hinc maxima porrō
+Aeneid	Aen	1	5	601	accēpit Rōma et patrium servāvit honōrem;
+Aeneid	Aen	1	5	602	Troiaque nunc puerī, Troiānum dīcitur agmen.
+Aeneid	Aen	1	5	603	hāc celebrāta tenus sānctō certāmina patrī.
+Aeneid	Aen	1	5	604	Hinc prīmum Fortūna fidem mūtāta novāvit.
+Aeneid	Aen	1	5	605	dum variīs tumulō referunt sollemnia lūdīs,
+Aeneid	Aen	1	5	606	Īrim dē caelō mīsit Sāturnia Iūnō
+Aeneid	Aen	1	5	607	Īliacam ad classem ventōsque aspīrat euntī,
+Aeneid	Aen	1	5	608	multa movēns necdum antīquum saturāta dolōrem.
+Aeneid	Aen	1	5	609	illa viam celerāns per mīlle colōribus arcum
+Aeneid	Aen	1	5	610	nūllī vīsa citō dēcurrit trāmite virgō.
+Aeneid	Aen	1	5	611	cōnspicit ingentem concursum et lītora lūstrat
+Aeneid	Aen	1	5	612	dēsertōsque videt portūs classemque relictam.
+Aeneid	Aen	1	5	613	at procul in sōlā sēcrētae Trōades āctā
+Aeneid	Aen	1	5	614	āmissum Anchīsēn flēbant, cūnctaeque profundum
+Aeneid	Aen	1	5	615	pontum aspectābant flentēs. heu tot vada fessīs
+Aeneid	Aen	1	5	616	et tantum superesse maris, vōx omnibus ūna;
+Aeneid	Aen	1	5	617	urbem ōrant, taedet pelagī perferre labōrem.
+Aeneid	Aen	1	5	618	ergō inter mediās sēsē haud ignāra nocendī
+Aeneid	Aen	1	5	619	conicit et faciemque deae vestemque repōnit;
+Aeneid	Aen	1	5	620	fit Beroē, Tmariī coniūnx longaeva Doryclī,
+Aeneid	Aen	1	5	621	cui genus et quondam nōmen nātīque fuissent,
+Aeneid	Aen	1	5	622	ac sīc Dardanidum mediam sē mātribus īnfert.
+Aeneid	Aen	1	5	623	‘ō miserae, quās nōn manus' inquit ‘Achāica bellō
+Aeneid	Aen	1	5	624	trāxerit ad lētum patriae sub moenibus! ō gēns
+Aeneid	Aen	1	5	625	īnfēlīx, cui tē exitiō Fortūna reservat?
+Aeneid	Aen	1	5	626	septima post Troiae excidium iam vertitur aestās,
+Aeneid	Aen	1	5	627	cum freta, cum terrās omnēs, tot inhospita saxa
+Aeneid	Aen	1	5	628	sīderaque ēmēnsae ferimur, dum per mare magnum
+Aeneid	Aen	1	5	629	Ītaliam sequimur fugientem et volvimur undīs.
+Aeneid	Aen	1	5	630	hīc Erycis fīnēs frāternī atque hospes Acestēs:
+Aeneid	Aen	1	5	631	quis prohibet mūrōs iacere et dare cīvibus urbem?
+Aeneid	Aen	1	5	632	ō patria et raptī nēquīquam ex hoste penātēs,
+Aeneid	Aen	1	5	633	nūllane iam Troiae dīcentur moenia? nusquam
+Aeneid	Aen	1	5	634	Hectoreōs amnēs, Xanthum et Simoenta, vidēbō?
+Aeneid	Aen	1	5	635	quīn agite et mēcum īnfaustās exūrite puppēs.
+Aeneid	Aen	1	5	636	nam mihi Cassandrae per somnum vātis imāgō
+Aeneid	Aen	1	5	637	ārdentēs dare vīsa facēs: “hīc quaerite Troiam;
+Aeneid	Aen	1	5	638	hīc domus est" inquit “vōbīs." iam tempus agī rēs,
+Aeneid	Aen	1	5	639	nec tantīs mora prōdigiīs. ēn quattuor ārae
+Aeneid	Aen	1	5	640	Neptūnō; deus ipse facēs animumque ministrat.'
+Aeneid	Aen	1	5	641	haec memorāns prīma īnfēnsum vī corripit ignem
+Aeneid	Aen	1	5	642	sublātāque procul dextrā cōnīxa coruscat
+Aeneid	Aen	1	5	643	et iacit. arrēctae mentēs stupefactaque corda
+Aeneid	Aen	1	5	644	Īliadum. hīc ūna ē multīs, quae maxima nātū,
+Aeneid	Aen	1	5	645	Pyrgō, tot Priamī nātōrum rēgia nūtrīx:
+Aeneid	Aen	1	5	646	‘nōn Beroē vōbīs, nōn haec Rhoetēia, mātrēs,
+Aeneid	Aen	1	5	647	est Doryclī coniūnx; dīvīnī signa decōris
+Aeneid	Aen	1	5	648	ārdentīsque notāte oculōs, quī spīritus illī,
+Aeneid	Aen	1	5	649	quī vultus vōcisque sonus vel gressus euntī.
+Aeneid	Aen	1	5	650	ipsa egomet dūdum Beroēn dīgressa relīquī
+Aeneid	Aen	1	5	651	aegram, indignantem tālī quod sōla carēret
+Aeneid	Aen	1	5	652	mūnere nec meritōs Anchīsae īnferret honōrēs.'
+Aeneid	Aen	1	5	653	haec effāta.
+Aeneid	Aen	1	5	654	at mātrēs prīmō ancipitēs oculīsque malignīs
+Aeneid	Aen	1	5	655	ambiguae spectāre ratēs miserum inter amōrem
+Aeneid	Aen	1	5	656	praesentis terrae fātīsque vocantia rēgna,
+Aeneid	Aen	1	5	657	cum dea sē paribus per caelum sustulit ālīs
+Aeneid	Aen	1	5	658	ingentemque fugā secuit sub nūbibus arcum.
+Aeneid	Aen	1	5	659	tum vērō attonitae mōnstrīs actaeque furōre
+Aeneid	Aen	1	5	660	conclāmant, rapiuntque focīs penetrālibus ignem,
+Aeneid	Aen	1	5	661	pars spoliant ārās, frondem ac virgulta facēsque
+Aeneid	Aen	1	5	662	coniciunt. furit immissīs Volcānus habēnīs
+Aeneid	Aen	1	5	663	trānstra per et rēmōs et pictās abiete puppēs.
+Aeneid	Aen	1	5	664	Nūntius Anchīsae ad tumulum cuneōsque theātrī
+Aeneid	Aen	1	5	665	incēnsās perfert nāvēs Eumēlus, et ipsī
+Aeneid	Aen	1	5	666	respiciunt ātram in nimbō volitāre favīllam.
+Aeneid	Aen	1	5	667	prīmus et Ascanius, cursūs ut laetus equestrēs
+Aeneid	Aen	1	5	668	dūcēbat, sīc ācer equō turbāta petīvit
+Aeneid	Aen	1	5	669	castra, nec exanimēs possunt retinēre magistrī.
+Aeneid	Aen	1	5	670	‘quis furor iste novus? quō nunc, quō tenditis' inquit
+Aeneid	Aen	1	5	671	‘heu miserae cīvēs? nōn hostem inimīcaque castra
+Aeneid	Aen	1	5	672	Argīvum, vestrās spēs ūritis. ēn, ego vester
+Aeneid	Aen	1	5	673	Ascanius! galeam ante pedēs prōiēcit inānem,
+Aeneid	Aen	1	5	674	quā lūdō indūtus bellī simulācra ciēbat.
+Aeneid	Aen	1	5	675	accelerat simul Aenēās, simul agmina Teucrum.
+Aeneid	Aen	1	5	676	ast illae dīversa metū per lītora passim
+Aeneid	Aen	1	5	677	diffugiunt, silvāsque et sīcubi concava fūrtim
+Aeneid	Aen	1	5	678	saxa petunt; piget inceptī lūcisque, suōsque
+Aeneid	Aen	1	5	679	mūtātae agnōscunt excussaque pectore Iūnō est.
+Aeneid	Aen	1	5	680	Sed nōn idcircō flamma atque incendia vīrēs
+Aeneid	Aen	1	5	681	indomitās posuēre; ūdō sub rōbore vīvit
+Aeneid	Aen	1	5	682	stuppa vomēns tardum fūmum, lentusque carīnās
+Aeneid	Aen	1	5	683	ēst vapor et tōtō dēscendit corpore pestis,
+Aeneid	Aen	1	5	684	nec vīrēs hērōum īnfūsaque flūmina prōsunt.
+Aeneid	Aen	1	5	685	tum pius Aenēās umerīs abscindere vestem
+Aeneid	Aen	1	5	686	auxiliōque vocāre deōs et tendere palmās:
+Aeneid	Aen	1	5	687	‘Iuppiter omnipotēns, sī nōndum exōsus ad ūnum
+Aeneid	Aen	1	5	688	Troiānōs, sī quid pietās antīqua labōrēs
+Aeneid	Aen	1	5	689	respicit hūmānōs, dā flammam ēvādere classī
+Aeneid	Aen	1	5	690	nunc, pater, et tenuēs Teucrum rēs ēripe lētō.
+Aeneid	Aen	1	5	691	vel tū, quod superest, īnfēstō fulmine mortī,
+Aeneid	Aen	1	5	692	sī mereor, dēmitte tuāque hīc obrue dextrā.'
+Aeneid	Aen	1	5	693	vix haec ēdiderat cum effūsīs imbribus ātra
+Aeneid	Aen	1	5	694	tempestās sine mōre furit tonitrūque tremēscunt
+Aeneid	Aen	1	5	695	ardua terrārum et campī; ruit aethere tōtō
+Aeneid	Aen	1	5	696	turbidus imber aquā dēnsīsque nigerrimus Austrīs,
+Aeneid	Aen	1	5	697	implenturque super puppēs, sēmusta madēscunt
+Aeneid	Aen	1	5	698	rōbora, restīnctus dōnec vapor omnis et omnēs
+Aeneid	Aen	1	5	699	quattuor āmissīs servātae ā peste carīnae.
+Aeneid	Aen	1	5	700	At pater Aenēās cāsū concussus acerbō
+Aeneid	Aen	1	5	701	nunc hūc ingentēs, nunc illūc pectore cūrās
+Aeneid	Aen	1	5	702	mūtābat versāns, Siculīsne resīderet arvīs
+Aeneid	Aen	1	5	703	oblītus fātōrum, Italāsne capesseret ōrās.
+Aeneid	Aen	1	5	704	tum senior Nautēs, ūnum Trītōnia Pallas
+Aeneid	Aen	1	5	705	quem docuit multāque īnsignem reddidit arte
+Aeneid	Aen	1	5	706	haec respōnsa dabat, vel quae portenderet īra
+Aeneid	Aen	1	5	707	magna deum vel quae fātōrum posceret ōrdō;
+Aeneid	Aen	1	5	708	isque hīs Aenēān sōlātus vōcibus īnfit:
+Aeneid	Aen	1	5	709	‘nāte deā, quō fāta trahunt retrahuntque sequāmur;
+Aeneid	Aen	1	5	710	quidquid erit, superanda omnis fortūna ferendō est.
+Aeneid	Aen	1	5	711	est tibi Dardanius dīvīnae stirpis Acestēs:
+Aeneid	Aen	1	5	712	hunc cape cōnsiliīs socium et coniunge volentem,
+Aeneid	Aen	1	5	713	huic trāde āmissīs superant quī nāvibus et quōs
+Aeneid	Aen	1	5	714	pertaesum magnī inceptī rērumque tuārum est.
+Aeneid	Aen	1	5	715	longaevōsque senēs ac fessās aequore mātrēs
+Aeneid	Aen	1	5	716	et quidquid tēcum invalidum metuēnsque perīclī est
+Aeneid	Aen	1	5	717	dēlige, et hīs habeant terrīs sine moenia fessī;
+Aeneid	Aen	1	5	718	urbem appellābunt permissō nōmine Acestam.'
+Aeneid	Aen	1	5	719	Tālibus incēnsus dictīs seniōris amīcī
+Aeneid	Aen	1	5	720	tum vērō in cūrās animō dīdūcitur omnēs;
+Aeneid	Aen	1	5	721	et Nox ātra polum bīgīs subvecta tenēbat.
+Aeneid	Aen	1	5	722	vīsa dehinc caelō faciēs dēlāpsa parentis
+Aeneid	Aen	1	5	723	Anchīsae subitō tālēs effundere vōcēs:
+Aeneid	Aen	1	5	724	‘nāte, mihī vītā quondam, dum vīta manēbat,
+Aeneid	Aen	1	5	725	cāre magis, nāte Īliacīs exercite fātīs,
+Aeneid	Aen	1	5	726	imperiō Iovis hūc veniō, quī classibus ignem
+Aeneid	Aen	1	5	727	dēpulit, et caelō tandem miserātus ab altō est.
+Aeneid	Aen	1	5	728	cōnsiliīs pārē quae nunc pulcherrima Nautēs
+Aeneid	Aen	1	5	729	dat senior; lēctōs iuvenēs, fortissima corda,
+Aeneid	Aen	1	5	730	dēfer in Ītaliam. gēns dūra atque aspera cultū
+Aeneid	Aen	1	5	731	dēbellanda tibī Latiō est. Dītis tamen ante
+Aeneid	Aen	1	5	732	īnfernās accēde domōs et Averna per alta
+Aeneid	Aen	1	5	733	congressus pete, nāte, meōs. nōn mē impia namque
+Aeneid	Aen	1	5	734	Tartara habent, trīstēs umbrae, sed amoena piōrum
+Aeneid	Aen	1	5	735	concilia Ēlysiumque colō. hūc casta Sibylla
+Aeneid	Aen	1	5	736	nigrārum multō pecudum tē sanguine dūcet.
+Aeneid	Aen	1	5	737	tum genus omne tuum et quae dentur moenia discēs.
+Aeneid	Aen	1	5	738	iamque valē; torquet mediōs Nox ūmida cursūs
+Aeneid	Aen	1	5	739	et mē saevus equīs Oriēns adflāvit anhēlīs.'
+Aeneid	Aen	1	5	740	dīxerat et tenuēs fūgit ceu fūmus in aurās.
+Aeneid	Aen	1	5	741	Aenēās ‘quō deinde ruis? quō prōripis?' inquit,
+Aeneid	Aen	1	5	742	‘quem fugis? aut quis tē nostrīs complexibus arcet?'
+Aeneid	Aen	1	5	743	haec memorāns cinerem et sōpītōs suscitat ignēs,
+Aeneid	Aen	1	5	744	Pergameumque Larem et cānae penetrālia Vestae
+Aeneid	Aen	1	5	745	farre piō et plēnā supplex venerātur acerrā.
+Aeneid	Aen	1	5	746	Extemplō sociōs prīmumque accersit Acestēn
+Aeneid	Aen	1	5	747	et Iovis imperium et cārī praecepta parentis
+Aeneid	Aen	1	5	748	ēdocet et quae nunc animō sententia cōnstet.
+Aeneid	Aen	1	5	749	haud mora cōnsiliīs, nec iussa recūsat Acestēs:
+Aeneid	Aen	1	5	750	trānscrībunt urbī mātrēs populumque volentem
+Aeneid	Aen	1	5	751	dēpōnunt, animōs nīl magnae laudis egentēs.
+Aeneid	Aen	1	5	752	ipsī trānstra novant flammīsque ambēsa repōnunt
+Aeneid	Aen	1	5	753	rōbora nāvigiīs, aptant rēmōsque rudentīsque,
+Aeneid	Aen	1	5	754	exiguī numerō, sed bellō vīvida virtūs.
+Aeneid	Aen	1	5	755	intereā Aenēās urbem dēsignat arātrō
+Aeneid	Aen	1	5	756	sortīturque domōs; hoc Īlium et haec loca Troiam
+Aeneid	Aen	1	5	757	esse iubet. gaudet rēgnō Troiānus Acestēs
+Aeneid	Aen	1	5	758	indīcitque forum et patribus dat iūra vocātīs.
+Aeneid	Aen	1	5	759	tum vīcīna astrīs Erycīnō in vertice sēdēs
+Aeneid	Aen	1	5	760	fundātur Venerī Īdaliae, tumulōque sacerdos
+Aeneid	Aen	1	5	761	ac lūcus lātē sacer additus Anchīsēō.
+Aeneid	Aen	1	5	762	Iamque diēs epulāta novem gēns omnis, et ārīs
+Aeneid	Aen	1	5	763	factus honōs: placidī strāvērunt aequora ventī
+Aeneid	Aen	1	5	764	crēber et aspīrāns rūrsus vocat Auster in altum.
+Aeneid	Aen	1	5	765	exoritur prōcurva ingēns per lītora flētus;
+Aeneid	Aen	1	5	766	complexī inter sē noctemque diemque morantur.
+Aeneid	Aen	1	5	767	ipsae iam mātrēs, ipsī, quibus aspera quondam
+Aeneid	Aen	1	5	768	vīsa maris faciēs et nōn tolerābile nūmen,
+Aeneid	Aen	1	5	769	īre volunt omnemque fugae perferre labōrem.
+Aeneid	Aen	1	5	770	quōs bonus Aenēās dictīs sōlātur amīcīs
+Aeneid	Aen	1	5	771	et cōnsanguineō lacrimāns commendat Acestae.
+Aeneid	Aen	1	5	772	trēs Erycī vitulōs et Tempestātibus agnam
+Aeneid	Aen	1	5	773	caedere deinde iubet solvīque ex ōrdine fūnem.
+Aeneid	Aen	1	5	774	ipse caput tōnsae foliīs ēvīnctus olīvae
+Aeneid	Aen	1	5	775	stāns procul in prōrā pateram tenet, extaque salsōs
+Aeneid	Aen	1	5	776	prōicit in flūctūs ac vīna liquentia fundit.
+Aeneid	Aen	1	5	777	certātim sociī feriunt mare et aequora verrunt;
+Aeneid	Aen	1	5	778	prōsequitur surgēns ā puppī ventus euntīs.
+Aeneid	Aen	1	5	779	At Venus intereā Neptūnum exercita cūrīs
+Aeneid	Aen	1	5	780	adloquitur tālīsque effundit pectore questūs:
+Aeneid	Aen	1	5	781	‘Iūnōnis gravis īra neque exsaturābile pectus
+Aeneid	Aen	1	5	782	cōgunt mē, Neptūne, precēs dēscendere in omnēs;
+Aeneid	Aen	1	5	783	quam nec longa diēs pietās nec mītigat ūlla,
+Aeneid	Aen	1	5	784	nec Iovis imperiō fātīsque īnfrācta quiēscit.
+Aeneid	Aen	1	5	785	nōn mediā dē gente Phrygum exēdisse nefandīs
+Aeneid	Aen	1	5	786	urbem odiīs satis est nec poenam traxe per omnem
+Aeneid	Aen	1	5	787	rēliquiās Troiae: cinerēs atque ossa perēmptae
+Aeneid	Aen	1	5	788	īnsequitur. causās tantī sciat illa furōris.
+Aeneid	Aen	1	5	789	ipse mihī nūper Libycīs tū testis in undīs
+Aeneid	Aen	1	5	790	quam mōlem subitō excierit: maria omnia caelō
+Aeneid	Aen	1	5	791	miscuit Aeoliīs nēquīquam frēta procellīs,
+Aeneid	Aen	1	5	792	in rēgnīs hoc ausa tuīs.
+Aeneid	Aen	1	5	793	per scelus ecce etiam Troiānīs mātribus āctīs
+Aeneid	Aen	1	5	794	exussit foedē puppēs et classe subēgit
+Aeneid	Aen	1	5	795	āmissā sociōs ignōtae linquere terrae.
+Aeneid	Aen	1	5	796	quod superest, ōrō, liceat dare tūta per undās
+Aeneid	Aen	1	5	797	vēla tibī, liceat Laurentem attingere Thybrim,
+Aeneid	Aen	1	5	798	sī concessa petō, sī dant ea moenia Parcae.'
+Aeneid	Aen	1	5	799	tum Sāturnius haec domitor maris ēdidit altī:
+Aeneid	Aen	1	5	800	‘fās omne est, Cytherēa, meīs tē fīdere rēgnīs,
+Aeneid	Aen	1	5	801	unde genus dūcis. meruī quoque; saepe furōrēs
+Aeneid	Aen	1	5	802	compressī et rabiem tantam caelīque marisque.
+Aeneid	Aen	1	5	803	nec minor in terrīs, Xanthum Simoentaque testor,
+Aeneid	Aen	1	5	804	Aenēae mihi cūra tuī. cum Trōia Achillēs
+Aeneid	Aen	1	5	805	exanimāta sequēns impingeret agmina mūrīs,
+Aeneid	Aen	1	5	806	mīlia multa daret lētō, gemerentque replētī
+Aeneid	Aen	1	5	807	amnēs nec reperīre viam atque ēvolvere posset
+Aeneid	Aen	1	5	808	in mare sē Xanthus, Pēlīdae tunc ego fortī
+Aeneid	Aen	1	5	809	congressum Aenēān nec dīs nec vīribus aequīs
+Aeneid	Aen	1	5	810	nūbe cavā rapuī, cuperem cum vertere ab īmō
+Aeneid	Aen	1	5	811	strūcta meīs manibus periūrae moenia Troiae.
+Aeneid	Aen	1	5	812	nunc quoque mēns eadem perstat mihi; pelle timōrēs.
+Aeneid	Aen	1	5	813	tūtus, quōs optās, portūs accēdet Avernī.
+Aeneid	Aen	1	5	814	ūnus erit tantum āmissum quem gurgite quaerēs;
+Aeneid	Aen	1	5	815	ūnum prō multīs dabitur caput.'
+Aeneid	Aen	1	5	816	hīs ubi laeta deae permulsit pectora dictīs,
+Aeneid	Aen	1	5	817	iungit equōs aurō genitor, spūmantiaque addit
+Aeneid	Aen	1	5	818	frēna ferīs manibusque omnēs effundit habēnās.
+Aeneid	Aen	1	5	819	caeruleō per summa levis volat aequora currū;
+Aeneid	Aen	1	5	820	subsīdunt undae tumidumque sub axe tonantī
+Aeneid	Aen	1	5	821	sternitur aequor aquīs, fugiunt vastō aethere nimbī.
+Aeneid	Aen	1	5	822	tum variae comitum faciēs, immānia cētē,
+Aeneid	Aen	1	5	823	et senior Glaucī chorus Īnōusque Palaemōn
+Aeneid	Aen	1	5	824	Trītōnēsque citī Phorcīque exercitus omnis;
+Aeneid	Aen	1	5	825	laeva tenet Thetis et Melitē Panopēaque virgō,
+Aeneid	Aen	1	5	826	Nīsaeē Spīōque Thalīaque Cȳmodocēque.
+Aeneid	Aen	1	5	827	Hīc patris Aenēae suspēnsam blanda vicissim
+Aeneid	Aen	1	5	828	gaudia pertemptant mentem; iubet ōcius omnēs
+Aeneid	Aen	1	5	829	attollī mālōs, intendī bracchia vēlīs.
+Aeneid	Aen	1	5	830	ūnā omnēs fēcēre pedem pariterque sinistrōs,
+Aeneid	Aen	1	5	831	nunc dextrōs solvēre sinūs; ūnā ardua torquent
+Aeneid	Aen	1	5	832	cornua dētorquentque; ferunt sua flāmina classem.
+Aeneid	Aen	1	5	833	prīnceps ante omnēs dēnsum Palinūrus agēbat
+Aeneid	Aen	1	5	834	agmen; ad hunc aliī cursum contendere iussī.
+Aeneid	Aen	1	5	835	iamque ferē mediam caelī Nox ūmida mētam
+Aeneid	Aen	1	5	836	contigerat, placidā laxābant membra quiētē
+Aeneid	Aen	1	5	837	sub rēmīs fūsī per dūra sedīlia nautae,
+Aeneid	Aen	1	5	838	cum levis aetheriīs dēlāpsus Somnus ab astrīs
+Aeneid	Aen	1	5	839	āera dimōvit tenebrōsum et dispulit umbrās,
+Aeneid	Aen	1	5	840	tē, Palinūre, petēns, tibi somnia trīstia portāns
+Aeneid	Aen	1	5	841	īnsontī; puppīque deus cōnsēdit in altā
+Aeneid	Aen	1	5	842	Phorbantī similis funditque hās ōre loquēlās:
+Aeneid	Aen	1	5	843	‘Īasidē Palinūre, ferunt ipsa aequora classem,
+Aeneid	Aen	1	5	844	aequātae spīrant aurae, datur hōra quiētī.
+Aeneid	Aen	1	5	845	pōne caput fessōsque oculōs fūrāre labōrī.
+Aeneid	Aen	1	5	846	ipse ego paulisper prō tē tua mūnera inībō.'
+Aeneid	Aen	1	5	847	cui vix attollēns Palinūrus lūmina fātur:
+Aeneid	Aen	1	5	848	‘mēne salis placidī vultum flūctūsque quiētōs
+Aeneid	Aen	1	5	849	ignōrāre iubēs? mēne huic cōnfīdere mōnstrō?
+Aeneid	Aen	1	5	850	Aenēān crēdam (quid enim?) fallācibus aurīs
+Aeneid	Aen	1	5	851	et caelī totiēns dēceptus fraude serēnī?'
+Aeneid	Aen	1	5	852	tālia dicta dabat, clāvumque adfīxus et haerēns
+Aeneid	Aen	1	5	853	nusquam āmittēbat oculōsque sub astra tenēbat.
+Aeneid	Aen	1	5	854	ecce deus rāmum Lēthaeō rōre madentem
+Aeneid	Aen	1	5	855	vīque sopōrātum Stygiā super utraque quassat
+Aeneid	Aen	1	5	856	tempora, cūnctantīque natantia lūmina solvit.
+Aeneid	Aen	1	5	857	vix prīmōs inopīna quiēs laxāverat artūs,
+Aeneid	Aen	1	5	858	et super incumbēns cum puppīs parte revulsā
+Aeneid	Aen	1	5	859	cumque gubernāclō liquidās prōiēcit in undās
+Aeneid	Aen	1	5	860	praecipitem ac sociōs nēquīquam saepe vocantem;
+Aeneid	Aen	1	5	861	ipse volāns tenuēs sē sustulit āles ad aurās.
+Aeneid	Aen	1	5	862	currit iter tūtum nōn sētius aequore classis
+Aeneid	Aen	1	5	863	prōmissīsque patris Neptūnī interrita fertur.
+Aeneid	Aen	1	5	864	iamque adeō scopulōs Sīrēnum advecta subībat,
+Aeneid	Aen	1	5	865	difficilēs quondam multōrumque ossibus albōs
+Aeneid	Aen	1	5	866	(tum rauca adsiduō longē sale saxa sonābant),
+Aeneid	Aen	1	5	867	cum pater āmissō fluitantem errāre magistrō
+Aeneid	Aen	1	5	868	sēnsit, et ipse ratem nocturnīs rēxit in undīs
+Aeneid	Aen	1	5	869	multa gemēns cāsūque animum concussus amīcī:
+Aeneid	Aen	1	5	870	‘ō nimium caelō et pelagō cōnfīse serēnō,
+Aeneid	Aen	1	5	871	nūdus in ignōtā, Palinūre, iacēbis harēnā.'
+Aeneid	Aen	1	6	1	Sīc fātur lacrimāns, classīque immittit habēnās
+Aeneid	Aen	1	6	2	et tandem Euboicīs Cūmārum adlābitur ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	6	3	obvertunt pelagō prōrās; tum dente tenācī
+Aeneid	Aen	1	6	4	ancora fundābat nāvēs et lītora curvae
+Aeneid	Aen	1	6	5	praetexunt puppēs. iuvenum manus ēmicat ārdēns
+Aeneid	Aen	1	6	6	lītus in Hesperium; quaerit pars sēmina flammae
+Aeneid	Aen	1	6	7	abstrūsa in vēnīs silicis, pars dēnsa ferārum
+Aeneid	Aen	1	6	8	tēcta rapit silvās inventaque flūmina mōnstrat.
+Aeneid	Aen	1	6	9	at pius Aenēās arcēs quibus altus Apollō
+Aeneid	Aen	1	6	10	praesidet horrendaeque procul sēcrēta Sibyllae,
+Aeneid	Aen	1	6	11	antrum immāne, petit, magnam cui mentem animumque
+Aeneid	Aen	1	6	12	Dēlius īnspīrat vātēs aperitque futūra.
+Aeneid	Aen	1	6	13	iam subeunt Triviae lūcōs atque aurea tēcta.
+Aeneid	Aen	1	6	14	Daedalus, ut fāma est, fugiēns Mīnōia rēgna
+Aeneid	Aen	1	6	15	praepetibus pennīs ausus sē crēdere caelō
+Aeneid	Aen	1	6	16	īnsuētum per iter gelidās ēnāvit ad Arctōs,
+Aeneid	Aen	1	6	17	Chalcidicāque levis tandem super astitit arce.
+Aeneid	Aen	1	6	18	redditus hīs prīmum terrīs tibi, Phoebe, sacrāvit
+Aeneid	Aen	1	6	19	rēmigium ālārum posuitque immānia templa.
+Aeneid	Aen	1	6	20	in foribus lētum Androgeō; tum pendere poenās
+Aeneid	Aen	1	6	21	Cēcropidae iussī (miserum!) septēna quotannīs
+Aeneid	Aen	1	6	22	corpora nātōrum; stat ductīs sortibus urna.
+Aeneid	Aen	1	6	23	contrā elata marī respondet Cnosia tellūs:
+Aeneid	Aen	1	6	24	hīc crūdēlis amor taurī suppostaque fūrtō
+Aeneid	Aen	1	6	25	Pāsīphae mixtumque genus prōlēsque bifōrmis
+Aeneid	Aen	1	6	26	Mīnōtaurus inest, Veneris monimenta nefandae,
+Aeneid	Aen	1	6	27	hīc labor ille domūs et inextrīcābilis error;
+Aeneid	Aen	1	6	28	magnum rēgīnae sed enim miserātus amōrem
+Aeneid	Aen	1	6	29	Daedalus ipse dolōs tēctī ambāgēsque resolvit,
+Aeneid	Aen	1	6	30	caeca regēns fīlō vestīgia. tū quoque magnam
+Aeneid	Aen	1	6	31	partem opere in tantō, sineret dolor, Īcare, habērēs.
+Aeneid	Aen	1	6	32	bis cōnātus erat cāsūs effingere in aurō,
+Aeneid	Aen	1	6	33	bis patriae cecidēre manūs. quīn prōtinus omnia
+Aeneid	Aen	1	6	34	perlegerent oculīs, nī iam praemissus Achātēs
+Aeneid	Aen	1	6	35	adforet atque ūnā Phoebī Triviaeque sacerdos,
+Aeneid	Aen	1	6	36	Dēiphobē Glaucī, fātur quae tālia rēgī:
+Aeneid	Aen	1	6	37	‘nōn hoc ista sibī tempus spectācula poscit;
+Aeneid	Aen	1	6	38	nunc grege dē intāctō septem mactāre iuvencōs
+Aeneid	Aen	1	6	39	praestiterit, totidem lēctās ex mōre bidentēs.'
+Aeneid	Aen	1	6	40	tālibus adfāta Aenēān (nec sacra morantur
+Aeneid	Aen	1	6	41	iussa virī) Teucrōs vocat alta in templa sacerdos.
+Aeneid	Aen	1	6	42	Excīsum Euboicae latus ingēns rūpis in antrum,
+Aeneid	Aen	1	6	43	quō lātī dūcunt aditūs centum, ōstia centum,
+Aeneid	Aen	1	6	44	unde ruunt totidem vōcēs, respōnsa Sibyllae.
+Aeneid	Aen	1	6	45	ventum erat ad līmen, cum virgō ‘poscere fāta
+Aeneid	Aen	1	6	46	tempus' ait; ‘deus ecce deus!' cui tālia fantī
+Aeneid	Aen	1	6	47	ante forēs subitō nōn vultūs, nōn color ūnus,
+Aeneid	Aen	1	6	48	nōn cōmptae mānsēre comae; sed pectus anhēlum,
+Aeneid	Aen	1	6	49	et rabiē fera corda tument, maiorque vidērī
+Aeneid	Aen	1	6	50	nec mortāle sonāns, adflāta est nūmine quandō
+Aeneid	Aen	1	6	51	iam propiōre deī. ‘cessās in vōta precēsque,
+Aeneid	Aen	1	6	52	Trōs' ait ‘Aenēā? cessās? neque enim ante dehīscent
+Aeneid	Aen	1	6	53	attonitae magna ōra domūs.' et tālia fāta
+Aeneid	Aen	1	6	54	conticuit. gelidus Teucrīs per dūra cucurrit
+Aeneid	Aen	1	6	55	ossa tremor, funditque precēs rēx pectore ab īmō:
+Aeneid	Aen	1	6	56	‘Phoebe, gravēs Troiae semper miserāte labōrēs,
+Aeneid	Aen	1	6	57	Dardana quī Paridis dērextī tēla manūsque
+Aeneid	Aen	1	6	58	corpus in Aeacidae, magnās obeuntia terrās
+Aeneid	Aen	1	6	59	tot maria intrāvī duce tē penitusque repostās
+Aeneid	Aen	1	6	60	Massȳlum gentēs praetentaque Syrtibus arva:
+Aeneid	Aen	1	6	61	iam tandem Ītaliae fugientēs prēndimus ōrās.
+Aeneid	Aen	1	6	62	hāc Troiāna tenus fuerit fortūna secūta;
+Aeneid	Aen	1	6	63	vōs quoque Pergameae iam fās est parcere gentī,
+Aeneid	Aen	1	6	64	dīque deaeque omnēs, quibus obstitit Īlium et ingēns
+Aeneid	Aen	1	6	65	glōria Dardaniae. tūque, ō sānctissima vātēs,
+Aeneid	Aen	1	6	66	praescia ventūrī, dā (nōn indēbita poscō
+Aeneid	Aen	1	6	67	rēgna meīs fātīs) Latiō cōnsīdere Teucrōs
+Aeneid	Aen	1	6	68	errantīsque deōs agitātaque nūmina Troiae.
+Aeneid	Aen	1	6	69	tum Phoebō et Triviae solidō dē marmore templum
+Aeneid	Aen	1	6	70	īnstituam fēstōsque diēs dē nōmine Phoebī.
+Aeneid	Aen	1	6	71	tē quoque magna manent rēgnīs penetrālia nostrīs:
+Aeneid	Aen	1	6	72	hīc ego namque tuās sortēs arcānaque fāta
+Aeneid	Aen	1	6	73	dicta meae gentī pōnam, lēctōsque sacrābō,
+Aeneid	Aen	1	6	74	alma, virōs. foliīs tantum nē carmina mandā,
+Aeneid	Aen	1	6	75	nē turbāta volent rapidīs lūdibria ventīs;
+Aeneid	Aen	1	6	76	ipsa canās ōrō.' fīnem dedit ōre loquendī.
+Aeneid	Aen	1	6	77	At Phoebī nōndum patiēns immānis in antrō
+Aeneid	Aen	1	6	78	bacchātur vātēs, magnum sī pectore possit
+Aeneid	Aen	1	6	79	excussisse deum; tantō magis ille fatīgat
+Aeneid	Aen	1	6	80	os rabidum, fera corda domāns, fingitque premendō.
+Aeneid	Aen	1	6	81	ōstia iamque domūs patuēre ingentia centum
+Aeneid	Aen	1	6	82	sponte suā vātisque ferunt respōnsa per aurās:
+Aeneid	Aen	1	6	83	‘ō tandem magnīs pelagī dēfūncte perīclīs
+Aeneid	Aen	1	6	84	(sed terrae graviōra manent), in rēgna Lavīnī
+Aeneid	Aen	1	6	85	Dardanidae venient (mitte hanc dē pectore cūram),
+Aeneid	Aen	1	6	86	sed nōn et vēnisse volent. bella, horrida bella,
+Aeneid	Aen	1	6	87	et Thybrim multō spūmantem sanguine cernō.
+Aeneid	Aen	1	6	88	nōn Simois tibi nec Xanthus nec Dōrica castra
+Aeneid	Aen	1	6	89	dēfuerint; alius Latiō iam partus Achillēs,
+Aeneid	Aen	1	6	90	nātus et ipse deā; nec Teucrīs addita Iūnō
+Aeneid	Aen	1	6	91	usquam aberit, cum tū supplex in rēbus egēnīs
+Aeneid	Aen	1	6	92	quās gentēs Italum aut quās nōn ōrāveris urbēs!
+Aeneid	Aen	1	6	93	causa malī tantī coniūnx iterum hospita Teucrīs
+Aeneid	Aen	1	6	94	externīque iterum thalamī.
+Aeneid	Aen	1	6	95	tū nē cēde malīs, sed contrā audentior ītō,
+Aeneid	Aen	1	6	96	quā tua tē Fortūna sinet. via prīma salūtis
+Aeneid	Aen	1	6	97	(quod minimē rēris) Grāiā pandētur ab urbe.'
+Aeneid	Aen	1	6	98	Tālibus ex adytō dictīs Cūmaea Sibyllā
+Aeneid	Aen	1	6	99	horrendās canit ambāgēs antrōque remūgit,
+Aeneid	Aen	1	6	100	obscūrīs vēra involvēns: ea frēna furentī
+Aeneid	Aen	1	6	101	concutit et stimulōs sub pectore vertit Apollō.
+Aeneid	Aen	1	6	102	ut prīmum cessit furor et rabida ōra quiērunt,
+Aeneid	Aen	1	6	103	incipit Aenēās hērōs: ‘nōn ūlla labōrum,
+Aeneid	Aen	1	6	104	ō virgō, nova mī faciēs inopīnave surgit;
+Aeneid	Aen	1	6	105	omnia praecēpī atque animō mēcum ante perēgī.
+Aeneid	Aen	1	6	106	ūnum ōrō: quandō hīc īnfernī iānua rēgis
+Aeneid	Aen	1	6	107	dīcitur et tenebrōsa palūs Acheronte refūsō,
+Aeneid	Aen	1	6	108	īre ad cōnspectum cārī genitōris et ōra
+Aeneid	Aen	1	6	109	contingat; doceās iter et sacra ōstia pandās.
+Aeneid	Aen	1	6	110	illum ego per flammās et mīlle sequentia tēla
+Aeneid	Aen	1	6	111	ēripuī hīs umerīs mediōque ex hoste recēpī;
+Aeneid	Aen	1	6	112	ille meum comitātus iter maria omnia mēcum
+Aeneid	Aen	1	6	113	atque omnēs pelagīque minās caelīque ferēbat,
+Aeneid	Aen	1	6	114	invalidus, vīrēs ultrā sortemque senectae.
+Aeneid	Aen	1	6	115	quīn, ut tē supplex peterem et tua līmina adīrem,
+Aeneid	Aen	1	6	116	īdem ōrāns mandāta dabat. gnātīque patrisque,
+Aeneid	Aen	1	6	117	alma, precor, miserēre (potes namque omnia, nec tē
+Aeneid	Aen	1	6	118	nēquīquam lūcīs Hecatē praefēcit Avernīs),
+Aeneid	Aen	1	6	119	sī potuit mānēs accersere coniugis Orpheus
+Aeneid	Aen	1	6	120	Thrēiciā frētus citharā fidibusque canōrīs,
+Aeneid	Aen	1	6	121	sī frātrem Pollūx alternā morte redēmit
+Aeneid	Aen	1	6	122	itque reditque viam totiēns. quid Thēsea, magnum
+Aeneid	Aen	1	6	123	quid memorem Alcīdēn? et mī genus ab Iove summō.'
+Aeneid	Aen	1	6	124	Tālibus ōrābat dictīs ārāsque tenēbat,
+Aeneid	Aen	1	6	125	cum sīc orsa loquī vātēs: ‘sate sanguine dīvum,
+Aeneid	Aen	1	6	126	Trōs Anchīsiadē, facilis dēscēnsus Avernō:
+Aeneid	Aen	1	6	127	noctēs atque diēs patet ātrī iānua Dītis;
+Aeneid	Aen	1	6	128	sed revocāre gradum superāsque ēvādere ad aurās,
+Aeneid	Aen	1	6	129	hoc opus, hic labor est. paucī, quōs aequus amāvit
+Aeneid	Aen	1	6	130	Iuppiter aut ārdēns ēvēxit ad aethera virtūs,
+Aeneid	Aen	1	6	131	dīs genitī potuēre. tenent media omnia silvae,
+Aeneid	Aen	1	6	132	Cōcȳtusque sinū lābēns circumvenit ātrō.
+Aeneid	Aen	1	6	133	quod sī tantus amor mentī, sī tanta cupīdō est
+Aeneid	Aen	1	6	134	bis Stygiōs innāre lacūs, bis nigra vidēre
+Aeneid	Aen	1	6	135	Tartara, et īnsānō iuvat indulgēre labōrī,
+Aeneid	Aen	1	6	136	accipe quae peragenda prius. latet arbore opācā
+Aeneid	Aen	1	6	137	aureus et foliīs et lentō vīmine rāmus,
+Aeneid	Aen	1	6	138	Iūnōnī īnfernae dictus sacer; hunc tegit omnis
+Aeneid	Aen	1	6	139	lūcus et obscūrīs claudunt convallibus umbrae.
+Aeneid	Aen	1	6	140	sed nōn ante datur tellūris operta subīre
+Aeneid	Aen	1	6	141	auricomōs quam quis dēcerpserit arbore fētūs.
+Aeneid	Aen	1	6	142	hoc sibi pulchra suum ferrī Prōserpina mūnus
+Aeneid	Aen	1	6	143	īnstituit. prīmō āvulsō nōn dēficit alter
+Aeneid	Aen	1	6	144	aureus, et similī frondēscit virga metallō.
+Aeneid	Aen	1	6	145	ergō altē vestīgā oculīs et rīte repertum
+Aeneid	Aen	1	6	146	carpe manū; namque ipse volēns facilisque sequētur,
+Aeneid	Aen	1	6	147	sī tē fāta vocant; aliter nōn vīribus ūllīs
+Aeneid	Aen	1	6	148	vincere nec dūrō poteris convellere ferrō.
+Aeneid	Aen	1	6	149	praetereā iacet exanimum tibi corpus amīcī
+Aeneid	Aen	1	6	150	(heu nescīs) tōtamque incestat fūnere classem,
+Aeneid	Aen	1	6	151	dum cōnsulta petis nostrōque in līmine pendēs.
+Aeneid	Aen	1	6	152	sēdibus hunc refer ante suīs et conde sepulcrō.
+Aeneid	Aen	1	6	153	dūc nigrās pecudēs; ea prīma piācula suntō.
+Aeneid	Aen	1	6	154	sīc dēmum lūcōs Stygis et rēgna invia vīvīs
+Aeneid	Aen	1	6	155	aspiciēs.' dīxit, pressōque obmūtuit ōre.
+Aeneid	Aen	1	6	156	Aenēās maestō dēfīxus lūmina vultū
+Aeneid	Aen	1	6	157	ingreditur linquēns antrum, caecōsque volūtat
+Aeneid	Aen	1	6	158	ēventūs animō sēcum. cui fīdus Achātēs
+Aeneid	Aen	1	6	159	it comes et paribus cūrīs vestīgia fīgit.
+Aeneid	Aen	1	6	160	multa inter sēsē variō sermōne serēbant,
+Aeneid	Aen	1	6	161	quem socium exanimum vātēs, quod corpus humandum
+Aeneid	Aen	1	6	162	dīceret. atque illī Mīsēnum in lītore siccō,
+Aeneid	Aen	1	6	163	ut vēnēre, vident indignā morte perēmptum,
+Aeneid	Aen	1	6	164	Mīsēnum Aeolidēn, quō nōn praestantior alter
+Aeneid	Aen	1	6	165	aere ciēre virōs Mārtemque accendere cantū.
+Aeneid	Aen	1	6	166	Hectoris hic magnī fuerat comes, Hectora circum
+Aeneid	Aen	1	6	167	et lituō pugnās īnsignis obībat et hastā.
+Aeneid	Aen	1	6	168	postquam illum vītā victor spoliāvit Achillēs,
+Aeneid	Aen	1	6	169	Dardaniō Aenēae sēsē fortissimus hērōs
+Aeneid	Aen	1	6	170	addiderat socium, nōn īnferiōra secūtus.
+Aeneid	Aen	1	6	171	sed tum, forte cavā dum personat aequora conchā,
+Aeneid	Aen	1	6	172	dēmēns, et cantū vocat in certāmina dīvōs,
+Aeneid	Aen	1	6	173	aemulus exceptum Trītōn, sī crēdere dignum est,
+Aeneid	Aen	1	6	174	inter saxa virum spūmōsā immerserat undā.
+Aeneid	Aen	1	6	175	ergō omnēs magnō circum clāmōre fremēbant,
+Aeneid	Aen	1	6	176	praecipuē pius Aenēās. tum iussa Sibyllae,
+Aeneid	Aen	1	6	177	haud mora, festīnant flentēs āramque sepulcrī
+Aeneid	Aen	1	6	178	congerere arboribus caelōque ēdūcere certant.
+Aeneid	Aen	1	6	179	ītur in antīquam silvam, stabula alta ferārum;
+Aeneid	Aen	1	6	180	prōcumbunt piceae, sonat icta secūribus īlex
+Aeneid	Aen	1	6	181	fraxineaeque trabēs cuneīs et fissile rōbur
+Aeneid	Aen	1	6	182	scinditur, advolvunt ingentēs montibus ornōs.
+Aeneid	Aen	1	6	183	Nec nōn Aenēās opera inter tālia prīmus
+Aeneid	Aen	1	6	184	hortātur sociōs paribusque accingitur armīs.
+Aeneid	Aen	1	6	185	atque haec ipse suō trīstī cum corde volūtat
+Aeneid	Aen	1	6	186	aspectāns silvam immēnsam, et sīc forte precātur:
+Aeneid	Aen	1	6	187	‘sī nunc sē nōbīs ille aureus arbore rāmus
+Aeneid	Aen	1	6	188	ostendat nemore in tantō! quandō omnia vērē
+Aeneid	Aen	1	6	189	heu nimium dē tē vātēs, Mīsēne, locūta est.'
+Aeneid	Aen	1	6	190	vix ea fātus erat, geminae cum forte columbae
+Aeneid	Aen	1	6	191	ipsa sub ōra virī caelō vēnēre volantēs,
+Aeneid	Aen	1	6	192	et viridī sēdēre solō. tum maximus hērōs
+Aeneid	Aen	1	6	193	māternās agnōvit avēs laetusque precātur:
+Aeneid	Aen	1	6	194	‘este ducēs, ō, sī qua viā est, cursumque per aurās
+Aeneid	Aen	1	6	195	dērigite in lūcōs ubi pinguem dīves opācat
+Aeneid	Aen	1	6	196	rāmus humum. tūque, ō, dubiīs nē dēfice rēbus,
+Aeneid	Aen	1	6	197	dīva parēns.' sīc effātus vestīgia pressit
+Aeneid	Aen	1	6	198	observāns quae signa ferant, quō tendere pergant.
+Aeneid	Aen	1	6	199	pāscentēs illae tantum prōdīre volandō
+Aeneid	Aen	1	6	200	quantum aciē possent oculī servāre sequentum.
+Aeneid	Aen	1	6	201	inde ubi vēnēre ad faucēs grave olentis Avernī,
+Aeneid	Aen	1	6	202	tollunt sē celerēs liquidumque per āera lāpsae
+Aeneid	Aen	1	6	203	sēdibus optātīs geminae super arbore sīdunt,
+Aeneid	Aen	1	6	204	discolor unde aurī per rāmōs aura refulsit.
+Aeneid	Aen	1	6	205	quāle solet silvīs brūmālī frīgore viscum
+Aeneid	Aen	1	6	206	fronde virēre novā, quod nōn sua sēminat arbōs,
+Aeneid	Aen	1	6	207	et croceō fētū teretēs circumdare truncōs,
+Aeneid	Aen	1	6	208	tālis erat speciēs aurī frondentis opācā
+Aeneid	Aen	1	6	209	īlice, sīc lēnī crepitābat brattea ventō.
+Aeneid	Aen	1	6	210	corripit Aenēās extemplō avidusque refringit
+Aeneid	Aen	1	6	211	cūnctantem, et vātis portat sub tēcta Sibyllae.
+Aeneid	Aen	1	6	212	Nec minus intereā Mīsēnum in lītore Teucrī
+Aeneid	Aen	1	6	213	flēbant et cinerī ingrātō suprēma ferēbant.
+Aeneid	Aen	1	6	214	prīncipiō pinguem taedīs et rōbore sectō
+Aeneid	Aen	1	6	215	ingentem strūxēre pyram, cui frondibus ātrīs
+Aeneid	Aen	1	6	216	intexunt latera et fērālēs ante cupressōs
+Aeneid	Aen	1	6	217	cōnstituunt, decorantque super fulgentibus armīs.
+Aeneid	Aen	1	6	218	pars calidōs laticēs et aēna undantia flammīs
+Aeneid	Aen	1	6	219	expediunt, corpusque lavant frīgentis et unguunt.
+Aeneid	Aen	1	6	220	fit gemitus. tum membra torō dēflēta repōnunt
+Aeneid	Aen	1	6	221	purpureāsque super vestēs, vēlāmina nōta,
+Aeneid	Aen	1	6	222	coniciunt. pars ingentī subiēre feretrō,
+Aeneid	Aen	1	6	223	trīste ministerium, et subiectam mōre parentum
+Aeneid	Aen	1	6	224	āversī tenuēre facem. congesta cremantur
+Aeneid	Aen	1	6	225	tūrea dōna, dapēs, fūsō crātēres olīvō.
+Aeneid	Aen	1	6	226	postquam conlāpsī cinerēs et flamma quiēvit,
+Aeneid	Aen	1	6	227	rēliquiās vīnō et bibulam lāvēre favīllam,
+Aeneid	Aen	1	6	228	ossaque lēcta cadō tēxit Corynaeus aēnō.
+Aeneid	Aen	1	6	229	īdem ter sociōs pūrā circumtulit undā
+Aeneid	Aen	1	6	230	spargēns rōre levī et rāmō fēlīcis olīvae,
+Aeneid	Aen	1	6	231	lūstrāvitque virōs dīxitque novissima verba.
+Aeneid	Aen	1	6	232	at pius Aenēās ingentī mōle sepulcrum
+Aeneid	Aen	1	6	233	impōnit suaque arma virō rēmumque tubamque
+Aeneid	Aen	1	6	234	monte sub āeriō, quī nunc Mīsēnus ab illō
+Aeneid	Aen	1	6	235	dīcitur aeternumque tenet per saecula nōmen.
+Aeneid	Aen	1	6	236	Hīs āctīs properē exsequitur praecepta Sibyllae.
+Aeneid	Aen	1	6	237	spēlunca alta fuit vastōque immānis hiātū,
+Aeneid	Aen	1	6	238	scrūpea, tūta lacū nigrō nemorumque tenebrīs,
+Aeneid	Aen	1	6	239	quam super haud ūllae poterant impūne volantēs
+Aeneid	Aen	1	6	240	tendere iter pennīs: tālis sēsē hālitus ātrīs
+Aeneid	Aen	1	6	241	faucibus effundēns supera ad convexa ferēbat.
+Aeneid	Aen	1	6	242	[unde locum Grāī dīxērunt nōmine Aornum.]
+Aeneid	Aen	1	6	243	quattuor hīc prīmum nigrantēs terga iuvencōs
+Aeneid	Aen	1	6	244	cōnstituit frontīque invergit vīna sacerdos,
+Aeneid	Aen	1	6	245	et summās carpēns media inter cornua saetās
+Aeneid	Aen	1	6	246	ignibus impōnit sacrīs, lībāmina prīma,
+Aeneid	Aen	1	6	247	vōce vocāns Hecatēn caelōque Erebōque potentem.
+Aeneid	Aen	1	6	248	suppōnunt aliī cultrōs tepidumque cruōrem
+Aeneid	Aen	1	6	249	succipiunt paterīs. ipse ātrī velleris agnam
+Aeneid	Aen	1	6	250	Aenēās mātrī Eumenidum magnaeque sorōrī
+Aeneid	Aen	1	6	251	ēnse ferit, sterilemque tibī, Prōserpina, vaccam;
+Aeneid	Aen	1	6	252	tum Stygiō rēgī nocturnās incohat ārās
+Aeneid	Aen	1	6	253	et solida impōnit taurōrum vīscera flammīs,
+Aeneid	Aen	1	6	254	pingue superque oleum fundēns ārdentibus extīs.
+Aeneid	Aen	1	6	255	ecce autem prīmī sub līmina sōlis et ortūs
+Aeneid	Aen	1	6	256	sub pedibus mūgīre solum et iuga coepta movērī
+Aeneid	Aen	1	6	257	silvārum, vīsaeque canēs ululāre per umbram
+Aeneid	Aen	1	6	258	adventante deā. ‘procul, ō procul este, profānī,'
+Aeneid	Aen	1	6	259	conclāmat vātēs, ‘tōtōque absistite lūcō;
+Aeneid	Aen	1	6	260	tūque invāde viam vāgīnāque ēripe ferrum:
+Aeneid	Aen	1	6	261	nunc animīs opus, Aenēā, nunc pectore firmō.'
+Aeneid	Aen	1	6	262	tantum effāta furēns antrō sē immīsit apertō;
+Aeneid	Aen	1	6	263	ille ducem haud timidīs vādentem passibus aequat.
+Aeneid	Aen	1	6	264	Dī, quibus imperium est animārum, umbraeque silentēs
+Aeneid	Aen	1	6	265	et Chaos et Phlegethōn, loca nocte tacentia lātē,
+Aeneid	Aen	1	6	266	sit mihi fās audīta loquī, sit nūmine vestrō
+Aeneid	Aen	1	6	267	pandere rēs altā terrā et cālīgine mersās.
+Aeneid	Aen	1	6	268	Ībant obscūrī sōlā sub nocte per umbram
+Aeneid	Aen	1	6	269	perque domōs Dītis vacuās et inānia rēgna:
+Aeneid	Aen	1	6	270	quāle per incertam lūnam sub lūce malignā
+Aeneid	Aen	1	6	271	est iter in silvīs, ubi caelum condidit umbrā
+Aeneid	Aen	1	6	272	Iuppiter, et rēbus nox abstulit ātra colōrem.
+Aeneid	Aen	1	6	273	vestibulum ante ipsum prīmīsque in faucibus Orcī
+Aeneid	Aen	1	6	274	Lūctus et ultrīcēs posuēre cubīlia Cūrae,
+Aeneid	Aen	1	6	275	pallentēsque habitant Morbī trīstisque Senectūs,
+Aeneid	Aen	1	6	276	et Metus et malesuāda Famēs ac turpis Egestās,
+Aeneid	Aen	1	6	277	terribilēs vīsū fōrmae, Letumque Labosque;
+Aeneid	Aen	1	6	278	tum cōnsanguineus Letī Sopor et mala mentis
+Aeneid	Aen	1	6	279	Gaudia, mortiferumque adversō in līmine Bellum,
+Aeneid	Aen	1	6	280	ferreīque Eumenidum thalamī et Discordia dēmēns
+Aeneid	Aen	1	6	281	vīpereum crīnem vittīs innexa cruentīs.
+Aeneid	Aen	1	6	282	in mediō rāmōs annōsaque bracchia pandit
+Aeneid	Aen	1	6	283	ulmus opāca, ingēns, quam sēdem Somnia vulgō
+Aeneid	Aen	1	6	284	vāna tenēre ferunt, foliīsque sub omnibus haerent.
+Aeneid	Aen	1	6	285	multaque praetereā variārum mōnstra ferārum,
+Aeneid	Aen	1	6	286	Centaurī in foribus stabulant Scyllaeque bifōrmēs
+Aeneid	Aen	1	6	287	et centumgeminus Briareus ac bēlua Lernae
+Aeneid	Aen	1	6	288	horrendum strīdēns, flammīsque armāta Chimaera,
+Aeneid	Aen	1	6	289	Gorgones Harpȳiaeque et fōrma tricorporis umbrae.
+Aeneid	Aen	1	6	290	corripit hīc subitā trepidus formīdine ferrum
+Aeneid	Aen	1	6	291	Aenēās strictamque aciem venientibus offert,
+Aeneid	Aen	1	6	292	et nī docta comes tenuēs sine corpore vītās
+Aeneid	Aen	1	6	293	admoneat volitāre cavā sub imāgine fōrmae,
+Aeneid	Aen	1	6	294	inruat et frūstrā ferrō dīverberet umbrās.
+Aeneid	Aen	1	6	295	Hinc via Tartareī quae fert Acherontis ad undās.
+Aeneid	Aen	1	6	296	turbidus hīc caenō vastāque vorāgine gurges
+Aeneid	Aen	1	6	297	aestuat atque omnem Cōcȳtō ēructat harēnam.
+Aeneid	Aen	1	6	298	portitor hās horrendus aquās et flūmina servat
+Aeneid	Aen	1	6	299	terribilī squālōre Charōn, cui plūrima mentō
+Aeneid	Aen	1	6	300	cānitiēs inculta iacet, stant lūmina flammā,
+Aeneid	Aen	1	6	301	sordidus ex umerīs nōdō dēpendet amictus.
+Aeneid	Aen	1	6	302	ipse ratem contō subigit vēlīsque ministrat
+Aeneid	Aen	1	6	303	et ferrūgineā subvectat corpora cumbā,
+Aeneid	Aen	1	6	304	iam senior, sed crūda deō viridisque senectūs.
+Aeneid	Aen	1	6	305	hūc omnis turba ad rīpās effūsa ruēbat,
+Aeneid	Aen	1	6	306	mātrēs atque virī dēfūnctaque corpora vītā
+Aeneid	Aen	1	6	307	magnanimum hērōum, puerī innūptaeque puellae,
+Aeneid	Aen	1	6	308	impositīque rogīs iuvenēs ante ōra parentum:
+Aeneid	Aen	1	6	309	quam multa in silvīs autumnī frīgore prīmō
+Aeneid	Aen	1	6	310	lāpsa cadunt folia, aut ad terram gurgite ab altō
+Aeneid	Aen	1	6	311	quam multae glomerantur avēs, ubi frīgidus annus
+Aeneid	Aen	1	6	312	trāns pontum fugat et terrīs immittit aprīcīs.
+Aeneid	Aen	1	6	313	stābant ōrantēs prīmī trānsmittere cursum
+Aeneid	Aen	1	6	314	tendēbantque manūs rīpae ulteriōris amōre.
+Aeneid	Aen	1	6	315	nāvita sed trīstis nunc hōs nunc accipit illōs,
+Aeneid	Aen	1	6	316	ast aliōs longē summōtōs arcet harēnā.
+Aeneid	Aen	1	6	317	Aenēās mīrātus enim mōtusque tumultū
+Aeneid	Aen	1	6	318	‘dīc,' ait, ‘ō virgō, quid vult concursus ad amnem?
+Aeneid	Aen	1	6	319	quidve petunt animae? vel quō discrīmine rīpās
+Aeneid	Aen	1	6	320	hae linquunt, illae rēmīs vada līvida verrunt?'
+Aeneid	Aen	1	6	321	ollī sīc breviter fāta est longaeva sacerdos:
+Aeneid	Aen	1	6	322	‘Anchīsā generāte, deum certissima prōlēs,
+Aeneid	Aen	1	6	323	Cōcȳtī stāgna alta vidēs Stygiamque palūdem,
+Aeneid	Aen	1	6	324	dī cuius iūrāre timent et fallere nūmen.
+Aeneid	Aen	1	6	325	haec omnis, quam cernis, inops inhumātaque turba est;
+Aeneid	Aen	1	6	326	portitor ille Charōn; hī, quōs vehit unda, sepultī.
+Aeneid	Aen	1	6	327	nec rīpās datur horrendās et rauca fluenta
+Aeneid	Aen	1	6	328	trānsportāre prius quam sēdibus ossa quiērunt.
+Aeneid	Aen	1	6	329	centum errant annōs volitantque haec lītora circum;
+Aeneid	Aen	1	6	330	tum dēmum admissī stāgna exoptāta revīsunt.'
+Aeneid	Aen	1	6	331	cōnstitit Anchīsā satus et vestīgia pressit
+Aeneid	Aen	1	6	332	multa putāns sortemque animō miserātus inīquam.
+Aeneid	Aen	1	6	333	cernit ibī maestōs et mortis honōre carentēs
+Aeneid	Aen	1	6	334	Leucaspim et Lyciae ductōrem classis Orontēn,
+Aeneid	Aen	1	6	335	quōs simul ā Troiā ventōsa per aequora vectōs
+Aeneid	Aen	1	6	336	obruit Auster, aquā involvēns nāvemque virōsque.
+Aeneid	Aen	1	6	337	Ecce gubernātor sēsē Palinūrus agēbat,
+Aeneid	Aen	1	6	338	quī Libycō nūper cursū, dum sīdera servat,
+Aeneid	Aen	1	6	339	exciderat puppī mediīs effūsus in undīs.
+Aeneid	Aen	1	6	340	hunc ubi vix multā maestum cognōvit in umbrā,
+Aeneid	Aen	1	6	341	sīc prior adloquitur: ‘quis tē, Palinūre, deōrum
+Aeneid	Aen	1	6	342	ēripuit nōbīs mediōque sub aequore mersit?
+Aeneid	Aen	1	6	343	dīc age. namque mihī, fallāx haud ante repertus,
+Aeneid	Aen	1	6	344	hōc ūnō respōnsō animum dēlūsit Apollō,
+Aeneid	Aen	1	6	345	quī fore tē pontō incolumem fīnīsque canēbat
+Aeneid	Aen	1	6	346	ventūrum Ausoniōs. ēn haec prōmissa fidēs est?'
+Aeneid	Aen	1	6	347	ille autem: ‘neque tē Phoebī cortīna fefellit,
+Aeneid	Aen	1	6	348	dux Anchīsiadē, nec mē deus aequore mersit.
+Aeneid	Aen	1	6	349	namque gubernāclum multā vī forte revulsum,
+Aeneid	Aen	1	6	350	cui datus haerēbam cūstōs cursūsque regēbam,
+Aeneid	Aen	1	6	351	praecipitāns trāxī mēcum. maria aspera iūrō
+Aeneid	Aen	1	6	352	nōn ūllum prō mē tantum cēpisse timōrem,
+Aeneid	Aen	1	6	353	quam tua nē spoliāta armīs, excussa magistrō,
+Aeneid	Aen	1	6	354	dēficeret tantīs nāvis surgentibus undīs.
+Aeneid	Aen	1	6	355	trēs Notus hībernās immēnsa per aequora noctēs
+Aeneid	Aen	1	6	356	vēxit mē violentus aquā; vix lūmine quārtō
+Aeneid	Aen	1	6	357	prōspexī Ītaliam summā sublīmis ab undā.
+Aeneid	Aen	1	6	358	paulātim adnābam terrae; iam tūta tenēbam,
+Aeneid	Aen	1	6	359	nī gēns crūdēlis madidā cum veste gravātum
+Aeneid	Aen	1	6	360	prēnsantemque uncīs manibus capita aspera montis
+Aeneid	Aen	1	6	361	ferrō invāsisset praedamque ignāra putāsset.
+Aeneid	Aen	1	6	362	nunc mē flūctus habet versantque in lītore ventī.
+Aeneid	Aen	1	6	363	quod tē per caelī iūcundum lūmen et aurās,
+Aeneid	Aen	1	6	364	per genitōrem ōrō, per spēs surgentis Iūlī,
+Aeneid	Aen	1	6	365	ēripe mē hīs, invicte, malīs: aut tū mihi terram
+Aeneid	Aen	1	6	366	inice, namque potes, portūsque requīre Velīnōs;
+Aeneid	Aen	1	6	367	aut tū, sī qua via est, sī quam tibi dīva creātrīx
+Aeneid	Aen	1	6	368	ostendit (neque enim, crēdō, sine nūmine dīvum
+Aeneid	Aen	1	6	369	flūmina tanta parās Stygiamque innāre palūdem),
+Aeneid	Aen	1	6	370	dā dextram miserō et tēcum mē tolle per undās,
+Aeneid	Aen	1	6	371	sēdibus ut saltem placidīs in morte quiēscam.'
+Aeneid	Aen	1	6	372	tālia fātus erat coepit cum tālia vātēs:
+Aeneid	Aen	1	6	373	‘unde haec, ō Palinūre, tibī tam dīra cupīdō?
+Aeneid	Aen	1	6	374	tū Stygiās inhumātus aquās amnemque sevērum
+Aeneid	Aen	1	6	375	Eumenidum aspiciēs, rīpamve iniussus adībis?
+Aeneid	Aen	1	6	376	dēsine fāta deum flectī spērāre precandō,
+Aeneid	Aen	1	6	377	sed cape dicta memor, dūrī sōlācia cāsūs.
+Aeneid	Aen	1	6	378	nam tua fīnitimī, longē lātēque per urbēs
+Aeneid	Aen	1	6	379	prōdigiīs āctī caelestibus, ossa piābunt
+Aeneid	Aen	1	6	380	et statuent tumulum et tumulō sollemnia mittent,
+Aeneid	Aen	1	6	381	aeternumque locus Palinūrī nōmen habēbit.'
+Aeneid	Aen	1	6	382	hīs dictīs cūrae ēmōtae pulsusque parumper
+Aeneid	Aen	1	6	383	corde dolor trīstī; gaudet cognōmine terra.
+Aeneid	Aen	1	6	384	Ergō iter inceptum peragunt fluviōque propinquant.
+Aeneid	Aen	1	6	385	nāvita quōs iam inde ut Stygiā prōspexit ab undā
+Aeneid	Aen	1	6	386	per tacitum nemus īre pedemque advertere rīpae,
+Aeneid	Aen	1	6	387	sīc prior adgreditur dictīs atque increpat ultrō:
+Aeneid	Aen	1	6	388	‘quisquis es, armātus quī nostra ad flūmina tendis,
+Aeneid	Aen	1	6	389	fāre age, quid veniās, iam istinc et comprime gressum.
+Aeneid	Aen	1	6	390	umbrārum hīc locus est, somnī noctisque sopōrae:
+Aeneid	Aen	1	6	391	corpora vīva nefās Stygiā vectāre carīnā.
+Aeneid	Aen	1	6	392	nec vērō Alcīdēn mē sum laetātus euntem
+Aeneid	Aen	1	6	393	accēpisse lacū, nec Thēsea Pīrithoumque,
+Aeneid	Aen	1	6	394	dīs quamquam genitī atque invictī vīribus essent.
+Aeneid	Aen	1	6	395	Tartareum ille manū cūstōdem in vincla petīvit
+Aeneid	Aen	1	6	396	ipsius ā soliō rēgis trāxitque trementem;
+Aeneid	Aen	1	6	397	hī dominam Dītis thalamō dēdūcere adortī.'
+Aeneid	Aen	1	6	398	quae contrā breviter fāta est Amphrȳsia vātēs:
+Aeneid	Aen	1	6	399	‘nūllae hīc īnsidiae tālēs (absiste movērī),
+Aeneid	Aen	1	6	400	nec vim tēla ferunt; licet ingēns iānitor antrō
+Aeneid	Aen	1	6	401	aeternum lātrāns exsanguēs terreat umbrās,
+Aeneid	Aen	1	6	402	casta licet patruī servet Prōserpina līmen.
+Aeneid	Aen	1	6	403	Trōius Aenēās, pietāte īnsignis et armīs,
+Aeneid	Aen	1	6	404	ad genitōrem īmās Erebī dēscendit ad umbrās.
+Aeneid	Aen	1	6	405	sī tē nūlla movet tantae pietātis imāgō,
+Aeneid	Aen	1	6	406	at rāmum hunc' (aperit rāmum quī veste latēbat)
+Aeneid	Aen	1	6	407	‘agnōscās.' tumidā ex īrā tum corda resīdunt;
+Aeneid	Aen	1	6	408	nec plūra hīs. ille admīrāns venerābile dōnum
+Aeneid	Aen	1	6	409	fātālis virgae longō post tempore vīsum
+Aeneid	Aen	1	6	410	caeruleam advertit puppim rīpaeque propinquat.
+Aeneid	Aen	1	6	411	inde aliās animās, quae per iuga longa sedēbant,
+Aeneid	Aen	1	6	412	dēturbat laxatque forōs; simul accipit alveō
+Aeneid	Aen	1	6	413	ingentem Aenēān. gemuit sub pondere cumba
+Aeneid	Aen	1	6	414	sūtilis et multam accēpit rīmōsa palūdem.
+Aeneid	Aen	1	6	415	tandem trāns fluvium incolumēs vātemque virumque
+Aeneid	Aen	1	6	416	īnfōrmī līmō glaucāque expōnit in ulvā.
+Aeneid	Aen	1	6	417	Cerberus haec ingēns lātrātū rēgna trifaucī
+Aeneid	Aen	1	6	418	personat adversō recubāns immānis in antrō.
+Aeneid	Aen	1	6	419	cui vātēs horrēre vidēns iam colla colubrīs
+Aeneid	Aen	1	6	420	melle sopōrātam et medicātīs frūgibus offam
+Aeneid	Aen	1	6	421	obicit. ille famē rabidā tria guttura pandēns
+Aeneid	Aen	1	6	422	corripit obiectam, atque immānia terga resolvit
+Aeneid	Aen	1	6	423	fūsus humī tōtōque ingēns extenditur antrō.
+Aeneid	Aen	1	6	424	occupat Aenēās aditum cūstōde sepultō
+Aeneid	Aen	1	6	425	ēvāditque celer rīpam inremeābilis undae.
+Aeneid	Aen	1	6	426	Continuō audītae vōcēs vāgītus et ingēns
+Aeneid	Aen	1	6	427	infantumque animae flentēs, in līmine prīmō
+Aeneid	Aen	1	6	428	quōs dulcis vītae exsortēs et ab ūbere raptōs
+Aeneid	Aen	1	6	429	abstulit ātra diēs et fūnere mersit acerbō;
+Aeneid	Aen	1	6	430	hōs iuxtā falsō damnātī crīmine mortis.
+Aeneid	Aen	1	6	431	nec vērō hae sine sorte datae, sine iūdice, sēdēs:
+Aeneid	Aen	1	6	432	quaesītor Mīnōs urnam movet; ille silentum
+Aeneid	Aen	1	6	433	cōnsiliumque vocat vītāsque et crīmina discit.
+Aeneid	Aen	1	6	434	proxima deinde tenent maestī loca, quī sibi lētum
+Aeneid	Aen	1	6	435	īnsontēs peperēre manū lūcemque perōsī
+Aeneid	Aen	1	6	436	prōiēcēre animās. quam vellent aethere in altō
+Aeneid	Aen	1	6	437	nunc et pauperiem et dūrōs perferre labōrēs!
+Aeneid	Aen	1	6	438	fās obstat, trīstisque palūs inamābilis undae
+Aeneid	Aen	1	6	439	alligat et noviēs Styx interfūsa coercet.
+Aeneid	Aen	1	6	440	nec procul hinc partem fūsī mōnstrantur in omnem
+Aeneid	Aen	1	6	441	Lūgentēs campī; sīc illōs nōmine dīcunt.
+Aeneid	Aen	1	6	442	hīc quōs dūrus amor crūdēlī tābe perēdit
+Aeneid	Aen	1	6	443	sēcrētī cēlant callēs et myrtea circum
+Aeneid	Aen	1	6	444	silva tegit; cūrae nōn ipsā in morte relinquunt.
+Aeneid	Aen	1	6	445	hīs Phaedram Procrinque locīs maestamque Eriphȳlēn
+Aeneid	Aen	1	6	446	crūdēlis nātī mōnstrantem vulnera cernit,
+Aeneid	Aen	1	6	447	Ēvadnēnque et Pāsīphaen; hīs Lāodamīa
+Aeneid	Aen	1	6	448	it comes et iuvenis quondam, nunc fēmina, Caeneus
+Aeneid	Aen	1	6	449	rūrsus et in veterem fātō revolūta figūram.
+Aeneid	Aen	1	6	450	inter quās Phoenissa recēns ā vulnere Dīdō
+Aeneid	Aen	1	6	451	errābat silvā in magnā; quam Trōius hērōs
+Aeneid	Aen	1	6	452	ut prīmum iuxtā stetit agnōvitque per umbrās
+Aeneid	Aen	1	6	453	obscūram, quālem prīmō quī surgere mēnse
+Aeneid	Aen	1	6	454	aut videt aut vīdisse putat per nūbila lūnam,
+Aeneid	Aen	1	6	455	dēmīsit lacrimās dulcīque adfātus amōre est:
+Aeneid	Aen	1	6	456	‘īnfēlīx Dīdō, vērus mihi nūntius ergō
+Aeneid	Aen	1	6	457	vēnerat exstīnctam ferrōque extrēma secūtam?
+Aeneid	Aen	1	6	458	fūneris heu tibi causa fuī? per sīdera iūrō,
+Aeneid	Aen	1	6	459	per superōs et sī qua fidēs tellūre sub īmā est,
+Aeneid	Aen	1	6	460	invītus, rēgīna, tuō dē lītore cessī.
+Aeneid	Aen	1	6	461	sed mē iussa deum, quae nunc hās īre per umbrās,
+Aeneid	Aen	1	6	462	per loca senta sitū cōgunt noctemque profundam,
+Aeneid	Aen	1	6	463	imperiīs ēgēre suīs; nec crēdere quīvī
+Aeneid	Aen	1	6	464	hunc tantum tibi mē discessū ferre dolōrem.
+Aeneid	Aen	1	6	465	siste gradum tēque aspectū nē subtrahe nostrō.
+Aeneid	Aen	1	6	466	quem fugis? extrēmum fātō quod tē adloquor hoc est.'
+Aeneid	Aen	1	6	467	tālibus Aenēās ārdentem et torva tuentem
+Aeneid	Aen	1	6	468	lēnībat dictīs animum lacrimāsque ciēbat.
+Aeneid	Aen	1	6	469	illa solō fīxōs oculōs āversa tenēbat
+Aeneid	Aen	1	6	470	nec magis inceptō vultum sermōne movētur
+Aeneid	Aen	1	6	471	quam sī dūra silex aut stet Marpēsia cautēs.
+Aeneid	Aen	1	6	472	tandem corripuit sēsē atque inimīca refūgit
+Aeneid	Aen	1	6	473	in nemus umbriferum, coniūnx ubi prīstinus illī
+Aeneid	Aen	1	6	474	respondet cūrīs aequatque Sychaeus amōrem.
+Aeneid	Aen	1	6	475	nec minus Aenēās cāsū percussus inīquō
+Aeneid	Aen	1	6	476	prōsequitur lacrimīs longē et miserātur euntem.
+Aeneid	Aen	1	6	477	Inde datum mōlītur iter. iamque arva tenēbant
+Aeneid	Aen	1	6	478	ultima, quae bellō clārī sēcrēta frequentant.
+Aeneid	Aen	1	6	479	hīc illī occurrit Tȳdeus, hīc inclutus armīs
+Aeneid	Aen	1	6	480	Parthenopaeus et Adrastī pallentis imāgō,
+Aeneid	Aen	1	6	481	hīc multum flētī ad superōs bellōque cadūcī
+Aeneid	Aen	1	6	482	Dardanidae, quōs ille omnēs longō ōrdine cernēns
+Aeneid	Aen	1	6	483	ingemuit, Glaucumque Medontaque Thersilochumque,
+Aeneid	Aen	1	6	484	trēs Antēnoridās Cererīque sacrum Polyboetēn,
+Aeneid	Aen	1	6	485	Īdaeumque etiam currūs, etiam arma tenentem.
+Aeneid	Aen	1	6	486	circumstant animae dextrā laevāque frequentēs,
+Aeneid	Aen	1	6	487	nec vīdisse semel satis est; iuvat usque morārī
+Aeneid	Aen	1	6	488	et cōnferre gradum et veniendī discere causās.
+Aeneid	Aen	1	6	489	at Danaum procerēs Agamemnoniaeque phalangēs
+Aeneid	Aen	1	6	490	ut vīdēre virum fulgentiaque arma per umbrās,
+Aeneid	Aen	1	6	491	ingentī trepidāre metū; pars vertere terga,
+Aeneid	Aen	1	6	492	ceu quondam petiēre ratēs, pars tollere vōcem
+Aeneid	Aen	1	6	493	exiguam: inceptus clāmor frūstrātur hiantēs.
+Aeneid	Aen	1	6	494	Atque hīc Prīamidēn laniātum corpore tōtō
+Aeneid	Aen	1	6	495	Dēiphobum videt et lacerum crūdēliter ōra,
+Aeneid	Aen	1	6	496	ōra manūsque ambās, populātaque tempora raptīs
+Aeneid	Aen	1	6	497	auribus et truncās inhonestō vulnere nārēs.
+Aeneid	Aen	1	6	498	vix adeō agnōvit pavitantem ac dīra tegentem
+Aeneid	Aen	1	6	499	supplicia, et nōtīs compellat vōcibus ultrō:
+Aeneid	Aen	1	6	500	‘Dēiphobe armipotēns, genus altō ā sanguine Teucrī,
+Aeneid	Aen	1	6	501	quis tam crūdēlēs optāvit sūmere poenās?
+Aeneid	Aen	1	6	502	cui tantum dē tē licuit? mihi fāma suprēma
+Aeneid	Aen	1	6	503	nocte tulit fessum vastā tē caede Pelasgum
+Aeneid	Aen	1	6	504	prōcubuisse super cōnfūsae strāgis acervum.
+Aeneid	Aen	1	6	505	tunc egomet tumulum Rhoetēō in lītore inānem
+Aeneid	Aen	1	6	506	cōnstituī et magnā mānēs ter vōce vocāvī.
+Aeneid	Aen	1	6	507	nōmen et arma locum servant; tē, amīce, nequīvī
+Aeneid	Aen	1	6	508	cōnspicere et patriā dēcēdēns pōnere terrā.'
+Aeneid	Aen	1	6	509	ad quae Prīamidēs: ‘nihil ō tibi, amīce, relictum;
+Aeneid	Aen	1	6	510	omnia Dēiphobō solvistī et fūneris umbrīs.
+Aeneid	Aen	1	6	511	sed mē fāta mea et scelus exitiāle Lacaenae
+Aeneid	Aen	1	6	512	hīs mersēre malīs; illa haec monimenta relīquit.
+Aeneid	Aen	1	6	513	namque ut suprēmam falsa inter gaudia noctem
+Aeneid	Aen	1	6	514	ēgerimus, nōstī: et nimium meminisse necesse est.
+Aeneid	Aen	1	6	515	cum fātālis equus saltū super ardua vēnit
+Aeneid	Aen	1	6	516	Pergama et armātum peditem gravis attulit alvō,
+Aeneid	Aen	1	6	517	illa chorum simulāns euhantēs orgia circum
+Aeneid	Aen	1	6	518	dūcēbat Phrygiās; flammam media ipsa tenēbat
+Aeneid	Aen	1	6	519	ingentem et summā Danaōs ex arce vocābat.
+Aeneid	Aen	1	6	520	tum mē cōnfectum cūrīs somnōque gravātum
+Aeneid	Aen	1	6	521	īnfēlīx habuit thalamus, pressitque iacentem
+Aeneid	Aen	1	6	522	dulcis et alta quiēs placidaeque simillima mortī.
+Aeneid	Aen	1	6	523	ēgregia intereā coniūnx arma omnia tēctīs
+Aeneid	Aen	1	6	524	ēmovet, et fīdum capitī subdūxerat ēnsem:
+Aeneid	Aen	1	6	525	intrā tēcta vocat Menelāum et līmina pandit,
+Aeneid	Aen	1	6	526	scīlicet id magnum spērāns fore mūnus amantī,
+Aeneid	Aen	1	6	527	et fāmam exstinguī veterum sīc posse malōrum.
+Aeneid	Aen	1	6	528	quid moror? inrumpunt thalamō, comes additus ūnā
+Aeneid	Aen	1	6	529	hortātor scelerum Aeolidēs. dī, tālia Grāīs
+Aeneid	Aen	1	6	530	īnstaurāte, piō sī poenās ōre reposcō.
+Aeneid	Aen	1	6	531	sed tē quī vīvum cāsūs, age fāre vicissim,
+Aeneid	Aen	1	6	532	attulerint. pelagīne venīs errōribus āctus
+Aeneid	Aen	1	6	533	an monitū dīvum? an quae tē fortūna fatīgat,
+Aeneid	Aen	1	6	534	ut trīstēs sine sōle domōs, loca turbida, adīrēs?'
+Aeneid	Aen	1	6	535	Hāc vice sermōnum roseīs Aurōra quadrīgīs
+Aeneid	Aen	1	6	536	iam medium aetheriō cursū trāiēcerat axem;
+Aeneid	Aen	1	6	537	et fors omne datum traherent per tālia tempus,
+Aeneid	Aen	1	6	538	sed comes admonuit breviterque adfāta Sibylla est:
+Aeneid	Aen	1	6	539	‘nox ruit, Aenēā; nōs flendō dūcimus hōrās.
+Aeneid	Aen	1	6	540	hīc locus est, partēs ubi sē via findit in ambās:
+Aeneid	Aen	1	6	541	dextera quae Dītis magnī sub moenia tendit,
+Aeneid	Aen	1	6	542	hāc iter Ēlysium nōbīs; at laeva malōrum
+Aeneid	Aen	1	6	543	exercet poenās et ad impia Tartara mittit.'
+Aeneid	Aen	1	6	544	Dēiphobus contrā: ‘nē saevī, magna sacerdos;
+Aeneid	Aen	1	6	545	discēdam, explēbō numerum reddarque tenebrīs.
+Aeneid	Aen	1	6	546	ī decus, ī, nostrum; meliōribus ūtere fātīs.'
+Aeneid	Aen	1	6	547	tantum effātus, et in verbō vestīgia torsit.
+Aeneid	Aen	1	6	548	Respicit Aenēās subitō et sub rūpe sinistrā
+Aeneid	Aen	1	6	549	moenia lāta videt triplicī circumdata mūrō,
+Aeneid	Aen	1	6	550	quae rapidus flammīs ambit torrentibus amnis,
+Aeneid	Aen	1	6	551	Tartareus Phlegethōn, torquetque sonantia saxa.
+Aeneid	Aen	1	6	552	porta adversa ingēns solidōque adamante columnae,
+Aeneid	Aen	1	6	553	vīs ut nūlla virum, nōn ipsī exscindere bellō
+Aeneid	Aen	1	6	554	caelicolae valeant; stat ferrea turris ad aurās,
+Aeneid	Aen	1	6	555	Tīsiphonēque sedēns pallā succīncta cruentā
+Aeneid	Aen	1	6	556	vestibulum exsomnis servat noctēsque diēsque.
+Aeneid	Aen	1	6	557	hinc exaudīrī gemitūs et saeva sonāre
+Aeneid	Aen	1	6	558	verbera, tum strīdor ferrī tractaeque catēnae.
+Aeneid	Aen	1	6	559	cōnstitit Aenēās strepitumque exterritus hausit.
+Aeneid	Aen	1	6	560	‘quae scelerum faciēs? ō virgō, effāre; quibusve
+Aeneid	Aen	1	6	561	urgentur poenīs? quis tantus plangor ad aurās?'
+Aeneid	Aen	1	6	562	tum vātēs sīc orsa loquī: ‘dux inclute Teucrum,
+Aeneid	Aen	1	6	563	nūllī fās castō scelerātum īnsistere līmen;
+Aeneid	Aen	1	6	564	sed mē cum lūcīs Hecatē praefēcit Avernīs,
+Aeneid	Aen	1	6	565	ipsa deum poenās docuit perque omnia dūxit.
+Aeneid	Aen	1	6	566	Cnōsius haec Rhadamanthus habet dūrissima rēgna
+Aeneid	Aen	1	6	567	castīgatque auditque dolōs subigitque fatērī
+Aeneid	Aen	1	6	568	quae quis apud superōs fūrtō laetātus inānī
+Aeneid	Aen	1	6	569	distulit in sēram commissa piācula mortem.
+Aeneid	Aen	1	6	570	continuō sontīs ultrīx accīncta flagellō
+Aeneid	Aen	1	6	571	Tīsiphonē quatit īnsultāns, torvōsque sinistrā
+Aeneid	Aen	1	6	572	intentāns anguēs vocat agmina saeva sorōrum.
+Aeneid	Aen	1	6	573	tum dēmum horrisonō strīdentēs cardine sacrae
+Aeneid	Aen	1	6	574	panduntur portae. cernis cūstōdia quālis
+Aeneid	Aen	1	6	575	vestibulō sedeat, faciēs quae līmina servet?
+Aeneid	Aen	1	6	576	quīnquāgintā ātrīs immānis hiātibus Hȳdrā
+Aeneid	Aen	1	6	577	saevior intus habet sēdem. tum Tartarus ipse
+Aeneid	Aen	1	6	578	bis patet in praeceps tantum tenditque sub umbrās
+Aeneid	Aen	1	6	579	quantus ad aetherium caelī suspectus Olympum.
+Aeneid	Aen	1	6	580	hīc genus antīquum Terrae, Tītānia pūbēs,
+Aeneid	Aen	1	6	581	fulmine dēiectī fundō volvuntur in īmō.
+Aeneid	Aen	1	6	582	hīc et Alōīdās geminōs immānia vīdī
+Aeneid	Aen	1	6	583	corpora, quī manibus magnum rescindere caelum
+Aeneid	Aen	1	6	584	adgressī superīsque Iovem dētrūdere rēgnīs.
+Aeneid	Aen	1	6	585	vīdī et crūdēlēs dantem Salmōnea poenās,
+Aeneid	Aen	1	6	586	dum flammās Iovis et sonitūs imitātur Olympī.
+Aeneid	Aen	1	6	587	quattuor hic invectus equīs et lampada quassāns
+Aeneid	Aen	1	6	588	per Grāium populōs mediaeque per Ēlidis urbem
+Aeneid	Aen	1	6	589	ībat ovāns, dīvumque sibī poscēbat honōrem,
+Aeneid	Aen	1	6	590	dēmēns, quī nimbōs et nōn imitābile fulmen
+Aeneid	Aen	1	6	591	aere et cornipedum pulsū simulāret equōrum.
+Aeneid	Aen	1	6	592	at pater omnipotēns dēnsa inter nūbila tēlum
+Aeneid	Aen	1	6	593	contorsit, nōn ille facēs nec fūmea taedīs
+Aeneid	Aen	1	6	594	lūmina, praecipitemque immānī turbine adēgit.
+Aeneid	Aen	1	6	595	nec nōn et Tityōn, Terrae omniparentis alumnum,
+Aeneid	Aen	1	6	596	cernere erat, per tōta novem cui iūgera corpus
+Aeneid	Aen	1	6	597	porrigitur, rōstrōque immānis vultur obuncō
+Aeneid	Aen	1	6	598	immortāle iecur tondēns fēcundaque poenīs
+Aeneid	Aen	1	6	599	vīscera rīmāturque epulīs habitatque sub altō
+Aeneid	Aen	1	6	600	pectore, nec fibrīs requiēs datur ūlla renātis.
+Aeneid	Aen	1	6	601	quid memorem Lapithās, Ixīona Pīrithoumque?
+Aeneid	Aen	1	6	602	quōs super ātra silex iam iam lāpsūra cadentīque
+Aeneid	Aen	1	6	603	imminet adsimilis; lūcent geniālibus altīs
+Aeneid	Aen	1	6	604	aurea fulcra torīs, epulaeque ante ōra parātae
+Aeneid	Aen	1	6	605	rēgificō luxū; Furiārum maxima iuxtā
+Aeneid	Aen	1	6	606	accubat et manibus prohibet contingere mēnsās,
+Aeneid	Aen	1	6	607	exsurgitque facem attollēns atque intonat ōre.
+Aeneid	Aen	1	6	608	hic, quibus invīsī frātrēs, dum vīta manēbat,
+Aeneid	Aen	1	6	609	pulsātusve parēns et fraus innexa clientī,
+Aeneid	Aen	1	6	610	aut quī dīvitiīs sōlī incubuēre repertīs
+Aeneid	Aen	1	6	611	nec partem posuēre suīs (quae maxima turba est),
+Aeneid	Aen	1	6	612	quīque ob adulterium caesī, quīque arma secūtī
+Aeneid	Aen	1	6	613	impia nec veritī dominōrum fallere dextrās,
+Aeneid	Aen	1	6	614	inclūsī poenam exspectant. nē quaere docērī
+Aeneid	Aen	1	6	615	quam poenam, aut quae fōrma virōs fortūnave mersit.
+Aeneid	Aen	1	6	616	saxum ingēns volvunt aliī, radiīsque rotārum
+Aeneid	Aen	1	6	617	districtī pendent; sedet aeternumque sedēbit
+Aeneid	Aen	1	6	618	īnfēlīx Thēseus, Phlegyāsque miserrimus omnēs
+Aeneid	Aen	1	6	619	admonet et magnā testātur vōce per umbrās:
+Aeneid	Aen	1	6	620	“discite iūstitiam monitī et nōn temnere dīvōs."
+Aeneid	Aen	1	6	621	vēndidit hīc aurō patriam dominumque potentem
+Aeneid	Aen	1	6	622	imposuit; fīxit lēgēs pretiō atque refīxit;
+Aeneid	Aen	1	6	623	hic thalamum invāsit nātae vetitōsque hymenaeōs:
+Aeneid	Aen	1	6	624	ausī omnēs immāne nefās ausōque potītī.
+Aeneid	Aen	1	6	625	nōn, mihi sī linguae centum sint ōraque centum,
+Aeneid	Aen	1	6	626	ferrea vōx, omnēs scelerum comprēndere fōrmās,
+Aeneid	Aen	1	6	627	omnia poenārum percurrere nōmina possim.'
+Aeneid	Aen	1	6	628	Haec ubi dicta dedit Phoebī longaeva sacerdos,
+Aeneid	Aen	1	6	629	‘sed iam age, carpe viam et susceptum perfice mūnus;
+Aeneid	Aen	1	6	630	accelerēmus' ait; ‘Cyclōpum ēducta camīnīs
+Aeneid	Aen	1	6	631	moenia cōnspiciō atque adversō fornice portās,
+Aeneid	Aen	1	6	632	haec ubi nōs praecepta iubent dēpōnere dōna.'
+Aeneid	Aen	1	6	633	dīxerat et pariter gressī per opāca viārum
+Aeneid	Aen	1	6	634	corripiunt spatium medium foribusque propinquant.
+Aeneid	Aen	1	6	635	occupat Aenēās aditum corpusque recentī
+Aeneid	Aen	1	6	636	spargit aquā rāmumque adversō in līmine fīgit.
+Aeneid	Aen	1	6	637	Hīs dēmum exāctīs, perfectō mūnere dīvae,
+Aeneid	Aen	1	6	638	dēvēnēre locōs laetōs et amoena virēcta
+Aeneid	Aen	1	6	639	fortūnātōrum nemorum sēdēsque beātās.
+Aeneid	Aen	1	6	640	largior hic campōs aether et lūmine vestit
+Aeneid	Aen	1	6	641	purpureō, sōlemque suum, sua sīdera nōrunt.
+Aeneid	Aen	1	6	642	pars in grāmineīs exercent membra palaestrīs,
+Aeneid	Aen	1	6	643	contendunt lūdō et fulvā luctantur harēnā;
+Aeneid	Aen	1	6	644	pars pedibus plaudunt choreās et carmina dīcunt.
+Aeneid	Aen	1	6	645	nec nōn Thrēicius longā cum veste sacerdos
+Aeneid	Aen	1	6	646	obloquitur numerīs septem discrīmina vōcum,
+Aeneid	Aen	1	6	647	iamque eadem digitīs, iam pectine pulsat eburnō.
+Aeneid	Aen	1	6	648	hīc genus antīquum Teucrī, pulcherrima prōlēs,
+Aeneid	Aen	1	6	649	magnanimī hērōēs nātī meliōribus annīs,
+Aeneid	Aen	1	6	650	Īlusque Assaracusque et Troiae Dardanus auctor.
+Aeneid	Aen	1	6	651	arma procul currūsque virum mīrātur inānēs;
+Aeneid	Aen	1	6	652	stant terrā dēfīxae hastae passimque solūtī
+Aeneid	Aen	1	6	653	per campum pāscuntur equī. quae grātia currum
+Aeneid	Aen	1	6	654	armōrumque fuit vīvīs, quae cūra nitentēs
+Aeneid	Aen	1	6	655	pāscere equōs, eadem sequitur tellūre repostōs.
+Aeneid	Aen	1	6	656	cōnspicit, ecce, aliōs dextrā laevāque per herbam
+Aeneid	Aen	1	6	657	vēscentēs laetumque chorō paeāna canentēs
+Aeneid	Aen	1	6	658	inter odōrātum laurīs nemus, unde supernē
+Aeneid	Aen	1	6	659	plūrimus Ēridanī per silvam volvitur amnis.
+Aeneid	Aen	1	6	660	hīc manus ob patriam pugnandō vulnera passī,
+Aeneid	Aen	1	6	661	quīque sacerdōtēs castī, dum vīta manēbat,
+Aeneid	Aen	1	6	662	quīque piī vātēs et Phoebō digna locūtī,
+Aeneid	Aen	1	6	663	inventās aut quī vītam excoluēre per artēs
+Aeneid	Aen	1	6	664	quīque suī memorēs aliquōs fēcēre merendō:
+Aeneid	Aen	1	6	665	omnibus hīs niveā cinguntur tempora vittā.
+Aeneid	Aen	1	6	666	quōs circumfūsōs sīc est adfāta Sibylla,
+Aeneid	Aen	1	6	667	Mūsaeum ante omnēs (medium nam plūrima turba
+Aeneid	Aen	1	6	668	hunc habet atque umerīs exstantem suspicit altīs):
+Aeneid	Aen	1	6	669	‘dīcite, fēlīcēs animae tūque optime vātēs,
+Aeneid	Aen	1	6	670	quae regiō Anchīsēn, quis habet locus? illius ergō
+Aeneid	Aen	1	6	671	vēnimus et magnōs Erebī trānāvimus amnēs.'
+Aeneid	Aen	1	6	672	atque huic respōnsum paucīs ita reddidit hērōs:
+Aeneid	Aen	1	6	673	‘nūllī certa domus; lūcīs habitāmus opācīs,
+Aeneid	Aen	1	6	674	rīpārumque torōs et prāta recentia rīvīs
+Aeneid	Aen	1	6	675	incolimus. sed vōs, sī fert ita corde voluntās,
+Aeneid	Aen	1	6	676	hoc superāte iugum, et facilī iam trāmite sistam.'
+Aeneid	Aen	1	6	677	dīxit, et ante tulit gressum campōsque nitentēs
+Aeneid	Aen	1	6	678	dēsuper ostentat; dehinc summa cacūmina linquunt.
+Aeneid	Aen	1	6	679	At pater Anchīsēs penitus convalle virentī
+Aeneid	Aen	1	6	680	inclūsās animās superumque ad lūmen itūrās
+Aeneid	Aen	1	6	681	lūstrābat studiō recolēns, omnemque suōrum
+Aeneid	Aen	1	6	682	forte recēnsēbat numerum, cārōsque nepōtēs
+Aeneid	Aen	1	6	683	fātaque fortūnāsque virum mōrēsque manūsque.
+Aeneid	Aen	1	6	684	isque ubi tendentem adversum per grāmina vīdit
+Aeneid	Aen	1	6	685	Aenēān, alacris palmās utrasque tetendit,
+Aeneid	Aen	1	6	686	effūsaeque genīs lacrimae et vōx excidit ōre:
+Aeneid	Aen	1	6	687	‘vēnistī tandem, tuaque exspectāta parentī
+Aeneid	Aen	1	6	688	vīcit iter dūrum pietās? datur ōra tuērī,
+Aeneid	Aen	1	6	689	nāte, tua et nōtās audīre et reddere vōcēs?
+Aeneid	Aen	1	6	690	sīc equidem dūcēbam animō rēbarque futūrum
+Aeneid	Aen	1	6	691	tempora dīnumerāns, nec mē mea cūra fefellit.
+Aeneid	Aen	1	6	692	quās ego tē terrās et quanta per aequora vectum
+Aeneid	Aen	1	6	693	accipiō! quantīs iactātum, nāte, perīclīs!
+Aeneid	Aen	1	6	694	quam metuī nē quid Libyae tibi rēgna nocērent!'
+Aeneid	Aen	1	6	695	ille autem: ‘tua mē, genitor, tua trīstis imāgō
+Aeneid	Aen	1	6	696	saepius occurrēns haec līmina tendere adēgit;
+Aeneid	Aen	1	6	697	stant sale Tyrrhēnō classēs. dā iungere dextram,
+Aeneid	Aen	1	6	698	dā, genitor, tēque amplexū nē subtrahe nostrō.'
+Aeneid	Aen	1	6	699	sīc memorāns largō flētū simul ōra rigābat.
+Aeneid	Aen	1	6	700	ter cōnātus ibī collō dare bracchia circum;
+Aeneid	Aen	1	6	701	ter frūstrā comprēnsa manūs effūgit imāgō,
+Aeneid	Aen	1	6	702	pār levibus ventīs volucrīque simillima somnō.
+Aeneid	Aen	1	6	703	Intereā videt Aenēās in valle reductā
+Aeneid	Aen	1	6	704	sēclūsum nemus et virgulta sonantia silvae,
+Aeneid	Aen	1	6	705	Lēthaeumque domōs placidās quī praenatat amnem.
+Aeneid	Aen	1	6	706	hunc circum innumerae gentēs populīque volābant:
+Aeneid	Aen	1	6	707	ac velutī in prātīs ubi apēs aestāte serēnā
+Aeneid	Aen	1	6	708	flōribus īnsīdunt variīs et candida circum
+Aeneid	Aen	1	6	709	līlia funduntur, strepit omnis murmure campus.
+Aeneid	Aen	1	6	710	horrēscit vīsū subitō causāsque requīrit
+Aeneid	Aen	1	6	711	īnscius Aenēās, quae sint ea flūmina porrō,
+Aeneid	Aen	1	6	712	quīve virī tantō complērint agmine rīpās.
+Aeneid	Aen	1	6	713	tum pater Anchīsēs: ‘animae, quibus altera fātō
+Aeneid	Aen	1	6	714	corpora dēbentur, Lēthaeī ad flūminis undam
+Aeneid	Aen	1	6	715	sēcūrōs laticēs et longa oblīvia pōtant.
+Aeneid	Aen	1	6	716	hās equidem memorāre tibi atque ostendere cōram
+Aeneid	Aen	1	6	717	iamprīdem, hanc prōlem cupiō ēnumerāre meōrum,
+Aeneid	Aen	1	6	718	quō magis Ītaliā mēcum laetēre repertā.'
+Aeneid	Aen	1	6	719	‘ō pater, anne aliquās ad caelum hinc īre putandum est
+Aeneid	Aen	1	6	720	sublīmēs animās iterumque ad tarda revertī
+Aeneid	Aen	1	6	721	corpora? quae lūcīs miserīs tam dīra cupīdō?'
+Aeneid	Aen	1	6	722	‘dīcam equidem nec tē suspēnsum, nāte, tenēbō'
+Aeneid	Aen	1	6	723	suscipit Anchīsēs atque ōrdine singula pandit.
+Aeneid	Aen	1	6	724	‘Prīncipiō caelum ac terrās campōsque liquentēs
+Aeneid	Aen	1	6	725	lūcentemque globum lūnae Tītāniaque astra
+Aeneid	Aen	1	6	726	spīritus intus alit, tōtamque īnfūsa per artūs
+Aeneid	Aen	1	6	727	mēns agitat mōlem et magnō sē corpore miscet.
+Aeneid	Aen	1	6	728	inde hominum pecudumque genus vītaeque volantum
+Aeneid	Aen	1	6	729	et quae marmoreō fert mōnstra sub aequore pontus.
+Aeneid	Aen	1	6	730	igneus est ōllīs vigor et caelestis orīgō
+Aeneid	Aen	1	6	731	sēminibus, quantum nōn noxia corpora tardant
+Aeneid	Aen	1	6	732	terrēnīque hebetant artūs moribundaque membra.
+Aeneid	Aen	1	6	733	hinc metuunt cupiuntque, dolent gaudentque, neque aurās
+Aeneid	Aen	1	6	734	dispiciunt clausae tenebrīs et carcere caecō.
+Aeneid	Aen	1	6	735	quīn et suprēmō cum lūmine vīta relīquit,
+Aeneid	Aen	1	6	736	nōn tamen omne malum miserīs nec funditus omnēs
+Aeneid	Aen	1	6	737	corporeae excēdunt pestēs, penitusque necesse est
+Aeneid	Aen	1	6	738	multa diū concrēta modīs inolēscere mīrīs.
+Aeneid	Aen	1	6	739	ergō exercentur poenīs veterumque malōrum
+Aeneid	Aen	1	6	740	supplicia expendunt: aliae panduntur inānēs
+Aeneid	Aen	1	6	741	suspēnsae ad ventōs, aliīs sub gurgite vastō
+Aeneid	Aen	1	6	742	īnfectum ēluitur scelus aut exūritur ignī:
+Aeneid	Aen	1	6	743	quisque suōs patimur mānēs. exinde per amplum
+Aeneid	Aen	1	6	744	mittimur Ēlysium et paucī laeta arva tenēmus,
+Aeneid	Aen	1	6	745	dōnec longa diēs perfectō temporis orbe
+Aeneid	Aen	1	6	746	concrētam exēmit lābem, pūrumque relinquit
+Aeneid	Aen	1	6	747	aetherium sēnsum atque aurāī simplicis ignem.
+Aeneid	Aen	1	6	748	hās omnēs, ubi mīlle rotam volvēre per annōs,
+Aeneid	Aen	1	6	749	Lēthaeum ad fluvium deus ēvocat agmine magnō,
+Aeneid	Aen	1	6	750	scīlicet immemorēs supera ut convexa revīsant
+Aeneid	Aen	1	6	751	rūrsus, et incipiant in corpora velle revertī.'
+Aeneid	Aen	1	6	752	Dīxerat Anchīsēs nātumque ūnāque Sibyllam
+Aeneid	Aen	1	6	753	conventūs trahit in mediōs turbamque sonantem,
+Aeneid	Aen	1	6	754	et tumulum capit unde omnēs longō ōrdine posset
+Aeneid	Aen	1	6	755	adversōs legere et venientum discere vultūs.
+Aeneid	Aen	1	6	756	‘Nunc age, Dardaniam prōlem quae deinde sequātur
+Aeneid	Aen	1	6	757	glōria, quī maneant Italā dē gente nepōtēs,
+Aeneid	Aen	1	6	758	inlūstrēs animās nostrumque in nōmen itūrās,
+Aeneid	Aen	1	6	759	expediam dictīs, et tē tua fāta docēbō.
+Aeneid	Aen	1	6	760	ille, vidēs, pūrā iuvenis quī nītitur hastā,
+Aeneid	Aen	1	6	761	proxima sorte tenet lūcis loca, prīmus ad aurās
+Aeneid	Aen	1	6	762	aetheriās Italō commixtus sanguine surget,
+Aeneid	Aen	1	6	763	Silvius, Albānum nōmen, tua postuma prōlēs,
+Aeneid	Aen	1	6	764	quem tibi longaevō sērum Lāvīnia coniūnx
+Aeneid	Aen	1	6	765	ēdūcet silvīs rēgem rēgumque parentem,
+Aeneid	Aen	1	6	766	unde genus Longā nostrum dominābitur Albā.
+Aeneid	Aen	1	6	767	proximus ille Procās, Troiānae glōria gentis,
+Aeneid	Aen	1	6	768	et Capys et Numitor et quī tē nōmine reddet
+Aeneid	Aen	1	6	769	Silvius Aenēās, pariter pietāte vel armīs
+Aeneid	Aen	1	6	770	ēgregius, sī umquam rēgnandam accēperit Albam.
+Aeneid	Aen	1	6	771	quī iuvenēs! quantās ostentant, aspice, vīrēs
+Aeneid	Aen	1	6	772	atque umbrāta gerunt cīvīlī tempora quercū!
+Aeneid	Aen	1	6	773	hī tibi Nōmentum et Gabiōs urbemque Fidēnam,
+Aeneid	Aen	1	6	774	hī Collātīnās impōnent montibus arcēs,
+Aeneid	Aen	1	6	775	Pōmetiōs Castrumque Inuī Bōlamque Coramque;
+Aeneid	Aen	1	6	776	haec tum nōmina erunt, nunc sunt sine nōmine terrae.
+Aeneid	Aen	1	6	777	quīn et avō comitem sēsē Māvortius addet
+Aeneid	Aen	1	6	778	Rōmulus, Assaracī quem sanguinis Īlia māter
+Aeneid	Aen	1	6	779	ēdūcet. viden, ut geminae stant vertice cristae
+Aeneid	Aen	1	6	780	et pater ipse suō superum iam signat honōre?
+Aeneid	Aen	1	6	781	ēn huius, nāte, auspiciīs illa incluta Rōma
+Aeneid	Aen	1	6	782	imperium terrīs, animōs aequābit Olympō,
+Aeneid	Aen	1	6	783	septemque ūna sibī mūrō circumdabit arcēs,
+Aeneid	Aen	1	6	784	fēlīx prōle virum: quālis Berecyntia māter
+Aeneid	Aen	1	6	785	invehitur currū Phrygiās turrīta per urbēs
+Aeneid	Aen	1	6	786	laeta deum partū, centum complexa nepōtēs,
+Aeneid	Aen	1	6	787	omnēs caelicolās, omnēs supera alta tenentēs.
+Aeneid	Aen	1	6	788	hūc geminās nunc flecte aciēs, hanc aspice gentem
+Aeneid	Aen	1	6	789	Rōmānōsque tuōs. hīc Caesar et omnis Iūlī
+Aeneid	Aen	1	6	790	prōgeniēs magnum caelī ventūra sub axem.
+Aeneid	Aen	1	6	791	hic vir, hic est, tibi quem prōmittī saepius audīs,
+Aeneid	Aen	1	6	792	Augustus Caesar, dīvī genus, aurea condet
+Aeneid	Aen	1	6	793	saecula quī rūrsus Latiō rēgnāta per arva
+Aeneid	Aen	1	6	794	Sāturnō quondam, super et Garamantas et Indōs
+Aeneid	Aen	1	6	795	prōferet imperium; iacet extrā sīdera tellūs,
+Aeneid	Aen	1	6	796	extrā annī sōlisque viās, ubi caelifer Atlās
+Aeneid	Aen	1	6	797	axem umerō torquet stēllīs ārdentibus aptum.
+Aeneid	Aen	1	6	798	huius in adventum iam nunc et Caspia rēgna
+Aeneid	Aen	1	6	799	respōnsīs horrent dīvum et Maeōtia tellūs,
+Aeneid	Aen	1	6	800	et septemgeminī turbant trepida ōstia Nīlī.
+Aeneid	Aen	1	6	801	nec vērō Alcīdēs tantum tellūris obīvit,
+Aeneid	Aen	1	6	802	fīxerit aeripedem cervam licet, aut Erymanthī
+Aeneid	Aen	1	6	803	pācārit nemora et Lernam tremefēcerit arcū;
+Aeneid	Aen	1	6	804	nec quī pampineīs victor iuga flectit habēnīs
+Aeneid	Aen	1	6	805	Līber, agēns celsō Nȳsae dē vertice tigrēs.
+Aeneid	Aen	1	6	806	et dubitāmus adhūc virtūtem extendere factīs,
+Aeneid	Aen	1	6	807	aut metus Ausoniā prohibet cōnsistere terrā?
+Aeneid	Aen	1	6	808	quis procul ille autem rāmīs īnsignis olīvae
+Aeneid	Aen	1	6	809	sacra ferēns? nōscō crīnēs incānaque menta
+Aeneid	Aen	1	6	810	rēgis Rōmānī prīmam quī lēgibus urbem
+Aeneid	Aen	1	6	811	fundābit, Curibus parvīs et paupere terrā
+Aeneid	Aen	1	6	812	missus in imperium magnum. cui deinde subībit
+Aeneid	Aen	1	6	813	ōtia quī rumpet patriae residēsque movēbit
+Aeneid	Aen	1	6	814	Tullus in arma virōs et iam dēsuēta triumphīs
+Aeneid	Aen	1	6	815	agmina. quem iuxtā sequitur iactantior Ancus
+Aeneid	Aen	1	6	816	nunc quoque iam nimium gaudēns populāribus aurīs.
+Aeneid	Aen	1	6	817	vīs et Tarquiniōs rēgēs animamque superbam
+Aeneid	Aen	1	6	818	ultōris Brūtī, fascīsque vidēre receptōs?
+Aeneid	Aen	1	6	819	cōnsulis imperium hic prīmus saevāsque secūrēs
+Aeneid	Aen	1	6	820	accipiet, nātōsque pater nova bella moventēs
+Aeneid	Aen	1	6	821	ad poenam pulchrā prō lībertāte vocābit,
+Aeneid	Aen	1	6	822	īnfēlīx, utcumque ferent ea facta minōrēs:
+Aeneid	Aen	1	6	823	vincet amor patriae laudumque immēnsa cupīdō.
+Aeneid	Aen	1	6	824	quīn Deciōs Drūsōsque procul saevumque secūrī
+Aeneid	Aen	1	6	825	aspice Torquātum et referentem signa Camillum.
+Aeneid	Aen	1	6	826	illae autem paribus quās fulgere cernis in armīs,
+Aeneid	Aen	1	6	827	concordēs animae nunc et dum nocte prementur,
+Aeneid	Aen	1	6	828	heu quantum inter sē bellum, sī lūmina vītae
+Aeneid	Aen	1	6	829	attigerint, quantās aciēs strāgemque ciēbunt,
+Aeneid	Aen	1	6	830	aggeribus socer Alpīnīs atque arce Monoecī
+Aeneid	Aen	1	6	831	dēscendēns, gener adversīs īnstrūctus Eōīs!
+Aeneid	Aen	1	6	832	nē, puerī, nē tanta animīs adsuēscite bella
+Aeneid	Aen	1	6	833	neu patriae validās in vīscera vertite vīrēs;
+Aeneid	Aen	1	6	834	tūque prior, tū parce, genus quī dūcis Olympō,
+Aeneid	Aen	1	6	835	prōice tēla manū, sanguis meus!—
+Aeneid	Aen	1	6	836	ille triumphātā Capitōlia ad alta Corinthō
+Aeneid	Aen	1	6	837	victor aget currum caesīs īnsignis Achīvīs.
+Aeneid	Aen	1	6	838	ēruet ille Argōs Agamemnoniāsque Mycēnās
+Aeneid	Aen	1	6	839	ipsumque Aeacidēn, genus armipotentis Achillī,
+Aeneid	Aen	1	6	840	ultus avōs Troiae templa et temerāta Minervae.
+Aeneid	Aen	1	6	841	quis tē, magne Catō, tacitum aut tē, Cosse, relinquat?
+Aeneid	Aen	1	6	842	quis Gracchī genus aut geminōs, duo fulmina bellī,
+Aeneid	Aen	1	6	843	Scīpiadās, clādem Libyae, parvōque potentem
+Aeneid	Aen	1	6	844	Fābricium vel tē sulcō, Serrāne, serentem?
+Aeneid	Aen	1	6	845	quō fessum rapitis, Fabiī? tū Maximus ille es,
+Aeneid	Aen	1	6	846	ūnus quī nōbīs cūnctandō restituis rem.
+Aeneid	Aen	1	6	847	excūdent aliī spīrantia mollius aera
+Aeneid	Aen	1	6	848	(crēdō equidem), vīvōs dūcent dē marmore vultūs,
+Aeneid	Aen	1	6	849	ōrābunt causās melius, caelīque meātūs
+Aeneid	Aen	1	6	850	dēscrībent radiō et surgentia sīdera dīcent:
+Aeneid	Aen	1	6	851	tū regere imperiō populōs, Rōmāne, mementō
+Aeneid	Aen	1	6	852	(hae tibi erunt artēs), pācīque impōnere mōrem,
+Aeneid	Aen	1	6	853	parcere subiectīs et dēbellāre superbōs.'
+Aeneid	Aen	1	6	854	Sīc pater Anchīsēs, atque haec mīrantibus addit:
+Aeneid	Aen	1	6	855	‘aspice, ut īnsignis spoliīs Mārcellus opīmīs
+Aeneid	Aen	1	6	856	ingreditur victorque virōs superēminet omnēs.
+Aeneid	Aen	1	6	857	hic rem Rōmānam magnō turbante tumultū
+Aeneid	Aen	1	6	858	sistet eques, sternet Poenōs Gallumque rebellem,
+Aeneid	Aen	1	6	859	tertiaque arma patrī suspendet capta Quirīnō.'
+Aeneid	Aen	1	6	860	atque hīc Aenēās (ūnā namque īre vidēbat
+Aeneid	Aen	1	6	861	ēgregium fōrmā iuvenem et fulgentibus armīs,
+Aeneid	Aen	1	6	862	sed frōns laeta parum et dēiectō lūmina vultū)
+Aeneid	Aen	1	6	863	‘quis, pater, ille, virum quī sīc comitātur euntem?
+Aeneid	Aen	1	6	864	fīlius, anne aliquis magnā dē stirpe nepōtum?
+Aeneid	Aen	1	6	865	quī strepitus circā comitum! quantum īnstar in ipsō!
+Aeneid	Aen	1	6	866	sed nox ātra caput trīstī circumvolat umbrā.'
+Aeneid	Aen	1	6	867	tum pater Anchīsēs lacrimīs ingressus obortīs:
+Aeneid	Aen	1	6	868	‘ō gnāte, ingentem lūctum nē quaere tuōrum;
+Aeneid	Aen	1	6	869	ostendent terrīs hunc tantum fāta nec ultrā
+Aeneid	Aen	1	6	870	esse sinent. nimium vōbīs Rōmāna propāgō
+Aeneid	Aen	1	6	871	vīsa potēns, superī, propria haec sī dōna fuissent.
+Aeneid	Aen	1	6	872	quantōs ille virum magnam Māvortis ad urbem
+Aeneid	Aen	1	6	873	campus aget gemitūs! vel quae, Tiberīne, vidēbis
+Aeneid	Aen	1	6	874	fūnera, cum tumulum praeterlābēre recentem!
+Aeneid	Aen	1	6	875	nec puer Īliacā quisquam dē gente Latīnōs
+Aeneid	Aen	1	6	876	in tantum spē tollet avōs, nec Rōmula quondam
+Aeneid	Aen	1	6	877	ūllō sē tantum tellūs iactābit alumnō.
+Aeneid	Aen	1	6	878	heu pietās, heu prīsca fidēs invictaque bellō
+Aeneid	Aen	1	6	879	dextera! nōn illī sē quisquam impūne tulisset
+Aeneid	Aen	1	6	880	obvius armātō, seu cum pedes īret in hostem
+Aeneid	Aen	1	6	881	seu spūmantis equī foderet calcāribus armōs.
+Aeneid	Aen	1	6	882	heu, miserande puer, sī quā fāta aspera rumpās,
+Aeneid	Aen	1	6	883	tū Mārcellus eris. manibus date līlia plēnīs
+Aeneid	Aen	1	6	884	purpureōs spargam flōrēs animamque nepōtis
+Aeneid	Aen	1	6	885	hīs saltem accumulem dōnīs, et fungar inānī
+Aeneid	Aen	1	6	886	mūnere.' sīc tōtā passim regiōne vagantur
+Aeneid	Aen	1	6	887	āeris in campīs lātīs atque omnia lūstrant.
+Aeneid	Aen	1	6	888	quae postquam Anchīsēs nātum per singula dūxit
+Aeneid	Aen	1	6	889	incenditque animum fāmae venientis amōre,
+Aeneid	Aen	1	6	890	exim bella virō memorat quae deinde gerenda,
+Aeneid	Aen	1	6	891	Laurentīsque docet populōs urbemque Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	6	892	et quō quemque modō fugiatque feratque labōrem.
+Aeneid	Aen	1	6	893	Sunt geminae Somnī portae, quārum altera fertur
+Aeneid	Aen	1	6	894	cornea, quā vēris facilis datur exitus umbrīs,
+Aeneid	Aen	1	6	895	altera candentī perfecta nitēns elephantō,
+Aeneid	Aen	1	6	896	sed falsa ad caelum mittunt īnsomnia Mānēs.
+Aeneid	Aen	1	6	897	hīs ibi tum nātum Anchīsēs ūnāque Sibyllam
+Aeneid	Aen	1	6	898	prōsequitur dictīs portāque ēmittit eburnā,
+Aeneid	Aen	1	6	899	ille viam secat ad nāvēs sociōsque revīsit.
+Aeneid	Aen	1	6	900	Tum sē ad Cāiētae rēctō fert līmite portum.
+Aeneid	Aen	1	6	901	ancora dē prōrā iacitur; stant lītore puppēs.
+Aeneid	Aen	1	7	1	Tū quoque lītoribus nostrīs, Aenēia nūtrīx,
+Aeneid	Aen	1	7	2	aeternam moriēns fāmam, Cāiēta, dedistī;
+Aeneid	Aen	1	7	3	et nunc servat honōs sēdem tuus, ossaque nōmen
+Aeneid	Aen	1	7	4	Hesperiā in magnā, sī qua est ea glōria, signat.
+Aeneid	Aen	1	7	5	At pius exsequiīs Aenēās rīte solūtīs,
+Aeneid	Aen	1	7	6	aggere compositō tumulī, postquam alta quiērunt
+Aeneid	Aen	1	7	7	aequora, tendit iter vēlīs portumque relinquit.
+Aeneid	Aen	1	7	8	aspīrant aurae in noctem nec candida cursūs
+Aeneid	Aen	1	7	9	lūna negat, splendet tremulō sub lūmine pontus.
+Aeneid	Aen	1	7	10	proxima Circaeae rāduntur lītora terrae,
+Aeneid	Aen	1	7	11	dīves inaccessōs ubi Sōlis fīlia lūcōs
+Aeneid	Aen	1	7	12	adsiduō resonat cantū, tēctīsque superbīs
+Aeneid	Aen	1	7	13	ūrit odōrātam nocturna in lūmina cedrum
+Aeneid	Aen	1	7	14	argūtō tenuēs percurrēns pectine tēlās.
+Aeneid	Aen	1	7	15	hinc exaudīrī gemitūs īraeque leōnum
+Aeneid	Aen	1	7	16	vincla recūsantum et sērā sub nocte rudentum,
+Aeneid	Aen	1	7	17	saetigerīque suēs atque in praesēpibus ursī
+Aeneid	Aen	1	7	18	saevīre ac fōrmae magnōrum ululāre lupōrum,
+Aeneid	Aen	1	7	19	quōs hominum ex faciē dea saeva potentibus herbīs
+Aeneid	Aen	1	7	20	induerat Circē in vultūs ac terga ferārum.
+Aeneid	Aen	1	7	21	quae nē mōnstra piī paterentur tālia Trōēs
+Aeneid	Aen	1	7	22	dēlātī in portūs neu lītora dīra subīrent,
+Aeneid	Aen	1	7	23	Neptūnus ventīs implēvit vēla secundīs,
+Aeneid	Aen	1	7	24	atque fugam dedit et praeter vada fervida vēxit.
+Aeneid	Aen	1	7	25	Iamque rubēscēbat radiīs mare et aethere ab altō
+Aeneid	Aen	1	7	26	Aurōra in roseīs fulgēbat lūtea bīgīs,
+Aeneid	Aen	1	7	27	cum ventī posuēre omnisque repente resēdit
+Aeneid	Aen	1	7	28	flātus, et in lentō luctantur marmore tōnsae.
+Aeneid	Aen	1	7	29	atque hīc Aenēās ingentem ex aequore lūcum
+Aeneid	Aen	1	7	30	prōspicit. hunc inter fluviō Tiberīnus amoenō
+Aeneid	Aen	1	7	31	verticibus rapidīs et multā flāvus harēnā
+Aeneid	Aen	1	7	32	in mare prōrumpit. variae circumque suprāque
+Aeneid	Aen	1	7	33	adsuētae rīpīs volucrēs et flūminis alveō
+Aeneid	Aen	1	7	34	aethera mulcēbant cantū lūcōque volābant.
+Aeneid	Aen	1	7	35	flectere iter sociīs terraeque advertere prōrās
+Aeneid	Aen	1	7	36	imperat et laetus fluviō succēdit opācō.
+Aeneid	Aen	1	7	37	Nunc age, quī rēgēs, Eratō, quae tempora, rērum
+Aeneid	Aen	1	7	38	quis Latiō antīquō fuerit status, advena classem
+Aeneid	Aen	1	7	39	cum prīmum Ausoniīs exercitus appulit ōrīs,
+Aeneid	Aen	1	7	40	expediam, et prīmae revocābō exōrdia pugnae.
+Aeneid	Aen	1	7	41	tū vātem, tū, dīva, monē. dīcam horrida bella,
+Aeneid	Aen	1	7	42	dīcam aciēs āctōsque animīs in fūnera rēgēs,
+Aeneid	Aen	1	7	43	Tyrrhēnamque manum tōtamque sub arma coāctam
+Aeneid	Aen	1	7	44	Hesperiam. maior rērum mihi nāscitur ōrdō,
+Aeneid	Aen	1	7	45	maius opus moveō. Rēx arva Latīnus et urbēs
+Aeneid	Aen	1	7	46	iam senior longā placidās in pāce regēbat.
+Aeneid	Aen	1	7	47	hunc Faunō et nymphā genitum Laurente Marīcā
+Aeneid	Aen	1	7	48	accipimus; Faunō Pīcus pater, isque parentem
+Aeneid	Aen	1	7	49	tē, Sāturne, refert, tū sanguinis ultimus auctor.
+Aeneid	Aen	1	7	50	fīlius huic fātō dīvum prōlēsque virīlis
+Aeneid	Aen	1	7	51	nūlla fuit, prīmāque oriēns ērepta iuventā est.
+Aeneid	Aen	1	7	52	sōla domum et tantās servābat fīlia sēdēs
+Aeneid	Aen	1	7	53	iam mātūra virō, iam plēnīs nūbilis annīs.
+Aeneid	Aen	1	7	54	multī illam magnō ē Latiō tōtāque petēbant
+Aeneid	Aen	1	7	55	Ausoniā; petit ante aliōs pulcherrimus omnēs
+Aeneid	Aen	1	7	56	Turnus, avīs atavīsque potēns, quem rēgia coniūnx
+Aeneid	Aen	1	7	57	adiungī generum mīrō properābat amōre;
+Aeneid	Aen	1	7	58	sed variīs portenta deum terrōribus obstant.
+Aeneid	Aen	1	7	59	laurus erat tēctī mediō in penetrālibus altīs
+Aeneid	Aen	1	7	60	sacra comam multōsque metū servāta per annōs,
+Aeneid	Aen	1	7	61	quam pater inventam, prīmās cum conderet arcēs,
+Aeneid	Aen	1	7	62	ipse ferēbātur Phoebō sacrāsse Latīnus,
+Aeneid	Aen	1	7	63	Laurentīsque ab eā nōmen posuisse colōnīs.
+Aeneid	Aen	1	7	64	huius apēs summum dēnsae (mīrābile dictū)
+Aeneid	Aen	1	7	65	strīdōre ingentī liquidum trāns aethera vectae
+Aeneid	Aen	1	7	66	obsēdēre apicem, et pedibus per mūtua nexīs
+Aeneid	Aen	1	7	67	exāmen subitum rāmō frondente pependit.
+Aeneid	Aen	1	7	68	continuō vātēs ‘externum cernimus' inquit
+Aeneid	Aen	1	7	69	‘adventāre virum et partēs petere agmen eāsdem
+Aeneid	Aen	1	7	70	partibus ex īsdem et summā dominārier arce.'
+Aeneid	Aen	1	7	71	praetereā, castīs adolet dum altāria taedīs,
+Aeneid	Aen	1	7	72	et iuxtā genitōrem astat Lāvīnia virgō,
+Aeneid	Aen	1	7	73	vīsa (nefās) longīs comprēndere crīnibus ignem
+Aeneid	Aen	1	7	74	atque omnem ōrnātum flammā crepitante cremārī,
+Aeneid	Aen	1	7	75	rēgālīsque accēnsa comās, accēnsa corōnam
+Aeneid	Aen	1	7	76	īnsignem gemmīs; tum fūmida lūmine fulvō
+Aeneid	Aen	1	7	77	involvī ac tōtīs Volcānum spargere tēctīs.
+Aeneid	Aen	1	7	78	id vērō horrendum ac vīsū mīrābile ferrī:
+Aeneid	Aen	1	7	79	namque fore inlūstrem fāmā fātīsque canēbant
+Aeneid	Aen	1	7	80	ipsam, sed populō magnum portendere bellum.
+Aeneid	Aen	1	7	81	At rēx sollicitus mōnstrīs ōrācula Faunī,
+Aeneid	Aen	1	7	82	fātidicī genitōris, adit lūcōsque sub altā
+Aeneid	Aen	1	7	83	cōnsulit Albuneā, nemorum quae maxima sacrō
+Aeneid	Aen	1	7	84	fonte sonat saevamque exhālat opāca mephītim.
+Aeneid	Aen	1	7	85	hinc Italae gentēs omnisque Oenōtria tellūs
+Aeneid	Aen	1	7	86	in dubiīs respōnsa petunt; hūc dōna sacerdōs
+Aeneid	Aen	1	7	87	cum tulit et caesārum ovium sub nocte silentī
+Aeneid	Aen	1	7	88	pellibus incubuit strātīs somnōsque petīvit,
+Aeneid	Aen	1	7	89	multa modīs simulācra videt volitantia mīrīs
+Aeneid	Aen	1	7	90	et variās audit vōcēs fruiturque deōrum
+Aeneid	Aen	1	7	91	conloquiō atque īmīs Acheronta adfātur Avernīs.
+Aeneid	Aen	1	7	92	hīc et tum pater ipse petēns respōnsa Latīnus
+Aeneid	Aen	1	7	93	centum lānigerās mactābat rīte bidentēs,
+Aeneid	Aen	1	7	94	atque hārum effultus tergō strātīsque iacēbat
+Aeneid	Aen	1	7	95	velleribus: subita ex altō vōx reddita lūcō est:
+Aeneid	Aen	1	7	96	‘nē pete cōnubiīs nātam sociāre Latīnīs,
+Aeneid	Aen	1	7	97	ō mea prōgeniēs, thalamīs neu crēde parātīs;
+Aeneid	Aen	1	7	98	externī venient generī, quī sanguine nostrum
+Aeneid	Aen	1	7	99	nōmen in astra ferant, quōrumque ā stirpe nepōtēs
+Aeneid	Aen	1	7	100	omnia sub pedibus, quā sōl utrumque recurrēns
+Aeneid	Aen	1	7	101	aspicit Ōceanum, vertīque regīque vidēbunt.'
+Aeneid	Aen	1	7	102	haec respōnsa patris Faunī monitūsque silentī
+Aeneid	Aen	1	7	103	nocte datōs nōn ipse suō premit ōre Latīnus,
+Aeneid	Aen	1	7	104	sed circum lātē volitāns iam Fāma per urbēs
+Aeneid	Aen	1	7	105	Ausoniās tulerat, cum Lāomedontia pūbēs
+Aeneid	Aen	1	7	106	grāmineō rīpae religāvit ab aggere classem.
+Aeneid	Aen	1	7	107	Aenēās prīmīque ducēs et pulcher Iūlus
+Aeneid	Aen	1	7	108	corpora sub rāmīs dēpōnunt arboris altae,
+Aeneid	Aen	1	7	109	īnstituuntque dapēs et adōrea lība per herbam
+Aeneid	Aen	1	7	110	subiciunt epulīs (sīc Iuppiter ipse monēbat)
+Aeneid	Aen	1	7	111	et Cereāle solum pōmīs agrestibus augent.
+Aeneid	Aen	1	7	112	cōnsūmptīs hīc forte aliīs, ut vertere morsūs
+Aeneid	Aen	1	7	113	exiguam in Cererem pēnūriā adēgit edendī,
+Aeneid	Aen	1	7	114	et violāre manū mālīsque audācibus orbem
+Aeneid	Aen	1	7	115	fātālis crustī patulīs nec parcere quadrīs:
+Aeneid	Aen	1	7	116	‘heus, etiam mēnsās cōnsūmimus?' inquit Iūlus,
+Aeneid	Aen	1	7	117	nec plūra, adlūdēns. ea vōx audīta labōrum
+Aeneid	Aen	1	7	118	prīma tulit fīnem, prīmamque loquentis ab ōre
+Aeneid	Aen	1	7	119	ēripuit pater ac stupefactus nūmine pressit.
+Aeneid	Aen	1	7	120	continuō ‘salvē fātīs mihi dēbita tellūs
+Aeneid	Aen	1	7	121	vōsque' ait ‘ō fīdī Troiae salvēte penātēs:
+Aeneid	Aen	1	7	122	hīc domus, haec patria est. genitor mihi tālia namque
+Aeneid	Aen	1	7	123	(nunc repetō) Anchīsēs fātōrum arcāna relīquit:
+Aeneid	Aen	1	7	124	“cum tē, nāte, famēs ignōta ad lītora vectum
+Aeneid	Aen	1	7	125	accīsīs cōget dapibus cōnsūmere mēnsās,
+Aeneid	Aen	1	7	126	tum spērāre domōs dēfessus, ibīque mementō
+Aeneid	Aen	1	7	127	prīma locāre manū mōlīrīque aggere tēcta."
+Aeneid	Aen	1	7	128	haec erat illa famēs, haec nōs suprēma manēbat
+Aeneid	Aen	1	7	129	exitiīs positūra modum.
+Aeneid	Aen	1	7	130	quārē agite et prīmō laetī cum lūmine sōlis
+Aeneid	Aen	1	7	131	quae loca, quīve habeant hominēs, ubi moenia gentis,
+Aeneid	Aen	1	7	132	vestīgēmus et ā portū dīversa petāmus.
+Aeneid	Aen	1	7	133	nunc paterās lībāte Iovī precibusque vocāte
+Aeneid	Aen	1	7	134	Anchīsēn genitōrem, et vīna repōnite mēnsīs.'
+Aeneid	Aen	1	7	135	Sīc deinde effātus frondentī tempora rāmō
+Aeneid	Aen	1	7	136	implicat et geniumque locī prīmamque deōrum
+Aeneid	Aen	1	7	137	Tellūrem Nymphāsque et adhūc ignōta precātur
+Aeneid	Aen	1	7	138	flūmina, tum Noctem Noctisque orientia signa
+Aeneid	Aen	1	7	139	Īdaeumque Iovem Phrygiamque ex ōrdine mātrem
+Aeneid	Aen	1	7	140	invocat, et duplicēs caelōque Erebōque parentēs.
+Aeneid	Aen	1	7	141	hīc pater omnipotēns ter caelō clārus ab altō
+Aeneid	Aen	1	7	142	intonuit, radiīsque ārdentem lūcis et aurō
+Aeneid	Aen	1	7	143	ipse manū quatiēns ostendit ab aethere nūbem.
+Aeneid	Aen	1	7	144	dīditur hīc subitō Troiāna per agmina rūmor
+Aeneid	Aen	1	7	145	advēnisse diem quō dēbita moenia condant.
+Aeneid	Aen	1	7	146	certātim īnstaurant epulās atque ōmine magnō
+Aeneid	Aen	1	7	147	crātēras laetī statuunt et vīna corōnant.
+Aeneid	Aen	1	7	148	Postera cum prīmā lūstrābat lampade terrās
+Aeneid	Aen	1	7	149	orta diēs, urbem et fīnēs et lītora gentis
+Aeneid	Aen	1	7	150	dīversī explōrant: haec fontis stāgna Numīcī,
+Aeneid	Aen	1	7	151	hunc Thybrim fluvium, hīc fortēs habitāre Latīnōs.
+Aeneid	Aen	1	7	152	tum satus Anchīsā dēlēctōs ōrdine ab omnī
+Aeneid	Aen	1	7	153	centum ōrātōrēs augusta ad moenia rēgis
+Aeneid	Aen	1	7	154	īre iubet, rāmīs vēlātōs Palladis omnēs,
+Aeneid	Aen	1	7	155	dōnaque ferre virō pācemque exposcere Teucrīs.
+Aeneid	Aen	1	7	156	haud mora, festīnant iussī rapidīsque feruntur
+Aeneid	Aen	1	7	157	passibus. ipse humilī dēsignat moenia fossā
+Aeneid	Aen	1	7	158	mōlīturque locum, prīmāsque in lītore sēdēs
+Aeneid	Aen	1	7	159	castrōrum in mōrem pinnīs atque aggere cingit.
+Aeneid	Aen	1	7	160	iamque iter ēmēnsī turrēs ac tēcta Latīnōrum
+Aeneid	Aen	1	7	161	ardua cernēbant iuvenēs mūrōque subībant.
+Aeneid	Aen	1	7	162	ante urbem puerī et prīmaevō flōre iuventūs
+Aeneid	Aen	1	7	163	exercentur equīs domitantque in pulvere currūs,
+Aeneid	Aen	1	7	164	aut ācrēs tendunt arcūs aut lenta lacertīs
+Aeneid	Aen	1	7	165	spīcula contorquent, cursūque ictūque lacessunt:
+Aeneid	Aen	1	7	166	cum praevectus equō longaevī rēgis ad aurēs
+Aeneid	Aen	1	7	167	nūntius ingentēs ignōtā in veste reportat
+Aeneid	Aen	1	7	168	advēnisse virōs. ille intrā tēcta vocārī
+Aeneid	Aen	1	7	169	imperat et soliō medius cōnsēdit avītō.
+Aeneid	Aen	1	7	170	Tēctum augustum, ingēns, centum sublīme columnīs
+Aeneid	Aen	1	7	171	urbe fuit summā, Laurentis rēgia Pīcī,
+Aeneid	Aen	1	7	172	horrendum silvīs et religiōne parentum.
+Aeneid	Aen	1	7	173	hīc scēptra accipere et prīmōs attollere fascēs
+Aeneid	Aen	1	7	174	rēgibus ōmen erat; hoc illīs cūria templum,
+Aeneid	Aen	1	7	175	hae sacrīs sēdēs epulīs; hīc ariete caesō
+Aeneid	Aen	1	7	176	perpetuīs solitī patrēs cōnsīdere mēnsīs.
+Aeneid	Aen	1	7	177	quīn etiam veterum effigiēs ex ōrdine avōrum
+Aeneid	Aen	1	7	178	antīquā ē cedrō, Italusque paterque Sabīnus
+Aeneid	Aen	1	7	179	vītisator curvam servāns sub imāgine falcem,
+Aeneid	Aen	1	7	180	Sāturnusque senex Iānīque bifrontis imāgō
+Aeneid	Aen	1	7	181	vestibulō astābant, aliīque ab orīgine rēgēs,
+Aeneid	Aen	1	7	182	Mārtiaque ob patriam pugnandō vulnera passī.
+Aeneid	Aen	1	7	183	multaque praetereā sacrīs in postibus arma,
+Aeneid	Aen	1	7	184	captīvī pendent currūs curvaeque secūrēs
+Aeneid	Aen	1	7	185	et cristae capitum et portārum ingentia claustra
+Aeneid	Aen	1	7	186	spīculaque clipeīque ēreptaque rōstra carīnīs.
+Aeneid	Aen	1	7	187	ipse Quirīnālī lituō parvāque sedēbat
+Aeneid	Aen	1	7	188	succīnctus trabeā laevāque ancīle gerēbat
+Aeneid	Aen	1	7	189	Pīcus, equum domitor, quem capta cupīdine coniūnx
+Aeneid	Aen	1	7	190	aureā percussum virgā versumque venēnīs
+Aeneid	Aen	1	7	191	fēcit avem Circē sparsitque colōribus ālās.
+Aeneid	Aen	1	7	192	Tālī intus templō dīvum patriāque Latīnus
+Aeneid	Aen	1	7	193	sēde sedēns Teucrōs ad sēsē in tēcta vocāvit,
+Aeneid	Aen	1	7	194	atque haec ingressīs placidō prior ēdidit ōre:
+Aeneid	Aen	1	7	195	‘dīcite, Dardanidae (neque enim nescīmus et urbem
+Aeneid	Aen	1	7	196	et genus, audītīque advertitis aequore cursum),
+Aeneid	Aen	1	7	197	quid petitis? quae causa ratēs aut cuius egentēs
+Aeneid	Aen	1	7	198	lītus ad Ausonium tot per vada caerula vēxit?
+Aeneid	Aen	1	7	199	sīve errōre viae seu tempestātibus āctī,
+Aeneid	Aen	1	7	200	quālia multa marī nautae patiuntur in altō,
+Aeneid	Aen	1	7	201	flūminis intrāstis rīpās portūque sedētis,
+Aeneid	Aen	1	7	202	nē fugitē hospitium, nēve ignōrāte Latīnōs
+Aeneid	Aen	1	7	203	Sāturnī gentem haud vinclō nec lēgibus aequam,
+Aeneid	Aen	1	7	204	sponte suā veterisque deī sē mōre tenentem.
+Aeneid	Aen	1	7	205	atque equidem meminī (fāma est obscūrior annīs)
+Aeneid	Aen	1	7	206	Auruncōs ita ferre senēs, hīs ortus ut agrīs
+Aeneid	Aen	1	7	207	Dardanus Īdaeās Phrygiae penetrārit ad urbēs
+Aeneid	Aen	1	7	208	Thrēiciamque Samum, quae nunc Samothrācia fertur.
+Aeneid	Aen	1	7	209	hinc illum Corythī Tyrrhēnā ab sēde profectum
+Aeneid	Aen	1	7	210	aurea nunc soliō stēllantis rēgia caelī
+Aeneid	Aen	1	7	211	accipit et numerum dīvōrum altāribus auget.'
+Aeneid	Aen	1	7	212	Dīxerat, et dicta Īlioneus sīc vōce secūtus:
+Aeneid	Aen	1	7	213	‘rēx, genus ēgregium Faunī, nec flūctibus āctōs
+Aeneid	Aen	1	7	214	ātra subēgit hiems vestrīs succēdere terrīs,
+Aeneid	Aen	1	7	215	nec sīdus regiōne viae lītusve fefellit:
+Aeneid	Aen	1	7	216	cōnsiliō hanc omnēs animīsque volentibus urbem
+Aeneid	Aen	1	7	217	adferimur pulsī rēgnīs, quae maxima quondam
+Aeneid	Aen	1	7	218	extrēmō veniēns sōl aspiciēbat Olympō.
+Aeneid	Aen	1	7	219	ab Iove prīncipium generis, Iove Dardana pūbēs
+Aeneid	Aen	1	7	220	gaudet avō, rēx ipse Iovis dē gente suprēmā:
+Aeneid	Aen	1	7	221	Trōius Aenēās tua nōs ad līmina mīsit.
+Aeneid	Aen	1	7	222	quanta per Īdaeōs saevīs effūsa Mycēnīs
+Aeneid	Aen	1	7	223	tempestās ierit campōs, quibus āctus uterque
+Aeneid	Aen	1	7	224	Eurōpae atque Asiae fātīs concurrerit orbis,
+Aeneid	Aen	1	7	225	audiit et sī quem tellūs extrēma refūsō
+Aeneid	Aen	1	7	226	summovet Ōceanō et sī quem extenta plagārum
+Aeneid	Aen	1	7	227	quattuor in mediō dirimit plaga sōlis inīquī.
+Aeneid	Aen	1	7	228	dīluviō ex illō tot vasta per aequora vectī
+Aeneid	Aen	1	7	229	dīs sēdem exiguam patriīs lītusque rogāmus
+Aeneid	Aen	1	7	230	innocuum et cūnctīs undamque auramque patentem.
+Aeneid	Aen	1	7	231	nōn erimus rēgnō indecorēs, nec vestra ferētur
+Aeneid	Aen	1	7	232	fāma levis tantīque abolescet grātia factī,
+Aeneid	Aen	1	7	233	nec Troiam Ausoniōs gremiō excēpisse pigēbit.
+Aeneid	Aen	1	7	234	fāta per Aenēae iūrō dextramque potentem,
+Aeneid	Aen	1	7	235	sīve fidē seu quis bellō est expertus et armīs:
+Aeneid	Aen	1	7	236	multī nōs populī, multae (nē temne, quod ultrō
+Aeneid	Aen	1	7	237	praeferimus manibus vittās ac verba precantia)
+Aeneid	Aen	1	7	238	et petiēre sibi et voluēre adiungere gentēs;
+Aeneid	Aen	1	7	239	sed nōs fāta deum vestrās exquīrere terrās
+Aeneid	Aen	1	7	240	imperiīs ēgēre suīs. hinc Dardanus ortus,
+Aeneid	Aen	1	7	241	hūc repetit iussīsque ingentibus urget Apollō
+Aeneid	Aen	1	7	242	Tyrrhēnum ad Thybrim et fontis vada sacra Numīcī.
+Aeneid	Aen	1	7	243	dat tibi praetereā fortūnae parva priōris
+Aeneid	Aen	1	7	244	mūnera, rēliquiās Troiā ex ārdente receptās.
+Aeneid	Aen	1	7	245	hoc pater Anchīsēs aurō lībābat ad ārās,
+Aeneid	Aen	1	7	246	hoc Priamī gestāmen erat cum iūra vocātīs
+Aeneid	Aen	1	7	247	mōre daret populīs, scēptrumque sacerque tiārās
+Aeneid	Aen	1	7	248	Īliadumque labor vestēs.'
+Aeneid	Aen	1	7	249	Tālibus Īlionei dictīs dēfīxa Latīnus
+Aeneid	Aen	1	7	250	obtūtū tenet ōra solōque immōbilis haeret,
+Aeneid	Aen	1	7	251	intentōs volvēns oculōs. nec purpura rēgem
+Aeneid	Aen	1	7	252	picta movet nec scēptra movent Priamēia tantum
+Aeneid	Aen	1	7	253	quantum in cōnubiō nātae thalamōque morātur,
+Aeneid	Aen	1	7	254	et veteris Faunī volvit sub pectore sortem:
+Aeneid	Aen	1	7	255	hunc illum fātīs externā ab sēde profectum
+Aeneid	Aen	1	7	256	portendī generum paribusque in rēgna vocārī
+Aeneid	Aen	1	7	257	auspiciīs, huic prōgeniem virtūte futūram
+Aeneid	Aen	1	7	258	ēgregiam et tōtum quae vīribus occupet orbem.
+Aeneid	Aen	1	7	259	tandem laetus ait: ‘dī nostra incepta secundent
+Aeneid	Aen	1	7	260	auguriumque suum! dabitur, Troiāne, quod optās.
+Aeneid	Aen	1	7	261	mūnera nec spernō: nōn vōbīs rēge Latīnō
+Aeneid	Aen	1	7	262	dīvitis ūber agrī Troiaeve opulentia dēerit.
+Aeneid	Aen	1	7	263	ipse modo Aenēās, nostrī sī tanta cupīdō est,
+Aeneid	Aen	1	7	264	sī iungī hospitiō properat sociusque vocārī,
+Aeneid	Aen	1	7	265	adveniat, vultus nēve exhorrēscat amīcōs:
+Aeneid	Aen	1	7	266	pars mihi pācis erit dextram tetigisse tyrannī.
+Aeneid	Aen	1	7	267	vōs contrā rēgī mea nunc mandāta referte:
+Aeneid	Aen	1	7	268	est mihi nāta, virō gentis quam iungere nostrae
+Aeneid	Aen	1	7	269	nōn patriō ex adytō sortēs, nōn plūrima caelō
+Aeneid	Aen	1	7	270	mōnstra sinunt; generōs externīs adfore ab ōrīs,
+Aeneid	Aen	1	7	271	hoc Latiō restāre canunt, quī sanguine nostrum
+Aeneid	Aen	1	7	272	nōmen in astra ferant. hunc illum poscere fāta
+Aeneid	Aen	1	7	273	et reor et, sī quid vērī mēns augurat, optō.'
+Aeneid	Aen	1	7	274	haec effātus equōs numerō pater ēligit omnī
+Aeneid	Aen	1	7	275	(stābant ter centum nitidī in praesēpibus altīs);
+Aeneid	Aen	1	7	276	omnibus extemplō Teucrīs iubet ōrdine dūcī
+Aeneid	Aen	1	7	277	īnstrātōs ostrō ālipedēs pictīsque tapētis
+Aeneid	Aen	1	7	278	(aurea pectoribus dēmissa monīlia pendent,
+Aeneid	Aen	1	7	279	tēctī aurō fulvum mandunt sub dentibus aurum),
+Aeneid	Aen	1	7	280	absentī Aenēae currum geminōsque iugālēs
+Aeneid	Aen	1	7	281	sēmine ab aetheriō spīrantēs nāribus ignem,
+Aeneid	Aen	1	7	282	illōrum dē gente patrī quōs daedala Circē
+Aeneid	Aen	1	7	283	suppositā dē mātre nothōs fūrāta creāvit.
+Aeneid	Aen	1	7	284	tālibus Aeneadae dōnīs dictīsque Latīnī
+Aeneid	Aen	1	7	285	sublīmēs in equīs redeunt pācemque reportant.
+Aeneid	Aen	1	7	286	Ecce autem Īnachiīs sēsē referēbat ab Argīs
+Aeneid	Aen	1	7	287	saeva Iovis coniūnx aurāsque invecta tenēbat,
+Aeneid	Aen	1	7	288	et laetum Aenēān classemque ex aethere longē
+Aeneid	Aen	1	7	289	Dardaniam Siculō prōspexit ab usque Pachȳnō.
+Aeneid	Aen	1	7	290	mōlīrī iam tēcta videt, iam fīdere terrae,
+Aeneid	Aen	1	7	291	dēseruisse ratēs: stetit ācrī fīxa dolōre.
+Aeneid	Aen	1	7	292	tum quassāns caput haec effundit pectore dicta:
+Aeneid	Aen	1	7	293	‘heu stirpem invīsam et fātīs contrāria nostrīs
+Aeneid	Aen	1	7	294	fāta Phrygum! num Sīgēīs occumbere campīs,
+Aeneid	Aen	1	7	295	num captī potuēre capī? num incēnsa cremāvit
+Aeneid	Aen	1	7	296	Troia virōs? mediās aciēs mediōsque per ignēs
+Aeneid	Aen	1	7	297	invēnēre viam. at, crēdō, mea nūmina tandem
+Aeneid	Aen	1	7	298	fessa iacent, odiīs aut exsaturāta quiēvī.
+Aeneid	Aen	1	7	299	quīn etiam patriā excussōs īnfēsta per undās
+Aeneid	Aen	1	7	300	ausa sequī et profugīs tōtō mē oppōnere pontō.
+Aeneid	Aen	1	7	301	absūmptae in Teucrōs vīrēs caelīque marisque.
+Aeneid	Aen	1	7	302	quid Syrtēs aut Scylla mihī, quid vasta Charybdis
+Aeneid	Aen	1	7	303	prōfuit? optātō conduntur Thybridis alveō
+Aeneid	Aen	1	7	304	sēcūrī pelagī atque meī. Mārs perdere gentem
+Aeneid	Aen	1	7	305	immānem Lapithum valuit, concessit in īrās
+Aeneid	Aen	1	7	306	ipse deum antīquam genitor Calydōna Diānae,
+Aeneid	Aen	1	7	307	quod scelus aut Lapithās tantum aut Calydōna merentem?
+Aeneid	Aen	1	7	308	ast ego, magna Iovis coniūnx, nīl linquere inausum
+Aeneid	Aen	1	7	309	quae potuī īnfēlīx, quae mēmet in omnia vertī,
+Aeneid	Aen	1	7	310	vincor ab Aenēā. quod sī mea nūmina nōn sunt
+Aeneid	Aen	1	7	311	magna satis, dubitem haud equidem implōrāre quod usquam est:
+Aeneid	Aen	1	7	312	flectere sī nequeō superōs, Acheronta movēbō.
+Aeneid	Aen	1	7	313	nōn dabitur rēgnīs, estō, prohibēre Latīnīs,
+Aeneid	Aen	1	7	314	atque immōta manet fātīs Lāvīnia coniūnx:
+Aeneid	Aen	1	7	315	at trahere atque morās tantīs licet addere rēbus,
+Aeneid	Aen	1	7	316	at licet ambōrum populōs exscindere rēgum.
+Aeneid	Aen	1	7	317	hāc gener atque socer coeant mercēde suōrum:
+Aeneid	Aen	1	7	318	sanguine Troiānō et Rutulō dōtābere, virgō,
+Aeneid	Aen	1	7	319	et Bellōna manet tē prōnuba. nec face tantum
+Aeneid	Aen	1	7	320	Cisseīs praegnās ignēs ēnīxa iugālēs;
+Aeneid	Aen	1	7	321	quīn īdem Venerī partus suus et Paris alter,
+Aeneid	Aen	1	7	322	fūnestaeque iterum recidīva in Pergama taedae.'
+Aeneid	Aen	1	7	323	Haec ubi dicta dedit, terrās horrenda petīvit;
+Aeneid	Aen	1	7	324	lūctificam Allectō dīrārum ab sēde deārum
+Aeneid	Aen	1	7	325	īnfernīsque ciet tenebrīs, cui trīstia bella
+Aeneid	Aen	1	7	326	īraeque īnsidiaeque et crīmina noxia cordī.
+Aeneid	Aen	1	7	327	ōdit et ipse pater Plūtōn, ōdēre sorōrēs
+Aeneid	Aen	1	7	328	Tartareae mōnstrum: tot sēsē vertit in ōra,
+Aeneid	Aen	1	7	329	tam saevae faciēs, tot pullulat ātra colubrīs.
+Aeneid	Aen	1	7	330	quam Iūnō hīs acuit verbīs ac tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	7	331	‘hunc mihi dā proprium, virgō sata Nocte, labōrem,
+Aeneid	Aen	1	7	332	hanc operam, nē noster honōs īnfrāctave cēdat
+Aeneid	Aen	1	7	333	fāma locō, neu cōnubiīs ambīre Latīnum
+Aeneid	Aen	1	7	334	Aeneadae possint Italōsve obsīdere fīnēs.
+Aeneid	Aen	1	7	335	tū potes ūnanimōs armāre in proelia frātrēs
+Aeneid	Aen	1	7	336	atque odiīs versāre domōs, tū verbera tēctīs
+Aeneid	Aen	1	7	337	fūnereāsque īnferre facēs, tibi nōmina mīlle,
+Aeneid	Aen	1	7	338	mīlle nocendī artēs. fēcundum concute pectus,
+Aeneid	Aen	1	7	339	dissice compositam pācem, sere crīmina bellī;
+Aeneid	Aen	1	7	340	arma velit poscatque simul rapiatque iuventūs.'
+Aeneid	Aen	1	7	341	Exim Gorgoneīs Allectō īnfecta venēnīs
+Aeneid	Aen	1	7	342	prīncipiō Latium et Laurentis tēcta tyrannī
+Aeneid	Aen	1	7	343	celsa petit, tacitumque obsēdit līmen Amātae,
+Aeneid	Aen	1	7	344	quam super adventū Teucrum Turnīque hymenaeīs
+Aeneid	Aen	1	7	345	fēmineae ārdentem cūraeque īraeque coquēbant.
+Aeneid	Aen	1	7	346	huic dea caeruleīs ūnum dē crīnibus anguem
+Aeneid	Aen	1	7	347	conicit, inque sinum praecordia ad intima subdit,
+Aeneid	Aen	1	7	348	quō furibunda domum mōnstrō permisceat omnem.
+Aeneid	Aen	1	7	349	ille inter vestēs et lēvia pectora lāpsus
+Aeneid	Aen	1	7	350	volvitur attāctū nūllō, fallitque furentem
+Aeneid	Aen	1	7	351	vīpeream īnspīrāns animam; fit tortile collō
+Aeneid	Aen	1	7	352	aurum ingēns coluber, fit longae taenia vittae
+Aeneid	Aen	1	7	353	innectitque comās et membrīs lūbricus errat.
+Aeneid	Aen	1	7	354	ac dum prīma luēs ūdō sublāpsa venēnō
+Aeneid	Aen	1	7	355	pertemptat sēnsūs atque ossibus implicat ignem
+Aeneid	Aen	1	7	356	necdum animus tōtō percēpit pectore flammam,
+Aeneid	Aen	1	7	357	mollius et solitō mātrum dē mōre locūta est,
+Aeneid	Aen	1	7	358	multa super nātae lacrimāns Phrygiīsque hymenaeīs:
+Aeneid	Aen	1	7	359	‘exsulibusne datur dūcenda Lavīnia Teucrīs,
+Aeneid	Aen	1	7	360	ō genitor, nec tē miseret nātaeque tuīque?
+Aeneid	Aen	1	7	361	nec mātris miseret, quam prīmō Aquilōne relinquet
+Aeneid	Aen	1	7	362	perfidus alta petēns abductā virgine praedō?
+Aeneid	Aen	1	7	363	at nōn sīc Phrygius penetrat Lacedaemona pāstor,
+Aeneid	Aen	1	7	364	Lēdaeamque Helenam Troiānās vēxit ad urbēs?
+Aeneid	Aen	1	7	365	quid tua sāncta fidēs? quid cūra antīqua tuōrum
+Aeneid	Aen	1	7	366	et cōnsanguineō totiēns data dextera Turnō?
+Aeneid	Aen	1	7	367	sī gener externā petitur dē gente Latīnīs,
+Aeneid	Aen	1	7	368	idque sedet, Faunīque premunt tē iussa parentis,
+Aeneid	Aen	1	7	369	omnem equidem scēptrīs terram quae lībera nostrīs
+Aeneid	Aen	1	7	370	dissidet externam reor et sīc dīcere dīvōs.
+Aeneid	Aen	1	7	371	et Turnō, sī prīma domus repetātur orīgō,
+Aeneid	Aen	1	7	372	Īnachus Ācrisiusque patrēs mediaeque Mycēnae.'
+Aeneid	Aen	1	7	373	Hīs ubi nēquīquam dictīs experta Latīnum
+Aeneid	Aen	1	7	374	contrā stāre videt, penitusque in vīscera lāpsum
+Aeneid	Aen	1	7	375	serpentis furiāle malum tōtamque pererrat,
+Aeneid	Aen	1	7	376	tum vērō īnfēlīx ingentibus excita mōnstrīs
+Aeneid	Aen	1	7	377	immēnsam sine mōre furit lymphāta per urbem.
+Aeneid	Aen	1	7	378	ceu quondam tortō volitāns sub verbere turbō,
+Aeneid	Aen	1	7	379	quem puerī magnō in gȳrō vacua ātria circum
+Aeneid	Aen	1	7	380	intentī lūdō exercent. ille āctus habēnā
+Aeneid	Aen	1	7	381	curvātīs fertur spatiīs; stupet īnscia suprā
+Aeneid	Aen	1	7	382	impūbēsque manūs mīrāta volūbile buxum;
+Aeneid	Aen	1	7	383	dant animōs plāgae: nōn cursū sēgnior illō
+Aeneid	Aen	1	7	384	per mediās urbēs agitur populōsque ferōcēs.
+Aeneid	Aen	1	7	385	quīn etiam in silvās simulātō nūmine Bacchī
+Aeneid	Aen	1	7	386	maius adorta nefās maiōremque ōrsa furōrem
+Aeneid	Aen	1	7	387	ēvolat et nātam frondōsīs montibus abdit,
+Aeneid	Aen	1	7	388	quō thalamum ēripiat Teucrīs taedāsque morētur,
+Aeneid	Aen	1	7	389	euhoe Bacche fremēns, sōlum tē virgine dignum
+Aeneid	Aen	1	7	390	vōciferāns: etenim mollēs tibi sūmere thyrsōs,
+Aeneid	Aen	1	7	391	tē lūstrāre chorō, sacrum tibi pāscere crīnem.
+Aeneid	Aen	1	7	392	fāma volat, furiīsque accēnsās pectore mātrēs
+Aeneid	Aen	1	7	393	īdem omnēs simul ārdor agit nova quaerere tēcta.
+Aeneid	Aen	1	7	394	dēseruēre domōs, ventīs dant colla comāsque;
+Aeneid	Aen	1	7	395	ast aliae tremulīs ululātibus aethera complent
+Aeneid	Aen	1	7	396	pampineāsque gerunt incīnctae pellibus hastās.
+Aeneid	Aen	1	7	397	ipsa inter mediās flagrantem fervida pīnum
+Aeneid	Aen	1	7	398	sustinet ac nātae Turnīque canit hymenaeōs
+Aeneid	Aen	1	7	399	sanguineam torquēns aciem, torvumque repente
+Aeneid	Aen	1	7	400	clāmat: ‘iō mātrēs, audīte, ubi quaeque, Latīnae:
+Aeneid	Aen	1	7	401	sī qua piīs animīs manet īnfēlīcis Amātae
+Aeneid	Aen	1	7	402	grātia, sī iūris māternī cūra remordet,
+Aeneid	Aen	1	7	403	solvite crīnālēs vittās, capite orgia mēcum.'
+Aeneid	Aen	1	7	404	tālem inter silvās, inter dēserta ferārum
+Aeneid	Aen	1	7	405	rēgīnam Allectō stimulīs agit undique Bacchī.
+Aeneid	Aen	1	7	406	Postquam vīsa satis prīmōs acuisse furōrēs
+Aeneid	Aen	1	7	407	cōnsiliumque omnemque domum vertisse Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	7	408	prōtinus hinc fuscīs trīstis dea tollitur ālīs
+Aeneid	Aen	1	7	409	audācis Rutulī ad mūrōs, quam dīcitur urbem
+Aeneid	Aen	1	7	410	Ācrisiōnēīs Danaē fundāsse colōnīs
+Aeneid	Aen	1	7	411	praecipitī dēlāta Notō. locus Ardea quondam
+Aeneid	Aen	1	7	412	dictus avīs, et nunc magnum manet Ardea nōmen,
+Aeneid	Aen	1	7	413	sed fortūna fuit. tēctīs hīc Turnus in altīs
+Aeneid	Aen	1	7	414	iam mediam nigrā carpēbat nocte quiētem.
+Aeneid	Aen	1	7	415	Allectō torvam faciem et furiālia membra
+Aeneid	Aen	1	7	416	exuit, in vultūs sēsē trānsfōrmat anīlēs
+Aeneid	Aen	1	7	417	et frontem obscēnam rūgīs arat, induit albōs
+Aeneid	Aen	1	7	418	cum vittā crīnēs, tum rāmum innectit olīvae;
+Aeneid	Aen	1	7	419	fit Calybē Iūnōnis anūs templīque sacerdōs,
+Aeneid	Aen	1	7	420	et iuvenī ante oculōs hīs sē cum vōcibus offert:
+Aeneid	Aen	1	7	421	‘Turne, tot incassum fūsōs patiēre labōrēs,
+Aeneid	Aen	1	7	422	et tua Dardaniīs trānscrībī scēptra colōnīs?
+Aeneid	Aen	1	7	423	rēx tibi coniugium et quaesītās sanguine dōtēs
+Aeneid	Aen	1	7	424	abnegat, externusque in rēgnum quaeritur hērēs.
+Aeneid	Aen	1	7	425	ī nunc, ingrātīs offer tē, inrīse, perīclīs;
+Aeneid	Aen	1	7	426	Tyrrhēnās, ī, sterne aciēs, tege pāce Latīnōs.
+Aeneid	Aen	1	7	427	haec adeō tibi mē, placidā cum nocte iacērēs,
+Aeneid	Aen	1	7	428	ipsa palam fārī omnipotēns Sāturnia iussit.
+Aeneid	Aen	1	7	429	quārē age et armārī pūbem portīsque movērī
+Aeneid	Aen	1	7	430	laetus in arva para, et Phrygiōs quī flūmine pulchrō
+Aeneid	Aen	1	7	431	cōnsēdēre ducēs pictāsque exūre carīnās.
+Aeneid	Aen	1	7	432	caelestum vīs magna iubet. rēx ipse Latīnus,
+Aeneid	Aen	1	7	433	nī dare coniugium et dictō pārēre fatētur,
+Aeneid	Aen	1	7	434	sentiat et tandem Turnum experiātur in armīs.'
+Aeneid	Aen	1	7	435	Hic iuvenis vātem inrīdēns sīc orsa vicissim
+Aeneid	Aen	1	7	436	ōre refert: ‘classēs invectās Thybridis undam
+Aeneid	Aen	1	7	437	nōn, ut rēre, meās effūgit nūntius aurēs;
+Aeneid	Aen	1	7	438	nē tantōs mihi finge metūs. nec rēgia Iūnō
+Aeneid	Aen	1	7	439	immemor est nostrī.
+Aeneid	Aen	1	7	440	sed tē victa sitū vērīque effēta senectūs,
+Aeneid	Aen	1	7	441	ō māter, cūrīs nēquīquam exercet, et arma
+Aeneid	Aen	1	7	442	rēgum inter falsā vātem formīdine lūdit.
+Aeneid	Aen	1	7	443	cūra tibī dīvum effigiēs et templa tuērī;
+Aeneid	Aen	1	7	444	bella virī pācemque gerent quis bella gerenda.'
+Aeneid	Aen	1	7	445	Tālibus Allectō dictīs exārsit in īrās.
+Aeneid	Aen	1	7	446	at iuvenī ōrantī subitus tremor occupat artūs,
+Aeneid	Aen	1	7	447	dēriguēre oculī: tot Erīnys sībilat hydrīs
+Aeneid	Aen	1	7	448	tantaque sē faciēs aperit; tum flammea torquēns
+Aeneid	Aen	1	7	449	lūmina cūnctantem et quaerentem dīcere plūra
+Aeneid	Aen	1	7	450	reppulit, et geminōs ērēxit crīnibus anguēs,
+Aeneid	Aen	1	7	451	verberaque īnsonuit rabidōque haec addidit ōre:
+Aeneid	Aen	1	7	452	‘ēn ego victa sitū, quam vērī effēta senectūs
+Aeneid	Aen	1	7	453	arma inter rēgum falsā formīdine lūdit.
+Aeneid	Aen	1	7	454	respice ad haec: adsum dīrārum ab sēde sorōrum,
+Aeneid	Aen	1	7	455	bella manū lētumque gerō.'
+Aeneid	Aen	1	7	456	sīc effāta facem iuvenī coniēcit et ātrō
+Aeneid	Aen	1	7	457	lūmine fūmantēs fīxit sub pectore taedās.
+Aeneid	Aen	1	7	458	ollī somnum ingēns rumpit pavor, ossaque et artūs
+Aeneid	Aen	1	7	459	perfundit tōtō prōruptus corpore sūdor.
+Aeneid	Aen	1	7	460	arma āmēns fremit, arma torō tēctīsque requīrit;
+Aeneid	Aen	1	7	461	saevit amor ferrī et scelerāta īnsānia bellī,
+Aeneid	Aen	1	7	462	īra super: magnō velutī cum flamma sonōrē
+Aeneid	Aen	1	7	463	virgea suggeritur costīs undantis aēnī
+Aeneid	Aen	1	7	464	exsultantque aestū laticēs, furit intus aquāī
+Aeneid	Aen	1	7	465	fūmidus atque altē spūmīs exūberat amnis,
+Aeneid	Aen	1	7	466	nec iam sē capit unda, volat vapor āter ad aurās.
+Aeneid	Aen	1	7	467	ergō iter ad rēgem pollūtā pāce Latīnum
+Aeneid	Aen	1	7	468	indīcit prīmīs iuvenum et iubet arma parārī,
+Aeneid	Aen	1	7	469	tūtārī Ītaliam, dētrūdere fīnibus hostem;
+Aeneid	Aen	1	7	470	sē satis ambōbus Teucrīsque venīre Latīnīsque.
+Aeneid	Aen	1	7	471	haec ubi dicta dedit dīvōsque in vōta vocāvit,
+Aeneid	Aen	1	7	472	certātim sēsē Rutulī exhortantur in arma.
+Aeneid	Aen	1	7	473	hunc decus ēgregium fōrmae movet atque iuventae,
+Aeneid	Aen	1	7	474	hunc atavī rēgēs, hunc clārīs dextera factīs.
+Aeneid	Aen	1	7	475	Dum Turnus Rutulōs animīs audācibus implet,
+Aeneid	Aen	1	7	476	Allectō in Teucrōs Stygiīs sē concitat ālīs,
+Aeneid	Aen	1	7	477	arte novā, speculāta locum, quō lītore pulcher
+Aeneid	Aen	1	7	478	īnsidiīs cursūque ferās agitābat Iūlus.
+Aeneid	Aen	1	7	479	hīc subitam canibus rabiem Cōcȳtia virgō
+Aeneid	Aen	1	7	480	obicit et nōtō nārēs contingit odōre,
+Aeneid	Aen	1	7	481	ut cervum ārdentēs agerent; quae prīma labōrum
+Aeneid	Aen	1	7	482	causa fuit bellōque animōs accendit agrestēs.
+Aeneid	Aen	1	7	483	cervus erat fōrmā praestantī et cornibus ingēns,
+Aeneid	Aen	1	7	484	Tyrrhīdae puerī quem mātris ab ūbere raptum
+Aeneid	Aen	1	7	485	nūtrībant Tyrrhusque pater, cui rēgia pārent
+Aeneid	Aen	1	7	486	armenta et lātē cūstōdia crēdita campī.
+Aeneid	Aen	1	7	487	adsuētum imperiīs soror omnī Silvia cūrā
+Aeneid	Aen	1	7	488	mollibus intexēns ōrnābat cornua sertīs,
+Aeneid	Aen	1	7	489	pectēbatque ferum pūrōque in fonte lavābat.
+Aeneid	Aen	1	7	490	ille manum patiēns mēnsaeque adsuētus erīlī
+Aeneid	Aen	1	7	491	errābat silvīs rūrsusque ad līmina nōta
+Aeneid	Aen	1	7	492	ipse domum sērā quamvīs sē nocte ferēbat.
+Aeneid	Aen	1	7	493	hunc procul errantem rabidae vēnantis Iūlī
+Aeneid	Aen	1	7	494	commōvēre canēs, fluviō cum forte secundō
+Aeneid	Aen	1	7	495	dēflueret rīpāque aestus viridante levāret.
+Aeneid	Aen	1	7	496	ipse etiam eximiae laudis succēnsus amōre
+Aeneid	Aen	1	7	497	Ascanius curvō dērēxit spīcula cornū;
+Aeneid	Aen	1	7	498	nec dextrae errantī deus āfuit, āctaque multō
+Aeneid	Aen	1	7	499	perque uterum sonitū perque īlia vēnit harundō.
+Aeneid	Aen	1	7	500	saucius at quadripēs nōta intrā tēcta refūgit
+Aeneid	Aen	1	7	501	successitque gemēns stabulīs, questūque cruentus
+Aeneid	Aen	1	7	502	atque implōrantī similis tēctum omne replēbat.
+Aeneid	Aen	1	7	503	Silvia prīma soror palmīs percussa lacertōs
+Aeneid	Aen	1	7	504	auxilium vocat et dūrōs conclāmat agrestēs.
+Aeneid	Aen	1	7	505	ollī (pestis enim tacitīs latet aspera silvīs)
+Aeneid	Aen	1	7	506	imprōvīsī adsunt, hic torre armātus obustō,
+Aeneid	Aen	1	7	507	stīpitis hic gravidī nōdīs; quod cuique repertum
+Aeneid	Aen	1	7	508	rīmantī tēlum īra facit. vocat agmina Tyrrhus,
+Aeneid	Aen	1	7	509	quadrifidam quercum cuneīs ut forte coāctīs
+Aeneid	Aen	1	7	510	scindēbat raptā spīrāns immāne secūrī.
+Aeneid	Aen	1	7	511	At saeva ē speculīs tempus dea nacta nocendī
+Aeneid	Aen	1	7	512	ardua tēcta petit stabulī et dē culmine summō
+Aeneid	Aen	1	7	513	pāstōrāle canit signum cornūque recurvō
+Aeneid	Aen	1	7	514	Tartaream intendit vōcem, quā prōtinus omne
+Aeneid	Aen	1	7	515	contremuit nemus et silvae īnsonuēre profundae;
+Aeneid	Aen	1	7	516	audiit et Triviae longē lacus, audiit amnis
+Aeneid	Aen	1	7	517	sulpureā Nār albus aquā fontēsque Velīnī,
+Aeneid	Aen	1	7	518	et trepidae mātrēs pressēre ad pectora nātōs.
+Aeneid	Aen	1	7	519	tum vērō ad vōcem celerēs, quā būcina signum
+Aeneid	Aen	1	7	520	dīra dedit, raptīs concurrunt undique tēlīs
+Aeneid	Aen	1	7	521	indomitī agricolae, nec nōn et Trōia pūbēs
+Aeneid	Aen	1	7	522	Ascaniō auxilium castrīs effundit apertīs.
+Aeneid	Aen	1	7	523	dērēxēre aciēs. nōn iam certāmine agrestī
+Aeneid	Aen	1	7	524	stīpitibus dūrīs agitur sudibusve praeustīs,
+Aeneid	Aen	1	7	525	sed ferrō ancipitī dēcernunt ātraque lātē
+Aeneid	Aen	1	7	526	horrēscit strictīs seges ēnsibus, aeraque fulgent
+Aeneid	Aen	1	7	527	sōle lacessītā et lūcem sub nūbila iactant:
+Aeneid	Aen	1	7	528	flūctus utī prīmō coepit cum albēscere ventō,
+Aeneid	Aen	1	7	529	paulātim sēsē tollit mare et altius undās
+Aeneid	Aen	1	7	530	ērigit, inde īmō cōnsurgit ad aethera fundō.
+Aeneid	Aen	1	7	531	hīc iuvenis prīmam ante aciem strīdente sagittā,
+Aeneid	Aen	1	7	532	nātōrum Tyrrhī fuerat quī maximus, Almō,
+Aeneid	Aen	1	7	533	sternitur; haesit enim sub gutture vulnus et ūdae
+Aeneid	Aen	1	7	534	vōcis iter tenuemque inclūsit sanguine vītam.
+Aeneid	Aen	1	7	535	corpora multa virum circā seniorque Galaesus,
+Aeneid	Aen	1	7	536	dum pācī medium sē offert, iūstissimus ūnus
+Aeneid	Aen	1	7	537	quī fuit Ausoniīsque ōlim dītissimus arvīs:
+Aeneid	Aen	1	7	538	quīnque gregēs illī bālantum, quīna redībant
+Aeneid	Aen	1	7	539	armenta, et terram centum vertēbat arātrīs.
+Aeneid	Aen	1	7	540	Atque ea per campōs aequō dum Mārte geruntur,
+Aeneid	Aen	1	7	541	prōmissī dea facta potēns, ubi sanguine bellum
+Aeneid	Aen	1	7	542	imbuit et prīmae commīsit fūnera pugnae,
+Aeneid	Aen	1	7	543	dēserit Hesperiam et caelī conversa per aurās
+Aeneid	Aen	1	7	544	Iūnōnem victrīx adfātur vōce superbā:
+Aeneid	Aen	1	7	545	‘ēn, perfecta tibī bellō discordia trīstī;
+Aeneid	Aen	1	7	546	dīc in amīcitiam coeant et foedera iungant.
+Aeneid	Aen	1	7	547	quandoquidem Ausoniō respersī sanguine Teucrōs,
+Aeneid	Aen	1	7	548	hoc etiam hīs addam, tua sī mihi certa voluntās:
+Aeneid	Aen	1	7	549	fīnitimās in bella feram rūmōribus urbēs,
+Aeneid	Aen	1	7	550	accendamque animōs īnsānī Mārtis amōre
+Aeneid	Aen	1	7	551	undique ut auxiliō veniant; spargam arma per agrōs.'
+Aeneid	Aen	1	7	552	tum contrā Iūnō: ‘terrōrum et fraudis abundē est:
+Aeneid	Aen	1	7	553	stant bellī causae, pugnātur comminus armīs,
+Aeneid	Aen	1	7	554	quae fors prīma dedit sanguis novus imbuit arma.
+Aeneid	Aen	1	7	555	tālia coniugia et tālēs celebrent hymenaeōs
+Aeneid	Aen	1	7	556	ēgregium Veneris genus et rēx ipse Latīnus.
+Aeneid	Aen	1	7	557	tē super aetheriās errāre licentius aurās
+Aeneid	Aen	1	7	558	haud pater ille velit, summī rēgnātor Olympī.
+Aeneid	Aen	1	7	559	cēde locīs. ego, sī qua super fortūna labōrum est,
+Aeneid	Aen	1	7	560	ipsa regam.' tālēs dederat Sāturnia vōcēs;
+Aeneid	Aen	1	7	561	illa autem attollit strīdentēs anguibus ālās
+Aeneid	Aen	1	7	562	Cōcȳtīque petit sēdem supera ardua linquēns.
+Aeneid	Aen	1	7	563	est locus Ītaliae mediō sub montibus altīs,
+Aeneid	Aen	1	7	564	nōbilis et fāmā multīs memorātus in ōrīs,
+Aeneid	Aen	1	7	565	Amsanctī vallēs; dēnsīs hunc frondibus ātrum
+Aeneid	Aen	1	7	566	urget utrimque latus nemoris, mediōque fragōsus
+Aeneid	Aen	1	7	567	dat sonitum saxīs et tortō vertice torrēns.
+Aeneid	Aen	1	7	568	hīc specus horrendum et saevī spīrācula Dītis
+Aeneid	Aen	1	7	569	mōnstrantur, ruptōque ingēns Acheronte vorāgō
+Aeneid	Aen	1	7	570	pestiferās aperit faucēs, quīs condita Erīnys,
+Aeneid	Aen	1	7	571	invīsum nūmen, terrās caelumque levābat.
+Aeneid	Aen	1	7	572	Nec minus intereā extrēmam Sāturnia bellō
+Aeneid	Aen	1	7	573	impōnit rēgīna manum. ruit omnis in urbem
+Aeneid	Aen	1	7	574	pāstōrum ex aciē numerus, caesōsque reportant
+Aeneid	Aen	1	7	575	Almōnem puerum foedātīque ōra Galaesī,
+Aeneid	Aen	1	7	576	implōrantque deōs obtestanturque Latīnum.
+Aeneid	Aen	1	7	577	Turnus adest mediōque in crīmine caedis et ignī
+Aeneid	Aen	1	7	578	terrōrem ingeminat: Teucrōs in rēgna vocārī,
+Aeneid	Aen	1	7	579	stirpem admiscērī Phrygiam, sē līmine pellī.
+Aeneid	Aen	1	7	580	tum quōrum attonitae Bacchō nemora āvia mātrēs
+Aeneid	Aen	1	7	581	īnsultant thiasīs (neque enim leve nōmen Amātae)
+Aeneid	Aen	1	7	582	undique collēctī coeunt Mārtemque fatīgant.
+Aeneid	Aen	1	7	583	īlicet īnfandum cūnctī contrā ōmina bellum,
+Aeneid	Aen	1	7	584	contrā fāta deum perversō nūmine poscunt.
+Aeneid	Aen	1	7	585	certātim rēgis circumstant tēcta Latīnī;
+Aeneid	Aen	1	7	586	ille velut pelagō rūpēs immōta resistit,
+Aeneid	Aen	1	7	587	ut pelagī rūpēs magnō veniente fragōre,
+Aeneid	Aen	1	7	588	quae sēsē multīs circum lātrantibus undīs
+Aeneid	Aen	1	7	589	mōle tenet; scopulī nēquīquam et spūmea circum
+Aeneid	Aen	1	7	590	saxa fremunt laterīque inlīsa refunditur alga.
+Aeneid	Aen	1	7	591	vērum ubi nūlla datur caecum exsuperāre potestās
+Aeneid	Aen	1	7	592	cōnsilium, et saevae nūtū Iūnōnis eunt rēs,
+Aeneid	Aen	1	7	593	multa deōs aurāsque pater testātus inānēs
+Aeneid	Aen	1	7	594	‘frangimur heu fātīs' inquit ‘ferimurque procellā!
+Aeneid	Aen	1	7	595	ipsī hās sacrilegō pendētis sanguine poenās,
+Aeneid	Aen	1	7	596	ō miserī. tē, Turne, nefās, tē trīste manēbit
+Aeneid	Aen	1	7	597	supplicium, vōtīsque deōs venerābere sērīs.
+Aeneid	Aen	1	7	598	nam mihi parta quiēs, omnisque in līmine portūs
+Aeneid	Aen	1	7	599	fūnere fēlīcī spolior.' nec plūra locūtus
+Aeneid	Aen	1	7	600	saepsit sē tēctīs rērumque relīquit habēnās.
+Aeneid	Aen	1	7	601	Mōs erat Hesperiō in Latiō, quem prōtinus urbēs
+Aeneid	Aen	1	7	602	Albānae coluēre sacrum, nunc maxima rērum
+Aeneid	Aen	1	7	603	Rōma colit, cum prīma movent in proelia Mārtem,
+Aeneid	Aen	1	7	604	sīve Getīs īnferre manū lacrimābile bellum
+Aeneid	Aen	1	7	605	Hyrcānīsve Arabīsve parant, seu tendere ad Indōs
+Aeneid	Aen	1	7	606	Aurōramque sequī Parthōsque reposcere signa:
+Aeneid	Aen	1	7	607	sunt geminae Bellī portae (sīc nōmine dīcunt)
+Aeneid	Aen	1	7	608	religiōne sacrae et saevī formīdine Mārtis;
+Aeneid	Aen	1	7	609	centum aerei claudunt vectēs aeternaque ferrī
+Aeneid	Aen	1	7	610	rōbora, nec cūstōs absistit līmine Iānus.
+Aeneid	Aen	1	7	611	hās, ubi certa sedet patribus sententia pugnae,
+Aeneid	Aen	1	7	612	ipse Quirīnālī trabeā cīnctūque Gabīnō
+Aeneid	Aen	1	7	613	īnsignis reserat strīdentia līmina cōnsul,
+Aeneid	Aen	1	7	614	ipse vocat pugnās; sequitur tum cētera pūbēs,
+Aeneid	Aen	1	7	615	aereaque adsēnsū cōnspīrant cornua raucō.
+Aeneid	Aen	1	7	616	hōc et tum Aeneadīs indīcere bella Latīnus
+Aeneid	Aen	1	7	617	mōre iubēbātur trīstīsque reclūdere portās.
+Aeneid	Aen	1	7	618	abstinuit tāctū pater āversusque refūgit
+Aeneid	Aen	1	7	619	foeda ministeria, et caecīs sē condidit umbrīs.
+Aeneid	Aen	1	7	620	tum rēgīna deum caelō dēlāpsa morantēs
+Aeneid	Aen	1	7	621	impulit ipsa manū portās, et cardine versō
+Aeneid	Aen	1	7	622	Bellī ferrātōs rumpit Sāturnia postēs.
+Aeneid	Aen	1	7	623	ārdet inexcīta Ausonia atque immōbilis ante;
+Aeneid	Aen	1	7	624	pars pedes īre parat campīs, pars arduus altīs
+Aeneid	Aen	1	7	625	pulverulentus equīs furit; omnēs arma requīrunt.
+Aeneid	Aen	1	7	626	pars lēvēs clipeōs et spīcula lūcida tergent
+Aeneid	Aen	1	7	627	arvīnā pinguī subiguntque in cōte secūrēs;
+Aeneid	Aen	1	7	628	signaque ferre iuvat sonitūsque audīre tubārum.
+Aeneid	Aen	1	7	629	quīnque adeō magnae positīs incūdibus urbēs
+Aeneid	Aen	1	7	630	tēla novant, Ātīna potēns Tīburque superbum,
+Aeneid	Aen	1	7	631	Ardea Crustumerīque et turrigerae Antemnae.
+Aeneid	Aen	1	7	632	tegmina tūta cavant capitum flectuntque salignās
+Aeneid	Aen	1	7	633	umbōnum crātēs; aliī thōrācas aēnōs
+Aeneid	Aen	1	7	634	aut lēvēs ocreās lentō dūcunt argentō;
+Aeneid	Aen	1	7	635	vōmeris hūc et falcis honōs, hūc omnis arātrī
+Aeneid	Aen	1	7	636	cessit amor; recoquunt patriōs fornācibus ēnsēs.
+Aeneid	Aen	1	7	637	classica iamque sonant, it bellō tessera signum;
+Aeneid	Aen	1	7	638	hic galeam tēctīs trepidus rapit, ille trementēs
+Aeneid	Aen	1	7	639	ad iuga cōgit equōs, clipeumque aurōque trilīcem
+Aeneid	Aen	1	7	640	lōrīcam induitur fīdōque accingitur ēnse.
+Aeneid	Aen	1	7	641	Pandite nunc Helicōna, deae, cantūsque movēte,
+Aeneid	Aen	1	7	642	quī bellō excitī rēgēs, quae quemque secūtae
+Aeneid	Aen	1	7	643	complērint campōs aciēs, quibus Ītala iam tum
+Aeneid	Aen	1	7	644	flōruerit terra alma virīs, quibus ārserit armīs;
+Aeneid	Aen	1	7	645	et meministis enim, dīvae, et memorāre potestis;
+Aeneid	Aen	1	7	646	ad nōs vix tenuis fāmae perlābitur aura.
+Aeneid	Aen	1	7	647	Prīmus init bellum Tyrrhēnīs asper ab ōrīs
+Aeneid	Aen	1	7	648	contemptor dīvum Mezentius agminaque armat.
+Aeneid	Aen	1	7	649	fīlius huic iuxtā Lausus, quō pulchrior alter
+Aeneid	Aen	1	7	650	nōn fuit exceptō Laurentis corpore Turnī;
+Aeneid	Aen	1	7	651	Lausus, equum domitor dēbellātorque ferārum,
+Aeneid	Aen	1	7	652	dūcit Agyllīnā nēquīquam ex urbe secūtōs
+Aeneid	Aen	1	7	653	mīlle virōs, dignus patriīs quī laetior esset
+Aeneid	Aen	1	7	654	imperiīs et cui pater haud Mezentius esset.
+Aeneid	Aen	1	7	655	Post hōs īnsignem palmā per grāmina currum
+Aeneid	Aen	1	7	656	victōrēsque ostentat equōs satus Hercule pulchrō
+Aeneid	Aen	1	7	657	pulcher Aventīnus, clipeōque īnsigne paternum
+Aeneid	Aen	1	7	658	centum anguēs cīnctamque gerit serpentibus Hȳdram;
+Aeneid	Aen	1	7	659	collis Aventīnī silvā quem Rhēa sacerdos
+Aeneid	Aen	1	7	660	fūrtīvum partū sub lūminis ēdidit ōrās,
+Aeneid	Aen	1	7	661	mixta deō mulier, postquam Laurentia victor
+Aeneid	Aen	1	7	662	Gēryonē exstīnctō Tīrynthius attigit arva,
+Aeneid	Aen	1	7	663	Tyrrhēnōque bovēs in flūmine lāvit Hibērās.
+Aeneid	Aen	1	7	664	pīla manū saevōsque gerunt in bella dolōnēs,
+Aeneid	Aen	1	7	665	et teretī pugnant mucrōne verūque Sabellō.
+Aeneid	Aen	1	7	666	ipse pedes, tegimen torquēns immāne leōnis,
+Aeneid	Aen	1	7	667	terribilī impexum saetā cum dentibus albīs
+Aeneid	Aen	1	7	668	indūtus capitī, sīc rēgia tēcta subībat,
+Aeneid	Aen	1	7	669	horridus Herculeōque umerōs innexus amictū.
+Aeneid	Aen	1	7	670	Tum geminī frātrēs Tīburtia moenia linquunt,
+Aeneid	Aen	1	7	671	frātris Tīburtī dictam cognōmine gentem,
+Aeneid	Aen	1	7	672	Cātillusque ācerque Corās, Argīva iuventūs,
+Aeneid	Aen	1	7	673	et prīmam ante aciem dēnsa inter tēla feruntur:
+Aeneid	Aen	1	7	674	ceu duo nūbigenae cum vertice montis ab altō
+Aeneid	Aen	1	7	675	dēscendunt Centaurī Homolēn Othrymque nivālem
+Aeneid	Aen	1	7	676	linquentēs cursū rapidō; dat euntibus ingēns
+Aeneid	Aen	1	7	677	silva locum et magnō cēdunt virgulta fragōre.
+Aeneid	Aen	1	7	678	Nec Praenestīnae fundātor dēfuit urbis,
+Aeneid	Aen	1	7	679	Volcānō genitum pecora inter agrestia rēgem
+Aeneid	Aen	1	7	680	inventumque focīs omnis quem crēdidit aetās,
+Aeneid	Aen	1	7	681	Caeculus. hunc legiō lātē comitātur agrestis:
+Aeneid	Aen	1	7	682	quīque altum Praeneste virī quīque arva Gabīnae
+Aeneid	Aen	1	7	683	Iūnōnis gelidumque Aniēnem et rōscida rīvīs
+Aeneid	Aen	1	7	684	Hernica saxa colunt, quōs dīves Anagnia pāscis,
+Aeneid	Aen	1	7	685	quōs Amasēne pater. nōn illīs omnibus arma
+Aeneid	Aen	1	7	686	nec clipeī currūsve sonant; pars maxima glandēs
+Aeneid	Aen	1	7	687	līventis plumbī spargit, pars spīcula gestat
+Aeneid	Aen	1	7	688	bīna manū, fulvōsque lupī dē pelle galērōs
+Aeneid	Aen	1	7	689	tegmen habent capitī; vestīgia nūda sinistrī
+Aeneid	Aen	1	7	690	īnstituēre pedis, crūdus tegit altera pērō.
+Aeneid	Aen	1	7	691	At Messāpus, equum domitor, Neptūnia prōlēs,
+Aeneid	Aen	1	7	692	quem neque fās ignī cuiquam nec sternere ferrō,
+Aeneid	Aen	1	7	693	iam prīdem residēs populōs dēsuētaque bellō
+Aeneid	Aen	1	7	694	agmina in arma vocat subitō ferrumque retractat.
+Aeneid	Aen	1	7	695	hī Fescennīnās aciēs Aequōsque Faliscōs,
+Aeneid	Aen	1	7	696	hī Sōractis habent arcēs Flāvīniaque arva
+Aeneid	Aen	1	7	697	et Ciminī cum monte lacum lūcōsque Capēnōs.
+Aeneid	Aen	1	7	698	ībant aequātī numerō rēgemque canēbant:
+Aeneid	Aen	1	7	699	ceu quondam niveī liquida inter nūbila cycnī
+Aeneid	Aen	1	7	700	cum sēsē ē pāstū referunt et longa canōrōs
+Aeneid	Aen	1	7	701	dant per colla modōs, sonat amnis et Āsia longē
+Aeneid	Aen	1	7	702	pulsa palūs.
+Aeneid	Aen	1	7	703	nec quisquam aerātās aciēs exāmine tantō
+Aeneid	Aen	1	7	704	miscērī putet, āeriam sed gurgite ab altō
+Aeneid	Aen	1	7	705	urgērī volucrum raucārum ad lītora nūbem.
+Aeneid	Aen	1	7	706	Ecce Sabīnōrum prīscō dē sanguine magnum
+Aeneid	Aen	1	7	707	agmen agēns Clausus magnīque ipse agminis īnstar,
+Aeneid	Aen	1	7	708	Claudia nunc ā quō diffunditur et tribus et gēns
+Aeneid	Aen	1	7	709	per Latium, postquam in partem data Rōma Sabīnīs.
+Aeneid	Aen	1	7	710	ūnā ingēns Amiterna cohors prīscīque Quirītēs,
+Aeneid	Aen	1	7	711	Ērētī manus omnis olīviferaeque Mutuscae;
+Aeneid	Aen	1	7	712	quī Nōmentum urbem, quī Rōsea rūra Velīnī,
+Aeneid	Aen	1	7	713	quī Tetricae horrentīs rūpēs montemque Sevērum
+Aeneid	Aen	1	7	714	Casperiamque colunt Forulōsque et flūmen Himellae,
+Aeneid	Aen	1	7	715	quī Tiberim Fabarimque bibunt, quōs frīgida mīsit
+Aeneid	Aen	1	7	716	Nursia, et Ortīnae classēs populīque Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	7	717	quōsque secāns īnfaustum interluit Allia nōmen:
+Aeneid	Aen	1	7	718	quam multī Libycō volvuntur marmore flūctūs
+Aeneid	Aen	1	7	719	saevus ubi Ōrīōn hībernīs conditur undīs,
+Aeneid	Aen	1	7	720	vel cum sōle novō dēnsae torrentur aristae
+Aeneid	Aen	1	7	721	aut Hermī campō aut Lyciae flāventibus arvīs.
+Aeneid	Aen	1	7	722	scūta sonant pulsūque pedum conterrita tellūs.
+Aeneid	Aen	1	7	723	Hinc Agamemnonius, Troiānī nōminis hostis,
+Aeneid	Aen	1	7	724	currū iungit Halaesus equōs Turnōque ferōcēs
+Aeneid	Aen	1	7	725	mīlle rapit populōs, vertunt fēlīcia Bacchō
+Aeneid	Aen	1	7	726	Massica quī rāstrīs, et quōs dē collibus altīs
+Aeneid	Aen	1	7	727	Auruncī mīsēre patrēs Sidicīnaque iuxtā
+Aeneid	Aen	1	7	728	aequora, quīque Calēs linquunt amnisque vadōsī
+Aeneid	Aen	1	7	729	accola Volturnī, pariterque Satīculus asper
+Aeneid	Aen	1	7	730	Oscōrumque manus. teretēs sunt aclydes illīs
+Aeneid	Aen	1	7	731	tēla, sed haec lentō mōs est aptāre flagellō.
+Aeneid	Aen	1	7	732	laevās caetra tegit, falcātī comminus ēnsēs.
+Aeneid	Aen	1	7	733	Nec tū carminibus nostrīs indictus abībis,
+Aeneid	Aen	1	7	734	Oebale, quem generāsse Telōn Sēbēthide nymphā
+Aeneid	Aen	1	7	735	fertur, Tēleboum Capreās cum rēgna tenēret,
+Aeneid	Aen	1	7	736	iam senior; patriīs sed nōn et fīlius arvīs
+Aeneid	Aen	1	7	737	contentus lātē iam tum diciōne premēbat
+Aeneid	Aen	1	7	738	Sarrastēs populōs et quae rigat aequora Sarnus,
+Aeneid	Aen	1	7	739	quīque Rufrās Batulumque tenent atque arva Celemnae,
+Aeneid	Aen	1	7	740	et quōs māliferae dēspectant moenia Abellae,
+Aeneid	Aen	1	7	741	Teutonicō rītū solitī torquēre catēiās;
+Aeneid	Aen	1	7	742	tegmina quis capitum raptus dē sūbere cortex
+Aeneid	Aen	1	7	743	aerātaeque micant peltae, micat aereus ēnsis.
+Aeneid	Aen	1	7	744	Et tē montōsae mīsēre in proelia Nersae,
+Aeneid	Aen	1	7	745	Ufēns, īnsignem fāmā et fēlīcibus armīs,
+Aeneid	Aen	1	7	746	horrida praecipuē cui gēns adsuētaque multō
+Aeneid	Aen	1	7	747	vēnātū nemorum, dūrīs Aequīcula glaebīs.
+Aeneid	Aen	1	7	748	armātī terram exercent semperque recentēs
+Aeneid	Aen	1	7	749	convectāre iuvat praedās et vīvere raptō.
+Aeneid	Aen	1	7	750	Quīn et Marruvia venit dē gente sacerdos
+Aeneid	Aen	1	7	751	fronde super galeam et fēlīcī cōmptus olīvā
+Aeneid	Aen	1	7	752	Archippī rēgis missū, fortissimus Umbrō,
+Aeneid	Aen	1	7	753	vīpereō generī et graviter spīrantibus hydrīs
+Aeneid	Aen	1	7	754	spargere quī somnōs cantūque manūque solēbat,
+Aeneid	Aen	1	7	755	mulcēbatque īrās et morsūs arte levābat.
+Aeneid	Aen	1	7	756	sed nōn Dardaniae medicārī cuspidis ictum
+Aeneid	Aen	1	7	757	ēvaluit neque eum iūvēre in vulnera cantūs
+Aeneid	Aen	1	7	758	somniferī et Marsīs quaesītae montibus herbae.
+Aeneid	Aen	1	7	759	tē nemus Angitiae, vitreā tē Fūcinus undā,
+Aeneid	Aen	1	7	760	tē liquidī flēvēre lacūs.
+Aeneid	Aen	1	7	761	Ībat et Hippolytī prōlēs pulcherrima bellō,
+Aeneid	Aen	1	7	762	Virbius, īnsignem quem māter Arīcia mīsit,
+Aeneid	Aen	1	7	763	ēductum Ēgeriae lūcīs ūmentia circum
+Aeneid	Aen	1	7	764	lītora, pinguis ubi et plācābilis āra Diānae.
+Aeneid	Aen	1	7	765	namque ferunt fāma Hippolytum, postquam arte novercae
+Aeneid	Aen	1	7	766	occiderit patriāsque explērit sanguine poenās
+Aeneid	Aen	1	7	767	turbātīs distractus equīs, ad sīdera rūrsus
+Aeneid	Aen	1	7	768	aetheria et superās caelī vēnisse sub aurās,
+Aeneid	Aen	1	7	769	Paeoniīs revocātum herbīs et amōre Diānae.
+Aeneid	Aen	1	7	770	tum pater omnipotēns aliquem indignātus ab umbrīs
+Aeneid	Aen	1	7	771	mortālem īnfernīs ad lūmina surgere vītae,
+Aeneid	Aen	1	7	772	ipse repertōrem medicīnae tālis et artis
+Aeneid	Aen	1	7	773	fulmine Phoebigenam Stygiās dētrūsit ad undās.
+Aeneid	Aen	1	7	774	at Trivia Hippolytum sēcrētīs alma recondit
+Aeneid	Aen	1	7	775	sēdibus et nymphae Ēgeriae nemorīque relēgat,
+Aeneid	Aen	1	7	776	sōlus ubi in silvīs Italīs ignōbilis aevum
+Aeneid	Aen	1	7	777	exigeret versōque ubi nōmine Virbius esset.
+Aeneid	Aen	1	7	778	unde etiam templō Triviae lūcīsque sacrātīs
+Aeneid	Aen	1	7	779	cornipedēs arcentur equī, quod lītore currum
+Aeneid	Aen	1	7	780	et iuvenem mōnstrīs pavidī effūdēre marīnīs.
+Aeneid	Aen	1	7	781	fīlius ārdentēs haud sētius aequore campī
+Aeneid	Aen	1	7	782	exercēbat equōs currūque in bella ruēbat.
+Aeneid	Aen	1	7	783	Ipse inter prīmōs praestantī corpore Turnus
+Aeneid	Aen	1	7	784	vertitur arma tenēns et tōtō vertice suprā est.
+Aeneid	Aen	1	7	785	cui triplicī crīnīta iubā galea alta Chimaeram
+Aeneid	Aen	1	7	786	sustinet Aetnaeōs efflantem faucibus ignēs;
+Aeneid	Aen	1	7	787	tam magis illa fremēns et trīstibus effera flammīs
+Aeneid	Aen	1	7	788	quam magis effūsō crūdēscunt sanguine pugnae.
+Aeneid	Aen	1	7	789	at lēvem clipeum sublātīs cornibus Īō
+Aeneid	Aen	1	7	790	aurō īnsignībat, iam saetīs obsita, iam bōs,
+Aeneid	Aen	1	7	791	argūmentum ingēns, et cūstōs virginis Argus,
+Aeneid	Aen	1	7	792	caelātāque amnem fundēns pater Īnachus urnā.
+Aeneid	Aen	1	7	793	īnsequitur nimbus peditum clipeātaque tōtīs
+Aeneid	Aen	1	7	794	agmina dēnsentur campīs, Argīvaque pūbēs
+Aeneid	Aen	1	7	795	Auruncaeque manūs, Rutulī veterēsque Sicānī,
+Aeneid	Aen	1	7	796	et Sacrānae aciēs et pictī scūta Labīcī;
+Aeneid	Aen	1	7	797	quī saltus, Tiberīne, tuōs sacrumque Numīcī
+Aeneid	Aen	1	7	798	lītus arant Rutulōsque exercent vōmere collēs
+Aeneid	Aen	1	7	799	Circaeumque iugum, quis Iuppiter Ānxurus arvīs
+Aeneid	Aen	1	7	800	praesidet et viridī gaudēns Fērōnia lūcō;
+Aeneid	Aen	1	7	801	quā Saturae iacet ātra palūs gelidusque per īmās
+Aeneid	Aen	1	7	802	quaerit iter vallēs atque in mare conditur Ufēns.
+Aeneid	Aen	1	7	803	Hōs super advēnit Volscā dē gente Camilla
+Aeneid	Aen	1	7	804	agmen agēns equitum et flōrentēs aere catervās,
+Aeneid	Aen	1	7	805	bellātrīx, nōn illa colō calathīsve Minervae
+Aeneid	Aen	1	7	806	fēmineās adsuēta manūs, sed proelia virgō
+Aeneid	Aen	1	7	807	dūra patī cursūque pedum praevertere ventōs.
+Aeneid	Aen	1	7	808	illa vel intāctae segetis per summa volāret
+Aeneid	Aen	1	7	809	grāmina nec tenerās cursū laesisset aristās,
+Aeneid	Aen	1	7	810	vel mare per medium flūctū suspēnsa tumentī
+Aeneid	Aen	1	7	811	ferret iter celerēs nec tingeret aequore plantās.
+Aeneid	Aen	1	7	812	illam omnis tēctīs agrīsque effūsa iuventūs
+Aeneid	Aen	1	7	813	turbaque mīrātur mātrum et prōspectat euntem,
+Aeneid	Aen	1	7	814	attonitīs inhiāns animīs ut rēgius ostrō
+Aeneid	Aen	1	7	815	vēlet honōs lēvēs umerōs, ut fībula crīnem
+Aeneid	Aen	1	7	816	aurō internectat, Lyciam ut gerat ipsa pharetram
+Aeneid	Aen	1	7	817	et pāstōrālem praefīxā cuspide myrtum.
+Aeneid	Aen	1	8	1	Ut bellī signum Laurentī Turnus ab arce
+Aeneid	Aen	1	8	2	extulit et raucō strepuērunt cornua cantū,
+Aeneid	Aen	1	8	3	utque ācrēs concussit equōs utque impulit arma,
+Aeneid	Aen	1	8	4	extemplō turbātī animī, simul omne tumultū
+Aeneid	Aen	1	8	5	coniūrat trepidō Latium saevitque iuventūs
+Aeneid	Aen	1	8	6	effera. ductōrēs prīmī Messāpus et Ufēns
+Aeneid	Aen	1	8	7	contemptorque deum Mezentius undique cōgunt
+Aeneid	Aen	1	8	8	auxilia et lātōs vastant cultōribus agrōs.
+Aeneid	Aen	1	8	9	mittitur et magnī Venulus Diomēdis ad urbem
+Aeneid	Aen	1	8	10	quī petat auxilium, et Latiō cōnsistere Teucrōs,
+Aeneid	Aen	1	8	11	advectum Aenēān classī victōsque penātēs
+Aeneid	Aen	1	8	12	īnferre et fātīs rēgem sē dīcere poscī
+Aeneid	Aen	1	8	13	ēdoceat, multāsque virō sē adiungere gentēs
+Aeneid	Aen	1	8	14	Dardaniō et lātē Latiō incrēbrēscere nōmen:
+Aeneid	Aen	1	8	15	quid struat hīs coeptīs, quem, sī fortūna sequātur,
+Aeneid	Aen	1	8	16	ēventum pugnae cupiat, manifēstius ipsī
+Aeneid	Aen	1	8	17	quam Turnō rēgī aut rēgī appārēre Latīnō.
+Aeneid	Aen	1	8	18	Tālia per Latium. quae Lāomedontius hērōs
+Aeneid	Aen	1	8	19	cūncta vidēns magnō cūrārum fluctuat aestū,
+Aeneid	Aen	1	8	20	atque animum nunc hūc celerem nunc dīvidit illūc
+Aeneid	Aen	1	8	21	in partīsque rapit variās perque omnia versat,
+Aeneid	Aen	1	8	22	sīcut aquae tremulum labrīs ubi lūmen aēnīs
+Aeneid	Aen	1	8	23	sōle repercussum aut radiantis imāgine lūnae
+Aeneid	Aen	1	8	24	omnia pervolitat lātē loca, iamque sub aurās
+Aeneid	Aen	1	8	25	ērigitur summīque ferit laqueāria tēctī.
+Aeneid	Aen	1	8	26	nox erat et terrās animālia fessa per omnēs
+Aeneid	Aen	1	8	27	ālituum pecudumque genus sopor altus habēbat,
+Aeneid	Aen	1	8	28	cum pater in rīpā gelidīque sub aetheris axe
+Aeneid	Aen	1	8	29	Aenēās, trīstī turbātus pectora bellō,
+Aeneid	Aen	1	8	30	prōcubuit sēramque dedit per membra quiētem.
+Aeneid	Aen	1	8	31	huic deus ipse locī fluviō Tiberīnus amoenō
+Aeneid	Aen	1	8	32	pōpuleās inter senior sē attollere frondēs
+Aeneid	Aen	1	8	33	vīsus (eum tenuis glaucō vēlābat amictū
+Aeneid	Aen	1	8	34	carbasus, et crīnēs umbrōsa tegēbat harundō),
+Aeneid	Aen	1	8	35	tum sīc adfārī et cūrās hīs dēmere dictīs:
+Aeneid	Aen	1	8	36	‘Ō sate gente deum, Troiānam ex hostibus urbem
+Aeneid	Aen	1	8	37	quī revehis nōbīs aeternaque Pergama servās,
+Aeneid	Aen	1	8	38	exspectāte solō Laurentī arvīsque Latīnīs,
+Aeneid	Aen	1	8	39	hīc tibi certa domus, certī (nē absiste) penātēs.
+Aeneid	Aen	1	8	40	neu bellī terrēre minīs; tumor omnis et īrae
+Aeneid	Aen	1	8	41	concessēre deum.
+Aeneid	Aen	1	8	42	iamque tibī, nē vāna putēs haec fingere somnum,
+Aeneid	Aen	1	8	43	lītoreīs ingēns inventa sub īlicibus sūs
+Aeneid	Aen	1	8	44	trīgintā capitum fētūs ēnīxa iacēbit,
+Aeneid	Aen	1	8	45	alba solō recubāns, albī circum ūbera nātī.
+Aeneid	Aen	1	8	46	[hic locus urbis erit, requiēs ea certa labōrum,]
+Aeneid	Aen	1	8	47	ex quō ter dēnīs urbem redeuntibus annīs
+Aeneid	Aen	1	8	48	Ascanius clārī condet cognōminis Albam.
+Aeneid	Aen	1	8	49	haud incerta canō. nunc quā ratiōne quod īnstat
+Aeneid	Aen	1	8	50	expediās victor, paucīs (adverte) docēbō.
+Aeneid	Aen	1	8	51	Arcades hīs ōrīs, genus ā Pallante profectum,
+Aeneid	Aen	1	8	52	quī rēgem Evandrum comitēs, quī signa secūtī,
+Aeneid	Aen	1	8	53	dēlēgēre locum et posuēre in montibus urbem
+Aeneid	Aen	1	8	54	Pallantis proavī dē nōmine Pallantēum.
+Aeneid	Aen	1	8	55	hī bellum adsiduē dūcunt cum gente Latīnā;
+Aeneid	Aen	1	8	56	hōs castrīs adhibē sociōs et foedera iunge.
+Aeneid	Aen	1	8	57	ipse ego tē rīpīs et rēctō flūmine dūcam,
+Aeneid	Aen	1	8	58	adversum rēmīs superes subvectus ut amnem.
+Aeneid	Aen	1	8	59	surge age, nāte deā, prīmīsque cadentibus astrīs
+Aeneid	Aen	1	8	60	Iūnōnī fer rīte precēs, īramque mināsque
+Aeneid	Aen	1	8	61	supplicibus superā vōtīs. mihi victor honōrem
+Aeneid	Aen	1	8	62	persolvēs. ego sum plēnō quem flūmine cernis
+Aeneid	Aen	1	8	63	stringentem rīpās et pinguia culta secantem,
+Aeneid	Aen	1	8	64	caeruleus Thybris, caelō grātissimus amnis.
+Aeneid	Aen	1	8	65	hīc mihi magna domus, celsīs caput urbibus exit.'
+Aeneid	Aen	1	8	66	Dīxit, deinde lacū fluvius sē condidit altō
+Aeneid	Aen	1	8	67	īma petēns; nox Aenēān somnusque relīquit.
+Aeneid	Aen	1	8	68	surgit et aetheriī spectāns orientia sōlis
+Aeneid	Aen	1	8	69	lūmina rīte cavīs undam dē flūmine palmīs
+Aeneid	Aen	1	8	70	sustinet ac tālēs effundit ad aethera vōcēs:
+Aeneid	Aen	1	8	71	‘Nymphae, Laurentēs Nymphae, genus amnibus unde est,
+Aeneid	Aen	1	8	72	tūque, ō Thybri tuō genitor cum flūmine sānctō,
+Aeneid	Aen	1	8	73	accipite Aenēān et tandem arcēte perīclīs.
+Aeneid	Aen	1	8	74	quō tē cumque lacūs miserantem incommoda nostra
+Aeneid	Aen	1	8	75	fonte tenent, quōcumque solō pulcherrimus exīs,
+Aeneid	Aen	1	8	76	semper honōre meō, semper celebrābere dōnīs
+Aeneid	Aen	1	8	77	corniger Hesperidum fluvius rēgnātor aquārum.
+Aeneid	Aen	1	8	78	adsīs ō tantum et propius tua nūmina firmēs.'
+Aeneid	Aen	1	8	79	sīc memorat, gemināsque legit dē classe birēmēs
+Aeneid	Aen	1	8	80	rēmigiōque aptat, sociōs simul īnstruit armīs.
+Aeneid	Aen	1	8	81	Ecce autem subitum atque oculīs mīrābile mōnstrum,
+Aeneid	Aen	1	8	82	candida per silvam cum fētū concolor albō
+Aeneid	Aen	1	8	83	prōcubuit viridīque in lītore cōnspicitur sūs;
+Aeneid	Aen	1	8	84	quam pius Aenēās tibi enim, tibi, maxima Iūnō,
+Aeneid	Aen	1	8	85	mactat sacra ferēns et cum grege sistit ad āram.
+Aeneid	Aen	1	8	86	Thybris eā fluvium, quam longa est, nocte tumentem
+Aeneid	Aen	1	8	87	lēniit, et tacitā refluēns ita substitit undā,
+Aeneid	Aen	1	8	88	mītis ut in mōrem stāgnī placidaeque palūdis
+Aeneid	Aen	1	8	89	sterneret aequor aquīs, rēmō ut luctāmen abesset.
+Aeneid	Aen	1	8	90	ergō iter inceptum celerant rūmōre secundō:
+Aeneid	Aen	1	8	91	lābitur ūncta vadīs abiēs; mīrantur et undae,
+Aeneid	Aen	1	8	92	mīrātur nemus īnsuētum fulgentia longē
+Aeneid	Aen	1	8	93	scūta virum fluviō pictāsque innāre carīnās.
+Aeneid	Aen	1	8	94	ollī rēmigiō noctemque diemque fatīgant
+Aeneid	Aen	1	8	95	et longōs superant flexūs, variīsque teguntur
+Aeneid	Aen	1	8	96	arboribus, viridīsque secant placidō aequore silvās.
+Aeneid	Aen	1	8	97	sōl medium caelī cōnscenderat igneus orbem
+Aeneid	Aen	1	8	98	cum mūrōs arcemque procul ac rāra domōrum
+Aeneid	Aen	1	8	99	tēcta vident, quae nunc Rōmāna potentia caelō
+Aeneid	Aen	1	8	100	aequāvit, tum rēs inopēs Euandrus habēbat.
+Aeneid	Aen	1	8	101	ōcius advertunt prōrās urbīque propinquant.
+Aeneid	Aen	1	8	102	Forte diē sollemnem illō rēx Arcas honōrem
+Aeneid	Aen	1	8	103	Amphitryōniadae magnō dīvīsque ferēbat
+Aeneid	Aen	1	8	104	ante urbem in lūcō. Pallās huic fīlius ūnā,
+Aeneid	Aen	1	8	105	ūnā omnēs iuvenum prīmī pauperque senātus
+Aeneid	Aen	1	8	106	tūra dabant, tepidusque cruor fūmābat ad ārās.
+Aeneid	Aen	1	8	107	ut celsās vīdēre ratēs atque inter opācum
+Aeneid	Aen	1	8	108	adlābī nemus et tacitōs incumbere rēmīs,
+Aeneid	Aen	1	8	109	terrentur vīsū subitō cūnctīque relictīs
+Aeneid	Aen	1	8	110	cōnsurgunt mēnsīs. audāx quōs rumpere Pallās
+Aeneid	Aen	1	8	111	sacra vetat raptōque volat tēlō obvius ipse,
+Aeneid	Aen	1	8	112	et procul ē tumulō: ‘iuvenēs, quae causa subēgit
+Aeneid	Aen	1	8	113	ignōtās temptāre viās? quō tenditis?' inquit.
+Aeneid	Aen	1	8	114	‘quī genus? unde domō? pācemne hūc fertis an arma?'
+Aeneid	Aen	1	8	115	tum pater Aenēās puppī sīc fātur ab altā
+Aeneid	Aen	1	8	116	pāciferaeque manū rāmum praetendit olīvae:
+Aeneid	Aen	1	8	117	‘Troiugenās ac tēla vidēs inimīca Latīnīs,
+Aeneid	Aen	1	8	118	quōs illī bellō profugōs ēgēre superbō.
+Aeneid	Aen	1	8	119	Evandrum petimus. ferte haec et dīcite lectōs
+Aeneid	Aen	1	8	120	Dardaniae vēnisse ducēs socia arma rogantēs.'
+Aeneid	Aen	1	8	121	obstipuit tantō percussus nōmine Pallās:
+Aeneid	Aen	1	8	122	‘ēgredere ō quīcumque es' ait ‘cōramque parentem
+Aeneid	Aen	1	8	123	adloquere ac nostrīs succēde penātibus hospes.'
+Aeneid	Aen	1	8	124	excēpitque manū dextramque amplexus inhaesit;
+Aeneid	Aen	1	8	125	prōgressī subeunt lūcō fluviumque relinquunt.
+Aeneid	Aen	1	8	126	Tum rēgem Aenēās dictīs adfātur amīcīs:
+Aeneid	Aen	1	8	127	‘optime Grāiugenum, cui mē Fortūna precārī
+Aeneid	Aen	1	8	128	et vittā cōmptōs voluit praetendere rāmōs,
+Aeneid	Aen	1	8	129	nōn equidem extimuī Danaum quod ductor et Arcas
+Aeneid	Aen	1	8	130	quodque ā stirpe forēs geminīs coniūnctus Atrīdīs;
+Aeneid	Aen	1	8	131	sed mea mē virtūs et sāncta ōrācula dīvum
+Aeneid	Aen	1	8	132	cognātīque patrēs, tua terrīs dīdita fāma,
+Aeneid	Aen	1	8	133	coniūnxēre tibi et fātīs ēgēre volentem.
+Aeneid	Aen	1	8	134	Dardanus, Īliacae prīmus pater urbis et auctor,
+Aeneid	Aen	1	8	135	Ēlectra, ut Grāī perhibent, Atlantide crētus,
+Aeneid	Aen	1	8	136	advehitur Teucrōs; Ēlectram maximus Atlās
+Aeneid	Aen	1	8	137	ēdidit, aetheriōs umerō quī sustinet orbēs.
+Aeneid	Aen	1	8	138	vōbīs Mercurius pater est, quem candida Maia
+Aeneid	Aen	1	8	139	Cyllēnae gelidō conceptum vertice fūdit;
+Aeneid	Aen	1	8	140	at Maiam, audītīs sī quicquam crēdimus, Atlās,
+Aeneid	Aen	1	8	141	īdem Atlās generat caelī quī sīdera tollit.
+Aeneid	Aen	1	8	142	sīc genus ambōrum scindit sē sanguine ab ūnō.
+Aeneid	Aen	1	8	143	hīs frētus nōn lēgātōs neque prīma per artem
+Aeneid	Aen	1	8	144	temptāmenta tuī pepigī; mē, mē ipse meumque
+Aeneid	Aen	1	8	145	obiēcī caput et supplex ad līmina vēnī.
+Aeneid	Aen	1	8	146	gēns eadem, quae tē, crūdēlī Daunia bellō
+Aeneid	Aen	1	8	147	īnsequitur; nōs sī pellant nihil āfore crēdunt
+Aeneid	Aen	1	8	148	quīn omnem Hesperiam penitus sua sub iuga mittant,
+Aeneid	Aen	1	8	149	et mare quod suprā teneant quodque adluit īnfrā.
+Aeneid	Aen	1	8	150	accipe dāque fidem. sunt nōbīs fortia bellō
+Aeneid	Aen	1	8	151	pectora, sunt animī et rēbus spectāta iuventūs.'
+Aeneid	Aen	1	8	152	Dīxerat Aenēās. ille ōs oculōsque loquentis
+Aeneid	Aen	1	8	153	iamdūdum et tōtum lūstrābat lūmine corpus.
+Aeneid	Aen	1	8	154	tum sīc pauca refert: ‘ut tē, fortissime Teucrum,
+Aeneid	Aen	1	8	155	accipiō agnōscōque libēns! ut verba parentis
+Aeneid	Aen	1	8	156	et vōcem Anchīsae magnī vultumque recordor!
+Aeneid	Aen	1	8	157	nam meminī Hēsionae vīsentem rēgna sorōris
+Aeneid	Aen	1	8	158	Lāomedontiadēn Priamum Salamīna petentem
+Aeneid	Aen	1	8	159	prōtinus Arcadiae gelidōs invīsere fīnēs.
+Aeneid	Aen	1	8	160	tum mihi prīma genās vestībat flōre iuventās,
+Aeneid	Aen	1	8	161	mīrābarque ducēs Teucrōs, mīrābar et ipsum
+Aeneid	Aen	1	8	162	Lāomedontiadēn; sed cūnctīs altior ībat
+Aeneid	Aen	1	8	163	Anchīsēs. mihi mēns iuvenālī ārdēbat amōre
+Aeneid	Aen	1	8	164	compellāre virum et dextrae coniungere dextram;
+Aeneid	Aen	1	8	165	accessī et cupidus Pheneī sub moenia dūxī.
+Aeneid	Aen	1	8	166	ille mihi īnsignem pharetram Lyciāsque sagittās
+Aeneid	Aen	1	8	167	discēdēns chlamydemque aurō dedit intertextam,
+Aeneid	Aen	1	8	168	frēnaque bīna meus quae nunc habet aurea Pallās.
+Aeneid	Aen	1	8	169	ergō et quam petitis iūncta est mihi foedere dextra,
+Aeneid	Aen	1	8	170	et lūx cum prīmum terrīs sē crāstina reddet,
+Aeneid	Aen	1	8	171	auxiliō laetōs dīmittam opibusque iuvābō.
+Aeneid	Aen	1	8	172	intereā sacra haec, quandō hūc vēnistis amīcī,
+Aeneid	Aen	1	8	173	annua, quae differre nefās, celebrāte faventēs
+Aeneid	Aen	1	8	174	nōbīscum, et iam nunc sociōrum adsuēscite mēnsīs.'
+Aeneid	Aen	1	8	175	Haec ubi dicta, dapēs iubet et sublāta repōnī
+Aeneid	Aen	1	8	176	pōcula grāmineōque virōs locat ipse sedīlī,
+Aeneid	Aen	1	8	177	praecipuumque torō et villōsī pelle leōnis
+Aeneid	Aen	1	8	178	accipit Aenēān soliōque invītat acernō.
+Aeneid	Aen	1	8	179	tum lēctī iuvenēs certātim āraeque sacerdos
+Aeneid	Aen	1	8	180	vīscera tosta ferunt taurōrum, onerantque canistrīs
+Aeneid	Aen	1	8	181	dōna labōrātae Cereris, Bacchumque ministrant.
+Aeneid	Aen	1	8	182	vēscitur Aenēās simul et Troiāna iuventūs
+Aeneid	Aen	1	8	183	perpetuī tergō bovis et lūstrālibus extīs.
+Aeneid	Aen	1	8	184	Postquam exēmpta famēs et amor compressus edendī,
+Aeneid	Aen	1	8	185	rēx Euandrus ait: ‘nōn haec sollemnia nōbīs,
+Aeneid	Aen	1	8	186	hās ex mōre dapēs, hanc tantī nūminis āram
+Aeneid	Aen	1	8	187	vāna superstitiō veterumque ignāra deōrum
+Aeneid	Aen	1	8	188	imposuit: saevīs, hospes Troiāne, perīclīs
+Aeneid	Aen	1	8	189	servātī facimus meritōsque novāmus honōrēs.
+Aeneid	Aen	1	8	190	iam prīmum saxīs suspēnsam hanc aspice rūpem,
+Aeneid	Aen	1	8	191	disiectae procul ut mōlēs dēsertaque montis
+Aeneid	Aen	1	8	192	stat domus et scopulī ingentem trāxēre ruīnam.
+Aeneid	Aen	1	8	193	hīc spēlunca fuit vastō summōta recessū,
+Aeneid	Aen	1	8	194	sēmihominis Cācī faciēs quam dīra tenēbat
+Aeneid	Aen	1	8	195	sōlis inaccessam radiīs; semperque recentī
+Aeneid	Aen	1	8	196	caede tepēbat humus, foribusque adfixa superbīs
+Aeneid	Aen	1	8	197	ōra virum trīstī pendēbant pallida tābō.
+Aeneid	Aen	1	8	198	huic mōnstrō Volcānus erat pater: illius ātrōs
+Aeneid	Aen	1	8	199	ōre vomēns ignēs magnā sē mōle ferēbat.
+Aeneid	Aen	1	8	200	attulit et nōbīs aliquandō optantibus aetās
+Aeneid	Aen	1	8	201	auxilium adventumque deī. nam maximus ultor
+Aeneid	Aen	1	8	202	tergeminī nece Gēryonae spoliīsque superbus
+Aeneid	Aen	1	8	203	Alcīdēs aderat taurōsque hāc victor agēbat
+Aeneid	Aen	1	8	204	ingentēs, vallemque bovēs amnemque tenēbant.
+Aeneid	Aen	1	8	205	at fūris Cācī mēns effera, nē quid inausum
+Aeneid	Aen	1	8	206	aut intractātum scelerisve dolīve fuisset,
+Aeneid	Aen	1	8	207	quattuor ā stabulīs praestantī corpore taurōs
+Aeneid	Aen	1	8	208	āvertit, totidem fōrmā superante iuvencās.
+Aeneid	Aen	1	8	209	atque hōs, nē qua forent pedibus vestīgia rēctīs,
+Aeneid	Aen	1	8	210	cauda in spēluncam tractōs versīsque viārum
+Aeneid	Aen	1	8	211	indiciīs raptor saxō occultābat opācō;
+Aeneid	Aen	1	8	212	quaerentī nūlla ad spēluncam signa ferēbant.
+Aeneid	Aen	1	8	213	intereā, cum iam stabulīs saturāta movēret
+Aeneid	Aen	1	8	214	Amphitryōniadēs armenta abitumque parāret,
+Aeneid	Aen	1	8	215	discessū mūgīre bovēs atque omne querēlīs
+Aeneid	Aen	1	8	216	implērī nemus et collēs clāmōre relinquī.
+Aeneid	Aen	1	8	217	reddidit ūna boum vōcem vastōque sub antrō
+Aeneid	Aen	1	8	218	mūgiit et Cācī spem cūstōdīta fefellit.
+Aeneid	Aen	1	8	219	hīc vērō Alcīdae furiīs exārserat ātrō
+Aeneid	Aen	1	8	220	felle dolor: rapit arma manū nōdīsque gravātum
+Aeneid	Aen	1	8	221	rōbur, et āeriī cursū petit ardua montis.
+Aeneid	Aen	1	8	222	tum prīmum nostrī Cācum vīdēre timentem
+Aeneid	Aen	1	8	223	turbātumque oculīs; fugit īlicet ōcior Eurō
+Aeneid	Aen	1	8	224	spēluncamque petit, pedibus timor addidit ālās.
+Aeneid	Aen	1	8	225	ut sēsē inclūsit ruptīsque immāne catēnīs
+Aeneid	Aen	1	8	226	dēiēcit saxum, ferrō quod et arte paternā
+Aeneid	Aen	1	8	227	pendēbat, fultōsque ēmūniit obice postēs,
+Aeneid	Aen	1	8	228	ecce furēns animīs aderat Tīrynthius omnemque
+Aeneid	Aen	1	8	229	accessum lūstrāns hūc ōra ferēbat et illūc,
+Aeneid	Aen	1	8	230	dentibus īnfrendēns. ter tōtum fervidus īrā
+Aeneid	Aen	1	8	231	lūstrat Aventīnī montem, ter saxea temptat
+Aeneid	Aen	1	8	232	līmina nēquīquam, ter fessus valle resēdit.
+Aeneid	Aen	1	8	233	stābat acūta silex praecīsīs undique saxīs
+Aeneid	Aen	1	8	234	spēluncae dorsō īnsurgēns, altissima vīsū,
+Aeneid	Aen	1	8	235	dīrārum nīdīs domus opportūna volucrum.
+Aeneid	Aen	1	8	236	hanc, ut prōna iugō laevum incumbēbat ad amnem,
+Aeneid	Aen	1	8	237	dexter in adversum nītēns concussit et īmīs
+Aeneid	Aen	1	8	238	āvulsam solvit rādīcibus, inde repente
+Aeneid	Aen	1	8	239	impulit; impulsū quō maximus intonat aether,
+Aeneid	Aen	1	8	240	dissultant rīpae refluitque exterritus amnis.
+Aeneid	Aen	1	8	241	at specus et Cācī dētēcta appāruit ingēns
+Aeneid	Aen	1	8	242	rēgia, et umbrōsae penitus patuēre cavernae,
+Aeneid	Aen	1	8	243	nōn secus ac sī quā penitus vī terra dehīscēns
+Aeneid	Aen	1	8	244	īnfernās reseret sēdēs et rēgna reclūdat
+Aeneid	Aen	1	8	245	pallida, dīs invīsa, superque immāne barāthrum
+Aeneid	Aen	1	8	246	cernātur, trepident immissō lūmine Mānēs.
+Aeneid	Aen	1	8	247	ergō īnspērātā dēprēnsum lūce repente
+Aeneid	Aen	1	8	248	inclūsumque cavō saxō atque īnsuēta rudentem
+Aeneid	Aen	1	8	249	dēsuper Alcīdēs tēlīs premit, omniaque arma
+Aeneid	Aen	1	8	250	advocat et rāmīs vastīsque molāribus īnstat.
+Aeneid	Aen	1	8	251	ille autem, neque enim fuga iam super ūlla perīclī,
+Aeneid	Aen	1	8	252	faucibus ingentem fūmum (mīrābile dictū)
+Aeneid	Aen	1	8	253	ēvomit involvitque domum cālīgine caecā
+Aeneid	Aen	1	8	254	prōspectum ēripiēns oculīs, glomeratque sub antrō
+Aeneid	Aen	1	8	255	fūmiferam noctem commixtīs igne tenebrīs.
+Aeneid	Aen	1	8	256	nōn tulit Alcīdēs animīs, sēque ipse per ignem
+Aeneid	Aen	1	8	257	praecipitī iēcit saltū, quā plūrimus undam
+Aeneid	Aen	1	8	258	fūmus agit nebulāque ingēns specus aestuat ātrā.
+Aeneid	Aen	1	8	259	hīc Cācum in tenebrīs incendia vāna vomentem
+Aeneid	Aen	1	8	260	corripit in nōdum complexus, et angit inhaerēns
+Aeneid	Aen	1	8	261	ēlīsōs oculōs et siccum sanguine guttur.
+Aeneid	Aen	1	8	262	panditur extemplō foribus domus ātra revulsīs
+Aeneid	Aen	1	8	263	abstractaeque bovēs abiūrātaeque rapīnae
+Aeneid	Aen	1	8	264	caelō ostenduntur, pedibusque īnfōrme cadāver
+Aeneid	Aen	1	8	265	prōtrahitur. nequeunt explērī corda tuendō
+Aeneid	Aen	1	8	266	terribilēs oculōs, vultum villōsaque saetīs
+Aeneid	Aen	1	8	267	pectora sēmiferī atque exstīnctōs faucibus ignēs.
+Aeneid	Aen	1	8	268	ex illō celebrātus honōs laetīque minōrēs
+Aeneid	Aen	1	8	269	servāvēre diem, prīmusque Potītius auctor
+Aeneid	Aen	1	8	270	et domus Herculeī cūstōs Pīnāria sacrī
+Aeneid	Aen	1	8	271	hanc āram lūcō statuit, quae maxima semper
+Aeneid	Aen	1	8	272	dīcētur nōbīs et erit quae maxima semper.
+Aeneid	Aen	1	8	273	quārē agite, ō iuvenēs, tantārum in mūnere laudum
+Aeneid	Aen	1	8	274	cingite fronde comās et pōcula porgite dextrīs,
+Aeneid	Aen	1	8	275	commūnemque vocāte deum et date vīna volentēs.'
+Aeneid	Aen	1	8	276	dīxerat, Herculeā bicolor cum pōpulus umbrā
+Aeneid	Aen	1	8	277	vēlāvitque comās foliīsque innexa pependit,
+Aeneid	Aen	1	8	278	et sacer implēvit dextram scyphus. ōcius omnēs
+Aeneid	Aen	1	8	279	in mēnsam laetī lībant dīvōsque precantur.
+Aeneid	Aen	1	8	280	Dēvexō intereā propior fit Vesper Olympō.
+Aeneid	Aen	1	8	281	iamque sacerdōtēs prīmusque Potītius ībant
+Aeneid	Aen	1	8	282	pellibus in mōrem cīnctī, flammāsque ferēbant.
+Aeneid	Aen	1	8	283	īnstaurant epulās et mēnsae grāta secundae
+Aeneid	Aen	1	8	284	dōna ferunt cumulantque onerātīs lancibus ārās.
+Aeneid	Aen	1	8	285	tum Saliī ad cantūs incēnsa altāria circum
+Aeneid	Aen	1	8	286	pōpuleīs adsunt ēvīnctī tempora rāmīs,
+Aeneid	Aen	1	8	287	hīc iuvenum chorus, ille senum, quī carmine laudēs
+Aeneid	Aen	1	8	288	Herculeās et facta ferunt: ut prīma novercae
+Aeneid	Aen	1	8	289	mōnstra manū geminōsque premēns ēlīserit anguēs,
+Aeneid	Aen	1	8	290	ut bellō ēgregiās īdem disiēcerit urbēs,
+Aeneid	Aen	1	8	291	Troiamque Oechaliamque, ut dūrōs mīlle labōrēs
+Aeneid	Aen	1	8	292	rēge sub Eurystheo fātīs Iūnōnis inīquae
+Aeneid	Aen	1	8	293	pertulerit. ‘tū nūbigenās, invicte, bimembrēs
+Aeneid	Aen	1	8	294	Hȳlaeumque Pholumque manū, tū Crēsia mactās
+Aeneid	Aen	1	8	295	prōdigia et vastum Nemeae sub rūpe leōnem.
+Aeneid	Aen	1	8	296	tē Stygiī tremuēre lacūs, tē iānitor Orcī
+Aeneid	Aen	1	8	297	ossa super recubāns antrō sēmēsa cruentō;
+Aeneid	Aen	1	8	298	nec tē ūllae faciēs, nōn terruit ipse Typhōeus
+Aeneid	Aen	1	8	299	arduus arma tenēns; nōn tē ratiōnis egentem
+Aeneid	Aen	1	8	300	Lernaeus turbā capitum circumstetit anguis.
+Aeneid	Aen	1	8	301	salvē, vēra Iovis prōlēs, decus addite dīvīs,
+Aeneid	Aen	1	8	302	et nōs et tua dexter adī pede sacra secundō.'
+Aeneid	Aen	1	8	303	tālia carminibus celebrant; super omnia Cācī
+Aeneid	Aen	1	8	304	spēluncam adiciunt spīrantemque ignibus ipsum.
+Aeneid	Aen	1	8	305	cōnsonat omne nemus strepitū collēsque resultant.
+Aeneid	Aen	1	8	306	Exim sē cūnctī dīvīnīs rēbus ad urbem
+Aeneid	Aen	1	8	307	perfectīs referunt. ībat rēx obsitus aevō,
+Aeneid	Aen	1	8	308	et comitem Aenēān iuxtā nātumque tenēbat
+Aeneid	Aen	1	8	309	ingrediēns variōque viam sermōne levābat.
+Aeneid	Aen	1	8	310	mīrātur facilīsque oculōs fert omnia circum
+Aeneid	Aen	1	8	311	Aenēās, capiturque locīs et singula laetus
+Aeneid	Aen	1	8	312	exquīritque auditque virum monimenta priōrum.
+Aeneid	Aen	1	8	313	tum rēx Euandrus Rōmānae conditor arcis:
+Aeneid	Aen	1	8	314	‘haec nemora indigenae Faunī Nymphaeque tenēbant
+Aeneid	Aen	1	8	315	gēnsque virum truncīs et dūrō rōbore nāta,
+Aeneid	Aen	1	8	316	quīs neque mōs neque cultus erat, nec iungere taurōs
+Aeneid	Aen	1	8	317	aut compōnere opēs nōrant aut parcere partō,
+Aeneid	Aen	1	8	318	sed rāmī atque asper vīctū vēnātus alēbat.
+Aeneid	Aen	1	8	319	prīmus ab aetheriō vēnit Sāturnus Olympō
+Aeneid	Aen	1	8	320	arma Iovis fugiēns et rēgnīs exsul adēmptīs.
+Aeneid	Aen	1	8	321	is genus indocile ac dispersum montibus altīs
+Aeneid	Aen	1	8	322	composuit lēgēsque dedit, Latiumque vocārī
+Aeneid	Aen	1	8	323	māluit, hīs quoniam latuisset tūtus in ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	8	324	aurea quae perhibent illō sub rēge fuēre
+Aeneid	Aen	1	8	325	saecula: sīc placidā populōs in pāce regēbat,
+Aeneid	Aen	1	8	326	dēterior dōnec paulātim ac dēcolor aetās
+Aeneid	Aen	1	8	327	et bellī rabiēs et amor successit habendī.
+Aeneid	Aen	1	8	328	tum manus Ausonia et gentēs vēnēre Sicānae,
+Aeneid	Aen	1	8	329	saepius et nōmen posuit Sāturnia tellūs;
+Aeneid	Aen	1	8	330	tum rēgēs asperque immānī corpore Thybris,
+Aeneid	Aen	1	8	331	ā quō post Italī fluvium cognōmine Thybrim
+Aeneid	Aen	1	8	332	dīximus; āmīsit vērum vetus Albula nōmen.
+Aeneid	Aen	1	8	333	mē pulsum patriā pelagīque extrēma sequentem
+Aeneid	Aen	1	8	334	Fortūna omnipotēns et inēluctābile fātum
+Aeneid	Aen	1	8	335	hīs posuēre locīs, mātrisque ēgēre tremenda
+Aeneid	Aen	1	8	336	Carmentis nymphae monita et deus auctor Apollō.'
+Aeneid	Aen	1	8	337	Vix ea dicta, dehinc prōgressus mōnstrat et āram
+Aeneid	Aen	1	8	338	et Carmentālem Rōmānī nōmine portam
+Aeneid	Aen	1	8	339	quam memorant, nymphae prīscum Carmentis honōrem,
+Aeneid	Aen	1	8	340	vātis fātidicae, cecinit quae prīma futūrōs
+Aeneid	Aen	1	8	341	Aeneadās magnōs et nōbile Pallantēum.
+Aeneid	Aen	1	8	342	hinc lūcum ingentem, quem Rōmulus ācer asȳlum
+Aeneid	Aen	1	8	343	rettulit, et gelidā mōnstrat sub rūpe Lupercal
+Aeneid	Aen	1	8	344	Parrhasiō dictum Pānōs dē mōre Lycaeī.
+Aeneid	Aen	1	8	345	nec nōn et sacrī mōnstrat nemus Argīlētī
+Aeneid	Aen	1	8	346	testāturque locum et lētum docet hospitis Argī.
+Aeneid	Aen	1	8	347	hinc ad Tarpēiam sēdem et Capitōlia dūcit
+Aeneid	Aen	1	8	348	aurea nunc, ōlim silvestribus horrida dūmīs.
+Aeneid	Aen	1	8	349	iam tum religiō pavidōs terrēbat agrestēs
+Aeneid	Aen	1	8	350	dīra locī, iam tum silvam saxumque tremēbant.
+Aeneid	Aen	1	8	351	‘hoc nemus, hunc' inquit ‘frondōsō vertice collem
+Aeneid	Aen	1	8	352	(quis deus incertum est) habitat deus; Arcades ipsum
+Aeneid	Aen	1	8	353	crēdunt sē vīdisse Iovem, cum saepe nigrantem
+Aeneid	Aen	1	8	354	aegida concuteret dextrā nimbōsque ciēret.
+Aeneid	Aen	1	8	355	haec duo praetereā disiectīs oppida mūrīs,
+Aeneid	Aen	1	8	356	rēliquiās veterumque vidēs monimenta virōrum.
+Aeneid	Aen	1	8	357	hanc Iānus pater, hanc Sāturnus condidit arcem;
+Aeneid	Aen	1	8	358	Iāniculum huic, illī fuerat Sāturnia nōmen.'
+Aeneid	Aen	1	8	359	tālibus inter sē dictīs ad tēcta subībant
+Aeneid	Aen	1	8	360	pauperis Euandrī, passimque armenta vidēbant
+Aeneid	Aen	1	8	361	Rōmānōque forō et lautīs mūgīre Carīnīs.
+Aeneid	Aen	1	8	362	ut ventum ad sēdēs, ‘haec' inquit ‘līmina victor
+Aeneid	Aen	1	8	363	Alcīdēs subiit, haec illum rēgia cēpit.
+Aeneid	Aen	1	8	364	audē, hospes, contemnere opēs et tē quoque dignum
+Aeneid	Aen	1	8	365	finge deō, rēbusque venī nōn asper egēnīs.'
+Aeneid	Aen	1	8	366	dīxit, et angustī subter fastīgia tēctī
+Aeneid	Aen	1	8	367	ingentem Aenēān dūxit strātīsque locāvit
+Aeneid	Aen	1	8	368	effultum foliīs et pelle Libystidis ursae:
+Aeneid	Aen	1	8	369	nox ruit et fuscīs tellūrem amplectitur ālīs.
+Aeneid	Aen	1	8	370	At Venus haud animō nēquīquam exterrita māter
+Aeneid	Aen	1	8	371	Laurentumque minīs et dūrō mōta tumultū
+Aeneid	Aen	1	8	372	Volcānum adloquitur, thalamōque haec coniugis aureō
+Aeneid	Aen	1	8	373	incipit et dictīs dīvīnum aspīrat amōrem:
+Aeneid	Aen	1	8	374	‘dum bellō Argolicī vastābant Pergama rēgēs
+Aeneid	Aen	1	8	375	dēbita cāsūrāsque inimīcīs ignibus arcēs,
+Aeneid	Aen	1	8	376	nōn ūllum auxilium miserīs, nōn arma rogāvī
+Aeneid	Aen	1	8	377	artis opisque tuae, nec tē, cārissime coniūnx,
+Aeneid	Aen	1	8	378	incassumve tuōs voluī exercēre labōrēs,
+Aeneid	Aen	1	8	379	quamvīs et Priamī dēbērem plūrima nātīs,
+Aeneid	Aen	1	8	380	et dūrum Aenēae flēvissem saepe labōrem.
+Aeneid	Aen	1	8	381	nunc Iovis imperiīs Rutulōrum cōnstitit ōrīs:
+Aeneid	Aen	1	8	382	ergō eadem supplex veniō et sānctum mihi nūmen
+Aeneid	Aen	1	8	383	arma rogō, genetrīx natō. tē fīlia Nērei,
+Aeneid	Aen	1	8	384	tē potuit lacrimīs Tīthōnia flectere coniūnx.
+Aeneid	Aen	1	8	385	aspice quī coeant populī, quae moenia clausīs
+Aeneid	Aen	1	8	386	ferrum acuant portīs in mē excidiumque meōrum.'
+Aeneid	Aen	1	8	387	dīxerat et niveīs hinc atque hinc dīva lacertīs
+Aeneid	Aen	1	8	388	cūnctantem amplexū mollī fovet. ille repente
+Aeneid	Aen	1	8	389	accēpit solitam flammam, nōtusque medullās
+Aeneid	Aen	1	8	390	intrāvit calor et labefacta per ossa cucurrit,
+Aeneid	Aen	1	8	391	nōn secus atque ōlim tonitrū cum rupta coruscō
+Aeneid	Aen	1	8	392	ignea rīma micāns percurrit lūmine nimbōs;
+Aeneid	Aen	1	8	393	sēnsit laeta dolīs et fōrmae cōnscia coniūnx.
+Aeneid	Aen	1	8	394	tum pater aeternō fātur dēvīnctus amōre:
+Aeneid	Aen	1	8	395	‘quid causās petis ex altō? fīdūcia cessit
+Aeneid	Aen	1	8	396	quō tibi, dīva, meī? similis sī cūra fuisset,
+Aeneid	Aen	1	8	397	tum quoque fās nōbīs Teucrōs armāre fuisset;
+Aeneid	Aen	1	8	398	nec pater omnipotēns Troiam nec fāta vetābant
+Aeneid	Aen	1	8	399	stāre decemque aliōs Priamum superesse per annōs.
+Aeneid	Aen	1	8	400	et nunc, sī bellāre parās atque haec tibi mēns est,
+Aeneid	Aen	1	8	401	quidquid in arte meā possum prōmittere cūrae,
+Aeneid	Aen	1	8	402	quod fierī ferrō liquidōve potest ēlectrō,
+Aeneid	Aen	1	8	403	quantum ignēs animaeque valent, absiste precandō
+Aeneid	Aen	1	8	404	vīribus indubitāre tuīs.' ea verba locūtus
+Aeneid	Aen	1	8	405	optātōs dedit amplexūs placidumque petīvit
+Aeneid	Aen	1	8	406	coniugis īnfūsus gremiō per membra sopōrem.
+Aeneid	Aen	1	8	407	Inde ubi prīma quiēs mediō iam noctis abāctae
+Aeneid	Aen	1	8	408	curriculō expulerat somnum, cum fēmina prīmum,
+Aeneid	Aen	1	8	409	cui tolerāre colō vītam tenuīque Minervā
+Aeneid	Aen	1	8	410	impositum, cinerem et sōpītōs suscitat ignēs
+Aeneid	Aen	1	8	411	noctem addēns operī, famulāsque ad lūmina longō
+Aeneid	Aen	1	8	412	exercet pēnsō, castum ut servāre cubīle
+Aeneid	Aen	1	8	413	coniugis et possit parvōs ēdūcere nātōs:
+Aeneid	Aen	1	8	414	haud secus ignipotēns nec tempore sēgnior illō
+Aeneid	Aen	1	8	415	mollibus ē strātīs opera ad fabrīlia surgit.
+Aeneid	Aen	1	8	416	īnsula Sīcanium iuxtā latus Aeoliamque
+Aeneid	Aen	1	8	417	ērigitur Liparēn fūmantibus ardua saxīs,
+Aeneid	Aen	1	8	418	quam subter specus et Cyclōpum exēsa camīnīs
+Aeneid	Aen	1	8	419	antra Aetnaea tonant, validīque incūdibus ictūs
+Aeneid	Aen	1	8	420	audītī referunt gemitūs, strīduntque cavernīs
+Aeneid	Aen	1	8	421	strictūrae Chalybum et fornācibus ignis anhēlat,
+Aeneid	Aen	1	8	422	Volcānī domus et Volcānia nōmine tellūs.
+Aeneid	Aen	1	8	423	hōc tunc ignipotēns caelō dēscendit ab altō.
+Aeneid	Aen	1	8	424	ferrum exercēbant vastō Cȳclōpes in antrō,
+Aeneid	Aen	1	8	425	Brontēsque Steropēsque et nūdus membra Pyragmōn.
+Aeneid	Aen	1	8	426	hīs īnfōrmātum manibus iam parte polītā
+Aeneid	Aen	1	8	427	fulmen erat, tōtō genitor quae plūrima caelō
+Aeneid	Aen	1	8	428	dēicit in terrās, pars imperfecta manēbat.
+Aeneid	Aen	1	8	429	trēs imbris tortī radiōs, trēs nūbis aquōsae
+Aeneid	Aen	1	8	430	addiderant, rutulī trēs ignis et ālitis Austrī.
+Aeneid	Aen	1	8	431	fulgōrēs nunc terrificōs sonitumque metumque
+Aeneid	Aen	1	8	432	miscēbant operī flammīsque sequācibus īrās.
+Aeneid	Aen	1	8	433	parte aliā Mārtī currumque rotāsque volūcrēs
+Aeneid	Aen	1	8	434	īnstābant, quibus ille virōs, quibus excitat urbēs;
+Aeneid	Aen	1	8	435	aegidaque horriferam, turbātae Palladis arma,
+Aeneid	Aen	1	8	436	certātim squāmīs serpentum aurōque polībant
+Aeneid	Aen	1	8	437	cōnexōsque anguēs ipsamque in pectore dīvae
+Aeneid	Aen	1	8	438	Gorgona dēsectō vertentem lūmina collō.
+Aeneid	Aen	1	8	439	‘tollite cūncta' inquit ‘coeptōsque auferte labōrēs,
+Aeneid	Aen	1	8	440	Aetnaeī Cȳclōpes, et hūc advertite mentem:
+Aeneid	Aen	1	8	441	arma ācrī facienda virō. nunc vīribus ūsus,
+Aeneid	Aen	1	8	442	nunc manibus rapidīs, omnī nunc arte magistrā.
+Aeneid	Aen	1	8	443	praecipitāte morās.' nec plūra effātus, at illī
+Aeneid	Aen	1	8	444	ōcius incubuēre omnēs pariterque labōrem
+Aeneid	Aen	1	8	445	sortītī. fluit aes rīvīs aurīque metallum
+Aeneid	Aen	1	8	446	vulnificusque chalybs vastā fornāce liquēscit.
+Aeneid	Aen	1	8	447	ingentem clipeum īnfōrmant, ūnum omnia contrā
+Aeneid	Aen	1	8	448	tēla Latīnōrum, septēnōsque orbibus orbēs
+Aeneid	Aen	1	8	449	impediunt. aliī ventōsīs follibus aurās
+Aeneid	Aen	1	8	450	accipiunt redduntque, aliī strīdentia tingunt
+Aeneid	Aen	1	8	451	aera lacū; gemit impositīs incūdibus antrum;
+Aeneid	Aen	1	8	452	illī inter sēsē multā vī bracchia tollunt
+Aeneid	Aen	1	8	453	in numerum, versantque tenācī forcipe massam.
+Aeneid	Aen	1	8	454	Haec pater Aeoliīs properat dum Lemnius ōrīs,
+Aeneid	Aen	1	8	455	Evandrum ex humilī tēctō lūx suscitat alma
+Aeneid	Aen	1	8	456	et mātūtīnī volucrum sub culmine cantūs.
+Aeneid	Aen	1	8	457	cōnsurgit senior tunicāque indūcitur artūs
+Aeneid	Aen	1	8	458	et Tyrrhēna pedum circumdat vincula plantīs.
+Aeneid	Aen	1	8	459	tum laterī atque umerīs Tegeaeum subligat ēnsem
+Aeneid	Aen	1	8	460	dēmissa ab laevā panthērae terga retorquēns.
+Aeneid	Aen	1	8	461	nec nōn et geminī cūstōdēs līmine ab altō
+Aeneid	Aen	1	8	462	praecēdunt gressumque canēs comitantur erīlem.
+Aeneid	Aen	1	8	463	hospitis Aenēae sēdem et sēcrēta petēbat
+Aeneid	Aen	1	8	464	sermōnum memor et prōmissī mūneris hērōs.
+Aeneid	Aen	1	8	465	nec minus Aenēās sē mātūtīnus agēbat;
+Aeneid	Aen	1	8	466	fīlius huic Pallās, illī comes ībat Achātēs.
+Aeneid	Aen	1	8	467	congressī iungunt dextrās mediīsque resīdunt
+Aeneid	Aen	1	8	468	aedibus et licitō tandem sermōne fruuntur.
+Aeneid	Aen	1	8	469	rēx prior haec:
+Aeneid	Aen	1	8	470	‘maxime Teucrōrum ductor, quō sospite numquam
+Aeneid	Aen	1	8	471	rēs equidem Troiae vīctās aut rēgna fatēbor,
+Aeneid	Aen	1	8	472	nōbīs ad bellī auxilium prō nōmine tantō
+Aeneid	Aen	1	8	473	exiguae vīrēs; hinc Tuscō claudimur amnī,
+Aeneid	Aen	1	8	474	hinc Rutulus premit et mūrum circumsonat armīs.
+Aeneid	Aen	1	8	475	sed tibi ego ingentēs populōs opulentaque rēgnīs
+Aeneid	Aen	1	8	476	iungere castra parō, quam fors inopīna salūtem
+Aeneid	Aen	1	8	477	ostentat: fātīs hūc tē poscentibus adfers.
+Aeneid	Aen	1	8	478	haud procul hinc saxō incolitur fundāta vetustō
+Aeneid	Aen	1	8	479	urbis Agyllīnae sēdēs, ubi Lȳdia quondam
+Aeneid	Aen	1	8	480	gēns, bellō praeclāra, iugīs īnsēdit Etrūscīs.
+Aeneid	Aen	1	8	481	hanc multōs flōrentem annōs rēx deinde superbō
+Aeneid	Aen	1	8	482	imperiō et saevīs tenuit Mezentius armīs.
+Aeneid	Aen	1	8	483	quid memorem īnfandās caedēs, quid facta tyrannī
+Aeneid	Aen	1	8	484	effera? dī capitī ipsīus generīque reservent!
+Aeneid	Aen	1	8	485	mortua quīn etiam iungēbat corpora vīvīs
+Aeneid	Aen	1	8	486	compōnēns manibusque manūs atque ōribus ōra,
+Aeneid	Aen	1	8	487	tormentī genus, et sanie tābōque fluentēs
+Aeneid	Aen	1	8	488	complexū in miserō longā sīc morte necābat.
+Aeneid	Aen	1	8	489	at fessī tandem cīvēs īnfanda furentem
+Aeneid	Aen	1	8	490	armātī circumsistunt ipsumque domumque,
+Aeneid	Aen	1	8	491	obtruncant sociōs, ignem ad fastīgia iactant.
+Aeneid	Aen	1	8	492	ille inter caedem Rutulōrum ēlāpsus in agrōs
+Aeneid	Aen	1	8	493	cōnfugere et Turnī dēfendier hospitis armīs.
+Aeneid	Aen	1	8	494	ergō omnis furiīs surrēxit Etrūria iūstīs,
+Aeneid	Aen	1	8	495	rēgem ad supplicium praesentī Mārte reposcunt.
+Aeneid	Aen	1	8	496	hīs ego tē, Aenēā, ductōrem mīlibus addam.
+Aeneid	Aen	1	8	497	tōtō namque fremunt condēnsae lītore puppēs
+Aeneid	Aen	1	8	498	signaque ferre iubent, retinet longaevus haruspex
+Aeneid	Aen	1	8	499	fāta canēns: “ō Maeoniae dēlēcta iuventūs,
+Aeneid	Aen	1	8	500	flōs veterum virtūsque virum, quōs iūstus in hostem
+Aeneid	Aen	1	8	501	fert dolor et meritā accendit Mezentius īrā,
+Aeneid	Aen	1	8	502	nūllī fās Italō tantam subiungere gentem:
+Aeneid	Aen	1	8	503	externōs optāte ducēs." tum Ētrūsca resēdit
+Aeneid	Aen	1	8	504	hōc aciēs campō monitīs exterrita dīvum.
+Aeneid	Aen	1	8	505	ipse ōrātōrēs ad mē rēgnīque corōnam
+Aeneid	Aen	1	8	506	cum scēptrō mīsit mandatque īnsignia Tarchon,
+Aeneid	Aen	1	8	507	succēdam castrīs Tyrrhēnaque rēgna capessam.
+Aeneid	Aen	1	8	508	sed mihi tarda gelū saeclīsque effēta senectūs
+Aeneid	Aen	1	8	509	invidet imperium sēraeque ad fortia vīrēs.
+Aeneid	Aen	1	8	510	nātum exhortārer, nī mixtus mātre Sabellā
+Aeneid	Aen	1	8	511	hinc partem patriae traheret. tū, cuius et annīs
+Aeneid	Aen	1	8	512	et generī fātum indulget, quem nūmina poscunt,
+Aeneid	Aen	1	8	513	ingredere, ō Teucrum atque Italum fortissime ductor.
+Aeneid	Aen	1	8	514	hunc tibi praetereā, spēs et sōlācia nostrī,
+Aeneid	Aen	1	8	515	Pallanta adiungam; sub tē tolerāre magistrō
+Aeneid	Aen	1	8	516	mīlitiam et grave Mārtis opus, tua cernere facta
+Aeneid	Aen	1	8	517	adsuēscat, prīmīs et tē mīrētur ab annīs.
+Aeneid	Aen	1	8	518	Arcadas huic equitēs bis centum, rōbora pūbis
+Aeneid	Aen	1	8	519	lēcta dabō, totidemque suō tibi nōmine Pallās.'
+Aeneid	Aen	1	8	520	Vix ea fātus erat, dēfīxīque ōra tenēbant
+Aeneid	Aen	1	8	521	Aenēās Anchīsiadēs et fīdus Achātēs,
+Aeneid	Aen	1	8	522	multaque dūra suō trīstī cum corde putābant,
+Aeneid	Aen	1	8	523	nī signum caelō Cytherēa dedisset apertō.
+Aeneid	Aen	1	8	524	namque imprōvīsō vibrātus ab aethere fulgor
+Aeneid	Aen	1	8	525	cum sonitū venit et ruere omnia vīsa repente,
+Aeneid	Aen	1	8	526	Tyrrhēnusque tubae mūgīre per aethera clangor.
+Aeneid	Aen	1	8	527	suspiciunt, iterum atque iterum fragor increpat ingēns.
+Aeneid	Aen	1	8	528	arma inter nūbem caelī in regiōne serēnā
+Aeneid	Aen	1	8	529	per sūdum rutilāre vident et pulsa tonāre.
+Aeneid	Aen	1	8	530	obstipuēre animīs aliī, sed Trōius hērōs
+Aeneid	Aen	1	8	531	agnōvit sonitum et dīvae prōmissa parentis.
+Aeneid	Aen	1	8	532	tum memorat: ‘nē vērō, hospes, nē quaere profectō
+Aeneid	Aen	1	8	533	quem cāsum portenta ferant: ego poscor Olympō.
+Aeneid	Aen	1	8	534	hoc signum cecinit missūram dīva creātrīx,
+Aeneid	Aen	1	8	535	sī bellum ingrueret, Volcāniaque arma per aurās
+Aeneid	Aen	1	8	536	lātūram auxiliō.
+Aeneid	Aen	1	8	537	heu quantae miserīs caedēs Laurentibus īnstant!
+Aeneid	Aen	1	8	538	quās poenās mihi, Turne, dabis! quam multa sub undās
+Aeneid	Aen	1	8	539	scūta virum galeāsque et fortia corpora volvēs,
+Aeneid	Aen	1	8	540	Thybri pater! poscant aciēs et foedera rumpant.'
+Aeneid	Aen	1	8	541	Haec ubi dicta dedit, soliō sē tollit ab altō
+Aeneid	Aen	1	8	542	et prīmum Herculeīs sōpītās ignibus ārās
+Aeneid	Aen	1	8	543	excitat, hesternumque larem parvōsque penātēs
+Aeneid	Aen	1	8	544	laetus adit; mactat lēctās dē mōre bidentēs
+Aeneid	Aen	1	8	545	Euandrus pariter, pariter Troiāna iuventūs.
+Aeneid	Aen	1	8	546	post hinc ad nāvēs graditur sociōsque revīsit,
+Aeneid	Aen	1	8	547	quōrum dē numerō quī sēsē in bella sequantur
+Aeneid	Aen	1	8	548	praestantēs virtūte legit; pars cētera prōna
+Aeneid	Aen	1	8	549	fertur aquā sēgnisque secundō dēfluit amnī,
+Aeneid	Aen	1	8	550	nūntia ventūra Ascaniō rērumque patrisque.
+Aeneid	Aen	1	8	551	dantur equī Teucrīs Tyrrhēna petentibus arva;
+Aeneid	Aen	1	8	552	dūcunt exsortem Aenēae, quem fulva leōnis
+Aeneid	Aen	1	8	553	pellis obit tōtum praefulgēns unguibus aureīs.
+Aeneid	Aen	1	8	554	Fāma volat parvam subitō vulgāta per urbem
+Aeneid	Aen	1	8	555	ōcius īre equitēs Tyrrhēnī ad līmina rēgis.
+Aeneid	Aen	1	8	556	vōta metū duplicant mātrēs, propiusque perīclō
+Aeneid	Aen	1	8	557	it timor et maior Mārtis iam appāret imāgō.
+Aeneid	Aen	1	8	558	tum pater Euandrus dextram complexus euntēs
+Aeneid	Aen	1	8	559	haeret inexplētus lacrimāns ac tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	8	560	‘ō mihi praeteritōs referat sī Iuppiter annōs,
+Aeneid	Aen	1	8	561	quālis eram cum prīmam aciem Praeneste sub ipsā
+Aeneid	Aen	1	8	562	strāvī scūtōrumque incendī victor acervōs
+Aeneid	Aen	1	8	563	et rēgem hāc Erulum dextrā sub Tartara mīsī,
+Aeneid	Aen	1	8	564	nāscentī cui trēs animās Fērōnia māter
+Aeneid	Aen	1	8	565	(horrendum dictū) dederat, terna arma movenda,
+Aeneid	Aen	1	8	566	ter lētō sternendus erat; cui tunc tamen omnēs
+Aeneid	Aen	1	8	567	abstulit haec animās dextrā et totidem exuit armīs:
+Aeneid	Aen	1	8	568	nōn ego nunc dulcī amplexū dīvellerer usquam,
+Aeneid	Aen	1	8	569	nāte, tuō, neque fīnitimō Mezentius umquam
+Aeneid	Aen	1	8	570	huic capitī īnsultāns tot ferrō saeva dedisset
+Aeneid	Aen	1	8	571	fūnera, tam multīs viduāsset cīvibus urbem.
+Aeneid	Aen	1	8	572	at vōs, ō superī, et dīvum tū maxime rēctor
+Aeneid	Aen	1	8	573	Iuppiter, Arcadiī, quaesō, miserēscite rēgis
+Aeneid	Aen	1	8	574	et patriās audīte precēs. sī nūmina vestra
+Aeneid	Aen	1	8	575	incolumem Pallanta mihī, sī fāta reservant,
+Aeneid	Aen	1	8	576	sī vīsūrus eum vīvō et ventūrus in ūnum,
+Aeneid	Aen	1	8	577	vītam ōrō, patior quemvīs dūrāre labōrem.
+Aeneid	Aen	1	8	578	sīn aliquem īnfandum cāsum, Fortūna, mināris,
+Aeneid	Aen	1	8	579	nunc, nunc ō liceat crūdēlem abrumpere vītam,
+Aeneid	Aen	1	8	580	dum cūrae ambiguae, dum spēs incerta futūrī,
+Aeneid	Aen	1	8	581	dum tē, cāre puer, mea sōla et sēra voluptās,
+Aeneid	Aen	1	8	582	complexū teneō, gravior neu nūntius aurēs
+Aeneid	Aen	1	8	583	vulneret.' haec genitor dīgressū dicta suprēmō
+Aeneid	Aen	1	8	584	fundēbat; famulī conlāpsum in tēcta ferēbant.
+Aeneid	Aen	1	8	585	Iamque adeō exierat portīs equitātus apertīs
+Aeneid	Aen	1	8	586	Aenēās inter prīmōs et fīdus Achātēs,
+Aeneid	Aen	1	8	587	inde aliī Troiae procerēs; ipse agmine Pallās
+Aeneid	Aen	1	8	588	it mediō chlamyde et pictīs cōnspectus in armīs,
+Aeneid	Aen	1	8	589	quālis ubi Ōceanī perfūsus Lūcifer undā,
+Aeneid	Aen	1	8	590	quem Venus ante aliōs astrōrum dīligit ignēs,
+Aeneid	Aen	1	8	591	extulit os sacrum caelō tenebrāsque resolvit.
+Aeneid	Aen	1	8	592	stant pavidae in mūrīs mātrēs oculīsque sequuntur
+Aeneid	Aen	1	8	593	pulveream nūbem et fulgentēs aere catervās.
+Aeneid	Aen	1	8	594	ollī per dūmōs, quā proxima mēta viārum,
+Aeneid	Aen	1	8	595	armātī tendunt; it clāmor, et agmine factō
+Aeneid	Aen	1	8	596	quadripedante putrem sonitū quatit ungula campum.
+Aeneid	Aen	1	8	597	est ingēns gelidum lūcus prope Caeritis amnem,
+Aeneid	Aen	1	8	598	religiōne patrum lātē sacer; undique collēs
+Aeneid	Aen	1	8	599	inclūsēre cavī et nīgrā nemus abiete cingunt.
+Aeneid	Aen	1	8	600	Silvānō fāma est veterēs sacrāsse Pelasgōs,
+Aeneid	Aen	1	8	601	arvōrum pecorisque deō, lūcumque diemque,
+Aeneid	Aen	1	8	602	quī prīmī fīnēs aliquandō habuēre Latīnōs.
+Aeneid	Aen	1	8	603	haud procul hinc Tarchō et Tyrrhēnī tūta tenēbant
+Aeneid	Aen	1	8	604	castra locīs, celsōque omnis dē colle vidērī
+Aeneid	Aen	1	8	605	iam poterat legiō et lātīs tendēbat in arvīs.
+Aeneid	Aen	1	8	606	hūc pater Aenēās et bellō lēcta iuventūs
+Aeneid	Aen	1	8	607	succēdunt, fessīque et equōs et corpora cūrant.
+Aeneid	Aen	1	8	608	At Venus aetheriōs inter dea candida nimbōs
+Aeneid	Aen	1	8	609	dōna ferēns aderat; nātumque in valle reductā
+Aeneid	Aen	1	8	610	ut procul ēgelidō sēcrētum flūmine vīdit,
+Aeneid	Aen	1	8	611	tālibus adfāta est dictīs sēque obtulit ultrō:
+Aeneid	Aen	1	8	612	‘ēn perfecta meī prōmissā coniugis arte
+Aeneid	Aen	1	8	613	mūnera. nē mox aut Laurentēs, nāte, superbōs
+Aeneid	Aen	1	8	614	aut ācrem dubitēs in proelia poscere Turnum.'
+Aeneid	Aen	1	8	615	dīxit, et amplexus nātī Cytherēa petīvit,
+Aeneid	Aen	1	8	616	arma sub adversā posuit radiantia quercū.
+Aeneid	Aen	1	8	617	ille deae dōnīs et tantō laetus honōre
+Aeneid	Aen	1	8	618	explērī nequit atque oculōs per singula volvit,
+Aeneid	Aen	1	8	619	mīrāturque interque manūs et bracchia versat
+Aeneid	Aen	1	8	620	terribilem cristīs galeam flammāsque vomentem,
+Aeneid	Aen	1	8	621	fātiferumque ēnsem, lōrīcam ex aere rigentem,
+Aeneid	Aen	1	8	622	sanguineam, ingentem, quālis cum caerula nūbēs
+Aeneid	Aen	1	8	623	sōlis inārdēscit radiīs longēque refulget;
+Aeneid	Aen	1	8	624	tum lēvēs ocreās ēlectrō aurōque recoctō,
+Aeneid	Aen	1	8	625	hastamque et clipeī nōn ēnārrābile textum.
+Aeneid	Aen	1	8	626	illīc rēs Italas Rōmānōrumque triumphōs
+Aeneid	Aen	1	8	627	haud vātum ignārus ventūrīque īnscius aevī
+Aeneid	Aen	1	8	628	fēcerat ignipotēns, illīc genus omne futūrae
+Aeneid	Aen	1	8	629	stirpis ab Ascaniō pugnātaque in ōrdine bella.
+Aeneid	Aen	1	8	630	fēcerat et viridī fētam Māvortis in antrō
+Aeneid	Aen	1	8	631	prōcubuisse lupam, geminōs huic ūbera circum
+Aeneid	Aen	1	8	632	lūdere pendentēs puerōs et lambere mātrem
+Aeneid	Aen	1	8	633	impavidōs, illam teretī cervīce reflexā
+Aeneid	Aen	1	8	634	mulcēre alternōs et corpora fingere linguā.
+Aeneid	Aen	1	8	635	nec procul hinc Rōmam et raptās sine mōre Sabīnās
+Aeneid	Aen	1	8	636	cōnsessū caveae, magnīs Circēnsibus āctīs,
+Aeneid	Aen	1	8	637	addiderat, subitōque novum cōnsurgere bellum
+Aeneid	Aen	1	8	638	Rōmulidīs Tatiōque senī Curibusque sevērīs.
+Aeneid	Aen	1	8	639	post īdem inter sē positō certāmine rēgēs
+Aeneid	Aen	1	8	640	armātī Iovis ante āram paterāsque tenentēs
+Aeneid	Aen	1	8	641	stābant et caesā iungēbant foedera porcā.
+Aeneid	Aen	1	8	642	haud procul inde citae Mettum in dīversa quadrīgae
+Aeneid	Aen	1	8	643	distulerant (at tū dictīs, Albāne, manērēs!),
+Aeneid	Aen	1	8	644	raptābatque virī mendācis vīscera Tullus
+Aeneid	Aen	1	8	645	per silvam, et sparsī rōrābant sanguine veprēs.
+Aeneid	Aen	1	8	646	nec nōn Tarquinium ēiectum Porsenna iubēbat
+Aeneid	Aen	1	8	647	accipere ingentīque urbem obsidiōne premēbat;
+Aeneid	Aen	1	8	648	Aeneadae in ferrum prō lībertāte ruēbant.
+Aeneid	Aen	1	8	649	illum indignantī similem similemque minantī
+Aeneid	Aen	1	8	650	aspicerēs, pontem audēret quia vellere Cōcles
+Aeneid	Aen	1	8	651	et fluvium vinclīs innāret Cloelia ruptīs.
+Aeneid	Aen	1	8	652	in summō cūstōs Tarpēiae Mānlius arcis
+Aeneid	Aen	1	8	653	stābat prō templō et Capitōlia celsa tenēbat,
+Aeneid	Aen	1	8	654	Rōmuleōque recēns horrēbat rēgia culmō.
+Aeneid	Aen	1	8	655	atque hīc aurātīs volitāns argenteus ānser
+Aeneid	Aen	1	8	656	porticibus Gallōs in līmine adesse canēbat;
+Aeneid	Aen	1	8	657	Gallī per dūmōs aderant arcemque tenēbant
+Aeneid	Aen	1	8	658	dēfēnsī tenebrīs et dōnō noctis opācae.
+Aeneid	Aen	1	8	659	aurea caesariēs ōllīs atque aurea vestis,
+Aeneid	Aen	1	8	660	virgātīs lūcent sagulīs, tum lactea colla
+Aeneid	Aen	1	8	661	aurō innectuntur, duo quisque Alpīna coruscant
+Aeneid	Aen	1	8	662	gaesa manū, scūtīs prōtēctī corpora longīs.
+Aeneid	Aen	1	8	663	hīc exsultantēs Saliōs nūdōsque Lupercōs
+Aeneid	Aen	1	8	664	lānigerōsque apicēs et lāpsa ancīlia caelō
+Aeneid	Aen	1	8	665	extuderat, castae dūcēbant sacra per urbem
+Aeneid	Aen	1	8	666	pīlentīs mātrēs in mollibus. hinc procul addit
+Aeneid	Aen	1	8	667	Tartareās etiam sēdēs, alta ōstia Dītis,
+Aeneid	Aen	1	8	668	et scelerum poenās, et tē, Catilīna, minācī
+Aeneid	Aen	1	8	669	pendentem scopulō Furiārumque ōra trementem,
+Aeneid	Aen	1	8	670	sēcrētōsque piōs, hīs dantem iūra Catōnem.
+Aeneid	Aen	1	8	671	haec inter tumidī lātē maris ībat imāgō
+Aeneid	Aen	1	8	672	aurea, sed flūctū spūmābant caerula cānō,
+Aeneid	Aen	1	8	673	et circum argentō clārī delphīnes in orbem
+Aeneid	Aen	1	8	674	aequora verrēbant caudīs aestumque secābant.
+Aeneid	Aen	1	8	675	in mediō classēs aerātās, Actia bella,
+Aeneid	Aen	1	8	676	cernere erat, tōtumque īnstrūctō Mārte vidērēs
+Aeneid	Aen	1	8	677	fervere Leucātēn aurōque effulgere flūctūs.
+Aeneid	Aen	1	8	678	hinc Augustus agēns Italōs in proelia Caesar
+Aeneid	Aen	1	8	679	cum patribus populōque, penātibus et magnīs dīs,
+Aeneid	Aen	1	8	680	stāns celsā in puppī, geminās cui tempora flammās
+Aeneid	Aen	1	8	681	laeta vomunt patriumque aperītur vertice sīdus.
+Aeneid	Aen	1	8	682	partē aliā ventīs et dīs Agrippa secundīs
+Aeneid	Aen	1	8	683	arduus agmen agēns, cui, bellī īnsigne superbum,
+Aeneid	Aen	1	8	684	tempora nāvālī fulgent rōstrāta corōna.
+Aeneid	Aen	1	8	685	hinc ope barbaricā variīsque Antōnius armīs,
+Aeneid	Aen	1	8	686	victor ab Aurōrae populīs et lītore rubrō,
+Aeneid	Aen	1	8	687	Aegyptum vīrīsque Orientis et ultima sēcum
+Aeneid	Aen	1	8	688	Bactra vehit, sequiturque (nefās) Aegyptia coniūnx.
+Aeneid	Aen	1	8	689	ūnā omnēs ruere ac tōtum spūmāre reductīs
+Aeneid	Aen	1	8	690	convulsum rēmīs rōstrīsque tridentibus aequor.
+Aeneid	Aen	1	8	691	alta petunt; pelagō crēdās innāre revulsās
+Aeneid	Aen	1	8	692	Cȳcladas aut montēs concurrere montibus altōs,
+Aeneid	Aen	1	8	693	tantā mōle virī turrītīs puppibus īnstant.
+Aeneid	Aen	1	8	694	stuppea flamma manū tēlīsque volātile ferrum
+Aeneid	Aen	1	8	695	spargitur, arva novā Neptūnia caede rubēscunt.
+Aeneid	Aen	1	8	696	rēgīna in mediīs patriō vocat agmina sīstrō,
+Aeneid	Aen	1	8	697	necdum etiam geminōs ā tergō respicit anguēs.
+Aeneid	Aen	1	8	698	omnigenumque deum mōnstra et lātrātor Anūbis
+Aeneid	Aen	1	8	699	contrā Neptūnum et Venerem contrāque Minervam
+Aeneid	Aen	1	8	700	tēla tenent. saevit mediō in certāmine Māvors
+Aeneid	Aen	1	8	701	caelātus ferrō, trīstēsque ex aethere Dīrae,
+Aeneid	Aen	1	8	702	et scissā gaudēns vādit Discordia pallā,
+Aeneid	Aen	1	8	703	quam cum sanguineō sequitur Bellōna flagellō.
+Aeneid	Aen	1	8	704	Āctius haec cernēns arcum intendēbat Apollō
+Aeneid	Aen	1	8	705	dēsuper; omnis eō terrōre Aegyptus et Indī,
+Aeneid	Aen	1	8	706	omnis Arabs, omnēs vertēbant terga Sabaeī.
+Aeneid	Aen	1	8	707	ipsa vidēbātur ventīs rēgīna vocātīs
+Aeneid	Aen	1	8	708	vēla dare et laxōs iam iamque immittere fūnēs.
+Aeneid	Aen	1	8	709	illam inter caedēs pallentem morte futūrā
+Aeneid	Aen	1	8	710	fēcerat ignipotēns undīs et Iāpyge ferrī,
+Aeneid	Aen	1	8	711	contrā autem magnō maerentem corpore Nīlum
+Aeneid	Aen	1	8	712	pandentemque sinūs et tōtā veste vocantem
+Aeneid	Aen	1	8	713	caeruleum in gremium latebrōsaque flūmina vīctōs.
+Aeneid	Aen	1	8	714	at Caesar, triplicī invectūs Rōmāna triumphō
+Aeneid	Aen	1	8	715	moenia, dīs Italīs vōtum immortāle sacrābat,
+Aeneid	Aen	1	8	716	maxima ter centum tōtam dēlūbra per urbem.
+Aeneid	Aen	1	8	717	laetitiā lūdīsque viae plausūque fremēbant;
+Aeneid	Aen	1	8	718	omnibus in templīs mātrum chorus, omnibus ārae;
+Aeneid	Aen	1	8	719	ante ārās terram caesī strāvēre iuvencī.
+Aeneid	Aen	1	8	720	ipse sedēns niveō candentis līmine Phoebī
+Aeneid	Aen	1	8	721	dōna recognōscit populōrum aptatque superbīs
+Aeneid	Aen	1	8	722	postibus; incēdunt vīctae longō ōrdine gentēs,
+Aeneid	Aen	1	8	723	quam variae linguīs, habitū tam vestis et armīs.
+Aeneid	Aen	1	8	724	hīc Nomadum genus et discīnctōs Mulciber Afrōs,
+Aeneid	Aen	1	8	725	hīc Lelegās Cārāsque sagittiferōsque Gelōnōs
+Aeneid	Aen	1	8	726	fīnxerat; Euphrātēs ībat iam mollior undīs,
+Aeneid	Aen	1	8	727	extrēmīque hominum Morinī, Rhēnusque bicornis,
+Aeneid	Aen	1	8	728	indomitīque Dahae, et pontem indignātus Araxēs.
+Aeneid	Aen	1	8	729	Tālia per clipeum Volcānī, dōna parentis,
+Aeneid	Aen	1	8	730	mīrātur rērumque ignārus imāgine gaudet
+Aeneid	Aen	1	8	731	attollēns umerō fāmamque et fāta nepōtum.
+Aeneid	Aen	1	9	1	Atque ea dīversā penitus dum parte geruntur,
+Aeneid	Aen	1	9	2	Īrim dē caelō mīsit Sāturnia Iūnō
+Aeneid	Aen	1	9	3	audācem ad Turnum. lūcō tum forte parentis
+Aeneid	Aen	1	9	4	Pīlumnī Turnus sacrātā valle sedēbat.
+Aeneid	Aen	1	9	5	ad quem sīc roseō Thaumantias ōre locūta est:
+Aeneid	Aen	1	9	6	‘Turne, quod optantī dīvum prōmittere nēmō
+Aeneid	Aen	1	9	7	audēret, volvenda diēs ēn attulit ultrō.
+Aeneid	Aen	1	9	8	Aenēās urbe et sociīs et classe relictā
+Aeneid	Aen	1	9	9	scēptra Palātīnī sēdemque petit Euāndrī.
+Aeneid	Aen	1	9	10	nec satis: extrēmās Corythī penetrāvit ad urbēs
+Aeneid	Aen	1	9	11	Lȳdōrumque manum, collēctōs armat agrestēs.
+Aeneid	Aen	1	9	12	quid dubitās? nunc tempus equōs, nunc poscere currūs.
+Aeneid	Aen	1	9	13	rumpe morās omnēs et turbāta arripe castra.'
+Aeneid	Aen	1	9	14	dīxit, et in caelum paribus sē sustulit ālīs
+Aeneid	Aen	1	9	15	ingentemque fugā secuit sub nūbibus arcum.
+Aeneid	Aen	1	9	16	agnōvit iuvenis duplicīsque ad sīdera palmās
+Aeneid	Aen	1	9	17	sustulit ac tālī fugientem est vōce secūtus:
+Aeneid	Aen	1	9	18	‘Īri, decus caelī, quis tē mihi nūbibus actam
+Aeneid	Aen	1	9	19	dētulit in terrās? unde haec tam clāra repente
+Aeneid	Aen	1	9	20	tempestās? medium videō discēdere caelum
+Aeneid	Aen	1	9	21	pālantīsque polō stēllās. sequor ōmina tanta,
+Aeneid	Aen	1	9	22	quisquis in arma vocās.' et sīc effātus ad undam
+Aeneid	Aen	1	9	23	prōcessit summōque hausit dē gurgite lymphās
+Aeneid	Aen	1	9	24	multa deōs ōrāns, onerāvitque aethera vōtīs.
+Aeneid	Aen	1	9	25	Iamque omnis campīs exercitus ībat apertīs
+Aeneid	Aen	1	9	26	dīves equum, dīves pictāī vestis et aurī;
+Aeneid	Aen	1	9	27	Messāpus prīmās aciēs, postrēma coercent
+Aeneid	Aen	1	9	28	Tyrrhīdae iuvenēs, mediō dux agmine Turnus:
+Aeneid	Aen	1	9	29	ceu septem surgēns sēdātīs amnibus altus
+Aeneid	Aen	1	9	30	per tacitum Gangēs aut pinguī flūmine Nīlus
+Aeneid	Aen	1	9	31	cum refluit campīs et iam sē condidit alveō.
+Aeneid	Aen	1	9	32	hīc subitam nigrō glomerārī pulvere nūbem
+Aeneid	Aen	1	9	33	prōspiciunt Teucrī ac tenebrās īnsurgere campīs.
+Aeneid	Aen	1	9	34	prīmus ab adversā conclāmat mōle Caīcus:
+Aeneid	Aen	1	9	35	‘quis globus, ō cīvēs, cālīgine volvitur ātrā?
+Aeneid	Aen	1	9	36	ferte citī ferrum, date tēla, ascendite mūrōs,
+Aeneid	Aen	1	9	37	hostis adest, hēia!' ingentī clāmōre per omnēs
+Aeneid	Aen	1	9	38	condunt sē Teucrī portās et moenia complent.
+Aeneid	Aen	1	9	39	namque ita discēdēns praecēperat optimus armīs
+Aeneid	Aen	1	9	40	Aenēās: sī qua intereā fortūna fuisset,
+Aeneid	Aen	1	9	41	neu struere audērent aciem neu crēdere campō;
+Aeneid	Aen	1	9	42	castra modo et tūtōs servārent aggere mūrōs.
+Aeneid	Aen	1	9	43	ergō etsī cōnferre manum pudor īraque mōnstrat,
+Aeneid	Aen	1	9	44	obiciunt portās tamen et praecepta facessunt,
+Aeneid	Aen	1	9	45	armātīque cavīs exspectant turribus hostem.
+Aeneid	Aen	1	9	46	Turnus, ut ante volāns tardum praecesserat agmen
+Aeneid	Aen	1	9	47	vīgintī lectīs equitum comitātus et urbī
+Aeneid	Aen	1	9	48	imprōvīsus adest, maculīs quem Thrācius albīs
+Aeneid	Aen	1	9	49	portat equus cristāque tegit galea aurea rubrā,
+Aeneid	Aen	1	9	50	‘ecquis erit mēcum, iuvenēs, quī prīmus in hostem?
+Aeneid	Aen	1	9	51	ēn,' ait et iaculum attorquēns ēmittit in aurās,
+Aeneid	Aen	1	9	52	prīncipium pugnae, et campō sēsē arduus īnfert.
+Aeneid	Aen	1	9	53	clāmōrem excipiunt sociī fremitūque sequuntur
+Aeneid	Aen	1	9	54	horrisonō; Teucrum mīrantur inertia corda,
+Aeneid	Aen	1	9	55	nōn aequō dare sē campō, nōn obvia ferre
+Aeneid	Aen	1	9	56	arma virōs, sed castra fovēre. hūc turbidus atque hūc
+Aeneid	Aen	1	9	57	lūstrat equō mūrōs aditumque per āvia quaerit.
+Aeneid	Aen	1	9	58	ac velutī plēnō lupus īnsidiātus ovīlī
+Aeneid	Aen	1	9	59	cum fremit ad caulās ventōs perpessus et imbrēs
+Aeneid	Aen	1	9	60	nocte super mediā; tūtī sub mātribus agnī
+Aeneid	Aen	1	9	61	bālātum exercent, ille asper et improbus īrā
+Aeneid	Aen	1	9	62	saevit in absentēs; collēcta fatīgat edendī
+Aeneid	Aen	1	9	63	ex longō rabiēs et siccae sanguine faucēs:
+Aeneid	Aen	1	9	64	haud aliter Rutulō mūrōs et castra tuentī
+Aeneid	Aen	1	9	65	ignēscunt īrae, dūrīs dolor ossibus ārdet.
+Aeneid	Aen	1	9	66	quā temptet ratiōne aditūs, et quae via clausōs
+Aeneid	Aen	1	9	67	excutiat Teucrōs vāllō atque effundat in aequum?
+Aeneid	Aen	1	9	68	classem, quae laterī castrōrum adiūncta latēbat,
+Aeneid	Aen	1	9	69	aggeribus saeptam circum et fluviālibus undīs,
+Aeneid	Aen	1	9	70	invādit sociōsque incendia poscit ovantēs
+Aeneid	Aen	1	9	71	atque manum pīnū flagrantī fervidus implet.
+Aeneid	Aen	1	9	72	tum vērō incumbunt (urget praesentia Turnī),
+Aeneid	Aen	1	9	73	atque omnis facibus pūbēs accingitur ātrīs.
+Aeneid	Aen	1	9	74	dīripuēre focōs: piceum fert fūmida lūmen
+Aeneid	Aen	1	9	75	taeda et commixtam Volcānus ad astra favīllam.
+Aeneid	Aen	1	9	76	Quis deus, ō Mūsae, tam saeva incendia Teucrīs
+Aeneid	Aen	1	9	77	āvertit? tantōs ratibus quis dēpulit ignēs?
+Aeneid	Aen	1	9	78	dīcite: prīsca fidēs factō, sed fāma perennis.
+Aeneid	Aen	1	9	79	tempore quō prīmum Phrygiā fōrmābat in Īdā
+Aeneid	Aen	1	9	80	Aenēās classem et pelagī petere alta parābat,
+Aeneid	Aen	1	9	81	ipsa deum fertur genetrīx Berecyntia magnum
+Aeneid	Aen	1	9	82	vōcibus hīs adfāta Iovem: ‘dā, nāte, petentī,
+Aeneid	Aen	1	9	83	quod tua cāra parēns domitō tē poscit Olympō.
+Aeneid	Aen	1	9	84	pīnea silva mihī multōs dīlēcta per annōs,
+Aeneid	Aen	1	9	85	lūcus in arce fuit summā, quō sacra ferēbant,
+Aeneid	Aen	1	9	86	nigrantī piceā trabibusque obscūrus acernīs.
+Aeneid	Aen	1	9	87	hās ego Dardaniō iuvenī, cum classis egēret,
+Aeneid	Aen	1	9	88	laeta dedī; nunc sollicitam timor ānxius angit.
+Aeneid	Aen	1	9	89	solve metūs atque hōc precibus sine posse parentem,
+Aeneid	Aen	1	9	90	nē cursū quassātae ūllō neu turbine ventī
+Aeneid	Aen	1	9	91	vincantur: prōsit nostrīs in montibus ortās.'
+Aeneid	Aen	1	9	92	fīlius huic contrā, torquet quī sīdera mundī:
+Aeneid	Aen	1	9	93	‘ō genetrīx, quō fāta vocās? aut quid petis istīs?
+Aeneid	Aen	1	9	94	mortālīne manū factae immortāle carīnae
+Aeneid	Aen	1	9	95	fās habeant? certusque incerta perīcula lūstret
+Aeneid	Aen	1	9	96	Aenēās? cui tanta deō permissa potestās?
+Aeneid	Aen	1	9	97	immō, ubi dēfūnctae fīnem portūsque tenēbunt
+Aeneid	Aen	1	9	98	Ausoniōs ōlim, quaecumque ēvāserit undīs
+Aeneid	Aen	1	9	99	Dardaniumque ducem Laurentia vēxerit arva,
+Aeneid	Aen	1	9	100	mortālem ēripiam fōrmam magnīque iubēbō
+Aeneid	Aen	1	9	101	aequoris esse deās, quālis Nērēia Dōtō
+Aeneid	Aen	1	9	102	et Galatēa secant spūmantem pectore pontum.'
+Aeneid	Aen	1	9	103	dīxerat idque ratum Stygiī per flūmina frātris,
+Aeneid	Aen	1	9	104	per pice torrentēs ātrāque vorāgine rīpās
+Aeneid	Aen	1	9	105	adnuit, et tōtum nūtū tremefēcit Olympum.
+Aeneid	Aen	1	9	106	Ergō aderat prōmissa diēs et tempora Parcae
+Aeneid	Aen	1	9	107	dēbita complērant, cum Turnī iniūria Mātrem
+Aeneid	Aen	1	9	108	admonuit ratibus sacrīs dēpellere taedās.
+Aeneid	Aen	1	9	109	hic prīmum nova lūx oculīs offulsit et ingēns
+Aeneid	Aen	1	9	110	vīsus ab Aurōrā caelum trānscurrere nimbus
+Aeneid	Aen	1	9	111	Īdaeīque chorī; tum vōx horrenda per aurās
+Aeneid	Aen	1	9	112	excidit et Trōum Rutulōrumque agmina complet:
+Aeneid	Aen	1	9	113	‘nē trepidāte meās, Teucrī, dēfendere nāvēs
+Aeneid	Aen	1	9	114	nēve armāte manūs; maria ante exūrere Turnō
+Aeneid	Aen	1	9	115	quam sacrās dabitur pīnūs. vōs īte solūtae,
+Aeneid	Aen	1	9	116	īte deae pelagī; genetrīx iubet.' et sua quaeque
+Aeneid	Aen	1	9	117	continuō puppēs abrumpunt vincula rīpīs
+Aeneid	Aen	1	9	118	delphīnumque modō dēmersīs aequora rōstrīs
+Aeneid	Aen	1	9	119	īma petunt. hinc virgineae (mīrābile mōnstrum)
+Aeneid	Aen	1	9	120	reddunt sē totidem faciēs pontōque feruntur.
+Aeneid	Aen	1	9	121	Obstipuēre animīs Rutulī, conterritus ipse
+Aeneid	Aen	1	9	122	turbātīs Messāpus equīs, cūnctātur et amnis
+Aeneid	Aen	1	9	123	rauca sonāns revocatque pedem Tiberīnus ab altō.
+Aeneid	Aen	1	9	124	at nōn audācī Turnō fīdūcia cessit;
+Aeneid	Aen	1	9	125	ultrō animōs tollit dictīs atque increpat ultrō:
+Aeneid	Aen	1	9	126	‘Troiānōs haec mōnstra petunt, hīs Iuppiter ipse
+Aeneid	Aen	1	9	127	auxilium solitum ēripuit: nōn tēla neque ignēs
+Aeneid	Aen	1	9	128	exspectant Rutulōs. ergō maria invia Teucrīs,
+Aeneid	Aen	1	9	129	nec spēs ūlla fugae: rērum pars altera adēmpta est,
+Aeneid	Aen	1	9	130	terra autem in nostrīs manibus, tot mīlia gentēs
+Aeneid	Aen	1	9	131	arma ferunt Italae. nīl mē fātālia terrent,
+Aeneid	Aen	1	9	132	sī qua Phrygēs prae sē iactant, respōnsa deōrum;
+Aeneid	Aen	1	9	133	sat fātīs Venerīque datum, tetigēre quod arva
+Aeneid	Aen	1	9	134	fertilis Ausoniae Trōes. sunt et mea contrā
+Aeneid	Aen	1	9	135	fāta mihī, ferrō scelerātam exscindere gentem
+Aeneid	Aen	1	9	136	coniuge praereptā; nec sōlōs tangit Atrīdās
+Aeneid	Aen	1	9	137	iste dolor, sōlīsque licet capere arma Mycēnīs.
+Aeneid	Aen	1	9	138	“sed periisse semel satis est": peccāre fuisset
+Aeneid	Aen	1	9	139	ante satis, penitus modo nōn genus omne perōsōs
+Aeneid	Aen	1	9	140	fēmineum. quibus haec mediī fīdūcia vallī
+Aeneid	Aen	1	9	141	fossārumque morae, lētī discrīmina parva,
+Aeneid	Aen	1	9	142	dant animōs; at nōn vīdērunt moenia Troiae
+Aeneid	Aen	1	9	143	Neptūnī fabricāta manū cōnsīdere in ignēs?
+Aeneid	Aen	1	9	144	sed vōs, ō lectī, ferrō quī scindere vallum
+Aeneid	Aen	1	9	145	apparat et mēcum invādit trepidantia castra?
+Aeneid	Aen	1	9	146	nōn armīs mihi Volcānī, nōn mīlle carīnīs
+Aeneid	Aen	1	9	147	est opus in Teucrōs. addant sē prōtinus omnēs
+Aeneid	Aen	1	9	148	Etrūscī sociōs. tenebrās et inertia fūrta
+Aeneid	Aen	1	9	149	Palladiī caesīs lātē cūstōdibus arcis
+Aeneid	Aen	1	9	150	nē timeant, nec equī caecā condēmur in alvō:
+Aeneid	Aen	1	9	151	lūce palam certum est ignī circumdare mūrōs.
+Aeneid	Aen	1	9	152	haud sibi cum Danaīs rem faxo et pūbe Pelasgā
+Aeneid	Aen	1	9	153	esse ferant, decimum quōs distulit Hector in annum.
+Aeneid	Aen	1	9	154	nunc adeō, melior quoniam pars ācta diēī,
+Aeneid	Aen	1	9	155	quod superest, laetī bene gestīs corpora rēbus
+Aeneid	Aen	1	9	156	prōcūrāte, virī, et pugnam spērāte parārī.'
+Aeneid	Aen	1	9	157	intereā vigilum excubiīs obsīdere portās
+Aeneid	Aen	1	9	158	cūra datur Messāpō et moenia cingere flammīs.
+Aeneid	Aen	1	9	159	bis septem Rutulī mūrōs quī mīlite servent
+Aeneid	Aen	1	9	160	dēlēctī, ast illōs centēnī quemque sequuntur
+Aeneid	Aen	1	9	161	purpureī cristīs iuvenēs aurōque coruscī.
+Aeneid	Aen	1	9	162	discurrunt variantque vicēs, fūsīque per herbam
+Aeneid	Aen	1	9	163	indulgent vīnō et vertunt crātēras aēnōs.
+Aeneid	Aen	1	9	164	conlūcent ignēs, noctem cūstōdia dūcit
+Aeneid	Aen	1	9	165	īnsomnem lūdō.
+Aeneid	Aen	1	9	166	Haec super ē vāllō prōspectant Trōes et armīs
+Aeneid	Aen	1	9	167	alta tenent, nec nōn trepidī formīdine portās
+Aeneid	Aen	1	9	168	explōrant pontīsque et prōpugnācula iungunt,
+Aeneid	Aen	1	9	169	tēla gerunt. īnstat Mnestheus ācerque Serestus,
+Aeneid	Aen	1	9	170	quōs pater Aenēās, sī quando adversa vocārent,
+Aeneid	Aen	1	9	171	rēctōrēs iuvenum et rērum dedit esse magistrōs.
+Aeneid	Aen	1	9	172	omnis per mūrōs legiō sortīta perīclum
+Aeneid	Aen	1	9	173	excubat exercetque vicēs, quōd cuīque tuendum est.
+Aeneid	Aen	1	9	174	Nīsus erat portae cūstōs, ācerrimus armīs,
+Aeneid	Aen	1	9	175	Hyrtacidēs, comitem Aenēae quem mīserat Īda
+Aeneid	Aen	1	9	176	vēnātrīx iaculō celerem levibusque sagittīs,
+Aeneid	Aen	1	9	177	et iuxtā comes Euryalus, quō pulchrior alter
+Aeneid	Aen	1	9	178	nōn fuit Aeneadum Troiāna neque induit arma,
+Aeneid	Aen	1	9	179	ōra puer prīmā signāns intōnsa iuventā.
+Aeneid	Aen	1	9	180	hīs amor ūnus erat pariterque in bella ruēbant;
+Aeneid	Aen	1	9	181	tum quoque commūnī portam statiōne tenēbant.
+Aeneid	Aen	1	9	182	Nīsus ait: ‘dīne hunc ārdōrem mentibus addunt,
+Aeneid	Aen	1	9	183	Euryale, an sua cuique deus fit dīra cupīdō?
+Aeneid	Aen	1	9	184	aut pugnam aut aliquid iamdūdum invādere magnum
+Aeneid	Aen	1	9	185	mēns agitat mihi, nec placidā contenta quiēte est.
+Aeneid	Aen	1	9	186	cernis quae Rutulōs habeat fīdūcia rērum:
+Aeneid	Aen	1	9	187	lūmina rāra micant, somnō vīnōque solūtī
+Aeneid	Aen	1	9	188	prōcubuēre, silent lātē loca. percipe porrō
+Aeneid	Aen	1	9	189	quid dubitem et quae nunc animō sententia surgat.
+Aeneid	Aen	1	9	190	Aenēān accīrī omnēs, populusque patrēsque,
+Aeneid	Aen	1	9	191	exposcunt, mittīque virōs quī certa reportent.
+Aeneid	Aen	1	9	192	sī tibi quae poscō prōmittunt (nam mihi factī
+Aeneid	Aen	1	9	193	fāma sat est), tumulō videor reperīre sub illō
+Aeneid	Aen	1	9	194	posse viam ad mūrōs et moenia Pallantēa.'
+Aeneid	Aen	1	9	195	obstipuit magnō laudum percussus amōre
+Aeneid	Aen	1	9	196	Euryalus, simul hīs ārdentem adfātur amīcum:
+Aeneid	Aen	1	9	197	‘mēne igitur socium summīs adiungere rēbus,
+Aeneid	Aen	1	9	198	Nīse, fugis? sōlum tē in tanta perīcula mittam?
+Aeneid	Aen	1	9	199	nōn ita mē genitor, bellīs adsuētus Opheltēs,
+Aeneid	Aen	1	9	200	Argolicum terrōrem inter Troiaeque labōrēs
+Aeneid	Aen	1	9	201	sublātum ērudiit, nec tēcum tālia gessī
+Aeneid	Aen	1	9	202	magnanimum Aenēān et fāta extrēma secūtus:
+Aeneid	Aen	1	9	203	est hīc, est animus lūcis contemptor et istum
+Aeneid	Aen	1	9	204	quī vītā bene crēdat emī, quō tendis, honōrem.'
+Aeneid	Aen	1	9	205	Nīsus ad haec: ‘equidem dē tē nīl tāle verēbar,
+Aeneid	Aen	1	9	206	nec fās; nōn ita mē referat tibi magnus ovantem
+Aeneid	Aen	1	9	207	Iuppiter aut quīcumque oculīs haec aspicit aequīs.
+Aeneid	Aen	1	9	208	sed sī quis (quae multa vidēs discrīmine tālī)
+Aeneid	Aen	1	9	209	sī quis in adversum rapiat cāsusve deusve,
+Aeneid	Aen	1	9	210	tē superesse velim, tua vītā dignior aetās.
+Aeneid	Aen	1	9	211	sit quī mē raptum pugnā pretiōve redēmptum
+Aeneid	Aen	1	9	212	mandet humō, solita aut sī qua id Fortūna vetābit,
+Aeneid	Aen	1	9	213	absentī ferat īnferiās decoretque sepulcrō.
+Aeneid	Aen	1	9	214	neu mātrī miserae tantī sim causa dolōris,
+Aeneid	Aen	1	9	215	quae tē sōla, puer, multīs ē mātribus ausa
+Aeneid	Aen	1	9	216	persequitur, magnī nec moenia cūrat Acestae.'
+Aeneid	Aen	1	9	217	ille autem: ‘causās nēquīquam nectis inānēs
+Aeneid	Aen	1	9	218	nec mea iam mūtāta locō sententia cēdit.
+Aeneid	Aen	1	9	219	accelerēmus' ait, vigilēs simul excitat. illī
+Aeneid	Aen	1	9	220	succēdunt servantque vicēs; statiōne relictā
+Aeneid	Aen	1	9	221	ipse comes Nīsō graditur rēgemque requīrunt.
+Aeneid	Aen	1	9	222	Cētera per terrās omnēs animālia somnō
+Aeneid	Aen	1	9	223	laxābant cūrās et corda oblīta labōrum:
+Aeneid	Aen	1	9	224	ductōrēs Teucrum prīmī, dēlēcta iuventūs,
+Aeneid	Aen	1	9	225	cōnsilium summīs rēgnī dē rēbus habēbant,
+Aeneid	Aen	1	9	226	quid facerent quisve Aenēae iam nūntius esset.
+Aeneid	Aen	1	9	227	stant longīs adnīxī hastīs et scūta tenentēs
+Aeneid	Aen	1	9	228	castrōrum et campī mediō. tum Nīsus et ūnā
+Aeneid	Aen	1	9	229	Euryalus cōnfestim alacrēs admittier ōrant:
+Aeneid	Aen	1	9	230	rem magnam pretiumque morae fore. prīmus Iūlus
+Aeneid	Aen	1	9	231	accēpit trepidōs ac Nīsum dīcere iussit.
+Aeneid	Aen	1	9	232	tum sīc Hyrtacidēs: ‘audītē ō mentibus aequīs
+Aeneid	Aen	1	9	233	Aeneadae, nēve haec nostrīs spectentur ab annīs
+Aeneid	Aen	1	9	234	quae ferimus. Rutulī somnō vīnōque solūtī
+Aeneid	Aen	1	9	235	conticuēre. locum īnsidiīs cōnspeximus ipsī,
+Aeneid	Aen	1	9	236	quī patet in biviō portae quae proxima pontō.
+Aeneid	Aen	1	9	237	interruptī ignēs āterque ad sīdera fūmus
+Aeneid	Aen	1	9	238	ērigitur. sī fortūnā permittitis ūtī
+Aeneid	Aen	1	9	239	quaesītum Aenēān et moenia Pallantēa,
+Aeneid	Aen	1	9	240	mox hīc cum spoliīs ingentī caede perāctā
+Aeneid	Aen	1	9	241	adfore cernētis. nec nōs via fallit euntēs:
+Aeneid	Aen	1	9	242	vīdimus obscūrīs prīmam sub vallibus urbem
+Aeneid	Aen	1	9	243	vēnātū adsiduō et tōtum cognōvimus amnem.'
+Aeneid	Aen	1	9	244	hīc annīs gravis atque animī mātūrus Alētēs:
+Aeneid	Aen	1	9	245	‘dī patriī, quōrum semper sub nūmine Troia est,
+Aeneid	Aen	1	9	246	nōn tamen omnīnō Teucrōs dēlēre parātis,
+Aeneid	Aen	1	9	247	cum tālēs animōs iuvenum et tam certa tulistis
+Aeneid	Aen	1	9	248	pectora.' sīc memorāns umerōs dextrāsque tenēbat
+Aeneid	Aen	1	9	249	ambōrum et vultum lacrimīs atque ōra rigābat.
+Aeneid	Aen	1	9	250	‘quae vōbīs, quae digna, virī, prō laudibus istīs
+Aeneid	Aen	1	9	251	praemia posse rear solvī? pulcherrima prīmum
+Aeneid	Aen	1	9	252	dī mōrēsque dabunt vestrī: tum cētera reddet
+Aeneid	Aen	1	9	253	āctūtum pius Aenēās atque integer aevī
+Aeneid	Aen	1	9	254	Ascanius meritī tantī nōn immemor umquam.'
+Aeneid	Aen	1	9	255	‘immō ego vōs, cui sōla salūs genitōre reductō,'
+Aeneid	Aen	1	9	256	excipit Ascanius ‘per magnōs, Nīse, penātēs
+Aeneid	Aen	1	9	257	Assaracīque larem et cānae penetrālia Vestae
+Aeneid	Aen	1	9	258	obtestor, quaecumque mihī fortūna fidēsque est,
+Aeneid	Aen	1	9	259	in vestrīs pōnō gremiīs. revocāte parentem,
+Aeneid	Aen	1	9	260	reddite cōnspectum; nihil illō trīste receptō.
+Aeneid	Aen	1	9	261	bīna dabō argentō perfecta atque aspera signīs
+Aeneid	Aen	1	9	262	pōcula, dēvictā genitor quae cēpit Arisbā,
+Aeneid	Aen	1	9	263	et tripodas geminōs, aurī duo magna talenta,
+Aeneid	Aen	1	9	264	crātēra antīquum quem dat Sīdōnia Dīdō.
+Aeneid	Aen	1	9	265	sī vērō capere Ītaliam scēptrīsque potīrī
+Aeneid	Aen	1	9	266	contigerit victōrī et praedae dīcere sortem,
+Aeneid	Aen	1	9	267	vīdistī, quō Turnus equō, quibus ībat in armīs
+Aeneid	Aen	1	9	268	aureus; ipsum illum, clipeum cristāsque rubentēs
+Aeneid	Aen	1	9	269	excipiam sortī, iam nunc tua praemia, Nīse.
+Aeneid	Aen	1	9	270	praetereā bis sex genitor lēctissima mātrum
+Aeneid	Aen	1	9	271	corpora captīvōsque dabit suaque omnibus arma,
+Aeneid	Aen	1	9	272	īnsuper hīs campī quod rēx habet ipse Latīnus.
+Aeneid	Aen	1	9	273	tē vērō, mea quem spatiīs propiōribus aetās
+Aeneid	Aen	1	9	274	īnsequitur, venerande puer, iam pectore tōtō
+Aeneid	Aen	1	9	275	accipiō et comitem cāsūs complector in omnēs.
+Aeneid	Aen	1	9	276	nūlla meīs sine tē quaerētur glōria rēbus:
+Aeneid	Aen	1	9	277	seu pācem seu bella geram, tibi maxima rērum
+Aeneid	Aen	1	9	278	verbōrumque fidēs.' contrā quem tālia fātur
+Aeneid	Aen	1	9	279	Euryalus: ‘mē nūlla diēs tam fortibus ausīs
+Aeneid	Aen	1	9	280	dissimilem arguerit; tantum fortūna secunda
+Aeneid	Aen	1	9	281	haud adversa cadat. sed tē super omnia dōna
+Aeneid	Aen	1	9	282	ūnum ōrō: genetrīx Priamī dē gente vetustā
+Aeneid	Aen	1	9	283	est mihi, quam miseram tenuit nōn Īlia tellūs
+Aeneid	Aen	1	9	284	mēcum excēdentem, nōn moenia rēgis Acestae.
+Aeneid	Aen	1	9	285	hanc ego nunc ignāram huius quodcumque perīclī
+Aeneid	Aen	1	9	286	inque salūtātam linquō (nox et tua testis
+Aeneid	Aen	1	9	287	dextera), quod nequeam lacrimās perferre parentis.
+Aeneid	Aen	1	9	288	at tū, ōrō, sōlāre inopem et succurre relictae.
+Aeneid	Aen	1	9	289	hanc sine mē spem ferre tuī, audentior ībō
+Aeneid	Aen	1	9	290	in cāsūs omnēs.' percussā mente dedēre
+Aeneid	Aen	1	9	291	Dardanidae lacrimās, ante omnēs pulcher Iūlus,
+Aeneid	Aen	1	9	292	atque animum patriae strīnxit pietātis imāgō.
+Aeneid	Aen	1	9	293	tum sīc effātur:
+Aeneid	Aen	1	9	294	‘spondē digna tuīs ingentibus omnia coeptīs.
+Aeneid	Aen	1	9	295	namque erit ista mihī genetrīx nōmenque Creūsae
+Aeneid	Aen	1	9	296	sōlum dēfuerit, nec partum grātia tālem
+Aeneid	Aen	1	9	297	parva manet. cāsus factum quīcumque sequentur,
+Aeneid	Aen	1	9	298	per caput hoc iūrō, per quod pater ante solēbat:
+Aeneid	Aen	1	9	299	quae tibi polliceor reducī rēbusque secundīs,
+Aeneid	Aen	1	9	300	haec eadem mātrīque tuae generīque manēbunt.'
+Aeneid	Aen	1	9	301	sīc ait inlacrimāns; umerō simul exuit ēnsem
+Aeneid	Aen	1	9	302	aurātum, mīrā quem fēcerat arte Lycāōn
+Aeneid	Aen	1	9	303	Cnōsius atque habilem vāgīnā aptārat eburnā.
+Aeneid	Aen	1	9	304	dat Nīsō Mnestheus pellem horrentisque leōnis
+Aeneid	Aen	1	9	305	exuviās, galeam fīdus permūtat Alētēs.
+Aeneid	Aen	1	9	306	prōtinus armātī incēdunt; quōs omnis euntēs
+Aeneid	Aen	1	9	307	prīmōrum manus ad portās, iuvenumque senumque,
+Aeneid	Aen	1	9	308	prōsequitur vōtīs. nec nōn et pulcher Iūlus,
+Aeneid	Aen	1	9	309	ante annōs animumque gerēns cūramque virīlem,
+Aeneid	Aen	1	9	310	multa patrī mandāta dabat portanda; sed aurae
+Aeneid	Aen	1	9	311	omnia discerpunt et nūbibus inrita dōnant.
+Aeneid	Aen	1	9	312	Ēgressī superant fossās noctisque per umbram
+Aeneid	Aen	1	9	313	castra inimīca petunt, multīs tamen ante futūrī
+Aeneid	Aen	1	9	314	exitiō. passim somnō vīnōque per herbam
+Aeneid	Aen	1	9	315	corpora fūsa vident, arrēctōs lītore currūs,
+Aeneid	Aen	1	9	316	inter lōra rotāsque virōs, simul arma iacēre,
+Aeneid	Aen	1	9	317	vīna simul. prior Hyrtacidēs sīc ōre locūtus:
+Aeneid	Aen	1	9	318	‘Euryale, audendum dextrā: nunc ipsa vocat rēs.
+Aeneid	Aen	1	9	319	hāc iter est. tū, nē qua manus sē attollere nōbīs
+Aeneid	Aen	1	9	320	ā tergō possit, cūstōdī et cōnsule longē;
+Aeneid	Aen	1	9	321	haec ego vasta dabō et lātō tē līmite dūcam.'
+Aeneid	Aen	1	9	322	sīc memorat vōcemque premit, simul ēnse superbum
+Aeneid	Aen	1	9	323	Rhamnētem adgreditur, quī forte tapētibus altīs
+Aeneid	Aen	1	9	324	exstrūctus tōtō prōflābat pectore somnum,
+Aeneid	Aen	1	9	325	rēx īdem et rēgī Turnō grātissimus augur,
+Aeneid	Aen	1	9	326	sed nōn auguriō potuit dēpellere pestem.
+Aeneid	Aen	1	9	327	trēs iuxtā famulōs temerē inter tēla iacentēs
+Aeneid	Aen	1	9	328	armigerumque Remī premit aurīgamque sub ipsīs
+Aeneid	Aen	1	9	329	nactus equīs ferrōque secat pendentia colla.
+Aeneid	Aen	1	9	330	tum caput ipsī aufert dominō truncumque relinquit
+Aeneid	Aen	1	9	331	sanguine singultantem; ātrō tepefacta cruōre
+Aeneid	Aen	1	9	332	terra torīque madent. nec nōn Lamyrumque Lamumque
+Aeneid	Aen	1	9	333	et iuvenem Serrānum, illā quī plūrima nocte
+Aeneid	Aen	1	9	334	lūserat, īnsignis faciē, multōque iacēbat
+Aeneid	Aen	1	9	335	membra deō victus fēlīx, sī prōtinus illum
+Aeneid	Aen	1	9	336	aequāsset noctī lūdum in lūcemque tulisset:
+Aeneid	Aen	1	9	337	impāstus ceu plēna leō per ovīlia turbāns
+Aeneid	Aen	1	9	338	(suādet enim vēsāna famēs) manditque trahitque
+Aeneid	Aen	1	9	339	molle pecūs mūtumque metū, fremit ōre cruentō.
+Aeneid	Aen	1	9	340	nec minor Euryalī caedēs; incēnsus et ipse
+Aeneid	Aen	1	9	341	perfurit ac multam in mediō sine nōmine plēbem,
+Aeneid	Aen	1	9	342	Fādumque Herbēsumque subit Rhoetumque Abarimque
+Aeneid	Aen	1	9	343	ignārōs; Rhoetum vigilantem et cūncta videntem,
+Aeneid	Aen	1	9	344	sed magnum metuēns sē post crātēra tegēbat.
+Aeneid	Aen	1	9	345	pectore in adversō tōtum cui comminus ēnsem
+Aeneid	Aen	1	9	346	condidit adsurgentī et multā morte recēpit.
+Aeneid	Aen	1	9	347	purpuream vomit ille animam et cum sanguine mixta
+Aeneid	Aen	1	9	348	vīna refert moriēns, hic fūrtō fervidus īnstat.
+Aeneid	Aen	1	9	349	iamque ad Messāpī sociōs tendēbat; ibi ignem
+Aeneid	Aen	1	9	350	dēficere extrēmum et religātōs rīte vidēbat
+Aeneid	Aen	1	9	351	carpere grāmen equōs, breviter cum tālia Nīsus
+Aeneid	Aen	1	9	352	(sēnsit enim nimiā caede atque cupīdine ferrī)
+Aeneid	Aen	1	9	353	‘absistāmus' ait, ‘nam lūx inimīca propinquat.
+Aeneid	Aen	1	9	354	poenārum exhaustum satis est, via facta per hostēs.'
+Aeneid	Aen	1	9	355	multa virum solidō argentō perfecta relinquunt
+Aeneid	Aen	1	9	356	armaque crātērāsque simul pulchrōsque tapētās.
+Aeneid	Aen	1	9	357	Euryalus phalerās Rhamnētis et aurea bullīs
+Aeneid	Aen	1	9	358	cingula, Tīburtī Remulō dītissimus ōlim
+Aeneid	Aen	1	9	359	quae mittit dōna, hospitiō cum iungeret absēns,
+Aeneid	Aen	1	9	360	Caedicus; ille suō moriēns dat habēre nepōtī;
+Aeneid	Aen	1	9	361	post mortem bellō Rutulī pugnāque potītī:
+Aeneid	Aen	1	9	362	haec rapit atque umerīs nēquīquam fortibus aptat.
+Aeneid	Aen	1	9	363	tum galeam Messāpī habilem cristīsque decōram
+Aeneid	Aen	1	9	364	induit. excēdunt castrīs et tūta capessunt.
+Aeneid	Aen	1	9	365	Intereā praemissī equitēs ex urbe Latīnā,
+Aeneid	Aen	1	9	366	cētera dum legiō campīs īnstrūcta morātur,
+Aeneid	Aen	1	9	367	ībant et Turnō rēgī respōnsa ferēbant,
+Aeneid	Aen	1	9	368	ter centum, scūtātī omnēs, Volcente magistrō.
+Aeneid	Aen	1	9	369	iamque propinquābant castrīs mūrōsque subībant
+Aeneid	Aen	1	9	370	cum procul hōs laevō flectentēs līmite cernunt,
+Aeneid	Aen	1	9	371	et galea Euryalum sublūstrī noctis in umbrā
+Aeneid	Aen	1	9	372	prōdidit immemorem radiīsque adversa refulsit.
+Aeneid	Aen	1	9	373	haud temere est vīsum. conclāmat ab agmine Volcēns:
+Aeneid	Aen	1	9	374	‘stāte, virī. quae causa viae? quīve estis in armīs?
+Aeneid	Aen	1	9	375	quōve tenētis iter?' nihil illī tendere contrā,
+Aeneid	Aen	1	9	376	sed celerāre fugam in silvās et fīdere noctī.
+Aeneid	Aen	1	9	377	obiciunt equitēs sēsē ad dīvortia nōta
+Aeneid	Aen	1	9	378	hinc atque hinc, omnemque aditum cūstōde corōnant.
+Aeneid	Aen	1	9	379	silva fuit lātē dūmīs atque īlice nigrā
+Aeneid	Aen	1	9	380	horrida, quam dēnsī complērant undique sentēs;
+Aeneid	Aen	1	9	381	rāra per occultōs lūcēbat sēmita callēs.
+Aeneid	Aen	1	9	382	Euryalum tenebrae rāmōrum onerōsaque praeda
+Aeneid	Aen	1	9	383	impediunt, fallitque timor regiōne viārum.
+Aeneid	Aen	1	9	384	Nīsus abit; iamque imprūdēns ēvāserat hostēs
+Aeneid	Aen	1	9	385	atque locōs quī post Albae dē nōmine dictī
+Aeneid	Aen	1	9	386	Albānī (tum rēx stabula alta Latīnus habēbat),
+Aeneid	Aen	1	9	387	ut stetit et frūstrā absentem respexit amīcum:
+Aeneid	Aen	1	9	388	‘Euryale īnfēlīx, quā tē regiōne relīquī?
+Aeneid	Aen	1	9	389	quāve sequar?' rūrsus perplexum iter omne revolvēns
+Aeneid	Aen	1	9	390	fallācis silvae simul et vestīgia retrō
+Aeneid	Aen	1	9	391	observāta legit dūmīsque silentibus errat.
+Aeneid	Aen	1	9	392	audit equōs, audit strepitūs et signa sequentum;
+Aeneid	Aen	1	9	393	nec longum in mediō tempus, cum clāmor ad aurēs
+Aeneid	Aen	1	9	394	pervenit ac videt Euryalum, quem iam manus omnis
+Aeneid	Aen	1	9	395	fraude locī et noctis, subitō turbante tumultū,
+Aeneid	Aen	1	9	396	oppressum rapit et cōnantem plūrima frūstrā.
+Aeneid	Aen	1	9	397	quid faciat? quā vī iuvenem, quibus audeat armīs
+Aeneid	Aen	1	9	398	ēripere? an sēsē mediōs moritūrus in ēnsēs
+Aeneid	Aen	1	9	399	īnferat et pulchram properet per vulnera mortem?
+Aeneid	Aen	1	9	400	ōcius adductō torquet hastīle lacertō
+Aeneid	Aen	1	9	401	suspiciēns altam Lūnam et sīc vōce precātur:
+Aeneid	Aen	1	9	402	‘tū, dea, tū praesēns nostrō succurre labōrī,
+Aeneid	Aen	1	9	403	astrōrum decus et nemorum Lātōnia cūstōs.
+Aeneid	Aen	1	9	404	sī qua tuīs umquam prō mē pater Hyrtacus ārīs
+Aeneid	Aen	1	9	405	dōna tulit, sī quā ipse meīs vēnātibus auxī
+Aeneid	Aen	1	9	406	suspendīve tholō aut sacra ad fastīgia fīxī,
+Aeneid	Aen	1	9	407	hunc sine mē turbāre globum et rege tēla per aurās.'
+Aeneid	Aen	1	9	408	dīxerat et tōtō cōnīxus corpore ferrum
+Aeneid	Aen	1	9	409	conicit. hasta volāns noctis dīverberat umbrās
+Aeneid	Aen	1	9	410	et venit āversī in tergum Sulmōnis ibīque
+Aeneid	Aen	1	9	411	frangitur, ac fissō trānsit praecordia lignō.
+Aeneid	Aen	1	9	412	volvitur ille vomēns calidum dē pectore flūmen
+Aeneid	Aen	1	9	413	frīgidus et longīs singultibus īlia pulsat.
+Aeneid	Aen	1	9	414	dīversī circumspiciunt. hoc ācrior īdem
+Aeneid	Aen	1	9	415	ecce aliud summā tēlum lībrābat ab aure.
+Aeneid	Aen	1	9	416	dum trepidant, it hasta Tagō per tempus utrumque
+Aeneid	Aen	1	9	417	strīdēns trāiectōque haesit tepefacta cerebrō.
+Aeneid	Aen	1	9	418	saevit atrōx Volcēns nec tēlī cōnspicit usquam
+Aeneid	Aen	1	9	419	auctōrem nec quō sē ārdēns immittere possit.
+Aeneid	Aen	1	9	420	‘tū tamen intereā calidō mihi sanguine poenās
+Aeneid	Aen	1	9	421	persolvēs ambōrum' inquit; simul ēnse reclūsō
+Aeneid	Aen	1	9	422	ībat in Euryalum. tum vērō exterritus, āmēns,
+Aeneid	Aen	1	9	423	conclāmat Nīsus nec sē cēlāre tenebrīs
+Aeneid	Aen	1	9	424	amplius aut tantum potuit perferre dolōrem:
+Aeneid	Aen	1	9	425	‘mē, mē, adsum quī fēcī, in mē convertite ferrum,
+Aeneid	Aen	1	9	426	ō Rutulī! mea fraus omnis, nihil iste nec ausus
+Aeneid	Aen	1	9	427	nec potuit; caelum hoc et cōnscia sīdera testor;
+Aeneid	Aen	1	9	428	tantum īnfēlīcem nimium dīlēxit amīcum.'
+Aeneid	Aen	1	9	429	tālia dicta dabat, sed vīribus ēnsis adāctus
+Aeneid	Aen	1	9	430	trānsadigit costās et candida pectora rumpit.
+Aeneid	Aen	1	9	431	volvitur Euryalus lētō, pulchrōsque per artūs
+Aeneid	Aen	1	9	432	it cruor inque umerōs cervīx conlāpsa recumbit:
+Aeneid	Aen	1	9	433	purpureus velutī cum flōs succīsus arātrō
+Aeneid	Aen	1	9	434	languēscit moriēns, lassōve papāvera collō
+Aeneid	Aen	1	9	435	dēmīsēre caput pluviā cum forte gravantur.
+Aeneid	Aen	1	9	436	at Nīsus ruit in mediōs sōlumque per omnēs
+Aeneid	Aen	1	9	437	Volcentem petit, in sōlō Volcente morātur.
+Aeneid	Aen	1	9	438	quem circum glomerātī hostēs hinc comminus atque hinc
+Aeneid	Aen	1	9	439	prōturbant. īnstat nōn sētius ac rotat ēnsem
+Aeneid	Aen	1	9	440	fulmineum, dōnec Rutulī clāmantis in ōre
+Aeneid	Aen	1	9	441	condidit adversō et moriēns animam abstulit hostī.
+Aeneid	Aen	1	9	442	tum super exanimum sēsē prōiēcit amīcum
+Aeneid	Aen	1	9	443	cōnfossus, placidāque ibi dēmum morte quiēvit.
+Aeneid	Aen	1	9	444	Fortūnātī ambō! sī quid mea carmina possunt,
+Aeneid	Aen	1	9	445	nūlla diēs umquam memorī vōs eximet aevō,
+Aeneid	Aen	1	9	446	dum domus Aenēae Capitōlī immōbile saxum
+Aeneid	Aen	1	9	447	accolet imperiumque pater Rōmānus habēbit.
+Aeneid	Aen	1	9	448	Victōrēs praedā Rutulī spoliīsque potītī
+Aeneid	Aen	1	9	449	Volcentem exanimum flentēs in castra ferēbant.
+Aeneid	Aen	1	9	450	nec minor in castrīs lūctus Rhamnēte repertō
+Aeneid	Aen	1	9	451	exsanguī et prīmīs ūnā tot caede perēmptīs,
+Aeneid	Aen	1	9	452	Serrānōque Numāque. ingēns concursus ad ipsa
+Aeneid	Aen	1	9	453	corpora sēminecīsque virōs, tepidāque recentem
+Aeneid	Aen	1	9	454	caede locum et plēnō spūmantēs sanguine rīvōs.
+Aeneid	Aen	1	9	455	agnōscunt spolia inter sē galeamque nitentem
+Aeneid	Aen	1	9	456	Messāpī et multō phalerās sūdōre receptās.
+Aeneid	Aen	1	9	457	Et iam prīma novō spargēbat lūmine terrās
+Aeneid	Aen	1	9	458	Tīthōnī croceum linquēns Aurōra cubīle.
+Aeneid	Aen	1	9	459	iam sōle īnfūsō, iam rēbus lūce retēctīs
+Aeneid	Aen	1	9	460	Turnus in arma virōs armīs circumdatus ipse
+Aeneid	Aen	1	9	461	suscitat: aerātāsque aciēs in proelia cōgunt,
+Aeneid	Aen	1	9	462	quisque suōs, variīsque acuunt rūmōribus īrās.
+Aeneid	Aen	1	9	463	quīn ipsa arrēctīs (vīsū miserābile) in hastīs
+Aeneid	Aen	1	9	464	praefīgunt capita et multō clāmōre sequuntur
+Aeneid	Aen	1	9	465	Euryalī et Nīsī.
+Aeneid	Aen	1	9	466	Aeneadae dūrī mūrōrum in parte sinistrā
+Aeneid	Aen	1	9	467	opposuēre aciem (nam dextera cingitur amnī),
+Aeneid	Aen	1	9	468	ingentīsque tenent fossās et turribus altīs
+Aeneid	Aen	1	9	469	stant maestī; simul ōra virum praefīxa movēbant
+Aeneid	Aen	1	9	470	nōta nimis miserīs ātrōque fluentia tābō.
+Aeneid	Aen	1	9	471	Intereā pavidam volitāns pennāta per urbem
+Aeneid	Aen	1	9	472	nūntia Fāma ruit mātrisque adlābitur aurēs
+Aeneid	Aen	1	9	473	Euryalī. at subitus miserae calor ossa relīquit,
+Aeneid	Aen	1	9	474	excussī manibus radiī revolūtaque pēnsa.
+Aeneid	Aen	1	9	475	ēvolat īnfēlīx et fēmineō ululātū
+Aeneid	Aen	1	9	476	scissa comam mūrōs āmēns atque agmina cursū
+Aeneid	Aen	1	9	477	prīma petit, nōn illa virum, nōn illa perīclī
+Aeneid	Aen	1	9	478	tēlōrumque memor, caelum dehinc questibus implet:
+Aeneid	Aen	1	9	479	‘hunc ego tē, Euryale, aspiciō? tūne ille senectae
+Aeneid	Aen	1	9	480	sēra meae requiēs, potuistī linquere sōlam,
+Aeneid	Aen	1	9	481	crūdēlis? nec tē sub tanta perīcula missum
+Aeneid	Aen	1	9	482	adfārī extrēmum miserae data cōpia mātrī?
+Aeneid	Aen	1	9	483	heu, terrā ignōtā canibus data praeda Latīnīs
+Aeneid	Aen	1	9	484	ālitibusque iacēs! nec tē tua fūnere māter
+Aeneid	Aen	1	9	485	prōdūxī pressīve oculōs aut vulnera lāvī,
+Aeneid	Aen	1	9	486	veste tegēns tibi quam noctēs festīna diēsque
+Aeneid	Aen	1	9	487	urgēbam, et tēlā cūrās sōlābar anīlēs.
+Aeneid	Aen	1	9	488	quō sequar? aut quae nunc artūs āvulsaque membra
+Aeneid	Aen	1	9	489	et fūnus lacerum tellūs habet? hoc mihi dē tē,
+Aeneid	Aen	1	9	490	nāte, refers? hoc sum terrāque marīque secūta?
+Aeneid	Aen	1	9	491	fīgite mē, sī qua est pietās, in mē omnia tēla
+Aeneid	Aen	1	9	492	conicite, ō Rutulī, mē prīmam absūmite ferrō;
+Aeneid	Aen	1	9	493	aut tū, magne pater dīvum, miserēre, tuōque
+Aeneid	Aen	1	9	494	invīsum hoc dētrūde caput sub Tartara tēlō,
+Aeneid	Aen	1	9	495	quandō aliter nequeō crūdēlem abrumpere vītam.'
+Aeneid	Aen	1	9	496	hōc flētū concussī animī, maestusque per omnēs
+Aeneid	Aen	1	9	497	it gemitus, torpent īnfrāctae ad proelia vīrēs.
+Aeneid	Aen	1	9	498	illam incendentem lūctūs Īdaeus et Actor
+Aeneid	Aen	1	9	499	Īlionei monitū et multum lacrimantis Iūlī
+Aeneid	Aen	1	9	500	corripiunt interque manūs sub tēcta repōnunt.
+Aeneid	Aen	1	9	501	At tuba terribilem sonitum procul aere canōrō
+Aeneid	Aen	1	9	502	increpuit, sequitur clāmor caelumque remūgit.
+Aeneid	Aen	1	9	503	accelerant āctā pariter testūdine Volscī
+Aeneid	Aen	1	9	504	et fossās implēre parant ac vellere vallum;
+Aeneid	Aen	1	9	505	quaerunt pars aditum et scālīs ascendere mūrōs,
+Aeneid	Aen	1	9	506	quā rāra est aciēs interlūcetque corōna
+Aeneid	Aen	1	9	507	nōn tam spissa virīs. tēlōrum effundere contrā
+Aeneid	Aen	1	9	508	omne genus Teucrī ac dūrīs dētrūdere contīs,
+Aeneid	Aen	1	9	509	adsuētī longō mūrōs dēfendere bellō.
+Aeneid	Aen	1	9	510	saxa quoque īnfēstō volvēbant pondere, sī quā
+Aeneid	Aen	1	9	511	possent tēctam aciem perrumpere, cum tamen omnēs
+Aeneid	Aen	1	9	512	ferre iuvet subter dēnsā testūdine cāsūs.
+Aeneid	Aen	1	9	513	nec iam sufficiunt. nam quā globus imminet ingēns,
+Aeneid	Aen	1	9	514	immānem Teucrī mōlem volvuntque ruuntque,
+Aeneid	Aen	1	9	515	quae strāvit Rutulōs lātē armōrumque resolvit
+Aeneid	Aen	1	9	516	tegmina. nec cūrant caecō contendere Mārte
+Aeneid	Aen	1	9	517	amplius audācēs Rutulī, sed pellere vāllō
+Aeneid	Aen	1	9	518	missilibus certant.
+Aeneid	Aen	1	9	519	parte aliā horrendus vīsū quassābat Etrūscam
+Aeneid	Aen	1	9	520	pīnum et fūmiferōs īnfert Mezentius ignēs;
+Aeneid	Aen	1	9	521	at Messāpus equum domitor, Neptūnia prōlēs,
+Aeneid	Aen	1	9	522	rescindit vallum et scālās in moenia poscit.
+Aeneid	Aen	1	9	523	Vōs, ō Calliopē, precor, aspīrāte canentī
+Aeneid	Aen	1	9	524	quās ibi tum ferrō strāgēs, quae fūnera Turnus
+Aeneid	Aen	1	9	525	ēdiderit, quem quisque virum dēmīserit Orcō,
+Aeneid	Aen	1	9	526	et mēcum ingentēs ōrās ēvolvite bellī.
+Aeneid	Aen	1	9	527	Turris erat vastō suspectū et pontibus altīs,
+Aeneid	Aen	1	9	528	opportūna locō, summīs quam vīribus omnēs
+Aeneid	Aen	1	9	529	expugnāre Italī summāque ēvertere opum vī
+Aeneid	Aen	1	9	530	certābant, Trōes contrā dēfendere saxīs
+Aeneid	Aen	1	9	531	perque cavās dēnsī tēla intorquēre fenestrās.
+Aeneid	Aen	1	9	532	prīnceps ārdentem coniēcit lampada Turnus
+Aeneid	Aen	1	9	533	et flammam adfīxit laterī, quae plūrima ventō
+Aeneid	Aen	1	9	534	corripuit tabulās et postibus haesit adēsīs.
+Aeneid	Aen	1	9	535	turbātī trepidāre intus frūstrāque malōrum
+Aeneid	Aen	1	9	536	velle fugam. dum sē glomerant retrōque resīdunt
+Aeneid	Aen	1	9	537	in partem quae peste caret, tum pondere turris
+Aeneid	Aen	1	9	538	prōcubuit subitō et caelum tonat omne fragōre.
+Aeneid	Aen	1	9	539	sēminecēs ad terram immānī mōle secūtā
+Aeneid	Aen	1	9	540	cōnfīxīque suīs tēlīs et pectora dūrō
+Aeneid	Aen	1	9	541	trānsfossī lignō veniunt. vix ūnus Helēnōr
+Aeneid	Aen	1	9	542	et Lycus ēlāpsī; quōrum prīmaevus Helēnōr,
+Aeneid	Aen	1	9	543	Maeoniō rēgī quem serva Licȳmnia fūrtim
+Aeneid	Aen	1	9	544	sustulerat vetitīsque ad Troiam mīserat armīs,
+Aeneid	Aen	1	9	545	ēnse levis nūdō parmāque inglōrius albā.
+Aeneid	Aen	1	9	546	isque ubi sē Turnī media inter mīlia vīdit,
+Aeneid	Aen	1	9	547	hinc aciēs atque hinc aciēs astāre Latīnās,
+Aeneid	Aen	1	9	548	ut fera, quae dēnsā vēnantum saepta corōnā
+Aeneid	Aen	1	9	549	contrā tēla furit sēsēque haud nescia mortī
+Aeneid	Aen	1	9	550	inicit et saltū suprā vēnābula fertur
+Aeneid	Aen	1	9	551	haud aliter iuvenis mediōs moritūrus in hostēs
+Aeneid	Aen	1	9	552	inruit et quā tēla videt dēnsissima tendit.
+Aeneid	Aen	1	9	553	at pedibus longē melior Lycus inter et hostēs
+Aeneid	Aen	1	9	554	inter et arma fugā mūrōs tenet, altaque certat
+Aeneid	Aen	1	9	555	prēndere tēcta manū sociumque attingere dextrās.
+Aeneid	Aen	1	9	556	quem Turnus pariter cursū tēlōque secūtus
+Aeneid	Aen	1	9	557	increpat hīs victor: ‘nostrāsne ēvādere, dēmēns,
+Aeneid	Aen	1	9	558	spērāstī tē posse manūs?' simul arripit ipsum
+Aeneid	Aen	1	9	559	pendentem et magnā mūrī cum parte revellit:
+Aeneid	Aen	1	9	560	quālis ubi aut leporem aut candentī corpore cycnum
+Aeneid	Aen	1	9	561	sustulit alta petēns pedibus Iovis armiger uncīs,
+Aeneid	Aen	1	9	562	quaesītum aut mātrī multīs bālātibus agnum
+Aeneid	Aen	1	9	563	Mārtius ā stabulīs rapuit lupus. undique clāmor
+Aeneid	Aen	1	9	564	tollitur: invādunt et fossās aggere complent,
+Aeneid	Aen	1	9	565	ārdentēs taedās aliī ad fastīgia iactant.
+Aeneid	Aen	1	9	566	Īlioneus saxō atque ingentī fragmine montis
+Aeneid	Aen	1	9	567	Lūcetium portae subeuntem ignīsque ferentem,
+Aeneid	Aen	1	9	568	Ēmathiōna Liger, Corynaeum sternit Asīlās,
+Aeneid	Aen	1	9	569	hic iaculō bonus, hic longē fallente sagittā,
+Aeneid	Aen	1	9	570	Ortygium Caeneus, victōrem Caenea Turnus,
+Aeneid	Aen	1	9	571	Turnus Ityn Cloniumque, Dioxippum Promolumque
+Aeneid	Aen	1	9	572	et Sagarim et summīs stantem prō turribus Īdān,
+Aeneid	Aen	1	9	573	Prīvernum Capys. hunc prīmō levis hasta Themillae
+Aeneid	Aen	1	9	574	strīnxerat, ille manum prōiectō tegmine dēmēns
+Aeneid	Aen	1	9	575	ad vulnus tulit; ergō ālīs adlāpsa sagitta
+Aeneid	Aen	1	9	576	et laevō īnfīxa est altē laterī, abditaque intus
+Aeneid	Aen	1	9	577	spīrāmenta animae lētālī vulnere rūpit.
+Aeneid	Aen	1	9	578	stābat in ēgregiīs Arcentis fīlius armīs
+Aeneid	Aen	1	9	579	pictus acū chlamydem et ferrūgine clārus Hibērā,
+Aeneid	Aen	1	9	580	īnsignis faciē, genitor quem mīserat Arcēns
+Aeneid	Aen	1	9	581	ēductum Mārtis lūcō Sȳmaethia circum
+Aeneid	Aen	1	9	582	flūmina, pinguis ubi et plācābilis āra Palīcī:
+Aeneid	Aen	1	9	583	strīdentem fundam positīs Mezentius hastīs
+Aeneid	Aen	1	9	584	ipse ter adductā circum caput ēgit habēnā
+Aeneid	Aen	1	9	585	et media adversī liquefactō tempora plumbō
+Aeneid	Aen	1	9	586	diffidit ac multā porrēctum extendit harēnā.
+Aeneid	Aen	1	9	587	Tum prīmum bellō celerem intendisse sagittam
+Aeneid	Aen	1	9	588	dīcitur ante ferās solitus terrēre fugācēs
+Aeneid	Aen	1	9	589	Ascanius, fortemque manū fūdisse Numānum,
+Aeneid	Aen	1	9	590	cui Remulō cognōmen erat, Turnīque minōrem
+Aeneid	Aen	1	9	591	germānam nūper thalamō sociātus habēbat.
+Aeneid	Aen	1	9	592	is prīmam ante aciem digna atque indigna relātū
+Aeneid	Aen	1	9	593	vōciferāns tumidusque novō praecordia rēgnō
+Aeneid	Aen	1	9	594	ībat et ingentem sēsē clāmōre ferēbat:
+Aeneid	Aen	1	9	595	‘nōn pudet obsidiōne iterum vāllōque tenērī,
+Aeneid	Aen	1	9	596	bis captī Phryges, et mortī praetendere mūrōs?
+Aeneid	Aen	1	9	597	ēn quī nostra sibī bellō cōnubia poscunt!
+Aeneid	Aen	1	9	598	quis deus Ītaliam, quae vōs dēmentia adēgit?
+Aeneid	Aen	1	9	599	nōn hic Atrīdae nec fandī fictor Ulixēs:
+Aeneid	Aen	1	9	600	dūrum ā stirpe genus nātōs ad flūmina prīmum
+Aeneid	Aen	1	9	601	dēferimus saevōque gelū dūrāmus et undīs;
+Aeneid	Aen	1	9	602	vēnātū invigilant puerī silvāsque fatīgant,
+Aeneid	Aen	1	9	603	flectere lūdus equōs et spīcula tendere cornū.
+Aeneid	Aen	1	9	604	at patiēns operum parvōque adsuēta iuventūs
+Aeneid	Aen	1	9	605	aut rāstrīs terram domat aut quatit oppida bellō.
+Aeneid	Aen	1	9	606	omne aevum ferrō teritur, versāque iuvencum
+Aeneid	Aen	1	9	607	terga fatīgāmus hastā, nec tarda senectūs
+Aeneid	Aen	1	9	608	dēbilitat vīrēs animī mūtatque vigōrem:
+Aeneid	Aen	1	9	609	cānitiem galeā premimus, semperque recentēs
+Aeneid	Aen	1	9	610	comportāre iuvat praedās et vīvere raptō.
+Aeneid	Aen	1	9	611	vōbīs picta crocō et fulgentī mūrice vestis,
+Aeneid	Aen	1	9	612	dēsidiae cordī, iuvat indulgēre chorēīs,
+Aeneid	Aen	1	9	613	et tunicae manicās et habent redimīcula mitrae.
+Aeneid	Aen	1	9	614	ō vērē Phrygiae, neque enim Phryges, īte per alta
+Aeneid	Aen	1	9	615	Dindyma, ubi adsuētīs biforem dat tībia cantum.
+Aeneid	Aen	1	9	616	tympana vōs buxusque vocat Berecyntia Matris
+Aeneid	Aen	1	9	617	Īdaeae; sinite arma virīs et cēdite ferrō.'
+Aeneid	Aen	1	9	618	Tālia iactantem dictīs ac dīra canentem
+Aeneid	Aen	1	9	619	nōn tulit Ascanius, nervōque obversus equīnō
+Aeneid	Aen	1	9	620	contendit tēlum dīversaque bracchia dūcēns
+Aeneid	Aen	1	9	621	cōnstitit, ante Iovem supplex per vōta precātus:
+Aeneid	Aen	1	9	622	‘Iuppiter omnipotēns, audācibus adnue coeptīs.
+Aeneid	Aen	1	9	623	ipse tibi ad tua templa feram sollemnia dōna,
+Aeneid	Aen	1	9	624	et statuam ante ārās aurātā fronte iuvencum
+Aeneid	Aen	1	9	625	candentem pariterque caput cum mātre ferentem,
+Aeneid	Aen	1	9	626	iam cornū petat et pedibus quī spargat harēnam.'
+Aeneid	Aen	1	9	627	audiit et caelī genitor dē parte serēnā
+Aeneid	Aen	1	9	628	intonuit laevum, sonat ūnā fātifer arcus.
+Aeneid	Aen	1	9	629	effugit horrendum strīdēns adducta sagitta
+Aeneid	Aen	1	9	630	perque caput Remulī venit et cava tempora ferrō
+Aeneid	Aen	1	9	631	trāicit. ‘ī, verbīs virtūtem inlūde superbīs!
+Aeneid	Aen	1	9	632	bis captī Phryges haec Rutulīs respōnsa remittunt':
+Aeneid	Aen	1	9	633	hoc tantum Ascanius. Teucrī clāmōre sequuntur
+Aeneid	Aen	1	9	634	laetitiāque fremunt animōsque ad sīdera tollunt.
+Aeneid	Aen	1	9	635	Aetheriā tum forte plagā crīnītus Apollō
+Aeneid	Aen	1	9	636	dēsuper Ausoniās aciēs urbemque vidēbat
+Aeneid	Aen	1	9	637	nūbe sedēns, atque hīs victōrem adfātur Iūlum:
+Aeneid	Aen	1	9	638	‘macte novā virtūte, puer, sīc ītur ad astra,
+Aeneid	Aen	1	9	639	dīs genitē et genitūre deōs. iūre omnia bella
+Aeneid	Aen	1	9	640	gente sub Assaracī fātō ventūra resīdent,
+Aeneid	Aen	1	9	641	nec tē Troia capit.' simul haec effātus ab altō
+Aeneid	Aen	1	9	642	aethere sē mittit, spīrantēs dimovet aurās
+Aeneid	Aen	1	9	643	Ascaniumque petit; fōrmā tum vertitur ōrīs
+Aeneid	Aen	1	9	644	antīquum in Būtēn. hic Dardaniō Anchīsae
+Aeneid	Aen	1	9	645	armiger ante fuit fīdusque ad līmina cūstōs;
+Aeneid	Aen	1	9	646	tum comitem Ascaniō pater addidit. ībat Apollō
+Aeneid	Aen	1	9	647	omnia longaevō similis vōcemque colōremque
+Aeneid	Aen	1	9	648	et crīnēs albōs et saeva sonōribus arma,
+Aeneid	Aen	1	9	649	atque hīs ārdentem dictīs adfātur Iūlum:
+Aeneid	Aen	1	9	650	‘sit satis, Aenīdē, tēlīs impūne Numānum
+Aeneid	Aen	1	9	651	oppetiisse tuīs. prīmam hanc tibi magnus Apollō
+Aeneid	Aen	1	9	652	concēdit laudem et paribus nōn invidet armīs;
+Aeneid	Aen	1	9	653	cētera parce, puer, bellō.' sīc orsus Apollō
+Aeneid	Aen	1	9	654	mortālēs mediō aspectūs sermōne relīquit
+Aeneid	Aen	1	9	655	et procul in tenuem ex oculīs ēvānuit auram.
+Aeneid	Aen	1	9	656	agnōvēre deum procerēs dīvīnaque tēla
+Aeneid	Aen	1	9	657	Dardanidae pharetramque fugā sēnsēre sonantem.
+Aeneid	Aen	1	9	658	ergō avidum pugnae dictīs ac nūmine Phoebī
+Aeneid	Aen	1	9	659	Ascanium prohibent, ipsī in certāmina rūrsus
+Aeneid	Aen	1	9	660	succēdunt animāsque in aperta perīcula mittunt.
+Aeneid	Aen	1	9	661	it clāmor tōtīs per prōpugnācula mūrīs,
+Aeneid	Aen	1	9	662	intendunt ācrēs arcūs āmentaque torquent.
+Aeneid	Aen	1	9	663	sternitur omne solum tēlīs, tum scūta cavaeque
+Aeneid	Aen	1	9	664	dant sonitum flīctū galeae, pugna aspera surgit:
+Aeneid	Aen	1	9	665	quantus ab occāsū veniēns pluviālibus Haedīs
+Aeneid	Aen	1	9	666	verberat imber humum, quam multā grandine nimbī
+Aeneid	Aen	1	9	667	in vada praecipitant, cum Iuppiter horridus Austrīs
+Aeneid	Aen	1	9	668	torquet aquōsam hiemem et caelō cava nūbila rumpit.
+Aeneid	Aen	1	9	669	Pandarus et Bitiās, Īdaeō Alcānore crētī,
+Aeneid	Aen	1	9	670	quōs Iovis ēdūxit lūcō silvestris Iaera
+Aeneid	Aen	1	9	671	abietibus iuvenēs patriīs et montibus aequōs,
+Aeneid	Aen	1	9	672	portam, quae ducis imperiō commissa, reclūdunt
+Aeneid	Aen	1	9	673	frētī armīs, ultrōque invītant moenibus hostem.
+Aeneid	Aen	1	9	674	ipsī intus dextrā ac laevā prō turribus astant
+Aeneid	Aen	1	9	675	armātī ferrō et cristīs capita alta coruscī:
+Aeneid	Aen	1	9	676	quālēs āeriae liquentia flūmina circum
+Aeneid	Aen	1	9	677	sīve Padī rīpīs Athesim seu propter amoenum
+Aeneid	Aen	1	9	678	cōnsurgunt geminae quercūs intōnsaque caelō
+Aeneid	Aen	1	9	679	attollunt capita et sublīmī vertice nūtant.
+Aeneid	Aen	1	9	680	inrumpunt aditūs Rutulī ut vīdēre patentēs:
+Aeneid	Aen	1	9	681	continuō Quercēns et pulcher Aquīculus armīs
+Aeneid	Aen	1	9	682	et praeceps animī Tmarus et Māvortius Haemōn
+Aeneid	Aen	1	9	683	agminibus tōtīs aut versī terga dedēre
+Aeneid	Aen	1	9	684	aut ipsō portae posuēre in līmine vītam.
+Aeneid	Aen	1	9	685	tum magis incrēscunt animīs discordibus īrae,
+Aeneid	Aen	1	9	686	et iam collēctī Trōes glomerantur eōdem
+Aeneid	Aen	1	9	687	et cōnferre manum et prōcurrere longius audent.
+Aeneid	Aen	1	9	688	Ductōrī Turnō dīversā in parte furentī
+Aeneid	Aen	1	9	689	turbantīque virōs perfertur nūntius, hostem
+Aeneid	Aen	1	9	690	fervere caede novā et portās praebēre patentēs.
+Aeneid	Aen	1	9	691	dēserit inceptum atque immānī concitus īrā
+Aeneid	Aen	1	9	692	Dardaniam ruit ad portam frātrēsque superbōs.
+Aeneid	Aen	1	9	693	et prīmum Antiphatēn (is enim sē prīmus agēbat),
+Aeneid	Aen	1	9	694	Thēbānā dē mātre nothum Sarpēdonis altī,
+Aeneid	Aen	1	9	695	coniectō sternit iaculō: volat Ītala cornus
+Aeneid	Aen	1	9	696	āera per tenerum stomachōque īnfīxa sub altum
+Aeneid	Aen	1	9	697	pectus abit; reddit specus ātrī vulneris undam
+Aeneid	Aen	1	9	698	spūmantem, et fīxō ferrum in pulmōne tepēscit.
+Aeneid	Aen	1	9	699	tum Meropēm atque Erymanta manū, tum sternit Aphidnum,
+Aeneid	Aen	1	9	700	tum Bitiān ārdentem oculīs animīsque frementem,
+Aeneid	Aen	1	9	701	nōn iaculō (neque enim iaculō vītam ille dedisset),
+Aeneid	Aen	1	9	702	sed magnum strīdēns contorta phalārica vēnit
+Aeneid	Aen	1	9	703	fulminis ācta modō, quam nec duo taurea terga
+Aeneid	Aen	1	9	704	nec duplicī squāmā lōrīca fidēlis et aurō
+Aeneid	Aen	1	9	705	sustinuit; conlāpsa ruunt immānia membra,
+Aeneid	Aen	1	9	706	dat tellūs gemitum et clipeum super intonat ingēns.
+Aeneid	Aen	1	9	707	tālis in Euboicō Bāiārum lītore quondam
+Aeneid	Aen	1	9	708	saxea pīla cadit, magnīs quam mōlibus ante
+Aeneid	Aen	1	9	709	cōnstrūctam pontō iaciunt, sīc illa ruīnam
+Aeneid	Aen	1	9	710	prōna trahit penitusque vadīs inlīsa recumbit;
+Aeneid	Aen	1	9	711	miscent sē maria et nigrae attolluntur harēnae,
+Aeneid	Aen	1	9	712	tum sonitū Prochyta alta tremit dūrumque cubīle
+Aeneid	Aen	1	9	713	Īnarimē Iovis imperiīs imposta Typhoeō.
+Aeneid	Aen	1	9	714	Hic Mārs armipotēns animum vīrīsque Latīnīs
+Aeneid	Aen	1	9	715	addidit et stimulōs ācrēs sub pectore vertit,
+Aeneid	Aen	1	9	716	immīsitque Fugam Teucrīs ātrumque Timōrem.
+Aeneid	Aen	1	9	717	undique conveniunt, quoniam data cōpia pugnae,
+Aeneid	Aen	1	9	718	bellātorque animō deus incidit.
+Aeneid	Aen	1	9	719	Pandarus, ut fūsō germānum corpore cernit
+Aeneid	Aen	1	9	720	et quō sit fortūna locō, quī cāsus agat rēs,
+Aeneid	Aen	1	9	721	portam vī multā conversō cardine torquet
+Aeneid	Aen	1	9	722	obnīxus lātīs umerīs, multōsque suōrum
+Aeneid	Aen	1	9	723	moenibus exclūsōs dūrō in certāmine linquit;
+Aeneid	Aen	1	9	724	ast aliōs sēcum inclūdit recipitque ruentēs,
+Aeneid	Aen	1	9	725	dēmēns, quī Rutulum in mediō nōn agmine rēgem
+Aeneid	Aen	1	9	726	vīderit inrumpentem ultrōque inclūserit urbī,
+Aeneid	Aen	1	9	727	immānem velutī pecora inter inertia tigrim.
+Aeneid	Aen	1	9	728	continuō nova lūx oculīs effulsit et arma
+Aeneid	Aen	1	9	729	horrendum sonuēre, tremunt in vertice cristae
+Aeneid	Aen	1	9	730	sanguineae clipeōque micantia fulmina mittit.
+Aeneid	Aen	1	9	731	agnōscunt faciem invīsam atque immānia membra
+Aeneid	Aen	1	9	732	turbātī subitō Aeneadae. tum Pandarus ingēns
+Aeneid	Aen	1	9	733	ēmicat et mortis frāternae fervidus īrā
+Aeneid	Aen	1	9	734	effātur: ‘nōn haec dōtālis rēgia Amātae,
+Aeneid	Aen	1	9	735	nec mūrīs cohibet patriīs media Ardea Turnum.
+Aeneid	Aen	1	9	736	castra inimīca vidēs, nūlla hinc exīre potestās.'
+Aeneid	Aen	1	9	737	ollī subrīdēns sēdātō pectore Turnus:
+Aeneid	Aen	1	9	738	‘incipe, sī qua animō virtūs, et cōnsere dextram,
+Aeneid	Aen	1	9	739	hīc etiam inventum Priamō nārrābis Achillem.'
+Aeneid	Aen	1	9	740	dīxerat. ille rudem nōdīs et cortice crūdō
+Aeneid	Aen	1	9	741	intorquet summīs adnīxus vīribus hastam;
+Aeneid	Aen	1	9	742	excēpēre aurae, vulnus Sāturnia Iūnō
+Aeneid	Aen	1	9	743	dētorsit veniēns, portaeque īnfīgitur hasta.
+Aeneid	Aen	1	9	744	‘at nōn hoc tēlum, mea quod vī dextera versat,
+Aeneid	Aen	1	9	745	effugiēs, neque enim is tēlī nec vulneris auctor':
+Aeneid	Aen	1	9	746	sīc ait, et sublātum altē cōnsurgit in ēnsem
+Aeneid	Aen	1	9	747	et mediam ferrō gemina inter tempora frontem
+Aeneid	Aen	1	9	748	dīvidit impūbīsque immānī vulnere mālās.
+Aeneid	Aen	1	9	749	fit sonus, ingentī concussa est pondere tellūs;
+Aeneid	Aen	1	9	750	conlāpsōs artūs atque arma cruenta cerebrō
+Aeneid	Aen	1	9	751	sternit humī moriēns, atque illī partibus aequīs
+Aeneid	Aen	1	9	752	hūc caput atque illūc umerō ex utrōque pependit.
+Aeneid	Aen	1	9	753	Diffugiunt versī trepidā formīdine Trōes,
+Aeneid	Aen	1	9	754	et sī continuō victōrem ea cūra subīsset,
+Aeneid	Aen	1	9	755	rumpere claustra manū sociōsque immittere portīs,
+Aeneid	Aen	1	9	756	ultimus ille diēs bellō gentīque fuisset.
+Aeneid	Aen	1	9	757	sed furor ārdentem caedisque īnsāna cupīdō
+Aeneid	Aen	1	9	758	ēgit in adversōs.
+Aeneid	Aen	1	9	759	prīncipiō Phalerim et succīsō poplite Gȳgēn
+Aeneid	Aen	1	9	760	excipit, hinc raptās fugientibus ingerit hastās
+Aeneid	Aen	1	9	761	in tergus, Iūnō vīrēs animumque ministrat.
+Aeneid	Aen	1	9	762	addit Halyn comitem et cōnfīxā Phēgea parmā,
+Aeneid	Aen	1	9	763	ignārōs deinde in mūrīs Mārtemque cientēs
+Aeneid	Aen	1	9	764	Alcandrumque Haliumque Noēmonaque Prytanimque.
+Aeneid	Aen	1	9	765	Lyncea tendentem contrā sociōsque vocantem
+Aeneid	Aen	1	9	766	vibrantī gladiō cōnīxus ab aggere dexter
+Aeneid	Aen	1	9	767	occupat, huic ūnō dēiectum comminus ictū
+Aeneid	Aen	1	9	768	cum galeā longē iacuit caput. inde ferārum
+Aeneid	Aen	1	9	769	vastātōrem Amycum, quō nōn fēlīcior alter
+Aeneid	Aen	1	9	770	unguere tēla manū ferrumque armāre venēnō,
+Aeneid	Aen	1	9	771	et Clytium Aeolidēn et amīcum Crēthea Mūsīs,
+Aeneid	Aen	1	9	772	Crēthea Mūsārum comitem, cui carmina semper
+Aeneid	Aen	1	9	773	et citharae cordī numerōsque intendere nervīs,
+Aeneid	Aen	1	9	774	semper equōs atque arma virum pugnāsque canēbat.
+Aeneid	Aen	1	9	775	Tandem ductōrēs audītā caede suōrum
+Aeneid	Aen	1	9	776	conveniunt Teucrī, Mnestheus ācerque Serestus,
+Aeneid	Aen	1	9	777	pālantīsque vident sociōs hostemque receptum.
+Aeneid	Aen	1	9	778	et Mnestheus: ‘quō deinde fugam, quō tenditis?' inquit.
+Aeneid	Aen	1	9	779	‘quōs aliōs mūrōs, quaeve ultrā moenia habētis?
+Aeneid	Aen	1	9	780	ūnus homō et vestrīs, ō cīvēs, undique saeptus
+Aeneid	Aen	1	9	781	aggeribus tantās strāgēs impūne per urbem
+Aeneid	Aen	1	9	782	ēdiderit? iuvenum prīmōs tot mīserit Orcō?
+Aeneid	Aen	1	9	783	nōn īnfēlīcis patriae veterumque deōrum
+Aeneid	Aen	1	9	784	et magnī Aenēae, sēgnēs, miseretque pudetque?'
+Aeneid	Aen	1	9	785	tālibus accēnsī firmantur et agmine dēnsō
+Aeneid	Aen	1	9	786	cōnsistunt. Turnus paulātim excēdere pugnā
+Aeneid	Aen	1	9	787	et fluvium petere ac partem quae cingitur undā.
+Aeneid	Aen	1	9	788	ācrius hoc Teucrī clāmōre incumbere magnō
+Aeneid	Aen	1	9	789	et glomerāre manum, ceu saevum turba leōnem
+Aeneid	Aen	1	9	790	cum tēlīs premit īnfēnsīs; at territus ille,
+Aeneid	Aen	1	9	791	asper, acerba tuēns, retrō redit et neque terga
+Aeneid	Aen	1	9	792	īra dare aut virtūs patitur, nec tendere contrā
+Aeneid	Aen	1	9	793	ille quidem hoc cupiēns potis est per tēla virōsque.
+Aeneid	Aen	1	9	794	haud aliter retrō dubius vestīgia Turnus
+Aeneid	Aen	1	9	795	improperāta refert et mēns exaestuat īrā.
+Aeneid	Aen	1	9	796	quīn etiam bis tum mediōs invāserat hostēs,
+Aeneid	Aen	1	9	797	bis cōnfūsa fugā per mūrōs agmina vertit;
+Aeneid	Aen	1	9	798	sed manus ē castrīs properē coit omnis in ūnum
+Aeneid	Aen	1	9	799	nec contrā vīrēs audet Sāturnia Iūnō
+Aeneid	Aen	1	9	800	sufficere; āeriam caelō nam Iuppiter Īrim
+Aeneid	Aen	1	9	801	dēmīsit germānae haud mollia iussa ferentem,
+Aeneid	Aen	1	9	802	nī Turnus cēdat Teucrōrum moenibus altīs.
+Aeneid	Aen	1	9	803	ergō nec clipeō iuvenis subsistere tantum
+Aeneid	Aen	1	9	804	nec dextrā valet, iniectīs sīc undique tēlīs
+Aeneid	Aen	1	9	805	obruitur. strepit adsiduō cava tempora circum
+Aeneid	Aen	1	9	806	tinnītū galea et saxīs solida aera fatīscunt
+Aeneid	Aen	1	9	807	discussaeque iubae, capitī nec sufficit umbō
+Aeneid	Aen	1	9	808	ictibus; ingeminant hastīs et Trōes et ipse
+Aeneid	Aen	1	9	809	fulmineus Mnestheus. tum tōtō corpore sūdor
+Aeneid	Aen	1	9	810	līquitur et piceum (nec respīrāre potestās)
+Aeneid	Aen	1	9	811	flūmen agit, fessōs quatit aeger anhēlitus artūs.
+Aeneid	Aen	1	9	812	tum dēmum praeceps saltū sēsē omnibus armīs
+Aeneid	Aen	1	9	813	in fluvium dedit. ille suō cum gurgite flāvō
+Aeneid	Aen	1	9	814	accēpit venientem ac mollibus extulit undīs
+Aeneid	Aen	1	9	815	et laetum sociīs ablūtā caede remīsit.
+Aeneid	Aen	1	10	1	Panditur intereā domus omnipotentis Olympī
+Aeneid	Aen	1	10	2	conciliumque vocat dīvum pater atque hominum rēx
+Aeneid	Aen	1	10	3	sīdeream in sēdem, terrās unde arduus omnēs
+Aeneid	Aen	1	10	4	castraque Dardanidum aspectat populōsque Latīnōs.
+Aeneid	Aen	1	10	5	cōnsīdunt tēctīs bipatentibus, incipit ipse:
+Aeneid	Aen	1	10	6	‘caelicolae magnī, quianam sententia vōbīs
+Aeneid	Aen	1	10	7	versa retrō tantumque animīs certātis inīquīs?
+Aeneid	Aen	1	10	8	abnueram bellō Ītaliam concurrere Teucrīs.
+Aeneid	Aen	1	10	9	quae contrā vetitum discordia? quis metus aut hōs
+Aeneid	Aen	1	10	10	aut hōs arma sequī ferrumque lacessere suāsit?
+Aeneid	Aen	1	10	11	adveniet iūstum pugnae (nē arcessite) tempus,
+Aeneid	Aen	1	10	12	cum fera Karthāgō Rōmānīs arcibus ōlim
+Aeneid	Aen	1	10	13	exitium magnum atque Alpēs immittet apertās:
+Aeneid	Aen	1	10	14	tum certāre odiīs, tum rēs rapuisse licēbit.
+Aeneid	Aen	1	10	15	nunc sinite et placitum laetī compōnite foedus.'
+Aeneid	Aen	1	10	16	Iuppiter haec paucīs; at nōn Venus aurea contrā
+Aeneid	Aen	1	10	17	pauca refert:
+Aeneid	Aen	1	10	18	‘ō pater, ō hominum rērumque aeterna potestās
+Aeneid	Aen	1	10	19	(namque aliud quid sit quod iam implōrāre queāmus?),
+Aeneid	Aen	1	10	20	cernis ut īnsultent Rutulī, Turnusque ferātur
+Aeneid	Aen	1	10	21	per mediōs īnsignis equīs tumidusque secundō
+Aeneid	Aen	1	10	22	Mārte ruat? nōn clausa tegunt iam moenia Teucrōs;
+Aeneid	Aen	1	10	23	quīn intrā portās atque ipsīs proelia miscent
+Aeneid	Aen	1	10	24	aggeribus mūrōrum et inundant sanguine fossae.
+Aeneid	Aen	1	10	25	Aenēās ignārus abest. numquamne levārī
+Aeneid	Aen	1	10	26	obsidiōne sinēs? mūrīs iterum imminet hostis
+Aeneid	Aen	1	10	27	nāscentis Troiae nec nōn exercitus alter,
+Aeneid	Aen	1	10	28	atque iterum in Teucrōs Aetōlis surgit ab Arpīs
+Aeneid	Aen	1	10	29	Tȳdīdēs. equidem crēdō, mea vulnera restant
+Aeneid	Aen	1	10	30	et tua prōgeniēs mortālia dēmoror arma.
+Aeneid	Aen	1	10	31	sī sine pāce tuā atque invītō nūmine Trōes
+Aeneid	Aen	1	10	32	Ītaliam petiēre, luant peccāta neque illōs
+Aeneid	Aen	1	10	33	iūveris auxiliō; sīn tot respōnsa secūtī
+Aeneid	Aen	1	10	34	quae superī mānēsque dabant, cūr nunc tua quisquam
+Aeneid	Aen	1	10	35	vertere iussa potest aut cūr nova condere fāta?
+Aeneid	Aen	1	10	36	quid repetam exustās Erycīnō in lītore classēs,
+Aeneid	Aen	1	10	37	quid tempestātum rēgem ventōsque furentēs
+Aeneid	Aen	1	10	38	Aeoliā excītōs aut actam nūbibus Īrim?
+Aeneid	Aen	1	10	39	nunc etiam mānēs (haec intemptāta manēbat
+Aeneid	Aen	1	10	40	sors rērum) movet et superīs immissa repente
+Aeneid	Aen	1	10	41	Allectō mediās Italum bacchāta per urbēs.
+Aeneid	Aen	1	10	42	nīl super imperiō moveor. spērāvimus ista,
+Aeneid	Aen	1	10	43	dum fortūna fuit. vincant, quōs vincere māvīs.
+Aeneid	Aen	1	10	44	sī nūlla est regiō Teucrīs quam det tua coniūnx
+Aeneid	Aen	1	10	45	dūra, per ēversae, genitor, fūmantia Troiae
+Aeneid	Aen	1	10	46	excidia obtestor: liceat dīmittere ab armīs
+Aeneid	Aen	1	10	47	incolumem Ascanium, liceat superesse nepōtem.
+Aeneid	Aen	1	10	48	Aenēās sānē ignōtīs iactētur in undīs
+Aeneid	Aen	1	10	49	et quācumque viam dederit Fortūna sequātur:
+Aeneid	Aen	1	10	50	hunc tegere et dīrae valeam subdūcere pugnae.
+Aeneid	Aen	1	10	51	est Amathūs, est celsa mihī Paphus atque Cythēra
+Aeneid	Aen	1	10	52	Īdaliaeque domūs: positīs inglōrius armīs
+Aeneid	Aen	1	10	53	exigat hīc aevum. magnā diciōne iubētō
+Aeneid	Aen	1	10	54	Karthāgō premat Ausoniam; nihil urbibus inde
+Aeneid	Aen	1	10	55	obstābit Tyriīs. quid pestem ēvādere bellī
+Aeneid	Aen	1	10	56	iūvit et Argolicōs medium fūgisse per ignēs
+Aeneid	Aen	1	10	57	totque maris vastaeque exhausta perīcula terrae,
+Aeneid	Aen	1	10	58	dum Latium Teucrī recidīvaque Pergama quaerunt?
+Aeneid	Aen	1	10	59	nōn satius cinerēs patriae īnsēdisse suprēmōs
+Aeneid	Aen	1	10	60	atque solum quō Troia fuit? Xanthum et Simoenta
+Aeneid	Aen	1	10	61	redde, ōrō, miserīs iterumque revolvere cāsūs
+Aeneid	Aen	1	10	62	dā, pater, Īliacōs Teucrīs.' tum rēgia Iūnō
+Aeneid	Aen	1	10	63	ācta furōre gravī: ‘quid mē alta silentia cōgis
+Aeneid	Aen	1	10	64	rumpere et obductum verbīs vulgāre dolōrem?
+Aeneid	Aen	1	10	65	Aenēān hominum quisquam dīvumque subēgit
+Aeneid	Aen	1	10	66	bella sequī aut hostem rēgī sē īnferre Latīnō?
+Aeneid	Aen	1	10	67	Ītaliam petiit fātīs auctōribus (estō)
+Aeneid	Aen	1	10	68	Cassandrae impulsūs furiīs: num linquere castra
+Aeneid	Aen	1	10	69	hortātī sumus aut vītam committere ventīs?
+Aeneid	Aen	1	10	70	num puerō summam bellī, num crēdere mūrōs,
+Aeneid	Aen	1	10	71	Tyrrhēnamque fidem aut gentēs agitāre quiētās?
+Aeneid	Aen	1	10	72	quis deus in fraudem, quae dūra potentia nostra
+Aeneid	Aen	1	10	73	ēgit? ubi hīc Iūnō dēmissave nūbibus Īris?
+Aeneid	Aen	1	10	74	indignum est Italōs Troiam circumdare flammīs
+Aeneid	Aen	1	10	75	nāscentem et patriā Turnum cōnsistere terrā,
+Aeneid	Aen	1	10	76	cui Pīlumnus avus, cui dīva Venīlia māter:
+Aeneid	Aen	1	10	77	quid face Troiānōs ātrā vim ferre Latīnīs,
+Aeneid	Aen	1	10	78	arva aliēna iugō premere atque āvertere praedās?
+Aeneid	Aen	1	10	79	quid socerōs legere et gremiīs abdūcere pactās,
+Aeneid	Aen	1	10	80	pācem ōrāre manū, praefīgere puppibus arma?
+Aeneid	Aen	1	10	81	tū potes Aenēān manibus subdūcere Grāium
+Aeneid	Aen	1	10	82	prōque virō nebulam et ventōs obtendere inānēs,
+Aeneid	Aen	1	10	83	et potes in totidem classem convertere nymphās:
+Aeneid	Aen	1	10	84	nōs aliquid Rutulōs contrā iūvisse nefandum est?
+Aeneid	Aen	1	10	85	“Aenēās ignārus abest": ignārus et absit.
+Aeneid	Aen	1	10	86	est Paphus Īdaliumque tibī, sunt alta Cythēra:
+Aeneid	Aen	1	10	87	quid gravidam bellīs urbem et corda aspera temptās?
+Aeneid	Aen	1	10	88	nōsne tibī flūxās Phrygiae rēs vertere fundō
+Aeneid	Aen	1	10	89	cōnāmur? nōs? an miserōs quī Trōas Achīvīs
+Aeneid	Aen	1	10	90	obiēcit? quae causa fuit cōnsurgere in arma
+Aeneid	Aen	1	10	91	Eurōpamque Asiamque et foedera solvere fūrtō?
+Aeneid	Aen	1	10	92	mē duce Dardanius Spartam expugnāvit adulter,
+Aeneid	Aen	1	10	93	aut ego tēla dedī fōvīve Cupīdine bella?
+Aeneid	Aen	1	10	94	tum decuit metuisse tuīs: nunc sēra querēlīs
+Aeneid	Aen	1	10	95	haud iūstīs adsurgis et inrita iūrgia iactās.'
+Aeneid	Aen	1	10	96	Tālibus ōrābat Iūnō, cūnctīque fremēbant
+Aeneid	Aen	1	10	97	caelicolae adsēnsū variō, ceu flāmina prīma
+Aeneid	Aen	1	10	98	cum dēprēnsa fremunt silvīs et caeca volūtant
+Aeneid	Aen	1	10	99	murmura ventūrōs nautīs prōdentia ventōs.
+Aeneid	Aen	1	10	100	tum pater omnipotēns, rērum cui prīma potestās,
+Aeneid	Aen	1	10	101	īnfit (eō dīcente deum domus alta silēscit
+Aeneid	Aen	1	10	102	et tremefacta solō tellūs, silet arduus aether,
+Aeneid	Aen	1	10	103	tum Zephyrī posuēre, premit placida aequora pontus):
+Aeneid	Aen	1	10	104	‘accipite ergō animīs atque haec mea fīgite dicta.
+Aeneid	Aen	1	10	105	quandoquidem Ausoniōs coniungī foedere Teucrīs
+Aeneid	Aen	1	10	106	haud licitum, nec vestra capit discordia fīnem,
+Aeneid	Aen	1	10	107	quae cuīque est fortūna hodiē, quam quisque secat spem,
+Aeneid	Aen	1	10	108	Trōs Rutulusne fuat, nūllō discrīmine habēbō,
+Aeneid	Aen	1	10	109	seu fātīs Italum castra obsidiōne tenentur
+Aeneid	Aen	1	10	110	sīve errōre malō Troiae monitīsque sinistrīs.
+Aeneid	Aen	1	10	111	nec Rutulōs solvō. sua cuīque exōrsa labōrem
+Aeneid	Aen	1	10	112	fortūnamque ferent. rēx Iuppiter omnibus īdem.
+Aeneid	Aen	1	10	113	fāta viam invenient.' Stygiī per flūmina frātris,
+Aeneid	Aen	1	10	114	per pice torrentēs ātrāque vorāgine rīpās
+Aeneid	Aen	1	10	115	adnuit et tōtum nūtū tremefēcit Olympum.
+Aeneid	Aen	1	10	116	hīc fīnis fandī. soliō tum Iuppiter aureō
+Aeneid	Aen	1	10	117	surgit, caelicolae medium quem ad līmina dūcunt.
+Aeneid	Aen	1	10	118	Intereā Rutulī portīs circum omnibus īnstant
+Aeneid	Aen	1	10	119	sternere caede virōs et moenia cingere flammīs.
+Aeneid	Aen	1	10	120	at legiō Aeneadum vāllēs obsessa tenētur
+Aeneid	Aen	1	10	121	nec spēs ūlla fugae. miserī stant turribus altīs
+Aeneid	Aen	1	10	122	nēquīquam et rārā mūrōs cīnxēre corōnā
+Aeneid	Aen	1	10	123	Āsius Imbrasidēs Hicetāoniusque Thymoetēs
+Aeneid	Aen	1	10	124	Assaracīque duo et senior cum Castore Thymbrīs,
+Aeneid	Aen	1	10	125	prīma aciēs; hōs germānī Sarpēdonis ambō
+Aeneid	Aen	1	10	126	et Clarus et Thaemōn Lyciā comitantur ab altā.
+Aeneid	Aen	1	10	127	fert ingēns tōtō cōnīxus corpore saxum,
+Aeneid	Aen	1	10	128	haud partem exiguam montis, Lyrnēsius Acmōn,
+Aeneid	Aen	1	10	129	nec Clytiō genitōre minor nec frātre Menestheō.
+Aeneid	Aen	1	10	130	hī iaculīs, illī certant dēfendere saxīs
+Aeneid	Aen	1	10	131	mōlīrīque ignem nervōque aptāre sagittās.
+Aeneid	Aen	1	10	132	ipse inter mediōs, Veneris iūstissima cūra,
+Aeneid	Aen	1	10	133	Dardanius caput, ecce, puer dētēctus honestum,
+Aeneid	Aen	1	10	134	quālis gemma micat fulvum quae dīvidit aurum,
+Aeneid	Aen	1	10	135	aut collō decus aut capitī, vel quāle per artem
+Aeneid	Aen	1	10	136	inclūsum buxō aut Ōriciā terebinthō
+Aeneid	Aen	1	10	137	lūcet ebur; fūsōs cervīx cui lactea crīnēs
+Aeneid	Aen	1	10	138	accipit et mollī subnectēns circulus aurō.
+Aeneid	Aen	1	10	139	tē quoque magnanimae vīdērunt, Ismare, gentēs
+Aeneid	Aen	1	10	140	vulnera dērigere et calamōs armāre venēnō,
+Aeneid	Aen	1	10	141	Maeoniā generōse domō, ubi pinguia culta
+Aeneid	Aen	1	10	142	exercentque virī Pactōlusque inrigat aurō.
+Aeneid	Aen	1	10	143	adfuit et Mnestheus, quem pulsī prīstina Turnī
+Aeneid	Aen	1	10	144	aggere mūrōrum sublīmem glōria tollit,
+Aeneid	Aen	1	10	145	et Capys: hinc nōmen Campānae dūcitur urbī.
+Aeneid	Aen	1	10	146	Illī inter sēsē dūrī certāmina bellī
+Aeneid	Aen	1	10	147	contulerant: mediā Aenēās freta nocte secābat.
+Aeneid	Aen	1	10	148	namque ut ab Euandrō castrīs ingressus Etrūscīs
+Aeneid	Aen	1	10	149	rēgem adit et rēgī memorat nōmenque genusque
+Aeneid	Aen	1	10	150	quidve petat quidve ipse ferat, Mezentius arma
+Aeneid	Aen	1	10	151	quae sibi conciliet, violentaque pectora Turnī
+Aeneid	Aen	1	10	152	ēdocet, hūmānīs quae sit fīdūcia rēbus
+Aeneid	Aen	1	10	153	admonet immiscetque precēs, haud fit mora, Tarchōn
+Aeneid	Aen	1	10	154	iungit opēs foedusque ferit; tum lībera fātī
+Aeneid	Aen	1	10	155	classem cōnscendit iussīs gēns Lȳdia dīvum
+Aeneid	Aen	1	10	156	externō commissa ducī. Aenēia puppis
+Aeneid	Aen	1	10	157	prīma tenet rōstrō Phrygiōs subiūncta leōnēs,
+Aeneid	Aen	1	10	158	imminet Īda super, profugīs grātissima Teucrīs.
+Aeneid	Aen	1	10	159	hīc magnus sedet Aenēās sēcumque volūtat
+Aeneid	Aen	1	10	160	ēventus bellī variōs, Pallāsque sinistrō
+Aeneid	Aen	1	10	161	adfīxus laterī iam quaerit sīdera, opācae
+Aeneid	Aen	1	10	162	noctis iter, iam quae passūs terrāque marīque.
+Aeneid	Aen	1	10	163	Pandite nunc Helicōna, deae, cantūsque movēte,
+Aeneid	Aen	1	10	164	quae manus intereā Tuscīs comitētur ab ōrīs
+Aeneid	Aen	1	10	165	Aenēān armetque ratēs pelagōque vehātur.
+Aeneid	Aen	1	10	166	Massicus aerātā prīnceps secat aequora Tigrī,
+Aeneid	Aen	1	10	167	sub quō mīlle manūs iuvenum, quī moenia Clūsī
+Aeneid	Aen	1	10	168	quīque urbem līquēre Cosās, quis tēla sagittae
+Aeneid	Aen	1	10	169	gōrȳtīque levēs umerīs et lētifer arcus.
+Aeneid	Aen	1	10	170	ūnā torvus Abās: huic tōtum īnsignibus armīs
+Aeneid	Aen	1	10	171	agmen et aurātō fulgēbat Apolline puppis.
+Aeneid	Aen	1	10	172	sēscentōs illī dederat Populōnia māter
+Aeneid	Aen	1	10	173	expertōs bellī iuvenēs, ast Ilva trecentōs
+Aeneid	Aen	1	10	174	īnsula inexhaustīs Chalybum generōsa metallīs.
+Aeneid	Aen	1	10	175	tertius ille hominum dīvumque interpres Asīlās,
+Aeneid	Aen	1	10	176	cui pecudum fibrae, caelī cui sīdera pārent
+Aeneid	Aen	1	10	177	et linguae volucrum et praesāgī fulminis ignēs,
+Aeneid	Aen	1	10	178	mīlle rapit dēnsōs aciē atque horrentibus hastīs.
+Aeneid	Aen	1	10	179	hōs pārēre iubent Alphēae ab orīgine Pīsae,
+Aeneid	Aen	1	10	180	urbs Etrūsca solō. sequitur pulcherrimus Astyr,
+Aeneid	Aen	1	10	181	Astyr equō fīdēns et versicolōribus armīs.
+Aeneid	Aen	1	10	182	ter centum adiciunt (mēns omnibus ūna sequendī)
+Aeneid	Aen	1	10	183	quī Caerete domō, quī sunt Miniōnis in arvīs,
+Aeneid	Aen	1	10	184	et Pyrgī veterēs intempestaeque Graviscae.
+Aeneid	Aen	1	10	185	Nōn ego tē, Ligurum ductor fortissime bellō,
+Aeneid	Aen	1	10	186	trānsierim, Cunare, et paucīs comitāte Cupāvō,
+Aeneid	Aen	1	10	187	cuius olōrīnae surgunt dē vertice pennae
+Aeneid	Aen	1	10	188	(crīmen, Amor, vestrum) fōrmaeque īnsigne paternae.
+Aeneid	Aen	1	10	189	namque ferunt lūctū Cycnum Phaethontis amātī,
+Aeneid	Aen	1	10	190	pōpuleās inter frondēs umbramque sorōrum
+Aeneid	Aen	1	10	191	dum canit et maestum Mūsā sōlātur amōrem,
+Aeneid	Aen	1	10	192	cānentem mollī plūmā dūxisse senectam
+Aeneid	Aen	1	10	193	linquentem terrās et sīdera vōce sequentem.
+Aeneid	Aen	1	10	194	fīlius aequālēs comitātus classe catervās
+Aeneid	Aen	1	10	195	ingentem rēmīs Centaurum prōmovet: ille
+Aeneid	Aen	1	10	196	īnstat aquae saxumque undīs immāne minātur
+Aeneid	Aen	1	10	197	arduus, et longā sulcat maria alta carīnā.
+Aeneid	Aen	1	10	198	Ille etiam patriīs agmen ciet Ocnus ab ōrīs,
+Aeneid	Aen	1	10	199	fātidicae Mantūs et Tuscī fīlius amnis,
+Aeneid	Aen	1	10	200	quī mūrōs mātrisque dedit tibi, Mantua, nōmen,
+Aeneid	Aen	1	10	201	Mantua dīves avis, sed nōn genus omnibus ūnum:
+Aeneid	Aen	1	10	202	gēns illī triplex, populī sub gente quaternī,
+Aeneid	Aen	1	10	203	ipsa caput populīs, Tuscō dē sanguine vīrēs.
+Aeneid	Aen	1	10	204	hinc quoque quīngentōs in sē Mezentius armat,
+Aeneid	Aen	1	10	205	quōs patre Bēnācō vēlātus harundine glaucā
+Aeneid	Aen	1	10	206	Mincius īnfēstā dūcēbat in aequora pīnū.
+Aeneid	Aen	1	10	207	it gravis Aulestēs centēnāque arbore flūctum
+Aeneid	Aen	1	10	208	verberat adsurgēns, spūmant vada marmore versō.
+Aeneid	Aen	1	10	209	hunc vehit immānis Trītōn et caerula concha
+Aeneid	Aen	1	10	210	exterrēns freta, cui laterum tenus hispida nantī
+Aeneid	Aen	1	10	211	frōns hominem praefert, in pristim dēsinit alvus,
+Aeneid	Aen	1	10	212	spūmea sēmiferō sub pectore murmurat unda.
+Aeneid	Aen	1	10	213	Tot lēctī procerēs ter dēnīs nāvibus ībant
+Aeneid	Aen	1	10	214	subsidiō Troiae et campōs salis aere secābant.
+Aeneid	Aen	1	10	215	Iamque diēs caelō concesserat almaque currū
+Aeneid	Aen	1	10	216	noctivagō Phoebē medium pulsābat Olympum:
+Aeneid	Aen	1	10	217	Aenēās (neque enim membrīs dat cūra quiētem)
+Aeneid	Aen	1	10	218	ipse sedēns clāvumque regit vēlīsque ministrat.
+Aeneid	Aen	1	10	219	atque illī mediō in spatiō chorus, ecce, suārum
+Aeneid	Aen	1	10	220	occurrit comitum: nymphae, quās alma Cybēbē
+Aeneid	Aen	1	10	221	nūmen habēre maris nymphāsque ē nāvibus esse
+Aeneid	Aen	1	10	222	iusserat, innābant pariter flūctūsque secābant,
+Aeneid	Aen	1	10	223	quot prius aerātae steterant ad lītora prōrae.
+Aeneid	Aen	1	10	224	agnōscunt longē rēgem lūstrantque chorēīs;
+Aeneid	Aen	1	10	225	quārum quae fandī doctissima Cȳmodocēa
+Aeneid	Aen	1	10	226	pōne sequēns dextrā puppim tenet ipsaque dorsō
+Aeneid	Aen	1	10	227	ēminet ac laevā tacitīs subrēmigat undīs.
+Aeneid	Aen	1	10	228	tum sīc ignārum adloquitur: ‘vigilāsne, deum gēns,
+Aeneid	Aen	1	10	229	Aenēā? vigilā et vēlīs immitte rudentēs.
+Aeneid	Aen	1	10	230	nōs sumus, Īdaeae sacrō dē vertice pīnūs,
+Aeneid	Aen	1	10	231	nunc pelagī nymphae, classis tua. perfidus ut nōs
+Aeneid	Aen	1	10	232	praecipitēs ferrō Rutulus flammāque premēbat,
+Aeneid	Aen	1	10	233	rūpimus invītae tua vincula tēque per aequor
+Aeneid	Aen	1	10	234	quaerimus. hanc genetrīx faciem miserāta refēcit
+Aeneid	Aen	1	10	235	et dedit esse deās aevumque agitāre sub undīs.
+Aeneid	Aen	1	10	236	at puer Ascanius mūrō fossīsque tenētur
+Aeneid	Aen	1	10	237	tēla inter media atque horrentēs Mārte Latīnōs.
+Aeneid	Aen	1	10	238	iam loca iussa tenent fortī permixtus Etrūscō
+Aeneid	Aen	1	10	239	Arcas eques; mediās illīs oppōnere turmās,
+Aeneid	Aen	1	10	240	nē castrīs iungant, certa est sententia Turnō.
+Aeneid	Aen	1	10	241	surge age et Aurōrā sociōs veniente vocārī
+Aeneid	Aen	1	10	242	prīmus in arma iubē, et clipeum cape quem dedit ipse
+Aeneid	Aen	1	10	243	invictum ignipotēns atque ōrās ambiit aurō.
+Aeneid	Aen	1	10	244	crāstina lūx, mea sī nōn inrita dicta putāris,
+Aeneid	Aen	1	10	245	ingentēs Rutulae spectābit caedis acervōs.'
+Aeneid	Aen	1	10	246	dīxerat et dextrā discēdēns impulit altam
+Aeneid	Aen	1	10	247	haud ignāra modī puppim: fugit illa per undās
+Aeneid	Aen	1	10	248	ōcior et iaculō et ventōs aequante sagittā.
+Aeneid	Aen	1	10	249	inde aliae celerant cursūs. stupet īnscius ipse
+Aeneid	Aen	1	10	250	Trōs Anchīsiadēs, animōs tamen ōmine tollit.
+Aeneid	Aen	1	10	251	tum breviter supera aspectāns convexa precātur:
+Aeneid	Aen	1	10	252	‘alma parēns Īdaea deum, cui Dindyma cordī
+Aeneid	Aen	1	10	253	turrigeraeque urbēs biiugīque ad frēna leōnēs,
+Aeneid	Aen	1	10	254	tū mihi nunc pugnae prīnceps, tū rīte propinquēs
+Aeneid	Aen	1	10	255	augurium Phrygibusque adsīs pede, dīva, secundō.'
+Aeneid	Aen	1	10	256	tantum effātus, et intereā revolūta ruēbat
+Aeneid	Aen	1	10	257	mātūrā iam lūce diēs noctemque fugārat;
+Aeneid	Aen	1	10	258	prīncipiō sociīs ēdīcit signa sequantur
+Aeneid	Aen	1	10	259	atque animōs aptent armīs pugnaeque parent sē.
+Aeneid	Aen	1	10	260	Iamque in cōnspectū Teucrōs habet et sua castra
+Aeneid	Aen	1	10	261	stāns celsā in puppī, clipeum cum deinde sinistrā
+Aeneid	Aen	1	10	262	extulit ārdentem. clāmōrem ad sīdera tollunt
+Aeneid	Aen	1	10	263	Dardanidae ē mūrīs, spēs addita suscitat īrās,
+Aeneid	Aen	1	10	264	tēla manū iaciunt, quālēs sub nūbibus ātrīs
+Aeneid	Aen	1	10	265	Strȳmoniae dant signa gruēs atque aethera trānant
+Aeneid	Aen	1	10	266	cum sonitū, fugiuntque Notōs clāmōre secundō.
+Aeneid	Aen	1	10	267	at Rutulō rēgī ducibusque ea mīra vidērī
+Aeneid	Aen	1	10	268	Ausoniīs, dōnec versās ad lītora puppēs
+Aeneid	Aen	1	10	269	respiciunt tōtumque adlābī classibus aequor.
+Aeneid	Aen	1	10	270	ārdet apex capitī cristīsque ā vertice flamma
+Aeneid	Aen	1	10	271	funditur et vastōs umbō vomit aureus ignēs:
+Aeneid	Aen	1	10	272	nōn secus ac liquidā sī quandō nocte comētae
+Aeneid	Aen	1	10	273	sanguineī lūgubre rubent, aut Sīrius ārdor
+Aeneid	Aen	1	10	274	ille sitim morbōsque ferēns mortālibus aegrīs
+Aeneid	Aen	1	10	275	nāscitur et laevō contrīstat lūmine caelum.
+Aeneid	Aen	1	10	276	Haud tamen audācī Turnō fīdūcia cessit
+Aeneid	Aen	1	10	277	lītora praecipere et venientēs pellere terrā.
+Aeneid	Aen	1	10	278	[ultrō animōs tollit dictīs atque increpat ultrō:]
+Aeneid	Aen	1	10	279	‘quod vōtīs optāstis adest, perfringere dextrā.
+Aeneid	Aen	1	10	280	in manibus Mārs ipse virīs. nunc coniugis estō
+Aeneid	Aen	1	10	281	quisque suae tēctīque memor, nunc magna refertō
+Aeneid	Aen	1	10	282	facta, patrum laudēs. ultrō occurrāmus ad undam
+Aeneid	Aen	1	10	283	dum trepidī ēgressīsque labant vestīgia prīma.
+Aeneid	Aen	1	10	284	audentēs Fortūna iuvat.'
+Aeneid	Aen	1	10	285	haec ait, et sēcum versat quōs dūcere contrā
+Aeneid	Aen	1	10	286	vel quibus obsessōs possit concrēdere mūrōs.
+Aeneid	Aen	1	10	287	Intereā Aenēās sociōs dē puppibus altīs
+Aeneid	Aen	1	10	288	pontibus expōnit. multī servāre recursūs
+Aeneid	Aen	1	10	289	languentis pelagī et brevibus sē crēdere saltū,
+Aeneid	Aen	1	10	290	per rēmōs aliī. speculātus lītora Tarchōn,
+Aeneid	Aen	1	10	291	quā vada nōn spērat nec frācta remurmurat unda,
+Aeneid	Aen	1	10	292	sed mare inoffēnsum crēscentī adlābitur aestū,
+Aeneid	Aen	1	10	293	advertit subitō prōrās sociōsque precātur:
+Aeneid	Aen	1	10	294	‘nunc, ō lēcta manūs, validīs incumbite rēmīs;
+Aeneid	Aen	1	10	295	tollite, ferte ratēs, inimīcam findite rōstrīs
+Aeneid	Aen	1	10	296	hanc terram, sulcumque sibī premat ipsa carīna.
+Aeneid	Aen	1	10	297	frangere nec tālī puppim statiōne recūsō
+Aeneid	Aen	1	10	298	arreptā tellūre semel.' quae tālia postquam
+Aeneid	Aen	1	10	299	effātus Tarchōn, sociī cōnsurgere tōnsīs
+Aeneid	Aen	1	10	300	spūmantīsque ratēs arvīs īnferre Latīnīs,
+Aeneid	Aen	1	10	301	dōnec rōstra tenent siccum et sēdēre carīnae
+Aeneid	Aen	1	10	302	omnēs innocuae. sed nōn puppis tua, Tarchōn:
+Aeneid	Aen	1	10	303	namque īnflīcta vadīs, dorsō dum pendet inīquō
+Aeneid	Aen	1	10	304	anceps sustentāta diū flūctusque fatīgat,
+Aeneid	Aen	1	10	305	solvitur atque virōs mediīs expōnit in undīs,
+Aeneid	Aen	1	10	306	fragmina rēmōrum quōs et fluitantia trānstra
+Aeneid	Aen	1	10	307	impediunt retrahitque pedēs simul unda relābēns.
+Aeneid	Aen	1	10	308	Nec Turnum sēgnis retinet mora, sed rapit ācer
+Aeneid	Aen	1	10	309	tōtam aciem in Teucrōs et contrā in lītore sistit.
+Aeneid	Aen	1	10	310	signa canunt. prīmus turmās invāsit agrestēs
+Aeneid	Aen	1	10	311	Aenēās, ōmen pugnae, strāvitque Latīnōs
+Aeneid	Aen	1	10	312	occīsō Thērōne, virum quī maximus ultrō
+Aeneid	Aen	1	10	313	Aenēān petit. huic gladiō perque aerea sūta,
+Aeneid	Aen	1	10	314	per tunicam squālentem aurō latus haurit apertum.
+Aeneid	Aen	1	10	315	inde Lichān ferit exsectum iam mātre perēmptā
+Aeneid	Aen	1	10	316	et tibi, Phoebe, sacrum: cāsūs ēvādere ferrī
+Aeneid	Aen	1	10	317	quō licuit parvō? nec longē Cissea dūrum
+Aeneid	Aen	1	10	318	immānemque Gyān sternentēs agmina clāvā
+Aeneid	Aen	1	10	319	dēiēcit lētō; nihil illōs Herculis arma
+Aeneid	Aen	1	10	320	nec validae iūvēre manūs genitorque Melampus,
+Aeneid	Aen	1	10	321	Alcīdae comes usque gravēs dum terra labōrēs
+Aeneid	Aen	1	10	322	praebuit. ecce Pharō, vōcēs dum iactat inertēs,
+Aeneid	Aen	1	10	323	intorquēns iaculum clāmantī sistit in ōre.
+Aeneid	Aen	1	10	324	tū quoque, flāventem prīmā lānūgine mālās
+Aeneid	Aen	1	10	325	dum sequeris Clytium īnfēlīx, nova gaudia, Cȳdōn,
+Aeneid	Aen	1	10	326	Dardaniā strātus dextrā, sēcūrus amōrum
+Aeneid	Aen	1	10	327	quī iuvenum tibi semper erant, miserande iacērēs,
+Aeneid	Aen	1	10	328	nī frātrum stīpāta cohors foret obvia, Phorcī
+Aeneid	Aen	1	10	329	prōgeniēs, septem numerō, septēnaque tēla
+Aeneid	Aen	1	10	330	coniciunt; partim galeā clipeōque resultant
+Aeneid	Aen	1	10	331	inrita, dēflexit partim stringentia corpus
+Aeneid	Aen	1	10	332	alma Venus. fīdum Aenēās adfātur Achātēn:
+Aeneid	Aen	1	10	333	‘suggere tēla mihī, nōn ūllum dextera frūstrā
+Aeneid	Aen	1	10	334	torserit in Rutulōs, steterunt quae in corpore Grāium
+Aeneid	Aen	1	10	335	Īliacīs campīs.' tum magnam corripit hastam
+Aeneid	Aen	1	10	336	et iacit: illa volāns clipeī trānsverberat aerā
+Aeneid	Aen	1	10	337	Maeonis et thōrāca simul cum pectore rumpit.
+Aeneid	Aen	1	10	338	huic frāter subit Alcānōr frātremque ruentem
+Aeneid	Aen	1	10	339	sustentat dextrā: trāiectō missa lacertō
+Aeneid	Aen	1	10	340	prōtinus hasta fugit servatque cruenta tenōrem,
+Aeneid	Aen	1	10	341	dexteraque ex umerō nervīs moribunda pependit.
+Aeneid	Aen	1	10	342	tum Numitor iaculō frātris dē corpore raptō
+Aeneid	Aen	1	10	343	Aenēān petiit: sed nōn et fīgere contrā
+Aeneid	Aen	1	10	344	est licitum, magnīque femur perstrīnxit Achātae.
+Aeneid	Aen	1	10	345	Hīc Curibus fīdēns prīmaevō corpore Clausus
+Aeneid	Aen	1	10	346	advenit et rigidā Dryopem ferit ēminus hastā
+Aeneid	Aen	1	10	347	sub mentum graviter pressā, pariterque loquentis
+Aeneid	Aen	1	10	348	vōcem animamque rapit trāiectō gutture; at ille
+Aeneid	Aen	1	10	349	fronte ferit terram et crassum vomit ōre cruōrem.
+Aeneid	Aen	1	10	350	trēs quoque Thrēiciōs Boreae dē gente suprēmā
+Aeneid	Aen	1	10	351	et trēs quōs Īdās pater et patria Ismara mittit,
+Aeneid	Aen	1	10	352	per variōs sternit cāsūs. accurrit Halaesus
+Aeneid	Aen	1	10	353	Auruncaeque manūs, subit et Neptūnia prōlēs,
+Aeneid	Aen	1	10	354	īnsignis Messāpus equīs. expellere tendunt
+Aeneid	Aen	1	10	355	nunc hī, nunc illī: certātur līmine in ipsō
+Aeneid	Aen	1	10	356	Ausoniae. magnō discordēs aethere ventī
+Aeneid	Aen	1	10	357	proelia ceu tollunt animīs et vīribus aequīs;
+Aeneid	Aen	1	10	358	nōn ipsī inter sē, nōn nūbila, nōn mare cēdit;
+Aeneid	Aen	1	10	359	anceps pugna diū, stant obnīxa omnia contrā:
+Aeneid	Aen	1	10	360	haud aliter Troiānae aciēs aciēsque Latīnae
+Aeneid	Aen	1	10	361	concurrunt, haeret pede pēs dēnsusque virō vir.
+Aeneid	Aen	1	10	362	At parte ex aliā, quā saxa rotantia lātē
+Aeneid	Aen	1	10	363	intulerat torrēns arbustaque dīruta rīpīs,
+Aeneid	Aen	1	10	364	Arcadas īnsuētōs aciēs īnferre pedestrēs
+Aeneid	Aen	1	10	365	ut vīdit Pallās Latiō dare terga sequācī,
+Aeneid	Aen	1	10	366	aspera aquīs nātūra locī dīmittere quandō
+Aeneid	Aen	1	10	367	suāsit equōs, ūnum quod rēbus restat egēnīs,
+Aeneid	Aen	1	10	368	nunc prece, nunc dictīs virtūtem accendit amārīs;
+Aeneid	Aen	1	10	369	‘quō fugitis, sociī? per vōs et fortia facta,
+Aeneid	Aen	1	10	370	per ducis Euandrī nōmen dēvictaque bella
+Aeneid	Aen	1	10	371	spemque meam, patriae quae nunc subit aemula laudī,
+Aeneid	Aen	1	10	372	fīdite nē pedibus. ferrō rumpenda per hostēs
+Aeneid	Aen	1	10	373	est via. quā globus ille virum dēnsissimus urget,
+Aeneid	Aen	1	10	374	hāc vōs et Pallanta ducem patria alta reposcit.
+Aeneid	Aen	1	10	375	nūmina nūlla premunt, mortālī urgēmur ab hoste
+Aeneid	Aen	1	10	376	mortālēs; totidem nōbīs animaeque manūsque.
+Aeneid	Aen	1	10	377	ecce maris magnā claudit nōs obice pontus,
+Aeneid	Aen	1	10	378	dēest iam terra fugae: pelagus Troiamne petāmus?'
+Aeneid	Aen	1	10	379	haec ait, et medius dēnsōs prōrumpit in hostēs.
+Aeneid	Aen	1	10	380	Obvius huic prīmum fātīs adductus inīquīs
+Aeneid	Aen	1	10	381	fit Lagus. hunc, vellit magnō dum pondere saxum,
+Aeneid	Aen	1	10	382	intortō fīgit tēlō, discrīmina costīs
+Aeneid	Aen	1	10	383	per medium quā spīna dabat, hastamque receptat
+Aeneid	Aen	1	10	384	ossibus haerentem. quem nōn super occupat Hisbō,
+Aeneid	Aen	1	10	385	ille quidem hoc spērāns; nam Pallās ante ruentem,
+Aeneid	Aen	1	10	386	dum furit, incautum crūdēlī morte sodālis
+Aeneid	Aen	1	10	387	excipit atque ēnsem tumidō in pulmōne recondit.
+Aeneid	Aen	1	10	388	hinc Sthenium petit et Rhoetī dē gente vetustā
+Aeneid	Aen	1	10	389	Anchemolum thalamōs ausum incestāre novercae.
+Aeneid	Aen	1	10	390	vōs etiam, geminī, Rutulīs cecidistis in arvīs,
+Aeneid	Aen	1	10	391	Daucia, Lārīdē Thymberque, simillima prōlēs,
+Aeneid	Aen	1	10	392	indiscrēta suīs grātusque parentibus error;
+Aeneid	Aen	1	10	393	at nunc dūra dedit vōbīs discrīmina Pallās.
+Aeneid	Aen	1	10	394	nam tibi, Thymbre, caput Ēvandrius abstulit ēnsis;
+Aeneid	Aen	1	10	395	tē dēcīsa suum, Lāride, dextera quaerit
+Aeneid	Aen	1	10	396	sēmianimēsque micant digitī ferrumque retractant.
+Aeneid	Aen	1	10	397	Arcadas accēnsōs monitū et praeclāra tuentēs
+Aeneid	Aen	1	10	398	facta virī mixtus dolor et pudor armat in hostēs.
+Aeneid	Aen	1	10	399	Tum Pallas biiugis fugientem Rhoetea praeter
+Aeneid	Aen	1	10	400	trāicit. hoc spatium tantumque morae fuit Īlō;
+Aeneid	Aen	1	10	401	Īlō namque procul validam dērēxerat hastam,
+Aeneid	Aen	1	10	402	quam medius Rhoeteus intercipit, optime Teuthrā,
+Aeneid	Aen	1	10	403	tē fugiēns frātremque Tyren, currūque volūtus
+Aeneid	Aen	1	10	404	caedit sēmianimīs Rutulōrum calcibus arva.
+Aeneid	Aen	1	10	405	ac velut optātō ventīs aestāte coortīs
+Aeneid	Aen	1	10	406	dispersa immittit silvīs incendia pāstor,
+Aeneid	Aen	1	10	407	correptīs subitō mediīs extenditur ūna
+Aeneid	Aen	1	10	408	horrida per lātōs aciēs Volcānia campōs,
+Aeneid	Aen	1	10	409	ille sedēns victor flammās dēspectat ovantēs:
+Aeneid	Aen	1	10	410	nōn aliter socium virtūs coit omnis in ūnum
+Aeneid	Aen	1	10	411	tēque iuvat, Pallā. sed bellīs ācer Halaesus
+Aeneid	Aen	1	10	412	tendit in adversōs sēque in sua colligit arma.
+Aeneid	Aen	1	10	413	hīc mactat Lādōna Pherētaque Dēmodocumque,
+Aeneid	Aen	1	10	414	Strȳmoniō dextram fulgentī dēripit ēnse
+Aeneid	Aen	1	10	415	elatam in iugulum, saxō ferit ōra Thoantis
+Aeneid	Aen	1	10	416	ossaque dispersit cerebrō permixta cruentō.
+Aeneid	Aen	1	10	417	fāta canēns silvīs genitor cēlārat Halaesum;
+Aeneid	Aen	1	10	418	ut senior lētō cānentia lūmina solvit,
+Aeneid	Aen	1	10	419	iniēcēre manum Parcae tēlīsque sacrārunt
+Aeneid	Aen	1	10	420	Euandrī. quem sīc Pallās petit ante precātus:
+Aeneid	Aen	1	10	421	‘dā nunc, Thybri pater, ferrō, quod missile librō,
+Aeneid	Aen	1	10	422	fortūnam atque viam dūrī per pectus Halaesī.
+Aeneid	Aen	1	10	423	haec arma exuviāsque virī tua quercus habēbit.'
+Aeneid	Aen	1	10	424	audiit illa deus; dum tēxit Imāona Halaesus,
+Aeneid	Aen	1	10	425	Arcadiō īnfēlīx tēlō dat pectus inermum.
+Aeneid	Aen	1	10	426	At nōn caede virī tantā perterrita Lausus,
+Aeneid	Aen	1	10	427	pars ingēns bellī, sinit agmina: prīmus Abantem
+Aeneid	Aen	1	10	428	oppositum interimit, pugnae nōdumque moramque.
+Aeneid	Aen	1	10	429	sternitur Arcadiae prōlēs, sternuntur Etrūscī
+Aeneid	Aen	1	10	430	et vōs, ō Grāīs imperdita corpora, Teucrī.
+Aeneid	Aen	1	10	431	agmina concurrunt ducibusque et vīribus aequīs;
+Aeneid	Aen	1	10	432	extrēmī addēnsent aciēs nec turba movērī
+Aeneid	Aen	1	10	433	tēla manūsque sinit. hinc Pallās īnstat et urget,
+Aeneid	Aen	1	10	434	hinc contrā Lausus, nec multum discrepat aetās,
+Aeneid	Aen	1	10	435	ēgregiī fōrmā, sed quis Fortūna negārat
+Aeneid	Aen	1	10	436	in patriam reditūs. ipsōs concurrere passūs
+Aeneid	Aen	1	10	437	haud tamen inter sē magnī rēgnātor Olympī;
+Aeneid	Aen	1	10	438	mox illōs sua fāta manent maiōre sub hoste.
+Aeneid	Aen	1	10	439	Intereā soror alma monet succēdere Lausō
+Aeneid	Aen	1	10	440	Turnum, quī volucrī currū medium secat agmen.
+Aeneid	Aen	1	10	441	ut vīdit sociōs: ‘tempus dēsistere pugnae;
+Aeneid	Aen	1	10	442	sōlus ego in Pallanta feror, sōlī mihi Pallās
+Aeneid	Aen	1	10	443	dēbētur; cuperem ipse parēns spectātor adesset.'
+Aeneid	Aen	1	10	444	haec ait, et sociī cessērunt aequore iussō.
+Aeneid	Aen	1	10	445	at Rutulum abscessū iuvenis tum iussa superba
+Aeneid	Aen	1	10	446	mīrātus stupet in Turnō corpusque per ingēns
+Aeneid	Aen	1	10	447	lūmina volvit obitque trucī procul omnia vīsū,
+Aeneid	Aen	1	10	448	tālibus et dictīs it contrā dicta tyrannī:
+Aeneid	Aen	1	10	449	‘aut spoliīs ego iam raptīs laudābor opīmīs
+Aeneid	Aen	1	10	450	aut lētō īnsignī: sortī pater aequus utrīque est.
+Aeneid	Aen	1	10	451	tolle minās.' fātus medium prōcēdit in aequor;
+Aeneid	Aen	1	10	452	frīgidus Arcadibus coit in praecordia sanguis.
+Aeneid	Aen	1	10	453	dēsiluit Turnus biiugis, pedes apparat īre
+Aeneid	Aen	1	10	454	comminus; utque leō, speculā cum vīdit ab altā
+Aeneid	Aen	1	10	455	stāre procul campīs meditantem in proelia taurum,
+Aeneid	Aen	1	10	456	advolat, haud alia est Turnī venientis imāgō.
+Aeneid	Aen	1	10	457	hunc ubi contiguum missae fore crēdidit hastae,
+Aeneid	Aen	1	10	458	īre prior Pallas, sī quā fors adiuvet ausum
+Aeneid	Aen	1	10	459	vīribus imparibus, magnumque ita ad aethera fātur:
+Aeneid	Aen	1	10	460	‘per patris hospitium et mēnsās, quās advena adistī,
+Aeneid	Aen	1	10	461	tē precor, Alcīdē, coeptīs ingentibus adsīs.
+Aeneid	Aen	1	10	462	cernat sēminecī sibi mē rapere arma cruenta
+Aeneid	Aen	1	10	463	victōremque ferant morientia lūmina Turnī.'
+Aeneid	Aen	1	10	464	audiit Alcīdēs iuvenem magnumque sub īmō
+Aeneid	Aen	1	10	465	corde premit gemitum lacrimāsque effundit inānēs.
+Aeneid	Aen	1	10	466	tum genitor nātum dictīs adfātur amīcīs:
+Aeneid	Aen	1	10	467	‘stat sua cuīque diēs, breve et inreparābile tempus
+Aeneid	Aen	1	10	468	omnibus est vītae; sed fāmam extendere factīs,
+Aeneid	Aen	1	10	469	hoc virtūtis opus. Troiae sub moenibus altīs
+Aeneid	Aen	1	10	470	tot gnātī cecidēre deum, quīn occidit ūnā
+Aeneid	Aen	1	10	471	Sarpēdōn, mea prōgeniēs; etiam sua Turnum
+Aeneid	Aen	1	10	472	fāta vocant mētāsque datī pervēnit ad aevī.'
+Aeneid	Aen	1	10	473	sīc ait, atque oculōs Rutulōrum reicit arvīs.
+Aeneid	Aen	1	10	474	At Pallas magnīs ēmittit vīribus hastam
+Aeneid	Aen	1	10	475	vāgīnāque cavā fulgentem dēripit ēnsem.
+Aeneid	Aen	1	10	476	illa volāns umerī surgunt quā tegmina summa
+Aeneid	Aen	1	10	477	incidit, atque viam clipeī mōlīta per ōrās
+Aeneid	Aen	1	10	478	tandem etiam magnō strīnxit dē corpore Turnī.
+Aeneid	Aen	1	10	479	hīc Turnus ferrō praefīxum rōbur acūtō
+Aeneid	Aen	1	10	480	in Pallanta diū lībrāns iacit atque ita fātur:
+Aeneid	Aen	1	10	481	‘aspice num mage sit nostrum penetrābile tēlum.'
+Aeneid	Aen	1	10	482	dīxerat; at clipeum, tot ferrī terga, tot aerīs,
+Aeneid	Aen	1	10	483	quem pellis totiēns obeat circumdata taurī,
+Aeneid	Aen	1	10	484	vibrantī cuspis medium trānsverberat ictū
+Aeneid	Aen	1	10	485	lōrīcaeque morās et pectus perforat ingēns.
+Aeneid	Aen	1	10	486	ille rapit calidum frūstrā dē vulnere tēlum:
+Aeneid	Aen	1	10	487	ūnā eādemque viā sanguis animusque sequuntur.
+Aeneid	Aen	1	10	488	corruit in vulnus (sonitum super arma dedēre)
+Aeneid	Aen	1	10	489	et terram hostīlem moriēns petit ōre cruentō.
+Aeneid	Aen	1	10	490	quem Turnus super adsistēns:
+Aeneid	Aen	1	10	491	‘Arcades, haec' inquit ‘memorēs mea dicta referte
+Aeneid	Aen	1	10	492	Evandrō: quālem meruit, Pallanta remittō.
+Aeneid	Aen	1	10	493	quisquis honōs tumulī, quidquid sōlāmen humandī est,
+Aeneid	Aen	1	10	494	largior. haud illī stābunt Aenēia parvō
+Aeneid	Aen	1	10	495	hospitia.' et laevō pressit pede tālia fātus
+Aeneid	Aen	1	10	496	exanimem rapiēns immānia pondera balteī
+Aeneid	Aen	1	10	497	impressumque nefās: ūnā sub nocte iugālī
+Aeneid	Aen	1	10	498	caesa manus iuvenum foedē thalamīque cruentī,
+Aeneid	Aen	1	10	499	quae Clonus Eurytidēs multō caelāverat aurō;
+Aeneid	Aen	1	10	500	quō nunc Turnus ovat spoliō gaudetque potītus.
+Aeneid	Aen	1	10	501	nescia mēns hominum fātī sortisque futūrae
+Aeneid	Aen	1	10	502	et servāre modum rēbus sublāta secundīs!
+Aeneid	Aen	1	10	503	Turnō tempus erit magnō cum optāverit ēmptum
+Aeneid	Aen	1	10	504	intāctum Pallanta, et cum spolia ista diemque
+Aeneid	Aen	1	10	505	ōderit. at sociī multō gemitū lacrimīsque
+Aeneid	Aen	1	10	506	impositum scūtō referunt Pallanta frequentēs.
+Aeneid	Aen	1	10	507	ō dolor atque decus magnum reditūre parentī,
+Aeneid	Aen	1	10	508	haec tē prīma diēs bellō dedit, haec eadem aufert,
+Aeneid	Aen	1	10	509	cum tamen ingentēs Rutulōrum linquis acervōs!
+Aeneid	Aen	1	10	510	Nec iam fāma malī tantī, sed certior auctor
+Aeneid	Aen	1	10	511	advolat Aenēae tenuī discrīmine lētī
+Aeneid	Aen	1	10	512	esse suōs, tempus versīs succurrere Teucrīs.
+Aeneid	Aen	1	10	513	proxima quaeque metit gladiō lātumque per agmen
+Aeneid	Aen	1	10	514	ārdēns līmitem agit ferrō, tē, Turne, superbum
+Aeneid	Aen	1	10	515	caede novā quaerēns. Pallās, Evander, in ipsīs
+Aeneid	Aen	1	10	516	omnia sunt oculīs, mēnsae quās advena prīmās
+Aeneid	Aen	1	10	517	tunc adiit, dextraeque datae. Sulmōne creātōs
+Aeneid	Aen	1	10	518	quattuor hīc iuvenēs, totidem quōs ēducat Ufēns,
+Aeneid	Aen	1	10	519	vīventēs rapit, īnferiās quōs immolet umbrīs
+Aeneid	Aen	1	10	520	captīvōque rogī perfundat sanguine flammās.
+Aeneid	Aen	1	10	521	inde Magō procul īnfēnsam contenderat hastam:
+Aeneid	Aen	1	10	522	ille āstū subit, at tremibunda supervolat hasta,
+Aeneid	Aen	1	10	523	et genua amplectēns effātur tālia supplex:
+Aeneid	Aen	1	10	524	‘per patriōs mānēs et spēs surgentis Iūlī
+Aeneid	Aen	1	10	525	tē precor, hanc animam servēs gnātōque patrīque.
+Aeneid	Aen	1	10	526	est domus alta, iacent penitus dēfossa talenta
+Aeneid	Aen	1	10	527	caelātī argentī, sunt aurī pondera factī
+Aeneid	Aen	1	10	528	īnfectīque mihī. nōn hīc victōria Teucrum
+Aeneid	Aen	1	10	529	vertitur aut anima ūna dabit discrīmina tanta.'
+Aeneid	Aen	1	10	530	dīxerat. Aenēās contrā cui tālia reddit:
+Aeneid	Aen	1	10	531	‘argentī atque aurī memorās quae multa talenta
+Aeneid	Aen	1	10	532	gnātīs parce tuīs. bellī commercia Turnus
+Aeneid	Aen	1	10	533	sustulit ista prior iam tum Pallante perēmptō.
+Aeneid	Aen	1	10	534	hoc patris Anchīsae mānēs, hoc sentit Iūlus.'
+Aeneid	Aen	1	10	535	sīc fātus galeam laevā tenet atque reflexā
+Aeneid	Aen	1	10	536	cervīce ōrantis capulō tenus applicat ēnsem.
+Aeneid	Aen	1	10	537	nec procul Haemonidēs, Phoebī Triviaeque sacerdos,
+Aeneid	Aen	1	10	538	īnfula cui sacrā redimībat tempora vittā,
+Aeneid	Aen	1	10	539	tōtus conlūcēns veste atque īnsignibus albīs.
+Aeneid	Aen	1	10	540	quem congressus agit campō, lāpsumque superstāns
+Aeneid	Aen	1	10	541	immolat ingentīque umbrā tegit, arma Serestus
+Aeneid	Aen	1	10	542	lēcta refert umerīs tibi, rēx Grādīve, tropaeum.
+Aeneid	Aen	1	10	543	Īnstaurant aciēs Volcānī stirpe creātus
+Aeneid	Aen	1	10	544	Caeculus et veniēns Marsōrum montibus Umbrō.
+Aeneid	Aen	1	10	545	Dardanidēs contrā furit: Ānxuris ēnse sinistram
+Aeneid	Aen	1	10	546	et tōtum clipeī ferrō dēiēcerat orbem
+Aeneid	Aen	1	10	547	(dīxerat ille aliquid magnum vimque adfore verbō
+Aeneid	Aen	1	10	548	crēdiderat, caelōque animum fortasse ferēbat
+Aeneid	Aen	1	10	549	cānitiemque sibi et longōs prōmīserat annōs);
+Aeneid	Aen	1	10	550	Tarquitus exsultāns contrā fulgentibus armīs,
+Aeneid	Aen	1	10	551	silvicolae Faunō Dryopē quem nympha creārat,
+Aeneid	Aen	1	10	552	obvius ārdentī sēsē obtulit. ille reductā
+Aeneid	Aen	1	10	553	lōrīcam clipeīque ingēns onus impedit hastā,
+Aeneid	Aen	1	10	554	tum caput ōrantis nēquīquam et multa parantis
+Aeneid	Aen	1	10	555	dīcere dēturbat terrae, truncumque tepentem
+Aeneid	Aen	1	10	556	prōvolvēns super haec inimīcō pectore fātur:
+Aeneid	Aen	1	10	557	‘istīc nunc, metuende, iacē. nōn tē optima māter
+Aeneid	Aen	1	10	558	condet humī patriōque onerābit membra sepulcrō:
+Aeneid	Aen	1	10	559	ālitibus linquēre ferīs, aut gurgite mersum
+Aeneid	Aen	1	10	560	unda feret piscēsque impāstī vulnera lambent.'
+Aeneid	Aen	1	10	561	prōtinus Antaeum et Lūcam, prīma agmina Turnī,
+Aeneid	Aen	1	10	562	persequitur, fortemque Numam fulvumque Camertem,
+Aeneid	Aen	1	10	563	magnanimō Volcente satum, dītissimus agrī
+Aeneid	Aen	1	10	564	quī fuit Ausonidum et tacitīs rēgnāvit Amȳclīs.
+Aeneid	Aen	1	10	565	Aegaeōn quālis, centum cui bracchia dīcunt
+Aeneid	Aen	1	10	566	centēnāsque manūs, quīnquāgintā ōribus ignem
+Aeneid	Aen	1	10	567	pectoribusque ārsisse, Iovis cum fulmina contrā
+Aeneid	Aen	1	10	568	tot paribus streperet clipeīs, tot stringeret ēnsēs:
+Aeneid	Aen	1	10	569	sīc tōtō Aenēās dēsaevit in aequore victor
+Aeneid	Aen	1	10	570	ut semel intepuit mucrō. quīn ecce Niphaeī
+Aeneid	Aen	1	10	571	quadriiugēs in equōs adversaque pectora tendit.
+Aeneid	Aen	1	10	572	atque illī longē gradientem et dīra frementem
+Aeneid	Aen	1	10	573	ut vīdēre, metū versī retrōque ruentēs
+Aeneid	Aen	1	10	574	effunduntque ducem rapiuntque ad lītora currūs.
+Aeneid	Aen	1	10	575	Intereā biiugis īnfert sē Lūcagus albīs
+Aeneid	Aen	1	10	576	in mediōs frāterque Liger; sed frāter habēnīs
+Aeneid	Aen	1	10	577	flectit equōs, strictum rotat ācer Lūcagus ēnsem.
+Aeneid	Aen	1	10	578	haud tulit Aenēās tantō fervōre furentēs;
+Aeneid	Aen	1	10	579	inruit adversāque ingēns appāruit hastā.
+Aeneid	Aen	1	10	580	cui Liger:
+Aeneid	Aen	1	10	581	‘nōn Diomēdis equōs nec currum cernis Achillī
+Aeneid	Aen	1	10	582	aut Phrygiae campōs: nunc bellī fīnis et aevī
+Aeneid	Aen	1	10	583	hīs dabitur terrīs.' vēsānō tālia lātē
+Aeneid	Aen	1	10	584	dicta volant Ligerī. sed nōn et Trōius hērōs
+Aeneid	Aen	1	10	585	dicta parat contrā, iaculum nam torquet in hostēs.
+Aeneid	Aen	1	10	586	Lūcagus ut prōnus pendēns in verbera tēlō
+Aeneid	Aen	1	10	587	admonuit biiugōs, prōiectō dum pede laevō
+Aeneid	Aen	1	10	588	aptat sē pugnae, subit ōrās hasta per īmās
+Aeneid	Aen	1	10	589	fulgentis clipeī, tum laevum perforat inguen;
+Aeneid	Aen	1	10	590	excussus currū moribundus volvitur arvīs.
+Aeneid	Aen	1	10	591	quem pius Aenēās dictīs adfātur amārīs:
+Aeneid	Aen	1	10	592	‘Lūcage, nūlla tuōs currūs fuga sēgnis equōrum
+Aeneid	Aen	1	10	593	prōdidit aut vānae vertēre ex hostibus umbrae:
+Aeneid	Aen	1	10	594	ipse rotīs saliēns iuga dēseris.' haec ita fātus
+Aeneid	Aen	1	10	595	arripuit biiugōs; frāter tendēbat inertēs
+Aeneid	Aen	1	10	596	īnfēlīx palmās currū dēlāpsus eōdem:
+Aeneid	Aen	1	10	597	‘per tē, per quī tē tālem genuēre parentēs,
+Aeneid	Aen	1	10	598	vir Troiāne, sine hanc animam et miserēre precantis.'
+Aeneid	Aen	1	10	599	plūribus ōrantī Aenēās: ‘haud tālia dūdum
+Aeneid	Aen	1	10	600	dicta dabās. morere et frātrem nē dēsere frāter.'
+Aeneid	Aen	1	10	601	tum latebrās animae pectus mucrōne reclūdit.
+Aeneid	Aen	1	10	602	tālia per campōs ēdēbat fūnera ductor
+Aeneid	Aen	1	10	603	Dardanius torrentis aquae vel turbinis ātrī
+Aeneid	Aen	1	10	604	mōre furēns. tandem ērumpunt et castra relinquunt
+Aeneid	Aen	1	10	605	Ascanius puer et nēquīquam obsessa iuventūs.
+Aeneid	Aen	1	10	606	Iūnōnem intereā compellat Iuppiter ultrō:
+Aeneid	Aen	1	10	607	‘ō germāna mihi atque eadem grātissima coniūnx,
+Aeneid	Aen	1	10	608	ut rēbāre, Venus (nec tē sententia fallit)
+Aeneid	Aen	1	10	609	Troiānās sustentat opēs, nōn vīvida bellō
+Aeneid	Aen	1	10	610	dextra virīs animusque ferōx patiēnsque perīclī.'
+Aeneid	Aen	1	10	611	cui Iūnō summissa: ‘quid, ō pulcherrime coniūnx,
+Aeneid	Aen	1	10	612	sollicitās aegram et tua trīstia dicta timentem?
+Aeneid	Aen	1	10	613	sī mihi, quae quondam fuerat quamque esse decēbat,
+Aeneid	Aen	1	10	614	vīs in amōre foret, nōn hoc mihi namque negārēs,
+Aeneid	Aen	1	10	615	omnipotēns, quīn et pugnae subdūcere Turnum
+Aeneid	Aen	1	10	616	et Daunō possem incolumem servāre parentī.
+Aeneid	Aen	1	10	617	nunc pereat Teucrīsque piō det sanguine poenās.
+Aeneid	Aen	1	10	618	ille tamen nostrā dēdūcit orīgine nōmen
+Aeneid	Aen	1	10	619	Pīlumnusque illī quārtus pater, et tua largā
+Aeneid	Aen	1	10	620	saepe manū multīsque onerāvit līmina dōnīs.'
+Aeneid	Aen	1	10	621	cui rēx aetheriī breviter sīc fātur Olympī:
+Aeneid	Aen	1	10	622	‘sī mora praesentis lētī tempusque cadūcō
+Aeneid	Aen	1	10	623	ōrātur iuvenī mēque hoc ita pōnere sentīs,
+Aeneid	Aen	1	10	624	tolle fugā Turnum atque īnstantibus ēripe fātīs:
+Aeneid	Aen	1	10	625	hāctenus indulsisse vacat. sīn altior istīs
+Aeneid	Aen	1	10	626	sub precibus venia ūlla latet tōtumque movērī
+Aeneid	Aen	1	10	627	mūtārīve putās bellum, spēs pāscis inānēs.'
+Aeneid	Aen	1	10	628	et Iūnō adlacrimāns: ‘quid sī, quae vōce gravāris,
+Aeneid	Aen	1	10	629	mente darēs atque haec Turnō rata vīta manēret?
+Aeneid	Aen	1	10	630	nunc manet īnsontem gravis exitus, aut ego vērī
+Aeneid	Aen	1	10	631	vāna feror. quod ut ō potius formīdine falsā
+Aeneid	Aen	1	10	632	lūdar, et in melius tua, quī potes, ōrsa reflectās!'
+Aeneid	Aen	1	10	633	Haec ubi dicta dedit, caelō sē prōtinus altō
+Aeneid	Aen	1	10	634	mīsit agēns hiemem nimbō succīncta per aurās,
+Aeneid	Aen	1	10	635	Īliacamque aciem et Laurentia castra petīvit.
+Aeneid	Aen	1	10	636	tum dea nūbe cavā tenuem sine vīribus umbram
+Aeneid	Aen	1	10	637	in faciem Aenēae (vīsū mīrābile mōnstrum)
+Aeneid	Aen	1	10	638	Dardaniīs ōrnat tēlīs, clipeumque iubāsque
+Aeneid	Aen	1	10	639	dīvīnī adsimulat capitis, dat inānia verba,
+Aeneid	Aen	1	10	640	dat sine mente sonum gressūsque effingit euntis,
+Aeneid	Aen	1	10	641	morte obitā quālēs fāma est volitāre figūrās
+Aeneid	Aen	1	10	642	aut quae sōpītōs dēlūdunt somnia sēnsūs.
+Aeneid	Aen	1	10	643	at prīmās laeta ante aciēs exsultat imāgō
+Aeneid	Aen	1	10	644	inrītatque virum tēlīs et vōce lacessit.
+Aeneid	Aen	1	10	645	īnstat cui Turnus strīdentemque ēminus hastam
+Aeneid	Aen	1	10	646	conicit; illa datō vertit vestīgia tergō.
+Aeneid	Aen	1	10	647	tum vērō Aenēān āversum ut cēdere Turnus
+Aeneid	Aen	1	10	648	crēdidit atque animō spem turbidus hausit inānem:
+Aeneid	Aen	1	10	649	‘quō fugis, Aenēā? thalamōs nē dēsere pactōs;
+Aeneid	Aen	1	10	650	hāc dabitur dextrā tellūs quaesīta per undās.'
+Aeneid	Aen	1	10	651	tālia vōciferāns sequitur strictumque coruscat
+Aeneid	Aen	1	10	652	mucrōnem, nec ferre videt sua gaudia ventōs.
+Aeneid	Aen	1	10	653	Forte ratis celsī coniūncta crepīdine saxī
+Aeneid	Aen	1	10	654	expositīs stābat scālīs et ponte parātō,
+Aeneid	Aen	1	10	655	quā rēx Clūsīnīs advectus Osīnius ōrīs.
+Aeneid	Aen	1	10	656	hūc sēsē trepida Aenēae fugientis imāgō
+Aeneid	Aen	1	10	657	conicit in latebrās, nec Turnus sēgnior īnstat
+Aeneid	Aen	1	10	658	exsuperatque morās et pontēs trānsilit altōs.
+Aeneid	Aen	1	10	659	vix prōram attigerat, rumpit Sāturnia fūnem
+Aeneid	Aen	1	10	660	āvulsamque rapit revolūta per aequora nāvem.
+Aeneid	Aen	1	10	661	tum levis haud ultrā latebrās iam quaerit imāgō,
+Aeneid	Aen	1	10	662	sed sublīme volāns nūbī sē immiscuit ātrae,
+Aeneid	Aen	1	10	663	illum autem Aenēās absentem in proelia poscit;
+Aeneid	Aen	1	10	664	obvia multa virum dēmittit corpora mortī,
+Aeneid	Aen	1	10	665	cum Turnum mediō intereā fert aequore turbō.
+Aeneid	Aen	1	10	666	respicit ignārus rērum ingrātusque salūtis
+Aeneid	Aen	1	10	667	et duplicēs cum vōce manūs ad sīdera tendit:
+Aeneid	Aen	1	10	668	‘omnipotēns genitor, tantōn mē crīmine dignum
+Aeneid	Aen	1	10	669	dūxistī et tālēs voluistī expendere poenās?
+Aeneid	Aen	1	10	670	quō feror? unde abiī? quae mē fuga quemve redūcit?
+Aeneid	Aen	1	10	671	Laurentīsne iterum mūrōs aut castra vidēbō?
+Aeneid	Aen	1	10	672	quid manus illa virum, quī mē meaque arma secūtī?
+Aeneid	Aen	1	10	673	quōsque (nefās) omnēs īnfandā in morte relīquī
+Aeneid	Aen	1	10	674	et nunc pālantēs videō, gemitumque cadentum
+Aeneid	Aen	1	10	675	accipiō? quid agō? aut quae iam satis īma dehīscat
+Aeneid	Aen	1	10	676	terra mihī? vōs ō potius miserēscite, ventī;
+Aeneid	Aen	1	10	677	in rūpēs, in saxa (volēns vōs Turnus adōrō)
+Aeneid	Aen	1	10	678	ferte ratem saevīsque vadīs immittite syrtis,
+Aeneid	Aen	1	10	679	quō nec mē Rutulī nec cōnscia fāma sequātur.'
+Aeneid	Aen	1	10	680	haec memorāns animō nunc hūc, nunc fluctuat illūc,
+Aeneid	Aen	1	10	681	an sēsē mucrōne ob tantum dēdecus āmēns
+Aeneid	Aen	1	10	682	induat et crūdum per costās exigat ēnsem,
+Aeneid	Aen	1	10	683	flūctibus an iaciat mediīs et lītora nandō
+Aeneid	Aen	1	10	684	curva petat Teucrumque iterum sē reddat in arma.
+Aeneid	Aen	1	10	685	ter cōnātus utramque viam, ter maxima Iūnō
+Aeneid	Aen	1	10	686	continuit iuvenemque animī miserāta repressit.
+Aeneid	Aen	1	10	687	lābitur alta secāns flūctūque aestūque secundō
+Aeneid	Aen	1	10	688	et patris antīquam Daunī dēfertur ad urbem.
+Aeneid	Aen	1	10	689	At Iovis intereā monitīs Mezentius ārdēns
+Aeneid	Aen	1	10	690	succēdit pugnae Teucrōsque invādit ovantēs.
+Aeneid	Aen	1	10	691	concurrunt Tyrrhēnae aciēs atque omnibus ūnī,
+Aeneid	Aen	1	10	692	ūnī odiīsque virō tēlīsque frequentibus īnstant.
+Aeneid	Aen	1	10	693	ille (velut rūpēs vastum quae prōdit in aequor,
+Aeneid	Aen	1	10	694	obvia ventōrum furiīs expostaque pontō,
+Aeneid	Aen	1	10	695	vim cūnctam atque minās perfert caelīque marisque
+Aeneid	Aen	1	10	696	ipsa immōta manēns) prōlem Dolichāonis Hebrum
+Aeneid	Aen	1	10	697	sternit humī, cum quō Latagum Palmumque fugācem,
+Aeneid	Aen	1	10	698	sed Latagum saxō atque ingentī fragmine montis
+Aeneid	Aen	1	10	699	occupat os faciemque adversam, poplite Palmum
+Aeneid	Aen	1	10	700	succīsō volvī sēgnem sinit, armaque Lausō
+Aeneid	Aen	1	10	701	dōnat habēre umerīs et vertice fīgere cristās.
+Aeneid	Aen	1	10	702	nec nōn Euanthēn Phrygium Paridisque Mimanta
+Aeneid	Aen	1	10	703	aequālem comitemque, ūnā quem nocte Theānō
+Aeneid	Aen	1	10	704	in lūcem genitōre Amycō dedit et face praegnās
+Aeneid	Aen	1	10	705	Cissēis rēgīna Parim; Paris urbe paternā
+Aeneid	Aen	1	10	706	occubat, ignārum Laurēns habet ōra Mimanta.
+Aeneid	Aen	1	10	707	ac velut ille canum morsū dē montibus altīs
+Aeneid	Aen	1	10	708	āctus aper, multōs Vesulus quem pīnifer annōs
+Aeneid	Aen	1	10	709	dēfendit multōsque palūs Laurentia silvā
+Aeneid	Aen	1	10	710	pāscit harundineā, postquam inter rētia ventum est,
+Aeneid	Aen	1	10	711	substitit īnfremuitque ferōx et inhorruit armōs,
+Aeneid	Aen	1	10	712	nec cuīquam īrāscī propiusve accēdere virtūs,
+Aeneid	Aen	1	10	713	sed iaculīs tūtīsque procul clāmōribus īnstant;
+Aeneid	Aen	1	10	714	ille autem impavidus partēs cūnctātur in omnēs
+Aeneid	Aen	1	10	715	dentibus īnfrendēns et tergō dēcutit hastās:
+Aeneid	Aen	1	10	716	haud aliter, iūstae quibus est Mezentius īrae,
+Aeneid	Aen	1	10	717	nōn ūllī est animus strictō concurrere ferrō,
+Aeneid	Aen	1	10	718	missilibus longē et vastō clāmōre lacessunt.
+Aeneid	Aen	1	10	719	Vēnerat antīquīs Corythī dē fīnibus Ācrōn,
+Aeneid	Aen	1	10	720	Grāius homō, īnfectōs linquēns profugus hymenaeōs.
+Aeneid	Aen	1	10	721	hunc ubi miscentem longē media agmina vīdit,
+Aeneid	Aen	1	10	722	purpureum pennīs et pactae coniugis ostrō,
+Aeneid	Aen	1	10	723	impāstus stabula alta leō ceu saepe peragrāns
+Aeneid	Aen	1	10	724	(suādet enim vēsāna famēs), sī forte fugācem
+Aeneid	Aen	1	10	725	cōnspexit capream aut surgentem in cornua cervum,
+Aeneid	Aen	1	10	726	gaudet hiāns immāne comāsque arrēxit et haeret
+Aeneid	Aen	1	10	727	vīsceribus super incumbēns; lavit improba taeter
+Aeneid	Aen	1	10	728	ōra cruor
+Aeneid	Aen	1	10	729	sīc ruit in dēnsōs alacer Mezentius hostēs.
+Aeneid	Aen	1	10	730	sternitur īnfēlīx Ācrōn et calcibus ātram
+Aeneid	Aen	1	10	731	tundit humum exspīrāns īnfrāctaque tēla cruentat.
+Aeneid	Aen	1	10	732	atque īdem fugientem haud est dignātus Orōdēn
+Aeneid	Aen	1	10	733	sternere nec iactā caecum dare cuspide vulnus;
+Aeneid	Aen	1	10	734	obvius adversōque occurrit sēque virō vir
+Aeneid	Aen	1	10	735	contulit, haud fūrtō melior sed fortibus armīs.
+Aeneid	Aen	1	10	736	tum super abiectum positō pede nīxus et hastā:
+Aeneid	Aen	1	10	737	‘pars bellī haud temnenda, virī, iacet altus Orōdēs.'
+Aeneid	Aen	1	10	738	conclāmant sociī laetum paeāna secūtī;
+Aeneid	Aen	1	10	739	ille autem exspīrāns: ‘nōn mē, quīcumque es, inultō,
+Aeneid	Aen	1	10	740	victor, nec longum laetābere; tē quoque fāta
+Aeneid	Aen	1	10	741	prōspectant paria atque eadem mox arva tenēbis.'
+Aeneid	Aen	1	10	742	ad quem subrīdēns mixtā Mezentius īrā:
+Aeneid	Aen	1	10	743	‘nunc morere. ast dē mē dīvum pater atque hominum rēx
+Aeneid	Aen	1	10	744	vīderit.' hoc dīcēns ēdūxit corpore tēlum.
+Aeneid	Aen	1	10	745	ollī dūra quiēs oculōs et ferreus urget
+Aeneid	Aen	1	10	746	somnus, in aeternam clauduntur lūmina noctem.
+Aeneid	Aen	1	10	747	Caedicus Alcathoum obtruncat, Sacrātor Hydaspēn
+Aeneid	Aen	1	10	748	partheniumque Rapō et praedūrum vīribus Orsēn,
+Aeneid	Aen	1	10	749	Messāpus Cloniumque Lycāoniumque Erichaetēn,
+Aeneid	Aen	1	10	750	illum īnfrēnis equī lāpsū tellūre iacentem,
+Aeneid	Aen	1	10	751	hunc peditem. pedes et Lycius prōcesserat Āgis,
+Aeneid	Aen	1	10	752	quem tamen haud expers Valerus virtūtis avītae
+Aeneid	Aen	1	10	753	dēicit; at Thronium Salius Saliumque Nealcēs
+Aeneid	Aen	1	10	754	īnsidiīs, iaculō et longē fallente sagittā.
+Aeneid	Aen	1	10	755	Iam gravis aequābat lūctūs et mūtua Māvors
+Aeneid	Aen	1	10	756	fūnera; caedēbant pariter pariterque ruēbant
+Aeneid	Aen	1	10	757	victōrēs victīque, neque hīs fuga nōta neque illīs.
+Aeneid	Aen	1	10	758	dī Iovis in tēctīs īram miserantur inānem
+Aeneid	Aen	1	10	759	ambōrum et tantōs mortālibus esse labōrēs;
+Aeneid	Aen	1	10	760	hinc Venus, hinc contrā spectat Sāturnia Iūnō.
+Aeneid	Aen	1	10	761	pallida Tīsiphonē media inter mīlia saevit.
+Aeneid	Aen	1	10	762	At vērō ingentem quatiēns Mezentius hastam
+Aeneid	Aen	1	10	763	turbidus ingreditur campō. quam magnus Orīōn,
+Aeneid	Aen	1	10	764	cum pedes incēdit mediī per maxima Nēreī
+Aeneid	Aen	1	10	765	stāgna viam scindēns, umerō superēminet undās,
+Aeneid	Aen	1	10	766	aut summīs referēns annōsam montibus ornum
+Aeneid	Aen	1	10	767	ingrediturque solō et caput inter nūbila condit,
+Aeneid	Aen	1	10	768	tālis sē vastīs īnfert Mezentius armīs.
+Aeneid	Aen	1	10	769	huic contrā Aenēās speculātus in agmine longō
+Aeneid	Aen	1	10	770	obvius īre parat. manet imperterritus ille
+Aeneid	Aen	1	10	771	hostem magnanimum opperiēns, et mōle suā stat;
+Aeneid	Aen	1	10	772	atque oculīs spatium ēmēnsus quantum satis hastae:
+Aeneid	Aen	1	10	773	‘dextra mihī deus et tēlum, quod missile librō,
+Aeneid	Aen	1	10	774	nunc adsint! voveō praedōnis corpore raptīs
+Aeneid	Aen	1	10	775	indūtum spoliīs ipsum tē, Lause, tropaeum
+Aeneid	Aen	1	10	776	Aenēae.' dīxit, strīdentemque ēminus hastam
+Aeneid	Aen	1	10	777	iēcit. at illa volāns clipeō est excussa proculque
+Aeneid	Aen	1	10	778	ēgregium Antōrēn latus inter et īlia fīgit,
+Aeneid	Aen	1	10	779	Herculis Antōrēn comitem, quī missus ab Argīs
+Aeneid	Aen	1	10	780	haeserat Evandrō atque Itala cōnsēderat urbe.
+Aeneid	Aen	1	10	781	sternitur īnfēlīx aliēnō vulnere, caelumque
+Aeneid	Aen	1	10	782	aspicit et dulcēs moriēns reminīscitur Argos.
+Aeneid	Aen	1	10	783	tum pius Aenēās hastam iacit; illa per orbem
+Aeneid	Aen	1	10	784	aere cavum triplicī, per līnea terga tribusque
+Aeneid	Aen	1	10	785	trānsiit intextum taurīs opus, īmaque sēdit
+Aeneid	Aen	1	10	786	inguine, sed vīrēs haud pertulit. ōcius ēnsem
+Aeneid	Aen	1	10	787	Aenēās vīsō Tyrrhēnī sanguine laetus
+Aeneid	Aen	1	10	788	ēripit ā femine et trepidantī fervidus īnstat.
+Aeneid	Aen	1	10	789	ingemuit cārī graviter genitōris amōre,
+Aeneid	Aen	1	10	790	ut vīdit, Lausus, lacrimaeque per ōra volūtae
+Aeneid	Aen	1	10	791	hīc mortis dūrae cāsum tuaque optima facta,
+Aeneid	Aen	1	10	792	sī qua fidem tantō est operī lātūra vetustās,
+Aeneid	Aen	1	10	793	nōn equidem nec tē, iuvenis memorande, silēbō
+Aeneid	Aen	1	10	794	ille pedem referēns et inūtilis inque ligātus
+Aeneid	Aen	1	10	795	cēdēbat clipeōque inimīcum hastīle trahēbat.
+Aeneid	Aen	1	10	796	prōripuit iuvenis sēsēque immiscuit armīs,
+Aeneid	Aen	1	10	797	iamque adsurgentis dextrā plāgamque ferentis
+Aeneid	Aen	1	10	798	Aenēae subiit mucrōnem ipsumque morandō
+Aeneid	Aen	1	10	799	sustinuit; sociī magnō clāmōre sequuntur,
+Aeneid	Aen	1	10	800	dum genitor nātī parmā prōtēctus abīret,
+Aeneid	Aen	1	10	801	tēlaque coniciunt perturbantque ēminus hostem
+Aeneid	Aen	1	10	802	missilibus. furit Aenēās tēctusque tenet sē.
+Aeneid	Aen	1	10	803	ac velut effūsā sī quandō grandine nimbī
+Aeneid	Aen	1	10	804	praecipitant, omnis campīs diffūgit arātor
+Aeneid	Aen	1	10	805	omnis et agricola, et tūtā latet arce viātor
+Aeneid	Aen	1	10	806	aut amnis rīpīs aut altī fornice saxī,
+Aeneid	Aen	1	10	807	dum pluit in terrīs, ut possint sōle reductō
+Aeneid	Aen	1	10	808	exercēre diem: sīc obrutus undique tēlīs
+Aeneid	Aen	1	10	809	Aenēās nūbem bellī, dum dētonet omnis,
+Aeneid	Aen	1	10	810	sustinet et Lausum increpitat Lausōque minātur:
+Aeneid	Aen	1	10	811	‘quō moritūre ruis maiōraque vīribus audēs?
+Aeneid	Aen	1	10	812	fallit tē incautum pietās tua.' nec minus ille
+Aeneid	Aen	1	10	813	exsultat dēmēns, saevae iamque altius īrae
+Aeneid	Aen	1	10	814	Dardaniō surgunt ductōrī, extrēmaque Lausō
+Aeneid	Aen	1	10	815	Parcae fīla legunt. validum namque exigit ēnsem
+Aeneid	Aen	1	10	816	per medium Aenēās iuvenem tōtumque recondit;
+Aeneid	Aen	1	10	817	trānsiit et parmam mucrō, levia arma minācis,
+Aeneid	Aen	1	10	818	et tunicam mollī māter quam nēverat aurō,
+Aeneid	Aen	1	10	819	implēvitque sinum sanguis; tum vīta per aurās
+Aeneid	Aen	1	10	820	concessit maesta ad Mānēs corpusque relīquit.
+Aeneid	Aen	1	10	821	At vērō ut vultum vīdit morientis et ōra,
+Aeneid	Aen	1	10	822	ōra modīs Anchīsiadēs pallentia mīrīs,
+Aeneid	Aen	1	10	823	ingemuit miserāns graviter dextramque tetendit,
+Aeneid	Aen	1	10	824	et mentem patriae subiit pietātis imāgō.
+Aeneid	Aen	1	10	825	‘quid tibi nunc, miserande puer, prō laudibus istīs,
+Aeneid	Aen	1	10	826	quid pius Aenēās tantā dabit indole dignum?
+Aeneid	Aen	1	10	827	arma, quibus laetātus, habē tua; tēque parentum
+Aeneid	Aen	1	10	828	mānibus et cinerī, sī qua est ea cūra, remittō.
+Aeneid	Aen	1	10	829	hōc tamen īnfēlīx miseram sōlābere mortem:
+Aeneid	Aen	1	10	830	Aenēae magnī dextrā cadis.' increpat ultrō
+Aeneid	Aen	1	10	831	cūnctantēs sociōs et terrā sublevat ipsum
+Aeneid	Aen	1	10	832	sanguine turpantem cōmptōs dē mōre capillōs.
+Aeneid	Aen	1	10	833	Intereā genitor Tiberīnī ad flūminis undam
+Aeneid	Aen	1	10	834	vulnera siccābat lymphīs corpusque levābat
+Aeneid	Aen	1	10	835	arboris acclīnis truncō. procul aerea rāmīs
+Aeneid	Aen	1	10	836	dēpendet galea et prātō gravia arma quiēscunt.
+Aeneid	Aen	1	10	837	stant lectī circum iuvenēs; ipse aeger anhēlāns
+Aeneid	Aen	1	10	838	colla fovet fūsus prōpexam in pectore barbam;
+Aeneid	Aen	1	10	839	multa super Lausō rogitat, multumque remittit
+Aeneid	Aen	1	10	840	quī revocent maestīque ferant mandāta parentis.
+Aeneid	Aen	1	10	841	at Lausum sociī exanimem super arma ferēbant
+Aeneid	Aen	1	10	842	flentēs, ingentem atque ingentī vulnere victum.
+Aeneid	Aen	1	10	843	agnōvit longē gemitum praesāga malī mēns.
+Aeneid	Aen	1	10	844	cānitiem multō dēfōrmat pulvere et ambās
+Aeneid	Aen	1	10	845	ad caelum tendit palmās et corpore inhaeret.
+Aeneid	Aen	1	10	846	‘tantane mē tenuit vīvendī, nāte, voluptās,
+Aeneid	Aen	1	10	847	ut prō mē hostīlī paterer succēdere dextrae,
+Aeneid	Aen	1	10	848	quem genuī? tuane haec genitor per vulnera servor
+Aeneid	Aen	1	10	849	morte tuā vīvēns? heu, nunc miserō mihi dēmum
+Aeneid	Aen	1	10	850	exitium īnfēlīx, nunc altē vulnus adāctum!
+Aeneid	Aen	1	10	851	īdem ego, nāte, tuum maculāvī crīmine nōmen,
+Aeneid	Aen	1	10	852	pulsus ob invidiam soliō scēptrīsque paternīs.
+Aeneid	Aen	1	10	853	dēbueram patriae poenās odiīsque meōrum:
+Aeneid	Aen	1	10	854	omnēs per mortēs animam sontem ipse dedissem!
+Aeneid	Aen	1	10	855	nunc vīvō neque adhūc hominēs lūcemque relinquō.
+Aeneid	Aen	1	10	856	sed linquam.' simul hoc dīcēns attollit in aegrum
+Aeneid	Aen	1	10	857	sē femur et, quamquam vīs altō vulnere tardat,
+Aeneid	Aen	1	10	858	haud dēiectus equum dūcī iubet. hoc decus illī,
+Aeneid	Aen	1	10	859	hoc sōlāmen erat, bellīs hōc victor abībat
+Aeneid	Aen	1	10	860	omnibus. adloquitur maerentem et tālibus īnfit:
+Aeneid	Aen	1	10	861	‘Rhaebe, diū, rēs sī qua diū mortālibus ūlla est,
+Aeneid	Aen	1	10	862	vīximus. aut hodiē victor spolia illa cruentī
+Aeneid	Aen	1	10	863	et caput Aenēae referēs Lausīque dolōrum
+Aeneid	Aen	1	10	864	ultor eris mēcum, aut, aperit sī nūlla viam vīs,
+Aeneid	Aen	1	10	865	occumbēs pariter; neque enim, fortissime, crēdō,
+Aeneid	Aen	1	10	866	iussa aliēna patī et dominōs dignābere Teucrōs.'
+Aeneid	Aen	1	10	867	dīxit, et exceptus tergō cōnsuēta locāvit
+Aeneid	Aen	1	10	868	membra manūsque ambās iaculīs onerāvit acūtīs,
+Aeneid	Aen	1	10	869	aere caput fulgēns cristāque hirsūtus equīnā.
+Aeneid	Aen	1	10	870	sīc cursum in mediōs rapidus dedit. aestuat ingēns
+Aeneid	Aen	1	10	871	ūnō in corde pudor mixtōque īnsānia lūctū.
+Aeneid	Aen	1	10	872	atque hīc Aenēān magnā ter vōce vocāvit.
+Aeneid	Aen	1	10	873	Aenēās agnōvit enim laetusque precātur:
+Aeneid	Aen	1	10	874	‘sīc pater ille deum faciat, sīc altus Apollō!
+Aeneid	Aen	1	10	875	incipiās cōnferre manum.'
+Aeneid	Aen	1	10	876	tantum effātus et īnfēstā subit obvius hastā.
+Aeneid	Aen	1	10	877	ille autem: ‘quid mē ēreptō, saevissime, nātō
+Aeneid	Aen	1	10	878	terrēs? haec via sōla fuit quā perdere possēs:
+Aeneid	Aen	1	10	879	nec mortem horrēmus nec dīvum parcimus ūllī.
+Aeneid	Aen	1	10	880	dēsine, nam veniō moritūrus et haec tibi portō
+Aeneid	Aen	1	10	881	dōna prius.' dīxit, tēlumque intorsit in hostem;
+Aeneid	Aen	1	10	882	inde aliud super atque aliud fīgitque volatque
+Aeneid	Aen	1	10	883	ingentī gȳrō, sed sustinet aureus umbō.
+Aeneid	Aen	1	10	884	ter circum astantem laevōs equitāvit in orbēs
+Aeneid	Aen	1	10	885	tēla manū iaciēns, ter sēcum Trōius hērōs
+Aeneid	Aen	1	10	886	immānem aerātō circumfert tegmine silvam.
+Aeneid	Aen	1	10	887	inde ubi tot trāxisse morās, tot spīcula taedet
+Aeneid	Aen	1	10	888	vellere, et urgētur pugnā congressus inīquā,
+Aeneid	Aen	1	10	889	multa movēns animō iam tandem ērumpit et inter
+Aeneid	Aen	1	10	890	bellātōris equī cava tempora conicit hastam.
+Aeneid	Aen	1	10	891	tollit sē arrēctum quadripēs et calcibus aurās
+Aeneid	Aen	1	10	892	verberat, effūsumque equitem super ipse secūtus
+Aeneid	Aen	1	10	893	implicat ēiectōque incumbit cernuus armō.
+Aeneid	Aen	1	10	894	clāmōre incendunt caelum Trōesque Latīnīque.
+Aeneid	Aen	1	10	895	advolat Aenēās vāgīnāque ēripit ēnsem
+Aeneid	Aen	1	10	896	et super haec: ‘ubi nunc Mezentius ācer et illa
+Aeneid	Aen	1	10	897	effera vīs animī?' contrā Tyrrhēnus, ut aurās
+Aeneid	Aen	1	10	898	suspiciēns hausit caelum mentemque recēpit:
+Aeneid	Aen	1	10	899	‘hostis amāre, quid increpitās mortemque mināris?
+Aeneid	Aen	1	10	900	nūllum in caede nefās, nec sīc ad proelia vēnī,
+Aeneid	Aen	1	10	901	nec tēcum meus haec pepigit mihi foedera Lausus.
+Aeneid	Aen	1	10	902	ūnum hoc per sī qua est victīs venia hostibus ōrō:
+Aeneid	Aen	1	10	903	corpus humō patiāre tegī. sciō acerba meōrum
+Aeneid	Aen	1	10	904	circumstāre odia: hunc, ōrō, dēfende furōrem
+Aeneid	Aen	1	10	905	et mē cōnsortem nātī concēde sepulcrō.'
+Aeneid	Aen	1	10	906	haec loquitur, iugulōque haud īnscius accipit ēnsem
+Aeneid	Aen	1	10	907	undantīque animam diffundit in arma cruōre.
+Aeneid	Aen	1	11	1	Ōceanum intereā surgēns Aurōra relīquit:
+Aeneid	Aen	1	11	2	Aenēās, quamquam et sociīs dare tempus humandīs
+Aeneid	Aen	1	11	3	praecipitant cūrae turbātaque fūnere mēns est,
+Aeneid	Aen	1	11	4	vōta deum prīmō victor solvēbat Eōō.
+Aeneid	Aen	1	11	5	ingentem quercum dēcīsīs undique rāmīs
+Aeneid	Aen	1	11	6	cōnstituit tumulō fulgentiaque induit arma,
+Aeneid	Aen	1	11	7	Mezentī ducis exuviās, tibi magne tropaeum
+Aeneid	Aen	1	11	8	bellipotēns; aptat rōrantēs sanguine cristās
+Aeneid	Aen	1	11	9	tēlaque trunca virī, et bis sex thōrāca petītum
+Aeneid	Aen	1	11	10	perfossumque locīs, clipeumque ex aere sinistrae
+Aeneid	Aen	1	11	11	subligat atque ēnsem collō suspendit eburnum.
+Aeneid	Aen	1	11	12	tum sociōs (namque omnis eum stīpāta tegēbat
+Aeneid	Aen	1	11	13	turba ducum) sīc incipiēns hortātur ovantēs:
+Aeneid	Aen	1	11	14	‘maxima rēs effecta, virī; timor omnis abestō,
+Aeneid	Aen	1	11	15	quod superest; haec sunt spolia et dē rēge superbō
+Aeneid	Aen	1	11	16	prīmitiae manibusque meīs Mezentius hīc est.
+Aeneid	Aen	1	11	17	nunc iter ad rēgem nōbīs mūrōsque Latīnōs.
+Aeneid	Aen	1	11	18	arma parātē, animīs et spē praesūmite bellum,
+Aeneid	Aen	1	11	19	nē qua mora ignārōs, ubi prīmum vellere signa
+Aeneid	Aen	1	11	20	adnuerint superī pūbemque ēdūcere castrīs,
+Aeneid	Aen	1	11	21	impediat sēgnisve metū sententia tardet.
+Aeneid	Aen	1	11	22	intereā sociōs inhumātaque corpora terrae
+Aeneid	Aen	1	11	23	mandēmus, quī sōlus honōs Acheronte sub īmō est.
+Aeneid	Aen	1	11	24	īte,' ait ‘ēgregiās animās, quae sanguine nōbīs
+Aeneid	Aen	1	11	25	hanc patriam peperēre suō, decorāte suprēmīs
+Aeneid	Aen	1	11	26	mūneribus, maestamque Euandrī prīmus ad urbem
+Aeneid	Aen	1	11	27	mittātur Pallās, quem nōn virtūtis egentem
+Aeneid	Aen	1	11	28	abstulit ātra diēs et fūnere mersit acerbō.'
+Aeneid	Aen	1	11	29	Sīc ait inlacrimāns, recipitque ad līmina gressum
+Aeneid	Aen	1	11	30	corpus ubi exanimī positum Pallantis Acoetēs
+Aeneid	Aen	1	11	31	servābat sēnior, quī Parrhasiō Evandrō
+Aeneid	Aen	1	11	32	armiger ante fuit, sed nōn fēlīcibus aequē
+Aeneid	Aen	1	11	33	tum comes auspiciīs cārō datus ībat alumnō.
+Aeneid	Aen	1	11	34	circum omnis famulumque manus Troiānaque turba
+Aeneid	Aen	1	11	35	et maestum Īliades crīnem dē mōre solūtae.
+Aeneid	Aen	1	11	36	ut vērō Aenēās foribus sēsē intulit altīs
+Aeneid	Aen	1	11	37	ingentem gemitum tūnsīs ad sīdera tollunt
+Aeneid	Aen	1	11	38	pectoribus, maestōque immūgit rēgia lūctū.
+Aeneid	Aen	1	11	39	ipse caput niveī fultum Pallantis et ōra
+Aeneid	Aen	1	11	40	ut vīdit lēvīque patēns in pectore vulnus
+Aeneid	Aen	1	11	41	cuspidis Ausoniae, lacrimīs ita fātur obortīs:
+Aeneid	Aen	1	11	42	‘tēne,' inquit ‘miserande puer, cum laeta venīret,
+Aeneid	Aen	1	11	43	invīdit Fortūna mihī, nē rēgna vidērēs
+Aeneid	Aen	1	11	44	nostra neque ad sēdēs victor veherēre paternās?
+Aeneid	Aen	1	11	45	nōn haec Euandrō dē tē prōmissa parentī
+Aeneid	Aen	1	11	46	discēdēns dederam, cum mē complexus euntem
+Aeneid	Aen	1	11	47	mitteret in magnum imperium metuēnsque monēret
+Aeneid	Aen	1	11	48	ācrēs esse virōs, cum dūrā proelia gente.
+Aeneid	Aen	1	11	49	et nunc ille quidem spē multum captus inānī
+Aeneid	Aen	1	11	50	fors et vōta facit cumulatque altāria dōnīs,
+Aeneid	Aen	1	11	51	nōs iuvenem exanimum et nīl iam caelestibus ūllīs
+Aeneid	Aen	1	11	52	dēbentem vānō maestī comitāmur honōre.
+Aeneid	Aen	1	11	53	īnfēlīx, nātī fūnus crūdēle vidēbis!
+Aeneid	Aen	1	11	54	hī nostrī reditūs exspectātīque triumphī?
+Aeneid	Aen	1	11	55	haec mea magna fidēs? at nōn, Evandre, pudendīs
+Aeneid	Aen	1	11	56	vulneribus pulsum aspiciēs, nec sospite dīrum
+Aeneid	Aen	1	11	57	optābis nātō fūnus pater. ei mihi quantum
+Aeneid	Aen	1	11	58	praesidium, Ausonia, et quantum tū perdis, Iūle!'
+Aeneid	Aen	1	11	59	Haec ubi dēflēvit, tollī miserābile corpus
+Aeneid	Aen	1	11	60	imperat, et tōtō lēctōs ex agmine mittit
+Aeneid	Aen	1	11	61	mīlle virōs quī suprēmum comitentur honōrem
+Aeneid	Aen	1	11	62	intersintque patris lacrimīs, sōlācia lūctūs
+Aeneid	Aen	1	11	63	exigua ingentis, miserō sed dēbita patrī.
+Aeneid	Aen	1	11	64	haud sēgnēs aliī crātēs et molle feretrum
+Aeneid	Aen	1	11	65	arbuteīs texunt virgīs et vīmine quernō
+Aeneid	Aen	1	11	66	exstrūctōsque torōs obtentū frondis inumbrant.
+Aeneid	Aen	1	11	67	hīc iuvenem agrestī sublīmem strāmine pōnunt:
+Aeneid	Aen	1	11	68	quālem virgineō dēmessum pollice flōrem
+Aeneid	Aen	1	11	69	seu mollis violae seu languentis hyacinthī,
+Aeneid	Aen	1	11	70	cui neque fulgor adhūc nec dum sua fōrma recessit,
+Aeneid	Aen	1	11	71	nōn iam māter alit tellūs vīrīsque ministrat.
+Aeneid	Aen	1	11	72	tum geminās vestēs aurōque ostrōque rigentēs
+Aeneid	Aen	1	11	73	extulit Aenēās, quās illī laeta labōrum
+Aeneid	Aen	1	11	74	ipsa suīs quondam manibus Sīdōnia Dīdō
+Aeneid	Aen	1	11	75	fēcerat et tenuī tēlās discrēverat aurō.
+Aeneid	Aen	1	11	76	hārum ūnam iuvenī suprēmum maestus honōrem
+Aeneid	Aen	1	11	77	induit ārsūrāsque comās obnūbit amictū,
+Aeneid	Aen	1	11	78	multaque praetereā Laurentis praemia pugnae
+Aeneid	Aen	1	11	79	aggerat et longō praedam iubet ōrdine dūcī;
+Aeneid	Aen	1	11	80	addit equōs et tēla quibus spoliāverat hostem.
+Aeneid	Aen	1	11	81	vīnxerat et post terga manūs, quōs mitteret umbrīs
+Aeneid	Aen	1	11	82	īnferiās, caesō sparsūrus sanguine flammās,
+Aeneid	Aen	1	11	83	indūtōsque iubet truncōs hostīlibus armīs
+Aeneid	Aen	1	11	84	ipsōs ferre ducēs inimīcaque nōmina fīgī.
+Aeneid	Aen	1	11	85	dūcitur īnfēlīx aevō cōnfectus Acoetēs,
+Aeneid	Aen	1	11	86	pectora nunc foedāns pugnīs, nunc unguibus ōra,
+Aeneid	Aen	1	11	87	sternitur et tōtō prōiectus corpore terrae;
+Aeneid	Aen	1	11	88	dūcunt et Rutulō perfūsōs sanguine currūs.
+Aeneid	Aen	1	11	89	post bellātor equus positīs īnsignibus Aethōn
+Aeneid	Aen	1	11	90	it lacrimāns guttīsque ūmectat grandibus ōra.
+Aeneid	Aen	1	11	91	hastam aliī galeamque ferunt, nam cētera Turnus
+Aeneid	Aen	1	11	92	victor habet. tum maesta phalānx Teucrīque sequuntur
+Aeneid	Aen	1	11	93	Tyrrhēnīque omnēs et versīs Arcades armīs.
+Aeneid	Aen	1	11	94	postquam omnis longē comitum praecesserat ōrdō,
+Aeneid	Aen	1	11	95	substitit Aenēās gemitūque haec addidit altō:
+Aeneid	Aen	1	11	96	‘nōs aliās hinc ad lacrimās eadem horrida bellī
+Aeneid	Aen	1	11	97	fāta vocant: salvē aeternum mihi, maxime Pallā,
+Aeneid	Aen	1	11	98	aeternumque valē.' nec plūra effātus ad altōs
+Aeneid	Aen	1	11	99	tendēbat mūrōs gressumque in castra ferēbat.
+Aeneid	Aen	1	11	100	Iamque ōrātōrēs aderant ex urbe Latīnā
+Aeneid	Aen	1	11	101	vēlātī rāmīs oleae veniamque rogantēs:
+Aeneid	Aen	1	11	102	corpora, per campōs ferrō quae fūsa iacēbant,
+Aeneid	Aen	1	11	103	redderet ac tumulō sineret succēdere terrae;
+Aeneid	Aen	1	11	104	nūllum cum victīs certāmen et aethere cassīs;
+Aeneid	Aen	1	11	105	parceret hospitibus quondam socerīsque vocātīs.
+Aeneid	Aen	1	11	106	quōs bonus Aenēās haud aspernanda precantēs
+Aeneid	Aen	1	11	107	prōsequitur veniā et verbīs haec īnsuper addit:
+Aeneid	Aen	1	11	108	‘quaenam vōs tantō fortūna indigna, Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	11	109	implicuit bellō, quī nōs fugiātis amīcōs?
+Aeneid	Aen	1	11	110	pācem mē exanimīs et Mārtis sorte perēmptīs
+Aeneid	Aen	1	11	111	ōrātis? equidem et vīvīs concēdere vellem.
+Aeneid	Aen	1	11	112	nec vēnī, nisi fāta locum sēdemque dedissent,
+Aeneid	Aen	1	11	113	nec bellum cum gente gerō; rēx nostra relīquit
+Aeneid	Aen	1	11	114	hospitia et Turnī potius sē crēdidit armīs.
+Aeneid	Aen	1	11	115	aequius huic Turnum fuerat sē oppōnere mortī.
+Aeneid	Aen	1	11	116	sī bellum fīnīre manū, sī pellere Teucrōs
+Aeneid	Aen	1	11	117	apparat, hīs mēcum decuit concurrere tēlīs:
+Aeneid	Aen	1	11	118	vixet cui vītam deus aut sua dextra dedisset.
+Aeneid	Aen	1	11	119	nunc īte et miserīs suppōnite cīvibus ignem.'
+Aeneid	Aen	1	11	120	dīxerat Aenēās. illī obstipuēre silentēs
+Aeneid	Aen	1	11	121	conversīque oculōs inter sē atque ōra tenēbant.
+Aeneid	Aen	1	11	122	Tum senior semperque odiīs et crīmine Drancēs
+Aeneid	Aen	1	11	123	īnfēnsus iuvenī Turnō sīc ōre vicissim
+Aeneid	Aen	1	11	124	ōrsa refert: ‘ō fāma ingēns, ingentior armīs,
+Aeneid	Aen	1	11	125	vir Troiāne, quibus caelō tē laudibus aequem?
+Aeneid	Aen	1	11	126	iūstitiaene prius mīrer bellīne labōrum?
+Aeneid	Aen	1	11	127	nōs vērō haec patriam grātī referēmus ad urbem
+Aeneid	Aen	1	11	128	et tē, sī qua viam dederit Fortūna, Latīnō
+Aeneid	Aen	1	11	129	iungēmus rēgī. quaerat sibi foedera Turnus.
+Aeneid	Aen	1	11	130	quīn et fātālēs mūrōrum attollere mōlēs
+Aeneid	Aen	1	11	131	saxaque subvectāre umerīs Troiāna iuvābit.'
+Aeneid	Aen	1	11	132	dīxerat haec ūnōque omnēs eadem ōre fremēbant.
+Aeneid	Aen	1	11	133	bis sēnōs pepigēre diēs, et pāce sequestra
+Aeneid	Aen	1	11	134	per silvās Teucrī mixtīque impūne Latīnī
+Aeneid	Aen	1	11	135	errāvēre iugīs. ferrō sonat alta bipennī
+Aeneid	Aen	1	11	136	fraxinus, ēvertunt actās ad sīdera pīnūs,
+Aeneid	Aen	1	11	137	rōbora nec cuneīs et olentem scindere cedrum
+Aeneid	Aen	1	11	138	nec plaustrīs cessant vectāre gementibus ornōs.
+Aeneid	Aen	1	11	139	Et iam Fāma volāns, tantī praenūntia lūctūs,
+Aeneid	Aen	1	11	140	Evandrum Evandrīque domōs et moenia replet,
+Aeneid	Aen	1	11	141	quae modo victōrem Latiō Pallanta ferēbat.
+Aeneid	Aen	1	11	142	Arcades ad portās ruere et dē mōre vetustō
+Aeneid	Aen	1	11	143	fūnereās rapuēre facēs; lūcet via longō
+Aeneid	Aen	1	11	144	ōrdine flammārum et lātē discrīminat agrōs.
+Aeneid	Aen	1	11	145	contrā turba Phrygum veniēns plangentia iungit
+Aeneid	Aen	1	11	146	agmina. quae postquam mātrēs succēdere tēctīs
+Aeneid	Aen	1	11	147	vīdērunt, maestam incendunt clāmōribus urbem.
+Aeneid	Aen	1	11	148	at nōn Evandrum potis est vīs ūlla tenēre,
+Aeneid	Aen	1	11	149	sed venit in mediōs. feretrō Pallante repostō
+Aeneid	Aen	1	11	150	prōcubuit super atque haeret lacrimānsque gemēnsque,
+Aeneid	Aen	1	11	151	et via vix tandem vōcī laxāta dolōre est:
+Aeneid	Aen	1	11	152	‘nōn haec, ō Pallā, dederās prōmissa parentī,
+Aeneid	Aen	1	11	153	cautius ut saevō vellēs tē crēdere Mārtī.
+Aeneid	Aen	1	11	154	haud ignārus eram quantum nova glōria in armīs
+Aeneid	Aen	1	11	155	et praedulce decus prīmō certāmine posset.
+Aeneid	Aen	1	11	156	prīmitiae iuvenis miserae bellīque propinquī
+Aeneid	Aen	1	11	157	dūra rudīmenta, et nūllī exaudīta deōrum
+Aeneid	Aen	1	11	158	vōta precēsque meae! tūque, ō sānctissima coniūnx,
+Aeneid	Aen	1	11	159	fēlīx morte tuā neque in hunc servāta dolōrem!
+Aeneid	Aen	1	11	160	contrā ego vīvendō vīcī mea fāta, superstēs
+Aeneid	Aen	1	11	161	restārem ut genitor. Trōum socia arma secūtum
+Aeneid	Aen	1	11	162	obruerent Rutulī tēlīs! animam ipse dedissem
+Aeneid	Aen	1	11	163	atque haec pompa domum mē, nōn Pallanta, referret!
+Aeneid	Aen	1	11	164	nec vōs arguerim, Teucrī, nec foedera nec quās
+Aeneid	Aen	1	11	165	iūnximus hospitiō dextrās: sors ista senectae
+Aeneid	Aen	1	11	166	dēbita erat nostrae. quod sī immātūra manēbat
+Aeneid	Aen	1	11	167	mors gnātum, caesīs Volscōrum mīlibus ante
+Aeneid	Aen	1	11	168	dūcentem in Latium Teucrōs cecidisse iuvābit.
+Aeneid	Aen	1	11	169	quīn ego nōn aliō digner tē fūnere, Pallā,
+Aeneid	Aen	1	11	170	quam pius Aenēās et quam magnī Phryges et quam
+Aeneid	Aen	1	11	171	Tyrrhēnīque ducēs, Tyrrhēnum exercitus omnis.
+Aeneid	Aen	1	11	172	magna tropaea ferunt quōs dat tua dextera lētō;
+Aeneid	Aen	1	11	173	tū quoque nunc stārēs immānis truncus in arvīs,
+Aeneid	Aen	1	11	174	esset pār aetās et idem sī rōbur ab annīs,
+Aeneid	Aen	1	11	175	Turne. sed īnfēlīx Teucrōs quid dēmoror armīs?
+Aeneid	Aen	1	11	176	vādite et haec memorēs rēgī mandāta referte:
+Aeneid	Aen	1	11	177	quod vītam moror invīsam Pallante perēmptō
+Aeneid	Aen	1	11	178	dextera causa tua est, Turnum gnātōque patrīque
+Aeneid	Aen	1	11	179	quam dēbēre vidēs. meritīs vacat hic tibi sōlus
+Aeneid	Aen	1	11	180	fortūnaeque locus. nōn vītae gaudia quaerō,
+Aeneid	Aen	1	11	181	nec fās, sed gnātō mānēs perferre sub īmōs.'
+Aeneid	Aen	1	11	182	Aurōra intereā miserīs mortālibus almam
+Aeneid	Aen	1	11	183	extulerat lūcem referēns opera atque labōrēs:
+Aeneid	Aen	1	11	184	iam pater Aenēās, iam curvō in lītore Tarchōn
+Aeneid	Aen	1	11	185	cōnstituēre pyrās. hūc corpora quisque suōrum
+Aeneid	Aen	1	11	186	mōre tulēre patrum, subiectīsque ignibus ātrīs
+Aeneid	Aen	1	11	187	conditur in tenebrās altum cālīgine caelum.
+Aeneid	Aen	1	11	188	ter circum accēnsōs cīnctī fulgentibus armīs
+Aeneid	Aen	1	11	189	dēcurrēre rogōs, ter maestum fūneris ignem
+Aeneid	Aen	1	11	190	lūstrāvēre in equīs ululātūsque ōre dedēre.
+Aeneid	Aen	1	11	191	spargitur et tellūs lacrimīs, sparguntur et arma,
+Aeneid	Aen	1	11	192	it caelō clāmorque virum clangorque tubārum.
+Aeneid	Aen	1	11	193	hīc aliī spolia occīsīs dērepta Latīnīs
+Aeneid	Aen	1	11	194	coniciunt ignī, galeās ēnsīsque decōrōs
+Aeneid	Aen	1	11	195	frēnaque ferventīsque rotās; pars mūnera nōta,
+Aeneid	Aen	1	11	196	ipsōrum clipeōs et nōn fēlīcia tēla.
+Aeneid	Aen	1	11	197	multa boum circā mactantur corpora Mortī,
+Aeneid	Aen	1	11	198	saetigerōsque suēs raptāsque ex omnibus agrīs
+Aeneid	Aen	1	11	199	in flammam iugulant pecudēs. tum lītore tōtō
+Aeneid	Aen	1	11	200	ārdentēs spectant sociōs sēmustaque servant
+Aeneid	Aen	1	11	201	busta, neque āvellī possunt, nox ūmida dōnec
+Aeneid	Aen	1	11	202	invertit caelum stēllīs ārdentibus aptum.
+Aeneid	Aen	1	11	203	Nec minus et miserī dīversā in parte Latīnī
+Aeneid	Aen	1	11	204	innumerās strūxēre pyrās, et corpora partim
+Aeneid	Aen	1	11	205	multa virum terrae īnfodiunt, āvectaque partim
+Aeneid	Aen	1	11	206	fīnitimōs tollunt in agrōs urbīque remittunt.
+Aeneid	Aen	1	11	207	cētera cōnfūsaeque ingentem caedis acervum
+Aeneid	Aen	1	11	208	nec numerō nec honōre cremant; tunc undique vastī
+Aeneid	Aen	1	11	209	certātim crēbrīs conlūcent ignibus agrī.
+Aeneid	Aen	1	11	210	tertia lūx gelidam caelō dimōverat umbram:
+Aeneid	Aen	1	11	211	maerentēs altum cinerem et cōnfūsa ruēbant
+Aeneid	Aen	1	11	212	ossa focīs tepidōque onerābant aggere terrae.
+Aeneid	Aen	1	11	213	iam vērō in tēctīs, praedīvitis urbe Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	11	214	praecipuus fragor et longī pars maxima lūctūs.
+Aeneid	Aen	1	11	215	hīc mātrēs miseraeque nurūs, hīc cāra sorōrum
+Aeneid	Aen	1	11	216	pectora maerentum puerīque parentibus orbī
+Aeneid	Aen	1	11	217	dīrum exsecrantur bellum Turnīque hymenaeōs;
+Aeneid	Aen	1	11	218	ipsum armīs ipsumque iubent dēcernere ferrō,
+Aeneid	Aen	1	11	219	quī rēgnum Ītaliae et prīmōs sibi poscat honōrēs.
+Aeneid	Aen	1	11	220	ingravat haec saevus Drancēs sōlumque vocārī
+Aeneid	Aen	1	11	221	testātur, sōlum poscī in certāmina Turnum.
+Aeneid	Aen	1	11	222	multa simul contrā variīs sententia dictīs
+Aeneid	Aen	1	11	223	prō Turnō, et magnum rēgīnae nōmen obumbrat,
+Aeneid	Aen	1	11	224	multa virum meritīs sustentat fāma tropaeīs.
+Aeneid	Aen	1	11	225	Hōs inter mōtūs, mediō in flagrante tumultū,
+Aeneid	Aen	1	11	226	ecce super maestī magnā Diomēdis ab urbe
+Aeneid	Aen	1	11	227	lēgātī respōnsa ferunt: nihil omnibus āctum
+Aeneid	Aen	1	11	228	tantōrum impēnsīs operum, nīl dōna neque aurum
+Aeneid	Aen	1	11	229	nec magnās valuisse precēs, alia arma Latīnīs
+Aeneid	Aen	1	11	230	quaerenda, aut pācem Troiānō ab rēge petendum.
+Aeneid	Aen	1	11	231	dēficit ingentī lūctū rēx ipse Latīnus:
+Aeneid	Aen	1	11	232	fātālem Aenēān manifēstō nūmine ferrī
+Aeneid	Aen	1	11	233	admonet īra deum tumulīque ante ōra recentēs.
+Aeneid	Aen	1	11	234	ergō concilium magnum prīmōsque suōrum
+Aeneid	Aen	1	11	235	imperiō accītōs alta intrā līmina cōgit.
+Aeneid	Aen	1	11	236	ollī convēnēre fluuntque ad rēgia plēnīs
+Aeneid	Aen	1	11	237	tēcta viīs. sedet in mediīs et maximus aevō
+Aeneid	Aen	1	11	238	et prīmus scēptrīs haud laetā fronte Latīnus.
+Aeneid	Aen	1	11	239	atque hīc lēgātōs Aetōlā ex urbe remissōs
+Aeneid	Aen	1	11	240	quae referant fārī iubet, et respōnsa reposcit
+Aeneid	Aen	1	11	241	ōrdine cūncta suō. tum facta silentia linguīs,
+Aeneid	Aen	1	11	242	et Venulus dictō pārēns ita fārier īnfit:
+Aeneid	Aen	1	11	243	‘Vīdimus, ō cīvēs, Diomēdem Argīvaque castra,
+Aeneid	Aen	1	11	244	atque iter ēmēnsī cāsūs superāvimus omnēs,
+Aeneid	Aen	1	11	245	contigimusque manum quā concidit Īlia tellūs.
+Aeneid	Aen	1	11	246	ille urbem Argyripam patriae cognōmine gentis
+Aeneid	Aen	1	11	247	victor Gargānī condēbat Iāpygis agrīs.
+Aeneid	Aen	1	11	248	postquam introgressī et cōram data cōpia fandī,
+Aeneid	Aen	1	11	249	mūnera praeferimus, nōmen patriamque docēmus,
+Aeneid	Aen	1	11	250	quī bellum intulerint, quae causa attrāxerit Arpōs.
+Aeneid	Aen	1	11	251	audītīs ille haec placidō sīc reddidit ōre:
+Aeneid	Aen	1	11	252	“ō fortūnātae gentēs, Sāturnia rēgna,
+Aeneid	Aen	1	11	253	antīquī Ausoniī, quae vōs fortūna quiētōs
+Aeneid	Aen	1	11	254	sollicitat suādetque ignōta lacessere bella?
+Aeneid	Aen	1	11	255	quīcumque Īliacōs ferrō violāvimus agrōs
+Aeneid	Aen	1	11	256	(mittō ea quae mūrīs bellandō exhausta sub altīs,
+Aeneid	Aen	1	11	257	quōs Simois premat ille virōs) īnfanda per orbem
+Aeneid	Aen	1	11	258	supplicia et scelerum poenās expendimus omnēs,
+Aeneid	Aen	1	11	259	vel Priamō miseranda manus; scit trīste Minervae
+Aeneid	Aen	1	11	260	sīdus et Euboicae cautēs ultorque Caphēreus.
+Aeneid	Aen	1	11	261	mīlitiā ex illā dīversum ad lītus abāctī
+Aeneid	Aen	1	11	262	Atrīdēs Prōtei Menelāus adusque columnās
+Aeneid	Aen	1	11	263	exsulat, Aetnaeōs vīdit Cȳclōpas Ulixēs.
+Aeneid	Aen	1	11	264	rēgna Neoptolemī referam versōsque penātēs
+Aeneid	Aen	1	11	265	Īdomenei? Libycōne habitantēs lītore Locrōs?
+Aeneid	Aen	1	11	266	ipse Mycēnaeus magnōrum ductor Achīvum
+Aeneid	Aen	1	11	267	coniugis īnfandae prīma inter līmina dextrā
+Aeneid	Aen	1	11	268	oppetiit, dēvictam Asiam subsēdit adulter.
+Aeneid	Aen	1	11	269	invīdisse deōs, patriīs ut redditus ārīs
+Aeneid	Aen	1	11	270	coniugium optātum et pulchram Calydōna vidērem?
+Aeneid	Aen	1	11	271	nunc etiam horribilī vīsū portenta sequuntur
+Aeneid	Aen	1	11	272	et sociī āmissī petiērunt aethera pennīs
+Aeneid	Aen	1	11	273	flūminibusque vagantur avēs (heu, dīra meōrum
+Aeneid	Aen	1	11	274	supplicia!) et scopulōs lacrimōsīs vōcibus implent.
+Aeneid	Aen	1	11	275	haec adeō ex illō mihi iam spēranda fuērunt
+Aeneid	Aen	1	11	276	tempore cum ferrō caelestia corpora dēmēns
+Aeneid	Aen	1	11	277	appetiī et Veneris violāvī vulnere dextram.
+Aeneid	Aen	1	11	278	nē vērō, nē mē ad tālēs impellite pugnās.
+Aeneid	Aen	1	11	279	nec mihi cum Teucrīs ūllum post ēruta bellum
+Aeneid	Aen	1	11	280	Pergama nec veterum meminī laetorve malōrum.
+Aeneid	Aen	1	11	281	mūnera quae patriīs ad mē portātis ab ōrīs
+Aeneid	Aen	1	11	282	vertite ad Aenēān. stetimus tēla aspera contrā
+Aeneid	Aen	1	11	283	contulimusque manūs: expertō crēdite quantus
+Aeneid	Aen	1	11	284	in clipeum adsurgat, quō turbine torqueat hastam.
+Aeneid	Aen	1	11	285	sī duo praetereā tālēs Īdaea tulisset
+Aeneid	Aen	1	11	286	terra virōs, ultrō Īnachiās vēnisset ad urbēs
+Aeneid	Aen	1	11	287	Dardanus, et versīs lūgēret Graecia fātīs.
+Aeneid	Aen	1	11	288	quidquid apud dūrae cessātum est moenia Troiae,
+Aeneid	Aen	1	11	289	Hectoris Aenēaeque manū victōria Grāium
+Aeneid	Aen	1	11	290	haesit et in decimum vestīgia rettulit annum.
+Aeneid	Aen	1	11	291	ambō animīs, ambō īnsignēs praestantibus armīs,
+Aeneid	Aen	1	11	292	hic pietāte prior. coeant in foedera dextrae,
+Aeneid	Aen	1	11	293	quā datur; ast armīs concurrant arma cavēte."
+Aeneid	Aen	1	11	294	et respōnsa simul quae sint, rēx optime, rēgis
+Aeneid	Aen	1	11	295	audīstī et quae sit magnō sententia bellō.'
+Aeneid	Aen	1	11	296	Vix ea lēgātī, variusque per ōra cucurrit
+Aeneid	Aen	1	11	297	Ausonidum turbāta fremor, ceu saxa morantur
+Aeneid	Aen	1	11	298	cum rapidōs amnēs, fit clausō gurgite murmur
+Aeneid	Aen	1	11	299	vīcīnaeque fremunt rīpae crepitantibus undīs.
+Aeneid	Aen	1	11	300	ut prīmum plācātī animī et trepida ōra quiērunt,
+Aeneid	Aen	1	11	301	praefātus dīvōs soliō rēx īnfit ab altō:
+Aeneid	Aen	1	11	302	‘Ante equidem summā dē rē statuisse, Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	11	303	et vellem et fuerat melius, nōn tempore tālī
+Aeneid	Aen	1	11	304	cōgere concilium, cum mūrōs adsidet hostis.
+Aeneid	Aen	1	11	305	bellum importūnum, cīvēs, cum gente deōrum
+Aeneid	Aen	1	11	306	invictīsque virīs gerimus, quōs nūlla fatīgant
+Aeneid	Aen	1	11	307	proelia nec victī possunt absistere ferrō.
+Aeneid	Aen	1	11	308	spem sī quam ascītīs Aetōlum habuistis in armīs,
+Aeneid	Aen	1	11	309	pōnite. sēs sibi quisque; sed haec quam angusta vidētis.
+Aeneid	Aen	1	11	310	cētera quā rērum iaceant perculsa ruīnā,
+Aeneid	Aen	1	11	311	ante oculōs interque manūs sunt omnia vestrās.
+Aeneid	Aen	1	11	312	nec quemquam incūsō: potuit quae plūrima virtūs
+Aeneid	Aen	1	11	313	esse, fuit; tōtō certātum est corpore rēgnī.
+Aeneid	Aen	1	11	314	nunc adeō quae sit dubiae sententia mentī,
+Aeneid	Aen	1	11	315	expediam et paucīs (animōs adhibēte) docēbō.
+Aeneid	Aen	1	11	316	est antīquus ager Tuscō mihi proximus amnī,
+Aeneid	Aen	1	11	317	longus in occāsum, fīnēs super usque Sicānōs;
+Aeneid	Aen	1	11	318	Auruncī Rutulīque serunt, et vōmere dūrōs
+Aeneid	Aen	1	11	319	exercent collēs atque hōrum asperrima pāscunt.
+Aeneid	Aen	1	11	320	haec omnis regiō et celsī plaga pīnea montis
+Aeneid	Aen	1	11	321	cēdat amīcitiae Teucrōrum, et foederis aequās
+Aeneid	Aen	1	11	322	dīcāmus lēgēs sociōsque in rēgna vocēmus:
+Aeneid	Aen	1	11	323	cōnsīdant, sī tantus amor, et moenia condant.
+Aeneid	Aen	1	11	324	sīn aliōs fīnēs aliamque capessere gentem
+Aeneid	Aen	1	11	325	est animus possuntque solō dēcēdere nostrō,
+Aeneid	Aen	1	11	326	bis dēnās Italō texāmus rōbore nāvēs;
+Aeneid	Aen	1	11	327	seu plūrēs complēre valent, iacet omnis ad undam
+Aeneid	Aen	1	11	328	māteriēs: ipsī numerumque modumque carīnīs
+Aeneid	Aen	1	11	329	praecipiant, nōs aera, manūs, nāvālia dēmus.
+Aeneid	Aen	1	11	330	praetereā, quī dicta ferant et foedera firment
+Aeneid	Aen	1	11	331	centum ōrātōrēs prīmā dē gente Latīnōs
+Aeneid	Aen	1	11	332	īre placet pācisque manū praetendere rāmōs,
+Aeneid	Aen	1	11	333	mūnera portantēs aurīque eborisque talenta
+Aeneid	Aen	1	11	334	et sellam rēgnī trabeamque īnsignia nostrī.
+Aeneid	Aen	1	11	335	cōnsulite in medium et rēbus succurrite fessīs.'
+Aeneid	Aen	1	11	336	Tum Drancēs īdem īnfēnsus, quem glōria Turnī
+Aeneid	Aen	1	11	337	oblīquā invidiā stimulīsque agitābat amārīs,
+Aeneid	Aen	1	11	338	largus opum et linguā melior, sed frīgida bellō
+Aeneid	Aen	1	11	339	dextera, cōnsiliīs habitus nōn futtilis auctor,
+Aeneid	Aen	1	11	340	sēditiōne potēns (genus huic māterna superbum
+Aeneid	Aen	1	11	341	nōbilitās dabat, incertum dē patre ferēbat),
+Aeneid	Aen	1	11	342	surgit et hīs onerat dictīs atque aggerat īrās:
+Aeneid	Aen	1	11	343	‘rem nūllī obscūram nostrae nec vōcis egentem
+Aeneid	Aen	1	11	344	cōnsulis, ō bone rēx: cūnctī sē scīre fatentur
+Aeneid	Aen	1	11	345	quid fortūna ferat populī, sed dīcere mussant.
+Aeneid	Aen	1	11	346	det lībertātem fandī flātūsque remittat,
+Aeneid	Aen	1	11	347	cuius ob auspicium īnfaustum mōrēsque sinistrōs
+Aeneid	Aen	1	11	348	(dīcam equidem, licet arma mihī mortemque minētur)
+Aeneid	Aen	1	11	349	lūmina tot cecidisse ducum tōtamque vidēmus
+Aeneid	Aen	1	11	350	cōnsēdisse urbem lūctū, dum Trōia temptat
+Aeneid	Aen	1	11	351	castra fugae fīdēns et caelum territat armīs.
+Aeneid	Aen	1	11	352	ūnum etiam dōnīs istīs, quae plūrima mittī
+Aeneid	Aen	1	11	353	Dardanidīs dīcīque iubēs, ūnum, optime rēgum,
+Aeneid	Aen	1	11	354	adiciās, nec tē ūllius violentia vincat
+Aeneid	Aen	1	11	355	quīn nātam ēgregiō generō dignīsque hymenaeīs
+Aeneid	Aen	1	11	356	dēs pater, et pācem hanc aeternō foedere iungās.
+Aeneid	Aen	1	11	357	quod sī tantus habet mentēs et pectora terror,
+Aeneid	Aen	1	11	358	ipsum obtestēmur veniamque ōrēmus ab ipsō:
+Aeneid	Aen	1	11	359	cēdat, iūs proprium rēgī patriaeque remittat.
+Aeneid	Aen	1	11	360	quid miserōs totiēns in aperta perīcula cīvēs
+Aeneid	Aen	1	11	361	prōicis, ō Latiō caput hōrum et causa malōrum?
+Aeneid	Aen	1	11	362	nūlla salūs bellō, pācem tē poscimus omnēs,
+Aeneid	Aen	1	11	363	Turne, simul pācis sōlum inviolābile pignus.
+Aeneid	Aen	1	11	364	prīmus ego, invīsum quem tū tibi fingis (et esse
+Aeneid	Aen	1	11	365	nīl moror), ēn supplex veniō. miserēre tuōrum,
+Aeneid	Aen	1	11	366	pōne animōs et pulsus abī. sat fūnera fūsī
+Aeneid	Aen	1	11	367	vīdimus ingentēs et dēsōlāvimus agrōs.
+Aeneid	Aen	1	11	368	aut, sī fāma movet, sī tantum pectore rōbur
+Aeneid	Aen	1	11	369	concipis et sī adeō dōtālis rēgia cordī est,
+Aeneid	Aen	1	11	370	audē atque adversum fīdēns fer pectus in hostem.
+Aeneid	Aen	1	11	371	scīlicet ut Turnō contingat rēgia coniūnx,
+Aeneid	Aen	1	11	372	nōs animae vīlēs, inhumāta īnflētaque turba,
+Aeneid	Aen	1	11	373	sternāmur campīs. etiam tū, sī qua tibī vīs,
+Aeneid	Aen	1	11	374	sī patriī quid Mārtis habēs, illum aspice contrā
+Aeneid	Aen	1	11	375	quī vocat.'
+Aeneid	Aen	1	11	376	Tālibus exārsit dictīs violentia Turnī.
+Aeneid	Aen	1	11	377	dat gemitum rumpitque hās īmō pectore vōcēs:
+Aeneid	Aen	1	11	378	‘larga quidem semper, Drancē, tibi cōpia fandī
+Aeneid	Aen	1	11	379	tum cum bella manūs poscunt, patribusque vocātīs
+Aeneid	Aen	1	11	380	prīmus ades. sed nōn replenda est cūria verbīs,
+Aeneid	Aen	1	11	381	quae tūtō tibi magna volant, dum distinet hostem
+Aeneid	Aen	1	11	382	agger mūrōrum nec inundant sanguine fossae.
+Aeneid	Aen	1	11	383	proinde tonā ēloquiō (solitum tibi) mēque timōris
+Aeneid	Aen	1	11	384	argue tū, Drancē, quandō tot strāgis acervōs
+Aeneid	Aen	1	11	385	Teucrōrum tua dextra dedit, passimque tropaeīs
+Aeneid	Aen	1	11	386	īnsignīs agrōs. possit quid vīvida virtūs
+Aeneid	Aen	1	11	387	experiāre licet, nec longē scīlicet hostēs
+Aeneid	Aen	1	11	388	quaerendī nōbīs; circumstant undique mūrōs.
+Aeneid	Aen	1	11	389	īmus in adversōs quid cessās? an tibi Māvors
+Aeneid	Aen	1	11	390	ventōsā in linguā pedibusque fugācibus istīs
+Aeneid	Aen	1	11	391	semper erit?
+Aeneid	Aen	1	11	392	pulsus ego? aut quisquam meritō, foedissime, pulsum
+Aeneid	Aen	1	11	393	arguet, Īliacō tumidum quī crēscere Thybrim
+Aeneid	Aen	1	11	394	sanguine et Euandrī tōtam cum stirpe vidēbit
+Aeneid	Aen	1	11	395	prōcubuisse domum atque exūtōs Arcadas armīs?
+Aeneid	Aen	1	11	396	haud ita mē expertī Bitiās et Pandarus ingēns
+Aeneid	Aen	1	11	397	et quōs mīlle diē victor sub Tartara mīsī,
+Aeneid	Aen	1	11	398	inclūsus mūrīs hostīlīque aggere saeptus.
+Aeneid	Aen	1	11	399	nūlla salūs bellō? capitī cane tālia, dēmēns,
+Aeneid	Aen	1	11	400	Dardaniō rēbusque tuīs. proinde omnia magnō
+Aeneid	Aen	1	11	401	nē cessā turbāre metū atque extollere vīrēs
+Aeneid	Aen	1	11	402	gentis bis victae, contrā premere arma Latīnī.
+Aeneid	Aen	1	11	403	nunc et Myrmidonum procerēs Phrygia arma tremēscunt,
+Aeneid	Aen	1	11	404	nunc et Tȳdīdēs et Lārīsaeus Achillēs,
+Aeneid	Aen	1	11	405	amnis et Hadriacās retrō fugit Aufidus undās.
+Aeneid	Aen	1	11	406	vel cum sē pavidum contrā mea iūrgia fingit,
+Aeneid	Aen	1	11	407	artificis scelus, et formīdine crīmen acerbat.
+Aeneid	Aen	1	11	408	numquam animam tālem dextrā hāc (absiste movērī)
+Aeneid	Aen	1	11	409	āmittēs: habitet tēcum et sit pectore in istō.
+Aeneid	Aen	1	11	410	nunc ad tē et tua magna, pater, cōnsulta revertor.
+Aeneid	Aen	1	11	411	sī nūllam nostrīs ultrā spem pōnis in armīs,
+Aeneid	Aen	1	11	412	sī tam dēsertī sumus et semel agmine versō
+Aeneid	Aen	1	11	413	funditus occidimus neque habet Fortūna regressum,
+Aeneid	Aen	1	11	414	ōrēmus pācem et dextrās tendāmus inertēs.
+Aeneid	Aen	1	11	415	quamquam ō sī solitae quicquam virtūtis adesset!
+Aeneid	Aen	1	11	416	ille mihi ante aliōs fortūnātusque labōrum
+Aeneid	Aen	1	11	417	ēgregiusque animī, quī, nē quid tāle vidēret,
+Aeneid	Aen	1	11	418	prōcubuit moriēns et humum semel ōre momordit.
+Aeneid	Aen	1	11	419	sīn et opēs nōbīs et adhūc intācta iuventūs
+Aeneid	Aen	1	11	420	auxiliōque urbēs Italae populīque supersunt,
+Aeneid	Aen	1	11	421	sīn et Troiānīs cum multō glōria vēnit
+Aeneid	Aen	1	11	422	sanguine (sunt illīs sua fūnera, pārque per omnēs
+Aeneid	Aen	1	11	423	tempestās), cūr indecorēs in līmine prīmō
+Aeneid	Aen	1	11	424	dēficimus? cūr ante tubam tremor occupat artūs?
+Aeneid	Aen	1	11	425	multa diēs variīque labor mūtābilis aevī
+Aeneid	Aen	1	11	426	rettulit in melius, multōs alterna revīsēns
+Aeneid	Aen	1	11	427	lūsit et in solidō rūrsus Fortūna locāvit.
+Aeneid	Aen	1	11	428	nōn erit auxiliō nōbīs Aetōlus et Arpī:
+Aeneid	Aen	1	11	429	at Messāpus erit fēlīxque Tolumnius et quōs
+Aeneid	Aen	1	11	430	tot populī mīsēre ducēs, nec parva sequētur
+Aeneid	Aen	1	11	431	glōria dēlēctōs Latiō et Laurentibus agrīs.
+Aeneid	Aen	1	11	432	est et Volscōrum ēgregiā dē gente Camilla
+Aeneid	Aen	1	11	433	agmen agēns equitum et flōrentēs aere catervās.
+Aeneid	Aen	1	11	434	quod sī mē sōlum Teucrī in certāmina poscunt
+Aeneid	Aen	1	11	435	idque placet tantumque bonīs commūnibus obstō,
+Aeneid	Aen	1	11	436	nōn adeō hās exōsa manus Victōria fūgit
+Aeneid	Aen	1	11	437	ut tantā quicquam prō spē temptāre recūsem.
+Aeneid	Aen	1	11	438	ībō animīs contrā, vel magnum praestet Achillem
+Aeneid	Aen	1	11	439	factaque Volcānī manibus paria induat arma
+Aeneid	Aen	1	11	440	ille licet. vōbīs animam hanc socerōque Latīnō
+Aeneid	Aen	1	11	441	Turnus ego, haud ūllī veterum virtūte secundus,
+Aeneid	Aen	1	11	442	dēvōvī. sōlum Aenēās vocat? et vocet ōrō;
+Aeneid	Aen	1	11	443	nec Drancēs potius, sīve est haec īra deōrum,
+Aeneid	Aen	1	11	444	morte luat, sīve est virtūs et glōria, tollat.'
+Aeneid	Aen	1	11	445	Illī haec inter sē dubiīs dē rēbus agēbant
+Aeneid	Aen	1	11	446	certantēs: castra Aenēās aciemque movēbat.
+Aeneid	Aen	1	11	447	nūntius ingentī per rēgia tēcta tumultū
+Aeneid	Aen	1	11	448	ecce ruit magnīsque urbem terrōribus implet:
+Aeneid	Aen	1	11	449	īnstrūctōs aciē Tiberīnō ā flūmine Teucrōs
+Aeneid	Aen	1	11	450	Tyrrhēnamque manum tōtīs dēscendere campīs.
+Aeneid	Aen	1	11	451	extemplō turbātī animī concussaque vulgī
+Aeneid	Aen	1	11	452	pectora et arrēctae stimulīs haud mollibus īrae.
+Aeneid	Aen	1	11	453	arma manū trepidī poscunt, fremit arma iuventūs,
+Aeneid	Aen	1	11	454	flent maestī mussantque patrēs. hīc undique clāmor
+Aeneid	Aen	1	11	455	dissēnsū variō magnus sē tollit in aurās,
+Aeneid	Aen	1	11	456	haud secus atque altō in lūcō cum forte catervae
+Aeneid	Aen	1	11	457	cōnsēdēre avium, piscōsōve amne Padūsae
+Aeneid	Aen	1	11	458	dant sonitum raucī per stāgna loquācia cycnī.
+Aeneid	Aen	1	11	459	‘immō,' ait ‘ō cīvēs,' arreptō tempore Turnus,
+Aeneid	Aen	1	11	460	‘cōgite concilium et pācem laudāte sedentēs;
+Aeneid	Aen	1	11	461	illī armīs in rēgna ruunt.' nec plūra locūtus
+Aeneid	Aen	1	11	462	corripuit sēsē et tēctīs citus extulit altīs.
+Aeneid	Aen	1	11	463	‘tū, Voluse, armārī Volscōrum ēdīce maniplīs,
+Aeneid	Aen	1	11	464	dūc' ait ‘et Rutulōs. equitem Messāpus in armīs,
+Aeneid	Aen	1	11	465	et cum frātre Corās lātīs diffundite campīs.
+Aeneid	Aen	1	11	466	pars aditūs urbis firment turrīsque capessant;
+Aeneid	Aen	1	11	467	cētera, quā iussō, mēcum manus īnferat arma.'
+Aeneid	Aen	1	11	468	Īlicet in mūrōs tōtā discurritur urbe.
+Aeneid	Aen	1	11	469	concilium ipse pater et magna incepta Latīnus
+Aeneid	Aen	1	11	470	dēserit ac trīstī turbātus tempore differt,
+Aeneid	Aen	1	11	471	multaque sē incūsat quī nōn accēperit ultrō
+Aeneid	Aen	1	11	472	Dardanium Aenēān generumque ascīverit urbī.
+Aeneid	Aen	1	11	473	praefodiunt aliī portās aut saxa sudēsque
+Aeneid	Aen	1	11	474	subvectant. bellō dat signum rauca cruentum
+Aeneid	Aen	1	11	475	būcina. tum mūrōs variā cīnxēre corōnā
+Aeneid	Aen	1	11	476	mātrōnae puerīque, vocat labor ultimus omnēs.
+Aeneid	Aen	1	11	477	nec nōn ad templum summāsque ad Palladis arcēs
+Aeneid	Aen	1	11	478	subvehitur magnā mātrum rēgīna catervā
+Aeneid	Aen	1	11	479	dōna ferēns, iuxtāque comes Lāvīnia virgō,
+Aeneid	Aen	1	11	480	causa malī tantī, oculōs dēiecta decōrōs.
+Aeneid	Aen	1	11	481	succēdunt mātrēs et templum tūre vapōrant
+Aeneid	Aen	1	11	482	et maestās altō fundunt dē līmine vōcēs:
+Aeneid	Aen	1	11	483	‘armipotēns, praeses bellī, Trītōnia virgō,
+Aeneid	Aen	1	11	484	frange manū tēlum Phrygiī praedōnis, et ipsum
+Aeneid	Aen	1	11	485	prōnum sterne solō portīsque effunde sub altīs.'
+Aeneid	Aen	1	11	486	cingitur ipse furēns certātim in proelia Turnus.
+Aeneid	Aen	1	11	487	iamque adeō rutilum thōrāca indūtus aēnīs
+Aeneid	Aen	1	11	488	horrēbat squāmīs sūrāsque inclūserat aurō,
+Aeneid	Aen	1	11	489	tempora nūdus adhūc, laterīque accīnxerat ēnsem,
+Aeneid	Aen	1	11	490	fulgēbatque altā dēcurrēns aureus arce
+Aeneid	Aen	1	11	491	exsultatque animīs et spē iam praecipit hostem:
+Aeneid	Aen	1	11	492	quālis ubi abruptīs fūgit praesēpia vinclīs
+Aeneid	Aen	1	11	493	tandem līber equus, campōque potītus apertō
+Aeneid	Aen	1	11	494	aut ille in pāstūs armentaque tendit equārum
+Aeneid	Aen	1	11	495	aut adsuētus aquae perfundī flūmine nōtō
+Aeneid	Aen	1	11	496	ēmicat, arrēctīsque fremit cervīcibus altē
+Aeneid	Aen	1	11	497	luxuriāns lūduntque iubae per colla, per armōs.
+Aeneid	Aen	1	11	498	Obvia cui Volscōrum aciē comitante Camilla
+Aeneid	Aen	1	11	499	occurrit portīsque ab equō rēgīna sub ipsīs
+Aeneid	Aen	1	11	500	dēsiluit, quam tōta cohors imitāta relictīs
+Aeneid	Aen	1	11	501	ad terram dēflūxit equīs; tum tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	11	502	‘Turne, suī meritō sī qua est fīdūcia fortī,
+Aeneid	Aen	1	11	503	audeō et Aeneadum prōmittō occurrere turmae
+Aeneid	Aen	1	11	504	sōlaque Tyrrhēnōs equitēs īre obvia contrā.
+Aeneid	Aen	1	11	505	mē sine prīma manū temptāre perīcula bellī,
+Aeneid	Aen	1	11	506	tū pedes ad mūrōs subsiste et moenia servā.'
+Aeneid	Aen	1	11	507	Turnus ad haec oculōs horrendā in virgine fīxus:
+Aeneid	Aen	1	11	508	‘ō decus Ītaliae virgō, quās dīcere grātēs
+Aeneid	Aen	1	11	509	quāsve referre parem? sed nunc, est omnia quandō
+Aeneid	Aen	1	11	510	iste animus suprā, mēcum partīre labōrem.
+Aeneid	Aen	1	11	511	Aenēās, ut fāma fidem missīque reportant
+Aeneid	Aen	1	11	512	explōrātōrēs, equitum levia improbus arma
+Aeneid	Aen	1	11	513	praemīsit, quaterent campōs; ipse ardua montis
+Aeneid	Aen	1	11	514	per dēserta iugō superāns adventat ad urbem.
+Aeneid	Aen	1	11	515	fūrta parō bellī convexō in trāmite silvae,
+Aeneid	Aen	1	11	516	ut biviās armātō obsīdam mīlite faucēs.
+Aeneid	Aen	1	11	517	tū Tyrrhēnum equitem conlātīs excipe signīs;
+Aeneid	Aen	1	11	518	tēcum ācer Messāpus erit turmaeque Latīnae
+Aeneid	Aen	1	11	519	Tīburtīque manūs, ducis et tū concipe cūram.'
+Aeneid	Aen	1	11	520	sīc ait, et paribus Messāpum in proelia dictīs
+Aeneid	Aen	1	11	521	hortātur sociōsque ducēs et pergit in hostem.
+Aeneid	Aen	1	11	522	Est curvō ānfrāctū vallēs, accommoda fraudī
+Aeneid	Aen	1	11	523	armōrumque dolīs, quam dēnsīs frondibus ātrum
+Aeneid	Aen	1	11	524	urget utrimque latus, tenuis quō sēmita dūcit
+Aeneid	Aen	1	11	525	angustaeque ferunt faucēs aditūsque malignī.
+Aeneid	Aen	1	11	526	hanc super in speculīs summōque in vertice montis
+Aeneid	Aen	1	11	527	plānitiēs ignōta iacet tūtīque receptūs,
+Aeneid	Aen	1	11	528	seu dextrā laevāque velīs occurrere pugnae
+Aeneid	Aen	1	11	529	sīve īnstāre iugīs et grandia volvere saxa.
+Aeneid	Aen	1	11	530	hūc iuvenis nōtā fertur regiōne viārum
+Aeneid	Aen	1	11	531	arripuitque locum et silvīs īnsēdit inīquīs.
+Aeneid	Aen	1	11	532	Vēlōcem intereā superīs in sēdibus Ōpim,
+Aeneid	Aen	1	11	533	ūnam ex virginibus sociīs sacrāque catervā,
+Aeneid	Aen	1	11	534	compellābat et hās trīstēs Lātōnia vōcēs
+Aeneid	Aen	1	11	535	ōre dabat: ‘graditur bellum ad crūdēle Camilla,
+Aeneid	Aen	1	11	536	ō virgō, et nostrīs nēquīquam cingitur armīs,
+Aeneid	Aen	1	11	537	cāra mihi ante aliās. neque enim novus iste Diānae
+Aeneid	Aen	1	11	538	vēnit amor subitāque animum dulcēdine mōvit.
+Aeneid	Aen	1	11	539	pulsus ob invidiam rēgnō vīrīsque superbās
+Aeneid	Aen	1	11	540	Prīvernō antīquā Metabus cum excēderet urbe,
+Aeneid	Aen	1	11	541	īnfantem fugiēns media inter proelia bellī
+Aeneid	Aen	1	11	542	sustulit exsiliō comitem, mātrisque vocāvit
+Aeneid	Aen	1	11	543	nōmine Casmillae mūtātā parte Camillam.
+Aeneid	Aen	1	11	544	ipse sinū prae sē portāns iuga longa petēbat
+Aeneid	Aen	1	11	545	sōlōrum nemorum: tēla undique saeva premēbant
+Aeneid	Aen	1	11	546	et circumfūsō volitābant mīlite Volscī.
+Aeneid	Aen	1	11	547	ecce fugae mediō summīs Amasēnus abundāns
+Aeneid	Aen	1	11	548	spūmābat rīpīs, tantus sē nūbibus imber
+Aeneid	Aen	1	11	549	rūperat. ille innāre parāns īnfantis amōre
+Aeneid	Aen	1	11	550	tardātur cārōque onerī timet. omnia sēcum
+Aeneid	Aen	1	11	551	versantī subitō vix haec sententia sēdit:
+Aeneid	Aen	1	11	552	tēlum immāne manū validā quod forte gerēbat
+Aeneid	Aen	1	11	553	bellātor, solidum nōdīs et rōbore coctō,
+Aeneid	Aen	1	11	554	huic nātam librō et silvestrī sūbere clausam
+Aeneid	Aen	1	11	555	implicat atque habilem mediae circumligat hastae;
+Aeneid	Aen	1	11	556	quam dextrā ingentī lībrāns ita ad aethera fātur:
+Aeneid	Aen	1	11	557	“alma, tibi hanc, nemorum cultrīx, Lātōnia virgō,
+Aeneid	Aen	1	11	558	ipse pater famulam voveō; tua prīma per aurās
+Aeneid	Aen	1	11	559	tēla tenēns supplex hostem fugit. accipe, testor,
+Aeneid	Aen	1	11	560	dīva tuam, quae nunc dubiīs committitur aurīs."
+Aeneid	Aen	1	11	561	dīxit, et adductō contortum hastīle lacertō
+Aeneid	Aen	1	11	562	immittit: sonuēre undae, rapidum super amnem
+Aeneid	Aen	1	11	563	īnfēlīx fugit in iaculō strīdente Camilla.
+Aeneid	Aen	1	11	564	at Metabus magnā propius iam urgente catervā
+Aeneid	Aen	1	11	565	dat sēsē fluviō, atque hastam cum virgine victor
+Aeneid	Aen	1	11	566	grāmineō, dōnum Triviae, dē caespite vellit.
+Aeneid	Aen	1	11	567	nōn illum tēctīs ūllae, nōn moenibus urbēs
+Aeneid	Aen	1	11	568	accēpēre (neque ipse manūs feritāte dedisset),
+Aeneid	Aen	1	11	569	pāstōrum et sōlīs exēgit montibus aevum.
+Aeneid	Aen	1	11	570	hīc nātam in dūmīs interque horrentia lustra
+Aeneid	Aen	1	11	571	armentālis equae mammīs et lacte ferīnō
+Aeneid	Aen	1	11	572	nūtrībat tenerīs immulgēns ūbera labrīs.
+Aeneid	Aen	1	11	573	utque pedum prīmīs īnfāns vestīgia plantīs
+Aeneid	Aen	1	11	574	īnstiterat, iaculō palmās armāvit acūtō
+Aeneid	Aen	1	11	575	spīculaque ex umerō parvae suspendit et arcum.
+Aeneid	Aen	1	11	576	prō crīnālī aurō, prō longae tegmine pallae
+Aeneid	Aen	1	11	577	tigridis exuviae per dorsum ā vertice pendent.
+Aeneid	Aen	1	11	578	tēla manū iam tum tenerā puerīlia torsit
+Aeneid	Aen	1	11	579	et fundam teretī circum caput ēgit habēnā
+Aeneid	Aen	1	11	580	Strȳmoniamque gruem aut album dēiēcit olōrem.
+Aeneid	Aen	1	11	581	multae illam frūstrā Tyrrhēna per oppida mātrēs
+Aeneid	Aen	1	11	582	optāvēre nurum; sōlā contenta Diānā
+Aeneid	Aen	1	11	583	aeternum tēlōrum et virginitātis amōrem
+Aeneid	Aen	1	11	584	intemerāta colit. vellem haud correpta fuisset
+Aeneid	Aen	1	11	585	mīlitiā tālī cōnāta lacessere Teucrōs:
+Aeneid	Aen	1	11	586	cāra mihī comitumque foret nunc ūna meārum.
+Aeneid	Aen	1	11	587	vērum age, quandoquidem fātīs urgētur acerbīs,
+Aeneid	Aen	1	11	588	lābere, nympha, polō fīnīsque invīse Latīnōs,
+Aeneid	Aen	1	11	589	trīstis ubi īnfaustō committitur ōmine pugna.
+Aeneid	Aen	1	11	590	haec cape et ultrīcem pharetrā dēprōme sagittam:
+Aeneid	Aen	1	11	591	hāc, quīcumque sacrum violārit vulnere corpus,
+Aeneid	Aen	1	11	592	Trōs Italusque, mihī pariter det sanguine poenās.
+Aeneid	Aen	1	11	593	post ego nūbe cavā miserandae corpus et arma
+Aeneid	Aen	1	11	594	īnspoliāta feram tumulō patriaeque repōnam.'
+Aeneid	Aen	1	11	595	dīxit, at illa levis caelī dēlāpsa per aurās
+Aeneid	Aen	1	11	596	īnsonuit nigrō circumdata turbine corpus.
+Aeneid	Aen	1	11	597	At manus intereā mūris Troiāna propinquat,
+Aeneid	Aen	1	11	598	Etrūscīque ducēs equitumque exercitus omnis
+Aeneid	Aen	1	11	599	compositī numerō in turmās. fremit aequore tōtō
+Aeneid	Aen	1	11	600	īnsultāns sonipēs et pressīs pugnat habēnīs
+Aeneid	Aen	1	11	601	hūc conversus et hūc; tum lātē ferreus hastīs
+Aeneid	Aen	1	11	602	horret ager campīque armīs sublīmibus ārdent.
+Aeneid	Aen	1	11	603	nec nōn Messāpus contrā celerēsque Latīnī
+Aeneid	Aen	1	11	604	et cum frātre Corās et virginis āla Camillae
+Aeneid	Aen	1	11	605	adversī campō appārent, hastāsque reductīs
+Aeneid	Aen	1	11	606	prōtendunt longē dextrīs et spīcula vibrant,
+Aeneid	Aen	1	11	607	adventusque virum fremitusque ārdēscit equōrum.
+Aeneid	Aen	1	11	608	iamque intrā iactum tēlī prōgressus uterque
+Aeneid	Aen	1	11	609	substiterat: subitō ērumpunt clāmōre furentīsque
+Aeneid	Aen	1	11	610	exhortantur equōs, fundunt simul undique tēla
+Aeneid	Aen	1	11	611	crēbra nivis rītū, caelumque obtexitur umbrā.
+Aeneid	Aen	1	11	612	continuō adversīs Tyrrhēnus et ācer Aconteus
+Aeneid	Aen	1	11	613	cōnīxī incurrunt hastīs prīmīque ruīnam
+Aeneid	Aen	1	11	614	dant sonitū ingentī perfrāctaque quadripedantum
+Aeneid	Aen	1	11	615	pectora pectoribus rumpunt; excussus Aconteus
+Aeneid	Aen	1	11	616	fulminis in mōrem aut tormentō ponderis āctī
+Aeneid	Aen	1	11	617	praecipitat longē et vītam dispergit in aurās.
+Aeneid	Aen	1	11	618	Extemplō turbātae aciēs, versīque Latīnī
+Aeneid	Aen	1	11	619	reiciunt parmās et equōs ad moenia vertunt;
+Aeneid	Aen	1	11	620	Trōes agunt, prīnceps turmās indūcit Asīlās.
+Aeneid	Aen	1	11	621	iamque propinquābant portīs rūrsusque Latīnī
+Aeneid	Aen	1	11	622	clāmōrem tollunt et mollia colla reflectunt;
+Aeneid	Aen	1	11	623	hī fugiunt penitusque datīs referuntur habēnīs.
+Aeneid	Aen	1	11	624	quālis ubi alternō prōcurrēns gurgite pontus
+Aeneid	Aen	1	11	625	nunc ruit ad terram scopulōsque superiacit undā
+Aeneid	Aen	1	11	626	spūmeus extrēmamque sinū perfundit harēnam,
+Aeneid	Aen	1	11	627	nunc rapidus retrō atque aestū revolūta resorbēns
+Aeneid	Aen	1	11	628	saxa fugit lītusque vadō lābente relinquit:
+Aeneid	Aen	1	11	629	bis Tuscī Rutulōs ēgēre ad moenia versōs,
+Aeneid	Aen	1	11	630	bis reiectī armīs respectant terga tegentēs.
+Aeneid	Aen	1	11	631	tertia sed postquam congressī in proelia tōtās
+Aeneid	Aen	1	11	632	implicuēre inter sē aciēs lēgitque virum vir,
+Aeneid	Aen	1	11	633	tum vērō et gemitūs morientum et sanguine in altō
+Aeneid	Aen	1	11	634	armaque corporaque et permixtī caede virōrum
+Aeneid	Aen	1	11	635	sēmianimēs volvuntur equī, pugna aspera surgit.
+Aeneid	Aen	1	11	636	Orsilochus Remulī, quandō ipsum horrēbat adīre,
+Aeneid	Aen	1	11	637	hastam intorsit equō ferrumque sub aure relīquit;
+Aeneid	Aen	1	11	638	quō sonipēs ictū furit arduus altaque iactat
+Aeneid	Aen	1	11	639	vulneris impatiēns arrēctō pectore crūra,
+Aeneid	Aen	1	11	640	volvitur ille excussus humī. Cātillus Iollān
+Aeneid	Aen	1	11	641	ingentemque animīs, ingentem corpore et armīs
+Aeneid	Aen	1	11	642	dēicit Herminium, nūdō cui vertice fulva
+Aeneid	Aen	1	11	643	caesariēs nūdīque umerī nec vulnera terrent;
+Aeneid	Aen	1	11	644	tantus in arma patet. lātōs huic hasta per armōs
+Aeneid	Aen	1	11	645	ācta tremit duplicatque virum trānsfīxa dolōre.
+Aeneid	Aen	1	11	646	funditur āter ubīque cruor; dant fūnera ferrō
+Aeneid	Aen	1	11	647	certantēs pulchramque petunt per vulnera mortem.
+Aeneid	Aen	1	11	648	At mediās inter caedēs exsultat Amāzōn
+Aeneid	Aen	1	11	649	ūnum exserta latus pugnae, pharetrāta Camilla,
+Aeneid	Aen	1	11	650	et nunc lenta manū spargēns hastīlia dēnset,
+Aeneid	Aen	1	11	651	nunc validam dextrā rapit indēfessa bipennem;
+Aeneid	Aen	1	11	652	aureus ex umerō sonat arcus et arma Diānae.
+Aeneid	Aen	1	11	653	illa etiam, sī quandō in tergum pulsa recessit,
+Aeneid	Aen	1	11	654	spīcula conversō fugientia dērigit arcū.
+Aeneid	Aen	1	11	655	at circum lēctae comitēs, Lārīnaque virgō
+Aeneid	Aen	1	11	656	Tullaque et aerātam quatiēns Tarpēia secūrim,
+Aeneid	Aen	1	11	657	Ītalidēs, quās ipsa decus sibi dīa Camilla
+Aeneid	Aen	1	11	658	dēlēgit pācisque bonās bellīque ministrās:
+Aeneid	Aen	1	11	659	quālēs Thrēiciae cum flūmina Thērmōdontis
+Aeneid	Aen	1	11	660	pulsant et pictīs bellantur Amāzones armīs,
+Aeneid	Aen	1	11	661	seu circum Hippolyten seu cum sē Mārtia currū
+Aeneid	Aen	1	11	662	Penthesilēa refert, magnōque ululante tumultū
+Aeneid	Aen	1	11	663	fēminea exsultant lūnātīs agmina peltīs.
+Aeneid	Aen	1	11	664	Quem tēlō prīmum, quem postrēmum, aspera virgō,
+Aeneid	Aen	1	11	665	dēicis? aut quot humī morientia corpora fundis?
+Aeneid	Aen	1	11	666	Eunaeum Clytiō prīmum patre, cuius apertum
+Aeneid	Aen	1	11	667	adversī longā trānsverberat abiete pectus.
+Aeneid	Aen	1	11	668	sanguinis ille vomēns rīvōs cadit atque cruentam
+Aeneid	Aen	1	11	669	mandit humum moriēnsque suō sē in vulnere versat.
+Aeneid	Aen	1	11	670	tum Līrim Pagasumque super, quōrum alter habēnās
+Aeneid	Aen	1	11	671	suffūsō revolūtus equō dum colligit, alter
+Aeneid	Aen	1	11	672	dum subit ac dextram lābentī tendit inermem,
+Aeneid	Aen	1	11	673	praecipitēs pariterque ruunt. hīs addit Amastrum
+Aeneid	Aen	1	11	674	Hippotadēn, sequiturque incumbēns ēminus hastā
+Aeneid	Aen	1	11	675	Tēreaque Harpalycumque et Dēmophoonta Chromimque;
+Aeneid	Aen	1	11	676	quotque ēmissa manū contorsit spīcula virgō,
+Aeneid	Aen	1	11	677	tot Phrygiī cecidēre virī. procul Ornytus armīs
+Aeneid	Aen	1	11	678	ignōtīs et equō vēnātor Iāpyge fertur,
+Aeneid	Aen	1	11	679	cui pellis lātōs umerōs ērepta iuvencō
+Aeneid	Aen	1	11	680	pugnātōrī operit, caput ingēns ōris hiātus
+Aeneid	Aen	1	11	681	et mālae tēxēre lupī cum dentibus albīs,
+Aeneid	Aen	1	11	682	agrestīsque manūs armat sparus; ipse catervīs
+Aeneid	Aen	1	11	683	vertitur in mediīs et tōtō vertice suprā est.
+Aeneid	Aen	1	11	684	hunc illa exceptum (neque enim labor agmine versō)
+Aeneid	Aen	1	11	685	trāicit et super haec inimīcō pectore fātur:
+Aeneid	Aen	1	11	686	‘silvīs tē, Tyrrhēne, ferās agitāre putāstī?
+Aeneid	Aen	1	11	687	advēnit quī vestra diēs muliebribus armīs
+Aeneid	Aen	1	11	688	verba redargueret. nōmen tamen haud leve patrum
+Aeneid	Aen	1	11	689	mānibus hoc referēs, tēlō cecidisse Camillae.'
+Aeneid	Aen	1	11	690	Prōtinus Orsilochum et Būtēn, duo maxima Teucrum
+Aeneid	Aen	1	11	691	corpora, sed Būtēn āversum cuspide fīxit
+Aeneid	Aen	1	11	692	lōrīcam galeamque inter, quā colla sedentis
+Aeneid	Aen	1	11	693	lūcent et laevō dēpendet parma lacertō;
+Aeneid	Aen	1	11	694	Orsilochum fugiēns magnumque agitāta per orbem
+Aeneid	Aen	1	11	695	ēlūdit gȳrō interior sequiturque sequentem;
+Aeneid	Aen	1	11	696	tum validam perque arma virō perque ossa secūrim
+Aeneid	Aen	1	11	697	altior exsurgēns ōrantī et multa precantī
+Aeneid	Aen	1	11	698	congeminat; vulnus calidō rigat ōra cerebrō.
+Aeneid	Aen	1	11	699	incidit huic subitōque aspectū territus haesit
+Aeneid	Aen	1	11	700	Appennīnicolae bellātor fīlius Aunī,
+Aeneid	Aen	1	11	701	haud Ligurum extrēmus, dum fallere fāta sinēbant.
+Aeneid	Aen	1	11	702	isque ubi sē nūllō iam cursū ēvādere pugnae
+Aeneid	Aen	1	11	703	posse neque īnstantem rēgīnam āvertere cernit,
+Aeneid	Aen	1	11	704	cōnsiliō versāre dolōs ingressus et āstū
+Aeneid	Aen	1	11	705	incipit haec: ‘quid tam ēgregium, sī fēmina fortī
+Aeneid	Aen	1	11	706	fīdis equō? dīmitte fugam et tē comminus aequō
+Aeneid	Aen	1	11	707	mēcum crēde solō pugnaeque accinge pedestrī:
+Aeneid	Aen	1	11	708	iam nōscēs ventōsa ferat cui glōria fraudem.'
+Aeneid	Aen	1	11	709	dīxit, at illa furēns ācrīque accēnsa dolōre
+Aeneid	Aen	1	11	710	trādit equum comitī paribusque resistit in armīs
+Aeneid	Aen	1	11	711	ēnse pedēs nūdō pūrāque interrita parmā.
+Aeneid	Aen	1	11	712	at iuvenis vīcisse dolō ratus āvolat ipse
+Aeneid	Aen	1	11	713	(haud mora), conversīsque fugāx aufertur habēnīs
+Aeneid	Aen	1	11	714	quadripedemque citum ferrātā calce fatīgat.
+Aeneid	Aen	1	11	715	‘vāne Ligus frūstrāque animīs ēlāte superbīs,
+Aeneid	Aen	1	11	716	nēquīquam patriās temptāstī lūbricus artēs,
+Aeneid	Aen	1	11	717	nec fraus tē incolumem fallācī perferet Aunō.'
+Aeneid	Aen	1	11	718	haec fātur virgō, et pernīcibus ignea plantīs
+Aeneid	Aen	1	11	719	trānsit equum cursū frēnīsque adversa prehēnsīs
+Aeneid	Aen	1	11	720	congreditur poenāsque inimīcō ex sanguine sūmit:
+Aeneid	Aen	1	11	721	quam facile accipiter saxō sacer āles ab altō
+Aeneid	Aen	1	11	722	cōnsequitur pennīs sublīmem in nūbe columbam
+Aeneid	Aen	1	11	723	comprēnsamque tenet pedibusque ēvīscerat uncīs;
+Aeneid	Aen	1	11	724	tum cruor et vulsae lābuntur ab aethere plūmae.
+Aeneid	Aen	1	11	725	At nōn haec nūllīs hominum sator atque deōrum
+Aeneid	Aen	1	11	726	observāns oculīs summō sedet altus Olympō.
+Aeneid	Aen	1	11	727	Tyrrhēnum genitor Tarchōnem in proelia saeva
+Aeneid	Aen	1	11	728	suscitat et stimulīs haud mollibus inicit īrās.
+Aeneid	Aen	1	11	729	ergō inter caedēs cēdentiaque agmina Tarchōn
+Aeneid	Aen	1	11	730	fertur equō variīsque īnstīgat vōcibus ālās
+Aeneid	Aen	1	11	731	nōmine quemque vocāns, reficitque in proelia pulsōs.
+Aeneid	Aen	1	11	732	‘quis metus, ō numquam dolitūrī, ō semper inertēs
+Aeneid	Aen	1	11	733	Tyrrhēnī, quae tanta animīs ignāvia vēnit?
+Aeneid	Aen	1	11	734	fēmina pālantēs agit atque haec agmina vertit!
+Aeneid	Aen	1	11	735	quō ferrum quidve haec gerimus tēla inrita dextrīs?
+Aeneid	Aen	1	11	736	at nōn in Venerem sēgnēs nocturnaque bella,
+Aeneid	Aen	1	11	737	aut ubi curva chorōs indīxit tībia Bacchī.
+Aeneid	Aen	1	11	738	exspectāte dapēs et plēnae pōcula mēnsae
+Aeneid	Aen	1	11	739	(hic amor, hoc studium) dum sacra secundus haruspex
+Aeneid	Aen	1	11	740	nūntiet ac lūcōs vocet hostia pinguis in altōs!'
+Aeneid	Aen	1	11	741	haec effātus equum in mediōs moritūrus et ipse
+Aeneid	Aen	1	11	742	concitat, et Venulō adversum sē turbidus īnfert
+Aeneid	Aen	1	11	743	dēreptumque ab equō dextrā complectitur hostem
+Aeneid	Aen	1	11	744	et gremium ante suum multā vī concitus aufert.
+Aeneid	Aen	1	11	745	tollitur in caelum clāmor cūnctīque Latīnī
+Aeneid	Aen	1	11	746	convertēre oculōs. volat igneus aequore Tarchōn
+Aeneid	Aen	1	11	747	arma virumque ferēns; tum summa ipsius ab hastā
+Aeneid	Aen	1	11	748	dēfringit ferrum et partēs rīmātur apertās,
+Aeneid	Aen	1	11	749	quā vulnus lētāle ferat; contrā ille repugnāns
+Aeneid	Aen	1	11	750	sustinet ā iugulō dextram et vim vīribus exit.
+Aeneid	Aen	1	11	751	utque volāns altē raptum cum fulva dracōnem
+Aeneid	Aen	1	11	752	fert aquila implicuitque pedēs atque unguibus haesit,
+Aeneid	Aen	1	11	753	saucius at serpēns sinuōsa volūmina versat
+Aeneid	Aen	1	11	754	arrēctīsque horret squāmīs et sībilat ōre
+Aeneid	Aen	1	11	755	arduus īnsurgēns, illa haud minus urget obuncō
+Aeneid	Aen	1	11	756	luctantem rōstrō, simul aethera verberat ālīs:
+Aeneid	Aen	1	11	757	haud aliter praedam Tīburtum ex agmine Tarchōn
+Aeneid	Aen	1	11	758	portat ovāns. ducis exemplum ēventumque secūtī
+Aeneid	Aen	1	11	759	Maeonidae incurrunt. tum fātīs dēbitus Arrūns
+Aeneid	Aen	1	11	760	vēlōcem iaculō et multā prior arte Camillam
+Aeneid	Aen	1	11	761	circuit, et quae sit fortūna facillima temptat.
+Aeneid	Aen	1	11	762	quā sē cumque furēns mediō tulit agmine virgō,
+Aeneid	Aen	1	11	763	hāc Arrūns subit et tacitus vestīgia lūstrat;
+Aeneid	Aen	1	11	764	quā victrīx redit illa pedemque ex hoste reportat,
+Aeneid	Aen	1	11	765	hāc iuvenis fūrtim celerēs dētorquet habēnās.
+Aeneid	Aen	1	11	766	hōs aditūs iamque hōs aditūs omnemque pererrat
+Aeneid	Aen	1	11	767	undique circuitum et certam quatit improbus hastam.
+Aeneid	Aen	1	11	768	Forte sacer Cybelō Chlōreus ōlimque sacerdos
+Aeneid	Aen	1	11	769	īnsignis longē Phrygiīs fulgēbat in armīs
+Aeneid	Aen	1	11	770	spūmantemque agitābat equum, quem pellis aēnīs
+Aeneid	Aen	1	11	771	in plūmam squāmīs aurō cōnserta tegēbat.
+Aeneid	Aen	1	11	772	ipse peregrīnā ferrūgine clārus et ostrō
+Aeneid	Aen	1	11	773	spīcula torquēbat Lyciō Gortȳnia cornū;
+Aeneid	Aen	1	11	774	aureus ex umerīs erat arcus et aurea vātī
+Aeneid	Aen	1	11	775	cassida; tum croceam chlamydemque sinūsque crepantēs
+Aeneid	Aen	1	11	776	carbaseōs fulvō in nōdum collēgerat aurō
+Aeneid	Aen	1	11	777	pictus acū tunicās et barbara tegmina crūrum.
+Aeneid	Aen	1	11	778	hunc virgō, sīve ut templīs praefīgeret arma
+Aeneid	Aen	1	11	779	Troiā, captīvō sīve ut sē ferret in aurō
+Aeneid	Aen	1	11	780	vēnātrīx, ūnum ex omnī certāmine pugnae
+Aeneid	Aen	1	11	781	caeca sequēbātur tōtumque incauta per agmen
+Aeneid	Aen	1	11	782	fēmineō praedae et spoliōrum ārdēbat amōre,
+Aeneid	Aen	1	11	783	tēlum ex īnsidiīs cum tandem tempore captō
+Aeneid	Aen	1	11	784	concitat et superōs Arrūns sīc vōce precātur:
+Aeneid	Aen	1	11	785	‘summe deum, sānctī cūstōs Sōractis Apollō,
+Aeneid	Aen	1	11	786	quem prīmī colimus, cui pīneus ārdor acervō
+Aeneid	Aen	1	11	787	pāscitur, et medium frētī pietāte per ignem
+Aeneid	Aen	1	11	788	cultōrēs multā premimus vestīgia prūnā,
+Aeneid	Aen	1	11	789	dā, pater, hoc nostrīs abolērī dēdecus armīs,
+Aeneid	Aen	1	11	790	omnipotēns. nōn exuviās pulsaeve tropaeum
+Aeneid	Aen	1	11	791	virginis aut spolia ūlla petō, mihi cētera laudem
+Aeneid	Aen	1	11	792	facta ferent; haec dīra meō dum vulnere pestis
+Aeneid	Aen	1	11	793	pulsa cadat, patriās remeābō inglōrius urbēs.'
+Aeneid	Aen	1	11	794	Audiit et vōtī Phoebus succēdere partem
+Aeneid	Aen	1	11	795	mente dedit, partem volucrēs dispersit in aurās:
+Aeneid	Aen	1	11	796	sterneret ut subitā turbātam morte Camillam
+Aeneid	Aen	1	11	797	adnuit ōrantī; reducem ut patria alta vidēret
+Aeneid	Aen	1	11	798	nōn dedit, inque Notōs vōcem vertēre procellae.
+Aeneid	Aen	1	11	799	ergō ut missa manū sonitum dedit hasta per aurās,
+Aeneid	Aen	1	11	800	convertēre animōs ācrēs oculōsque tulēre
+Aeneid	Aen	1	11	801	cūnctī ad rēgīnam Volscī. nihil ipsa nec aurae
+Aeneid	Aen	1	11	802	nec sonitūs memor aut venientis ab aethere tēlī,
+Aeneid	Aen	1	11	803	hasta sub exsertam dōnec perlāta papillam
+Aeneid	Aen	1	11	804	haesit virgineumque altē bibit ācta cruōrem.
+Aeneid	Aen	1	11	805	concurrunt trepidae comitēs dominamque ruentem
+Aeneid	Aen	1	11	806	suscipiunt. fugit ante omnēs exterritus Arrūns
+Aeneid	Aen	1	11	807	laetitiā mixtōque metū, nec iam amplius hastae
+Aeneid	Aen	1	11	808	crēdere nec tēlīs occurrere virginis audet.
+Aeneid	Aen	1	11	809	ac velut ille, prius quam tēla inimīca sequantur,
+Aeneid	Aen	1	11	810	continuō in montēs sēsē āvius abdidit altōs
+Aeneid	Aen	1	11	811	occīsō pāstōre lupus magnōve iuvencō,
+Aeneid	Aen	1	11	812	cōnscius audācis factī, caudamque remulcēns
+Aeneid	Aen	1	11	813	subiēcit pavitantem uterō silvāsque petīvit:
+Aeneid	Aen	1	11	814	haud secus ex oculīs sē turbidus abstulit Arrūns
+Aeneid	Aen	1	11	815	contentusque fugā mediīs sē immiscuit armīs.
+Aeneid	Aen	1	11	816	illa manū moriēns tēlum trahit, ossa sed inter
+Aeneid	Aen	1	11	817	ferreus ad costās altō stat vulnere mucrō.
+Aeneid	Aen	1	11	818	lābitur exsanguis, lābuntur frīgida lētō
+Aeneid	Aen	1	11	819	lūmina, purpureus quondam color ōra relīquit.
+Aeneid	Aen	1	11	820	tum sīc exspīrāns Accam ex aequālibus ūnam
+Aeneid	Aen	1	11	821	adloquitur, fīda ante aliās quae sōla Camillae
+Aeneid	Aen	1	11	822	quīcum partīrī cūrās, atque haec ita fātur:
+Aeneid	Aen	1	11	823	‘hāctenus, Acca soror, potuī: nunc vulnus acerbum
+Aeneid	Aen	1	11	824	cōnficit, et tenebrīs nigrēscunt omnia circum.
+Aeneid	Aen	1	11	825	effuge et haec Turnō mandāta novissima perfer:
+Aeneid	Aen	1	11	826	succēdat pugnae Troiānōsque arceat urbe.
+Aeneid	Aen	1	11	827	iamque valē.' simul hīs dictīs linquēbat habēnās
+Aeneid	Aen	1	11	828	ad terram nōn sponte fluēns. tum frīgida tōtō
+Aeneid	Aen	1	11	829	paulātim exsolvit sē corpore, lentaque colla
+Aeneid	Aen	1	11	830	et captum lētō posuit caput, arma relinquēns,
+Aeneid	Aen	1	11	831	vītaque cum gemitū fugit indignāta sub umbrās.
+Aeneid	Aen	1	11	832	tum vērō immēnsus surgēns ferit aurea clāmor
+Aeneid	Aen	1	11	833	sīdera: dēiectā crūdēscit pugna Camillā;
+Aeneid	Aen	1	11	834	incurrunt dēnsī simul omnis cōpia Teucrum
+Aeneid	Aen	1	11	835	Tyrrhēnīque ducēs Euandrīque Arcades ālae.
+Aeneid	Aen	1	11	836	At Triviae cūstōs iamdūdum in montibus Ōpis
+Aeneid	Aen	1	11	837	alta sedet summīs spectatque interrita pugnās.
+Aeneid	Aen	1	11	838	utque procul mediō iuvenum in clāmōre furentum
+Aeneid	Aen	1	11	839	prōspexit trīstī mulcātam morte Camillam,
+Aeneid	Aen	1	11	840	ingemuitque deditque hās īmō pectore vōcēs:
+Aeneid	Aen	1	11	841	‘heu nimium, virgō, nimium crūdēle luistī
+Aeneid	Aen	1	11	842	supplicium Teucrōs cōnāta lacessere bellō!
+Aeneid	Aen	1	11	843	nec tibi dēsertae in dūmīs coluisse Diānam
+Aeneid	Aen	1	11	844	prōfuit aut nostrās umerō gessisse pharetrās.
+Aeneid	Aen	1	11	845	nōn tamen indecorem tua tē rēgīna relīquit
+Aeneid	Aen	1	11	846	extrēmā iam in morte, neque hoc sine nōmine lētum
+Aeneid	Aen	1	11	847	per gentēs erit aut fāmam patiēris inultae.
+Aeneid	Aen	1	11	848	nam quīcumque tuum violāvit vulnere corpus
+Aeneid	Aen	1	11	849	morte luet meritā.' fuit ingēns monte sub altō
+Aeneid	Aen	1	11	850	rēgis Dercennī terrēnō ex aggere bustum
+Aeneid	Aen	1	11	851	antīquī Laurentis opācāque īlice tēctum;
+Aeneid	Aen	1	11	852	hīc dea sē prīmum rapidō pulcherrima nīsū
+Aeneid	Aen	1	11	853	sistit et Arruntem tumulō speculātur ab altō.
+Aeneid	Aen	1	11	854	ut vīdit fulgentem armīs ac vāna tumentem,
+Aeneid	Aen	1	11	855	‘cūr' inquit ‘dīversus abīs? hūc dērige gressum,
+Aeneid	Aen	1	11	856	hūc peritūre venī, capiās ut digna Camillae
+Aeneid	Aen	1	11	857	praemia. tūne etiam tēlīs moriēre Diānae?'
+Aeneid	Aen	1	11	858	dīxit, et aurātā volucrem Thrēissa sagittam
+Aeneid	Aen	1	11	859	dēprōmpsit pharetrā cornūque īnfēnsa tetendit
+Aeneid	Aen	1	11	860	et dūxit longē, dōnec curvāta coīrent
+Aeneid	Aen	1	11	861	inter sē capita et manibus iam tangeret aequīs,
+Aeneid	Aen	1	11	862	laevā aciem ferrī, dextrā nervōque papillam.
+Aeneid	Aen	1	11	863	extemplō tēlī strīdōrem aurāsque sonantēs
+Aeneid	Aen	1	11	864	audiit ūnā Arrūns haesitque in corpore ferrum.
+Aeneid	Aen	1	11	865	illum exspīrantem sociī atque extrēma gementem
+Aeneid	Aen	1	11	866	oblītī ignōtō campōrum in pulvere linquunt;
+Aeneid	Aen	1	11	867	Ōpis ad aetherium pennīs aufertur Olympum.
+Aeneid	Aen	1	11	868	Prīma fugit dominā āmissā levis āla Camillae,
+Aeneid	Aen	1	11	869	turbātī fugiunt Rutulī, fugit ācer Atīnās,
+Aeneid	Aen	1	11	870	disiectīque ducēs dēsōlātīque maniplī
+Aeneid	Aen	1	11	871	tūta petunt et equīs āversī ad moenia tendunt.
+Aeneid	Aen	1	11	872	nec quisquam īnstantēs Teucrōs lētumque ferentēs
+Aeneid	Aen	1	11	873	sustentāre valet tēlīs aut sistere contrā,
+Aeneid	Aen	1	11	874	sed laxōs referunt umerīs languentibus arcūs,
+Aeneid	Aen	1	11	875	quadripedumque putrem cursū quatit ungula campum.
+Aeneid	Aen	1	11	876	volvitur ad mūrōs cālīgine turbidus ātrā
+Aeneid	Aen	1	11	877	pulvis, et ē speculīs percussae pectora mātrēs
+Aeneid	Aen	1	11	878	fēmineum clāmōrem ad caelī sīdera tollunt.
+Aeneid	Aen	1	11	879	quī cursū portās prīmī inrūpēre patentēs,
+Aeneid	Aen	1	11	880	hōs inimīca super mixtō premit agmine turba,
+Aeneid	Aen	1	11	881	nec miseram effugiunt mortem, sed līmine in ipsō,
+Aeneid	Aen	1	11	882	moenibus in patriīs atque inter tūta domōrum
+Aeneid	Aen	1	11	883	cōnfīxī exspīrant animās. pars claudere portās,
+Aeneid	Aen	1	11	884	nec sociīs aperīre viam nec moenibus audent
+Aeneid	Aen	1	11	885	accipere ōrantēs, oriturque miserrima caedēs
+Aeneid	Aen	1	11	886	dēfendentum armīs aditūs inque arma ruentum.
+Aeneid	Aen	1	11	887	exclūsī ante oculōs lacrimantumque ōra parentum
+Aeneid	Aen	1	11	888	pars in praecipitēs fossās urgente ruīnā
+Aeneid	Aen	1	11	889	volvitur, immissīs pars caeca et concita frēnīs
+Aeneid	Aen	1	11	890	ārietat in portās et dūrōs ōbice postēs.
+Aeneid	Aen	1	11	891	ipsae dē mūrīs summō certāmine mātrēs
+Aeneid	Aen	1	11	892	(mōnstrat amor vērus patriae, ut vīdēre Camillam)
+Aeneid	Aen	1	11	893	tēla manū trepidae iaciunt ac rōbore dūrō
+Aeneid	Aen	1	11	894	stīpitibus ferrum sudibusque imitantur obustīs
+Aeneid	Aen	1	11	895	praecipitēs, prīmaeque morī prō moenibus ārdent.
+Aeneid	Aen	1	11	896	Intereā Turnum in silvīs saevissimus implet
+Aeneid	Aen	1	11	897	nūntius et iuvenī ingentem fert Acca tumultum:
+Aeneid	Aen	1	11	898	dēlētās Volscōrum aciēs, cecidisse Camillam,
+Aeneid	Aen	1	11	899	ingruere īnfēnsōs hostēs et Mārte secundō
+Aeneid	Aen	1	11	900	omnia corripuisse, metum iam ad moenia ferrī.
+Aeneid	Aen	1	11	901	ille furēns (et saeva Iovis sīc nūmina poscunt)
+Aeneid	Aen	1	11	902	dēserit obsessōs collēs, nemora aspera linquit.
+Aeneid	Aen	1	11	903	vix ē cōnspectū exierat campumque tenēbat,
+Aeneid	Aen	1	11	904	cum pater Aenēās saltūs ingressus apertōs
+Aeneid	Aen	1	11	905	exsuperatque iugum silvāque ēvādit opācā.
+Aeneid	Aen	1	11	906	sīc ambō ad mūrōs rapidī tōtōque feruntur
+Aeneid	Aen	1	11	907	agmine nec longīs inter sē passibus absunt;
+Aeneid	Aen	1	11	908	ac simul Aenēās fūmantēs pulvere campōs
+Aeneid	Aen	1	11	909	prōspexit longē Laurentiaque agmina vīdit,
+Aeneid	Aen	1	11	910	et saevum Aenēān agnōvit Turnus in armīs
+Aeneid	Aen	1	11	911	adventumque pedum flātūsque audīvit equōrum.
+Aeneid	Aen	1	11	912	continuōque ineant pugnās et proelia temptent,
+Aeneid	Aen	1	11	913	nī roseus fessōs iam gurgite Phoebus Hibērō
+Aeneid	Aen	1	11	914	tingat equōs noctemque diē lābente redūcat.
+Aeneid	Aen	1	11	915	cōnsīdunt castrīs ante urbem et moenia vāllant.
+Aeneid	Aen	1	12	1	Turnus ut īnfrāctōs adversō Mārte Latīnōs
+Aeneid	Aen	1	12	2	dēfēcisse videt, sua nunc prōmissa reposcī,
+Aeneid	Aen	1	12	3	sē signārī oculīs, ultrō implācābilis ārdet
+Aeneid	Aen	1	12	4	attollitque animōs. Poenōrum quālis in arvīs
+Aeneid	Aen	1	12	5	saucius ille gravī vēnantum vulnere pectus
+Aeneid	Aen	1	12	6	tum dēmum movet arma leō, gaudetque comantēs
+Aeneid	Aen	1	12	7	excutiēns cervīce torōs fīxumque latrōnis
+Aeneid	Aen	1	12	8	impavidus frangit tēlum et fremit ōre cruentō:
+Aeneid	Aen	1	12	9	haud secus accēnsō glīscit violentia Turnō.
+Aeneid	Aen	1	12	10	tum sīc adfātur rēgem atque ita turbidus īnfit:
+Aeneid	Aen	1	12	11	‘nūlla mora in Turnō; nihil est quod dicta retractent
+Aeneid	Aen	1	12	12	ignāvī Aeneadae, nec quae pepigēre recūsent:
+Aeneid	Aen	1	12	13	congredior. fer sacra, pater, et concipe foedus.
+Aeneid	Aen	1	12	14	aut hāc Dardanium dextrā sub Tartara mittam
+Aeneid	Aen	1	12	15	dēsertōrem Asiae (sedeant spectentque Latīnī),
+Aeneid	Aen	1	12	16	et sōlus ferrō crīmen commūne refellam,
+Aeneid	Aen	1	12	17	aut habeat victōs, cēdat Lāvīnia coniūnx.'
+Aeneid	Aen	1	12	18	Ollī sēdātō respondit corde Latīnus:
+Aeneid	Aen	1	12	19	‘ō praestāns animī iuvenis, quantum ipse ferōcī
+Aeneid	Aen	1	12	20	virtūte exsuperās, tantō mē impēnsius aequum est
+Aeneid	Aen	1	12	21	cōnsulere atque omnēs metuentem expendere cāsūs.
+Aeneid	Aen	1	12	22	sunt tibi rēgna patris Daunī, sunt oppida capta
+Aeneid	Aen	1	12	23	multa manū, nec nōn aurumque animusque Latīnō est;
+Aeneid	Aen	1	12	24	sunt aliae innūptae Latiō et Laurentibus arvīs
+Aeneid	Aen	1	12	25	nec genus indecorēs. sine mē haec haud mollia fātū
+Aeneid	Aen	1	12	26	sublātīs aperīre dolīs, simul hoc animō haurī:
+Aeneid	Aen	1	12	27	mē nātam nūllī veterum sociāre procōrum
+Aeneid	Aen	1	12	28	fās erat, idque omnēs dīvīque hominēsque canēbant.
+Aeneid	Aen	1	12	29	victus amōre tuī, cognātō sanguine victus
+Aeneid	Aen	1	12	30	coniugis et maestae lacrimīs, vincla omnia rūpī;
+Aeneid	Aen	1	12	31	prōmissam ēripuī generō, arma impia sūmpsī.
+Aeneid	Aen	1	12	32	ex illō quī mē cāsus, quae, Turne, sequantur
+Aeneid	Aen	1	12	33	bella, vidēs, quantōs prīmus patiāre labōrēs.
+Aeneid	Aen	1	12	34	bis magnā victī pugnā vix urbe tuēmur
+Aeneid	Aen	1	12	35	spēs Italās; recalent nostrō Thybrīna fluenta
+Aeneid	Aen	1	12	36	sanguine adhūc campīque ingentēs ossibus albent.
+Aeneid	Aen	1	12	37	quō referor totiēns? quae mentem īnsānia mūtat?
+Aeneid	Aen	1	12	38	sī Turnō exstīnctō sociōs sum ascīre parātus,
+Aeneid	Aen	1	12	39	cūr nōn incolumī potius certāmina tollō?
+Aeneid	Aen	1	12	40	quid cōnsanguineī Rutulī, quid cētera dīcet
+Aeneid	Aen	1	12	41	Ītalia, ad mortem sī tē (fors dicta refūtet!)
+Aeneid	Aen	1	12	42	prōdiderim, nātam et cōnubia nostra petentem?
+Aeneid	Aen	1	12	43	respice rēs bellō variās, miserēre parentis
+Aeneid	Aen	1	12	44	longaevī, quem nunc maestum patria Ardea longē
+Aeneid	Aen	1	12	45	dīvidit.' haudquāquam dictīs violentia Turnī
+Aeneid	Aen	1	12	46	flectitur; exsuperat magis aegrēscitque medendō.
+Aeneid	Aen	1	12	47	ut prīmum fārī potuit, sīc īnstitit ōre:
+Aeneid	Aen	1	12	48	‘quam prō mē cūram geris, hanc precor, optime, prō mē
+Aeneid	Aen	1	12	49	dēpōnās lētumque sinās prō laude pacīscī.
+Aeneid	Aen	1	12	50	et nōs tēla, pater, ferrumque haud dēbile dextrā
+Aeneid	Aen	1	12	51	spargimus, et nostrō sequitur dē vulnere sanguis.
+Aeneid	Aen	1	12	52	longē illī dea māter erit, quae nūbe fugācem
+Aeneid	Aen	1	12	53	fēmineā tegat et vānīs sēsē occulat umbrīs.'
+Aeneid	Aen	1	12	54	At rēgīna novā pugnae conterrita sorte
+Aeneid	Aen	1	12	55	flēbat et ārdentem generum moritūra tenēbat:
+Aeneid	Aen	1	12	56	‘Turne, per hās ego tē lacrimās, per sī quis Amātae
+Aeneid	Aen	1	12	57	tangit honōs animum: spēs tū nunc ūna, senectae
+Aeneid	Aen	1	12	58	tū requiēs miserae, decus imperiumque Latīnī
+Aeneid	Aen	1	12	59	tē penes, in tē omnis domus inclīnāta recumbit.
+Aeneid	Aen	1	12	60	ūnum ōrō: dēsiste manum committere Teucrīs.
+Aeneid	Aen	1	12	61	quī tē cumque manent istō certāmine cāsūs
+Aeneid	Aen	1	12	62	et mē, Turne, manent; simul haec invīsa relinquam
+Aeneid	Aen	1	12	63	lūmina nec generum Aenēān captīva vidēbō.'
+Aeneid	Aen	1	12	64	accēpit vōcem lacrimīs Lāvīnia mātris
+Aeneid	Aen	1	12	65	flagrantēs perfūsa genās, cui plūrimus ignem
+Aeneid	Aen	1	12	66	subiēcit rubor et calefacta per ōra cucurrit.
+Aeneid	Aen	1	12	67	Indum sanguineō velutī violāverit ostrō
+Aeneid	Aen	1	12	68	sī quis ebur, aut mixta rubent ubi līlia multā
+Aeneid	Aen	1	12	69	alba rosā, tālēs virgō dabat ōre colōrēs.
+Aeneid	Aen	1	12	70	illum turbat amor fīgitque in virgine vultūs;
+Aeneid	Aen	1	12	71	ārdet in arma magis paucīsque adfātur Amātam:
+Aeneid	Aen	1	12	72	‘nē, quaesō, nē mē lacrimīs nēve ōmine tantō
+Aeneid	Aen	1	12	73	prōsequere in dūrī certāmina Mārtis euntem,
+Aeneid	Aen	1	12	74	ō māter; neque enim Turnō mora lībera mortis.
+Aeneid	Aen	1	12	75	nūntius haec, Idmōn, Phrygiō mea dicta tyrannō
+Aeneid	Aen	1	12	76	haud placitūra refer. cum prīmum crāstina caelō
+Aeneid	Aen	1	12	77	pūniceīs invecta rotīs Aurōra rubēbit,
+Aeneid	Aen	1	12	78	nōn Teucrōs agat in Rutulōs, Teucrum arma quiēscant
+Aeneid	Aen	1	12	79	et Rutulī; nostrō dirimāmus sanguine bellum,
+Aeneid	Aen	1	12	80	illō quaerātur coniūnx Lāvīnia campō.'
+Aeneid	Aen	1	12	81	Haec ubi dicta dedit rapidusque in tēcta recessit,
+Aeneid	Aen	1	12	82	poscit equōs gaudetque tuēns ante ōra frementēs,
+Aeneid	Aen	1	12	83	Pīlumnō quōs ipsa decus dedit Ōrīthyīa,
+Aeneid	Aen	1	12	84	quī candōre nivēs anteīrent, cursibus aurās.
+Aeneid	Aen	1	12	85	circumstant properī aurīgae manibusque lacessunt
+Aeneid	Aen	1	12	86	pectora plausa cavīs et colla comantia pectunt.
+Aeneid	Aen	1	12	87	ipse dehinc aurō squālentem albōque orichalcō
+Aeneid	Aen	1	12	88	circumdat lōrīcam umerīs, simul aptat habendō
+Aeneid	Aen	1	12	89	ēnsemque clipeumque et rubrae cornua cristae,
+Aeneid	Aen	1	12	90	ēnsem quem Daunō ignipotēns deus ipse parentī
+Aeneid	Aen	1	12	91	fēcerat et Stygiā candentem tīnxerat undā.
+Aeneid	Aen	1	12	92	exim quae mediīs ingentī adnīxa columnae
+Aeneid	Aen	1	12	93	aedibus astābat, validam vī corripit hastam,
+Aeneid	Aen	1	12	94	Actoris Auruncī spolium, quassatque trementem
+Aeneid	Aen	1	12	95	vōciferāns: ‘nunc, ō numquam frūstrāta vocātus
+Aeneid	Aen	1	12	96	hasta meōs, nunc tempus adest: tē maximus Actōr,
+Aeneid	Aen	1	12	97	tē Turnī nunc dextra gerit; dā sternere corpus
+Aeneid	Aen	1	12	98	lōrīcamque manū validā lacerāre revulsam
+Aeneid	Aen	1	12	99	sēmivirī Phrygis et foedāre in pulvere crīnēs
+Aeneid	Aen	1	12	100	vibrātōs calidō ferrō murrāque madentēs.'
+Aeneid	Aen	1	12	101	hīs agitur furiīs, tōtōque ārdentis ab ōre
+Aeneid	Aen	1	12	102	scintillae absistunt, oculīs micat ācribus ignis,
+Aeneid	Aen	1	12	103	mūgītūs velutī cum prīma in proelia taurus
+Aeneid	Aen	1	12	104	terrificōs ciet aut īrāscī in cornua temptat
+Aeneid	Aen	1	12	105	arboris obnīxus truncō, ventōsque lacessit
+Aeneid	Aen	1	12	106	ictibus aut sparsā ad pugnam prōlūdit harēnā.
+Aeneid	Aen	1	12	107	Nec minus intereā māternīs saevus in armīs
+Aeneid	Aen	1	12	108	Aenēās acuit Mārtem et sē suscitat īrā,
+Aeneid	Aen	1	12	109	oblātō gaudēns compōnī foedere bellum.
+Aeneid	Aen	1	12	110	tum sociōs maestīque metum sōlātur Iūlī
+Aeneid	Aen	1	12	111	fāta docēns, rēgīque iubet respōnsa Latīnō
+Aeneid	Aen	1	12	112	certa referre virōs et pācis dīcere lēgēs.
+Aeneid	Aen	1	12	113	Postera vix summōs spargēbat lūmine montēs
+Aeneid	Aen	1	12	114	orta diēs, cum prīmum altō sē gurgite tollunt
+Aeneid	Aen	1	12	115	Solis equī lūcemque ēlātīs nāribus efflant:
+Aeneid	Aen	1	12	116	campum ad certāmen magnae sub moenibus urbis
+Aeneid	Aen	1	12	117	dīmēnsī Rutulīque virī Teucrīque parābant
+Aeneid	Aen	1	12	118	in mediōque focōs et dīs commūnibus ārās
+Aeneid	Aen	1	12	119	grāmineās. aliī fontemque ignemque ferēbant
+Aeneid	Aen	1	12	120	vēlātī līmō et verbēnā tempora vīnctī.
+Aeneid	Aen	1	12	121	prōcēdit legiō Ausonidum, pīlātaque plēnīs
+Aeneid	Aen	1	12	122	agmina sē fundunt portīs. hinc Trōius omnis
+Aeneid	Aen	1	12	123	Tyrrhēnusque ruit variīs exercitus armīs,
+Aeneid	Aen	1	12	124	haud secus īnstrūctī ferrō quam sī aspera Mārtis
+Aeneid	Aen	1	12	125	pugna vocet. nec nōn mediīs in mīlibus ipsī
+Aeneid	Aen	1	12	126	ductōrēs aurō volitant ostrōque superbī,
+Aeneid	Aen	1	12	127	et genus Assaracī Mnestheus et fortis Asīlās
+Aeneid	Aen	1	12	128	et Messāpus equum domitor, Neptūnia prōlēs;
+Aeneid	Aen	1	12	129	utque datō signō spatia in sua quisque recessit,
+Aeneid	Aen	1	12	130	dēfīgunt tellūre hastās et scūta reclīnant.
+Aeneid	Aen	1	12	131	tum studiō effūsae mātrēs et vulgus inermum
+Aeneid	Aen	1	12	132	invalidīque senēs turrēs ac tēcta domōrum
+Aeneid	Aen	1	12	133	obsēdēre, aliī portīs sublīmibus astant.
+Aeneid	Aen	1	12	134	At Iūnō ex summō (quī nunc Albānus habētur;
+Aeneid	Aen	1	12	135	tum neque nōmen erat neque honōs aut glōria montī)
+Aeneid	Aen	1	12	136	prōspiciēns tumulō campum aspectābat et ambās
+Aeneid	Aen	1	12	137	Laurentum Trōumque aciēs urbemque Latīnī.
+Aeneid	Aen	1	12	138	extemplō Turnī sīc est adfāta sorōrem
+Aeneid	Aen	1	12	139	dīva deam, stāgnīs quae flūminibusque sonōrīs
+Aeneid	Aen	1	12	140	praesidet (hunc illī rēx aetheris altus honōrem
+Aeneid	Aen	1	12	141	Iuppiter ēreptā prō virginitāte sacrāvit):
+Aeneid	Aen	1	12	142	‘nympha, decus fluviōrum, animō grātissima nostrō,
+Aeneid	Aen	1	12	143	scīs ut tē cūnctīs ūnam, quaecumque Latīnae
+Aeneid	Aen	1	12	144	magnanimī Iovis ingrātum ascendēre cubīle,
+Aeneid	Aen	1	12	145	praetulerim caelīque libēns in parte locārim:
+Aeneid	Aen	1	12	146	disce tuum, nē mē incūsēs, Iūturna, dolōrem.
+Aeneid	Aen	1	12	147	quā vīsa est Fortūna patī Parcaeque sinēbant
+Aeneid	Aen	1	12	148	cēdere rēs Latiō, Turnum et tua moenia texī;
+Aeneid	Aen	1	12	149	nunc iuvenem imparibus videō concurrere fātīs,
+Aeneid	Aen	1	12	150	Parcārumque diēs et vīs inimīca propinquat.
+Aeneid	Aen	1	12	151	nōn pugnam aspicere hanc oculīs, nōn foedera possum.
+Aeneid	Aen	1	12	152	tū prō germānō sī quid praesentius audēs,
+Aeneid	Aen	1	12	153	perge; decet. forsan miserōs meliōra sequentur.'
+Aeneid	Aen	1	12	154	vix ea, cum lacrimās oculīs Iūturna profundit
+Aeneid	Aen	1	12	155	terque quaterque manū pectus percussit honestum.
+Aeneid	Aen	1	12	156	‘nōn lacrimīs hoc tempus' ait Sāturnia Iūnō:
+Aeneid	Aen	1	12	157	‘accelerā et frātrem, sī quis modus, ēripe mortī;
+Aeneid	Aen	1	12	158	aut tū bella ciē conceptumque excute foedus.
+Aeneid	Aen	1	12	159	auctor ego audendī.' sīc exhortāta relīquit
+Aeneid	Aen	1	12	160	incertam et trīstī turbātam vulnere mentis.
+Aeneid	Aen	1	12	161	Intereā rēgēs ingentī mōle Latīnus
+Aeneid	Aen	1	12	162	quadriiugō vehitur currū (cuī tempora circum
+Aeneid	Aen	1	12	163	aurātī bis sex radiī fulgentia cingunt,
+Aeneid	Aen	1	12	164	Solis avī specimen), bīgīs it Turnus in albīs,
+Aeneid	Aen	1	12	165	bīna manū lātō crispāns hastīlia ferrō.
+Aeneid	Aen	1	12	166	hinc pater Aenēās, Rōmānae stirpis orīgō,
+Aeneid	Aen	1	12	167	sīdereō flagrāns clipeō et caelestibus armīs
+Aeneid	Aen	1	12	168	et iuxtā Ascanius, magnae spēs altera Rōmae,
+Aeneid	Aen	1	12	169	prōcēdunt castrīs, pūrāque in veste sacerdos
+Aeneid	Aen	1	12	170	saetigerī fētum suis intōnsamque bidentem
+Aeneid	Aen	1	12	171	attulit admōvitque pecūs flagrantibus ārīs.
+Aeneid	Aen	1	12	172	illī ad surgentem conversī lūmina sōlem
+Aeneid	Aen	1	12	173	dant frūgēs manibus salsās et tempora ferrō
+Aeneid	Aen	1	12	174	summa notant pecudum, paterīsque altāria lībant.
+Aeneid	Aen	1	12	175	Tum pius Aenēās strictō sīc ēnse precātur:
+Aeneid	Aen	1	12	176	‘estō nunc Sōl testis et haec mihi terra vocantī,
+Aeneid	Aen	1	12	177	quam propter tantōs potuī perferre labōrēs,
+Aeneid	Aen	1	12	178	et pater omnipotēns et tū Sāturnia coniūnx
+Aeneid	Aen	1	12	179	(iam melior, iam, dīva, precor), tūque inclute Māvors,
+Aeneid	Aen	1	12	180	cūncta tuō quī bella, pater, sub nūmine torquēs;
+Aeneid	Aen	1	12	181	fontīsque fluviōsque vocō, quaeque aetheris altī
+Aeneid	Aen	1	12	182	religiō et quae caeruleō sunt nūmina pontō:
+Aeneid	Aen	1	12	183	cesserit Ausoniō sī fors victōria Turnō,
+Aeneid	Aen	1	12	184	convenit Euandrī victōs discēdere ad urbem,
+Aeneid	Aen	1	12	185	cēdet Iūlus agrīs, nec post arma ūlla rebellēs
+Aeneid	Aen	1	12	186	Aeneadae referent ferrōve haec rēgna lacessent.
+Aeneid	Aen	1	12	187	sīn nostrum adnuerit nōbīs victōria Mārtem
+Aeneid	Aen	1	12	188	(ut potius reor et potius dī nūmine firment),
+Aeneid	Aen	1	12	189	nōn ego nec Teucrīs Italōs pārēre iubēbō
+Aeneid	Aen	1	12	190	nec mihi rēgna petō: paribus sē lēgibus ambae
+Aeneid	Aen	1	12	191	invictae gentēs aeterna in foedera mittant.
+Aeneid	Aen	1	12	192	sacra deōsque dabō; socer arma Latīnus habētō,
+Aeneid	Aen	1	12	193	imperium sollemne socer; mihi moenia Teucrī
+Aeneid	Aen	1	12	194	cōnstituent urbīque dabit Lāvīnia nōmen.'
+Aeneid	Aen	1	12	195	Sīc prior Aenēās, sequitur sīc deinde Latīnus
+Aeneid	Aen	1	12	196	suspiciēns caelum, tenditque ad sīdera dextram:
+Aeneid	Aen	1	12	197	‘haec eadem, Aenēā, terram, mare, sīdera, iūrō
+Aeneid	Aen	1	12	198	Lātōnaeque genus duplex Iānumque bifrontem,
+Aeneid	Aen	1	12	199	vimque deum īnfernam et dūrī sacrāria Dītis;
+Aeneid	Aen	1	12	200	audiat haec genitor quī foedera fulmine sancit.
+Aeneid	Aen	1	12	201	tangō ārās, mediōs ignēs et nūmina testor:
+Aeneid	Aen	1	12	202	nūlla diēs pācem hanc Italīs nec foedera rumpet,
+Aeneid	Aen	1	12	203	quō rēs cumque cadent; nec mē vīs ūlla volentem
+Aeneid	Aen	1	12	204	āvertet, nōn, sī tellūrem effundat in undās
+Aeneid	Aen	1	12	205	dīluviō miscēns caelumque in Tartara solvat,
+Aeneid	Aen	1	12	206	ut scēptrum hoc' (dextrā scēptrum nam forte gerēbat)
+Aeneid	Aen	1	12	207	‘numquam fronde levī fundet virgulta nec umbrās,
+Aeneid	Aen	1	12	208	cum semel in silvīs īmō dē stirpe recīsum
+Aeneid	Aen	1	12	209	mātre caret posuitque comās et bracchia ferrō,
+Aeneid	Aen	1	12	210	ōlim arbōs, nunc artificis manus aere decōrō
+Aeneid	Aen	1	12	211	inclūsit patribusque dedit gestāre Latīnīs.'
+Aeneid	Aen	1	12	212	tālibus inter sē firmābant foedera dictīs
+Aeneid	Aen	1	12	213	cōnspectū in mediō procerum. tum rīte sacrātās
+Aeneid	Aen	1	12	214	in flammam iugulant pecudēs et vīscera vīvīs
+Aeneid	Aen	1	12	215	ēripiunt, cumulantque onerātīs lancibus ārās.
+Aeneid	Aen	1	12	216	At vērō Rutulīs impār ea pugna vidērī
+Aeneid	Aen	1	12	217	iamdūdum et variō miscērī pectora mōtū,
+Aeneid	Aen	1	12	218	tum magis ut propius cernunt nōn vīribus aequōs.
+Aeneid	Aen	1	12	219	adiuvat incessū tacitō prōgressus et āram
+Aeneid	Aen	1	12	220	suppliciter venerāns dēmissō lūmine Turnus
+Aeneid	Aen	1	12	221	pūbentēsque genae et iuvenālī in corpore pallor.
+Aeneid	Aen	1	12	222	quem simul ac Iūturna soror crebrēscere vīdit
+Aeneid	Aen	1	12	223	sermōnem et vulgī variāre labantia corda,
+Aeneid	Aen	1	12	224	in mediās aciēs fōrmam adsimulāta Camertī,
+Aeneid	Aen	1	12	225	cui genus ā proavīs ingēns clārumque paternae
+Aeneid	Aen	1	12	226	nōmen erat virtūtis, et ipse ācerrimus armīs,
+Aeneid	Aen	1	12	227	in mediās dat sēsē aciēs haud nescia rērum
+Aeneid	Aen	1	12	228	rūmōrēsque serit variōs ac tālia fātur:
+Aeneid	Aen	1	12	229	‘nōn pudet, ō Rutulī, prō cūnctīs tālibus ūnam
+Aeneid	Aen	1	12	230	obiectāre animam? numerōne an vīribus aequī
+Aeneid	Aen	1	12	231	nōn sumus? ēn, omnēs et Trōes et Arcades hī sunt,
+Aeneid	Aen	1	12	232	fātālisque manus, īnfēnsa Etrūria Turnō:
+Aeneid	Aen	1	12	233	vix hostem, alternī sī congrediāmur, habēmus.
+Aeneid	Aen	1	12	234	ille quidem ad superōs, quōrum sē dēvovet ārīs,
+Aeneid	Aen	1	12	235	succēdet fāmā vīvusque per ōra ferētur;
+Aeneid	Aen	1	12	236	nōs patriā āmissā dominīs pārēre superbīs
+Aeneid	Aen	1	12	237	cōgēmur, quī nunc lentī cōnsēdimus arvīs.'
+Aeneid	Aen	1	12	238	Tālibus incēnsa est iuvenum sententia dictīs
+Aeneid	Aen	1	12	239	iam magis atque magis, serpitque per agmina murmur:
+Aeneid	Aen	1	12	240	ipsī Laurentēs mūtātī ipsīque Latīnī.
+Aeneid	Aen	1	12	241	quī sibi iam requiem pugnae rēbusque salūtem
+Aeneid	Aen	1	12	242	spērābant, nunc arma volunt foedusque precantur
+Aeneid	Aen	1	12	243	īnfectum et Turnī sortem miserantur inīquam.
+Aeneid	Aen	1	12	244	hīs aliud maius Iūturna adiungit et altō
+Aeneid	Aen	1	12	245	dat signum caelō, quō nōn praesentius ūllum
+Aeneid	Aen	1	12	246	turbāvit mentēs Italās mōnstrōque fefellit.
+Aeneid	Aen	1	12	247	namque volāns rubrā fulvus Iovis āles in aethrā
+Aeneid	Aen	1	12	248	lītoreās agitābat avēs turbamque sonantem
+Aeneid	Aen	1	12	249	agminis āligerī, subitō cum lāpsus ad undās
+Aeneid	Aen	1	12	250	cycnum excellentem pedibus rapit improbus uncīs.
+Aeneid	Aen	1	12	251	arrēxēre animōs Italī, cūnctaeque volucrēs
+Aeneid	Aen	1	12	252	convertunt clāmōre fugam (mīrābile vīsū),
+Aeneid	Aen	1	12	253	aetheraque obscūrant pennīs hostemque per aurās
+Aeneid	Aen	1	12	254	factā nūbe premunt, dōnec vī victus et ipsō
+Aeneid	Aen	1	12	255	pondere dēfēcit praedamque ex unguibus āles
+Aeneid	Aen	1	12	256	prōiēcit fluviō, penitusque in nūbila fūgit.
+Aeneid	Aen	1	12	257	Tum vērō augurium Rutulī clāmōre salūtant
+Aeneid	Aen	1	12	258	expediuntque manūs, prīmusque Tolumnius augur
+Aeneid	Aen	1	12	259	‘hoc erat, hoc vōtīs' inquit ‘quod saepe petīvī.
+Aeneid	Aen	1	12	260	accipiō agnōscōque deōs; mē, mē duce ferrum
+Aeneid	Aen	1	12	261	corripite, ō miserī, quōs improbus advena bellō
+Aeneid	Aen	1	12	262	territat invalidās ut avēs, et lītora vestra
+Aeneid	Aen	1	12	263	vī populat. petet ille fugam penitusque profundō
+Aeneid	Aen	1	12	264	vēla dabit. vōs ūnanimī densēte catervās
+Aeneid	Aen	1	12	265	et rēgem vōbīs pugnā dēfendite raptum.'
+Aeneid	Aen	1	12	266	dīxit, et adversōs tēlum contorsit in hostēs
+Aeneid	Aen	1	12	267	prōcurrēns; sonitum dat strīdula cornus et aurās
+Aeneid	Aen	1	12	268	certa secat. simul hoc, simul ingēns clāmor et omnēs
+Aeneid	Aen	1	12	269	turbātī cuneī calefactaque corda tumultū.
+Aeneid	Aen	1	12	270	hasta volāns, ut forte novem pulcherrima frātrum
+Aeneid	Aen	1	12	271	corpora cōnstiterant contrā, quōs fīda creārat
+Aeneid	Aen	1	12	272	ūna tot Arcadiō coniūnx Tyrrhēna Gylippō,
+Aeneid	Aen	1	12	273	hōrum ūnum ad medium, teritur quā sūtilis alvō
+Aeneid	Aen	1	12	274	balteus et laterum iūnctūrās fībula mordet,
+Aeneid	Aen	1	12	275	ēgregium fōrmā iuvenem et fulgentibus armīs,
+Aeneid	Aen	1	12	276	trānsadigit costās fulvāque effundit harēnā.
+Aeneid	Aen	1	12	277	at frātrēs, animōsa phalānx accēnsaque lūctū,
+Aeneid	Aen	1	12	278	pars gladiōs stringunt manibus, pars missile ferrum
+Aeneid	Aen	1	12	279	corripiunt caecīque ruunt. quōs agmina contrā
+Aeneid	Aen	1	12	280	prōcurrunt Laurentum, hinc dēnsī rūrsus inundant
+Aeneid	Aen	1	12	281	Trōes Agyllīnīque et pictīs Arcades armīs:
+Aeneid	Aen	1	12	282	sīc omnēs amor ūnus habet dēcernere ferrō.
+Aeneid	Aen	1	12	283	dīripuēre ārās, it tōtō turbida caelō
+Aeneid	Aen	1	12	284	tempestās tēlōrum ac ferreus ingruit imber,
+Aeneid	Aen	1	12	285	crātērāsque focōsque ferunt. fugit ipse Latīnus
+Aeneid	Aen	1	12	286	pulsātōs referēns īnfectō foedere dīvōs.
+Aeneid	Aen	1	12	287	īnfrēnant aliī currūs aut corpora saltū
+Aeneid	Aen	1	12	288	subiciunt in equōs et strictīs ēnsibus adsunt.
+Aeneid	Aen	1	12	289	Messāpus rēgem rēgisque īnsigne gerentem
+Aeneid	Aen	1	12	290	Tyrrhēnum Aulestēn, avidus cōnfundere foedus,
+Aeneid	Aen	1	12	291	adversō prōterret equō; ruit ille recēdēns
+Aeneid	Aen	1	12	292	et miser oppositīs ā tergō involvitur ārīs
+Aeneid	Aen	1	12	293	in caput inque umerōs. at fervidus advolat hastā
+Aeneid	Aen	1	12	294	Messāpus tēlōque ōrantem multa trabālī
+Aeneid	Aen	1	12	295	dēsuper altus equō graviter ferit atque ita fātur:
+Aeneid	Aen	1	12	296	‘hoc habet, haec melior magnīs data victima dīvīs.'
+Aeneid	Aen	1	12	297	concurrunt Italī spoliantque calentia membra.
+Aeneid	Aen	1	12	298	obvius ambustum torrem Corynaeus ab ārā
+Aeneid	Aen	1	12	299	corripit et venientī Ebysō plāgamque ferentī
+Aeneid	Aen	1	12	300	occupat os flammīs: ollī ingēns barba relūxit
+Aeneid	Aen	1	12	301	nīdōremque ambusta dedit. super ipse secūtus
+Aeneid	Aen	1	12	302	caesariem laevā turbātī corripit hostis
+Aeneid	Aen	1	12	303	impressōque genū nītēns terrae applicat ipsum;
+Aeneid	Aen	1	12	304	sīc rigidō latus ēnse ferit. Podalīrius Alsum
+Aeneid	Aen	1	12	305	pāstōrem prīmāque aciē per tēla ruentem
+Aeneid	Aen	1	12	306	ēnse sequēns nūdō superimminet; ille secūrī
+Aeneid	Aen	1	12	307	adversī frontem mediam mentumque reductā
+Aeneid	Aen	1	12	308	dissicit et sparsō lātē rigat arma cruōre.
+Aeneid	Aen	1	12	309	ollī dūra quiēs oculōs et ferreus urget
+Aeneid	Aen	1	12	310	somnus, in aeternam conduntur lūmina noctem.
+Aeneid	Aen	1	12	311	At pius Aenēās dextram tendēbat inermem
+Aeneid	Aen	1	12	312	nūdātō capite atque suōs clāmōre vocābat:
+Aeneid	Aen	1	12	313	‘quō ruitis? quaeve ista repēns discordia surgit?
+Aeneid	Aen	1	12	314	ō cohibēte īrās! ictum iam foedus et omnēs
+Aeneid	Aen	1	12	315	compositae lēgēs. mihi iūs concurrere sōlī;
+Aeneid	Aen	1	12	316	mē sinite atque auferte metūs. ego foedera faxo
+Aeneid	Aen	1	12	317	firma manū; Turnum dēbent haec iam mihi sacra.'
+Aeneid	Aen	1	12	318	hās inter vōcēs, media inter tālia verba
+Aeneid	Aen	1	12	319	ecce virō strīdēns ālīs adlāpsa sagitta est,
+Aeneid	Aen	1	12	320	incertum quā pulsa manū, quō turbine adācta,
+Aeneid	Aen	1	12	321	quis tantam Rutulīs laudem, cāsusne deusne,
+Aeneid	Aen	1	12	322	attulerit; pressa est īnsignis glōria factī,
+Aeneid	Aen	1	12	323	nec sēsē Aenēae iactāvit vulnere quisquam.
+Aeneid	Aen	1	12	324	Turnus ut Aenēān cēdentem ex agmine vīdit
+Aeneid	Aen	1	12	325	turbātōsque ducēs, subitā spē fervidus ārdet;
+Aeneid	Aen	1	12	326	poscit equōs atque arma simul, saltūque superbus
+Aeneid	Aen	1	12	327	ēmicat in currum et manibus mōlītur habēnās.
+Aeneid	Aen	1	12	328	multa virum volitāns dat fortia corpora lētō.
+Aeneid	Aen	1	12	329	sēminecēs volvit multōs: aut agmina currū
+Aeneid	Aen	1	12	330	prōterit aut raptās fugientibus ingerit hastās.
+Aeneid	Aen	1	12	331	quālis apud gelidī cum flūmina concitus Hebrī
+Aeneid	Aen	1	12	332	sanguineus Māvors clipeō increpat atque furentēs
+Aeneid	Aen	1	12	333	bella movēns immittit equōs, illī aequore apertō
+Aeneid	Aen	1	12	334	ante Notōs Zephyrumque volant, gemit ultima pulsū
+Aeneid	Aen	1	12	335	Thrāca pedum circumque ātrae Formīdinis ōra
+Aeneid	Aen	1	12	336	Īraeque Īnsidiaeque, deī comitātus, aguntur:
+Aeneid	Aen	1	12	337	tālis equōs alacer media inter proelia Turnus
+Aeneid	Aen	1	12	338	fūmantēs sūdōre quatit, miserābile caesīs
+Aeneid	Aen	1	12	339	hostibus īnsultāns; spargit rapida ungula rōrēs
+Aeneid	Aen	1	12	340	sanguineōs mixtāque cruor calcātur harēnā.
+Aeneid	Aen	1	12	341	iamque necī Sthenelumque dedit Thamyrumque Pholumque,
+Aeneid	Aen	1	12	342	hunc congressus et hunc, illum ēminus; ēminus ambō
+Aeneid	Aen	1	12	343	Imbrasidās, Glaucum atque Laden, quōs Imbrasus ipse
+Aeneid	Aen	1	12	344	nūtrierat Lyciā paribusque ōrnāverat armīs
+Aeneid	Aen	1	12	345	vel cōnferre manum vel equō praevertere ventōs.
+Aeneid	Aen	1	12	346	Parte aliā media Eumēdēs in proelia fertur,
+Aeneid	Aen	1	12	347	antīquī prōlēs bellō praeclāra Dolōnis,
+Aeneid	Aen	1	12	348	nōmine avum referēns, animō manibusque parentem,
+Aeneid	Aen	1	12	349	quī quondam, castra ut Danaum speculātor adīret,
+Aeneid	Aen	1	12	350	ausus Pēlīdae pretium sibi poscere currūs;
+Aeneid	Aen	1	12	351	illum Tȳdīdēs aliō prō tālibus ausīs
+Aeneid	Aen	1	12	352	adfēcit pretiō nec equīs aspīrat Achillī.
+Aeneid	Aen	1	12	353	hunc procul ut campō Turnus prōspexit apertō,
+Aeneid	Aen	1	12	354	ante levī iaculō longum per ināne secūtus
+Aeneid	Aen	1	12	355	sistit equōs biiugēs et currū dēsilit atque
+Aeneid	Aen	1	12	356	sēmianimī lāpsōque supervenit, et pede collō
+Aeneid	Aen	1	12	357	impressō dextrae mucrōnem extorquet et altō
+Aeneid	Aen	1	12	358	fulgentem tingit iugulō atque haec īnsuper addit:
+Aeneid	Aen	1	12	359	‘ēn agrōs et, quam bellō, Troiāne, petīstī,
+Aeneid	Aen	1	12	360	Hesperiam mētīre iacēns: haec praemia, quī mē
+Aeneid	Aen	1	12	361	ferrō ausī temptāre, ferunt, sīc moenia condunt.'
+Aeneid	Aen	1	12	362	huic comitem Asbȳtēn coniectā cuspide mittit
+Aeneid	Aen	1	12	363	Chlōreaque Sybarimque Darētaque Thersilochumque
+Aeneid	Aen	1	12	364	et sternācis equī lāpsum cervīce Thymoetēn.
+Aeneid	Aen	1	12	365	ac velut Ēdōnī Boreae cum spīritus altō
+Aeneid	Aen	1	12	366	īnsonat Aegaeō sequiturque ad lītora flūctūs,
+Aeneid	Aen	1	12	367	quā ventī incubuēre, fugam dant nūbila caelō:
+Aeneid	Aen	1	12	368	sīc Turnō, quācumque viam secat, agmina cēdunt
+Aeneid	Aen	1	12	369	conversaeque ruunt aciēs; fert impetus ipsum
+Aeneid	Aen	1	12	370	et cristam adversō currū quatit aura volantem.
+Aeneid	Aen	1	12	371	nōn tulit īnstantem Phēgeus animīsque frementem
+Aeneid	Aen	1	12	372	obiēcit sēsē ad currum et spūmantia frēnīs
+Aeneid	Aen	1	12	373	ōra citātōrum dextrā dētorsit equōrum.
+Aeneid	Aen	1	12	374	dum trahitur pendetque iugīs, hunc lāta retēctum
+Aeneid	Aen	1	12	375	lancea cōnsequitur rumpitque īnfīxa bilīcem
+Aeneid	Aen	1	12	376	lōrīcam et summum dēgustat vulnere corpus.
+Aeneid	Aen	1	12	377	ille tamen clipeō obiectō conversus in hostem
+Aeneid	Aen	1	12	378	ībat et auxilium ductō mucrōne petēbat,
+Aeneid	Aen	1	12	379	cum rota praecipitem et prōcursū concitus axis
+Aeneid	Aen	1	12	380	impulit effunditque solō, Turnusque secūtus
+Aeneid	Aen	1	12	381	īmam inter galeam summī thōrācis et ōrās
+Aeneid	Aen	1	12	382	abstulit ēnse caput truncumque relīquit harēnae.
+Aeneid	Aen	1	12	383	Atque ea dum campīs victor dat fūnera Turnus,
+Aeneid	Aen	1	12	384	intereā Aenēān Mnestheus et fīdus Achātēs
+Aeneid	Aen	1	12	385	Ascaniusque comes castrīs statuēre cruentum
+Aeneid	Aen	1	12	386	alternōs longā nītentem cuspide gressūs.
+Aeneid	Aen	1	12	387	saevit et īnfrāctā luctātur harundine tēlum
+Aeneid	Aen	1	12	388	ēripere auxiliōque viam, quae proxima, poscit:
+Aeneid	Aen	1	12	389	ēnse secent lātō vulnus tēlīque latebram
+Aeneid	Aen	1	12	390	rescindant penitus, sēsēque in bella remittant.
+Aeneid	Aen	1	12	391	iamque aderat Phoebō ante aliōs dīlēctus Iāpyx
+Aeneid	Aen	1	12	392	Īasidēs, ācrī quondam cui captus amōre
+Aeneid	Aen	1	12	393	ipse suās artēs, sua mūnera, laetus Apollō
+Aeneid	Aen	1	12	394	augurium citharamque dabat celerīsque sagittās.
+Aeneid	Aen	1	12	395	ille, ut dēpositī prōferret fāta parentis,
+Aeneid	Aen	1	12	396	scīre potestātēs herbārum ūsumque medendī
+Aeneid	Aen	1	12	397	māluit et mūtās agitāre inglōrius artēs.
+Aeneid	Aen	1	12	398	stābat acerba fremēns ingentem nīxus in hastam
+Aeneid	Aen	1	12	399	Aenēās magnō iuvenum et maerentis Iūlī
+Aeneid	Aen	1	12	400	concursū, lacrimīs immōbilis. ille retortō
+Aeneid	Aen	1	12	401	Paeonium in mōrem senior succīnctus amictū
+Aeneid	Aen	1	12	402	multa manū medicā Phoebīque potentibus herbīs
+Aeneid	Aen	1	12	403	nēquīquam trepidat, nēquīquam spīcula dextrā
+Aeneid	Aen	1	12	404	sollicitat prēnsatque tenācī forcipe ferrum.
+Aeneid	Aen	1	12	405	nūlla viam Fortūna regit, nihil auctor Apollō
+Aeneid	Aen	1	12	406	subvenit, et saevus campīs magis ac magis horror
+Aeneid	Aen	1	12	407	crebrēscit propiusque malum est. iam pulvere caelum
+Aeneid	Aen	1	12	408	stāre vident: subeunt equitēs et spīcula castrīs
+Aeneid	Aen	1	12	409	dēnsa cadunt mediīs. it trīstis ad aethera clāmor
+Aeneid	Aen	1	12	410	bellantum iuvenum et dūrō sub Mārte cadentum.
+Aeneid	Aen	1	12	411	Hīc Venus indignō nātī concussa dolōre
+Aeneid	Aen	1	12	412	dictamnum genetrīx Crētaeā carpit ab Īdā,
+Aeneid	Aen	1	12	413	pūberibus caulem foliīs et flōre comantem
+Aeneid	Aen	1	12	414	purpureō; nōn illa ferīs incognita caprīs
+Aeneid	Aen	1	12	415	grāmina, cum tergō volucrēs haesēre sagittae.
+Aeneid	Aen	1	12	416	hōc Venus obscūrō faciem circumdata nimbō
+Aeneid	Aen	1	12	417	dētulit, hōc fūsum labrīs splendentibus amnem
+Aeneid	Aen	1	12	418	īnficit occultē medicāns, spargitque salūbrēs
+Aeneid	Aen	1	12	419	ambrosiae sūcōs et odōriferam panacēam.
+Aeneid	Aen	1	12	420	fōvit eā vulnus lymphā longaevus Iāpyx
+Aeneid	Aen	1	12	421	ignōrāns, subitōque omnis dē corpore fūgit
+Aeneid	Aen	1	12	422	quippe dolor, omnis stetit īmō vulnere sanguis.
+Aeneid	Aen	1	12	423	iamque secūta manum nūllō cōgente sagitta
+Aeneid	Aen	1	12	424	excidit, atque novae rediēre in prīstina vīrēs.
+Aeneid	Aen	1	12	425	‘arma citī properāte virō! quid stātis?' Iāpyx
+Aeneid	Aen	1	12	426	conclāmat prīmusque animōs accendit in hostem.
+Aeneid	Aen	1	12	427	‘nōn haec hūmānīs opibus, nōn arte magistrā
+Aeneid	Aen	1	12	428	prōveniunt, neque tē, Aenēā, mea dextera servat:
+Aeneid	Aen	1	12	429	maior agit deus atque opera ad maiōra remittit.'
+Aeneid	Aen	1	12	430	ille avidus pugnae sūrās inclūserat aurō
+Aeneid	Aen	1	12	431	hinc atque hinc ōditque morās hastamque coruscat.
+Aeneid	Aen	1	12	432	postquam habilis laterī clipeus lōrīcaque tergō est,
+Aeneid	Aen	1	12	433	Ascanium fūsīs circum complectitur armīs
+Aeneid	Aen	1	12	434	summaque per galeam dēlībāns ōscula fātur:
+Aeneid	Aen	1	12	435	‘disce, puer, virtūtem ex mē vērumque labōrem,
+Aeneid	Aen	1	12	436	fortūnam ex aliīs. nunc tē mea dextera bellō
+Aeneid	Aen	1	12	437	dēfēnsum dabit et magna inter praemia dūcet.
+Aeneid	Aen	1	12	438	tū facitō, mox cum mātūra adolēverit aetās,
+Aeneid	Aen	1	12	439	sīs memor et tē animō repetentem exempla tuōrum
+Aeneid	Aen	1	12	440	et pater Aenēās et avunculus excitet Hectōr.'
+Aeneid	Aen	1	12	441	Haec ubi dicta dedit, portīs sēsē extulit ingēns
+Aeneid	Aen	1	12	442	tēlum immāne manū quatiēns; simul agmine dēnsō
+Aeneid	Aen	1	12	443	Antheusque Mnēstheusque ruunt, omnisque relictīs
+Aeneid	Aen	1	12	444	turba fluit castrīs. tum caecō pulvere campus
+Aeneid	Aen	1	12	445	miscētur pulsūque pedum tremit excita tellūs.
+Aeneid	Aen	1	12	446	vīdit ab adversō venientēs aggere Turnus,
+Aeneid	Aen	1	12	447	vīdēre Ausoniī, gelidusque per īma cucurrit
+Aeneid	Aen	1	12	448	ossa tremor; prīma ante omnēs Iūturna Latīnōs
+Aeneid	Aen	1	12	449	audiit agnōvitque sonum et tremefacta refūgit.
+Aeneid	Aen	1	12	450	ille volat campōque ātrum rapit agmen apertō.
+Aeneid	Aen	1	12	451	quālis ubi ad terrās abruptō sīdere nimbus
+Aeneid	Aen	1	12	452	it mare per medium (miserīs, heu, praescia longē
+Aeneid	Aen	1	12	453	horrēscunt corda agricolīs: dabit ille ruīnās
+Aeneid	Aen	1	12	454	arboribus strāgemque satis, ruet omnia lātē),
+Aeneid	Aen	1	12	455	ante volant sonitumque ferunt ad lītora ventī:
+Aeneid	Aen	1	12	456	tālis in adversōs ductor Rhoetēius hostēs
+Aeneid	Aen	1	12	457	agmen agit, dēnsī cuneīs sē quisque coāctīs
+Aeneid	Aen	1	12	458	adglomerant. ferit ēnse gravem Thymbraeus Osīrim,
+Aeneid	Aen	1	12	459	Arcetium Mnestheus, Epulōnem obtruncat Achātēs
+Aeneid	Aen	1	12	460	Ufentemque Gyās; cadit ipse Tolumnius augur,
+Aeneid	Aen	1	12	461	prīmus in adversōs tēlum quī torserat hostēs.
+Aeneid	Aen	1	12	462	tollitur in caelum clāmor, versīque vicissim
+Aeneid	Aen	1	12	463	pulverulenta fugā Rutulī dant terga per agrōs.
+Aeneid	Aen	1	12	464	ipse neque āversōs dignātur sternere mortī
+Aeneid	Aen	1	12	465	nec pede congressōs aequō nec tēla ferentēs
+Aeneid	Aen	1	12	466	īnsequitur: sōlum dēnsā in cālīgine Turnum
+Aeneid	Aen	1	12	467	vestīgat lūstrāns, sōlum in certāmina poscit.
+Aeneid	Aen	1	12	468	Hōc concussa metū mentem Iūturna virāgō
+Aeneid	Aen	1	12	469	aurīgam Turnī media inter lōra Metiscum
+Aeneid	Aen	1	12	470	excutit et longē lāpsum tēmōne relīquit;
+Aeneid	Aen	1	12	471	ipsa subit manibusque undantēs flectit habēnās
+Aeneid	Aen	1	12	472	cūncta gerēns, vōcemque et corpus et arma Metiscī.
+Aeneid	Aen	1	12	473	nigra velut magnās dominī cum dīvitis aedēs
+Aeneid	Aen	1	12	474	pervolat et pennīs alta ātria lūstrat hirundō
+Aeneid	Aen	1	12	475	pābula parva legēns nīdīsque loquācibus escās,
+Aeneid	Aen	1	12	476	et nunc porticibus vacuīs, nunc ūmida circum
+Aeneid	Aen	1	12	477	stāgna sonat: similis mediōs Iūturna per hostēs
+Aeneid	Aen	1	12	478	fertur equīs rapidōque volāns obit omnia currū,
+Aeneid	Aen	1	12	479	iamque hīc germānum iamque hīc ostentat ovantem
+Aeneid	Aen	1	12	480	nec cōnferre manum patitur, volat āvia longē.
+Aeneid	Aen	1	12	481	haud minus Aenēās tortōs legit obvius orbēs,
+Aeneid	Aen	1	12	482	vestīgatque virum et disiecta per agmina magnā
+Aeneid	Aen	1	12	483	vōce vocat. quotiēns oculōs coniēcit in hostem
+Aeneid	Aen	1	12	484	ālipedumque fugam cursū temptāvit equōrum,
+Aeneid	Aen	1	12	485	āversōs totiēns currūs Iūturna retorsit.
+Aeneid	Aen	1	12	486	heu, quid agat? variō nēquīquam fluctuat aestū,
+Aeneid	Aen	1	12	487	dīversaeque vocant animum in contrāria cūrae.
+Aeneid	Aen	1	12	488	huic Messāpus, utī laevā duo forte gerēbat
+Aeneid	Aen	1	12	489	lenta, levis cursū, praefīxa hastīlia ferrō,
+Aeneid	Aen	1	12	490	hōrum ūnum certō contorquēns dērigit ictū.
+Aeneid	Aen	1	12	491	substitit Aenēās et sē collēgit in arma
+Aeneid	Aen	1	12	492	poplite subsīdēns; apicem tamen incita summum
+Aeneid	Aen	1	12	493	hasta tulit summāsque excussit vertice cristās.
+Aeneid	Aen	1	12	494	tum vērō adsurgunt īrae, īnsidiīsque subāctūs,
+Aeneid	Aen	1	12	495	dīversōs ubi sēnsit equōs currumque referrī,
+Aeneid	Aen	1	12	496	multa Iovem et laesī testātus foederis ārās
+Aeneid	Aen	1	12	497	iam tandem invādit mediōs et Mārte secundō
+Aeneid	Aen	1	12	498	terribilis saevam nūllō discrīmine caedem
+Aeneid	Aen	1	12	499	suscitat, īrārumque omnēs effundit habēnās.
+Aeneid	Aen	1	12	500	Quis mihi nunc tot acerba deus, quis carmine caedēs
+Aeneid	Aen	1	12	501	dīversās obitumque ducum, quōs aequore tōtō
+Aeneid	Aen	1	12	502	inque vicem nunc Turnus agit, nunc Trōius hērōs,
+Aeneid	Aen	1	12	503	expediat? tantōn placuit concurrere mōtū,
+Aeneid	Aen	1	12	504	Iuppiter, aeternā gentēs in pāce futūrās?
+Aeneid	Aen	1	12	505	Aenēās Rutulum Sucrōnem (ea prīma ruentēs
+Aeneid	Aen	1	12	506	pugna locō statuit Teucrōs) haud multa morantem
+Aeneid	Aen	1	12	507	excipit in latus et, quā fāta celerrima, crūdum
+Aeneid	Aen	1	12	508	trānsadigit costās et crātēs pectoris ēnsem.
+Aeneid	Aen	1	12	509	Turnus equō dēiectum Amycum frātremque Diōrēn,
+Aeneid	Aen	1	12	510	congressus pedes, hunc venientem cuspide longā,
+Aeneid	Aen	1	12	511	hunc mucrōne ferit, currūque abscīsa duōrum
+Aeneid	Aen	1	12	512	suspendit capita et rōrantia sanguine portat.
+Aeneid	Aen	1	12	513	ille Talōn Tanaimque necī fortemque Cethēgum,
+Aeneid	Aen	1	12	514	trēs ūnō congressū, et maestum mittit Onīten,
+Aeneid	Aen	1	12	515	nōmen Echīonium mātrisque genus Peridīae;
+Aeneid	Aen	1	12	516	hīc frātrēs Lyciā missōs et Apollinis agrīs
+Aeneid	Aen	1	12	517	et iuvenem exōsum nēquīquam bella Menoeten,
+Aeneid	Aen	1	12	518	Arcada, piscōsae cui circum flūmina Lernae
+Aeneid	Aen	1	12	519	ars fuerat pauperque domus nec nōta potentum
+Aeneid	Aen	1	12	520	mūnera, conductāque pater tellūre serēbat.
+Aeneid	Aen	1	12	521	ac velut immissī dīversīs partibus ignēs
+Aeneid	Aen	1	12	522	ārentem in silvam et virgulta sonantia laurō,
+Aeneid	Aen	1	12	523	aut ubi dēcursū rapidō dē montibus altīs
+Aeneid	Aen	1	12	524	dant sonitum spūmōsī amnēs et in aequora currunt
+Aeneid	Aen	1	12	525	quisque suum populātus iter: nōn sēgnius ambō
+Aeneid	Aen	1	12	526	Aenēās Turnusque ruunt per proelia; nunc, nunc
+Aeneid	Aen	1	12	527	fluctuat īra intus, rumpuntur nescia vincī
+Aeneid	Aen	1	12	528	pectora, nunc tōtīs in vulnera vīribus ītur.
+Aeneid	Aen	1	12	529	Murrānum hīc, atavōs et avōrum antīqua sonantem
+Aeneid	Aen	1	12	530	nōmina per rēgēsque āctum genus omne Latīnōs,
+Aeneid	Aen	1	12	531	praecipitem scopulō atque ingentis turbine saxī
+Aeneid	Aen	1	12	532	excutit effunditque solō; hunc lōra et iuga subter
+Aeneid	Aen	1	12	533	prōvolvēre rotae, crēbrō super ungula pulsū
+Aeneid	Aen	1	12	534	incita nec dominī memorum prōculcat equōrum.
+Aeneid	Aen	1	12	535	ille ruentī Hyllō animīsque immāne frementī
+Aeneid	Aen	1	12	536	occurrit tēlumque aurāta ad tempora torquet:
+Aeneid	Aen	1	12	537	ollī per galeam fīxō stetit hasta cerebrō.
+Aeneid	Aen	1	12	538	dextera nec tua tē, Grāium fortissime Crētheu,
+Aeneid	Aen	1	12	539	ēripuit Turnō, nec dī tēxēre Cupencum
+Aeneid	Aen	1	12	540	Aenēā veniente suī: dedit obvia ferrō
+Aeneid	Aen	1	12	541	pectora, nec miserō clipeī mora prōfuit aereī.
+Aeneid	Aen	1	12	542	tē quoque Laurentēs vīdērunt, Aeole, campī
+Aeneid	Aen	1	12	543	oppetere et lātē terram cōnsternere tergō.
+Aeneid	Aen	1	12	544	occidis, Argīvae quem nōn potuēre phalangēs
+Aeneid	Aen	1	12	545	sternere nec Priamī rēgnōrum ēversor Achillēs;
+Aeneid	Aen	1	12	546	hīc tibi mortis erant mētae, domus alta sub Īdā,
+Aeneid	Aen	1	12	547	Lyrnēsī domus alta, solō Laurente sepulcrum.
+Aeneid	Aen	1	12	548	tōtae adeō conversae aciēs omnēsque Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	12	549	omnēs Dardanidae, Mnestheus ācerque Serestus
+Aeneid	Aen	1	12	550	et Messāpus equum domitor et fortis Asilās
+Aeneid	Aen	1	12	551	Tuscōrumque phalānx Evandrīque Arcades ālae,
+Aeneid	Aen	1	12	552	prō sē quisque virī summā nītuntur opum vī;
+Aeneid	Aen	1	12	553	nec mora nec requiēs, vastō certāmine tendunt.
+Aeneid	Aen	1	12	554	Hīc mentem Aenēae genetrīx pulcherrima mīsit
+Aeneid	Aen	1	12	555	īret ut ad mūrōs urbīque adverteret agmen
+Aeneid	Aen	1	12	556	ōcius et subitā turbāret clāde Latīnōs.
+Aeneid	Aen	1	12	557	ille ut vestīgāns dīversa per agmina Turnum
+Aeneid	Aen	1	12	558	hūc atque hūc aciēs circumtulit, aspicit urbem
+Aeneid	Aen	1	12	559	immūnem tantī bellī atque impūne quiētam.
+Aeneid	Aen	1	12	560	continuō pugnae accendit maiōris imāgō:
+Aeneid	Aen	1	12	561	Mnesthea Sergestumque vocat fortemque Serestum
+Aeneid	Aen	1	12	562	ductōrēs, tumulumque capit quō cētera Teucrum
+Aeneid	Aen	1	12	563	concurrit legiō, nec scūta aut spīcula dēnsī
+Aeneid	Aen	1	12	564	dēpōnunt. celsō medius stāns aggere fātur:
+Aeneid	Aen	1	12	565	‘nē qua meīs estō dictīs mora, Iuppiter hāc stat,
+Aeneid	Aen	1	12	566	neu quis ob inceptum subitum mihi sēgnior ītō.
+Aeneid	Aen	1	12	567	urbem hodiē, causam bellī, rēgna ipsa Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	12	568	nī frēnum accipere et victī pārēre fatentur,
+Aeneid	Aen	1	12	569	ēruam et aequa solō fūmantia culmina pōnam.
+Aeneid	Aen	1	12	570	scīlicet exspectem libeat dum proelia Turnō
+Aeneid	Aen	1	12	571	nostra patī rūrsusque velit concurrere victūs?
+Aeneid	Aen	1	12	572	hoc caput, ō cīvēs, haec bellī summa nefandī.
+Aeneid	Aen	1	12	573	ferte facēs properē foedusque reposcite flammīs.'
+Aeneid	Aen	1	12	574	dīxerat, atque animīs pariter certantibus omnēs
+Aeneid	Aen	1	12	575	dant cuneum dēnsāque ad mūrōs mōle feruntur;
+Aeneid	Aen	1	12	576	scālae imprōvīsō subitusque appāruit ignis.
+Aeneid	Aen	1	12	577	discurrunt aliī ad portās prīmōsque trucīdant,
+Aeneid	Aen	1	12	578	ferrum aliī torquent et obumbrant aethera tēlīs.
+Aeneid	Aen	1	12	579	ipse inter prīmōs dextram sub moenia tendit
+Aeneid	Aen	1	12	580	Aenēās, magnāque incūsat vōce Latīnum
+Aeneid	Aen	1	12	581	testāturque deōs iterum sē ad proelia cōgī,
+Aeneid	Aen	1	12	582	bis iam Italōs hostēs, haec altera foedera rumpī.
+Aeneid	Aen	1	12	583	exoritur trepidōs inter discordia cīvēs:
+Aeneid	Aen	1	12	584	urbem aliī reserāre iubent et pandere portās
+Aeneid	Aen	1	12	585	Dardanidīs ipsumque trahunt in moenia rēgem;
+Aeneid	Aen	1	12	586	arma ferunt aliī et pergunt dēfendere mūrōs,
+Aeneid	Aen	1	12	587	inclūsās ut cum latebrōsō in pūmice pāstor
+Aeneid	Aen	1	12	588	vestīgāvit apēs fūmōque implēvit amārō;
+Aeneid	Aen	1	12	589	illae intus trepidae rērum per cērea castra
+Aeneid	Aen	1	12	590	discurrunt magnīsque acuunt strīdōribus īrās;
+Aeneid	Aen	1	12	591	volvitur āter odor tēctīs, tum murmure caecō
+Aeneid	Aen	1	12	592	intus saxa sonant, vacuās it fūmus ad aurās.
+Aeneid	Aen	1	12	593	Accidit haec fessīs etiam fortūna Latīnīs,
+Aeneid	Aen	1	12	594	quae tōtam lūctū concussit funditus urbem.
+Aeneid	Aen	1	12	595	rēgīna ut tēctīs venientem prōspicit hostem,
+Aeneid	Aen	1	12	596	incessī mūrōs, ignēs ad tēcta volāre,
+Aeneid	Aen	1	12	597	nusquam aciēs contrā Rutulās, nūlla agmina Turnī,
+Aeneid	Aen	1	12	598	īnfēlīx pugnae iuvenem in certāmine crēdit
+Aeneid	Aen	1	12	599	exstīnctum et subitō mentem turbāta dolōre
+Aeneid	Aen	1	12	600	sē causam clāmat crīmenque caputque malōrum,
+Aeneid	Aen	1	12	601	multaque per maestum dēmēns effāta furōrem
+Aeneid	Aen	1	12	602	purpureōs moritūra manū discindit amictūs
+Aeneid	Aen	1	12	603	et nōdum īnfōrmis lētī trabe nectit ab altā.
+Aeneid	Aen	1	12	604	quam clādem miserae postquam accēpēre Latīnae,
+Aeneid	Aen	1	12	605	fīlia prīma manū flāvōs Lāvīnia crīnēs
+Aeneid	Aen	1	12	606	et roseās laniāta genās, tum cētera circum
+Aeneid	Aen	1	12	607	turba furit, resonant lātē plangōribus aedēs.
+Aeneid	Aen	1	12	608	hinc tōtam īnfēlīx vulgātur fāma per urbem:
+Aeneid	Aen	1	12	609	dēmittunt mentēs, it scissā veste Latīnus
+Aeneid	Aen	1	12	610	coniugis attonitus fātīs urbisque ruīnā,
+Aeneid	Aen	1	12	611	cānitiem immundō perfūsam pulvere turpāns.
+Aeneid	Aen	1	12	612	Intereā extrēmō bellātor in aequore Turnus
+Aeneid	Aen	1	12	613	pālantēs sequitur paucōs iam sēgnior atque
+Aeneid	Aen	1	12	614	iam minus atque minus successū laetus equōrum.
+Aeneid	Aen	1	12	615	attulit hunc illī caecīs terrōribus aura
+Aeneid	Aen	1	12	616	commixtum clāmōrem, arrēctāsque impulit aurēs
+Aeneid	Aen	1	12	617	cōnfūsae sonus urbis et inlaetābile murmur.
+Aeneid	Aen	1	12	618	‘ei mihi! quid tantō turbantur moenia lūctū?
+Aeneid	Aen	1	12	619	quīsve ruit tantus dīversā clāmor ab urbe?'
+Aeneid	Aen	1	12	620	sīc ait, adductīsque āmēns subsistit habēnīs.
+Aeneid	Aen	1	12	621	atque huic, in faciem soror ut conversa Metiscī
+Aeneid	Aen	1	12	622	aurīgae currumque et equōs et lōra regēbat,
+Aeneid	Aen	1	12	623	tālibus occurrit dictīs: ‘hāc, Turne, sequāmur
+Aeneid	Aen	1	12	624	Troiugenās, quā prīma viam victōria pandit;
+Aeneid	Aen	1	12	625	sunt aliī quī tēcta manū dēfendere possint.
+Aeneid	Aen	1	12	626	ingruit Aenēās Italīs et proelia miscet,
+Aeneid	Aen	1	12	627	et nōs saeva manū mittāmus fūnera Teucrīs.
+Aeneid	Aen	1	12	628	nec numerō īnferior pugnae neque honōre recēdēs.'
+Aeneid	Aen	1	12	629	Turnus ad haec:
+Aeneid	Aen	1	12	630	‘ō soror, et dūdum agnōvī, cum prīma per artem
+Aeneid	Aen	1	12	631	foedera turbāstī tēque haec in bella dedistī,
+Aeneid	Aen	1	12	632	et nunc nēquīquam fallis dea. sed quis Olympō
+Aeneid	Aen	1	12	633	dēmissam tantōs voluit tē ferre labōrēs?
+Aeneid	Aen	1	12	634	an frātris miserī lētum ut crūdēle vidērēs?
+Aeneid	Aen	1	12	635	nam quid agō? aut quae iam spondet Fortūna salūtem?
+Aeneid	Aen	1	12	636	vīdī oculōs ante ipse meōs mē vōce vocantem
+Aeneid	Aen	1	12	637	Murrānum, quō nōn superat mihi cārior alter,
+Aeneid	Aen	1	12	638	oppetere ingentem atque ingentī vulnere victum.
+Aeneid	Aen	1	12	639	occidit īnfēlīx nē nostrum dēdecus Ufēns
+Aeneid	Aen	1	12	640	aspiceret; Teucrī potiuntur corpore et armīs.
+Aeneid	Aen	1	12	641	exscindīne domōs (id rēbus dēfuit ūnum)
+Aeneid	Aen	1	12	642	perpetiar, dextrā nec Drancīs dicta refellam?
+Aeneid	Aen	1	12	643	terga dabō et Turnum fugientem haec terra vidēbit?
+Aeneid	Aen	1	12	644	usque adeōne morī miserum est? vōs ō mihi, Mānēs,
+Aeneid	Aen	1	12	645	este bonī, quoniam superīs āversa voluntās.
+Aeneid	Aen	1	12	646	sānctā ad vōs animā atque istīus īnscia culpae
+Aeneid	Aen	1	12	647	dēscendam magnōrum haud umquam indignus avōrum.'
+Aeneid	Aen	1	12	648	Vix ea fātus erat: mediōs volat ecce per hostēs
+Aeneid	Aen	1	12	649	vectus equō spūmante Sacēs, adversa sagittā
+Aeneid	Aen	1	12	650	saucius ōra, ruitque implōrāns nōmine Turnum:
+Aeneid	Aen	1	12	651	‘Turne, in tē suprēma salūs, miserēre tuōrum.
+Aeneid	Aen	1	12	652	fulminat Aenēās armīs summāsque minātur
+Aeneid	Aen	1	12	653	dēiectūrum arcēs Italum excidiōque datūrum,
+Aeneid	Aen	1	12	654	iamque facēs ad tēcta volant. in tē ōra Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	12	655	in tē oculōs referunt; mussat rēx ipse Latīnus
+Aeneid	Aen	1	12	656	quōs generōs vocet aut quae sēsē ad foedera flectat.
+Aeneid	Aen	1	12	657	praetereā rēgīna, tuī fīdissima, dextrā
+Aeneid	Aen	1	12	658	occidit ipsa suā lūcemque exterrita fūgit.
+Aeneid	Aen	1	12	659	sōlī prō portīs Messāpus et ācer Atīnās
+Aeneid	Aen	1	12	660	sustentant aciēs. circum hōs utrimque phalangēs
+Aeneid	Aen	1	12	661	stant dēnsae strictīsque seges mucrōnibus horret
+Aeneid	Aen	1	12	662	ferrea; tū currum dēsertō in grāmine versās.'
+Aeneid	Aen	1	12	663	obstipuit variā cōnfūsus imāgine rērum
+Aeneid	Aen	1	12	664	Turnus et obtūtū tacitō stetit; aestuat ingēns
+Aeneid	Aen	1	12	665	ūnō in corde pudor mixtōque īnsānia lūctū
+Aeneid	Aen	1	12	666	et furiīs agitātus amor et cōnscia virtūs.
+Aeneid	Aen	1	12	667	ut prīmum discussae umbrae et lūx reddita mentī,
+Aeneid	Aen	1	12	668	ārdentēs oculōrum orbēs ad moenia torsit
+Aeneid	Aen	1	12	669	turbidus eque rotīs magnam respexit ad urbem.
+Aeneid	Aen	1	12	670	Ecce autem flammīs inter tabulāta volūtus
+Aeneid	Aen	1	12	671	ad caelum undābat vertex turrimque tenēbat,
+Aeneid	Aen	1	12	672	turrim compactīs trabibus quam ēdūxerat ipse
+Aeneid	Aen	1	12	673	subdideratque rotās pontīsque īnstrāverat altōs.
+Aeneid	Aen	1	12	674	‘iam iam fāta, soror, superant, absiste morārī;
+Aeneid	Aen	1	12	675	quō deus et quō dūra vocat Fortūna sequāmur.
+Aeneid	Aen	1	12	676	stat cōnferre manum Aenēae, stat, quidquid acerbī est,
+Aeneid	Aen	1	12	677	morte patī, neque mē indecorem, germāna, vidēbis
+Aeneid	Aen	1	12	678	amplius. hunc, ōrō, sine mē furere ante furōrem.'
+Aeneid	Aen	1	12	679	dīxit, et ē currū saltum dedit ōcius arvīs
+Aeneid	Aen	1	12	680	perque hostēs, per tēla ruit maestamque sorōrem
+Aeneid	Aen	1	12	681	dēserit ac rapidō cursū media agmina rumpit.
+Aeneid	Aen	1	12	682	ac velutī montis saxum dē vertice praeceps
+Aeneid	Aen	1	12	683	cum ruit āvulsum ventō, seu turbidus imber
+Aeneid	Aen	1	12	684	prōluit aut annīs solvit sublāpsa vetustās;
+Aeneid	Aen	1	12	685	fertur in abruptum magnō mōns improbus āctū
+Aeneid	Aen	1	12	686	exsultatque solō, silvās armenta virōsque
+Aeneid	Aen	1	12	687	involvēns sēcum: disiecta per agmina Turnus
+Aeneid	Aen	1	12	688	sīc urbis ruit ad mūrōs, ubi plūrima fūsō
+Aeneid	Aen	1	12	689	sanguine terra madet strīduntque hastīlibus aurae,
+Aeneid	Aen	1	12	690	significatque manū et magnō simul incipit ōre:
+Aeneid	Aen	1	12	691	‘parcite iam, Rutulī, et vōs tēla inhibēte, Latīnī.
+Aeneid	Aen	1	12	692	quaecumque est fortūna, mea est; mē vērius ūnum
+Aeneid	Aen	1	12	693	prō vōbīs foedus luere et dēcernere ferrō.'
+Aeneid	Aen	1	12	694	discessēre omnēs mediī spatiumque dedēre.
+Aeneid	Aen	1	12	695	At pater Aenēās audītō nōmine Turnī
+Aeneid	Aen	1	12	696	dēserit et mūrōs et summās dēserit arcēs
+Aeneid	Aen	1	12	697	praecipitatque morās omnēs, opera omnia rumpit
+Aeneid	Aen	1	12	698	laetitiā exsultāns horrendumque intonat armīs:
+Aeneid	Aen	1	12	699	quantus Athōs aut quantus Eryx aut ipse coruscīs
+Aeneid	Aen	1	12	700	cum fremit īlicibus quantus gaudetque nivālī
+Aeneid	Aen	1	12	701	vertice sē attollēns pater Appennīnus ad aurās.
+Aeneid	Aen	1	12	702	iam vērō et Rutulī certātim et Trōes et omnēs
+Aeneid	Aen	1	12	703	convertēre oculōs Italī, quīque alta tenēbant
+Aeneid	Aen	1	12	704	moenia quīque īmōs pulsābant ariete mūrōs,
+Aeneid	Aen	1	12	705	armaque dēposuēre umerīs. stupet ipse Latīnus
+Aeneid	Aen	1	12	706	ingentēs, genitōs dīversīs partibus orbis,
+Aeneid	Aen	1	12	707	inter sē coiisse virōs et cernere ferrō.
+Aeneid	Aen	1	12	708	atque illī, ut vacuō patuērunt aequore campī,
+Aeneid	Aen	1	12	709	prōcursū rapidō coniectīs ēminus hastīs
+Aeneid	Aen	1	12	710	invādunt Mārtem clipeīs atque aere sonōrō.
+Aeneid	Aen	1	12	711	dat gemitum tellūs; tum crēbrōs ēnsibus ictūs
+Aeneid	Aen	1	12	712	congeminant, fors et virtūs miscētur in ūnum.
+Aeneid	Aen	1	12	713	ac velut ingentī Sīlā summōve Taburnō
+Aeneid	Aen	1	12	714	cum duo conversīs inimīca in proelia taurī
+Aeneid	Aen	1	12	715	frontibus incurrunt, pavidī cessēre magistrī,
+Aeneid	Aen	1	12	716	stat pecus omne metū mūtum, mussantque iuvencae
+Aeneid	Aen	1	12	717	quis nemorī imperitet, quem tōta armenta sequantur;
+Aeneid	Aen	1	12	718	illī inter sēsē multā vī vulnera miscent
+Aeneid	Aen	1	12	719	cornuaque obnīxī īnfīgunt et sanguine largō
+Aeneid	Aen	1	12	720	colla armōsque lavant, gemitū nemus omne remūgit:
+Aeneid	Aen	1	12	721	nōn aliter Trōs Aenēās et Daunius hērōs
+Aeneid	Aen	1	12	722	concurrunt clipeīs, ingēns fragor aethera complet.
+Aeneid	Aen	1	12	723	Iuppiter ipse duās aequātō exāmine lancēs
+Aeneid	Aen	1	12	724	sustinet et fāta impōnit dīversa duōrum,
+Aeneid	Aen	1	12	725	quem damnet labor et quō vergat pondere lētum.
+Aeneid	Aen	1	12	726	Ēmicat hīc impūne putāns et corpore tōtō
+Aeneid	Aen	1	12	727	altē sublātum cōnsurgit Turnus in ēnsem
+Aeneid	Aen	1	12	728	et ferit; exclāmant Trōes trepidīque Latīnī,
+Aeneid	Aen	1	12	729	arrēctaeque ambōrum aciēs. at perfidus ēnsis
+Aeneid	Aen	1	12	730	frangitur in mediōque ārdentem dēserit ictū,
+Aeneid	Aen	1	12	731	nī fuga subsidiō subeat. fugit ōcior Eurō
+Aeneid	Aen	1	12	732	ut capulum ignōtum dextramque aspexit inermem.
+Aeneid	Aen	1	12	733	fāma est praecipitem, cum prīma in proelia iūnctōs
+Aeneid	Aen	1	12	734	cōnscendēbat equōs, patriō mucrōne relictō,
+Aeneid	Aen	1	12	735	dum trepidat, ferrum aurīgae rapuisse Metiscī;
+Aeneid	Aen	1	12	736	idque diū, dum terga dabant pālantia Teucrī,
+Aeneid	Aen	1	12	737	suffēcit; postquam arma deī ad Volcānia ventum est,
+Aeneid	Aen	1	12	738	mortālis mucrō glaciēs ceu futtilis ictū
+Aeneid	Aen	1	12	739	dissiluit, fulvā resplendent fragmina harēnā.
+Aeneid	Aen	1	12	740	ergō āmēns dīversa fugā petit aequora Turnus
+Aeneid	Aen	1	12	741	et nunc hūc, inde hūc incertōs implicat orbēs;
+Aeneid	Aen	1	12	742	undique enim dēnsā Teucrī inclūsēre corōnā
+Aeneid	Aen	1	12	743	atque hinc vasta palūs, hinc ardua moenia cingunt.
+Aeneid	Aen	1	12	744	Nec minus Aenēās, quamquam tardāta sagittā
+Aeneid	Aen	1	12	745	interdum genua impediunt cursumque recūsant,
+Aeneid	Aen	1	12	746	īnsequitur trepidīque pedem pede fervidus urget:
+Aeneid	Aen	1	12	747	inclūsum velutī sī quandō flūmine nactus
+Aeneid	Aen	1	12	748	cervum aut pūniceae saeptum formīdine pennae
+Aeneid	Aen	1	12	749	vēnātor cursū canis et lātrātibus īnstat;
+Aeneid	Aen	1	12	750	ille autem īnsidiīs et rīpā territus altā
+Aeneid	Aen	1	12	751	mīlle fugit refugitque viās, at vīvidus Umber
+Aeneid	Aen	1	12	752	haeret hiāns, iam iamque tenet similisque tenentī
+Aeneid	Aen	1	12	753	increpuit mālīs morsūque ēlūsus inānī est;
+Aeneid	Aen	1	12	754	tum vērō exoritur clāmor rīpaeque lacusque
+Aeneid	Aen	1	12	755	respōnsant circā et caelum tonat omne tumultū.
+Aeneid	Aen	1	12	756	ille simul fugiēns Rutulōs simul increpat omnēs
+Aeneid	Aen	1	12	757	nōmine quemque vocāns nōtumque efflāgitat ēnsem.
+Aeneid	Aen	1	12	758	Aenēās mortem contrā praesēnsque minātur
+Aeneid	Aen	1	12	759	exitium, sī quisquam adeat, terretque trementēs
+Aeneid	Aen	1	12	760	excīsūrum urbem minitāns et saucius īnstat.
+Aeneid	Aen	1	12	761	quīnque orbēs explent cursū totidemque retexunt
+Aeneid	Aen	1	12	762	hūc illūc; neque enim levia aut lūdicra petuntur
+Aeneid	Aen	1	12	763	praemia, sed Turnī dē vītā et sanguine certant.
+Aeneid	Aen	1	12	764	Forte sacer Faunō foliīs oleaster amārīs
+Aeneid	Aen	1	12	765	hīc steterat, nautīs ōlim venerābile lignum,
+Aeneid	Aen	1	12	766	servātī ex undīs ubi fīgere dōna solēbant
+Aeneid	Aen	1	12	767	Laurentī dīvō et vōtās suspendere vestēs;
+Aeneid	Aen	1	12	768	sed stirpem Teucrī nūllō discrīmine sacrum
+Aeneid	Aen	1	12	769	sustulerant, pūrō ut possent concurrere campō.
+Aeneid	Aen	1	12	770	hīc hasta Aenēae stābat, hūc impetus illam
+Aeneid	Aen	1	12	771	dētulerat fīxam et lentā rādīce tenēbat.
+Aeneid	Aen	1	12	772	incubuit voluitque manū convellere ferrum
+Aeneid	Aen	1	12	773	Dardanidēs, tēlōque sequī quem prēndere cursū
+Aeneid	Aen	1	12	774	nōn poterat. tum vērō āmēns formīdine Turnus
+Aeneid	Aen	1	12	775	‘Faune, precor, miserēre' inquit ‘tūque optima ferrum
+Aeneid	Aen	1	12	776	Terra tenē, coluī vestrōs sī semper honōrēs,
+Aeneid	Aen	1	12	777	quōs contrā Aeneadae bellō fēcēre profānōs.'
+Aeneid	Aen	1	12	778	dīxit, opemque deī nōn cassa in vōta vocāvit.
+Aeneid	Aen	1	12	779	namque diū luctāns lentōque in stirpe morātus
+Aeneid	Aen	1	12	780	vīribus haud ūllīs valuit disclūdere morsūs
+Aeneid	Aen	1	12	781	rōboris Aenēās. dum nītitur ācer et īnstat,
+Aeneid	Aen	1	12	782	rūrsus in aurīgae faciem mūtāta Metiscī
+Aeneid	Aen	1	12	783	prōcurrit frātrīque ēnsem dea Daunia reddit.
+Aeneid	Aen	1	12	784	quod Venus audācī nymphae indignāta licēre
+Aeneid	Aen	1	12	785	accessit tēlumque altā ab rādīce revellit.
+Aeneid	Aen	1	12	786	ollī sublīmēs armīs animīsque refectī,
+Aeneid	Aen	1	12	787	hic gladiō fīdēns, hic ācer et arduus hastā,
+Aeneid	Aen	1	12	788	adsistunt contrā certāmina Mārtis anhēlī.
+Aeneid	Aen	1	12	789	Iūnōnem intereā rēx omnipotentis Olympī
+Aeneid	Aen	1	12	790	adloquitur fulvā pugnās dē nūbe tuentem:
+Aeneid	Aen	1	12	791	‘quae iam fīnis erit, coniūnx? quid dēnique restat?
+Aeneid	Aen	1	12	792	indigetem Aenēān scīs ipsa et scīre fatēris
+Aeneid	Aen	1	12	793	dēbērī caelō fātīsque ad sīdera tollī.
+Aeneid	Aen	1	12	794	quid struis? aut quā spē gelidīs in nūbibus haerēs?
+Aeneid	Aen	1	12	795	mortālin decuit violārī vulnere dīvum?
+Aeneid	Aen	1	12	796	aut ēnsem (quid enim sine tē Iūturna valēret?)
+Aeneid	Aen	1	12	797	ēreptum reddī Turnō et vim crēscere victīs?
+Aeneid	Aen	1	12	798	dēsine iam tandem precibusque īnflectere nostrīs,
+Aeneid	Aen	1	12	799	nī tē tantus edit tacitam dolor et mihi cūrae
+Aeneid	Aen	1	12	800	saepe tuō dulcī trīstēs ex ōre recursent.
+Aeneid	Aen	1	12	801	ventum ad suprēmum est. terrīs agitāre vel undīs
+Aeneid	Aen	1	12	802	Troiānōs potuistī, īnfandum accendere bellum,
+Aeneid	Aen	1	12	803	dēfōrmāre domum et lūctū miscēre hymenaeōs:
+Aeneid	Aen	1	12	804	ulterius temptāre vetō.' sīc Iuppiter orsus;
+Aeneid	Aen	1	12	805	sīc dea summissō contrā Sāturnia vultū:
+Aeneid	Aen	1	12	806	‘ista quidem quia nōta mihī tua, magne, voluntās,
+Aeneid	Aen	1	12	807	Iuppiter, et Turnum et terrās invīta relīquī;
+Aeneid	Aen	1	12	808	nec tū mē āeriā sōlam nunc sēde vidērēs
+Aeneid	Aen	1	12	809	digna indigna patī, sed flammīs cīncta sub ipsā
+Aeneid	Aen	1	12	810	stārem aciē traheremque inimīca in proelia Teucrōs.
+Aeneid	Aen	1	12	811	Iūturnam miserō (fateor) succurrere frātrī
+Aeneid	Aen	1	12	812	suāsī et prō vītā maiōra audēre probāvī,
+Aeneid	Aen	1	12	813	nōn ut tēla tamen, nōn ut contenderet arcum;
+Aeneid	Aen	1	12	814	adiūrō Stygiī caput implācābile fontis,
+Aeneid	Aen	1	12	815	ūna superstitiō superīs quae reddita dīvīs.
+Aeneid	Aen	1	12	816	et nunc cēdō equidem pugnāsque exōsa relinquō.
+Aeneid	Aen	1	12	817	illud tē, nūllā fātī quod lēge tenētur,
+Aeneid	Aen	1	12	818	prō Latiō obtestor, prō maiestāte tuōrum:
+Aeneid	Aen	1	12	819	cum iam cōnubiīs pācem fēlīcibus (estō)
+Aeneid	Aen	1	12	820	compōnent, cum iam lēgēs et foedera iungent,
+Aeneid	Aen	1	12	821	nē vetus indigenās nōmen mūtāre Latīnōs
+Aeneid	Aen	1	12	822	neu Trōas fierī iubeās Teucrōsque vocārī
+Aeneid	Aen	1	12	823	aut vōcem mūtāre virōs aut vertere vestem.
+Aeneid	Aen	1	12	824	sit Latium, sint Albānī per saecula rēgēs,
+Aeneid	Aen	1	12	825	sit Rōmāna potēns Italā virtūte propāgō:
+Aeneid	Aen	1	12	826	occidit, occideritque sinās cum nōmine Troia.'
+Aeneid	Aen	1	12	827	ollī subrīdēns hominum rērumque repertor:
+Aeneid	Aen	1	12	828	‘es germāna Iovis Sāturnīque altera prōlēs,
+Aeneid	Aen	1	12	829	īrārum tantōs volvis sub pectore flūctūs.
+Aeneid	Aen	1	12	830	vērum age et inceptum frūstrā summitte furōrem:
+Aeneid	Aen	1	12	831	dō quod vīs, et mē victusque volēnsque remittō.
+Aeneid	Aen	1	12	832	sermōnem Ausoniī patrium mōrēsque tenēbunt,
+Aeneid	Aen	1	12	833	utque est nōmen erit; commixtī corpore tantum
+Aeneid	Aen	1	12	834	subsīdent Teucrī. mōrem rītūsque sacrōrum
+Aeneid	Aen	1	12	835	adiciam faciamque omnēs ūnō ōre Latīnōs.
+Aeneid	Aen	1	12	836	hinc genus Ausoniō mixtum quod sanguine surget,
+Aeneid	Aen	1	12	837	suprā hominēs, suprā īre deōs pietāte vidēbis,
+Aeneid	Aen	1	12	838	nec gēns ūlla tuōs aequē celebrābit honōrēs.'
+Aeneid	Aen	1	12	839	adnuit hīs Iūnō et mentem laetāta retorsit;
+Aeneid	Aen	1	12	840	intereā excēdit caelō nūbemque relinquit.
+Aeneid	Aen	1	12	841	Hīs āctīs aliud genitor sēcum ipse volūtat
+Aeneid	Aen	1	12	842	Iūturnamque parat frātris dīmittere ab armīs.
+Aeneid	Aen	1	12	843	dīcuntur geminae pestēs cognōmine Dīrae,
+Aeneid	Aen	1	12	844	quās et Tartaream Nox intempesta Megaeram
+Aeneid	Aen	1	12	845	ūnō eōdemque tulit partū, paribusque revīnxit
+Aeneid	Aen	1	12	846	serpentum spīrīs ventōsāsque addidit ālās.
+Aeneid	Aen	1	12	847	hae Iovis ad solium saevīque in līmine rēgis
+Aeneid	Aen	1	12	848	appārent acuuntque metum mortālibus aegrīs,
+Aeneid	Aen	1	12	849	sī quandō lētum horrificum morbōsque deum rēx
+Aeneid	Aen	1	12	850	mōlītur, meritās aut bellō territat urbēs.
+Aeneid	Aen	1	12	851	hārum ūnam celerem dēmīsit ab aethere summō
+Aeneid	Aen	1	12	852	Iuppiter inque ōmen Iūturnae occurrere iussit:
+Aeneid	Aen	1	12	853	illa volat celerīque ad terram turbine fertur.
+Aeneid	Aen	1	12	854	nōn secus ac nervō per nūbem impulsa sagitta,
+Aeneid	Aen	1	12	855	armātam saevī Parthus quam felle venēnī,
+Aeneid	Aen	1	12	856	Parthus sīve Cydōn, tēlum immedicābile, torsit,
+Aeneid	Aen	1	12	857	strīdēns et celerēs incognita trānsilit umbrās:
+Aeneid	Aen	1	12	858	tālis sē sata Nocte tulit terrāsque petīvit.
+Aeneid	Aen	1	12	859	postquam aciēs videt Īliacās atque agmina Turnī,
+Aeneid	Aen	1	12	860	ālitis in parvae subitam collēcta figūram,
+Aeneid	Aen	1	12	861	quae quondam in bustīs aut culminibus dēsertīs
+Aeneid	Aen	1	12	862	nocte sedēns sērum canit importūna per umbrās,
+Aeneid	Aen	1	12	863	hanc versa in faciem Turnī sē pestis ob ōra
+Aeneid	Aen	1	12	864	fertque refertque sonāns clipeumque ēverberat ālīs.
+Aeneid	Aen	1	12	865	illī membra novus solvit formīdine torpor,
+Aeneid	Aen	1	12	866	arrēctaeque horrōre comae et vōx faucibus haesit.
+Aeneid	Aen	1	12	867	At procul ut Dīrae strīdōrem agnōvit et ālās,
+Aeneid	Aen	1	12	868	īnfēlīx crīnēs scindit Iūturna solūtōs
+Aeneid	Aen	1	12	869	unguibus ōra soror foedāns et pectora pugnīs:
+Aeneid	Aen	1	12	870	‘quid nunc tē tua, Turne, potest germāna iuvāre?
+Aeneid	Aen	1	12	871	aut quid iam dūrae superat mihi? quā tibi lūcem
+Aeneid	Aen	1	12	872	arte morer? tālīn possum mē oppōnere mōnstrō?
+Aeneid	Aen	1	12	873	iam iam linquō aciēs. nē mē terrēte timentem,
+Aeneid	Aen	1	12	874	obscēnae volucrēs: ālārum verbera nōscō
+Aeneid	Aen	1	12	875	lētālemque sonum, nec fallunt iussa superba
+Aeneid	Aen	1	12	876	magnanimī Iovis. haec prō virginitāte repōnit?
+Aeneid	Aen	1	12	877	quō vītam dedit aeternam? cūr mortis adēmpta est
+Aeneid	Aen	1	12	878	condiciō? possem tantōs fīnīre dolōrēs
+Aeneid	Aen	1	12	879	nunc certē, et miserō frātrī comes īre per umbrās!
+Aeneid	Aen	1	12	880	immortālis ego? aut quicquam mihi dulce meōrum
+Aeneid	Aen	1	12	881	tē sine, frāter, erit? ō quae satis īma dehīscat
+Aeneid	Aen	1	12	882	terra mihī, Mānīsque deam dēmittat ad īmōs?'
+Aeneid	Aen	1	12	883	tantum effāta caput glaucō contēxit amictū
+Aeneid	Aen	1	12	884	multa gemēns et sē fluviō dea condidit altō.
+Aeneid	Aen	1	12	885	Aenēās īnstat contrā tēlumque coruscat
+Aeneid	Aen	1	12	886	ingēns arboreum, et saevō sīc pectore fātur:
+Aeneid	Aen	1	12	887	‘quae nunc deinde mora est? aut quid iam, Turne, retractās?
+Aeneid	Aen	1	12	888	nōn cursū, saevīs certandum est comminus armīs.
+Aeneid	Aen	1	12	889	verte omnēs tēte in faciēs et contrahe quidquid
+Aeneid	Aen	1	12	890	sīve animīs sīve arte valēs; optā ardua pennīs
+Aeneid	Aen	1	12	891	astra sequī clausumque cavā tē condere terrā.'
+Aeneid	Aen	1	12	892	ille caput quassāns: ‘nōn mē tua fervida terrent
+Aeneid	Aen	1	12	893	dicta, ferōx; dī mē terrent et Iuppiter hostis.'
+Aeneid	Aen	1	12	894	nec plūra effātus saxum circumspicit ingēns,
+Aeneid	Aen	1	12	895	saxum antīquum ingēns, campō quod forte iacēbat,
+Aeneid	Aen	1	12	896	līmes agrō positus lītem ut discerneret arvīs.
+Aeneid	Aen	1	12	897	vix illum lēctī bis sex cervīce subīrent,
+Aeneid	Aen	1	12	898	quālia nunc hominum prōdūcit corpora tellūs;
+Aeneid	Aen	1	12	899	ille manū raptum trepidā torquēbat in hostem
+Aeneid	Aen	1	12	900	altior īnsurgēns et cursū concitus hērōs.
+Aeneid	Aen	1	12	901	sed neque currentem sē nec cognōscit euntem
+Aeneid	Aen	1	12	902	tollentemve manū saxumve immāne moventem;
+Aeneid	Aen	1	12	903	genua labant, gelidus concrēvit frīgore sanguis.
+Aeneid	Aen	1	12	904	tum lapis ipse virī vacuum per ināne volūtus
+Aeneid	Aen	1	12	905	nec spatium ēvāsit tōtum neque pertulit ictum.
+Aeneid	Aen	1	12	906	ac velut in somnīs, oculōs ubi languida pressit
+Aeneid	Aen	1	12	907	nocte quiēs, nēquīquam avidōs extendere cursūs
+Aeneid	Aen	1	12	908	velle vidēmur et in mediīs cōnātibus aegrī
+Aeneid	Aen	1	12	909	succidimus; nōn lingua valet, nōn corpore nōtae
+Aeneid	Aen	1	12	910	sufficiunt vīrēs nec vōx aut verba sequuntur:
+Aeneid	Aen	1	12	911	sīc Turnō, quācumque viam virtūte petīvit,
+Aeneid	Aen	1	12	912	successum dea dīra negat. tum pectore sēnsūs
+Aeneid	Aen	1	12	913	vertuntur variī; Rutulōs aspectat et urbem
+Aeneid	Aen	1	12	914	cūnctāturque metū lētumque īnstāre tremēscit,
+Aeneid	Aen	1	12	915	nec quō sē ēripiat, nec quā vī tendat in hostem,
+Aeneid	Aen	1	12	916	nec currūs usquam videt aurīgamve sorōrem.
+Aeneid	Aen	1	12	917	Cūnctantī tēlum Aenēās fātāle coruscat,
+Aeneid	Aen	1	12	918	sortītus fortūnam oculīs, et corpore tōtō
+Aeneid	Aen	1	12	919	ēminus intorquet. mūrālī concita numquam
+Aeneid	Aen	1	12	920	tormentō sīc saxa fremunt nec fulmine tantī
+Aeneid	Aen	1	12	921	dissultant crepitūs. volat ātrī turbinis īnstar
+Aeneid	Aen	1	12	922	exitium dīrum hasta ferēns ōrāsque reclūdit
+Aeneid	Aen	1	12	923	lōrīcae et clipeī extrēmōs septemplicis orbēs;
+Aeneid	Aen	1	12	924	per medium strīdēns trānsit femur. incidit ictus
+Aeneid	Aen	1	12	925	ingēns ad terram duplicātō poplite Turnus.
+Aeneid	Aen	1	12	926	cōnsurgunt gemitū Rutulī tōtusque remūgit
+Aeneid	Aen	1	12	927	mōns circum et vōcem lātē nemora alta remittunt.
+Aeneid	Aen	1	12	928	ille humilēs supplex oculōs dextramque precantem
+Aeneid	Aen	1	12	929	prōtendēns ‘equidem meruī nec dēprecor' inquit;
+Aeneid	Aen	1	12	930	‘ūtere sorte tuā. miserī tē sī qua parentis
+Aeneid	Aen	1	12	931	tangere cūra potest, ōrō (fuit et tibi tālis
+Aeneid	Aen	1	12	932	Anchīsēs genitor) Daunī miserēre senectae
+Aeneid	Aen	1	12	933	et mē, seu corpus spoliātum lūmine māvīs,
+Aeneid	Aen	1	12	934	redde meīs. vīcistī et victum tendere palmās
+Aeneid	Aen	1	12	935	Ausoniī vīdēre; tua est Lāvīnia coniūnx,
+Aeneid	Aen	1	12	936	ulterius nē tende odiīs.' stetit ācer in armīs
+Aeneid	Aen	1	12	937	Aenēās volvēns oculōs dextramque repressit;
+Aeneid	Aen	1	12	938	et iam iamque magis cūnctantem flectere sermō
+Aeneid	Aen	1	12	939	coeperat, īnfēlīx umerō cum appāruit altō
+Aeneid	Aen	1	12	940	balteus et nōtīs fulsērunt cingula bullīs
+Aeneid	Aen	1	12	941	Pallantis puerī, victum quem vulnere Turnus
+Aeneid	Aen	1	12	942	strāverat atque umerīs inimīcum īnsigne gerēbat.
+Aeneid	Aen	1	12	943	ille, oculīs postquam saevī monimenta dolōris
+Aeneid	Aen	1	12	944	exuviāsque hausit, furiīs accēnsus et īrā
+Aeneid	Aen	1	12	945	terribilis: ‘tūne hinc spoliīs indūte meōrum
+Aeneid	Aen	1	12	946	ēripiāre mihī? Pallās tē hōc vulnere, Pallās
+Aeneid	Aen	1	12	947	immolat et poenam scelerātō ex sanguine sūmit.'
+Aeneid	Aen	1	12	948	hoc dīcēns ferrum adversō sub pectore condit
+Aeneid	Aen	1	12	949	fervidus; ast illī solvuntur frīgore membra
+Aeneid	Aen	1	12	950	vītaque cum gemitū fugit indignāta sub umbrās.